Part, Strofa

 1   2, 5 |        zawodzie chciwy dalszej sławy,~Kiedy ukarał tego, co przewinił,~
 2   5, 1 |         Już czuł w sobie żądzę sławy,~Bo gdy Sieciecha za Czechów
 3   7, 12|  szczęściu Polski szukaj tylko sławy."~
 4  12, 12|  chciał tylko panować,~A żądze slawy i podbić zawody~Umiał hamować.~ ~
 5  14, 11|        Albrychta pewna pięknej sławy,~Z orężem w ręku leci dziarska
 6  17, 1 |        że Polak jest na drodze sławy,~Gdy mu dowodzi mąż dzielny
 7  23, 7 |      popiera~I świetne pole do sławy otwiera.~ ~
 8  25, 7 |                    7~"Mężu! co sławy chęć wyssałeś w mleku,~"
 9  25, 10| Hetmanie, pełen nieśmiertelnej sławy,~"Dniu w sercach polskich
10  26, 2 |     świta~Promień bohatyrskiej sławy."~ ~
11  28, 9 |   Odzyskał Prusy, wiodąc pełen sławy~Zwycięskie znaki.~ ~
12  29, 1 |  jęczenie;~Niech w was chęć do sławy rodzi~Dawnego męstwa wspomnienie.~
13  29, 1 |   wspomnienie.~Słuchajcie, jak sławy wieniec,~Walcząc w ojczyzny
14  29, 3 |       3~Syt wieku, szczęścia i sławy,~Mikołaj wojsku przewodził:~
15  30, 12|    tylu trudach, pełen pięknej sławy,~Gdy miał zasiadać w senacie,~
16  30, 15|    Można zwyciężać i dobić się sławy.~ ~
17  30, 17|   zachowa,~"Niechaj rycerskiej sławy na nim szuka,~"Niechaj pamięta