Part, Strofa

  1 Bog    |        cirpiał zawierne~Jeszcze był nie prześpiał zaśmiernie~Aliż
  2   2, 15|                                  15~Nie dziw, że kiedy poległ w
  3   3, 14|            nieszczęściom zabiegać:~"Nie ścierp, by miało dzielne
  4   4, 3 |          ten oręż mężogubny.~"Że go nie złożę, aż dumę ukrócę~"I
  5   4, 6 |         królem dzielni wojownic~Już nie turnieje i gonitw zakłady,~
  6   4, 7 |                  7~Powrót do Polski nie kładzie granicy~Rozwiązłej
  7   4, 9 |               9~Bolesław, w gniewie nie znający miary,~Nieustraszony,
  8   4, 12|           czyny,~Płacząc nad losem, nie pamięta winy.~
  9   5, 2 |        rycerza,~"Niech służą chwale nie dumie;~"Chętnie lud temu
 10   5, 4 |        Zastraszy dzielnych Polaków,~Nie znając, jak nam ohydną zniewaga,~
 11   5, 5 |           ścierpieć taką zniewagę!~"Nie zniży Polak przed obcymi
 12   6, 2 |         śmiejesz, dziecię lube!~"Bo nie znasz twojej niedoli,~"Nie
 13   6, 2 |          nie znasz twojej niedoli,~"Nie znasz spisków na twą zgubę:~"
 14   6, 4 |          władnie,~"Żadna nań trwoga nie padnie."~ ~
 15   6, 7 |            w skromnym była ubiorze:~Nie miała złota na szacie;~Przy
 16   6, 8 |           wzywa;~"Niech kraj na tym nie szkoduje,~"Że mnie zawiść
 17   6, 10|           Naród polski błogosławi,~"Nie umrę w cieniu niej strzechy~"
 18   6, 11|             te słowa:~"Leszek nigdy nie zapomni,~"Co winien sobie,
 19   6, 12|                                 12~"Nie chcę, by mąż, co mnie wspierał,~"
 20   6, 12|            mnie wygnańcem umierał;~"Nie chcę państwa, ni korony;~"
 21   7, 5 |             lat wiek już domierza,~"Nie zdjąłem jeszcze twardego
 22   8, 3 |              3~Kazimierz rzekł im: "Nie boju~"Dziś od was żądam,
 23   8, 5 |                                  5~"Nie dość obce ludy gromić,~"
 24   8, 5 |     Zuchwałą przemoc poskromić,~"By nie szkodziła nikomu.~Gdzie
 25   8, 5 |          sądu zwierzchność surowa,~"Nie zapłacze nędzna wdowa."~ ~
 26   8, 8 |            poprawiał:~Ceny pochwały nie znano,~Gdy go królem chłopów
 27   9, 3 |                                   3~Nie dziw, że tknięci jej cnotą
 28   9, 8 |            8~"Pani - rzeki Witold - nie tylko swe kraje,~"Obszerną
 29   9, 10|        Ziemowit przerywa~"Gróźb się nie boję, odmowy me czekam,~"
 30   9, 16|         przysiędze,~"Żadną przygodą nie będzie zerwana~ ~
 31  10, 8 |           złoty przez ramię~Nikt go nie wstrzymał i nikt go nie
 32  10, 8 |             nie wstrzymał i nikt go nie strwożył,~Natarł na króla
 33  10, 10| nieprzyjaciele~Zwycięskim wojskiem, nie walczyli więcej.~Poległ
 34  10, 13|            ich szczątki,~"Lecz nikt nie zgładzi dnia tego pamiątki".~
 35  11, 4 |       świata,~W ciężkiej kolczudze, nie tknąwszy strzemienia,~Lekko
 36  11, 11|            postrzegłszy, że Zawiszy nie ma,~Szle poń jedną z swoich
 37  11, 11|             oczyma,~Rzekł: "Zawisza nie uchodzi;~"Ci, co się zlękli,
 38  11, 14|          Zdziwieniem Turków uderza.~Nie na śmierć, pomny na swych
 39  12, 6 |          ujrzał na Chrobrego drodze~Nie dał się zdrożnym chuciom
 40  13, 1 |             Lecz śmierci jego naród nie chciał wierzyć,~Przejęty
 41  13, 2 |            ich obijał o skały -~Już nie żył bohatyr młody;~Polacy
 42  13, 4 |            zażarty,~Co nigdy Polsce nie sprzyja,~Z Elby i Renu posiłkami
 43  13, 7 |      buntowniki unoś drogie życie,~"Nie patrz na widok mej nędzy!~"
 44  13, 11|         wtenczas myśli z patrzących nie zwrócił,~By ród tak drogi
 45  14, 13|        wyniosły,~Lecz choć odważny, nie zawsze zwycięski,~Pod nim
 46  15, 5 |            niemocy,~Odważnej Litwie nie zdołał przywodzić.~W Glińskim
 47  16, 1 |          Gdzie promień słońca nigdy nie dochodził,~Kędy kaganiec,
 48  16, 7 |           wszędy zabierając plony,~"Nie przepuszczały ni płci, ni
 49  16, 10|         przez ten czyn tak głośny,~"Nie znałem wodzy w zamiarach
 50  16, 10|      uśpionych,~"Wkrótce, gdy naród nie czynił, jak chciałem~"Ojczyznę
 51  16, 11|         braterskich Orłów i Pogoni~"Nie zdołał zmiękczyć serce me
 52  16, 14|            tym grobie przetrwałem;~"Nie dla mnie słońce i gwiazdy
 53  16, 15|             przez wspaniałe czyny,~"Nie będzie w dzieciach karał
 54  16, 17|         zemście swojej srogi~"Nigdy nie poszedł moich czynów śladem;~"
 55  16, 18|            wyniosły i śmiały,~Gdyby nie pycha, godzien świetnej
 56  17, 2 |              Chociaż łaskawy, nigdy nie darował;~Glińskiego za to,
 57  17, 9 |            Zygmunt nadal Albertowi,~Nie była wtenczas niewdzięczność
 58  17, 12|        własnym królem wodził spory,~Nie walczyć, ale wolał tłumnie
 59  17, 12|             Utracił dogodność pory.~Nie znając, jak miał kłaść wolności
 60  18, 5 |             Nigdy tam ludzkie; głos nie doszedł mowy,~"Ni lube światło
 61  18, 7 |            Ostrogski - rzecze - już nie w jednym dziele~"Okazałeś
 62  19, 1 |          smutek zostawiły?~"Czemuż, nie z.stąpią te włosy już siwe~"
 63  19, 3 |             ustawnych bojów nieci,~"Nie dosyć jemu własnej bronić
 64  19, 3 |         oddaloną,~"Żeby krwią naszą nie była zbroczoną?~ ~
 65  19, 4 |                              4~"Już nie podniesiesz tej dzielnej
 66  19, 4 |        gromił najezdników!~"Już cię nie ujrzą starzy wojownicy~"
 67  19, 10|           twardy zwłoki jego kryje,~Nie umarł cały, sława jego żyje.~ ~
 68  20, 6 |            głosem zadrżał: "Nic nas nie rozdzieli!"~ ~
 69  20, 7 |    poddaństwa.~Zbliżył się Albrycht nie bez skrytej trwogi,~Klęknął
 70  21, 6 |            korzyść odbiera?~Czemuż, nie znając, jak karcić swywolę,~
 71  21, 9 |                                  9~"Nie dość za wielkim królestwo
 72  21, 9 |             Spoczywa twoja potęga,~"Nie gardź tym berłem, co Piastowie
 73  21, 10|            świetne~"Wpośród nas się nie znachodzą,~"Znajdziesz lud
 74  21, 10|             te dary nagrodzą.~"Ach! nie ma dla nas zbyt ciężkiej
 75  21, 12|           Nigdy swych chęci dla was nie odmieni".~
 76  22, 4 |             Że was kajdany czekają, nie wiecie,~"A nas okropna sromota!~ ~
 77  22, 5 |                               5~,Ja nie chcę z wami wstydnej dzielić
 78  22, 5 |            winy,~"Przed obcym czoła nie zegnę,~"Nie będę patrzyć
 79  22, 5 |             obcym czoła nie zegnę,~"Nie będę patrzyć na niegodne
 80  23, 3 |            I wierną pomoc znajduje.~Nie dziw, że Polak w sławie
 81  23, 9 |           Moc swoją uczuć mu daje;~"Nie trwóż się. Polak, acz straszny
 82  23, 10|          jeńcem, tak Nieba kazały,~"Nie narzekaj na niewolę:~"Poznasz,
 83  23, 10|             Osłodzi twoją niedolę.~"Nie chcemy krajów sąsiadom wydzierać.~"
 84  23, 13|                13~Kto życie wsławi, nie umiera cały,~Dzieł jego
 85  23, 14|        chwały~I cnotom jego zaginąć nie dały.~
 86  24, 1 |                       1~Król Stefan nie żył; tron osierocony~Zamoyski
 87  24, 2 |         Niech Polak w piersi Polaka nie godzi!"~ ~
 88  24, 3 |        usług wiernych~Nigdy Zygmunt nie odwdzięczył;~Wśród świetnych
 89  24, 3 |             Wśród świetnych zdarzeń nie przestawał błądzić,~Był
 90  24, 3 |            Był dobrym, mężnym, lecz nie umiał rządzić.~ ~
 91  24, 4 |       Zygmunt z zwycięstw korzystać nie umiał.~ ~
 92  24, 8 |           zapał zawziętych hamuje~I nie w jednym łzy wyciska.~Lecz
 93  25, 10|            w sercach polskich nigdy nie zmazany!~"Kiedyś, z szczęśliwej
 94  25, 12|              lecz mężny,~"Przyjm go nie jako chluby widowisko,~"
 95  25, 13|          krzywdy przodków nigdy się nie mściły!~ ~
 96  25, 15|           zamienią się klęski?~"Że, nie mogąc się Turków oprzeć
 97  25, 18|         Przysięgam, że cię na głowę nie włożę,~"Aż nieprzyjaciół
 98  25, 18|            nieprzyjaciół krwią mego nie zmyję,~"Aż cieniom wodza
 99  25, 18|             Aż cieniom wodza ofiary nie złozę,~"I pól cecorskich
100  25, 18|             I pól cecorskich trupem nie okryję!"~ ~
101  26, 11|            kraje,~Ucząc zwycięstwa, nie postrzega wieku~I piękną
102  26, 13|               13~Jeszcze swej Hymen nie zgasił pochodni,~Kiedy goniec
103  26, 20|        rzucam was chwili,~"Lecz się nie trwożę, jesteście Polacy,~"
104  26, 21|         Niech w was ojczyzny pamięć nie ustaje!"~Tu wodzów tuli
105  27, 1 |                                   1~Nie w świetnych godach wzrósł
106  27, 4 |              4~Walecznym hufcom nic nie kładzie tamy~Wiaźma, Nowogród
107  27, 16|          ostatni dzień jego potęgi;~Nie zgadł, że temu, co prawa
108  28, 3 |                                   3~Nie starła plamy Pilawców, Batowa,~
109  28, 16|              Karzcie swywolę, jeśli nie zechcecie,~"(Tyle jej smutnych
110  28, 16|     doznawszy przykładów)~"Bodajbym nie zgadł, ale się staniecie~"
111  29, 11|       zamierza;~Mnóstwem się Stefan nie trwożył,~Z garstką na tłumy
112  30, 3 |        choćbym w krwawym spotkaniu~"Nie jedną kresą powrócił znaczony,~
113  30, 3 |            kresą powrócił znaczony,~Nie będę, Zosiu, od ciebie wzgardzony?"~ ~
114  30, 5 |                                   5~Nie było walki w tych krwawych
115  30, 8 |                                   8~Nie liczby Szwedów ale - gdzie
116  30, 8 |            W Rudniku ledwie Gustawa nie schwytał,~Znowu mszcząc
117  30, 9 |            Czemuż mężczyzną jam się nie rodziła,~"Bym się mogła
118  30, 9 |      Dziewko - rzekł ojciec - w tym nie ma twej winy~"Wsław się
119  30, 11|           uśmierza~I, nigdy mściwej nie składając broni,~Znosi Kozaków
120  30, 17|             szablę, konia, o resztę nie stoi."~
121  31, 1 |           nieraz walką nader krwawą~Nie przyszło o nie rozpierać;~
122  31, 1 |         nader krwawą~Nie przyszło o nie rozpierać;~Przez miłość
123  31, 8 |             zachować pokój w domu.~"Nie trwóż się: ojciec twój umiał
124  32, 3 |                           3~Jeszcze nie otarł szabli, krwią oblanej,~
125  32, 13|         cesarz mówić, lecz gdy słów nie stało,~Rzekł mu król polski: "
126  32, 14|             postąpił w tej sprawie,~Nie znalazł później wdzięczności
127  32, 14|      przymierzu i w każdej wyprawie~Nie widział, tylko zawody i
128  33, 4 |                            4~Już go nie widać na czele tych szyków,~
129  33, 5 |                            5~Już go nie widać wpośród hufców dzielnych:~
130  33, 13|     ziomkowie, ceniąc zgon i życie,~Nie dadzą wiekom zatrzeć twoich