Part, Strofa

 1   2, 15|                     15~Nie dziw, że kiedy poległ w ojców grobie,~
 2   4, 2 |         w krótkiej osnowie~Mówią ze łzami: "Trzech tronów dziedzice~"
 3   4, 3 |          na ten oręż mężogubny.~"Że go nie złożę, aż dumę ukrócę~"
 4   5, 4 |       Niemczech panował,~Pewien, ze tłumem najętych orszaków~
 5   6, 8 |       kraj na tym nie szkoduje,~"Że mnie zawiść prześladuje.~ ~
 6   6, 10|        Los mi usłyszeć zostawi,~"Że tego, com ja wychował,~"
 7   8, 2 |    zbrojach i przyłbicy,~Sądząc, ze wojować mieli,~Licznymi
 8   9, 3 |                      3~Nie dziw, że tknięci jej cnotą i wdzięki,~
 9   9, 5 |      utrefionych włosach;~W tym, ze z dzieciństwa znał jeszcze
10   9, 10|       czekam,~"Dosyć dla Piasta, ze Polska szczęśliwa,~"Ślubuj
11  10, 2 |   szatach zgromadzon w porządku,~Ze chrztem odbierał światło
12  10, 2 |          obrządku~Donoszą gońce, że Krzyżak zdradliwy~Mieczem
13  10, 10|                       10~Złamani ze wszech stron nieprzyjaciele~
14  11, 5 |         tak śmiałość jego znano,~Że w Niemczech, Włoszech i
15  11, 11|          Lecz wraz postrzegłszy, że Zawiszy nie ma,~Szle poń
16  13, 2 | bezkrólewie głoszą~I bratu berło ze łzami odnoszą.~ ~
17  13, 7 |      widok mej nędzy!~"Mniejsza, ze legnę pod srogimi ciosy,~"
18  14, 4 |       wstępuje,~Hospodar mieniąc ze Albrycht nań zmierza,~Zdradę
19  15, 1 |         Radomiu pamiętna ustawa,~Że sejm ma tylko moc stanowić
20  15, 3 |      bułat zakrzywiony~I w dowód że mir zostanie wieczystym,~
21  16, 17|     moich czynów śladem;~"I cóż, że zdrajca hańbę swą przeżyje,~"
22  17, 1 | przyćmiony blask oręża:~Dowieść, że Polak jest na drodze sławy,~
23  17, 2 |       darował;~Glińskiego za to, że ojczyznę zdradził,~Wywołał
24  17, 9 |   niewdzięczność przejrzana,~Ni, że holdownik targnie się na
25  18, 15|     położyli,~"Rzeź tak okropna, ze spragnieni w znoju~"W przyłbicach
26  20, 9 |       nieprzyjaciel!;~"Pamiętaj, że Bóg w słuszności wymiarze~"
27  21, 9 |  Piastowie mieli~"I ich następcy ze sławą dzierżeli.~ ~
28  22, 4 |      Wspominać co polska cnota?~"Że was kajdany czekają, nie
29  23, 3 |        pomoc znajduje.~Nie dziw, że Polak w sławie wygórował:~
30  23, 12|     Zborowski, z przewagi dumny,~Że gwałcił prawa, siał w narodzie
31  25, 15|        hetman: - "Któż by rzekł, że chwile~"Tak świetne w ciężkie
32  25, 15|    ciężkie zamienią się klęski?~"Że, nie mogąc się Turków oprzeć
33  25, 18|                  18~"Przysięgam, że cię na głowę nie włożę,~"
34  26, 13|      Kiedy goniec wieść mu daje,~Że z licznym ludem ciągnie
35  27, 16|          jego potęgi;~Nie zgadł, że temu, co prawa nadawał,~
36  28, 5 |     niewiarą zuchwałą,~Rzekłbyś, że dawniej tak przemożne państwo~
37  28, 17|     Żegnam was, dzieci! zaklinam ze łzami~"Na pamięć przodków,
38  29, 5 |          5~"Synu! - rzekł hetman ze łzami -~"Kraj twój w ciężkiej
39  29, 5 |       przodków i siebie.~"Wiedz, że w każdej życia dobie~"Dla
40  29, 13|          twarz bladą~I, otarłszy ze krwi blizny,~Ciało na tarcze
41  30, 9 |          wysyła,~Rzekła mu córka ze łzami~"Czemuż mężczyzną
42  30, 15|     spotyka."~Lecz widział Polak że i bez buławy~Można zwyciężać
43  31, 9 |         doznał w prędkim zgonie,~Że rzadko szczęście przebywa
44  33, 16|     krawędź twej tarczy,~Pewien, że przez to nabywszy twej cnoty,~