Part, Strofa

 1   1, 5 |                           5~Dom jego szczupły, ale zewsząd czysty,~
 2   1, 6 |  sąsiadom była naokoło~I dobroć jego, i gościnna hojność:~Znajdował,
 3   1, 12|     szczęśliwej mierności~"Przy jego pługu, pasiece i roli!"~ ~
 4   1, 13|         cieniem:~Znów przed dom jego ciż sami miodzieńce~Przyszli,
 5   1, 16|          Szanuj z pokorą świętą Jego wolę,~"Wielkie On Polsce
 6   4, 12|        imię Bolesława,~Pomny na jego nieśmiertelne czyny,~Płacząc
 7  11, 5 |      walecznymi,~I tak śmiałość jego znano,~Że w Niemczech, Włoszech
 8  11, 9 |   Czarnego Rycerza,~Gdy Państwa jego Muzułman napada,~Jemu los
 9  12, 1 | pierwotny rodził,~Gdy przyjście jego przez okrzyk radosny~Naród
10  12, 7 |                    7~Jemu to, w jego wspanialej stolicy,~Jako
11  13, 1 |         pod Warną,~Lecz śmierci jego naród nie chciał wierzyć,~
12  16, 9 |        dokonywał życia,~"Domowi jego płakali wokoło,~"Gdy wieść
13  17, 3 |                           3~Pod jego berłem orszak wojowników~
14  17, 11|        o kraju całość~I o sławę jego dbały,~Chcąc Wołoszyna ukrócić
15  19, 10|         choć głaz twardy zwłoki jego kryje,~Nie umarł cały, sława
16  19, 10|    kryje,~Nie umarł cały, sława jego żyje.~ ~
17  19, 11|     czele szyków~Nieraz cieniów jego wzywał,~Szczęśliwy kraj
18  23, 13|          nie umiera cały,~Dzieł jego trwają dowody:~Zbity w Inflanciech
19  23, 14|   czynom pełnym chwały~I cnotom jego zaginąć nie dały.~
20  25, 3 |   pokoju zbawiły;~Wzdychał, koń jego myślom się stosował,~Z zwieszoną
21  25, 7 |        przepowiadał cnoty,~"Pod jego znakiem w wiosny jeszcze
22  26, 10|       Moskwa doznała~Dzielności jego oręża.~ ~
23  26, 23|     pomyślność oręża,~Acz silna jego potęga,~Na martwych zwłokach
24  27, 16|   podawał:~Był to ostatni dzień jego potęgi;~Nie zgadł, że temu,
25  28, 8 |    błyskał i uderzał,~Ni męstwu jego ocean zburzony~Kresu zamierzał.~ ~
26  29, 3 |      ludu i mord krwawy~Do uszu jego dochodził,~Westchnął i twarz
27  29, 14|        krwią zbroczonej,~Zbroję jego zawiesili;~Tam nieszczęśliwa
28  30, 2 |      zaczął służyć znaku;~Ubiór jego niebogaty~Z kopiją w ręku,
29  31, 5 |     dawnych książąt szczątek,~A jego ojciec w usługach krajowi~
30  32, 7 |                      7~Tu poseł jego, widząc króla Jana,~"Ratuj! -
31  32, 16|                      16~To było jego najmilsze ustronie;~Tam
32  33, 7 |           7~Idzie za trumną koń jego waleczny,~Z schyloną głową,