Part, Strofa

 1   1, 7 |       skromnej drużyny,~Gdzie, jak pogańskie prawo nakazało,~
 2   1, 21|  zapach w powietrzu rozchodzi,~Jak won fijołków po deszczu
 3   2, 4 |                              4~Jak lew zraniony, skrwawioną
 4   2, 7 |       7~Bolesław, równie mężny jak wspaniały,~Zbiera rycerstwo
 5   5, 3 | poświęcony,~Służąc, uczył się, jak ma rozkazywać,~Wre w nim
 6   5, 4 | dzielnych Polaków,~Nie znając, jak nam ohydną zniewaga,~Od
 7   8, 6 |                              6~Jak w dzień majowej pogody,~
 8   9, 14|     Litwy i Polaków,~Brzęcząc, jak gdyby pszczół wiosenne roje,~
 9  10, 7 |                              7~Jak czarne chmury, pędzone wiatrami,~
10  11, 2 |        wojennego ducha,~Uczył, jak na ostre godzić;~A gdy Zawisza
11  11, 8 |      ślubuje,~Mąż równie hojny jak śmiały,~Cesarza, królów
12  11, 15|         Padają trupem zuchwali~Jak groźny Ajaks lub Achilles
13  12, 8 |                       8~Znając jak król ten był możnym i śmiałym,~
14  12, 18|                             18~Jak ów Marceli na Augusta dworze,~
15  13, 3 |      Polska, by dwiema narody,~Jak Władysław, wspólnie władał;~
16  15, 5 |              5~Hordy tatarskie jak cień czarnej nocy,~Jęły
17  16, 10| Wkrótce, gdy naród nie czynił, jak chciałem~"Ojczyznę z wojskiem
18  16, 14|       opuszczają siły,~"Czuję, jak zimna krew się w żyłach
19  17, 12|    dogodność pory.~Nie znając, jak miał kłaść wolności tamę,~
20  18, 13|       szyki do sprawy gotowe,~"Jak ptak na koniu białonogim
21  18, 23|   śpiewać giermek nasz uczony,~Jak się rycerze potykali butni;~
22  19, 7 |        czulą wymową~Wspomniał, jak stale Tarnowski w senacie~
23  19, 10|   zmknęły,~Przywodząc na myśl, jak wszystko nietrwałe,~Łzy
24  20, 5 |      umrę, więcej mogę żądać,~"Jak jeden naród w dzieciach
25  21, 2 | Wszystkim w pamięci wystawiał,~Jak przez lat dwieście rod Jagiełłów
26  21, 6 |   odbiera?~Czemuż, nie znając, jak karcić swywolę,~Gwałceniem
27  22, 7 |       Gromadzi swoich rycerzy,~Jak mórz spienionych wzdęta
28  22, 13|                             13~Jak tylko boie ukończył zawzięte~
29  23, 10| narzekaj na niewolę:~"Poznasz, jak umysł Polaków wspaniały~"
30  25, 12|        chluby widowisko,~"Lecz jak odmiennej fortuny igrzysko.~ ~
31  27, 1 |   Chodkiewicz,~Uczyli księcia, jak królowie słyną.~ ~
32  27, 14|     waszymi Polska prawnukami,~Jak dzisiaj, będzie świetną
33  28, 7 |                   7~Choć król, jak żołnierz, i walczył, i ścigał,~
34  28, 8 |       nieustraszony,~Wszędzie, jak piorun, błyskał i uderzał,~
35  29, 1 |       wspomnienie.~Słuchajcie, jak sławy wieniec,~Walcząc w
36  29, 7 |   chwale,~Twarz miała świeższą jak róża,~Usta żywsze nad korale.~
37  29, 9 |        chwili~"Równie szczęsny jak kochany."~ ~
38  29, 11|     Bohdan hufce swe rozłożył,~Jak tylko oko zamierza;~Mnóstwem
39  29, 15|        na grób potężny,~Niech, jak ty, walczy i ginie.~
40  30, 1 |     szykował,~A kiedy słyszał, jak męsrwo chwalono,~Żądzę do
41  30, 5 |        i nocy,~A żona słysząc, jak często krew leje,~Czcząc
42  30, 10|     zuchwale,~Dziwią się ludy, jak odwaga męża~I nieprzyjaciół,
43  31, 3 |     wiatru igrały;~W zbrojach, jak gdyby lud walczyć gotowy,~
44  32, 9 |                              9~Jak orzeł, kiedy w dole zoczy
45  32, 17|                 17~Tu umarł; a jak słońce u zachodu~Jaśniejszym
46  33, 2 |         2~Skoro lud postrzegł, jak wzdęte wiatrami~Białe z
47  33, 14|              14~Wyryją na nim. jak w ostatniej toni,~Śmierć