Tom, Rozdzial

 8519   1, I  |        rozżarzonymi oczami i machając ku powozowi swą białą chustą odkrzyknęła: ~-
 8520   2, I  |           Wracasz do swego...~- I ciągle powracać będę! - zwykłym sobie ruchem
 8521   1, II |                żartobliwego humoru swego powracając zawołał Kirło.~Korczyński
 8522   2, V  |          dziwnymi, przechodzącymi i znów powracającymi boleściami na łoże padłem,
 8523   2, I  |                plecia warzywnych ogrodów powracały. Był to wijący się pośród
 8524   3, I  |                 Za kilka godzin przecież powrócę!~Wyszedł z pracowni. U podjazdu
 8525   1, III|                  Ale w kilka miesięcy po powrocie wracały jej z naddatkiem
 8526   1, IV |                obrazą w oczach do salonu powróciła. Za nią, doskonale nad sobą
 8527   3, III|         papierosami na pole byli wyszli, powrócili i o zaszłym zdarzeniu różne
 8528   1, V  |               ręce mocno uścisnął. Kiedy powróciły do domu, na dziedzińcu już
 8529   2, III|                   które na rozciągniętym powróśle złożywszy, znowu ku ziemi
 8530   1, V  |                  komu potrzebna? Kto jej powrotu tam pragnie? A jeśli pragnie
 8531   1, I  |               uprząż z prostych, grubych powrozów. Gdyby nawet koła tego wiejskiego
 8532   3, II |                nim coś, co nakazywało mu powściągać się i raczej wszystko znosić
 8533   3, II |                pytanie twoje odpowiem...~Powściągając się widocznie znowu zapytał:~-
 8534   1, V  |                  wielką żywość i mówność powściągane przez chęć okazywania się
 8535   1, III|                 było trochę łez i więcej powściąganego gniewu. Wyszedł z altany.~
 8536   3, II |                 z niewysłowionym wyrazem powściąganej czułości spoczywały na tej
 8537   3, II |                 Tu głos jej drżeć zaczął powściąganymi z całej siły łzami.~- A
 8538   3, I  |               znamionujących głębokość i powściągliwość uczuć, a w samym rozpromienieniu,
 8539   3, I  |                jakkolwiek poważniejsze i powściągliwsze, niż powszechnie u kobiet
 8540   1, III|             Potem już przez sposób życia powściągliwy i nieco nad inne pracowitszy,
 8541   2, II |                szwagra swego przemawiał, powściągliwym był także, jakby starannym,
 8542   2, II |                 wyprawę! - nie mogąc już powściągnąć się tubalnym swym głosem
 8543   3, I  |             której obraz w wyobraźni jej powstający spłynęły jej rzęsiste, gorące
 8544   1, IV |                 zza tłumu-osób z krzeseł powstających dojrzeć usiłowała, z kim
 8545   2, II |          wpatrywał się w nagle przed nim powstałe widmo czegoś, co niegdyś
 8546   1, I  |                  nie zapytał o przyczynę powstałego na wozie gwaru. Zamyślił
 8547   3, II |                 tej ziemi, z której i ty powstałeś, jej łzy i wdzięki, jej
 8548   2, II |             chwilę dla ciebie z martwych powstanę, może cię one skłonią do
 8549   2, III|              wplątanym, uczyniła ruch do powstania. Usiadła jednak znowu i
 8550   3, IV |            obfitych i gorących słów syna powstawała i o pierś mu uderzała jakaś
 8551   2, IV |            Chciał coś jeszcze mówić, ale powstrzymał się, usta mu tylko drgnęły,
 8552   1, II |              trzymając smyczek i zarazem powstrzymując od rozchylania się poły
 8553   3, I  |          poradzić i czemuś zapobiec, ale powstrzymywała się zawsze. Widziała, czuła
 8554   3, II |              mamo?~- Tak - odszepnęła.~Z powstrzymywaną ciągle czułością, której
 8555   3, IV |           zerwało, może łzy z całej siły powstrzymywane czy ściśnięcie się serca
 8556   3, II |              takimi znacznymi gośćmi nie powstydzę się swego ubóstwa, jeżeli
 8557   3, II |                 złota mamo, że tu panuje powszechny zły humor? Wszyscy po kimś
 8558   3, II |               morza pospolitości, nudy i powszechnych złych humorów. Z lekka żartować
 8559   3, III|                  Kazimierz Jaśmont w tym powszechnym zamieszaniu i wezbraniu
 8560   3, II |              stroju była, bo i dzień był powszedni, a tylko u Fabianostwa z
 8561   3, IV |                niespokojnie przebiegł do powszedniej, palącej go rzeczywistości,
 8562   1, VI |                  i w pamięci jej uparcie powtarzać się zaczęła strofa pieśni,
 8563   2, II |                wyraz pytania, które może powtarzało się w jej myśli tak uparcie,
 8564   3, III|                 urywanych i po wielokroć powtarzanych wykrzykach:~- Proszę siadać!
 8565   1, IV |              przypuszczenia o możliwości powtórnego wyjścia za mąż odpierając
 8566   2, I  |                  niego pozwolenie zdania powtórnych egzaminów po wakacjach.
 8567   1, V  |           Fabianu mówiłem i sto pierwszy powtórzę, że mucha naje się tym,
 8568   3, I  |           silniejsza niż kiedy, i której powtórzenia się nigdy pragnąć nie przestała.
 8569   3, IV |          doleciał przeciągły, kilka razy powtórzony okrzyk. Ktoś kogoś wołał.
 8570   3, IV |                tą krwią krwi twojej, tym powtórzonym obrazem twojej młodości,
 8571   3, V  |               Nic nie zrozumie i nic nie powtórzy najpewniej!~Gromadka z najstarszą
 8572   2, V  |          rozległo się blisko domu, potem powtórzyło się dalej i znowu dalej,
 8573   2, V  |                 czy klonu w wysokie łuki powyginanymi. Przez drzwi za olbrzymim
 8574   3, III|               onegdaj srokom spod ogonów powylatywali albo żeby ten, który pokazuje
 8575   1, I  |            choroby pieści, toby na wołów powyrastały, słowo honoru!~W tej chwili
 8576   2, V  |                bracia, tylko co oczu nie powyślepiali brata oficera wyglądając.~
 8577   2, IV |               którego szuflady wszystkie powysuwane były. Więcej ja cień jego
 8578   1, VI |           cienistej i w nierówne wschody powyszczerbianej alei, którą wspięli się
 8579   1, VI |              mnóstwo swych węzłowatych i powyszczerbianych pni albo przysadzisto po
 8580   3, II |               myśli i że pod ich wpływem powziął jakieś energiczne postanowienie.
 8581   2, I  |               które dla ciebie, kuzynko, powziąłem.~Parę razy zdjął swe binokle
 8582   2, III|             krzyki trwogi i oburzenia.~- Pozabijają się! Wstyd! Obraza boska!
 8583   1, IV |           wyrazie twarzy i przybieranych pozach było coś marzącego i jakby
 8584   3, III|               już nadmiar pieniędzy tych pożąda, to niech przynajmniej folgę
 8585   1, II |                kobiety, którą zęby bolą, pożądanym nie jest, chociażby człowiek...
 8586   2, I  |               wełnę byli jej niezmiernie pożądanymi, Zapomniała na chwilę o
 8587   3, III|               konia spadnie,~Koledzy nie pożałują,~Jeszcze go końmi stratują!~
 8588   3, V  |               weźmie i pięknych tatuażów pożałujesz... Zdecydowałaś się więc
 8589   3, IV |               byli wszyscy karczmy nasze pozamykać, aby chłopów do pijaństwa
 8590   3, IV |                  gwiazd, które stopniowo pozapalały się na pociemniałym sklepieniu.
 8591   2, V  |                  jak w garnku i ludzie z pozapalanymi na karkach głowami chodzili,
 8592   3, III|                  gruncik sprzedać, długi pozapłacać i pod kościół z torbą pójść.
 8593   2, V  |                albo Anzelmku!" Ale kiedy pożar zgasł, na zgliszczach znowu
 8594   2, III|             owszem, ale smętliwie... ani pożartuje, ani zaśpiewa... a jak spytam
 8595   2, III|             jakby w łunie z wewnętrznego pożaru bijącej.~- Pan tego wszystkiego
 8596   3, II |               Pan Bóg nie pobłogosławił, pożary i mory na bydło nawiedziły,
 8597   2, III|            niejeden mężczyzna mógłby jej pozazdrościć, parą tęgich koni kierując,
 8598   3, III|             ognisk płomieni i iskier. Od pozbawionego tych ognisk, bladego błękitu
 8599   3, III|                użyźnianiu ziemi pastwisk pozbawionej przez uprawę łubinu, spostrzegłszy
 8600   3, I  |                człowiek wszelkich wrażeń pozbawiony?~ ~Wpółleżąc na elastycznej
 8601   1, VI |                   z pola, z łąk, z rzeki pozbiegali się wszyscy ludzie patrząc
 8602   1, V  |                 pięknej zobojętniał. Nie pozbył się przeto wszelkich przyjemności
 8603   3, III|                 Jadwiśka! Czy ona rozumu pozbyła się, aby w dzień weselny
 8604   3, III|     Korczyńskiego wszelakiej życzliwości pozbyli. Jakie: "Pomagaj Boże",
 8605   3, III|                 Bo ty, panno młoda, choć pozbywasz się piastowania matki i
 8606   3, IV |                  zastawione było. Fabian pozbywszy się na tę chwilę obowiązków
 8607   3, IV |            zmarszczki i wszystkie chmury pozdejmowały mu z twarzy.~"Widziu! Kochasz
 8608   3, III|                 nic nie dbając. Na kilka pozdrowień i zapytań, przesłanych jej
 8609   2, III|                  ścierniska rozległo się pozdrowienie męskim głosem wymówione:~-
 8610   1, V  |                  pierwszą jej myślą było pożegnać tych ludzi i odejść. Ale
 8611   3, II |             trzeba przecież, abyś wizytę pożegnalną ciotce oddał. Otóż, wiesz
 8612   2, II |                 słowami i przy odgłosach pożegnalnych całusów panienek do powozu
 8613   2, IV |            zapytała.~- Chory. Wczoraj po pożegnaniu się z państwem do swojej
 8614   3, V  |                  do bryczki wsadziwszy i pożegnawszy śpiesznie do ojca przybiegł.
 8615   3, III|                swego zna. Wilk wilka nie pożera i kruk krukowi oczów nie
 8616   1, V  |              sercami swymi młodość swoją pożerają. Nie chciała stąd iść ani
 8617   1, V  |               jej, cierpienia i marzenia pożerały jej czas i do syta karmiły
 8618   2, V  |                  się migreny i już nawet poziewać zaczynała... W gruncie rzeczy,
 8619   1, IV |                  zdziwienia albo skrycie poziewającymi ustami. Na ganku nawet gwarne
 8620   2, II |                Od czasu do czasu szeroko poziewała albo z wyrazem znudzenia
 8621   2, III|                  garbili się; wyciągali, poziewali. Czasem pies podnosił głowę
 8622   1, II |               migreny...~- Naturalnie! a poziewania jeszcze-nie dostała?...~-
 8623   1, II |                grzecznie, tłumił nerwowe poziewanie.~Z dala od okna, w przyciemnionym
 8624   3, I  |             jakaś zdolność nad pospolity poziom go wynosząca, jakaś niby
 8625   3, I  |               wyższe i niższe, istnienia poziome i wzniosłe pogodzić się
 8626   3, IV |                 poety: "Młodości! ty nad poziomy ulatuj!", i myśmy latali
 8627   2, IV |                 i ówdzie niskie tumany i poziomym lotem przebywając małe przestrzenie
 8628   1, VI |                rozrosłych wierzchołków i pozłacaną przez ruchome promienie
 8629   2, V  |                 poczytał...~Posrebrzane, pozłacane i paciorkowe bransolety
 8630   3, III|                  kupiła wielkie liście z pozłacanego papieru przystrajające jej
 8631   2, I  |            promień zachodzącego słońca i pozłocił kwitnące na oknie skromne
 8632   1, I  |              który ciemnym pasem odcinał pozłoconą, przetkaną szkarłatem ścianę
 8633   2, IV |                  lekka przez ogorzeliznę pozłocony. W kilka godzin po południu
 8634   1, II |      staroświeckich, ciężkich, z wytartą pozłotą ramach. Podłogi były tam
 8635   1, VI |                 ze spłowiałymi barwami i pozłotami, zachowywały niezmącone
 8636   3, II |            Justyna tedy narzeczonego jej pozna.~- Młodzieńki i mileńki
 8637   2, III|              panna Antonina czy mnie nie poznaje? Przecież dwa lata temu,
 8638   3, V  |                które się decydujesz...~- Poznałam je z bliska i dobrze, mój
 8639   3, II |                Dawni znajomi! Ale... czy poznaliby mnie teraz? Czy ja bym ich
 8640   2, V  |              stojących w jednym z czółen poznało Witolda. Pierwszy spostrzegł
 8641   3, I  |                  go strzegąc od widoku i poznania wszelkiej rzeczy do świata
 8642   3, V  |                 tylko wypadkiem my i oni poznawać się z sobą możemy!~- No,
 8643   3, III|              widział, z trudnością teraz poznawał. Suknię miała amarantową,
 8644   2, III|              ilością barw jaśniejące, te poznawane z bliska widoki, prace,
 8645   2, II |               rozkwita i w jakich dniach późnego lata lub jesieni znika z
 8646   2, II |          dziecinnych swych i nieco nawet późniejszych latach zbiegał razem z tej
 8647   1, VI |               mówił jeszcze: ~- Wszelako późniejszym czasem w tym naszym rodzie
 8648   3, II |           korczyńskiego dworu oblewał do pożogi podobnym czerwonym światłem.
 8649   1, IV |                salon osłabionym krokiem, pożółkły i cierpiący; wrócił odmłodzony,
 8650   3, I  |                  spoczywała. W godzinach pozostających od czytania szyła odzież
 8651   3, II |               uchybiła, że zatem wygrana pozostaje przy nim wraz z przyznaną
 8652   1, VI |               ścierniska po zżętym zbożu pozostałego okryta. Na ściernisku, by
 8653   3, I  |              dalsze próby w tym kierunku pozostałyby nadaremnymi. To, co usłyszał,
 8654   1, III|                  innych, z braćmi jednak pozostawał. Marta przebywała wtedy
 8655   1, II |                 padało, że twarz całkiem pozostawała w cieniu, a widać było tylko
 8656   2, III|                 zagonach do robienia nie pozostawało; trochę stojących jeszcze
 8657   3, II |                  właśnie tkwi niemożność pozostawania jego tutaj. Spragniony jest
 8658   3, V  |               matki i ma niejaki skrupuł pozostawiać ją samotną i w stanie ostrego,
 8659   3, II |                  bo nic już po sobie nie pozostawiająca. W tę drugą mogiłę kładły
 8660   1, IV |                względem wykwintności nie pozostawiających do życzenia, ze sposobu
 8661   3, III|                ani zauważyli, że za sobą pozostawiali dwoje ludzi pod lipami na
 8662   2, IV |                  się jak w raju, albo go pozostawić na barkach krewnych, którzy
 8663   3, I  |             ducha sprowadzonym, niemniej pozostawiła w niej ona ślad niestarty
 8664   1, VI |              zachodzie, nad borem, gasły pozostawione przez słońce pasy świetliste;
 8665   2, I  |                 ale tymczasem tu jeszcze pozostawiono. Zapach mydlin z kuchennymi
 8666   2, III|             gdzie indziej zbyteczne pędy pozostawionymi zostały,~tam nie odjęto
 8667   2, II |                  który doktora w salonie pozostawiwszy próbował jeszcze ciotkę
 8668   2, I  |                  Bronia. Różyc sam jeden pozostawszy, z czołem na obie dłonie
 8669   3, III|              figury, jakby kajdany z nóg pozrzucali, w tak siarczystą puścili
 8670   3, II |             tylko w bliskości swojej nie pozwalając, a gdy dorósł, z lubością
 8671   3, V  |                  zażartować z siebie nie pozwalałaś! ty odrzucasz teraz los
 8672   1, III|           detalicznie rozpytać i żeby mi pozwalali, choć raz na trzy lata,
 8673   1, II |               rzekła:~- Dlaczego, ojcze, pozwalasz zawsze temu panu żarty z
 8674   1, VI |                  domy lub też by słupy z pozwężanymi wierzchołkami, stały sterty
 8675   1, III|                 Korczyński - i także nie pozwolę, abyście mnie okradali...~-
 8676   3, V  |                  przemówiła - że państwo pozwolicie mi wziąść udział w swojej
 8677   2, IV |                kiedy już tęskni...~- Nie pozwoliłem!~Prędkim ruchem targnął
 8678   3, III|                  tylko uprosił sobie, że pozwolili mu nowe buty wdziać i czarnym
 8679   1, III|                procesu obdzierać się nie pozwolim...~- Podam - krzyknął Korczyński -
 8680   2, III|                 zaraz, bo stryj i ja nie pozwolimy jej w szesnastu latach za
 8681   3, V  |                 i jeżeli zgodzisz się... pozwolisz, ja przy niej, w jej...
 8682   1, V  |                    Niechże i mnie będzie pozwolone przywitać Anzelmowego gościa -
 8683   3, III|                  ja tak mówię...~Ale nie pozwolono mu dokończyć. Słowa poważnego
 8684   1, III|                  kto wie, jakie zmiany w pożyciu ich zajść by mogły; kto
 8685   2, II |              więc nie wątpię, że gdy nad pozycją moją zastanowić się zechcesz,
 8686   2, II |                  złe mu nie poczyta, ale pozycję jego i jej potrzeby wyrozumiawszy
 8687   3, II |                przynależnej mi w świecie pozycji, który nieraz w szczęśliwszych
 8688   3, I  |                 położyłam... Musiałeś ją pożyczać stryjence, pannie Teresie
 8689   2, II |                co ci te kokardy? owszem, pożyczę, ale na co ci dziś kokardy?~-
 8690   2, II |                zaniemeńskiego lasu, albo pożyczenie wiadomej sumy u jednego
 8691   3, I  |          Domyśliła się, komu w Korczynie pożyczoną była ta książka...~Karty
 8692   3, I  |                ci mówiłem, że choć żadną pozytywną robotą zajęty nie jestem,
 8693   3, I  |              długi poprzestawać mogła na pożywieniu najgrubszym i najszczuplej
 8694   1, V  |                zapamiętała, ale z bliska pracom rolniczym ale przypatrywała
 8695   2, V  |               wcale pewno nieosobliwą, a pracowałam w Korczynie od najmłodszych
 8696   2, III|                   aby zagony, na których pracowali, były jedyną ich własnością,
 8697   3, V  |                 Wyhodowaliśmy się razem, pracowaliśmy razem...~Szerokimi krokami
 8698   1, I  |         wspomnienia i rozczulenia jakieś pracowały w jej chrypliwie oddychającej
 8699   3, V  |               możność dopomagania komuś, pracowania na siebie i dla innych!...~
 8700   2, IV |              położenia, przykładał miarę pracowitości i niezależności własnej.
 8701   1, III|            powściągliwy i nieco nad inne pracowitszy, z możliwie najmniejszą
 8702   3, I  |         skrzeczały żaby, jednostajnie od pracowitych owadów, jak od płochych
 8703   3, V  |            zacnego chłopca uszczęśliwić, pracownicą drogiej ziemi naszej zostać,
 8704   3, I  |                  wizerunki współczesnych pracowników: niejakiej sławy myślicieli,
 8705   1, II |         pieniędzy nie marnują i jak woły pracują, zdołają... to... tamto...
 8706   3, II |                 Unosił się. Od dawna już pracujące w nim niezadowolenie i zniecierpliwienie
 8707   2, III|                 przypatrywała się ruchom pracującego przed nią mrowiska ludzi,
 8708   1, VI |                   ciężko i własnoręcznie pracujący, w grubej odzieży, z grubymi
 8709   2, V  |                  wielkiego, starego domu pracującym. Wydawał się tak w pracy
 8710   3, V  |            dwudziestu kilku lat we dwoje pracujem!~tylkoż nas tu dwoje pracujących
 8711   2, I  |           bliskich stosunków z kuchnią i praczkarnią noszącą rękę kobiecą. Przed
 8712   3, II |            nieznośną mękę, która bolesne prądy rozsyłała od kończyn do
 8713   3, III|           żyjącym dziedzicu Korczyna. Że pradziad Dominik już nie żył, o tym
 8714   3, II |                tym, którzy już życia nie pragną. Silne jej ciało zwycięsko
 8715   3, V  |          sympatię, bo świadczy o naturze pragnącej wyrwać się z więzów szarej
 8716   1, VI |             wyższych przeznaczeń i uczuć pragnący. ~Justynie się zdawało,
 8717   3, IV |              zaczął - czyż ja kiedy tego pragnąłem, czyż wymagam od ciebie,
 8718   2, V  |                 tym już tylko mówiła, że pragnęłaby bardzo, aby się ożenił i
 8719   1, II |                  O! - zawołała - właśnie pragnęłabym, aby ojciec uczuł...~Umilkła
 8720   3, V  |            ciebie, jak wypadało, ubierać pragnęłam! Ty, co przez dumę najniewinniej
 8721   3, IV |                  własnymi choćby ciałami pragnęliśmy zmieść ze świata i z jego
 8722   2, II |              jadalnej sali... córki moje pragnęły inaczej umeblować swoje
 8723   3, I  |         powiernik jej cierpień, tęsknot, pragnień, obaw i tego błysku szczęścia,
 8724   1, V  |                już, prędko i z widocznym pragnieniem okazania się grzecznym i
 8725   1, IV |           pozwolił mi spędzić wakacje na praktyce agronomicznej w pewnych
 8726   3, II |       narzeczonym zachwycona. Jednak i o praktycznej stronie małżeństwa nie zapomniała.
 8727   3, I  |           głęboko i żarliwie. Zewnętrzne praktyki dopełniała rzadko; drobiażdżki
 8728   2, I  |                miesiła, a druga bieliznę prała. Nie znaczyło to wcale,
 8729   2, III|               nad brzegiem rzeki stukami pralników napełniając powietrze, a
 8730   2, III|                 napełniając powietrze, a pranie to jeszcze poprawiały w
 8731   2, I  |                chwilę o chlebie, serach; praniu, przywiązanym do kanapy
 8732   2, V  |                się z jednej strony aż na prastary grobowiec, z drugiej na
 8733   1, VI |                  Niżej, młodsze od owych prastarych towarzyszy i stróży wsi,
 8734   2, II |         pospolitością życia pogodzoną, z prawami świata liczącą się i zapytuję:
 8735   2, IV |                 tej kobiety, która wiele prawd życia znalazła w gorzkich
 8736   2, I  |              której przywykłeś...~Różyca prawdomówność jej widocznie bawiła i ujmowała.~-
 8737   2, II |               kapitalistą zaznajomi się. Prawdopodobnie drugiego środka użyje raczej
 8738   3, II |                zachwycenia opowiadanie o prawdopodobnych względem Justyny zamiarach
 8739   3, III|                  nie ma, tam i przyjaźni prawdziwej być nie może, a tylko to
 8740   2, I  |                szczebiotek, histeryczek, prawdziwych i fałszywych księżniczek
 8741   2, II |                 niej nowina wszelka była prawdziwym dobrodziejstwem, więc niecierpliwie
 8742   2, IV |             skurczyły się mu dwa palce u prawej ręki. Ni z tego, ni z owego
 8743   1, III|                  widziałem! Co tam ta... prawi o swojej pustyni!. Ot, ja
 8744   3, II |              różnych glebach tej okolicy prawiąc i często rozmowę basowym,
 8745   2, I  |                jakiejś książki wyjęte, a prawiące coś o pracach podstawowych
 8746   1, VI |                 twego wywiedzione".~Tu z prawicą wyciągniętą nad zdumiałym
 8747   1, VI |              życiu codziennym nie używał prawié, ale jak słowa z pacierza,
 8748   3, III|               ręce się ściskali, coś jej prawili, o coś prosili, a ona opierała
 8749   1, III|                  mieście studiował nauki prawne.~Benedykt skończył szkołę
 8750   3, II |               fiu! Nie piechotą chodzi !~Prawnik zapytywał w liście, czy
 8751   3, II |             miasteczku otrzymany list od prawnika, któremu prowadzenie procesu
 8752   1, VI |                 synowie i córki, wnuki i prawnuczki wyprowadzili parę rodzicielów.
 8753   1, VI |                 dzieciom twoim, wnukom i prawnukom, aż do najdalszych pokoleń
 8754   3, I  |              przyjacielskiej poufałości. Prawny i przyrodzony opiekun małoletniego
 8755   3, I  |            nadzieję, że wykształcony i z prawości swej znany ojczym zgodniej
 8756   1, III|           kosztuje na przykład to ciągłe prawowanie się z chłopami! Człowiek
 8757   3, I  |                swój sposób i niezupełnie prawowiernie matka Zygmunta religijną
 8758   2, III|              kiedy te chamy ćwierci mego prawowitego za gonu nie spustoszyli !~
 8759   3, II |               uczucie było przyczyną tak prędkiego zobojętnienia twego dla
 8760   1, VI |                taka jak teraz. Głębinę i prędkość miała ogromniejsze. Wody
 8761   1, I  |                  wleczem się jak żółwie. Prędze, bo już tam Emilka wyrzeka
 8762   1, IV |               rewien... tużur...~- A ses premiers amours - dokończyła żona
 8763   2, II |                zmuszają. Jest to moralna presja, której poddaje my się chętnie,
 8764   1, III|      podtrzymywania, z sąsiadami o każdy pręt ziemi, o każdą spasioną
 8765   3, III|               szczupłe draperie, niejaką pretensję do elegancji roszczące,
 8766   3, I  |               wiele, lasy piękne, dwór z pretensjonalną nieco wspaniałością zbudowany.
 8767   2, V  |                 siebie te tylko, które w prezentach od krewnych dostawałam.
 8768   3, III|                   ze wszystkich stron im prezentował, i złoty zegarek co kilka
 8769   3, I  |                od pierwszych dziecinnych prób ołówka do szkiców, studiów,
 8770   3, I  |           przedsiębranych w tym kierunku próbach zadaniu temu podołać nie
 8771   3, II |                  Benedykt, jakby właśnie próbę tę chciał udaremnić, więcej
 8772   3, III|                   A wiele razy chcieli i próbowali zgodnym słowem, dobrowolną
 8773   1, IV |               panie krygowały się nieco, próbowały ruchów majestatycznych lub
 8774   3, I  |            sprzęty były jej najmilszymi; próbując samą siebie przekonała się
 8775   3, III|        przeciągłymi piskami i huczeniami próbujący; z boku pomiędzy słupami
 8776   2, II |          zapytuję: co stało się z tamtą? Próbuję wskrzesić cię, dawna Justyno
 8777   3, I  |            zrozumiał, że wszelkie dalsze próby w tym kierunku pozostałyby
 8778   1, II |             stopniowo, lecz nieubłaganie proceder swój wiodącą przemianę bogactwa
 8779   1, II |             chwili.~- Pięć tysięcy ma na procencie u pana Benedykta. Cóż to
 8780   1, I  |         przyjmować nie chcesz, ze swoich procencików ubierasz siebie i ojca,
 8781   2, II |                   który wprawdzie zażąda procentu wyższego, daleko nawet wyższego
 8782   3, III|          przyczyny nie dopuszczał, aby w procesach smak znajdował - bo wiedzieli
 8783   2, IV |                Stryj i on sam zatargów i procesów, jak tylko mogą, unikają,
 8784   2, III|             Anzelm chory, aż go, owszem, procesować musieli...~- Pani Starzyńska
 8785   3, III|        najodważniejsi najuboższymi byli. Procesując się w długi leźli. Adwokat -
 8786   3, II |                siebie popielcową myślą:~"Prochem jesteś!" z dodatkiem: "Zanim
 8787   2, III|                 owszem, stare drzewa, co próchniały i waliły się po lasach,
 8788   1, VI |                powierzchni drzewa. Krzyż próchniejący i który pierwsze jesienne
 8789   1, II |            rozpadnięcia się w łachmany i próchno. W obszernych, niskich i
 8790   3, I  |          otrząśnięcia z siebie mogilnych prochów i wyjścia na świat słoneczny,
 8791   1, IV |                  by można techniczne czy profesjonalne, jako to: tyle i tyle kopiejek
 8792   2, I  |                wszystko, abyś jemu o tym projekcie nigdy nie wspominał i sam
 8793   3, II |                  zechce wtedy, gdy zrobi projekt ożenienia się. Ale co grunt,
 8794   2, IV |              brzegu zaś szedł i powracał promek na łodziach, nieduży...
 8795   2, IV |        wyrzucające z siebie niskie snopy promieni bladły lub całkiem gasły,
 8796   1, III|               duże, ponure oczy miękły i promieniały topiąc się w czystych, błyszczących,
 8797   1, IV |             lekka zarumienione policzki, promieniejące oczy i pąsowe usta, nikt
 8798   1, III|       otrzymywały od wielkiego i szeroko promieniejącego ogniska. Ogniskiem tym,
 8799   1, IV |               wrócił odmłodzony, świeży, promieniejący, z błyszczącymi oczami i
 8800   2, III|                 w śmiechu, w oczach i na promieniejącym czole kilka razy ją po zagonie
 8801   1, III|             podobna!" Jednak dzięki temu promieniowi światła, który kiedyś do
 8802   2, V  |             człowiek w grubej kapocie, z promienistym snopem zmarszczek na wysokim
 8803   2, V  |                 powierzchnią wybuchającą promienistymi ogniskami świateł i skrzydłami
 8804   2, V  |                podobnie piękną, podobnie promienną egzystencję jak tej margrabiny!...~-
 8805   3, IV |               góry zdawały się spływać z promiennego szczytu jego życia, z dawno
 8806   3, I  |            szczęścia, ani spokoju. Cicha promienność, która ją przed czterema
 8807   3, I  |        powierzchowność jej wybiło się to promiennością cichą, ale stałą. Częściej
 8808   1, IV |                   wysoko podnosił, wzrok promienny, natchniony daleko kędyś
 8809   2, IV |                  w powietrzu zmienną grę promiennych jasności i nagłych przyciemnień.
 8810   2, IV |                 połowa oblekła się nagle promiennym błękitem i zajaśniała tarczą
 8811   2, I  |                  jemu więcej wolno, bo z promocją do czwartej klasy na wakacje
 8812   2, V  |                 my o jego powodzeniach i promocjach wiedzieli... Aż tu dwunasty
 8813   1, III|               ulgi i przyjemności...~Czy proponowany układ zrobić mu miał jaką
 8814   3, II |                Parions - zażartował - że propozycją moją mama będzie zdumioną...
 8815   3, II |              cudowne szczęście, które ci prorokuję, posiędziesz, bądź na uniżonego
 8816   3, III|           zechciał przychylić się do ich próśb i żądań i inaczej na nich
 8817   1, III|                  wielu rzeczy, byleby ci prośbami mymi nie dokuczać. Tobie
 8818   2, II |            Wahała się długo, ale usilnym prośbom syna oprzeć się nie mogąc
 8819   3, I  |               los szczęścia kształcą się prości szeregowcy; on, wzorem ojca,
 8820   2, III|               nie znaczy, ale ubogiemu i prosiątko drogie! Jan arystokrat,
 8821   1, VI |            ciemnawym wnętrzu pokwikiwało prosię i blada kobieta siedząc
 8822   2, V  |               ścianie zwróciła.~- Kiedyż prosiła... - szepnęła.~Justyna cienką
 8823   1, II |                  to mówię! Tyle już razy prosiłam... przedstawiałam... Nic
 8824   2, I  |            życzliwego krewnego zaczęłaby prosperować i większe dawać dochody;
 8825   3, II |                 w opasłego wołu... Ciało prosperuje, a duch upada. Czuję w sobie
 8826   3, I  |             zarażenia się pospolitością, prostactwem, może nawet panującą na
 8827   3, V  |          obrzucił i przez zęby syknął:~- Prostaczka!~W niewielkim pokoju, pomiędzy
 8828   3, I  |                 niej przez prozaiczność, prostaczość i chropowatość gruntu, na
 8829   2, III|                niskie, grube i wysmukłe, prostowały się co chwilę i w tył nieco
 8830   3, III|                 rękach, ale z gładkimi i prostymi plecy, wielką siłą ramion
 8831   3, III|       przerażeniem wołał.~Inni podnieśli proszące głosy, aby wysłuchał ich
 8832   3, III|                  się w Joba o zmiłowanie proszącego...~A Apostoł suche ramiona
 8833   2, V  |               się, ani przemówi, i żadne proszenie albo krzyczenie nic nie
 8834   1, I  |                 bobrowej esencji albo po proszki bromowe, albo po antymigrenowy
 8835   3, I  |          rozumiała, ale żadnego szczebla prowadzącej ku nim drabiny własnymi
 8836   3, II |                wschodach z sieni na górę prowadzących iść zaczął. Dom ten znanym
 8837   3, II |          przechadzki wychodzili i długie prowadzili rozmowy. Ale w tych rozmowach
 8838   2, V  |             innych, wąziutkich i niskich prowadziło do przeciwka i do bokówki.
 8839   1, II |                 dawnej politury noszące, prowadziły do górnej części domu. Z
 8840   3, V  |                 rozmowa przez trzy głosy prowadzona. Zygmunt dowodził czegoś
 8841   2, V  |           dziewczyna; dobrze przez oboje prowadzone gospodarstwo; zresztą, słońce
 8842   1, III|             Ogniskiem tym, w samym sercu prowincji roznieconym, była akademia
 8843   3, I  |                było takie biedne, marne, prozaiczne; nic wcale znaleźć na niej
 8844   3, I  |                  obudzanego w niej przez prozaiczność, prostaczość i chropowatość
 8845   3, I  |                  ciału nabywać kształtów prozaicznych? Wprawdzie wyborny osowiecki
 8846   3, I  |                  pospolitość, płochość i prozę, że zdolną była do wielkiej
 8847   3, II |             miłości i wiary niezgłębiona próżnia otwiera się przed nią, kruszą
 8848   3, IV |              ręce, których nie wybieliły próżniactwo i zbytki. Przypomniał sobie,
 8849   3, III|        podtenczas pan Korczyński, czy my próżniaki i hultaje! I niemnowej wodzie
 8850   3, III|                 i przed gromadą ludzi od próżniaków i hultajów nas łajał, kiedy
 8851   3, II |                   i przy tym to człowiek próżny, który za jeden niski ukłon,
 8852   1, V  |                teraz zaś życie stało się próżnym uciech, a pełnym trudów
 8853   3, II |            wstępem do wielkiej, wielkiej prozy... Powiedziałeś, że miłość
 8854   1, VI |                 biły koryta w niej sobie prując, czego do dzisiejszego dnia
 8855   3, III|               zdeptała go wielką stopą w prunelowy bucik ubraną. To nagłe przerwanie
 8856   1, IV |              gryziony sąsiad - co tam te Prusaki! bez Prusaków najbliżsi
 8857   1, IV |                   co tam te Prusaki! bez Prusaków najbliżsi sąsiedzi ogryzą
 8858   1, IV |              bismarkowskiego ... słowem, pruskiego wojska... Dziedziniec i
 8859   2, I  |                 kołpaki łozy, dochodziły prze ciągłe i coraz bliższe ryczenia
 8860   1, II |                    Zaniedbany ubiór jego przebaczą mu nawet damy, ponieważ
 8861   3, II |             mówiąc, raczysz mi winy moje przebaczać?~Witold w dłoniach swoich
 8862   3, I  |              natury była łagodną i łatwo przebaczającą. Pragnęła teraz pogodzenia
 8863   3, IV |                   Tylko umarłemu dziecku przebaczyć można taką zuchwałość i
 8864   3, II |          wszystkimi siłami pragnę... Ale przebaczże mi chwilę słabości... Przypomnij
 8865   1, III|                te żniwa! nim je człowiek przebędzie, sto upałów go spali i sto
 8866   3, III|                 że Justyna, aby pod nimi przebiec, pochylić się musiała. Jan
 8867   3, IV |                dreszcz rozkoszy i trwogi przebiega po obudzonej ziemi.~Zaczynali
 8868   1, II |                co chwilę nerwowe drgania przebiegające czoło i brwi. Od pierwszego
 8869   2, I  |       rozwiązywała sznurek, który sama z przebiegłością więziennego dozorcy w mnóstwo
 8870   1, IV |            wzgląd na panie cygaro, drugą przebierał flakony napełnione płynami
 8871   3, II |              mruknął Fabian i mowę żonie przebijając począł gościa o żniwa korczyńskie
 8872   3, IV |            pięknego plonu doczekamy... - przebijał się powolny, poważny głos
 8873   3, II |                kurty kroi. Łbem muru nie przebijesz, a tych ludzi gdybyś i miodem
 8874   3, II |                    Ach, i takie serce! - przebiła jej mowę Teresa.~- A pałacyk!
 8875   3, I  |         sztyletem niewysłowioną tęsknotą przebita z takim natężeniem wszystkich
 8876   2, I  |          rozstawionymi i gładkimi pniami przebłyskiwał w płaskich brzegach płynący
 8877   1, VI |                 której kryształowa szyba przebłyskiwała pod sklepistym pokryciem
 8878   2, V  |                 przez gałęzie sapieżanki przebłyskujących patrząc.~- Senne widowiska...
 8879   3, I  |                 jest i silną, jakby była przebraną chłopką, ale ręce ma wiecznie
 8880   3, II |            rządzić i chłopów za pasterzy przebrawszy razem z nimi. położyć się
 8881   3, V  |              braciszku, co to jest życie przebyć bez serca kochającego przy
 8882   2, V  |                 w wielkim ukontentowaniu przebyłam... A przy tym sława i honor
 8883   2, IV |              część nie bez trudności już przebyli. Podobnym to było do jeziora,
 8884   3, II |                  płynęły z jednej strony przebyte, a z drugiej widziane i
 8885   2, III|             rumieńcami kwitnące i pomimo przebytego dnia ciężkiej pracy w wesołych
 8886   3, II |                 to obchodzi, nas, którzy przebywać będziemy w krainie ideałów
 8887   1, III|            czyniły je podobnymi do wozów przebywających pewnego gatunku jesienne
 8888   3, I  |                  pięknych, od niechcenia przebywanej, od niechcenia przerzucał
 8889   3, I  |                 pustelniczego prawie jej przebywania w wielkim dwupiętrowym,
 8890   3, V  |               sztywnie po pustym salonie przechadzać się zaczął.~W gabinecie
 8891   3, IV |          zielonej uliczce i dokoła gumna przechadzającą się ukłonami lub ściśnieniami
 8892   3, IV |            miarowym, monotonnym stąpaniu przechadzającego się człowieka, a ile razy
 8893   3, IV |            śniegu.~Ale po pustym salonie przechadzający się człowiek przy dolatujących
 8894   3, III|                  siedzących, stojących i przechadzających się gromadkach o tym tylko
 8895   2, II |           postacie rozmijały się wciąż z przechadzającymi się także trzema niedorosłymi
 8896   3, IV |              połowę zmniejszona kompania przechadzała się po zagrodzie i drodze;
 8897   2, II |            nieruchomości, po salonie zaś przechadzało się dwóch mężczyzn, których
 8898   3, III|            podstarzałe kobiety; środkiem przechadzały się pod ręce się trzymając
 8899   3, I  |            Korczyński stanął po krótkiej przechadzce wzdłuż i wszerz pracowni
 8900   3, I  |                  miesiącami ulubiony cel przechadzek jej syna; rozpoczął on był
 8901   3, I  |                dalej, że panicza tego na przechadzkach guwerner za rękę prowadzi
 8902   3, III|                powierzchnią lizać odzież przechodniów; gdzie indziej krzaczasty,
 8903   2, V  |           bezsilny i z jakimiś dziwnymi, przechodzącymi i znów powracającymi boleściami
 8904   2, IV |               czółna, i przez piaski już przechodzić nie będziem.~Przeskoczył
 8905   2, II |           zażądane przez chorą ziółka, w przechodzie zagadał:~- Nieszczęście
 8906   1, VI |              których dziedzińce i ogrody przechodziła, zamieszkiwało kilkaset
 8907   3, II |             jakiegoś czasu te same myśli przechodziły mi przez głowę, tylko ich
 8908   3, I  |                roić lubiła, powinna była przechować w całości to jedno przynajmniej
 8909   1, IV |                 i rękach zaoszczędzone i przechowane.~Gospodyni domu, cała błyszcząca
 8910   1, II |                to, co już stało i rosło, przechowywano, porządek, czystość i dbałość
 8911   1, V  |              wiadrami. Wysmukła i wątła, przechylała się trochę na bok pod tym
 8912   3, II |                 mówił - że gdyby mu żyłę przeciąć, popłynęłaby z niej krew
 8913   2, IV |                  Sargas coraz głośniej i przeciąg lej skomlił. Ten pleczysty
 8914   3, III|                potężniej, to słabiej, to przeciąglej, to weselej rzucający pod
 8915   3, IV |                  punktu okolicy doleciał przeciągły, kilka razy powtórzony okrzyk.
 8916   3, IV |             dźwięk doleciał tu już tylko przeciągłym, rozwiewnym westchnieniem.~-
 8917   3, III|          muzykanci, instrumentów swych z przeciągłymi piskami i huczeniami próbujący;
 8918   3, III|        rękawiczce po złocistej czuprynie przeciągnął i głosem tak donośnym, że
 8919   2, I  |                  przywiędłych policzkach przeciągnęły wilgotne bruzdy. Ale wnet
 8920   3, II |                 krzesła wstając mowę jej przeciął:~- Dziękuję! Mam już tych
 8921   3, II |               odpowiedź Michała mowę jej przecięła. Spłonęła znowu i parę minut
 8922   3, I  |              wkrótce przedwcześnie życie przecięły. Milionów mu w posagu nie
 8923   2, V  |                  Przecierpiał! a jaż nie przecierpiałam? Niezupełnie taki jak wszyscy?...
 8924   2, V  |                  na dwie podłużne połowy przeciętą: głęboko czarną pod długim
 8925   2, III|              suchy, nieprzerwany szelest przecinanych i na ziemię kładnących się
 8926   3, II |                  ledwie ścieżeczką wąską przecisnąć się możemy...~W elegijny
 8927   3, III|                   pomiędzy ławą a ścianą przecisnął się, w przyćmionej jej głębi
 8928   2, II |                  wszystko znajduje się w przeciwieństwie absolutnym ze wszystkimi
 8929   2, II |               udać się w pole. Doskonałe przeciwieństwo z panem domu przedstawiał
 8930   3, III|            zamknął się był nawet w swoim przeciwku, ale go tam szarańcza weselna
 8931   1, II |                posępnymi swymi oczami na przeciwległą ścianę patrząc odpowiedział
 8932   1, IV |               przerwały; ale w zamian, z przeciwległego końca salonu biegł ku niej
 8933   3, III|              oblewając wysoką górę i bór przeciwległy oszklił powierzchnię rzeki
 8934   3, III|                     Tak, tak to wszystko przeciwne wiatry daleko od nas odniosły...~
 8935   2, III|                puchu. Dziś jest, a jutro przeciwny wiatr powieje i daleko odegna
 8936   1, III|           jeszcze bratu odpisał w sensie przeczącym.~Nazajutrz oboje z Martą
 8937   1, II |                   O, nie, nie! - z żywym przeczeniem zawołała cierpiąca kobieta. -
 8938   3, I  |            daremnie dać stworzeniu swemu przeczucia i pragnienia nieskończoności,
 8939   1, I  |               przyjdzie albo przyjedzie,~Przeczyta sobie:~Złączona para, złączona
 8940   3, IV |             wracając, mówił:~- Popatrz i przeczytaj! Musisz popatrzeć i przeczytać!
 8941   3, I  |            rzeczkę, rozmyślać nad świeżo przeczytaną książką, wspominać jakąś
 8942   3, IV |                przycisku wyjął list, już przeczytany, lecz który po raz drugi
 8943   2, I  |                 przez gęste, wysokie bzy przedarł się promień zachodzącego
 8944   1, VI |              kiedyś uderzyło ono o ląd i przedarło w nim sobie łożysko, którego
 8945   2, V  |               omylę się czasem i powiem: przeddziad albo złotny, a potem aż
 8946   1, VI |                  kto, może dziadek, może przeddziadek, bo w ich familii wszyscy
 8947   3, I  |           dziwnych kształtów naszyjniki, przedhistoryczne czaszki, może by językiem
 8948   1, I  |                  których nutę porywały i przedłużały echa ze stron obu: w borkach
 8949   2, III|                 jakiż podobny!~I w miarę przedłużania się rozmowy ściągła, chuda,
 8950   3, II |               Gdybyś do nich pojechał, o przedłużenie mi terminu lub rozłożenie
 8951   3, I  |               Któż pamięć o nim na ziemi przedłuży, jeżeli ona wyrzuci ją z
 8952   2, IV |                  po lesie rzucił i tonem przedmiotowo czynionej uwagi rzekł:~-
 8953   2, I  |                 i jarzynami. Długa sień, przedpokojem zarazem będąca, rozdzielała
 8954   3, V  |                  Naprzód o dość wczesnej przedpołudniowej godzinie przed gankiem domu
 8955   3, II |                 hipopotaurus, mastodont, przedpotopowe zwierzę! Gdybym mógł, tobym
 8956   1, I  |             basowy i ochrypły głos Marty przedrzeźniającego. Na twarz Justny wybił się
 8957   3, I  |               ona po szczerze i gorliwie przedsiębranych w tym kierunku próbach zadaniu
 8958   1, III|                przed ożenieniem się swym przedsięwziął był Benedykt. Teraz dość
 8959   3, I  |                duża fotografia Zygmunta, przedstawiająca go w tej, jeszcze porze
 8960   1, IV |                 tego biednego stroju nie przedstawiałaby także nic osobliwego, gdyby
 8961   1, II |                Tyle już razy prosiłam... przedstawiałam... Nic nie pomaga... i...
 8962   3, I  |               jemu podobni należeli, nie przedstawiało to dla niego wątpliwości
 8963   3, I  |                  Dla Zygmunta jednak nie przedstawiały one nic ciekawego ani ważnego.
 8964   1, IV |                pani Andrzejowa. Na ukłon przedstawianego jej dystyngowanego pana
 8965   3, II |              przygody z najgłośniejszymi przedstawicielkami półświata, w dziennikach
 8966   1, III|                 czasem jego głowy, bo na przedstawienia i żarty sąsiadów z namarszczonym
 8967   1, IV |                do Zygmunta z prośbą, aby przedstawił go on matce swojej. ~Hrabia
 8968   1, II |                 wtrąciła:~- Tereniu, nie przedstawiłam ci jeszcze nowego sąsiada
 8969   3, II |                   która patrzała na nie, przedstawiło jakiś symbol i uderzyło
 8970   1, II |                  domu, dwie ich postacie przedstawiły sprzeczność tak wielką,
 8971   2, I  |               Widać było, że perspektywa przedstawiona jej przez krewnego uśmiechała
 8972   1, IV |             którzy go jeszcze nie znali, przedstawionym; wiedząc więc, kim był ten,
 8973   3, III|                 co w samotnych godzinach przedumała sama, jednym także strumieniem
 8974   1, IV |           zgryzoty wychudziły policzki i przedwczesnymi zmarszczkami okryły czoła;
 8975   3, II |            mizerna, w krótkiej spódnicy, przedwiecznej, rozwiewającej się mantyli
 8976   2, III|               milcząca i gorliwa. Lekkie przedwieczorne wiatry muskać poczęły wierzchołki
 8977   2, IV |               parowu i boru ukazywał jej przedwiekowe grobowce i zapomniane mogiły.
 8978   2, III|                   Przestrzeń paru morgów przedzielała dwoje tych ludzi, których
 8979   1, VI |             gniazda gawronie. Sto domów, przedzielonych ogrodami, sznurem wyciągało
 8980   3, II |                 cywilizowanego człowieka przedzierzgnąć się na barbarzyńcę z powodu...
 8981   2, II |              stojąc, w płaszczu jakiegoś przedziwnego i zapewne bardzo wytwornego
 8982   1, IV |          osobliwego, gdyby nie posiadała przedziwnej świeżości twarzy i nieporównanej
 8983   2, IV |           przedziwne wachlarze paproci i przedziwniejsze puchy mchów różnobarwnych
 8984   3, III|                 zaturkotało, zaparskało, przegalopowało i pod gankiem domu stanęło.
 8985   3, V  |                stare albumy i ilustracje przeglądał, i z ganku zbiegłszy w ogrodzie
 8986   1, VI |              przez słonko, co się w nich przeglądało, tęczami nalane. Jak oni
 8987   1, V  |                ubijają. Czy wygramy, czy przegramy, ale on tymczasem naje się
 8988   1, V  |            ludzie i kląć będą na wypadek przegrania. Ale mam nadzieję, że tak
 8989   3, II |                 ostatka spraw absolutnie przegranych. Ja także jestem idealistą,
 8990   3, III|             procesie z panem Korczyńskim przegranym i o ciężkim z tej przyczyny
 8991   3, I  |             Darzecki uwiózł do domu rdzą przegryziony i podziurawiony pałasz.
 8992   3, II |              robotna pszczoła całe życie przehorowałam, i ot... czego dobiłam się!..~-
 8993   3, II |            Wszystko, co mi powiedziałeś, przejęło mię głęboko. Od jakiegoś
 8994   3, IV |           łagodny i dziwną jakby melodią przejęty:~- Ojcze mój, nie lękaj
 8995   1, VI |                  mokrych i żywymi wodami przejętych. Leżały tam wielkie, wilgotną
 8996   1, V  |                  okolicy przechodzi albo przejeżdża?~Ale Anzelm wyprostował
 8997   3, II |              niegdyś przez Wołowszczyznę przejeżdżał i pałacyk widział, ustami
 8998   3, III|            głębokiego wzruszenia, którym przejmował ją widok tego mrowiącego
 8999   3, I  |                nim a sobą, sprawiała jej przejmującą, mistyczną rozkosz. Od dawna
 9000   3, IV |                posępne i tajemnicze. Czy przejmujące go z kolei uczucia były
 9001   1, I  |              zapomnienia. Gryząca troska przejrzała się w zwierciadle jej szarych,
 9002   3, I  |             nabierające już kryształowej przejrzystości zbliżającego się początku
 9003   3, IV |                odbijało się w szerokich, przejrzystych, prawie nieruchomych wodach
 9004   3, III|                  podnosił się z ziemi; w przejrzystym więc powietrzu, za ogrodami,
 9005   1, III|             lenistwa ciała i duszy. Samo przejście z domu do ogrodowej altany
 9006   2, II |                  mileńki! Może chcesz co przekąsić?... Serek mam doskonały
 9007   2, II |                  pokoju weszłam z kawą i przekąską dla doktora i trzebaż nieszczęścia,
 9008   3, III|               ich rozdzielili prośby swe przekładając. Niechby pan Korczyński
 9009   1, IV |            Monachium, Wiedeń, Paryż, ale przekładał Włochy, gdzie wśród najpiękniejszej
 9010   1, V  |            będzie długie lata... Ja jemu przekleństwa nie posyłałem i nigdy nie
 9011   3, II |                 znam go od dawna. Był on przekleństwem mego dzieciństwa, kiedy
 9012   1, VI |                 takie życie i szczęście! Przeklęta dola, która człowiekowi
 9013   1, II |                kobiecy.~- A jak powiem - przekomarzał się Kirło - co mi za to
 9014   3, IV |          istnieje. Jednak dziś znowu się przekonał, że tak nie było. Swoja
 9015   3, II |           jakiejkolwiek przysługi, ale o przekonaniach swoich, o tym, co mu się
 9016   2, III|              wzruszeniem ramion głębokie przekonanie objawiającym.~- Z daleka
 9017   3, II |                 na skórę wystąpią, wtedy przekonasz się, co to jest praktyka,
 9018   3, II |                 mógł najcichszym głosem, przekonywał matkę o konieczności dania
 9019   3, V  |                  uszczęśliwiło, bo znowu przekonywało ją, że na coś potrzebną
 9020   3, I  |                krajowych, więcej jeszcze przekonywały, że znała i wielbiła tych
 9021   2, I  |                to znowu tonem upominania przekonywania; wyszła po chwili z twarzą
 9022   1, II |              nazwisko, to co będzie? - ż przekorną filuterią pytał gość.~-
 9023   1, III|                 niczego służyć nie mogąc przekształciły się w proste szczudła użyteczne
 9024   3, III|                  szkiełkiem u wędrownego przekupnia nabyta. Mężczyźni prawie
 9025   3, IV |                 zapyta naszych w poranku przekwitających twarzy, oczu od wpatrywania
 9026   3, III|               ogołocone z kwiatów malwy, przekwitłe i trującymi makówkami zwieńczone
 9027   2, III|               powietrzu igrał biały puch przekwitłego brodawnika; przed nimi,
 9028   2, III|            starzało razem z nimi... A to przekwitły brodawnik; zdaje się tylko