Part, Strofa

  1 Bog    |         martwych Syn Boży,~Wierzy-ż w to, człowiecze zbożny,~Iż
  2 Bog    |         kmieciu,~Ty siedzisz u Boga w wiecu~Domieściż twe dzieci,
  3 Bog    |            daj,~Bychom szli wszyćcy w raj~
  4   1, 1 |                        1~Gdy Popiel w chwilach okropnego zgonu,~
  5   1, 1 |       następcę do tronu,~Zebrał się w pięknych równinach Kruszwicy.~ ~
  6   1, 3 |              a obce narody~Szerzyły w Polsce najazdy i trwogi.~ ~
  7   1, 6 |           lemiesz prowadząc wesoło,~W pracy swą żywność, w sumieniu
  8   1, 6 |        wesoło,~W pracy swą żywność, w sumieniu spokojność.~ ~
  9   1, 9 |                                   9~W gronie przyjaciół zaczęły
 10   1, 9 |            przecudnej urody~Wchodzi w gościnne biesiadników progi.~ ~
 11   1, 12|             woli;~"Zostawcie Piasta w szczęśliwej mierności~"Przy
 12   1, 15|            Piasta: "Pan, co mieszka w Niebie,~"Co zedrze wnukom
 13   1, 17|           państwa granicy~"Naznaczą w rzekach żelaznymi słupy.~ ~
 14   1, 18|            osiędą~"Ujrzy się Polska w pierwszych mocarstw rzędzie,~"
 15   1, 20|      wszechmocny zawsze litościwy,~"W oziębłych zwłokach wskrzesi
 16   1, 21|                   21~Tu znikły męze w światłości powoda,~A Piast
 17   1, 21|         samotnym,~Słodki się zapach w powietrzu rozchodzi,~Jak
 18   1, 24|     chciejcież rolnictwo szanować:~"W mieczu i pługu są Polaków
 19   2, 1 |           już Mieczysław Stary~Legł w Piastów grobie.~ ~
 20   2, 2 |                          2~Wychowan w dzielnych wojowników gronie,~
 21   2, 3 |        Zamienia grody i obfite niwy~W głuche pustynie.~ ~
 22   2, 5 |                                   5~W dzielnym zawodzie chciwy
 23   2, 7 |       wspaniały,~Zbiera rycerstwo i w szyki sprawuje,~Już się
 24   2, 8 |           koniem na rycerstwa czele~W nurty spienione.~ ~
 25   2, 10|          świątynie i gmachy wysokie~W smutne zwaliska.~ ~
 26   2, 11|                  11~Wchodzi Bohatyr w rozstąpione mury,~Wśród
 27   2, 11|        zwycięski podnosząc do góry,~W bramę uderza.~ ~
 28   2, 12|          Bije na Dnieprze i Ossie i w Sali~Żelazne słupy.~ ~
 29   2, 13|           tak świetnymi,~Przyjmując w Gnieźnie Ottona cesarza,~
 30   2, 14|               14~Był to król dobry, w boju lylko srogi,~Był sprawiedliwy
 31   2, 15|           Nie dziw, że kiedy poległ w ojców grobie,~Zdziaławszy
 32   2, 15|    szczęścia i chwały,~Nieutulony i w ciężkiej żałobie,~Płakał
 33   3, 7 |            możnych niegdyś panów,~I w nim przybytek bogaty,~Złupil
 34   3, 9 |                                   9~W dalekim kraju, w zapadłym
 35   3, 9 |                  9~W dalekim kraju, w zapadłym klasztorze~Znaleźli
 36   3, 9 |      zamkniętym,~Z schyloną głową i w prostym ubiorze~Klęczał
 37   3, 10|           ugodził,~Zapłakał książę, w oczach mu stanęła~Luba ziemia,
 38   3, 13|       szerzył weselny;~"Ty nam dziś w radość zamieniasz dni trwogi,~"
 39   4, 1 |                                   1~W żelaznej zbroi i złotej
 40   4, 2 |        królewice,~Bela, Jaromir; ci w krótkiej osnowie~Mówią ze
 41   4, 3 |              Prawdziwy rycerz bieży w zawód chlubny" -~Rzeki i
 42   4, 4 |       wstępnym znosi bojem,~Niemce, w posiłek ściągnione, rozprasza~
 43   4, 6 |         bierze, wraca Izasława;~Ale w rozkoszach bogatej stolicy~
 44   4, 9 |                         9~Bolesław, w gniewie nie znający miary,~
 45   4, 9 |         chcę świętymi czyny~"Szukać w zwycięstwach przebaczenia
 46   4, 11|        puszcza;~Tam mąż nieszczęsny w wieku jeszcze sile~Długą
 47   5, 1 |         małym dziecięciem,~Już czuł w sobie żądzę sławy,~Bo gdy
 48   5, 2 |            i zbroję złotą,~I mówi: "W kraju obronie~"Użyj jedynie
 49   5, 3 |              jak ma rozkazywać,~Wre w nim ochota, gdy trąba bój
 50   5, 3 |         czaty, głód i zimno znosi~I w trudach siły nabiera.~ ~
 51   5, 4 |            odziedziczył,~Henryk, co w Niemczech panował,~Pewien,
 52   5, 6 |             krwawy wszczyna,~Brzmią w powietrzu trąb odgłosy,~
 53   5, 6 |             odgłosy,~Uderza książę, w pień Niemców wycina,~Poległy
 54   6, 1 |         dworaków opuszczona~Helena, w stroju niedbałym,~Gdy syna
 55   6, 5 |             starca dozorem~Wzrastał w siły Leszek Biały~I szedł
 56   6, 5 |      sprawiedliwy i śmiały,~Zręczny w rycerskich gonitwach~I szczęśliwy
 57   6, 5 |   rycerskich gonitwach~I szczęśliwy w krwawych bitwach.~ ~
 58   6, 7 |                           7~Królowa w modrzewim dworze,~W skromnej
 59   6, 7 |         Królowa w modrzewim dworze,~W skromnej siedziała komnacie~
 60   6, 7 |       skromnej siedziała komnacie~I w skromnym była ubiorze:~Nie
 61   6, 10|        polski błogosławi,~"Nie umrę w cieniu niej strzechy~"Bez
 62   6, 11|           przytomni,~Książę odpowie w te słowa:~"Leszek nigdy
 63   7, 1 |         rozdęte płomienie~Przy nich w spoczynku z długich walek
 64   7, 2 |       Okropnej bitwy ukazywał ciosy~W równinach Płowcow i w głębi
 65   7, 2 |         ciosy~W równinach Płowcow i w głębi potoków~Krzyżackich
 66   7, 3 |     Łokietek szczupły lecz wytrwały w bojach~W dniu tym prowadził
 67   7, 3 |     szczupły lecz wytrwały w bojach~W dniu tym prowadził szyki
 68   7, 3 |       sędziwe~Skrwawione ręce obmył w zdroju czystym~I tuż pod
 69   7, 4 |            pustyń przyczyna~"Ścięte w dniu jednym zaległo tę ziemię~"
 70   7, 5 |            dzielnie państwa złączył w jedno~"Choć siedmiudziesiąt
 71   7, 6 |         dzisiaj książęciem północy~"W powinowactwie szukajmy pomocy.~ ~
 72   7, 8 |         posłowie~Stawią księżniczkę w domu królewica,~W sobolich
 73   7, 8 |       księżniczkę w domu królewica,~W sobolich szatach, z perłami
 74   7, 10|           godom przydali najwięcej,~W śnieżnym ubiorze z kwiecistymi
 75   7, 10|            cierpieniach,~Radość swą w tkliwych wyrażali pieniach~ ~
 76   7, 11|           spraw, by Polska zakwitła w pokoju.~ ~
 77   7, 12|             płynie,~"Niech wsiąknie w ziemię; jeńce, com ci wrócił,~"
 78   7, 12|     utwierdź kraj świętymi prawy~"I w szczęściu Polski szukaj
 79   8, 1 |          trzy wieki z męstwa znany,~W męstwie Polak miał swe cnoty:~
 80   8, 2 |         Polaków plemię Marsowe;~Oni w zbrojach i przyłbicy,~Sądząc,
 81   8, 3 |          Polacy!~"Czas, byście żyli w pokoju,~"I rycerze, i wieśniacy.~"
 82   8, 5 |           Czas jest szczęśliwym być w domu;~"Zuchwałą przemoc
 83   8, 6 |                               6~Jak w dzień majowej pogody,~Gdy
 84   8, 8 |        kmieciem rozmawiał,~Wspierał w pracach, spory godził,~Nagradzał,
 85   8, 8 |            spory godził,~Nagradzał, w błędach poprawiał:~Ceny
 86   8, 12|          Widziano przepych nieznany~W ucztach, turniejach, gonitwach,~
 87   8, 12|            dank przyznany~Zwycięzcy w szczęśliwych bitwach;~Kto
 88   8, 14|                        14~Kazimierz w wieku sędziwym~Doznał prac
 89   9, 1 |            się wątek,~A prawo berła w Hedwidze złożone,~Na ten
 90   9, 2 |        postać, cudna piękność lica,~W mowie, w uśmiechu, w każdym
 91   9, 2 |             piękność lica,~W mowie, w uśmiechu, w każdym czynie
 92   9, 2 |          lica,~W mowie, w uśmiechu, w każdym czynie lubą.~ ~
 93   9, 5 |        rakuski kładł nadzieje pewne~W bogatych szatach, w utrefionych
 94   9, 5 |           pewne~W bogatych szatach, w utrefionych włosach;~W tym,
 95   9, 5 |              w utrefionych włosach;~W tym, ze z dzieciństwa znał
 96   9, 6 |                            6~Gdy ci w Krakowie, z niewymownym
 97   9, 6 |         świetnym uderzali blaskiem,~W złotych kołczanach szparkie
 98   9, 13|        zabiera.~Z wieńcem na głowie w złotolitej szacie,~Łagodnym
 99   9, 16|             oddana,~"Niech jedność, w świętej stwierdzona przysiędze,~"
100   9, 17|        węzeł braci,~"Ja go zarzekam w tym obliczu Boga~"Czarnym
101   9, 18|          Krzyknął lud cały "Wspólni w każdej dobie,~"Zostaniem
102   9, 18|          sobie,~Stwierdzili jedność w czułym uściśmemu.~ ~
103   9, 21|        odwaga złączona,~Bo gdy król w Litwie uśmierzał rozterki,~
104   9, 21|           gniewem uniesiona,~Uczuła w sobie męstwo bohaterki.~ ~
105  10, 1 |                                   1~W bluźnierskich błędach Litwin
106  10, 2 |            płynęły strumienie,~Lud, w śnieżnych szatach zgromadzon
107  10, 2 |        śnieżnych szatach zgromadzon w porządku,~Ze chrztem odbierał
108  10, 3 |             zuchwałym,~Rozsyła wici w powiaty i ziemie;~Ciągnie,
109  10, 3 |            gotowym,~I śmiały Witold w pancerzu stalowym.~ ~
110  10, 4 |             oręże daje~"Dla lepszej w walce dzisiejszej usługi:~"
111  10, 5 |         Władzo!~"Boże, co dzierżysz w ręku ludów zdrowie,~"Błogosław
112  10, 5 |           ludów zdrowie,~"Błogosław w słusznym boju wojownikom,~"
113  10, 7 |       rotami~Zwarły się z trzaskiem w tej ciężkiej potrzebie,~
114  10, 10|        mieczem szczątki rozproszone~W lasach i bagnach znalazły
115  10, 13|     chorągwie, te zbroje zwleczone~"W tryumfie nieście; niech
116  10, 13|             tryumfie nieście; niech w państwa stolicy~"W świętym
117  10, 13|            niech w państwa stolicy~"W świętym przybytku będą zawieszone;~"
118  11, 1 |             1~Wśród gór Karpackich, w zamku starożytnym~Mieszkał
119  11, 2 |                                   2~W starości jedna została otucha:~
120  11, 2 |          jedna została otucha:~Syn, w którym miał się odrodzić,~
121  11, 2 |           którym miał się odrodzić,~W nim z młodu niecił wojennego
122  11, 3 |                                   3~W obliczu ludu, wśród Pańskiej
123  11, 4 |         Znany był później u świata,~W ciężkiej kolczudze, nie
124  11, 5 |             śmiałość jego znano,~Że w Niemczech, Włoszech i Tureckiej
125  11, 6 |        Jagiełło wojuje,~"I kraj moj w ciężkiej potrzebie~"Wszystka
126  11, 8 |             śmiały,~Cesarza, królów w domu swym częstuje~I panów
127  11, 9 |          wszystkie nadzieje pokłada~W męstwie Czarnego Rycerza,~
128  11, 12|       czarna końska grzywa~Jeży się w górę i na barki spływa.~ ~
129  11, 14|         poprzedników,~Wpada Zawisza w tłumy zbrojnych szyków.~ ~
130  12, 1 |              1~Był to dzień wielki, w całej Polsce głośny,~Gdy
131  12, 3 |                       3~Podniósłszy w górę królewską dziecinę,~
132  12, 4 |           Te Witold swymi pomnożył,~W kolebkę z srebra czystego
133  12, 7 |                          7~Jemu to, w jego wspanialej stolicy,~
134  12, 8 |             obronę,~Naród węgierski w poselstwie wspaniałym~Niósł
135  12, 9 |            włada,~Gdy tron cesarzów w Bizancjum się chwieje,~Rzym
136  12, 9 |          chwieje,~Rzym i świat cały w nim jednym pokłada~Wszystkie
137  12, 10|             Z rum Orzeł biały niósł w obce krainy~Polot zwycięski.~ ~
138  12, 13|           przekładała:~"Królu, dość w chlubnym dokazałeś boju,~"
139  12, 13|          ale większa chwała~"Słynąć w pokoju".~ ~
140  12, 16|            okropnymi głosy,~I topią w czoło, z hełmu obnażone,~
141  12, 18|         słynął,~Tak nasz Warneńczyk w pierwszej życia porze~Błysnął
142  13, 1 |           Przejęty rozpaczą czarną.~W dalekie kraje wysiał liczne
143  13, 3 |                        3~Kazimierz, w Litwie spędziwszy wiek młody,~
144  13, 4 |        świetny bułat bierze~I mężne w pole wywodzi rycerze.~ ~
145  13, 6 |                    6~Kiedy rozpacza w tak okropnym razie,~Głos
146  13, 7 |                                  7~"W jakimże, Królu, oglądam
147  13, 8 |         kule przez powietrze lecą~I w pysznych gmachach srogi
148  13, 10|         długich walkach zwołał król w Piotrkowie~Na obrady mężów
149  13, 11|        zasiadł na tronie wyniosłym,~W koronie, w szatach ozdobnych;~
150  13, 11|        tronie wyniosłym,~W koronie, w szatach ozdobnych;~Przy
151  13, 11|     ozdobnych;~Przy nim sześć synów w wieku już dorosłym~I siedem
152  13, 12|               12~Na stopniach tronu w okazałym dworze~Lenni książęta
153  14, 2 |            opanował ziemię,~Zadrżał w posadach: drżało Chrześcijaństwo,~
154  14, 2 |       Poszły Ateny i Cezarów plemię~W ciężkie poddaństwo.~ ~
155  14, 3 |         zaborów zwycięskich,~Tkwiła w pamięci śmierć nieszczęsna
156  14, 3 |           śmierć nieszczęsna stryja~W polach warneńskich.~ ~
157  14, 4 |                              4~Ufny w lenniku i pewien przymierza,~
158  14, 6 |                      6~Gdy żołnierz w rotach mniej porządku zważa~
159  14, 7 |             Wyniosłe kopie, daremne w obronie,~Gniotą tłumami
160  14, 9 |                                   9~W tvm zamieszaniu wśród zgiełku
161  14, 10|                             10~Król w ciężkim razie widząc wojsko
162  14, 11|             pięknej sławy,~Z orężem w ręku leci dziarska młodzi,~
163  14, 11|          ręku leci dziarska młodzi,~W pośrodku bębnów i trąb kotłów
164  14, 12|          ciemnym wąwozem~Wyszedłszy w błonie, Bogu dzięki daje,~
165  15, 1 |         potwierdził nadania.~Zaszła w Radomiu pamiętna ustawa,~
166  15, 2 |             ciężkie jarzmo zrzucił,~W niezgodach naszych swą korzyść
167  15, 3 |          sułtan bułat zakrzywiony~I w dowód że mir zostanie wieczystym,~
168  15, 5 |            chmurami nachodzić.~Król w Lidzie jęcząc w śmiertelnej
169  15, 5 |     nachodzić.~Król w Lidzie jęcząc w śmiertelnej niemocy,~Odważnej
170  15, 5 |       Litwie nie zdołał przywodzić.~W Glińskim nadzieja, ten zbiera
171  16, 1 |                                   1~W okropnych cieniach pieczarów
172  16, 2 |            wiekiem i troski zorane,~W nieładzie śnieżne spadały
173  16, 2 |      wydarte, krwią spiekła zalane,~W twarzy wyryte długich cierpień
174  16, 3 |       pogardziła;~Dla niego chętnie w ciemnych lochach żyje,~W
175  16, 3 |            w ciemnych lochach żyje,~W nich zorzę życia i piękność
176  16, 4 |         twym ciążą kajdany,~"Lecz i w więzieniu nadzieja się mieści;~"
177  16, 5 |      zmordowanych;~,Jam ją najechał w nieprzyjaciół sile,~"Mogęż
178  16, 6 |                    6~"Czym człowiek w świecie może mieć przewagę,~"
179  16, 6 |               Czym się stać wielkim w pokoju lub wojnie:~"Rozum,
180  16, 7 |         płci, ni wiekowi!~"Widziano w ogniach pysznych miast ostatki,~"
181  16, 8 |          leżących taborem,~"Uderzam w poczcie dzielnych wojowników,~"
182  16, 10|           głośny,~"Nie znałem wodzy w zamiarach szalonych:~"Ród
183  16, 10|        dawna mi nieznośny~"Napadłem w nocy, porżnąłem uśpionych,~"
184  16, 13|             cnoty~"Zdradą mianował; w zapalczywym gniewie~"Wydarł
185  16, 13|           krwią się moją zmazał,~"I w tych okowach na więzienie
186  16, 14|               14~"Lat dziesięć żywy w tym grobie przetrwałem;~"
187  16, 14|           Czuję, jak zimna krew się w żyłach ścina,~"I straszna
188  16, 15|        wspaniałe czyny,~"Nie będzie w dzieciach karał ojców winy.~ ~
189  16, 16|          nagrodzi sowicie~"Spędzone w płaczu dni pierwotnej doby;~"
190  16, 16|        kędyś wzięła życie,~"Ujrzysz w świątyniach przodków twoich
191  16, 17|          przykładem!~"Bodajby żaden w zemście swojej srogi~"Nigdy
192  17, 2 |                                   2~W młodości Zygmunt wzgardził
193  17, 5 |           ty Kamieniecki,~I ty, coś w niewielkiej sile~Ścigał
194  17, 8 |             panien widać grono.~Już w złotym hełmie snuł się August
195  17, 10|            odziedziczał,~Gdy ojciec w oczach narodu~Nad młodym
196  17, 11|         czyste Lwowa błonie,~Pyszne w lud dzielny i oręż, i konie.~ ~
197  18, 1 |                  1~Kiedy Rewera był w ciężkiej chorobie,~A sen
198  18, 4 |       stawił pole,~"Uniósł go rumak w nieprzyjaciół szyki,~"I
199  18, 4 |             mężny rycerz dostał się w niewolę.~ ~
200  18, 6 |                       6~"Tymczasemi w Moskwie Tatarów zagony~"
201  18, 6 |            pustoszyły kraje,~"A car w rozpaczy, zewsząd opuszczony,~"
202  18, 7 |        Ostrogski - rzecze - już nie w jednym dziele~"Okazałeś
203  18, 8 |       srogie pogromił Tatary,~"Lecz w danym słowie, gdy go car
204  18, 9 |                 9~"Już długo jechał w ciemnej lasów ciszy,~"Gdy
205  18, 9 |        kościół, kędy buków cienie,~"W nim hymnów Pańskich słodkie
206  18, 15|             osiemdziesięciu tysięcy w tym boju~"Czterdzieści nasi
207  18, 15|          tak okropna, ze spragnieni w znoju~"W przyłbicach wodę
208  18, 15|              ze spragnieni w znoju~"W przyłbicach wodę z krwią
209  18, 16|                                 16~"W zamku Ostrogskim na małżonki
210  18, 18|              Towarzysze mili,~"Dziś w ręku naszym barbarzyniec
211  18, 19|             plon obfity,~"Kryją się w puszczach nieszczęśni oracze,~"
212  18, 20|   spojrzeniem zuchwałym,~"Podrzucił w górę i schwycił buławę,~"
213  18, 21|       zasępił:~"Nieustraszony Polak w swym zapale~"Połamał szyki
214  18, 22|            hetman, okryty laurami,~"W tryumfie wjeżdżał wśród
215  19, 2 |             I za broni towarzysza;~"W Syrii, w Egipcie, w skalach
216  19, 2 |         broni towarzysza;~"W Syrii, w Egipcie, w skalach Palestyny~
217  19, 2 |    towarzysza;~"W Syrii, w Egipcie, w skalach Palestyny~Wkrótce
218  19, 7 |                                   7~W Pańskiej świątyni, w złotogłowej
219  19, 7 |              7~W Pańskiej świątyni, w złotogłowej szacie~Uchanski
220  19, 7 |      Wspomniał, jak stale Tarnowski w senacie~Był Ojczyźnie radą
221  19, 8 |           obrzędy rycerskie~Husarze w hartownej stali~Buńczuk
222  19, 8 |       trumnę łamali;~Dalej kirysnik w misiurce i zbroi~Wjechał
223  19, 9 |      ogromnym trzaskiem zapadły się w ziemię.~ ~
224  19, 10|             wielkości wspaniałe,~Co w mgnieniu oka zmknęły,~Przywodząc
225  19, 11|            długo opłakiwał,~Starzec w senacie, wódz na czele szyków~
226  19, 11|          Szczęśliwy kraj ten, gdzie w kresie zawodu~Mąż wielki
227  20, 1 |                                   1~W wyniosłym gmachu dwóch narodów
228  20, 1 |            na tronie siadł z berłem w prawicy,~Wokoło świetni
229  20, 5 |             braterskimi~"Złączy się w jedno przez wzajemną zgodę.~"
230  20, 5 |             żądać,~"Jak jeden naród w dzieciach mych oglądać?"~ ~
231  20, 6 |       chorągwiami,~Na jednej Pogoń, w drugiej Orzeł Biały,~Obiedwie
232  20, 8 |         hołdu tym mieczem uderzam.~"W nagrodę własnej i przodków
233  20, 9 |   nieprzyjaciel!;~"Pamiętaj, że Bóg w słuszności wymiarze~"Prędzej
234  21, 1 |         przy świętych ofiarach~Stał w ciężkim żalu: wszędy płacz
235  21, 2 |            kir śmiertelny~Wszystkim w pamięci wystawiał,~Jak przez
236  21, 5 |             królem Henryka".~Prymas w niebo ręce wznosi,~Razi
237  21, 7 |     natychmiast dosiada~I samotrzeć w nocnej ciszy,~Gdy w śnie
238  21, 7 |       samotrzeć w nocnej ciszy,~Gdy w śnie głębokim wszystko pogrążone,~
239  21, 7 |    pogrążone,~Nieścigłym pędem dąży w obcą stronę.~ ~
240  21, 8 |                    8~Posiany za nim w tropy Jan z Tęczyna~Już
241  21, 8 |             z Tęczyna~Już go dognał w śląskiej ziemi.~"Ach!  jakaż -
242  21, 9 |          prawach, bitnym rycerstwie w potrzebie~"Spoczywa twoja
243  21, 12|        jestem powołany,~"Radzić jej w ciężkiej przygodzie;~"Powrócę
244  22, 3 |                                   3~W Wendzie przemożna, gdy już
245  22, 6 |             biorąc lśkuiący,~Uderza w śnieżne swe łono,~Drugą
246  22, 14|                                  14~W stolicy Litwy, kędy szczęk
247  22, 16|             poprawić~Naród pogrążon w swych wadach,~I możne państwo
248  23, 1 |                 1~Szczęśliwy, który w pokoju urzędzie~Rodakom
249  23, 1 |              Godzien zazdrości, kto w dzielnym zapędzie~Granice
250  23, 2 |       krainie,~Pod czterema królmi, w nieustannym znoju,~Radził
251  23, 2 |           nieustannym znoju,~Radził w senacie i zwyciężał w boju.~ ~
252  23, 2 |        Radził w senacie i zwyciężał w boju.~ ~
253  23, 3 |      udziela~Temu, co ludom panuje:~W Zamoyskim Stefan wodza,
254  23, 3 |        znajduje.~Nie dziw, że Polak w sławie wygórował:~Zamoyski
255  23, 4 |                            4~Nieraz w namiocie król wodzów zgromadzał~
256  23, 6 |             pyszne dla hetmana gody~W stolicy swojej Krakowie:~
257  23, 7 |         piękną oblubienicę;~Na nowo w śmiałe puszcza się zawody~
258  23, 11|            bitew zawodu,~Cóż, kiedy w szkarłatnej szacie,~Z pieczęcią
259  23, 11|     szkarłatnej szacie,~Z pieczęcią w ręku, w obliczu narodu,~
260  23, 11|         szacie,~Z pieczęcią w ręku, w obliczu narodu,~Podnosił
261  23, 11|          narodu,~Podnosił głos swój w senacie;~Nieraz wymową słuchaczów
262  23, 12|              Że gwałcił prawa, siał w narodzie trwogi,~Występną
263  23, 13|           jego trwają dowody:~Zbity w Inflanciech Suderman zuchwały,~
264  23, 14|     nieużyte~Ludnymi włości okrywa,~W sztukach, w nauce męże znakomite~
265  23, 14|          włości okrywa,~W sztukach, w nauce męże znakomite~Do
266  24, 1 |         Zamoyski jeden podpierał,~A w bezkrólewiu duch niezgód
267  24, 2 |            was uwodzi?~"Niech Polak w piersi Polaka nie godzi!"~ ~
268  24, 6 |              Tam Zygmunt z wojskiem w poczcie swych hetmanów~Spotyka
269  24, 7 |                               7~Już w czystych błoniach tej nowej
270  24, 8 |             zawziętych hamuje~I nie w jednym łzy wyciska.~Lecz
271  24, 9 |       niezgody wionął jad piekielny~W obłąkane wodza hordy,~Z
272  24, 9 |            wodza hordy,~Z obu stron w dniu tym walczył naród dzielny,~
273  24, 9 |       okropne mordy.~Król przemógł; w polu, krwią polską zbroczonym,~
274  24, 10|          wszystkich powstawa,~Miecz w jednym ręku, w drugim dzierżąc
275  24, 10|      powstawa,~Miecz w jednym ręku, w drugim dzierżąc prawa.~
276  25, 1 |        Sieniawski odważny i smutny,~W błyszczącej zbroi i na śnieżnym
277  25, 2 |           kwiaty rozwijał,~Księżyc, w noc cichą świecąc roztoczony,~
278  25, 4 |         krzaki:~Był to hełm, na nim w zbyt drogim kamieniu~Herb
279  25, 6 |         świecie~"Nad wodzem sławnym w wiekopomne czasy.~ ~
280  25, 7 |              co sławy chęć wyssałeś w mleku,~"Zamoyski twoje przepowiadał
281  25, 7 |            cnoty,~"Pod jego znakiem w wiosny jeszcze wieku~"Siałeś
282  25, 7 |            wieku~"Siałeś mord srogi w liczne Niemców roty.~ ~
283  25, 10|         nieśmiertelnej sławy,~"Dniu w sercach polskich nigdy nie
284  25, 11|        siedział na tronie, a wkoło~"W szkarłatnych szatach poważni
285  25, 15|              że chwile~"Tak świetne w ciężkie zamienią się klęski?~"
286  25, 16|          Wyniósł grobowiec i zwłoki w nim schronił;~"Na nim ten
287  25, 17|            na pracach ojczyzny;~"Ty w bitwach młodym rycerzom
288  25, 19|            słowa i laurem wieńczony~W ogromnym hełmie stanął przed
289  26, 3 |      ćwiczenie,~Godził na ostre lub w zawartym szranku~Żelazne
290  26, 6 |            nierównymi siły~Pamiętna w dziejach wygrana.~ ~
291  26, 7 |                              7~Tam, w wątłych łodziach ogień niosąc
292  26, 8 |                        8~Po bitwie, w kole stojąc obozowym,~Nagradzał
293  26, 11|           11~Anna Ostrogska, ceniąc w wielkim człeku~Męstwo i
294  26, 16|                  16~Waleczny hetman w bitwach zapalczywych~Na
295  26, 16|           naciera,~Dowodzi, walczy, w wycieczkach szczęśliwych~
296  26, 19|             Każdy, już widząc znaki w nim śmiertelne,~Łzą cichą
297  26, 20|           odzywa: "Kochani rodacy,~"W zbyt ciężkiej rzucam was
298  26, 21|                           21~"Niech w was ojczyzny pamięć nie
299  26, 22|            22~Już się żałosny płacz w obozie wszczyna,~Pogonie
300  26, 23|                    23~Osman, czcząc w wodzu pomyślność oręża,~
301  27, 1 |                               1~Nie w świetnych godach wzrósł
302  27, 3 |             wiąże,~Już tłum hojarów w poddaństwie się chwieje;~
303  27, 6 |             Gdy polskie berto wziął w dzielną prawicę:~Drżał nieprzyjaciel,
304  27, 8 |          zamknięte mu kraje,~Zawarł w obozie skarby i lud mnogi~
305  27, 14|         wdziękami~Królowo! rządźcie w starość nam sędziwą;~Niech
306  28, 11|            11~Przez lat dwadzieścia w wojnach z najeźdźcami~Król
307  28, 15|             15~"Wspomnijcie, żem ja w czasach nieszczęśliwych~"
308  28, 15| nieszczęśliwych~"Najpierwszy z wami w nieprzyjaciół godził,~"I
309  28, 18|     niepokoje,~"Błagam was, raczcie w grobie przodków złożyć~"
310  29, 1 |      Żałosnej lutni jęczenie;~Niech w was chęć do sławy rodzi~
311  29, 1 |          jak sławy wieniec,~Walcząc w ojczyzny obronie,~Zyskał
312  29, 1 |        Zyskał odważny młodzieniec~I w szlachetnym poległ zgonie.~ ~
313  29, 2 |          Już głos matek przeraźliwy~W smutnych się skałach rozlegał;~
314  29, 2 |            branki,~Pasterz woli iść w niewolę,~Niż odstąpić swej
315  29, 4 |      Potocki młody~Dni swoje trawił w pokoju,~Męstwo łączył do
316  29, 5 |        hetman ze łzami -~"Kraj twój w ciężkiej jest potrzebie:~"
317  29, 5 |       przodków i siebie.~"Wiedz, że w każdej życia dobie~"Dla
318  29, 5 |        żyjesz;~,Ja szczęśliwy legnę w grobie.~"Gdy się ty chwałą
319  29, 8 |             wspomnienie~"Towarzyszy w bitw zapale,~"Niech ostatnie
320  29, 9 |            powróć, cośmy stracili;~"W ten znak miłości przybrany,~"
321  29, 9 |           przybrany,~"Bogdajbyś był w każdej chwili~"Równie szczęsny
322  29, 11|          spiesznie noc całą;~Słońce w dzień tej zlej przygody~
323  29, 11|             dzień tej zlej przygody~W krwawych obłokach powstało.~
324  29, 12|            wódz nieulękniony~Walczy w tłumie niebezpiecznym,~Strzałą
325  29, 12|             niebezpiecznym,~Strzałą w piersi ugodzony,~Pada, ujęty
326  29, 13|         Zgon wodza młodego zdradza,~W żal ciężki zmienia się męstwo,~
327  29, 15|            Jeśli kiedy rycerz mężny~W tej się tu znajdzie krainie,~
328  30, 1 |                                   1~W szlachetnym domu, znanym
329  30, 1 |        wojennej ochoty,~Braci swych w hufce szykował,~A kiedy
330  30, 2 |                                   2~W Kazanowskiego zaczął służyć
331  30, 2 |             jego niebogaty~Z kopiją w ręku, w żelaznym szyszaku,~
332  30, 2 |          niebogaty~Z kopiją w ręku, w żelaznym szyszaku,~Jeździł
333  30, 2 |        podsłuch i czaty,~Acz młody, w bitwach sławą się ozdobił,~
334  30, 3 |            Chmielnickie,~"A choćbym w krwawym spotkaniu~"Nie jedną
335  30, 5 |                    5~Nie było walki w tych krwawych zapasach~Bez
336  30, 5 |  Czamieckiego pomocy,~Okryty burką, w słotach i niewczasach~Trawił
337  30, 5 |        słotach i niewczasach~Trawił w boju dni i nocy,~A żona
338  30, 6 |             Szwedów najazdy hamuje,~W zamku krakowskim zawarty,~
339  30, 8 |            hufcem rycerzy dobranych~W Rudniku ledwie Gustawa nie
340  30, 8 |          się krzywd zadanych,~Wpada w Pomorze, najezdników płoszy~
341  30, 9 |            Dziewko - rzekł ojciec - w tym nie ma twej winy~"Wsław
342  30, 10|                10~Zaniósł Czamiecki w pamiętnej wyprawie~W obcą
343  30, 10|      Czamiecki w pamiętnej wyprawie~W obcą ziemię Polski chwałę,~
344  30, 12|            sławy,~Gdy miał zasiadać w senacie,~Z dzielnym rycerstwem
345  30, 12|     rycerstwem przybył do Warszawy,~W rysiach i bisiumej szacie,~
346  30, 13|           Suknie miał dużo wydarte,~W twarzach postrzały i głębokie
347  30, 14|                     14~Już osiwiały w trudach obozowych,~Kiedy
348  30, 14|        laurami wieńczony,~Na słomie w wiejskiej lepiance złożony.~ ~
349  30, 16|          widząc pana, głowę spuścił w ziemię.~ ~
350  31, 2 |            nazwiskiem Wola,~Głośnie w dziejach naszych znana;~
351  31, 2 |            szlachta polska zebrana:~W ogromnej szopie starsze
352  31, 3 |             powiewem wiatru igrały;~W zbrojach, jak gdyby lud
353  31, 5 |             szczątek,~A jego ojciec w usługach krajowi~Obszerny
354  31, 8 |          wyuzdaną~"I zachować pokój w domu.~"Nie trwóż się: ojciec
355  31, 9 |             9~Lecz próżno; król ten w najlepszym zamiarze~Od możnych
356  31, 9 |           Po czterech latach doznał w prędkim zgonie,~Że rzadko
357  32, 3 |     wygranej,~Z zwycięskim wojskiem w polu obrad staje.~ ~
358  32, 5 |          zamyśla poprawić,~Lecz gdy w tym znalazł niezłomne przeszkody,~
359  32, 8 |            dobrane,~Już na Kalbergu w oczach oblężonych~Widać
360  32, 9 |                  9~Jak orzeł, kiedy w dole zoczy zwierza,~Lotnym
361  32, 12|            cesarz dobroczyńcę wita;~W licznym orszaku jadą z nim
362  32, 14|            co tak dzielnie postąpił w tej sprawie,~Nie znalazł
363  32, 14|       później wdzięczności zapłaty:~W każdym przymierzu i w każdej
364  32, 14|      zapłaty:~W każdym przymierzu i w każdej wyprawie~Nie widział,
365  32, 16|             Z swym Jabłonowskim lub w uczonym gronie~Chodził pod
366  33, 9 |      wpośród grzmotu dział bijących~W wieczności progi.~ ~
367  33, 14|               14~Wyryją na nim. jak w ostatniej toni,~Śmierć nad
368  33, 14|         Runąłeś z koniem i z orężem w dłoni~W nurty spienione.~ ~
369  33, 14|           koniem i z orężem w dłoni~W nurty spienione.~ ~