Tom, Rozdzial

 7512   2, IV |                   po cmentarzach płonęły pochodnie żałobnych parad i kwitły
 7513   1, VI |             wszystkie pustoty od młodych pochodzą! Wymyślają, pytają się,
 7514   3, II |                szramami od ostrza sierpa pochodzącymi.~- Przez cały prawie tydzień
 7515   1, VI |         powszechnej matki ziemi. Z gminu pochodzę i pospolitakiem na ten świat
 7516   1, V  |         przechodząc opowiadał jej wiek i pochodzenie każdego z nich, tłumaczył
 7517   3, II |                takiego, jak Teofil, rodu pochodzić. Wprawdzie tytułu żadnego
 7518   3, III|              było za niego zapłacić i że pochodził z własnego chowu właściciela),
 7519   2, V  |                  z obywatelskiej familii pochodziłam, krewni majątki mieli...
 7520   2, V  |                   Skąd te moje królestwo pochodziło? Diabli chyba wiedzą, bo
 7521   1, VI |                  się i z jakiej kondycji pochodzisz?"~Starzec, jak przystało,
 7522   3, III|               gdyby wczoraj matkę i ojca pochował... Widać pokłócili się z
 7523   3, IV |                pochwalili.~- Nijakich ja pochwał godzien nie jestem - odpowiedział
 7524   3, II |                 Ale abym przeszłość jego pochwalał, to nie. Taką fortunę stracić
 7525   3, II |                Widocznym było, że Fabian pochwałami synom jego oddawanymi czuł
 7526   2, V  |               słusznie! sam ociec czasem pochwali, choć jemu dogodzić tak
 7527   1, VI |                  waszmościowie uprzejmie pochwalicie, a przyszły sejm sprawiedliwie
 7528   3, IV |                 i takoż pana Jana bardzo pochwalili.~- Nijakich ja pochwał godzien
 7529   3, V  |              piąstkami spódnicę matczyną pochwyciło.~- Ja tu... ja z mamą! -
 7530   1, III|                  swych koni w jego zbożu pochwyconych. Ostatnia ta czynność najwięcej
 7531   3, III|                 w tejże chwili uczuł się pochwyconym w czyjeś ramiona. Był to
 7532   3, II |                 ku trawie dziedzińca łby pochylające; u drzwi czworaka i wrót
 7533   1, V  |                  Promienie słońca, które pochylało się już do zachodu, igrały
 7534   2, III|           spokojna, z twarzą od ciągłego pochylania się rozognioną, złożyła
 7535   2, III|                się 1 nie wiedzieć czemu, pochyliwszy się nagle kilka kwiatów
 7536   2, III|                 o kilka czasem kroków od pochylonych ich głów, zrywał się ptak
 7537   3, II |                  zdarzało, zamiast w dół pociągać, w górę czasem podkręcał
 7538   1, V  |                  Było coś tajemniczego i pociągającego w tej ścieżce utopionej
 7539   1, V  |               wydał mi się tak świeżym i pociągającym, a pan Jan tak mię uprzejmie
 7540   1, II |        przeważnej sile, która go naprzód pociągała, usiłował wciąż cofać się
 7541   3, I  |            czyniła nic, aby ku sobie ich pociągnąć. Owszem, osamotnienie, w
 7542   3, II |             pocałowała i łagodnym ruchem pociągnąwszy go ku obok stojącemu krzesłu
 7543   3, III|               surduta narzeczonego mocno pociągnęła i szepnęła:~- Proszę nachylić
 7544   1, IV |             znani, zeszli się oni z sobą pociągnięci niby prawem naturalnego
 7545   3, V  |              uczuła się silnie za suknię pociągniętą. Mała Bronia u stóp jej
 7546   2, I  |             mniej bym się czuł do ciebie pociągniętym...~Zupełnie już ośmielona,
 7547   3, I  |                do doświadczania ludzkich pociągów i pokus. Pomimo woli odzywała
 7548   3, III|                  lud ogorzały, w obfitym pocie skąpany, z grubą skórą na
 7549   1, V  |             słońce spojrzał, to w oczach pociemniało!~- Może panna Jadwiga i
 7550   3, IV |              stopniowo pozapalały się na pociemniałym sklepieniu. Cisza panowała
 7551   3, III|               zielenią rozweselonym, nad pociemniałymi drzewami, u których stóp
 7552   3, III|                   czasem mrugając, jakby pocieszał go i upewniał, że zaraz
 7553   3, II |             życia z nim, podnoszenia go, pocieszania, oświecania...~Nagle umilkła.
 7554   3, III|               jedno od drugiego czerpiąc pocieszenie w przyjaźni i miłości. Cieszcie
 7555   1, II |            ciągnący za sobą kogoś bardzo pociesznie w samej rzeczy wyglądającego.
 7556   1, VI |                  miał wzmocnione i serce pocieszone przez nią. Jednakowóż pomimo
 7557   3, II |                   proszę!...~Coś dziwnie pocieszonego i roztkliwionego mignęło
 7558   3, V  |                 królu mój, jakże ty mnie pocieszyłeś, jak uszczęśliwiłeś! Wieczna
 7559   3, III|            Więcej niżeli połowa obecnych pocisnęła się ku zaprzężonym bryczkom
 7560   3, III|              domu wbiegli. Ku domowi też pocisnęli się weselniki wszystkie,
 7561   2, II |              chwili ku bramie dziedzińca pocwałował. Wybornym był jeźdźcem;
 7562   2, IV |              jeszcze i nie wiedziała, co począć. Brwi Jana ściągnęły się
 7563   3, II |              list jakiś wyjął. Był to na poczcie w miasteczku otrzymany list
 7564   3, II |               będzie, ale starsi obydwaj poczciwi i dobrze prowadzący się
 7565   3, III|              stryja i przez uwagę na jej poczciwość byłbym może ożenił się z
 7566   3, III|                 namawiać albo lepszego i poczciwszego adwokata naleźć. Sam wszystkich
 7567   3, V  |            zakochała się w ładnym i może poczciwym chłopcu - także mi tajemniczość
 7568   2, III|               jakich lat dwa albo i trzy poczeka, póki dziewczyna wzmocni
 7569   3, III|               pan Korczyński zgodził się poczekać, wypłatę na dłuższy czas
 7570   1, III|                 sobie ekonom i robotnicy poczekają, a ja kwadransik przy tobie
 7571   3, V  |               Benedykt ręką machnął.~- A poczekajcież, państwo! - zawołał - niech
 7572   3, II |                 w zamian szeptać ze sobą poczęli, a raczej ona szeptała,
 7573   3, IV |             wzniosłe idee, że wy pierwsi poczęliście kochać i ziemię, i lud,
 7574   1, VI |                  Obejrzał się na słońce: poczerwieniało i da połowy ukryło się za
 7575   2, V  |            zawołał, aby gościa wieczerzą poczęstowała.~- Sam też - dodał - od
 7576   3, II |            życzeniem mamy, abym pomnażał poczet nieszczęśliwych?~W głosie
 7577   2, III|                wzejść musi, nim dopiekać pocznie... Tak i kochanie zaczyna
 7578   3, II |                napiszę... Dziś wieczorem poczta z miasteczka odchodzi; umyślnego
 7579   3, III|                  tańczył dotąd wcale. Do pocztu drużbantów należał; jednak
 7580   3, II |              słuchała i może miała takie poczucie, jak gdyby ziemia spod stóp
 7581   2, III|                 lśniące od potu zaledwie poczynającego wysychać na daleko bielszych
 7582   3, II |               bladości twarz jej oblewać poczynającej nie spostrzegł i stając
 7583   3, IV |               jeszcze oczy zasłaniając z poczynającym się na ustach uśmiechem
 7584   2, II |            znieść najmniejszej fatygi... Poczytaj trochę o Egipcie... tylko
 7585   2, V  |               mnie za swoją poddankę nie poczytał...~Posrebrzane, pozłacane
 7586   3, I  |           będziesz miał czas, razem może poczytamy, a po obiedzie na przechadzkę
 7587   2, IV |           unikają, po prostu za wstyd je poczytując, a także i dlatego, że smaku
 7588   3, I  |                nieomylną oznakę geniuszu poczytywaną. Biegli i coraz kosztowniejsi
 7589   3, I  |           szczególnego, co fantazji jego poda złotą kądziel. Do poszukiwań
 7590   2, V  |        rozstawieni i kolejno sobie hasło podający, tak ptaki te wśród powszechnego
 7591   1, III|                  niech pan na nas skargę podaje... bez procesu obdzierać
 7592   2, III|              insze myśli ludziom do głów podajesz. Owszem. Mnie tylko. dziw
 7593   1, III|          obdzierać się nie pozwolim...~- Podam - krzyknął Korczyński -
 7594   1, III|                nigdy... Teraz my na pana podamy skargę za ubligę...~- Podawajcie
 7595   3, IV |            uwiódł, szukał... różne stare podania i zdarzenia opowiadał! Ja
 7596   3, V  |           krześle siedząc, naprzód nieco podany, postawą, oczami, uśmiechem
 7597   3, II |        chusteczkę ofiarujesz mu w zamian podanych ci przez niego bukietów
 7598   3, II |              miód zaprosić...~Na krześle podanym jej przez Justynę siadając
 7599   3, IV |                przystrojenia nie mającej podarowała! - zawołał kruczowłosy Ładyś
 7600   2, III|                  którym siedział Ładyś w podartym nieco odzieniu i ze śladami
 7601   1, III|         wypłacenia czasowo ustanowionych podatków, nowy dług zaciągnąć musiał.
 7602   3, I  |               krótki rozkaz:~- Śniadanie podawać!~Czuł się bardzo nieszczęśliwym
 7603   1, III|              ręką lektorkę, powiernicę i podawaczkę lekarstw. Tak żyła, z łóżka
 7604   1, III|             podamy skargę za ubligę...~- Podawajcie i do samego diabła, tylko
 7605   2, I  |          zmieszania rękę mu na powitanie podawała. Zrazu mniemać by można,
 7606   2, V  |                ciało, bo nie zważając na podawane sobie krzesło wyprostował
 7607   1, IV |            przynoszenie półmisków, kolej podawania wszystkiego, dokładność
 7608   3, IV |               przyszłość projekty i rady podawano, może nawet na rękach podnoszono,
 7609   1, IV |                 on matce swojej. ~Hrabia podążył zwolna ku punktowi salonu,
 7610   1, IV |         gastronoma wyglądający obywatel; podążyło ku niej potem z ganku paru
 7611   1, VI |              trójzębne łotocie i okrągły podbiał, toczył się cichy, ledwie
 7612   3, II |                  Może po części myślał o podbiciu ucha słuchaczki, bo głosowi
 7613   3, IV |           uradowanie pokrywanym ku niemu podbiegł. Zaledwie jednak przybyły
 7614   3, V  |             Justyna i szybko ku Kirłowej podbiegłszy w rękę ją pocałowała. Od
 7615   3, IV |                 śniegu, zórz północnych, podbiegunowych nieskończonych nocy. Czasem
 7616   1, IV | trzydziestoletniego syna, mogłaby prawie podbijać serca ludzkie, ale jak ogólnie
 7617   2, I  |                 naokoło świata albo i na podbój całego świata. Znajdując
 7618   3, IV |                  dla najwyższych myśli i podbojów, na które w ciężkiej, wiekowej
 7619   3, V  |         niespodziewanie globus do gardła podchodzić jej zaczął. Zdławionym głosem
 7620   1, I  |                 globusa...~- A Terenia - podchwyciła panna - biegnie po krople
 7621   3, II |                 nóż ostry i nielitościwy podcina same korzenie jej życia.
 7622   3, IV |                 i nie spodlałem tak, aby poddać się woli bab, które by z
 7623   2, II |                to moralna presja, której poddaje my się chętnie, bo daje
 7624   2, V  |               przestawając mnie za swoją poddankę nie poczytał...~Posrebrzane,
 7625   1, IV |                   który bez cienia urazy poddawał się drwinom znajomych. Było
 7626   2, IV |             śpiewał, tylko gdzieniegdzie podejmowały się znad boru chmury wszelakiego
 7627   2, IV |                 poświęcenia, dobrowolnie podejmowanych śmierci, walk, których by
 7628   1, V  |              włosów ojca, znowu spotykać podejrzliwe spojrzenie pani Andrzejowej
 7629   3, II |                 Milczał. Benedykt trochę podejrzliwie, a trochę wstydliwie na
 7630   3, II |               samotnej duszy... Co świat podejrzliwy i brudny mniemać będzie
 7631   3, II |                zasady albo dążności mógł podejrzywać. Ale w tym właśnie tkwi
 7632   1, II |                 palnej materii z krzesła poderwany, dwoma krokami przesadził
 7633   2, V  |                  powoli wstały, do progu podeszły, a gdy im ona rękę na powitanie
 7634   2, I  |            ucieczce tej ukazując podarte podeszwy butów. Gdyby Kirłowa na
 7635   3, III|              wczesne łysiny przypominały podgalane głowy przeddziadów; a byli
 7636   2, I  |                  wielkiej pracy podołać? Podjąłby się może, ale wiem, że nic
 7637   3, I  |                  jedno - odpowiedziała i podjąwszy tomik Leopardiego, który
 7638   3, I  |                dachem i szerokim, krytym podjazdem, którego arkady oplatała
 7639   3, V  |             salon przechodził.~Na koniec podjechała pod ganek bryczka, prosta,
 7640   3, III|             teraz, kiedy i muzykanci już podjedli, pierwszy drużbant znowu,
 7641   3, III|                  się kamień z ziemi była podjęła i ramieniem zamachnąwszy
 7642   2, III|          wykrzyknięte imię, stado wróbli podjęło się z krzykiem, tu, tam,
 7643   2, IV |            Feuilletowskie powieści - nie podjęły przed nią zasłony, która
 7644   2, I  |                    Kirłowa, jak sprężyną podjęta, skoczyła i z pokoju wybiegła.
 7645   3, III|                daleko naprzód wysunąwszy podjętym z ziemi drewienkiem począł
 7646   3, I  |      nieprzyjacielskiemu z wojskiem swym podjeżdża, nim bitwę stanowczą wydać
 7647   2, I  |            jestem na ciebie za to ciągłe podjeżdżanie do Korczyna...~- Naprzód
 7648   1, IV |        synowczykowi poduszeczki pod boki podkładała i geniusz wmawiała...~-
 7649   3, IV |                 Bohatyrowicz wąsa w górę podkręcając zaśmiał się:~- A jakże!
 7650   3, I  |                 jaki wiersz, wyraz przez podkreślenie w znak porozumienia zamieniony.
 7651   2, II |               silnie niebieskim ołówkiem podkreślone:~Je viens de m'incliner,
 7652   2, I  |             wszystkim, uważałabym się za podłą, gdybym ci pobłażała i przytakiwała...~
 7653   2, I  |            każdym jej kroku w górę nieco podlatywały, wyszła z pokoju: Matka
 7654   3, II |                kobietą zupełnie zwykłą i podległą zupełnie zwykłej uczciwości.
 7655   2, III|                   kosił, grabił, sadził, podlewał, grodził, dopatrywał bydła
 7656   2, V  |           usunąwszy sama przed piecem na podłodze przysiadła i ogień rozniecać
 7657   2, V  |           Chrystusa, i... wiesz? wieczna podłość! sama, sama z takiego konkurenta
 7658   3, IV |           młodości pozostało mu tyle, że podłości i zaprzaństwa nie popełnił,
 7659   2, II |             połączeniem śmiechu i obrazy podlotki frunęły w inną stronę salonu
 7660   1, IV |                grona panien i obok kilku podlotków umieściła. Niezupełnie jeszcze
 7661   1, II |                 się i podaniem ręki albo podłożeniem dłoni pod łokieć dopomagał
 7662   3, I  |                 same ciekawe oświetlenia podłoży i szczytów drzew; ta sama
 7663   2, II |               skrzypce pod pulchną brodę podłożywszy okrągłym ruchem ramienia
 7664   2, V  |             ukazywała się bokówka, mała, podługowata izdebka, z jednym znowu,
 7665   2, IV |               niewysoki pagórek, kształt podługowaty i łagodne stoki mający,
 7666   1, VI |                  sznurem wyciągało się w podłuż rzeki, a z ich kominów,
 7667   1, V  |                 w postawie zamyślonej, z podłużną i bladą twarzą na dłoni
 7668   2, V  |                 on w dole wstęgą na dwie podłużne połowy przeciętą: głęboko
 7669   2, II |                piastunki, skrzypce swe w podłużnym pudle składając z innym
 7670   2, III|             odpowiedziała dziewczyna. On podłużnymi, z szarą źrenicą oczami
 7671   1, IV |          człowieka, jak on, chyba na tym podłym świecie nie ma...~Toteż
 7672   3, I  |                Po półgodzinnym łechtaniu podniebienia wybornymi sosami i słodyczami
 7673   1, V  |              uczuła dławienie żalu, a na podniebieniu palącą gorycz upokorzonej
 7674   2, I  |                  sympatia ożywia trochę, podnieca, i doprawdy, zjawiła się
 7675   2, I  |                 ostatnich czasach trochę podniecać zaczęło. Majątków swoich
 7676   3, IV |          zupełnie, jakby rozkosz ostrą i podniecającą w męczeniu samego siebie
 7677   1, IV |             coraz trudniejszym; sztuczne podniecenie, które z rana uczyniło ją
 7678   2, II |                 co ją tak przeraziło czy podnieciło, że dość prędkim ruchem
 7679   1, IV |              salonu dziwnie wzmocniona i podniecona, z żywością ruchów, których
 7680   1, IV |             wyrazu. Zdawało się, że wnet podniesie swą rękę, po której ściekało
 7681   2, I  |                 znowu na ziemi postawił. Podniesienie tego małego ciężaru sprawiło
 7682   3, III|                  się, pochyliła głowę, o podniesione kolana oparła i kaszlała...
 7683   2, II |                   jakiejkolwiek moralnej podniety. Czerpała je niekiedy w
 7684   3, II |           szczególniej teraz. Ot, lament podniosą! Ale nie daruję! Jak Boga
 7685   2, V  |                    Kiedy na koniec wzrok podniosłam, zobaczyłam przed sobą wszystkie
 7686   3, I  |                  do wielkiej czystości i podniosłości życia. Za dumę tę, nie rodową,
 7687   3, III|              której z dna duszy ludzkiej podnosi się to, co natura na nim
 7688   1, IV |                obywateli. ~- Temperatura podnosić się zaczyna - szepnął do
 7689   3, III|                  zaszłym zdarzeniu różne podnosili głosy. Najwięcej było takich,
 7690   1, IV |            bledsza niż zwykle i z szybko podnoszącą się piersią. Widać było,
 7691   2, I  |               gwałtownością w ruchu ręki podnoszącej do ust łyżeczkę jedząc konfitury
 7692   3, III|                 z Soroczyc, hardo w górę podnoszący wąsa, mali a zwinni, z rodzinnej
 7693   2, III|                  sama, na wzór żniwiarek podnoszących w rękach kłosiste więzie,
 7694   3, II |             posiadał sztukę życia z nim, podnoszenia go, pocieszania, oświecania...~
 7695   2, III|                 sierpami kłosy i z ziemi podnoszone snopy. W tym szeleście i
 7696   3, IV |           podawano, może nawet na rękach podnoszono, bo zdyszany od zmęczenia
 7697   1, III|            wygodniej drobne swe stopy na podnóżku ułożyła.~- Jednakże - z
 7698   2, I  |                 I ojcu jego może się nie podobać, że. co dzień prawie dla
 7699   2, II |                  nie mogła, że się komuś podobałam!~Po chwilowym uspokojeniu
 7700   3, III|            poznać można było - nie tylko podobały się zgromadzonym, ale gdy
 7701   1, II |                 się mająca z nią mnóstwo podobieństw. Zdawałoby się, że każda
 7702   1, III|                 I inne jeszcze, głębokie podobieństwa zachodzić musiały pomiędzy
 7703   2, III|             siedział Jan Bohatyrowicz, w podobnież nowej czapce, z szelkami
 7704   2, I  |         stanowczo nie chcę; bo on by nie podołał i wyniknęłaby z tego szkoda
 7705   3, V  |                niepotrzebna! Cóż? dzieci podorastały... twojej żonie nigdy dogodzić
 7706   3, III|                 ale lud, który nigdy nie podpierał strasznego gmachu przymusowej
 7707   1, II |                 zajmowała się wciąż jego podpieraniem, naprawianiem, oczyszczaniem.
 7708   2, I  |             podobnego i przywiezie mi do podpisania. Za parę miesięcy będzie
 7709   1, V  |               potrzebowały wzmocnienia i podpór: Ale przede wszystkim pragnęła
 7710   3, IV |               jego narodu nade wszystko. Podporę dla najwyższych myśli i
 7711   1, II |         gospodarskie budynki miały silne podpory, a w wielu miejscach nowe
 7712   1, III|                  winokurnię założyć, czy podrady brać. Ale to już trzeba
 7713   3, V  |                białym muślinem owiniętą, podrastająca dziewczynka w słomianym
 7714   2, III|          puszystym kobiercu po raz drugi podrastającej koniczyny i ukośnymi strzałami
 7715   2, I  |               nią, tuż przy jej tołubku, podreptała Bronia w ręce klaszcząc
 7716   2, III|                nas rośnie, a jak troszkę podrośnie, to i nas dopatrywać będzie".
 7717   2, III|         spotkanie matek, swawolne krzyki podrostków, gdakanie kur, gruchanie
 7718   3, II |          zdolność twórczą odzyska. Żyć i podróżować będą zawsze razem, przyjemności
 7719   2, V  |                 rozłogach kuli ziemskiej podróżowały po przestrzeni czasu zatapiając
 7720   3, I  |                    Odmawiała modlitwę za podróżujących i w niebezpieczeństwie będących
 7721   1, VI |                ustać na plączących się i podrygujących nogach, gdyby go wielka
 7722   3, IV |            paliły i tak go coś z miejsca podrywało.~- Aj, aj! stryjku! niech
 7723   2, II |                 ta, jak wybuchającą miną podrzucona, porwała się z miejsca i
 7724   1, VI |             promienie słońca trawą swych podścielisk. Niżej jeszcze, tuż przy
 7725   1, VI |              śniegu bielejącej, które za podścielisko swe miały całe lasy krzaczystej
 7726   1, VI |             wiśniowych gajach dziewczęta podskakiwały ku okrytym jagodami gałęziom,
 7727   1, I  |                  siłę, że trzęsący się i podskakujący wóz nie mógł zmącić ani
 7728   2, I  |                 Marsa, który w szerokich podskokach na dziedziniec wpada pana
 7729   3, II |                  nie dokończyła, tylko z podskokiem na szyję starej panny szczupłe
 7730   3, II |             gdzie biegałyście razem, jak podsmalone? Czy i Witold tam był? Wieczne
 7731   1, VI |                sześciokątnego, grubego u podstaw a zwężającego się ku szczytowi
 7732   3, IV |            tętniały, część a może i samą podstawę życia jego stanowiąc. W
 7733   2, V  |              głowę pod niebezpieczeństwa podstawiał... Wiele bym ja mógł w tej
 7734   2, I  |                 a prawiące coś o pracach podstawowych i minimalnych, o poprawianiu
 7735   2, V  |                  upał płomieni wpadając. Podstępni rybacy z żywymi ruchami
 7736   1, V  |                prawie twarz przyjaciółki podsunęła.~- Na, jedz wiśnie!~Elżunia
 7737   1, V  |                 że obie jego namiętności podsycały się wzajemnie. Im dłużej
 7738   1, I  |        nieustanną, jakby wciąż z wnętrza podsycaną, a dziwną przy tej sczerniałej,
 7739   2, V  |         siedzących przy nich ludzi wciąż podsycane. Było ich ze dwadzieścia.
 7740   3, IV |                 Potrzebę tego ostatniego podszeptywało mu sumienie: "Wytłumacz,
 7741   2, V  |                Naprzód ciężkimi chmurami podszyty, a z powierzchnią wybuchającą
 7742   2, V  |              okazywał, rozmowę z gościem podtrzymać usiłując. Na ręku Justyny
 7743   3, II |                   czego on pragnie i dla podtrzymania swoich twórczych zdolności,
 7744   2, II |            społecznej budowy. Powinniśmy podtrzymywać się wzajem, chociażby z
 7745   2, III|                mówił, w sercach ludzkich podtrzymywał, on za niego i młodą głowę
 7746   3, II |                 jej podając, a z drugiej podtrzymywała ją Teresa. Tak we troje
 7747   1, III|                miał coś do naprawiania i podtrzymywania, z sąsiadami o każdy pręt
 7748   2, V  |              sobie często pomodlić się i podumać tam, gdzie brat jego wiecznym
 7749   3, II |                 Wszystko tam, co prawda, podupadło i zrujnowało się, ale podniesionym
 7750   3, III|                Sargasa z tyłu jej na tej poduszce położyć, toby się zmieścił!~-
 7751   1, IV |                   Ona także synowczykowi poduszeczki pod boki podkładała i geniusz
 7752   2, III|          Drewniany tapczan z siennikiem, poduszką i na domowych krosnach wytkaną
 7753   1, III|               wygodnej ogrodowej ławce i poduszkę mając za plecami ślicznie
 7754   3, III|               powierzchni odbijała, echa podwajały i nieść zdawały się w dal
 7755   1, II |                zajęciem przypatrywał się podwodnej roślinności, która tu i
 7756   1, VI |                  to związane z sobą było podwójną siecią płotów i ścieżek.
 7757   1, IV |            spuszczała, co rzucało na nią podwójny wyraz wyniosłości i skromności,
 7758   3, III|               kilka jeszcze najbliższych podwórek; kilkanaście osiodłanych
 7759   1, I  |                 gorąca i nie mając gdzie podziać, położyłam go na ławce i
 7760   1, IV |                  znowu wysoko podniosła, podziękowała szwagrowi. Darzecka rękę
 7761   3, III|             niedokończone powinszowania, podziękowania, błogosławieństwa i życzenia.
 7762   3, IV |                 Już rozpływać się miał w podziękowaniach za to pozwolenie bywania
 7763   3, III|              ścianom przyprowadzali i na podziękowanie składali przed nimi grzeczne
 7764   3, II |                ona: "Niech jegomość mnie podziękuje, bo zielony kolor najmilszy:
 7765   1, VI |                 aby moje wygnańcze życie podzielać". ~Odpowiedź tę posłyszawszy
 7766   3, II |               tych uczuć i przekonań nie podzielam. Tylko szaleńcy i krańcowi
 7767   1, III|               mającym czasu ani chęci do podzielania jej ulubionych rozrywek
 7768   3, III|           dopiero kiedy człowiek ma czym podzielić się z przyjacielem dozgonnym.
 7769   3, IV |                 że w ciemne i ciasne ich podziemia iść pragniemy i idziemy,
 7770   2, V  |               oczach wyraźnie wyczytałam podziw i uwielbienie, którymi ich
 7771   1, VI |                lękając się prawie, tylko podziwiając i oczekując: co z tego będzie?
 7772   1, IV |               zaczął o tym, że widział i podziwiał na jednej z wielkomiejskich
 7773   3, II |               ilekroć na nią spojrzał, z podziwu czy zakochania usta otwierał
 7774   1, V  |                nie tylko co, ale z łóżka podźwignąć się nie mógł. Wtenczas na
 7775   3, IV |                 Coś go wtedy pocieszyło, podźwignęło... do tego miejsca przykuło...
 7776   3, III|            ogromnych Domuntów, co widząc podżyłe niewiasty na ławach chichotać
 7777   3, IV |            wspomnienie! Młodzi mędrcy... poeci... rycerze... apostoły...
 7778   1, V  |                   Jakże skończył się ten poemat? O, bardzo prozaicznie!
 7779   1, V  |           prozaicznie! Wprawdzie bohater poematu wymówił głośno wyraz: "Małżeństwo!"
 7780   3, I  |  najniespodzianiej spotykające się z tym poetą - myślicielem bajki starego
 7781   3, I  |          wyłącznym gatunku: trochę tylko poetów polskich, zresztą zmysłowy
 7782   3, IV |                   brzmiało niegdyś hasło poety: "Młodości! ty nad poziomy
 7783   2, V  |                 orać to jeszcze pięknie, poetycznie, ale on sam gnój na pole
 7784   3, II |                  z odcieniem rzewności i poetyczności, mówić zaczął. Mówił o tym,
 7785   2, II |               dziś dalekim był bardzo od poetyzowania tej postaci, która na domowym,
 7786   3, II |             sukno i kazała je na zielono pofarbować... Ja do niej: "Czy ty,
 7787   3, III|                 nie przychodziło spólnie pogadać i pomyśleć, i poratować
 7788   3, III|          płakania przyjdzie! O młodszych pogadajmy...~O tej samej porze w domu
 7789   2, II |                 sobie w bardzo ożywionej pogadance. W rogu salonu z otwartą
 7790   2, IV |            polana niską, w nierówne kępy pogarbioną trawą obrosły.~Jan w milczeniu
 7791   2, IV |              szczytu wystającą szerokim, pogarbionym gzymsem twardej, gorącożółtej
 7792   3, I  |                raczyła, z pozoru dumna i pogardliwa, w głębi rozpaczliwie zmieszana,
 7793   2, III|               par oczu trochę złośliwe i pogardliwe wejrzenia strzeliły na obcisły
 7794   3, II |                 usłyszała głos drwiący i pogardliwy, który jeden tylko wymówił
 7795   2, III|                brwi sobolowe ściągnęła i pogardliwym nieco śmiechem wybuchnęła:~-
 7796   2, III|                okrytej wyrazem goryczy i pogardy.~- Oj, wy, wy, złośniki,
 7797   1, IV |               mną! Słusznie, ja sam sobą pogardzać zaczynam!~W głosie jego
 7798   1, IV |                tym! Masz do mnie urazę i pogardzasz mną! Słusznie, ja sam sobą
 7799   2, I  |                 I chwila przyjemności do pogardzenia nie jest...~Kirłowa z wielką
 7800   2, IV |        ciemniejsze płachty. U spodu boru pogasły wszystkie niedawno tak świetnie
 7801   1, IV |              plecy i w tysiąc zmarszczek pogiętą twarz starej panny, Przybliżyła
 7802   2, IV |           zielony, w garby i płaszczyzny pogięty stok góry. Upalne słońce
 7803   1, VI |                 niewiadome siły przyrody pogiętych w niezliczone garby i jamy,
 7804   3, III|                 głodne robaki nie w czas poginą, a wnuki, z dopustu bożego,
 7805   1, VI |                chwilę w milczeniu na nią poglądał. Potem jąkając się, ze zdumieniem
 7806   2, V  |                  obok Antolkę po włosach pogładził. Po czym łyżkę ze stołu
 7807   2, III|                 Antonina dobrym słówkiem pogłaskać nie chce? No, to ja siędę
 7808   3, I  |              niestarty i z upływem czasu pogłębiać się mający.~Na swój sposób
 7809   2, III|               ciekawość znieruchomiała i pogłębiała błękitne jego źrenice. Nagle
 7810   2, II |                  się przyjemnym gościowi pogłębiły grube fałdy jego czoła i
 7811   3, II |            straconymi zostały. Powtarzał pogłoski i opowiadania, które krążyły
 7812   2, IV |                  bywa mistrzem dobrym, a pognębienie, jak olbrzymia tłocznia,
 7813   2, II |                 na osłupiałego i całkiem pognębionego człowieka. Milczał, myślał,
 7814   3, I  |                    Więc nie jesteśmy już pogniewani? - z wybuchem radości zawołała.~-
 7815   3, I  |                  Zamyślenie jej nie było pogodną kontemplacją rzeczy miłych
 7816   3, I  |                się i choć jednej godziny pogodnego przestawania z nim sam na
 7817   3, III|              coraz dalszą; lekkie wiatry pogodnej nocy latały po szczytach
 7818   3, III|               smętnie świeciło, dla nich pogodniej zaświeci. Niechże mnie tedy
 7819   1, I  |               nigdy, nigdy z nim się nie pogodzę...~Marta zaśmiała się.~-
 7820   3, I  |            przebaczającą. Pragnęła teraz pogodzenia się i choć jednej godziny
 7821   2, II |           trzeźwą, z pospolitością życia pogodzoną, z prawami świata liczącą
 7822   3, II |                  praktyką w żaden sposób pogodzonymi być nie mogą, w łeb sobie
 7823   2, V  |                 mu się z akompaniamentem pograć... Jakiegoś nowego nokturna
 7824   1, II |               może bym ja trochę jeszcze pograł?~- A obiad? - zapytała Justyna.~-
 7825   3, II |             wszyscy w domu i dokoła domu pogrążali się już w ruch i zachody
 7826   2, IV |              tego miejsca.~Stopy Justyny pogrążały się całkiem w miałkiej,
 7827   3, IV |             większa jeszcze sala jadalna pogrążonymi były w ciemności, którą
 7828   3, I  |      pospolitością lub brzydotą; łatwiej pogrążyć się bez podziału i przerwy
 7829   2, IV |                wyraźnie nie określonych. Pogrążyła się w nich tak, że całkiem
 7830   3, III|         przeciwnym ten i ów pomrukiwał o pogruchotaniu kości i nakarbowaniu pysków,
 7831   3, III|              wołała - nie wiadomo czy na pogrzeb, czy na wesele ludzie przyjechali.
 7832   2, V  |                jego obu braci? w których pogrzebane leżą nadzieje i uniesienia
 7833   2, II |                  jak kiedy mu przychodzi pogwałcić w najmniejszej rzeczy te
 7834   3, IV |           skrzypcach rzępolili i basetlą pohukiwali, a przy tej niedbałej i
 7835   2, II |                 z gorliwością nieopisaną poiła i karmiła chorą różnymi
 7836   3, V  |                  ci zabrała... Do miasta pojadę, do doktora... leczyć się
 7837   2, V  |                   co inszego poznawszy i pojąwszy, ani w jej mowie, ani w
 7838   1, III|            familii, mieszkanie w pałacu, pojazd i sześć koni na rozkazy.
 7839   1, IV |               się, tak częstuję, karmię, poję, zapraszam, w oczy patrzę,
 7840   3, I  |  najbrudniejszych instynktów, zwyczajów, pojęć, wystawić je na niebezpieczeństwo
 7841   2, V  |                się do panny jednej i sam pojechałem do niej. Jadąc myślałem: "
 7842   1, V  |               siadała z matką do powozu. Pojechały do Korczyna. Z pamięci Justyny
 7843   3, II |            przyjdzie z panem Korczyńskim pojednać się, i orędowników u niego
 7844   1, VI |                to skoczne, to tęskne, aż pojedynczy, męski głos jakiś przetrwał
 7845   3, III|               bliskości gumna pozostali, pojedynczymi parami rozpraszając się
 7846   3, II |       dziennikach aż opisywane zakłady i pojedynki... Ile w tym wszystkim mieściło
 7847   2, I  |                 prosto - odpowiedział. - Pojedynkowałem się i byłem raniony w taki
 7848   3, II |                 Kilka dni z nią, po polu pojeździł i już zepsuł! A czy ty wiesz,
 7849   2, IV |           szczuplejsza.~Ale on, choć nie pojmował możności takiego życia,
 7850   1, VI |            obraza ani ujma. Skąd synowie pojmowali żony, stamtąd przybywali
 7851   2, V  |                 że wszystko, na co tylko pojrzałem, okazywało mi się w postaci
 7852   2, V  |                Przyszli my w te miejsce, pojrzeli i tylko co ze strachu na
 7853   2, III|         niedziela - rzekła z cicha - ale pojutrze przyjdę wcześnie i ubiorę
 7854   1, VI |                kondycja moja niską była, pokąd do puszczy tej nie zaszedłem,
 7855   2, III|             formie!~Starzyńska w grube i pokaleczone, ale kształtne, suche ręce
 7856   1, V  |                  myśli t serce. Gdy tego pokarmu zabrakło, spostrzegła i
 7857   3, IV |              rogu ciemni, wierzą każdemu pokątnemu doradcy, który z nich sobie
 7858   3, I  |                  Tiens, tiens! Clotilde! pokaż mi tę książkę, którą trzymasz...
 7859   2, IV |                 lat ich nie widać, potem pokażą się znowu, przelecą i polecą
 7860   2, V  |               tak włosy swoje rozpuścił, pokazałby, że ich niemało ma... ale
 7861   3, III|             gardzicielem naszym, pan nam pokazałeś się przyjacielem i bratem...~-
 7862   3, III|              słodkie nastało, a przy tym pokazaliby sąsiadowi, że podczas i
 7863   2, V  |              zgasł, na zgliszczach znowu pokazały się góry i doliny jak dawniej,
 7864   1, IV |                 stąd zaraz, frygo, i ani pokazuj się więcej ! Ruszajcie stąd
 7865   2, V  |                 nie utracą, takie rzeczy pokazując, że aby je dostać, każdy
 7866   2, III|                  w tym roku sępa ludziom pokazujesz ze strachu, że cię w sołdaty
 7867   3, III|                  aby w dzień weselny tak pokazywać się ludziom?~Wysoka, pleczysta,
 7868   2, V  |           obejmuje, rozumni głupim drogi pokazywali. A przed wszystkimi jeden
 7869   3, III|             wybuchające co chwilę gwary. Pokazywano mu jakąś bardzo starą, zżółkłą
 7870   3, I  |       wyobrażeniami wychowaniem Zygmunta pokieruje. Przyjeżdżano więc do Osowiec,
 7871   3, II |             marcypany daje, palcem nawet pokiwać nie chce, no, to już go
 7872   1, V  |             Uśmiechnął się znowu i głową pokiwał.~- A lękała się pracy!... -
 7873   2, V  |             okrytą cienkim i chropowatym pokładem wapna, na tapczanie zasłanym
 7874   2, IV |              gładką i nagą wyniosłość od pokładów marglu zaczerwienioną i
 7875   3, IV |                  że nie możemy, choćby w pokładzie złota, tkwić z nieruchomością
 7876   3, III|                 i ojca pochował... Widać pokłócili się z sobą, a może też wszystko
 7877   1, VI |                  Starzec, jak przystało, pokłoniwszy się królowi śmiele odpowiedział:~"
 7878   3, IV |              wymagam od ciebie, abyś bił pokłony złotym cielcom? Czego chcesz?~-
 7879   3, V  |                  Chyba go kobieta, którą pokochał, uleczy... klin klinem wybijać
 7880   1, III|                nie takim wcale poznała i pokochała. Był on wtedy młodzieńcem
 7881   2, II |                  inaczej umeblować swoje pokoiki.., ja znowu popełniłem szaleństwo,
 7882   2, II |            Emilię odeszła do sąsiedniego pokoiku, w którym sypiała. Ale zaledwie
 7883   1, II |                 siebie otwierającymi się pokojami. Jeden z tych pokojów należał
 7884   3, III|              Strzałkowscy sobie i inszym pokojowego zakończenia sprawy bardzo
 7885   1, VI |                od dawna, może od wieków, pokolenia i rodziny kroiły pomiędzy
 7886   3, III|             bruzdy, wyżłobienia. Było to pokolenie, po którym już długo życie
 7887   1, VI |          pamiątką, drogą zapewne licznym pokoleniom, skoro z nich każde znalazło
 7888   1, III|            należał do niewielkiej w jego pokoleniu liczby ludzi, którzy odbyli
 7889   1, VI |                  pierwszy rodziciel wasz pokonał żubra i z odwiecznego jego
 7890   2, V  |          najpierw zlęknę się zawsze, nim pokonawszy siebie przybliżyć się do
 7891   3, V  |            rzeczach myśleć... - z dziwną pokorą i uciszeniem odpowiedziała -
 7892   3, III|               darmo! Przyszła potrzeba w pokorę uderzyć i syna rodzonego
 7893   3, II |                  niż wtedy, kiedy Witold pokorną jego względem wierzyciela
 7894   3, II |            pokazywał. Parobek w postawie pokornej i ociężałej słuchał zrazu
 7895   1, III|                 się wozu naprzód - wołów pokornych i cierpliwych potrzeba.
 7896   1, VI |                figurami. Były tam białym pokostem powleczone i ściśle do krzyża
 7897   3, II |             spróbował, niech i słodkości pokosztuje. Ale ona wie bardzo dobrze,
 7898   3, III|                  na wąskie paski mam być pokrajany!~- Albo to młody pan Korczyński
 7899   2, V  |                 dość szczególny. Z grubo pokrajanych porcji chleba małe kąski
 7900   2, III|             Witold - zaostrzonego wąsika pokręcając triumfująco zawołał przystojny,
 7901   3, IV |                pary od niechcenia czasem pokręciły się na toku. U ścian obrosłych
 7902   2, II |                  także za miłą powinność pokrewieńską i przyjacielską, uczynić
 7903   3, III|                   który choć był ubogim, pokrewieństw i koneksji posiadał bez
 7904   3, II |            posądzić o szczycenie się tym pokrewieństwem. Zresztą sam nie taił tego,
 7905   3, I  |                członków owej znanej mu i pokrewnej ludzkości i że w przyszłości
 7906   2, III|                tam czym innym ręce sobie pokroiłam, toby już tego i Bóg Przenajświętszy
 7907   2, I  |         zawstydzały. Kwieciste perkalowe pokrycie skromnych sprzętów swawolni
 7908   2, I  |              głębokiego smutku twarz jej pokrył. Głową przecząco wstrząsnęła.~-
 7909   2, III|            jakieś wielkie lody świat ten pokryły i zrobiło się na nim nadmiar
 7910   1, V  |                  niski był, szary, słomą pokryty, z jednym kominem i słomianą
 7911   3, IV |                 u samej krawędzi zagonów pokrytych ściernią, obok ogromnych
 7912   3, IV |               przez okazywane uradowanie pokrywanym ku niemu podbiegł. Zaledwie
 7913   3, IV |            zerwała z jego serca kamienną pokrywę i otworzyła mu usta. Byłoż
 7914   3, IV |          szczelnie zamknięty po zerwaniu pokrywy z gwałtem i szumem wylewa
 7915   1, VI |           zawadiacko zakręconymi wąsami, pokrzykiwał:~- I koniec, i kwita! wygon
 7916   2, V  |                kijem wywijając i groźnie pokrzykując z kąta do kąta dreptał we
 7917   1, VI |           krzaczystej lucerny, ogromnych pokrzyw, ostrą woń wyziewających
 7918   3, III|                 we wszystkich kierunkach pokrzyżowane, cienkie jak włosy i grube
 7919   3, III|                 swoim grzechu i w swojej pokucie umrze!~Tak nie po weselnemu
 7920   3, I  |        doświadczania ludzkich pociągów i pokus. Pomimo woli odzywała się
 7921   3, IV |                to wszystko kochało, a on pokusy i rady gdzie indziej go
 7922   3, I  |                  będą od wszelkich nawet pokuszeń ku złemu, będącemu zawsze
 7923   3, V  |                  wielka fortuna na takie pokuszenia i awantury naraziła. Pragnie
 7924   2, I  |            kształt uczucia owych dawnych pokutników, którym się zdawało, że
 7925   3, III|             upominał:~- Nie będą synowie pokutować i mrzeć za ojców, ale każdy
 7926   3, II |                   którzy za cudze iluzje pokutujemy, swoich już nie mamy. Kiedy
 7927   1, VI |                 której ciemnawym wnętrzu pokwikiwało prosię i blada kobieta siedząc
 7928   2, II |           podłużnych oczu. Te to właśnie połączenie dziecięcej prawie niewinności
 7929   3, IV |            czarnego konika ładną uprzężą połączonego z bryczką na majowozielony
 7930   1, II |                  i nabrały wyrazu trwogi połączonej z upojeniem. Wątłą swą kibić
 7931   2, III|             dźwiękami gitary i dwu swych połączonych głosów napełniać białą świetlicę.~-
 7932   1, VI |               Czy świat ich rozłączał, a połączyła mogiła? Jak żyli? i dlaczego,
 7933   3, IV |             zwykle i w tysiąc zmarszczek połamanej twarzy długie wąsy nieruchomo
 7934   2, IV |               myśli ludzkie, jak ptaki z połamanymi skrzydłami, trzepotały słabo,
 7935   2, II |                od dworu unosiły się nad. polami.~Wcale co innego działo
 7936   2, V  |                rozpalę!~Skoczyła i kilka polan z sionki przyniosła.~- Poczekaj -
 7937   2, V  |             piecu i językami ognia suche polanka obejmował. Popielaty królik
 7938   3, II |           zielona, miejscami żółtą słomą połatana. Z drzew owocowych, oprócz
 7939   1, II |                 je naprawiono, więc choć połatane, stały prosto i dobrze strzegły
 7940   1, IV |               udzielna księżna i syna za półbożka miała... - zagadała jakaś
 7941   2, IV |             pokażą się znowu, przelecą i polecą Bóg wie dokąd!~Z zadumą
 7942   2, II |               nad jej chorobą oświadczyć polecał. W przedpokoju mówić zaczął
 7943   2, IV |            płynąć. Z wodą czółno strzałą poleci... minut dziesięć, i pod
 7944   2, I  |               poszła w tołubku, ale Staś poleciał w jednej płóciennej bluzce
 7945   1, II |          chrząknęła... czchnęła i na dół poleciała... a mnie już na dół nie
 7946   1, IV |                  stary - bardzo dobry... Polędwica trochę nie te... ale kurczęta
 7947   3, I  |                  że arystokracja ducha - polegająca na zamiłowaniu tego, co
 7948   2, II |            udawała nic: ani choroby, ani polepszenia zdrowia. Zmiany te zachodziły
 7949   2, II |            wyjdzie. Teresa z radości nad polepszeniem się jej zdrowia w ręce ją
 7950   2, II |              przez kredensowego chłopca, polewała wazony u okien i jednocześnie
 7951   2, II |               która w prostym naczyniu z polewanej gliny stała na stole, zapachem
 7952   1, IV |                  że można mu było prawie policzyć wszystkie zmarszczki na
 7953   1, II |           Tymczasem po wschodach niegdyś politurowanych i ozdobnych, dziś tylko
 7954   1, IV |                Teraz jednak mówili już o polityce. Przedmiotu tego dotknął
 7955   3, III|                do roboty! Polkę grajcie!~Polki tej Justyna już nie tańczyła.
 7956   3, II |                tamto...~Chciał widocznie połknąć wyrazy, które wydzierały
 7957   3, III|           lesiste pagórki, a z drugiej w półkoliste koryto Niemna ujęta, wcale
 7958   2, IV |                 słońca zwijały się w wał półkolisty i srebrem oblany.~Po jednej
 7959   2, V  |                podobno wczoraj na naszym pólku? Dziś na Mogiłę z Jankiem
 7960   3, II |               żartobliwości ojcu Justyny półmisek podał.~- Teraz zaś - ciągnął -
 7961   3, II |             Potem omletu z konfiturami z półmiska nabierając mówił znowu:~-
 7962   3, II |                  się ustawionym na stole półmiskom srebrne swe włosy pod światło
 7963   1, IV |                 nadzorowała przynoszenie półmisków, kolej podawania wszystkiego,
 7964   1, V  |     przymocowanej do pasa niosła mnóstwo polnego ziela, szła wyprostowana
 7965   2, V  |                się dodał.~Niewiele przed północą Justyna bocznymi drzwiami
 7966   2, III|           Andrzej Korczyński...~- Ogrody północne... Niech pan spojrzy..:~
 7967   1, III|            stworzenie skaczące jak konik polny i przy każdym skoku rozwiewające
 7968   1, I  |           piaszczysta ściana miała pozór półobręczy złotej, przepasanej jak
 7969   1, IV |               strategika dokonał takiego półobrotu, że ją sobą od kilku w pobliżu
 7970   1, II |                   nadając rudlom ciężkie półobroty, uderzali nimi po wodzie,
 7971   1, IV |               ruchów majestatycznych lub polotnych, uśmiechami ozdabiały przywiędłe
 7972   1, III|                szerokie pola, razem szli polować na dzikie kaczki i bekasy,
 7973   1, III|                tego używał Korczyński na polowanie z wyżłem i czytanie gazety,
 7974   1, VI |                zrobionym było, bawił się polowaniem w swoich knyszyńskich lasach.
 7975   1, III|                ich niejakie podobieństwo położeń; obaj, niewiele więcej nad
 7976   1, VI |            szeroko rozkraczonych włokach położone wracały z pola, a idący
 7977   1, II |          majętności ziemskich nad Słuczą położonych, a czy opowiadał dokładnie
 7978   1, V  |               naje się kłopotów i koszta położy. Dobrze mnie i to. Dobra
 7979   1, IV |                  wie jakich. Zaraz potem położyłem się, usnąłem i śni się mnie...
 7980   2, III|                donośnie wołała Elżusia - położyłeś się już czy co? Bardzo słusznie!
 7981   2, V  |              matka na tapczanie przy nim położywszy się jak wilczyca wyła...~
 7982   3, V  |               płacić... raz już za jedne półrocze zapłacił, ale to nic nie
 7983   3, I  |               łączyć kuchnię francuską z polską...~Nagle odskoczył od rozkopanego
 7984   3, I  |             gatunku: trochę tylko poetów polskich, zresztą zmysłowy Musset,
 7985   1, IV |                 może zna inne przysłowie polskie: Pierwsze kotki...~- Za
 7986   3, I  |             francuskiego markiza, nie na polskiego obywatela, na panienkę,
 7987   3, II |                 nią spojrzeń, uśmiechów, półsłówek, bo nie były jawnie ku niej
 7988   3, II |      najgłośniejszymi przedstawicielkami półświata, w dziennikach aż opisywane
 7989   1, VI |                  z ubioru, że przyszli z Polszczy. Dla jakiej przyczyny porzucili
 7990   1, II |             mówił płynnie, do wykwintnej polszczyzny mieszając trochę francuskich
 7991   3, III|                  panowie Korczyńscy może półtorasta Korczyn w swoim rodzie trzymają.
 7992   2, IV |            myślach tak nadmiar ojca mego polubił pan Andrzej. Ale wtenczas
 7993   2, III|               była dla siebie. Nadejdzie południe i piekące kochanie zaprowadzi
 7994   3, I  |        najbliższego jej otoczenia, gdy w południowych godzinach dnia sierpniowego
 7995   2, III|              świeżych i żadnym, zda się, południowym pyłem życia nie dotkniętych,
 7996   2, IV |             pozłocony. W kilka godzin po południu zstąpiła z wysokiej góry
 7997   3, III|           ramieniu tancerza zwieszona, z półuśmiechem na pąsowych ustach, jak
 7998   3, II |                  płacz od czasu do czasu połykaniem saliceli i morfiny przerywając.
 7999   1, II |                tyle powabu i gracji przy połykaniu lekarstwa, ile jej ma wyćwiczona
 8000   1, II |          mieszały się z tajonym, niejako połykanym lubowaniem się przyjemnością
 8001   1, II |            posiadały kolor listka róży i połysk politury. Z wyrazem niemocy
 8002   3, I  |                  w płytkim obuwiu, które połyskiwało na słońcu, i ukazujących
 8003   2, IV |           twardymi jagodami niby czarną, połyskliwą rosą osypane albo czerwonawą
 8004   3, IV |                  starców całe mlecznymi, połyskliwymi puchami obwieszone. Po twarzy
 8005   2, III|             poważnym na ustach uśmiechem połyskujące narzędzie z ręki jego wzięła.~
 8006   2, IV |            skrzydły szafirową czarnością połyskującymi błyskawicznie szybko na
 8007   2, V  |                   wysoka, kołysząca się, pomadą nasiąkła, jaskrawymi wstążkami
 8008   2, III|         dziewczyna wzmocni się w sobie i pomądrzeje. Drugiemu smętny byłby ten
 8009   3, III|               jej wysoko spiętrzone i od pomady świecące włosy. Na rękach
 8010   3, III|             życzliwości pozbyli. Jakie: "Pomagaj Boże", takie: "Bóg zapłać!"
 8011   1, IV |               którzy, z gośćmi przybyli, pomagali w usługiwaniu przy stole
 8012   3, III|                  ani przyśpiewki nic nie pomagały. Jadwiga, milcząca i zasępiona,
 8013   1, IV |           dawniej: mamie w gospodarstwie pomagam, młodszą siostrę uczę..,