Part, Strofa

 1 Bog    |       na świecie zbożny pobyt,~Po żywocie rajski przebyt,
 2   1, 11|                             11~Po uczcie świetni zniknęli
 3   1, 11|    głosami:~"Piast luby bogom, po cóż czekać więcej?~Niech
 4   1, 18|        wasz istnieć będzie,~"A po was inni tron Piastów osiędą~"
 5   1, 21|    rozchodzi,~Jak won fijołków po deszczu wilgotnym~ ~
 6   2, 3 |    zdradliwy~Puszcza swe hordy po Lecha krainie,~Zamienia
 7   3, 2 |     Gnuśny Mieczysław wszystko po nim zgubił,~Bo gdy nieraz
 8   5, 4 |      Pomorzan zhołdował;~A gdy po ojcu berło odziedziczył,~
 9   7, 3 |       chcąc na chwilę wypocząć po znojach,~Zdjął hełm i czoło
10   7, 5 |       wszędy tę krainę biedną~"Po trzykroć z króla tułaczem
11   7, 6 | zdradliwa, tam Tatarzyn dziki~"Po włościach naszych hordy
12   7, 10|   kobiety~Ci, widząc kraj swój po długich cierpieniach,~Radość
13   7, 12|                            12~"Po tylu walkach krew, co jeszcze
14   8, 8 |                  8~Nieraz król po włościach chodził~I nieraz
15   8, 11|        z Niemiec całych~Mieści po gmachach wspaniałych.~ ~
16   9, 7 |       zadziwienia rozszedl się po sali,~I lubym wstydem dziewica
17  10, 11|                             11~Po bitwie pierwsi z wodzów
18  12, 3 |       Panie~"Niechaj to książę po wszelką krainę~"Sławnym
19  12, 5 |     liczył,~Stracił Witolda i, po ojca zgonie,~Tron odziedziczył.~ ~
20  12, 17|      jęk smutny wydaje,~Lecz i po zgonie twarz srogim wyrazem~
21  13, 3 |       władał;~Trzy lata zeszło po braterskim zgonie,~Nim go
22  13, 10|                             10~Po długich walkach zwołał król
23  14, 14|     Tatarów i Turków zapędy~Aż po Wisłokę puszczały zagony,~
24  15, 1 |   dziełem wspólnej zgody~Objął po bracie trudy panowania,~
25  17, 1 |                              1~Po ciężkich burzach nieba litościwe,~
26  20, 4 |     Sanguszko srogiego Wasila~"Po trzykroć gromi i Ulę mu
27  21, 3 |                       3~Sięgał po berło Iwan, książę ruski,~
28  24, 3 |                              3~Po ciężkich bojach, po trudach
29  24, 3 |          3~Po ciężkich bojach, po trudach niezmiernych~Naród
30  25, 4 |              4~Tak dumał, alić po bladym promieniu~Błyszczącą
31  25, 6 |     Roznieście ciężkie żale me po świecie~"Nad wodzem sławnym
32  25, 20|      cnotę zwykły tylko cenić:~Po bojach słodkie przyszedł
33  26, 8 |                              8~Po bitwie, w kole stojąc obozowym,~
34  27, 9 |   Oczakowem Koniecposki śmiały~Po dwakroć gromi Turki i Tatary,~
35  27, 10|        10~Już czas był spocząć po zwycięstwach dzielnych,~
36  27, 13|    panią swoją, króla bohatera~Po trzykroć wita radosnym okrzykiem:~ ~
37  30, 12|                             12~Po tylu trudach, pełen pięknej
38  30, 14|       Ciężka go niemoc porywa,~Po drodze starzec, laurami
39  31, 9 |     Spisek na niego powstawał.~Po czterech latach doznał w
40  32, 1 |  laurem czoło swe ozdobił,~Ten po najwyższą godność śmiele
41  33, 6 |       mary, ten wóz, spoczynek po znoju,~Lud wdzięczny łzami