Part, Strofa

 1   1, 24|          24~"Ziomkowie, rzecze, kiedy mam panować,~"Gdy wy i same
 2   2, 5 |  zawodzie chciwy dalszej sławy,~Kiedy ukarał tego, co przewinił,~
 3   2, 15|                 15~Nie dziw, że kiedy poległ w ojców grobie,~Zdziaławszy
 4   3, 12|                              12~Kiedy się poczet zbliżał do stolicy,~
 5   4, 8 |            8~Wkrótce na Skałce, kiedy kapłan święty~Ofiary Bogu
 6   6, 8 |    Książę, ludu ofiary,~"Panuj, kiedy lud cię wzywa;~"Niech kraj
 7   9, 1 |                               1~Kiedy dni Piastów przecinał się
 8   9, 7 |                               7~Kiedy na zamku poselstwo sprawiali,~
 9   9, 19|  bezpieczną;~Lubym swym głosem, kiedy król się sroży,~Nieraz łagodzi
10  10, 1 | Fałszywym bogom oddawał ofiary,~Kiedy Jagiełło lud swój ulubiony~
11  10, 4 |  Grunwaldu wojsko się zbliżało,~Kiedy przed królem mąż krzyżacki
12  11, 5 |     Włoszech i Tureckiej ziemi,~Kiedy go wychwalano,~Przysłowiem
13  11, 6 |                               6~Kiedy go cesarz Zygmunt usiłuje~
14  13, 6 |                               6~Kiedy rozpacza w tak okropnym
15  16, 9 |    rzecze - do grobu zstępuję,~"Kiedy zwycięską Polskę zostawuję.~ ~
16  18, 1 |                               1~Kiedy Rewera był w ciężkiej chorobie,~
17  18, 4 |           4~"Jeszcze był młodym kiedy z kopijniki~"Ponad Wiedrozą
18  19, 2 |                    2~"Pamiętam, kiedy przed laty już wiela~"Wysiał
19  22, 1 |        Stefanem~Co może Polska, kiedy król waleczny~Umie być wodzem
20  23, 9 |       nasz, przodków zwyczaje,~"Kiedy kto gwałtem chce nad nim
21  23, 11|        wśród bitew zawodu,~Cóż, kiedy w szkarłatnej szacie,~Z
22  26, 1 |                               1~Kiedy Batory na Moskalów godzi~
23  26, 13|      Hymen nie zgasił pochodni,~Kiedy goniec wieść mu daje,~Że
24  27, 9 |                               9~Kiedy Władysław korzy dumne cary,~
25  29, 15|        świeci promieniem.~Jeśli kiedy rycerz mężny~W tej się tu
26  30, 1 |       swych w hufce szykował,~A kiedy słyszał, jak męsrwo chwalono,~
27  30, 14|   osiwiały w trudach obozowych,~Kiedy nad Dnieper przybywa~I mieczem
28  30, 15|         Wódz rzekł - "Ta łaska, kiedy życia koniec,~"Już mnie
29  32, 2 |         miasta pożarem i dymem,~Kiedy Sobieski z nielicznymi szyki~
30  32, 9 |                    9~Jak orzeł, kiedy w dole zoczy zwierza,~Lotnym