Part, Strofa

 1   1, 24|   panować,~"Gdy wy i same Nieba tak zrządziły,~"Zaklinam, chciejcież
 2   2, 4 |        się na zwierzę zuchwałe,~Tak Chrobry walczy, bierze Czech
 3   2, 13|        Spoczął, a sławny dziely tak świetnymi,~Przyjmując w
 4   6, 1 |       go zwano Leszkiem Białym.~Tak szerzy skargi płaczliwe~
 5   6, 8 |       Gdy milczą, Goworek stary~Tak ich zdumienie przerywa:~"
 6   7, 11|                     11~Łokietek tak się do ludu odzywa:~Złamany
 7   8, 6 |   zarody,~Żyzne zazieleni pole,~Tak rządem, co mądrość dała,~
 8   8, 13|       Szczęśliwy kraj cały,~Gdy tak mieszczanin wspaniały".~ ~
 9  10, 3 |        Król, rozgniewany czynem tak zuchwałym,~Rozsyła wici
10  10, 7 |       grzmotem uderzą o siebie,~Tak hufce polskie z Krzyżaków
11  10, 12|             12~Król, patrząc na tak ciężką losów zmianę,~Zapłakał
12  11, 5 |     wsławił czyny walecznymi,~I tak śmiałość jego znano,~Że
13  12, 18| zrodzony, by na świecie słynął,~Tak nasz Warneńczyk w pierwszej
14  13, 6 |              6~Kiedy rozpacza w tak okropnym razie,~Głos go
15  13, 6 |   ciężką ranę gdy ręką zakrywa,~Tak się do króla swojego odzywa:~ ~
16  13, 11|  patrzących nie zwrócił,~By ród tak drogi Polskę osierocił~ ~
17  16, 10|     Nadęty pychą przez ten czyn tak głośny,~"Nie znałem wodzy
18  16, 18|       śmierci okryły ją cienie.~Tak zginął Gliński, wyniosły
19  17, 12|    kłaść wolności tamę,~Na wiek tak świetny ciemną rzucił plamę.~
20  18, 2 |      wsławionym~Siadł giermek i tak zaczął nucić smutnie:~ ~
21  18, 15|     nasi trupem położyli,~"Rzeź tak okropna, ze spragnieni w
22  19, 3 |                              3~"Tak żądza chwały dzielne Lecha
23  19, 3 |        tam leci;~"Któraż kraina tak jest oddaloną,~"Żeby krwią
24  19, 5 |                               5~Tak gdy wspomina wodza żołnierz
25  23, 10|          10~"Jesteś mym jeńcem, tak Nieba kazały,~"Nie narzekaj
26  25, 4 |                               4~Tak dumał, alić po bladym promieniu~
27  25, 5 |                 5~Zdjął go i na tak tkliwe widowisko~Jął mężny
28  25, 15|                              15~Tak mówił hetman: - "Któż by
29  25, 15|       Któż by rzekł, że chwile~"Tak świetne w ciężkie zamienią
30  25, 19|                            19~A tak Sieniawski każdy bój stoczony~
31  28, 5 |  zuchwałą,~Rzekłbyś, że dawniej tak przemożne państwo~Już zginąć
32  28, 12|      swego, sam żalem ściśnięty~Tak się odzywa:~ ~
33  28, 14|          Wszystko, co świat ten tak chlubnym uznaje,~"Król wasz
34  29, 13|                              13~Tak pewne naszych zwycięstwo~
35  31, 7 |       synem, lubym sercu memu,~"Tak dziś bądź ojcem ludowi polskiemu.~ ~
36  31, 8 |         umiał wojować,~"Gdy Bóg tak kazał, ty umiej panować."~ ~
37  32, 3 |  przestaje,~Sobieski, chlubny z tak świetnej wygranej,~Z zwycięskim
38  32, 14|                     14~Król, co tak dzielnie postąpił w tej
39  32, 17|      ziemię oświeca promieniem,~Tak i on dzielniej wzniósł sławę
40  33, 3 |       dzielny, okazały,~"Co nam tak długo przywodził szczęśliwie~"