Tom, Rozdzial

 4006   3, II |                    II~W ostatnich dniach lipca, kiedy część zboża jeszcze
 4007   3, III|            pośród których w upalny dzień lipcowy sierp z jego ręki przyjęła,
 4008   2, I  |               złego, i kazałam Rózi, aby lipowy kwiat przygotowała.~Trwoga
 4009   3, III|                   świat oblał się morzem liryzmu roztopionego w promienie
 4010   1, V  |          szerścią i wydłużonym tak jak u lisa pyskiem, który dotąd spokojnie
 4011   1, VI |                  Na jabłoniach i śliwach liścia widać nie było za czerwonością
 4012   1, I  |                 szerokich przestrzeniach liściaste puchy koniczyny; puchem
 4013   1, VI |              tajemniczo pod sklepieniami liściastej zarośli przepadające. W
 4014   1, I  |                 je bukietach iglastych i liściastych drzew.~Z jednej strony widnokręgu
 4015   2, IV |                 źdźble trawy i na każdym liściu chwastów. U szczytu jej
 4016   3, V  |             pogładziła go Justyna i pies lisi swój pyszczek do sukni jej
 4017   2, III|                  patrzał. Żółty Mucyk, z lisim pyskiem i ogonem, miotał
 4018   1, VI |             ubitych bobrów, niedźwiedzi, lisów, kun i inszych zwierząt
 4019   3, IV |               kilkanaście zamieniali się listami, i to tamten zawsze odzywał
 4020   3, IV |                 spadającymi na jej czoło listkami topoli stała prosta i tak
 4021   2, IV |              przerzynały jej ciemność, a listki ich, okrągłe, drobne, gęste,
 4022   1, III|            ponurych. Potem wyjął jeden z listów pod ciężkim przyciskiem
 4023   3, IV |             szeroko na biurku rozwartemu listowi. Przez chwilę wspominał,
 4024   1, V  |                  nieprzeniknioną gęszczą listowia okryte, kładła na oknach
 4025   2, III|                bożego drzewka. Za gęstym listowiem stuletniej sapieżanki dwa
 4026   1, III|               chciał sprzeczać się z nim listownie, ale na długie pisanie nigdy
 4027   2, V  |                   gotować, prać..." Całą litanię wypowiadał tego wszystkiego,
 4028   3, II |                  z wyhaftowaną już jedną literą - z rąk jej na stół upadła.
 4029   2, II |            połyskiwała dwoma wyzłoconymi literami: Z. K. Wczoraj książkę tę
 4030   2, II |                  nie mają, choć czasem o literaturze i muzyce mówią...~- Witold! -
 4031   1, VI |            dzieją się gdzieściś, w kraju litewskim, w najgęstszej puszczy nad
 4032   1, V  |            smutne jej oczy napełniły się litością. Do obecnego pana Benedykta
 4033   1, II |           okolicy naszej... przepraszam! Litwy... a może i Europy... Zaniedbany
 4034   3, III|           chciały swą ostrą powierzchnią lizać odzież przechodniów; gdzie
 4035   2, II |              Zaczęła znowu płakać i śród łkań mówiła jeszcze:~- I jakiż
 4036   1, II |                 młodzieńca, spazmatyczne łkanie pani Emilii, piskliwe wykrzyki
 4037   2, V  |                nakrapiane, z czystej i z lnem pomieszanej wełny. Jan siostrę
 4038   3, III|            rozłożone na trawach brunatne lny, bielały pod blaskiem słońca
 4039   2, I  |              błyszczą w świecie, łowią w locie różowe godziny wesołości
 4040   3, IV |             stojących ujrzało na Niemnie łódkę wiozącą dwóch ludzi, z których
 4041   3, IV |                 druga słuchała o krainie lodów, fok, reniferów, chałup
 4042   3, IV |                 go obrazy niezmierzonych lodowców, nieskończonych nocy, jaskrawych
 4043   2, II |              Bohatyrowicza. Ta delikatna łodyżka z mnóstwem trójkątnych i
 4044   3, III|                 szlaki blasków, które za łodziami to powstawały, to znikały;
 4045   2, I  |            niespodzianie, z zadziwiającą logiką swej czteroletniej, rozczochranej
 4046   3, II |               swoją gwiazdę i aby smrodu łojówek nie czuć, łeb sobie roztrzaskać
 4047   3, II |                 przy świetle śmierdzącej łojówki żyje...~- Albo - zaprzeczył
 4048   2, II |                  w muślinach, wstążkach, lokach, przypominała bladego, ale
 4049   2, II |          nieprzytomną; jednak spotkanego lokajczyka zdyszanym głosem o Martę
 4050   1, IV |                stole jedynemu w tym domu lokajczykowi. Pozostała tam także Marta,
 4051   2, III|                naparstka, a w ręku kilku łokci liliowego, błękitnego lub
 4052   2, II |                się i na łóżku usiadła.~- Loki rozfryzowane! - jęknęła.~
 4053   1, II |               albo podłożeniem dłoni pod łokieć dopomagał towarzyszowi,
 4054   2, III|                 siedzenia swego i do jej łona przypaść miała.~Pod rękami
 4055   1, I  |              gdyby także nie ostre kości łopatek podnoszące w dwu miejscach
 4056   3, V  |              Pani Emilia uczuła kłucie w łopatkach, w boku, w piersi, wszędzie,
 4057   3, III|                 ręki pościeli olbrzymich łopuchów, babek, chrzanów bujały
 4058   1, II |              nigdzie nie rosły pokrzywy, łopuchy, osty i chrzany, a stare
 4059   3, III|                życia i losów we własnych losach i żyłach czujący. Był to
 4060   3, II |                 sobie zapalnością zajęty losami, charakterami, obyczajami
 4061   1, IV |              wieszadeł złożonych z rogów łosich i jelenich, na których wprzódy
 4062   1, II |                 umieszczone ogromne rogi łosiów i jeleni; pomiędzy nimi
 4063   1, IV |         natchniony daleko kędyś posyłał: Lotne marzenia i skrzące zapały,
 4064   3, IV |              używał ich wcale. Z górnej, lotnej jego młodości pozostało
 4065   2, IV |                 a na spotkanie tych niby lotnych, czarnych ptaków ciężko
 4066   2, II |              także oczami ścigały niskie loty nadwodnych muszek, strzelistych
 4067   1, VI |                 i bystrookie strzelce. A łowczowie złotne trąby wciąż do ust
 4068   1, VI |                  była nie bardzo daleka. Łowczym na apel zatrąbić, a panom
 4069   2, IV |                 i niezdatny, ryb mnóstwo łowi, w bliskim miasteczku je
 4070   3, II |                  ciekawym, może tęsknym, łowiąc ostatnie szmery otaczającego
 4071   1, III|               ogniami... Czy tatko kiedy łowił z rybakami jacicę? Julek
 4072   2, V  |                jutrzenki wpatrzona uchem łowiła kogucie piania, które teraz
 4073   3, I  |                 odczuwają u śmiertelnego łoża swoich najdroższych. Nie
 4074   2, V  |              powracającymi boleściami na łoże padłem, dziewięć lat potem
 4075   3, III|                   Rozbiorę dziaduńka, do łóżeczka położę... do spania zakołyszę...
 4076   2, II |                  ze znajdujących się tam łóżek, z wy krzywioną na głowie
 4077   2, I  |             skrzynie i stołki, kosze , z łoziny uplecione, a na miejscu
 4078   1, II |              mały i bardzo czysty, o dwu łóżkach i umeblowaniu skromnym,
 4079   2, I  |          sypialny pokój z dwoma usłanymi łóżkami i toaletą mahoniową wielkim
 4080   1, VI |                  i przedarło w nim sobie łożysko, którego wody zniknęły od
 4081   2, III|                 tylko słabym rumieńcem i lśniącą wilgocią potu, i tęga, muskularna,
 4082   3, II |            przesuwał się po jej kruczym, lśniącym warkoczu, po czystych liniach
 4083   2, III|               Najdroższa z klejnotów, ma luba dziewczyno,~O góro! o góro!
 4084   3, III|               gęściej na wrzodach siadać lubią jak na zdrowym ciele.~Jak
 4085   3, III|                 zejdzie. W zamian, zgodę lubiący, jakkolwiek hardowąsi Łozowiccy,
 4086   1, V  |                 Ale kiedy potem tę nawet lubianą przez siebie dziewczynę
 4087   1, V  |                ugłaskać można, byle jemu lubienie i dobre staranie okazać.
 4088   3, V  |              tych ludzi znałam kiedyś... lubiłam... sam los mię kiedyś do
 4089   1, IV |               nie lubisz muzyki tak, jak lubiłaś ją dawniej...~Na ostatnim
 4090   3, V  |                  miałem i serdecznie cię lubiłem, tylko, widzisz, kłopoty
 4091   2, III|                jak prawie od dzieciństwa lubili się... stryj tego tylko
 4092   3, III|                 pozbawionej przez uprawę łubinu, spostrzegłszy nadchodzące
 4093   2, III|                 i ze słodyczą głębokiego lubowania się ku Justynie wzniosła.~-
 4094   2, V  |           skrzyni wybiera oglądając je i lubując się nimi. Tak czasem pośród
 4095   1, VI |              miały całe lasy krzaczystej lucerny, ogromnych pokrzyw, ostrą
 4096   1, II |                  dostatki i wrzało życie ludne, szerokie, wesołe. Jak działo
 4097   1, V  |              zbliżali się do wsi dużej i ludnej. Głosy ludzi i zwierząt
 4098   3, II |                mi przestawania z wiejską ludnością...~Zwracając się ku domowi
 4099   2, I  |            przywiązanym do niego podaniu ludowym... w taki sposób, że byłem...
 4100   1, III|                  urodził się na tyrana i ludożercę... Kiedyś mi do tego naszego
 4101   2, V  |             uwielbiane oblicze wielkiego Ludwika ! Kiedy na koniec wzrok
 4102   1, III|                odkryciem, tylko że dotąd łudziłem się jeszcze... Cóż robić?
 4103   3, III|               mirty, znak panieński, oku ludzkiemu przypodobujący się, a tobie,
 4104   2, IV |                  widocznie kiedyś rękami ludzkimi usypany i jak cała ta polana
 4105   2, I  |              swym, wysmukły i zgrabny, z lufą fuzji zza ramienia mu sterczącą,
 4106   3, I  |          rozstawione ławki i wdzięcznymi łukami wyginały się mostki nad
 4107   2, V  |              grabiny czy klonu w wysokie łuki powyginanymi. Przez drzwi
 4108   1, VI |        zmieszanych ze śnieżnymi powojami lulku i kolczastymi kwiatami ostów.
 4109   2, III|             płonęła w nich cała, jakby w łunie z wewnętrznego pożaru bijącej.~-
 4110   3, III|             liście zupełnie takie, jak w Łunnie u Matki Boskiej na ołtarzu...~
 4111   2, IV |            ognistych włosów, w malutkiej łupince nieruchomo nad wodą siedzący,
 4112   1, II |             odpowiedziała i ułożyła obok lusterka wszystkie przybory do golenia
 4113   2, II |                Przy tym i sama rzucała w lustro spojrzenia to przelotne,
 4114   2, V  |               wielki Kondeusz, książę de Luynes, książę Montmorency, książę
 4115   1, VI |               paszę. Jedne z nich biegły luzem, na innych jechały bose
 4116   2, III|           poniedziałek kaftan sobie taki luźnieńki, szerokieńki włożysz i jak
 4117   3, III|                  chustkach na głowach, w luźnych kaftanach i staroświeckich
 4118   3, III|             Siemaszek przybyli, jak trzy lwy, trzej Domunci, tutejszej
 4119   3, III|                pootwierali worki. Inszym łydki ze strachu drżały. Ale właśnie
 4120   3, III|                  się i wyosobniały głowy łysiejące, siwiejące, osiwiałe, czoła
 4121   2, I  |                się z nią...~Różyc rękę z łyżeczką na stół opuścił, binokle
 4122   2, I  |                  ręki podnoszącej do ust łyżeczkę jedząc konfitury mówić zaczął:~-
 4123   2, II |                 Egipcie i zjedzeniu paru łyżek rosołu uczuła się znowu
 4124   3, II |                do ust po odrobinie miodu łyżką wkładała, a on za każdym
 4125   2, V  |                  którego one drewnianymi łyżkami czerpały gęsty, biały chłodnik,
 4126   3, II |              wczoraj, kiedy panna Teresa łzawiąc się z czułości opowiadała
 4127   3, I  |            chronienia popiołów ludzkich, łzawnice, dziwnych kształtów naszyjniki,
 4128   2, IV |              boleść w nim uczuwał i taką łzawość. Gdyby był mógł, byłby wszystko
 4129   3, III|           kwiatku siędzie, że i nędznemu lżej nie samemu, a cóż dopiero
 4130   3, II |       sprowadzało zmiany: młodszą jakby, lżejszą, cichszą ją czyniąc. Na
 4131   2, I  |                 w otoczeniu mniejszych i lżejszych sunęła samym środkiem nieba;
 4132   1, I  |            zielonej sukni i złotą łopatą macha!" Ta łopata, uważasz, to
 4133   3, II |                 obydwoma rękami ku niemu machać zaczęły. Przed chwilą właśnie
 4134   1, III|               była mu coraz trudniejszą. Machał więc tylko ręką, więcej
 4135   1, I  |           słomkowy zdjęłam i dla ochłody machałam nim sobie przed twarzą...
 4136   2, III|                 się zwrócił i obu rękami machnąwszy z całej piersi jeden tylko
 4137   2, V  |                   Na weselących się ręką machnę i do chaty pod śniegiem
 4138   3, III|           piaszczystych Glindzicz ubodzy Maciejewscy i z najbliższych Samostrzelnik
 4139   2, I  |            zrezygnowała się pobłażliwie, macierzyńska powaga jej ucierpiałaby
 4140   3, III|            rodzicielskich po ojcowskie i macierzyńskie błogosławieństwo upaść.
 4141   2, I  |             czarnym i osłodzonym chlebie macierzyńskim, ale właścicielka ich głośno
 4142   3, I  |                wszystko znaczyło?~Czule, macierzyńsko obejmowała synową, głowę
 4143   2, I  |            Uśmiechnęła się prawdziwie po macierzyńsku, trochę żartobliwie, a trochę
 4144   3, III|                  i czółnach, nic ich nie mąciło; woda je srebrnie od szklistej
 4145   3, IV |                zwisały; oczy jego czasem mąciły się aż do dna i powieki
 4146   3, I  |         zmarszczkami gdzieniegdzie tylko mąconą. W pięknym pokoju, któremu
 4147   3, III|                   do bójek skłonni, a do maczania języków w czarkach niewstrętliwi.
 4148   2, II |                  Je viens de m'incliner, madame, devant vous, ~Mon orgueil
 4149   2, V  |                 odparł Anzelm - bo gdyby mądra była, toby wiedziała, że
 4150   3, II |                 student - nic tu takiego mądrego nie ma i tylko w obchodzeniu
 4151   1, V  |                choć Anzelmowi jeszcze ta mądrość z głowy nie wywietrzała,
 4152   3, II |                  tyle książek czytałem i mądrości zjadałem, oddziwić się temu
 4153   3, IV |               łeb sobie pakują! Ach, ty! Mądryś taki, a zielono ci w głowie...
 4154   1, IV |                bromu, laurowych kropel i magnezji, płucząc gardło roztworem
 4155   2, V  |              spowitej mumii; żółta twarz majaczyła śród bieli poduszek i oczy
 4156   2, V  |                  świętego obrazu i szaro majaczyły wizerunki rycerzy cierniową
 4157   2, I  |             należała. Był to więc kiedyś mająteczek kilkunastochatowy, czyli
 4158   2, I  |                  i zmartwień z tym małym mająteczkiem, z dziećmi...~Do głębi ujęta
 4159   3, V  |            zdrowie i chęć do zajęcia się majątkiem. Justynka prawdziwe zadanie
 4160   3, I  |                 dumę tę, nie rodową, nie majątkową, lecz raczej z idealistycznego
 4161   1, V  |                 mnóstwem trudów interesy majątkowe Orzelskiego uregulował,
 4162   1, III|                 osierocenia po braciach, majątkowego zubożenia i śmiertelnego
 4163   2, II |                  wielostronnej wyższości majątkowej, rodowej, cywilizacyjnej.
 4164   3, II |            którym na głowę spadł mu nowy majątkowy kłopot, a na serce tajemny
 4165   1, V  |         przeraźliwym rozstroju domowym i majątkowym nikt jej przed nią bardzo
 4166   1, V  |               Justyny powstała kobieta z majestatyczną postawą, z głową wyniośle
 4167   1, V  |              Andrzejowej ubyło coś z jej majestatycznej postawy, tak czuła się zrozpaczoną
 4168   1, IV |                  nieco, próbowały ruchów majestatycznych lub polotnych, uśmiechami
 4169   3, I  |               trzydziestoletnia, piękna, majętna zagrzebać się miała żywcem
 4170   1, II |             gospodarskim stanie średnich majętności ziemskich nad Słuczą położonych,
 4171   3, I  |                   że malował go człowiek majętny, z bytem niezależnym i dość
 4172   1, V  |                uczuwanej. Były tam ranki majowe i księżycowe wieczory, długie
 4173   3, IV |                 połączonego z bryczką na majowozielony kolor pomalowaną, po czym
 4174   2, IV |                było. Wieczór zrobił się, majowy. Jak dziś pamiętam, że księżyc
 4175   2, IV |                 tak kto około stolarstwa majstruje, inni siecie na ryby wiążą,
 4176   3, III|                   a drugim głody; jednym mąka, a drugim miękina!~Dziewczęta
 4177   1, V  |              błękitnymi ulami i różowymi makami brzęczały. Z tej ławki podniosła
 4178   3, III|           pieczeni, kiełbas, naleśników, makaronów, przeplatanych umiarkowanie
 4179   3, I  |               grupy, kawałki spłowiałych makat i staroświeckich materii,
 4180   2, IV |               radości wróble, szczygły i makolągwy. Wiatr słabł, opadał, cicho
 4181   2, III|               kaftana i mnóstwem polnych maków sterczących nad jej czołem,
 4182   3, III|                   przekwitłe i trującymi makówkami zwieńczone psianki tworzyły
 4183   3, II |          niewyraźnie mruczał.~- Słuchaj, Maksymie, czy ty rozumiesz, jak ta
 4184   1, IV |                musiałam czekać przyjścia Maksymowej, która je wyniańczyła i
 4185   3, II |                  ja sam się tym zajmę... Maksymowi nie trzeba będzie nic z
 4186   3, I  |               ile i jakiego wymaga praca malarska. Mnóstwo w nim znajdowało
 4187   1, IV |              masz prawa usypiać na swych malarskich laurach. Cóż byś, na przykład,
 4188   2, III|                  Wyglądało to tak, jakby malarz jakiś gorącożółte tło bez
 4189   3, I  |             rękawiczek nie nosiła... Czy malarze wyobrażają Dianę w postaci
 4190   2, I  |            przelęknionej maki odpowiedzi malca wypowiadane głosem tak od
 4191   2, III|                  wyłowił, kiedym jeszcze malcem będąc pod sekretem przed
 4192   3, III|                 warsztat wielki, a u nas maleńkie. Więc ja tak mówię: nijak
 4193   3, III|                  w górę podnoszący wąsa, mali a zwinni, z rodzinnej zgody
 4194   1, III|               dużo, dużo, i ciasteczka z malinami pieką się, ale jeszcze nie
 4195   2, III|               piękna kalino, prześliczna malino,~Najdroższa z klejnotów,
 4196   3, I  |             Prawny i przyrodzony opiekun małoletniego bratanka, Benedykt Korczyński,
 4197   3, II |                   aby mi dać poznać moją małość, moją nicość... ja jeszcze
 4198   3, I  |                  ją niezmierny wstyd nad małością i słabością własną. Jak
 4199   3, II |          zaciekawiły i ożywiły, wyraźnie malowały się wykrzykniki: "Dziwne,
 4200   3, I  |     fotografowana, rysowana, szkicowana, malowana, twarz Zygmunta. Wizerunek
 4201   3, I  |             odbiera mu chęć nie tylko do malowania, ale prawie do życia.~Opuścił
 4202   3, III|                  ręku papierowy wachlarz malowany, a od całej jej osoby biły
 4203   3, I  |              ilość wiszących na ścianach malowideł i w przyćmionym rogu pokoju
 4204   3, I  |              prawie okrytych rysunkami i malowidłami syna w różnych porach życia
 4205   3, I  |              sukni, przedstawiała postać malowniczą i szanowną. Regularny jej
 4206   1, IV |                  jakby z przyzwyczajenia malowniczej. Smutnym wydawał się i rozmarzonym.
 4207   2, III|            Czasem wspaniała, choć prosta malowniczość widoku uderzała w nią falą
 4208   3, II |            otwarte okno spojrzał.~- Dość malowniczy widoczek zaczął.~- Znasz
 4209   2, IV |                chwil, które serca, nawet maluczkich, obejmują pożarem i rzucają
 4210   3, IV |                  bezbrzeżnej litości nad maluczkimi mrówkami i kretami ziemi,
 4211   1, III|                złote tumany, a na niebie malując jutrzenki i tęcze. Duch
 4212   2, II |          Benedykt - on podobno i nic nie maluje teraz...~- A nie, a nie
 4213   1, II |                oczkami.~- Śliczna! miła! malusia! malusienieczka rączka!-
 4214   1, II |                  Śliczna! miła! malusia! malusienieczka rączka!- wymówił i złożył
 4215   3, II |          sukcesji wziął fortunę malutką, maluteńką, ni mniej, ni więcej, tylko,
 4216   2, V  |              niezliczone roje śnieżnych, malutkich motyli, które na skrzydłach
 4217   2, I  |                  się i wleką po ziemi za malutkimi nóżkami. W takim samym,
 4218   3, III|                przyrodniejszego nad stan małżeński i że Bóg, który utworzył
 4219   3, I  |               Klotyldy, rozpoczął on był małżeństwem uwieńczone staranie się
 4220   3, II |                Teresa.~- A pałacyk! ach, mamciu, pałacyk! to najmilsze ze
 4221   1, II |                    Na dziesięć osób, jak mamę kocham, na dziesięć osób
 4222   1, IV |              zawołał Różyc.~- Quand on a mangé un million, on se sent un
 4223   1, I  |        delikatności cery czuć było także manierę i cieplarnię. Ale w zamian
 4224   3, III|               kaftanach i staroświeckich mantylach z szerokimi kołnierzami
 4225   1, I  |               dwu miejscach staroświecką mantylę z długimi, co chwilę powiewającymi
 4226   3, III|              zżółkłą i prawie spleśniałą mapę, którą Fabian na czyimś
 4227   2, II |               sali jadalnej zmierzające. Mar ta, jak wybuchającą miną
 4228   1, IV |               Orzelski. ~A co pan piłeś? maraskino? różany? kawowy?- zagadał
 4229   2, I  |                choruje od objedzenia się marcepanami i z uszanowaniem spogląda
 4230   1, I  |                  i wyższe od nich kwiaty marchewnika, słały się w trawach fioletowe
 4231   2, I  |                 mycia sałaty i skrobania marchwi.~- A ja, mamo? - zawołała -
 4232   3, II |                  Jeżeli zaś jeszcze i na marcypanach pasie się, a nawzajem dla
 4233   3, II |            nawzajem dla świata, który mu marcypany daje, palcem nawet pokiwać
 4234   2, III|               nie tułasz się po domu jak Marek po piekle. Bo przecież na
 4235   2, V  |              hrabia de la Rochefoucauld, margrabia Créquy i inni, i inni, a
 4236   2, V  |               przez kogóż? przez takiego margrabiego de Créquy!... Jakąż musiała
 4237   2, V  |            promienną egzystencję jak tej margrabiny!...~- Ach! takiego życia
 4238   1, IV |                  dawno ja panią... pannę Marię... czy można, jak dawniej,
 4239   1, VI |                  męki, płaskie popiersie Marii, z tkwiącymi w nim siedmiu
 4240   3, III|           Cecylio! Panno Antonino! Panno Mario!~I mnóstwo znowu imion i
 4241   3, I  |              wyrasta ono na francuskiego markiza, nie na polskiego obywatela,
 4242   3, II |               tracił i ze zgryźliwością, markotnie wynurzać się zaczynał.~-
 4243   3, III|                  dla jakiej przyczyny ja markotny jestem i nie tańczę? Przed
 4244   3, I  |                  spokojną, niby płomię w marmurowym naczyniu płonące. Kiedy
 4245   2, II |               kształt posążka z czarnego marmuru siedział na straży wyprostowany
 4246   3, II |              ciało w retorcie śmierci na marną parę przerabiane, wiara
 4247   3, I  |                ziemi, było takie biedne, marne, prozaiczne; nic wcale znaleźć
 4248   2, IV |           otworem zostawić można, a nikt marnego węgla z pieca nie wyjmie.
 4249   1, V  |              położenie własne i dla swej marnej teraźniejszości wzgardą
 4250   2, V  |                   dla jakiej przyczyny o marność i doczesność dbać?" Przed
 4251   3, III|                 nie powinnaś być swarna, marnotrawna, języczna ani ręce za pas
 4252   1, III|               nie zaś z lekkomyślności i marnotrawstwa wynikłe; niemniej, kiedy
 4253   2, II |                Witold!~- Tak, mój ojcze! Marnujecie mi siostrę i to mię boli,
 4254   3, III|              niżeli w egipską niewolę za marny pieniądz iść! Ale gdybyśmy
 4255   3, II |                 już w życiu wiele rzeczy marnych i trochę ważnych...~Z wesołym
 4256   2, V  |               się niepewnym, nietrwałym, marnym.~- Taka mnie ogarnęła zwątpiałość,
 4257   2, I  |                  gdy spostrzeże czarnego Marsa, który w szerokich podskokach
 4258   3, II |             fuzją na ramieniu, z czarnym Marsem i książką wyglądającą z
 4259   3, III|           przerywał i zamyślał się czoło marszcząc, a kępkę wąsów naprzód wysuwając.
 4260   2, V  |                 Ot, ślicznego konkurenta Marteczka sobie zdobyła!" Darzeccy
 4261   3, II |          kochanej mamy nie gniewać i nie martwić. Szanuję zresztą wszystkie
 4262   2, II |              choć na chwilę dla ciebie z martwych powstanę, może cię one skłonią
 4263   3, V  |                 trwoga uczyniła go jakby martwym, a wszystką krew z ogorzałych
 4264   3, III|          Jaśmontówną, Jan Bohatyrowicz z Marylką Zaniewszczanką, Adam Zaniewski
 4265   2, I  |           pragnęła i do szkół ich oddała marząc sobie, że jeden z nich gospodarzem
 4266   1, IV |            przybieranych pozach było coś marzącego i jakby nałóg do malowniczości
 4267   3, III|            migotań. W tych zaś światłach marzących i drżących kilka łodzi i
 4268   3, I  |                  nic nie robił. Myślę... marzę... Wszak to materiał do
 4269   2, III|                  wspominał o jej dawnych marzeniach i zapałach. Była do nich
 4270   1, IV |              gardłem obwiązanym siedzi i marzy... pewno o panu... Bo panowie
 4271   2, III|                  sobą zmieszanych uczuć: marzycielskiej radości i niezgłębionej
 4272   3, I  |                  Z rana przez parę minut marzył o tym obrazku; teraz stał
 4273   3, II |             oszukiwać wiecznie chodzić w masce czując pod nią trąd i plamy...
 4274   1, IV |              różnych soli i kor smarując maściami zagrożone bólem miejsca.
 4275   2, V  |         przywiędły a drugi świeży, żółte masło na spodku, na. koniec, przez
 4276   3, II |            złotego cielca, hipopotaurus, mastodont, przedpotopowe zwierzę!
 4277   3, II |               obydwa wstaniemy o świcie, maszynę do kowala zawieziemy, a
 4278   2, II |          szerokimi krokami, wąs na palec matając, do salonu wrócił. Musiał
 4279   3, V  |               obu już piąstkami spódnicę matczyną pochwyciło.~- Ja tu... ja
 4280   3, II |          przeszedł sień i salon, u drzwi matczynego buduaru stanął i na ich
 4281   2, I  |           wprzódy przy tołubku, tuż przy matczynym tołubku dreptała, a tasiemki
 4282   2, III|               wybiegających na spotkanie matek, swawolne krzyki podrostków,
 4283   1, IV |                 tam były w podstarzałych materiach i tanich błyskotkach; mężczyźni
 4284   3, II |               nawet, aby go ktokolwiek o materialistyczne zasady albo dążności mógł
 4285   3, I  |                 zyskiem, karierą, grubym materialnym użyciem! Nie gardzi ona
 4286   1, III|                   coraz nowe sprowadzała materiały do ręcznych robótek. Teresę
 4287   3, II |           dewocji siedzi... bardzo zacna matrona... a on dwadzieścia dwa
 4288   1, I  |                  pomyśleć o tym nie dali mazgajowi temu... Cha! cha! wiem ja
 4289   1, I  |                  ty jeszcze czasem o tym mazgaju? serce... boli jeszcze czasem?~-
 4290   3, III|                 a trochę do zawiesistego mazura podobnym. Tę huczną muzykę
 4291   1, VI |              miejscami siwym i brunatnym mchem obrosły, a miejscami zwieńczony
 4292   1, VI |               Wysoki zrąb kamienia siwym mcherz1 w tym miejscu porosły służył
 4293   2, IV |               lub całkiem je zastępujące mchy seledynowe, brunatne, siwe,
 4294   3, I  |             utraci, nigdy już więcej nie mdlała, nie wybuchała, świadomości
 4295   2, III|               miękły mu w ustach, prawie mdlały.~- Może nadmiar śmiały jestem? -
 4296   3, III|                widocznymi teraz, chociaż mdławymi skrętami przepływały ciemniejszą
 4297   3, III|              klekot bociani, a w dole na mdlejących skrzydłach przelatywały
 4298   2, III|             serce do ciebie pali się, to mdleje,~O góro! o góro! zielony
 4299   2, II |               Była to spowiedź widocznie męcząca, bo plecy garbiły mu się
 4300   3, I  |                  nim obrzydzenie. Czyliż męczarnie duchowe nie przeszkadzają
 4301   2, III|                ich głosów, od ryku krów, meczenia owiec, turkotu kół i szczekania
 4302   2, III|               bielejącą drogę z rykiem i meczeniem wchodziły małe trzódki krów
 4303   3, IV |           rozkosz ostrą i podniecającą w męczeniu samego siebie znajdował:~"
 4304   3, II |                jej nie wyszło; z wyrazem męczennicy na las swój zrezygnowanej
 4305   1, V  |           utraconego kochanka i świętego męczennika, kochała i czciła. Ale kiedy
 4306   3, II |            krwawiącą się plamą na czole, męczeńską bladością odbijały na tle
 4307   3, IV |             kwiatów nie rozwierają z tak męczeńskim pośpiechem tak purpurowych
 4308   2, II |                  babami! Biedna kobieta! męczy się okropnie! A ta znów
 4309   3, II |      sielankowymi swoimi pomysłami matkę męczyć?~Witold milczał. Ręce w
 4310   1, III|                  swojej stronie i jak ja męczył się, póki sobie tych różnych
 4311   1, III|                mi nie żal ciebie, że tak męczysz się i gryziesz ze swoim
 4312   3, IV |            bierze na wspomnienie! Młodzi mędrcy... poeci... rycerze... apostoły...
 4313   3, III|                 Mężczyzna zawsze od baby mędrszy. Prawda! Co nam już ze śpiewania
 4314   2, IV |         zniecierpliwienia.~- Tu czasu do medytacji nie ma. Proszę do czółna
 4315   3, III|                  ruchliwym napełniali, w medytacyjnych postawach na zydlach i stołkach
 4316   1, VI |             różne narzędzia Chrystusowej męki, płaskie popiersie Marii,
 4317   2, II |                 rzucali... A ty za raz w melancholie wpadasz... "Rozumiem!" Nic
 4318   3, III|                na pierś, zwiesił i w tej melancholijnej postawie, powolniej niż
 4319   3, II |                  zaprzężone we dwa konie melancholijnie ku trawie dziedzińca łby
 4320   2, II |                ze sfinksowym uśmiechem i melancholijnym spojrzeniem w dal zaczął
 4321   1, I  |               teraz podobno schorowany i melancholikiem jakimś stał się... Jednakowoż
 4322   2, II |                  z ironią rzuciła:~- Nie melancholizuj tylko i nie kapryś, ale
 4323   1, V  |                 i ukazywała się gęstwina melisy, bladej na tle ciemnozielonych,
 4324   3, I  |           gęstwinach parku, uchem ścigać melodię wiecznie wyśpiewywaną przez
 4325   3, III|                 idący, więcej gromko niż melodyjnie huknął:~Za rzeką, za Niemnem,~
 4326   3, II |             ostrymi głosami chruścieli i melodyjnym wołaniem przepiórek do domu
 4327   3, II |              Ależ upewniam cię, że quand méme uszczęśliwić ją potrafię!
 4328   1, VI |                 JAN I CECYLIA, ROK l549,~memento mori ~Tylko nazwiska nie
 4329   2, I  |               było po niej, że to srogie mentorstwo, które zmuszoną była względem
 4330   2, I  |               Miała około dwiestu owiec, merynosów, z których co roku sprzedawała
 4331   1, II |                obłoki wzniosła się pieśń męskiego, silnego głosu:~Wyszła dziewczyna,
 4332   2, III|                rozległo się pozdrowienie męskim głosem wymówione:~- Dopomóż
 4333   1, IV |          kilkunastu twarzami kobiecymi i męskimi znajdowały się takie, którym
 4334   3, II |                  on źródła czerpać siłę, męstwo, moralną wielkość? Twój
 4335   2, III|        obracający w swym ręku najdroższy metal ludzkości, artyści urabiający
 4336   2, V  |        brzęczenie nieustanne, monotonne, metaliczne; zdawać się mogło, że wydawała
 4337   3, I  |           natężenia, szczebiotu ptactwa, metalicznego brzęczenia owadów, aromatycznych
 4338   3, II |                  dziewczynka z lekkością metalowej turkawki na jednej nodze
 4339   1, V  |      jakiejkolwiek, choćby z pospolitego metalu ukutej. Czasem, gdy zamykała
 4340   1, III|        niezmordowaną postać wołu. Czy ta metamorfoza przyszła mu z łatwością?
 4341   3, III|             Domuntówna, ale Domuntówna w metamorfozie. Kto ją przedtem bosą, rozczochraną
 4342   3, III|                  rzucały tu trochę tylko mętnego światła, z zasieków bił
 4343   3, V  |                szczęśliwszą będzie w tym mezaliansie, niż moja cioteczna siostra
 4344   1, IV |                  rozpiętym parasolikiem, mężnie wyszła na ganek, ale przed
 4345   3, II |               czułbyś się szczęśliwszym, mężniejszym, lepiej do życia i jego
 4346   1, VI |     pospolitakiem. Ale żeś był bohatyrem mężnym, który tę oto ziemię dzikiej
 4347   2, II |                 drogę dwom rozmawiającym mężom zabiegły i na paluszkach
 4348   2, III|                  dopóty, dopóki koszulom mężów i braci nie nadały prawie
 4349   2, I  |         wszystkim nie chcesz, abym twemu mężowi powierzył...~- Nie! - żywo
 4350   1, VI |                 żony, stamtąd przybywali mężowie dla córek i poślubiwszy
 4351   3, V  |                na stojący u biurka fotel mężowski.~- Mam nadzieję - z cicha
 4352   3, III|                  krzyż nie składasz, a w mężowskim domu więcej pracować ci
 4353   2, V  |            niskiego, i własnej woli przy mężu kochanym i kochającym nie
 4354   1, IV |                   toż to pierwsza miłość mężulka... Panna Justyna... pierwsza
 4355   2, II |        szlachetną, dzielną, z błękitnych mgieł przeszłości wyłaniającą
 4356   1, IV |            Klotyldy zaczęły wilgotnieć i mglić się, aż stanęły w nich wielkie,
 4357   3, II |                Zdało się jej tylko, że z mglistych obsłon wydobyte, przejrzyste
 4358   2, V  |                  sposobem, ja, królewna, miałabym pleć, żąć, krowy doić, prać?...
 4359   2, IV |                 cel życia. Ale, naprzód, miałaż z sobą na walkę i biedę
 4360   3, I  |           Klotyldzie przyszłość świetną. Miałażby ona teraz, z winy jej syna,
 4361   3, I  |            niestały nie jest... I za cóż miałby przestać panią kochać? Przecież
 4362   2, IV |                ziemię pyłem cichym i tak miałkim, że prawie ziarnko od ziarnka
 4363   2, IV |               warstwy białego, drzewnego miału leżała na wpół obrobiona
 4364   3, III|            wejrzeń, które rzucał na nią, miarkować mogła, o czym on zamyśla.
 4365   2, IV |                się urywanym ćwierkaniem; miarowe pukanie dzięciołów i żółn
 4366   1, III|             Niemnie ku oddalonym wsiom i miasteczkom, razem niekiedy czytali,
 4367   1, IV |         najdłużej mieszkał w Wiedniu, to miasto znajdował najweselszym i
 4368   2, III|         wiernością niezmierną przeciągłe miauczenie kotów naśladować począł.
 4369   3, III|                 śpiewaniem pływać! Panie Michale! Panie Władysławie! Panie
 4370   2, IV |              nieduży, pięćset rubli, ale Michałowi, który i bez tego by ją
 4371   3, III|                  niby podmuchy wielkiego miecha, w jeden odgłos zlewające
 4372   1, VI |          pozłacanymi niegdyś i w kształt miecza wyrzeźbionymi strzałami,
 4373   1, VI |           odebrał, a zawojowawszy ją nie mieczem i krwią, ale pracą i potem,
 4374   3, V  |                   Za przyjaciela i brata miej mię... miejcie mię oboje!~
 4375   3, V  |          przyjaciela i brata miej mię... miejcie mię oboje!~Benedykt z tą
 4376   3, I  |                sztucznych wzgórz, którym miejscowa ludność dawała nazwę okopów
 4377   1, II |                  płynęły tratwy, w mowie miejscowej płytami zwane. Jeden za
 4378   1, II |             błękitem i złotem. ~- Piękna miejscowość - rzekł w zamyśleniu Różyc.~
 4379   2, II |                 u jednego z kapitalistów miejskich, z którym on sam posiada
 4380   3, III|             głody; jednym mąka, a drugim miękina!~Dziewczęta w ścisłą gromadkę
 4381   2, II |                  gruby, ale w tej chwili miękki i go korny, mówić zaczął:~-
 4382   2, IV |             znowu i lękliwie dotknął ich miękkiej, błyszczącej gęstwiny.~-
 4383   2, IV |         porywczym ani namiętnym, owszem, miękkim i nieśmiałym ruchem wziął
 4384   2, II |                Następnie, gdy wygodnie i miękko ułożyła się już na swym
 4385   1, III|                  otaczać miały wszystkie miękkości dostatku i wyszukanego smaku,
 4386   1, V  |             obojętnego i razem bolesnego miękło i znikało; w bladym błękicie
 4387   3, II |                 pomiarkował się i trochę miększym głosem dokończył:~- Ale
 4388   1, II |                 tej nędznej folwarczynie mielibyśmy oboje do roboty? Albo ja,
 4389   2, IV |          zakołysało się i z przybrzeżnej mielizny na toń spłynęło.~- A stryj? -
 4390   2, IV |            twarzami trochę pochylonymi i mieniącymi się niemym wzruszeniem,
 4391   3, IV |                 płynęło, przelewało się, mieniło i jak w zwierciadle odbijało
 4392   1, VI |                  lub mniejszych grzędach mieniły się mnóstwem jaskrawych
 4393   3, I  |           poprzestać na najskromniejszej mierności niż troszczyć się o materialne
 4394   3, IV |            napełnia, a coś i ty w równej mierze niegdyś posiadał!" Serce
 4395   3, III|             wzrost miał dobry i nieskąpo mierzone bary, przy ogromnych Domuntach
 4396   2, II |                  chodziły wyprostowane i mierzonymi kroki, ale nad ich sztywnymi
 4397   2, IV |                walk, których by pole nie mierzyło się rozległością majątku
 4398   3, III|                 otwierali salę do tańca. Mieściła się ona w stojącym tuż przy
 4399   3, II |         pojedynki... Ile w tym wszystkim mieściło się prawdy, a ile przesady,
 4400   1, II |                dworów, w których niegdyś mieściły się znaczne dostatki i wrzało
 4401   1, III|         ładniejsze... Julek mówił, że za miesiąc będą już rybacy łowić jacicę...
 4402   2, III|            mgliste dnie jesieni i wiosny miesiły ten wosk cudowny, aż przy
 4403   2, IV |                  te miejsce, gdzie jodły mieszają się z sosnami, tam, w tym
 4404   3, I  |                   Ruchliwa i we wszystko mieszająca się Darzecka za swatostwami
 4405   3, III|                jakby długiego męczeństwa mieszał się z nieograniczoną, cichą
 4406   3, IV |               nim na chwilę i wnet znowu mieszała się z ciemnością postać
 4407   3, I  |          ważniejszą i sercu jej bliższą, mieszania się jego dopuścić nie chcąc.
 4408   2, III|               Tylko w nierozwikłanej tej mieszaninie długich uszu i czarnej,
 4409   3, V  |                 uciekasz w inną sferę... mieszasz się z motłochem dlatego,
 4410   3, I  |                  posiadało wagę ogromną. Mieszcząca się w nim wątpliwość była
 4411   1, II |                Od tego czasu oboje u nas mieszkają. Justynka, kiedy przybyła
 4412   1, VI |               dwie krwie na jednej ziemi mieszkające nierzadko mieszały się z
 4413   2, II |                  ciotek o trzy mile stąd mieszkającej, brata żony żegnał i bratowej
 4414   1, IV |                  odległych stąd stronach mieszkający długo zgodzić się nie chcieli,
 4415   1, IV |           kobiety. Różyc znowu najdłużej mieszkał w Wiedniu, to miasto znajdował
 4416   3, IV |            Dziękuję ci, drogi bracie,~Że mieszkałam w jednej chacie,~Teraz nie
 4417   3, I  |             niegdyś do jej męża od dawna mieszkali ludzie obcy ale część sprzętów,
 4418   2, I  |            jednej znajdowały się po-koje mieszkalne, w drugiej kuchnia i izba
 4419   2, I  |                tym domku były po stronie mieszkalnej tylko cztery pokoje: bawialny,
 4420   2, I  |                  i dziecinne; w pokojach mieszkalnych cicho było zupełnie i tylko
 4421   2, III|             najuboższy z Bohatyrowiczów, mieszkaniec chatki, bez komina i ogrodu,
 4422   3, II |                ten kraj, których przecie mieszkanką i obywatelką będzie - przerwał
 4423   3, III|                nie mogło oprócz upartych mięt i piołunów rozlewających
 4424   1, I  |                 lasy słabej i delikatnej mietlicy, kosmate kwiaty babki stały
 4425   2, III|            zmieszanego z ostrymi woniami mięty, piłowiei i bożego drzewka.
 4426   1, V  |                uchylił czapki.~- A jakże miewa się panna Marta Korczyńska?-
 4427   3, IV |              Dłonią szczupłą, taką, jaką miewają ofiary górnych marzeń, ale
 4428   3, III|               niezbyt nawet starzy, chód miewali powolny, mowę rozważną,
 4429   3, II |                 panny Justyny!~Chłopak w mig ku chacie się rzucił. Fabian
 4430   3, III|                jej strojowi. Aż w oczach miga, tak się bogato wystroiła.
 4431   3, I  |                 właśnie przed wyobraźnią mignął mu pejzażyk przed kilku
 4432   3, II |            pocieszonego i roztkliwionego mignęło w ponurych źrenicach pana
 4433   2, III|                   tu, tam, ówdzie szybko mignęły stalowe błyskawice sierpów.
 4434   3, I  |                   Ne déraisonnez pas, ma mignonne! Za kilka godzin przecież
 4435   2, IV |                 czerwonawym i żółtym tle migocąc i szybko spuszczając się
 4436   1, VI |                  sobą cel, choćby drobną migocący gwiazdą! Myślała pewno,
 4437   2, I  |              czapek dziecinnych i szybko migocących bosych stóp. Sposób, w jaki
 4438   3, II |            ściągniętymi trochę brwiami i migocącym w dalekiej głębi oczu zatrwożeniem.
 4439   2, V  |                 odpowiedź długo, dziwnie migocącymi oczami na nią popatrzył.~-
 4440   1, V  |               widzialny z wysokiej góry, migotał wąski pas Niemna z żółtą
 4441   1, VI |            kolorowych kaftanów kobiecych migotało wszędzie... Na dziedzińcach,
 4442   3, III|               pełna wewnętrznych drżeń i migotań. W tych zaś światłach marzących
 4443   2, III|        przysadzistych ulów, za którymi w migotliwych światłach zachodu cicho
 4444   3, III|                konia gałęzią popędzała i mijała świątecznie ustrojone gromadki
 4445   2, II |                 Trzeba biedaczce dać tej mikstury, bo jeszcze znowu duszenie
 4446   1, IV |                Towarzyszki i kuzynki dla milczącego jej humoru i może skromnego
 4447   2, V  |              zamyślały się obie i chwilę milczały. Potem słychać było znowu
 4448   2, V  |                  jego powolnej, częstymi milczeniami przerywanej, w części tylko
 4449   3, II |             odsuwając zawołał:~- Dobrze. Milczmy obaj. Chcesz mi być obcym?
 4450   3, I  |                 uniesienia i nadyma się, milczy, w książkę patrzy, kiedy
 4451   1, III|                  ty tylko narzekasz albo milczysz... ot, po prostu, jak wroga
 4452   2, II |           służącym do uściełania gniazda miłemu ptakowi wiosny. To szelestuszka
 4453   2, V  |              naparł się wziąść od matki, mileńka była, wesoleńka i zawczasu
 4454   3, II |             teraz wszechstronnie chudego milionera?~Mówił śpiesznie i głos
 4455   3, II |             około jednego, jednego sobie milionka rubli...~- O Jezu! - jęknęła
 4456   3, IV |         ćwierkało coś, szeleściło i wnet milkło.~Jan patrzał na wodę, bór,
 4457   3, I  |                  wieczną czułością i nie milknącym szczebiotem Klotylda, ostudził
 4458   1, IV |             Różyc.~- Quand on a mangé un million, on se sent un siécle sur
 4459   1, VI |                    Inaczej nie może być, miłościwy panie! Sami tego żądamy
 4460   2, II |         rozdrażnienie Benedykta.~- A, na miłosierdzie boskie! - zawołał - czy
 4461   1, VI |            dostatek i nędzę, a przyroda, miłosierna czy obojętna, zarzucała
 4462   3, IV |              rzeczy doprowadzają... Boże miłosierny! ~Strzelbę, którą dziś sam
 4463   1, III|              podróże i długimi godzinami miłośnie w oczy jej patrząc - kto
 4464   1, V  |             przybliżał się do przedmiotu miłosnych swych wzruszeń; im silniejsze
 4465   1, III|                jej twarzy przychylał i z miłosnym prawie spojrzeniem, z prośbą,
 4466   2, II |               mały, piękny, nad wszystko milszy mu kawałek świata. Oddychać
 4467   3, I  |           snujący w celi więziennej, ani Milton śpiewający o raju w wiekuistych
 4468   3, III|                  czupryny targują!~Wojnę miłującym Obuchowiczom w to tylko
 4469   3, III|                  cicho szepnął:~- Co kto miłuje, to i we śnie czuje... A
 4470   2, V  |                będzie sobie maleńki, ale milusieńki...~Znowu rozrzewniła się,
 4471   3, I  |           kobiece; z ruchów jej, gestów, mimiki bił niewymowny wdzięk. Przed
 4472   2, II |            zgrabnym wierzchowcu z siłą i mimowiedną fantazją osadzona miała
 4473   1, II |               wrażenie powagi, wzbudzały mimowolną poezję wspomnień. Mimo woli
 4474   2, IV |                  on znać na nią wrażenie mimowolnej obawy czy przygnębienia,
 4475   2, III|               raz Antolka zachichotała z mimowolnych stękań, które niekiedy wydzierały
 4476   3, V  |                  pośród salonu stojącego minął i do gabinetu wbiegłszy
 4477   1, V  |                 tam w sadzie?~Żółty pies minąwszy pług i konie ze szczekaniem
 4478   3, I  |            jedynaczkę. Ale od tego czasu minęły dwa lata. Teraz uśmiechnął
 4479   2, I  |                 o pracach podstawowych i minimalnych, o poprawianiu historycznych
 4480   1, V  |                  głosem opowiadać zaczął minione swe cierpienia. Z tego,
 4481   1, V  |              przypomnieniem czegoś dawno minionego pociągał go ku niej - postąpił
 4482   1, V  |                Wprawdzie ten wychowaniec minionej minuty czasu, którego przez
 4483   3, III|             tęsknoty, żale, westchnienia minionych lat i pokoleń. Więc naprzód
 4484   1, IV |                  jego żona i z zalotnymi minkami coś do niego szepcąc uprowadziła
 4485   3, III|                 on na zostawiane za sobą miny i gniewy wcale się nie oglądając
 4486   3, V  |            tryumfujący, zza niego zaś, z miodową błogością w błękitnych oczach,
 4487   1, I  |                  swych stulistnych koron miodowe wonie, chwiały się całe
 4488   1, II |                niezmiernie czule, prawie miodowo uśmiechała się błękitnymi
 4489   1, II |               tył odgięta, ale z dziwnie miodowym i upojonym wyrazem w oczach,
 4490   1, II |                 przymilonymi uśmiechami, miodowymi spojrzeniami i cieniutkimi
 4491   2, V  |        przeznaczonym było, aby wszystkie miody i trucizny, z Korczyna na
 4492   2, III|                 głową w tył odrzuconą, z miotającymi się w obie strony ramionami,
 4493   2, III|           ramionami i widłami na kształt miotanych przez wicher skrzydeł młyńskich
 4494   1, III|          przynosił dla niej do ogromnych mioteł podobne bukiety polnych
 4495   1, II |               prędko i zręcznie czyściła miotełką surdut ojca. Stary zachmurzył
 4496   1, V  |                 sposób chroni renklody i mirabele przed zimowymi śniegami
 4497   2, IV |              zimno i pusto; blade słońce miriadami iskier haftuje śnieżne wysłanie
 4498   2, IV |                niepojętą delikatnością w miriady drobniuchnych gałązek wyrzeźbione,
 4499   2, I  |             Stały na nich pomiędzy kilku mirtami i rozmarynami kwitnące fuksje
 4500   3, III|                  teraz wziął z niej mały mirtowy wianek i delikatnie go w
 4501   3, II |                  ci przez niego bukietów mirtowych... Tak? Umiesz to zapewne
 4502   3, III|           gwiazdami skrzydło Erosa wonią miry i mirtu napojone łagodnie
 4503   3, II |       narzeczonego posyłała to po osobną miseczkę dla Justyny, to po łyżkę,
 4504   3, IV |                 świetle lampy coś bardzo misternego wyrabiała szydełkiem z włóczki
 4505   3, I  |                   rozłożonych na trawach misternych rysunków cieni, złotych