Part, Strofa

 1   1, 1 |                                 1~Gdy Popiel w chwilach okropnego
 2   1, 9 |           dary już uczczone bogi;~Gdy dwóch młodzieńców przecudnej
 3   1, 13|                                13~Gdy wieczór nadszedł, Piast,
 4   1, 24|       rzecze, kiedy mam panować,~"Gdy wy i same Nieba tak zrządziły,~"
 5   3, 2 |        wszystko po nim zgubił,~Bo gdy nieraz szumnym miodem~Z
 6   3, 4 |                               4~A gdy mąż gnuśny powieki zawiera,~
 7   3, 4 |           gnuśny powieki zawiera,~Gdy lud swe skargi rozszerza,~
 8   4, 1 |         Śmiały zasiada na tronie,~Gdy kanclerz głosem zawołał
 9   4, 3 |                3~Bolesław na to; "Gdy niewinność wzywa,~"Prawdziwy
10   5, 1 |           w sobie żądzę sławy,~Bo gdy Sieciecha za Czechów wtargnięciem~
11   5, 3 |     rozkazywać,~Wre w nim ochota, gdy trąba bój głosi,~Na przód
12   5, 4 |           i Pomorzan zhołdował;~A gdy po ojcu berło odziedziczył,~
13   6, 1 |       Helena, w stroju niedbałym,~Gdy syna trzyma u łona,~Co go
14   6, 8 |                                 8~Gdy milczą, Goworek stary~Tak
15   6, 11|                             11~Tu gdy płakała królowa,~Gdy we
16   6, 11|           Tu gdy płakała królowa,~Gdy we łzach wszyscy przytomni,~
17   8, 2 |          2~Było to widzenie nowe,~Gdy król zwołał do Wiślicy~Polaków
18   8, 6 |           w dzień majowej pogody,~Gdy deszcz ciepły przejmie role,~
19   8, 8 |          Ceny pochwały nie znano,~Gdy go królem chłopów zwano.~ ~
20   8, 13|             Szczęśliwy kraj cały,~Gdy tak mieszczanin wspaniały".~ ~
21   9, 6 |                                 6~Gdy ci w Krakowie, z niewymownym
22   9, 21|      dobrocią odwaga złączona,~Bo gdy król w Litwie uśmierzał
23  10, 2 |     odbierał światło i zbawienie;~Gdy wśród świętego kapłanów
24  10, 7 |         chmury, pędzone wiatrami,~Gdy srogim grzmotem uderzą o
25  10, 9 |         cięciem obala rycerza~Ten gdy powstając sztyletu dobywa,~
26  11, 2 |            jak na ostre godzić;~A gdy Zawisza już umiał wojować,~
27  11, 4 |           wskoczył na bachmata,~I gdy wesoło wpośród szranków
28  11, 9 |         męstwie Czarnego Rycerza,~Gdy Państwa jego Muzułman napada,~
29  11, 10|    drugiej stanął cesarz stronie,~Gdy ujrzał tureckie hurmy,~I
30  11, 16|            16~Znużon zwycięstwem, gdy już słabiej włada,~I nikną
31  11, 16|       mieczów tysiące -~Poległ, a gdy krew dreszcz śmiertelny
32  12, 1 |            w całej Polsce głośny,~Gdy się Jagielle syn pierwotny
33  12, 1 |    Jagielle syn pierwotny rodził,~Gdy przyjście jego przez okrzyk
34  12, 9 |                    9~Bitnymi ludy gdy już dzielnie włada,~Gdy
35  12, 9 |           gdy już dzielnie włada,~Gdy tron cesarzów w Bizancjum
36  12, 11|                              11~A gdy pociągnął pomiędzy Słowaki,~
37  13, 6 |          rycerza.~Ten ciężką ranę gdy ręką zakrywa,~Tak się do
38  13, 13|     ziemię~Pod berło swoje ujęło.~Gdy wszystko kwitnie, wszystko
39  14, 6 |                                 6~Gdy żołnierz w rotach mniej
40  14, 15|       jeszcze los sobie zawzięty,~Gdy mistrz krzyżacki z hołdem
41  15, 4 |        powraca,~Tam przytrzymany, gdy swe żale głosi,~Nowa się
42  16, 9 |      Domowi jego płakali wokoło,~"Gdy wieść przychodzi Tatarów
43  16, 10|    porżnąłem uśpionych,~"Wkrótce, gdy naród nie czynił, jak chciałem~"
44  16, 12|           12~"Przy schyłku walki, gdy pobojowisko~"Zasłane trupy
45  16, 17|      zdrajca hańbę swą przeżyje,~"Gdy Polskę kirem śmiertelnym
46  17, 1 |       Polak jest na drodze sławy,~Gdy mu dowodzi mąż dzielny i
47  17, 4 |        tkliwym uniesieniem,~Wita, gdy wiekiem schylony,~Pogromca
48  17, 9 |           Szkodliwą była krajowi?~Gdy lenność pruskiej krainy
49  17, 10|       jeden państwa odziedziczał,~Gdy ojciec w oczach narodu~Nad
50  18, 8 |     Tatary,~"Lecz w danym słowie, gdy go car zawodzi,~"Pełen zniewagi
51  18, 9 |           w ciemnej lasów ciszy,~"Gdy spostrzegł kościół, kędy
52  18, 11|                               11~"Gdy on się modli, bojary wysłane,~"
53  19, 5 |                             5~Tak gdy wspomina wodza żołnierz
54  19, 9 |           miał smutnie zwieszoną,~Gdy raptem bystrym puścił się
55  19, 9 |     bystrym puścił się zawodem,~A gdy drzewce pokruszono,~Trumna,
56  20, 7 |                                 7~Gdy łzy radosne niejeden wylewa,~
57  21, 6 |       widok, prawo nader chlubne,~Gdy naród króla obiera,~Dlaczegoz
58  21, 7 |         Henryk niedługo nam włada~Gdy o śmierci brata słyszy,~
59  21, 7 |         samotrzeć w nocnej ciszy,~Gdy w śnie głębokim wszystko
60  22, 3 |            3~W Wendzie przemożna, gdy już siła godzi,~Lud chce
61  22, 12|      odstępował,~Wtenczas ugięty, gdy pokoju błaga,~Król Polski
62  25, 8 |                           8~"Cóż, gdy hetmanem zostać z rycerza~"
63  25, 9 |                              9~"A gdy się walą wieże niebotyczne~"
64  26, 4 |                                 4~Gdy pierwsze stawił pod Zamoyskim
65  26, 18|       Osman przez okropne straty,~Gdy już umowy zawiera,~Chodkiewicz,
66  26, 19|       polny i rotmistrze dzielne,~Gdy z łoża wódz się podnosi;~
67  27, 2 |   Władysław okrył laurem skronie,~Gdy podbitego mocarstwa bojary~
68  27, 6 |    blaskiem i szczęściem wojował,~Gdy polskie berto wziął w dzielną
69  27, 8 |                           8~Sehin gdy zewsząd zamknięte mu kraje,~
70  27, 12|    ogromnych powietrze rozdziera,~Gdy się królowa zbliża do stolicy;~
71  28, 10|      zewsząd powstającym,~Nieraz, gdy nawal śniegu lasy chyli,~
72  28, 12| zjednoczony;~Tam płacz powszechny gdy mu glos przerywa,~Do ludu
73  29, 3 |        Mikołaj wojsku przewodził:~Gdy jęk ludu i mord krwawy~Do
74  29, 4 |                               4~A gdy siła chęci zdradza,~Gdy
75  29, 4 |           gdy siła chęci zdradza,~Gdy grot z słabej pada dłoni,~
76  29, 5 |       szczęśliwy legnę w grobie.~"Gdy się ty chwałą okryjesz."~ ~
77  29, 12|          powietrzu świszczą.~Lecz gdy wódz nieulękniony~Walczy
78  30, 4 |          wpadł pierwszy na wały~I gdy wszędy mieczem połyska,~
79  30, 4 |           wszędy mieczem połyska,~Gdy twarz mu ciężkim postrzałem
80  30, 6 |        odparty,~Ściśniony głodem, gdy bramy otwiera,~Gustaw oglądać
81  30, 9 |                                 9~Gdy król Stefana na Szlezwik
82  30, 12|     trudach, pełen pięknej sławy,~Gdy miał zasiadać w senacie,~
83  30, 13|                                13~Gdy pułk Holzacki zbliżał się
84  31, 8 |       ojciec twój umiał wojować,~"Gdy Bóg tak kazał, ty umiej
85  32, 5 |      błędy zamyśla poprawić,~Lecz gdy w tym znalazł niezłomne
86  32, 13|         Chciał cesarz mówić, lecz gdy słów nie stało,~Rzekł mu