Part, Strofa

 1 Bog    |  martwych Syn Boży,~Wierzy-ż w to, człowiecze zbożny,~Iż przez
 2   2, 14|                         14~Był to król dobry, w boju lylko
 3   4, 3 |                  3~Bolesław na to; "Gdy niewinność wzywa,~"
 4   5, 6 | Okropnie wyjąc, rozrywa;~A lud to miejsce, dla srogiej pamiątki,~
 5   6, 10|                   10~"Jeśli za to, żem pracował,~"Los mi usłyszeć
 6   8, 2 |                         2~Było to widzenie nowe,~Gdy król
 7   8, 4 |                              4~To mówiąc, spisane księgi~Z
 8   9, 11|   spoją~"Pierwszym mym prawem, to niech sercem włada~"Panuj,
 9   9, 23|                             23~To życie, tylu wsławione cnotami,~
10  10, 9 |       ogromnym wymierza,~Widzi to, bieży Oleśnicki dzielny~
11  12, 1 |                          1~Był to dzień wielki, w całej Polsce
12  12, 3 |       wiekuisty Panie~"Niechaj to książę po wszelką krainę~"
13  12, 7 |                         7~Jemu to, w jego wspanialej stolicy,~
14  14, 13|      zawsze zwycięski,~Pod nim to Ruskie krainy odniosły~Okropne
15  17, 2 |     nie darował;~Glińskiego za to, że ojczyznę zdradził,~Wywołał
16  20, 8 |       rzekł - odtąd powierzam~"To księstwo Pruskie, tę ziemię
17  21, 2 |                              2~To martwe ciało i ten kir śmiertelny~
18  21, 6 |                       6~Piękny to widok, prawo nader chlubne,~
19  21, 12|                     12~Król na to, łzami rzewnymi zalany,~
20  22, 4 |                     4~"I mnież to - rzecze - mnie, słabej
21  22, 7 |                       7~Słyszy to Stefan, gniewem się zapala,~
22  25, 4 |      stal pomiędzy krzaki:~Był to hełm, na nim w zbyt drogim
23  26, 2 |                        2~"Któż to pacholę - król Stefan zapyta,~
24  26, 3 |                          3~Był to Chodkiewicz; z młodości
25  27, 16|     naród radości podawał:~Był to ostatni dzień jego potęgi;~
26  28, 2 |                        2~Nasza to chciwość i nieludzkie kary~
27  28, 13|                        13~"Już to ostatnia godzina dochodzi,~"
28  28, 14|                            14~"To berło przodków, tę świetną
29  29, 6 |                              6~To mówiąc, żegna rycerza,~Czułe
30  31, 1 |                       1~Piękne to było dla narodu prawo,~Samemu
31  32, 7 |          i Wiedeń, i państwo!"~To mówiąc z płaczem upadł na
32  32, 16|                             16~To było jego najmilsze ustronie;~
33  33, 16|       tarczy,~Pewien, że przez to nabywszy twej cnoty,~Tysiącom