Tom, Rozdzial

 1   1, IV |           do otaczających: - Moja Marynia to taka domatorka, że ją
 2   1, IV |       prawie, Witold Korczyński i Marynia Kirlanka patrzali sobie
 3   2, I  |   pomieszało się w głowie. A tu i Marynia plecia ogrodów warzywnych
 4   2, I  |           tu jestem! Czy to tylko Marynia jest mamy córką? ~Przechodząc
 5   2, I  |           sama, i szesnastoletnia Marynia, i trzynastoletnia Rózia,
 6   2, I  |          widziałaś, Róziu, w czym Marynia do ogrodu poszła?~- Marynia
 7   2, I  |       Marynia do ogrodu poszła?~- Marynia poszła w tołubku, ale Staś
 8   2, I  |      Olszynki Korczyn opuszcza. I Marynia... taka młodziutka i tak
 9   2, I  |           jej do siebie przykuła. Marynia zwolna podniosła się ze
10   2, II |      jeszcze taka f a m, jak moja Marynia; bo pani i wyobrazić sobie
11   3, II |        Elżusi pójdziesz... wiesz? Marynia tam także będzie, już ja
12   3, III|          bo ja inaczej nie lubię!~Marynia Kirlanka dostała się jednemu
13   3, III|     klęcząc w trawach, obejmowała Marynia Kirlanka, a kilku stojących
14   3, V  | najpewniej!~Gromadka z najstarszą Marynią na czele ku ogrodowi ruszyła.