Part, Strofa

 1   2, 11|    podnosząc do góry,~W bramę uderza.~ ~
 2   5, 6 |       powietrzu trąb odgłosy,~Uderza książę, w pień Niemców wycina,~
 3   9, 22|       koniu z dobranymi szyki~Uderza, twierdze, warownie zdobywa~
 4  10, 7 | wiatrami,~Gdy srogim grzmotem uderzą o siebie,~Tak hufce polskie
 5  11, 3 |  przyłbicę~I mieczem trzykroć uderza,~I mówi, oręż mu dając niezmierny~"
 6  11, 14|   zuchwała~Zdziwieniem Turków uderza.~Nie na śmierć, pomny na
 7  13, 6 |       razie,~Głos go nieznany uderza~Widzi wspartego na pobliskim
 8  14, 9 |    spracowanych szyków~Śmiało uderza.~ ~
 9  15, 5 |  Waleczny, z garstką na tłumy uderza.~ ~
10  17, 3 |  najezdników~Książę Ostrogski uderza,~Znosi ich krocie, pustoszy
11  21, 11|     Mimo króla przelęknienie,~Uderza i krwią własną się oblewa:~"
12  22, 6 |      sztylet biorąc lśkuiący,~Uderza w śnieżne swe łono,~Drugą
13  23, 8 |      Woła na swoich, zachęca, uderza~I zwycięża przeciwnika;~
14  29, 11|   trwożył,~Z garstką na tłumy uderza.~ ~
15  30, 7 | koniem wpław, rzekę przebywa,~Uderza, pole trupami okrywa.~ ~
16  32, 9 |      tym pędem wojsko Polaków uderza~I szablą wpośród nieprzyjaciół