Part, Strofa

1 Bog    |       starostę skował piekielnego~Śmierć podjął, wspomionał człowieka
2   9, 23|           tylu wsławione cnotami,~Śmierć nielitosna zbyt wcześnie
3  11, 14| Zdziwieniem Turków uderza.~Nie na śmierć, pomny na swych poprzedników,~
4  12, 15|          Postrach, okropne rany i śmierć blada,~A każdy, co nań targnie
5  14, 3 |     zwycięskich,~Tkwiła w pamięci śmierć nieszczęsna stryja~W polach
6  22, 10|              10~Radziwiłł, niosąc śmierć i spustoszenie,~Nad ogromną
7  25, 16|       schronił;~"Na nim ten napis śmierć i cnotę znaczy:~"On piersi
8  29, 12|          wojska zwarły się razem,~Śmierć niosące ognie błyszczą,~
9  33, 14|        nim. jak w ostatniej toni,~Śmierć nad nadzieje przenosząc