| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Julian Ursyn Niemcewicz Spiewy Historyczne IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part, Strofa
1 3 | KAZIMIERZ MNICH~ur. 1016, 1038-1058~Śpiew historyczny~ ~ 2 2 | BOLESŁAW CHROBRY~ur. 967, 992-1025~Śpiew historyczny~ ~ 3 3 | KAZIMIERZ MNICH~ur. 1016, 1038-1058~Śpiew historyczny~ ~ 4 4 | BOLESŁAW ŚMIAŁY~1058-1079~Śpiew historyczny~ ~ 5 5 | BOLESŁAW KRZYWOUSTY~ur. 1085,1102-1138~Śpiew historyczny~ ~ 6 5 | BOLESŁAW KRZYWOUSTY~ur. 1085,1102-1138~Śpiew historyczny~ ~ 7 5 | KRZYWOUSTY~ur. 1085,1102-1138~Śpiew historyczny~ ~ 8 6 | LESZEK BIAŁY~1206-1227~Śpiew historyczny~ ~ 9 6 | LESZEK BIAŁY~1206-1227~Śpiew historyczny~ ~ 10 7 | WŁADYSŁAW ŁOKIETEK~1306-1333~Śpiew historyczny~ ~ 11 8 | KAZIMIERZ WIELKI~ur. 1310, 1333-1370~Śpiew historyczny~ ~ 12 10 | WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO~ur. 1348,1386-1434~Śpiew historyczny~ 13 8 | KAZIMIERZ WIELKI~ur. 1310, 1333-1370~Śpiew historyczny~ ~ 14 9 | HEDWIGA, KRÓLOWA POLSKA~ur. 1371,1384-1399~Śpiew historyczny~ ~ 15 9 | KRÓLOWA POLSKA~ur. 1371,1384-1399~Śpiew historyczny~ ~ 16 10 | WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO~ur. 1348,1386-1434~Śpiew historyczny~Bitwa 17 9 | KRÓLOWA POLSKA~ur. 1371,1384-1399~Śpiew historyczny~ ~ 18 12 | WŁADYSIAW WARNEŃCZYK~ur. 1424, 1434-1444~Śpiew historyczny~ ~ 19 13 | KAZIMIERZ JAGIELLOŃCZYK~ur.1427,1447-1492~Śpiew historyczny~ ~ 20 11 | ZAWISZA CZARNY~+ 1428~Śpiew historyczny~ ~ 21 12 | WARNEŃCZYK~ur. 1424, 1434-1444~Śpiew historyczny~ ~ 22 13 | KAZIMIERZ JAGIELLOŃCZYK~ur.1427,1447-1492~Śpiew historyczny~ ~ 23 17 | ZYGMUNT I~ur. 1467,1506-1548~Śpiew historyczny~ ~ 24 19 | JAN TARNOWSKI~ur. 1488 + 1561~Śpiew historyczny~ 25 20 | ZYGMUNT AUGUST~ur. 1520, 1548-1572~Śpiew historyczny~ ~ 26 21 | HENRYK WALEZJUSZ~ur. 1531, 1573-1574 + 1589~Śpiew 27 23 | JAN ZAMOYSKI~ur. 1541 + 1605~Śpiew historyczny~ ~ 28 19 | JAN TARNOWSKI~ur. 1488 + 1561~Śpiew historyczny~Żal rycerza 29 24 | ZYGMUNT III~ur. 1566, 1587-1632~Śpiew historyczny~ ~ 30 20 | ZYGMUNT AUGUST~ur. 1520, 1548-1572~Śpiew historyczny~ ~ 31 21 | HENRYK WALEZJUSZ~ur. 1531, 1573-1574 + 1589~Śpiew historyczny~ ~ 32 21 | WALEZJUSZ~ur. 1531, 1573-1574 + 1589~Śpiew historyczny~ ~ 33 22 | STEFAN BATORY~ur. 1533,1576-1586~Śpiew historyczny~ ~ 34 22 | STEFAN BATORY~ur. 1533,1576-1586~Śpiew historyczny~ ~ 35 24 | ZYGMUNT III~ur. 1566, 1587-1632~Śpiew historyczny~ ~ 36 21 | WALEZJUSZ~ur. 1531, 1573-1574 + 1589~Śpiew historyczny~ ~ 37 27 | WŁADYSŁAW IV~ur. 1595, 1632-1648~Śpiew historyczny~ ~ 38 23 | JAN ZAMOYSKI~ur. 1541 + 1605~Śpiew historyczny~ ~ 39 28 | JAN KAZIMIERZ~ur. 1609, 1648-1668, + 1672~Śpiew 40 26 | KAROL CHODKIEWICZ~+ 1621~Śpiew historyczny~ ~ 41 32 | JAN III~ur. 1629, 1674-1696~Śpiew historyczny~ ~ 42 31 | MICHAŁ KORYBUT~ur. 1640, 1669-1673~Śpiew historyczny~ ~ 43 30 | STEFAN CZARNIECKI~+ 1665~Śpiew historyczny~ ~ 44 28 | KAZIMIERZ~ur. 1609, 1648-1668, + 1672~Śpiew historyczny~ ~ 45 31 | MICHAŁ KORYBUT~ur. 1640, 1669-1673~Śpiew historyczny~ ~ 46 28 | KAZIMIERZ~ur. 1609, 1648-1668, + 1672~Śpiew historyczny~ ~ 47 31 | MICHAŁ KORYBUT~ur. 1640, 1669-1673~Śpiew historyczny~ ~ 48 32 | JAN III~ur. 1629, 1674-1696~Śpiew historyczny~ ~ 49 32 | JAN III~ur. 1629, 1674-1696~Śpiew historyczny~ ~ 50 33 | JÓZEFA PONIATOWSKIEGO~ur. 1763 + 1813~Pienie żałobne~ ~ 51 33 | PONIATOWSKIEGO~ur. 1763 + 1813~Pienie żałobne~ ~ 52 1, 24| 24~"Ziomkowie, rzecze, kiedy 53 2 | BOLESŁAW CHROBRY~ur. 967, 992-1025~Śpiew historyczny~ ~ 54 2 | BOLESŁAW CHROBRY~ur. 967, 992-1025~Śpiew historyczny~ ~ 55 11, 15| zuchwali~Jak groźny Ajaks lub Achilles śmiały,~Kędy uderzył, tysiące 56 Bog | sam Bóg zmartwychwstał.~ ~Adamie, Ty boży kmieciu,~Ty siedzisz 57 11, 15| trupem zuchwali~Jak groźny Ajaks lub Achilles śmiały,~Kędy 58 17, 9 | krainy bogatej~Zygmunt nadal Albertowi,~Nie była wtenczas niewdzięczność 59 26, 2 | pięknej, śmiałej postawy?~Albo się mylę, lub nad nim już 60 14, 11| 11~Na głos Albrychta pewna pięknej sławy,~Z orężem 61 Bog | nie prześpiał zaśmiernie~Aliż sam Bóg zmartwychwstał.~ ~ 62 Bog | uchowa ode wszego złego.~ ~Amen, tako Bóg daj,~Bychom szli 63 Bog | twe dzieci, gdzie królują anieli.~ ~Tegoż nas domieściż, 64 Bog | miłość, było widzenie~Tworca anielskie, bez końca -~Tuć się nam 65 1, 15| wnukom twym błędu zasłonę,~"Aniołów swoich przysyła do ciebie~" 66 26, 11| 11~Anna Ostrogska, ceniąc w wielkim 67 14, 2 | Chrześcijaństwo,~Poszły Ateny i Cezarów plemię~W ciężkie 68 Bog | twego~Króla niebieskiego~Aza nas uchowa ode wszego złego.~ ~ 69 11, 4 | strzemienia,~Lekko wskoczył na bachmata,~I gdy wesoło wpośród szranków 70 18, 14| 14~"Rycerze moi, dziś bądźcie mężnymi,~"Woła ogromnie... 71 10, 10| szczątki rozproszone~W lasach i bagnach znalazły ochronę~ ~ 72 13, 10| krain odległych:~Z brzegów bałtyckich słowiańskie narody,~I ci, 73 10, 1 | przyszedł uczyć wiary:~Kruszył bałwany; gdzie gmachy pogańskie,~ 74 18, 18| mili,~"Dziś w ręku naszym barbarzyniec srogi,~"Czas jest, byśmy 75 1, 17| wojownicy,~"Pędząc przed sobą barbarzyńskie kupy~"Na wschód i zachód 76 7, 9 | litewscy stali wojownicy,~Na barkach rysie, rozdarte paszczęki~ 77 1, 14| mieszkańców wskazuje:~Od barków śnieżne skrzydła się podnoszą,~ 78 28, 3 | Nie starła plamy Pilawców, Batowa,~Pod Beresteczkiem pamiętna 79 14, 11| dziarska młodzi,~W pośrodku bębnów i trąb kotłów wrzawy,~Na 80 18, 13| 13~"Wraz pierś bechterem a szturmakiem głowę~"Obwarowawszy, 81 20, 5 | 5~"Jesteśmy możni, będziem potężnymi,~"Jeśli ta Litwa, 82 4, 2 | Czechów młodzi królewice,~Bela, Jaromir; ci w krótkiej 83 4, 4 | ściągnione, rozprasza~I Belę królem węgierskim ogłasza.~ ~ 84 28, 3 | plamy Pilawców, Batowa,~Pod Beresteczkiem pamiętna wygrana,~Ni się 85 4, 2 | broń twa wspiera~"I wróci berta, co przemoc wydziera".~ ~ 86 27, 6 | szczęściem wojował,~Gdy polskie berto wziął w dzielną prawicę:~ 87 32, 2 | 2~Trapił bezbronną Polskę Turczyn dziki,~Płonęły 88 14, 5 | bierze,~Tam król, gdzie bezdróż i skał stromych ściany,~ 89 17, 5 | Ścigał Tatary przez dzikie bezdroża,~Dzielny Ostafi, wodzu Zaporoża!~ ~ 90 7, 12| wrócił,~"Niech zaludniają bezdrożne pustynie;~"Niech pług naprawia, 91 8, 9 | Sanu wody,~Wołyń naówczas bezdrożny,~I Lwów, i Halicz przemożny.~ ~ 92 13, 2 | bohatyr młody;~Polacy smutne bezkrólewie głoszą~I bratu berło ze 93 24, 1 | Zamoyski jeden podpierał,~A w bezkrólewiu duch niezgód tłumiony~Zajadłość 94 9, 19| Polskę widzieć kwitnącą, bezpieczną;~Lubym swym głosem, kiedy 95 2, 14| i karał swywolę,~Pod nim bezpiecznie i kmiotek ubogi~Orał swe 96 29, 9 | tamuje;~Zdjawszy z siebie białą wstęgę,~Rycerza nią przepasuje.~" 97 18, 13| gotowe,~"Jak ptak na koniu białonogim lata,~ ~ 98 6, 1 | łona,~Co go zwano Leszkiem Białym.~Tak szerzy skargi płaczliwe~ 99 27, 7 | Możajskiem~Okrywa wojskiem i Orły białymi.~ ~ 100 30, 9 | rodziła,~"Bym się mogła bić z Szwedami?"~"Dziewko - 101 1, 20| juz dla was wpośród gromów bicia,~"Gdv Bóg wszechmocny zawsze 102 23, 12| 12~Sprawiedliwości bieg przepisał nowy,~Skrócił 103 13, 10| Piotrkowie~Na obrady mężów biegłych,~Wtenczas raz pierwszy ziem 104 13, 5 | mdlejące;~Już pada pod nim biegun wiatronogi,~I słońce gaśnie, 105 1, 9 | urody~Wchodzi w gościnne biesiadników progi.~ ~ 106 4, 6 | Lecz uczty, zbytek i huczne biesiady.~ ~ 107 33, 9 | wnosi wpośród grzmotu dział bijących~W wieczności progi.~ ~ 108 2, 12| Niemiec odnosili łupy,~Bije na Dnieprze i Ossie i w 109 8, 1 | Ugorem stały obszary,~On bil Niemce i Talary~ ~ 110 12, 7 | Wołoch i Multan lennicy~Bili kolanem.~ ~ 111 30, 12| do Warszawy,~W rysiach i bisiumej szacie,~Prowadził łupy, 112 4, 7 | chuci, co wszystko znieważa.~Biskup Stanisław wśród Pańskiej 113 32, 2 | nielicznymi szyki~Zniósł bisurmańskie hufce pod Chocimem.~ ~ 114 23, 11| Takim był mąż ten wśród bitew zawodu,~Cóż, kiedy w szkarłatnej 115 27, 3 | Ciągnie na Moskwę z wojskiem bitny książę~I wszędy zemstę i 116 12, 9 | 9~Bitnymi ludy gdy już dzielnie włada,~ 117 29, 8 | wspomnienie~"Towarzyszy w bitw zapale,~"Niech ostatnie 118 18, 22| się wódz ten trzydziestu bitwami;~"A Zygmunt Stary, co czcił 119 12, 9 | włada,~Gdy tron cesarzów w Bizancjum się chwieje,~Rzym i świat 120 16, 1 | sklepień ciemnych~Zwieszony, blade promienie rozwodził,~Gliński, 121 27, 3 | I wszędy zemstę i strach blady sieje.~ ~ 122 24, 3 | świetnych zdarzeń nie przestawał błądzić,~Był dobrym, mężnym, lecz 123 13, 9 | trwożliwe~Litości króla błagają,~Jarzma Krzyżaków Prusy 124 28, 18| gorycze, ciężkie niepokoje,~"Błagam was, raczcie w grobie przodków 125 4, 2 | Trzech tronów dziedzice~"Błagamyć, królu, niech nas broń twa 126 21, 10| 10~"Jeszcze czcze blaski i bogactwa świetne~"Wpośród 127 1, 15| Co zedrze wnukom twym błędu zasłonę,~"Aniołów swoich 128 8, 9 | berło Kazimierza~Cisną się bliskie narody,~Zakres się państwa 129 5, 6 | 6~Blisko Wrocławia bój się krwawy 130 10, 5 | dzierżysz w ręku ludów zdrowie,~"Błogosław w słusznym boju wojownikom,~" 131 6, 10| wychował,~"Naród polski błogosławi,~"Nie umrę w cieniu niej 132 31, 6 | nią i z czołem schylonym~Błogosławieństwa jej żąda;~Ona go ściska 133 24, 7 | 7~Już w czystych błoniach tej nowej Farsali~Stanęły 134 25, 1 | Dniestrem, na cecorskim błoniu,~Gdzie Żółkiewskiego spotkał 135 26, 17| śmiertelnym ugodzony ciosem,~Bluźnierczą duszę wyziewa.~ ~ 136 10, 1 | 1~W bluźnierskich błędach Litwin zaślepiony~ 137 28, 8 | nieustraszony,~Wszędzie, jak piorun, błyskał i uderzał,~Ni męstwu jego 138 30, 7 | znaki zebranem,~Szybkiej błyskawicy lotem~Tu Szwedów schodzi 139 29, 12| razem,~Śmierć niosące ognie błyszczą,~Hełm się zgina pod żelazem,~ 140 25, 4 | alić po bladym promieniu~Błyszczącą widzi stal pomiędzy krzaki:~ 141 31, 3 | Proporce, farby różnymi błyszczące,~Z powiewem wiatru igrały;~ 142 25, 1 | Sieniawski odważny i smutny,~W błyszczącej zbroi i na śnieżnym koniu.~ ~ 143 24, 2 | krzyki;~Prymas, krwi bratniej boąc się rozlania,~Dąży między 144 1, 5 | jawor wiekuisty,~A na nim bocian gniazdo swe zakładał.~ ~ 145 28, 16| smutnych doznawszy przykładów)~"Bodajbym nie zgadł, ale się staniecie~" 146 11, 13| kraju!"~Wtem zniża drzewce, bodźcem konia zwiera,~I samotrzeci 147 10, 6 | Zaczęło śpiewać pieśń "Bogarodzicę",~Huknęły kotły, dźwięk 148 32, 10| wydziera,~Zdobywa obóz i łupy bogate,~A Wiedeń bramy zwycięzcom 149 9, 5 | rakuski kładł nadzieje pewne~W bogatych szatach, w utrefionych włosach;~ 150 29, 9 | znak miłości przybrany,~"Bogdajbyś był w każdej chwili~"Równie 151 1, 9 | Pierwszymi dary już uczczone bogi;~Gdy dwóch młodzieńców przecudnej 152 Bog | Bogurodzica dziewica, Bogiem sławiena Maryja!~U Twego 153 1, 4 | wieśniaków~Był Piast, co bogów i ludzi miłował.~ ~ 154 9, 21| uniesiona,~Uczuła w sobie męstwo bohaterki.~ ~ 155 30, 5 | często krew leje,~Czcząc bohatyra, o męża truchleje~ ~ 156 26, 2 | nad nim już świta~Promień bohatyrskiej sławy."~ ~ 157 29, 11| krwawych obłokach powstało.~Bohdan hufce swe rozłożył,~Jak 158 30, 17| kraj swój kocha i Boga się boi,~Ma szablę, konia, o resztę 159 22, 13| 13~Jak tylko boie ukończył zawzięte~Innym 160 18, 3 | Ten nigdy me znał, co bojaźń lub trwoga,~"Niezmiernej 161 32, 6 | szańcom.~Uciekł Leopold, bojaźnią przejęty,~Stolicę na łup 162 4, 4 | Cisą Węgrów wstępnym znosi bojem,~Niemce, w posiłek ściągnione, 163 7, 4 | 4~A mierząc okiem smutne bojowisko~"Patrz Kazimierzu zawołał 164 Bog | obie,~Kry święta szła z boka na zbawienie tobie,~ ~Ciebie 165 18, 1 | sen mu srogie odbierały bole,~Chcąc przynieść jaką ulgę 166 16, 4 | Rzekła - daj folgę smutkom i boleści;~"Długo na ręku twym ciążą 167 4, 12| Polak, czytając imię Bolesława,~Pomny na jego nieśmiertelne 168 17, 8 | 8~Na dworze Bony lube z swej urody~Hożych 169 17, 5 | Mężny Jerzy Radziwille,~I Boratyński, i ty Kamieniecki,~I ty, 170 28, 4 | się na nas zapalił gniew Boski:~Moskwa litewskie krainy 171 10, 5 | oczy: "O najwyższa Władzo!~"Boże, co dzierżysz w ręku ludów 172 Bog | Twego dzieła krzciciela, Bożycze,~Usłysz głosy, napełń myśli 173 18, 16| bystre rozpuściwszy konie,~"Brał jeńców, mieczem i ogniem 174 2, 11| zwycięski podnosząc do góry,~W bramę uderza.~ ~ 175 28, 5 | 5~I Brandenburczyk, niepomny na maństwo~Wkracza 176 29, 2 | rolę,~Wszędzie hoże wiodą branki,~Pasterz woli iść w niewolę,~ 177 21, 7 | nam włada~Gdy o śmierci brata słyszy,~Rączego koma natychmiast 178 16, 11| wspomnienie smutne!~"Widok braterskich Orłów i Pogoni~"Nie zdołał 179 24, 7 | nowej Farsali~Stanęły szyki braterskie,~Gotowe sobie ostrzem krwawej 180 20, 5 | Z koroną polską śluby braterskimi~"Złączy się w jedno przez 181 24, 2 | ciągną krzyki;~Prymas, krwi bratniej boąc się rozlania,~Dąży 182 13, 2 | smutne bezkrólewie głoszą~I bratu berło ze łzami odnoszą.~ ~ 183 28, 17| przodków, na moje siwiznę,~"Brońcie orężem, wspierajcie radami~" 184 24, 7 | spojrzysz, jedne i szyki, i bronie,~Też same Orły, też same 185 19, 7 | zdrową,~Czcił tron, praw bronił, swobody szanował~I wściekły 186 9, 14| rycerstwa Litwy i Polaków,~Brzęcząc, jak gdyby pszczół wiosenne 187 23, 2 | 2~Z młodu na brzegach kwiecistej Sekwany~I kędy 188 2, 9 | krocie, rzeka krwią wezbrana.~Brzegi zbroczyła.~ ~ 189 26, 13| ciągnie sułtan wschodni~I nad brzegiem Dniepru staje.~ ~ 190 3, 7 | przybytek bogaty,~Złupil Brzetysław, wypędził kapłanów,~Wziął 191 17, 7 | żałosnym;~Jan Kochanowski brzmi pieniem radosnym.~ ~ 192 5, 6 | bój się krwawy wszczyna,~Brzmią w powietrzu trąb odgłosy,~ 193 22, 14| oręża,~Kędy trąb raziły brzmienia,~Na głos naukom przychylnego 194 8, 6 | deszcz ciepły przejmie role,~Budząc uśpione zarody,~Żyzne zazieleni 195 2, 8 | nieprzyjaciele?~Widzi za Bugiem hufce ich skupione,~Rzuca 196 17, 10| Zygmunt już zaliczał,~Z bujnego Jagiełłów rodu~Syn tylko 197 18, 13| głowę~"Obwarowawszy, dobywa bułata,~"Objeżdża szyki do sprawy 198 20, 1 | kapłany,~I stan rycerski z bułatem stalistym.~August na tronie 199 30, 15| Lecz widział Polak że i bez buławy~Można zwyciężać i dobić 200 19, 8 | Husarze w hartownej stali~Buńczuk chorągwie i sajdaki perskie~ 201 9, 22| zdobywa~I do poddaństwa wraca buntowmki.~ ~ 202 13, 7 | mego co prędzej,~"Przed buntowniki unoś drogie życie,~"Nie 203 13, 4 | posiłkami wsparty,~Chorągiew buntu rozwija;~Król zagniewany 204 15, 4 | swe żale głosi,~Nowa się burza nad Polską unosi.~ ~ 205 17, 1 | 1~Po ciężkich burzach nieba litościwe,~Dając nam 206 30, 10| męża~I nieprzyjaciół, i burze zwycięża.~ ~ 207 21, 8 | dzielnymi zawody,~"By na burzliwe puszczać się niezgody.~ ~ 208 24, 1 | karmiąc zemsty osobiste,~Burzyli pokój i prawa ojczyste.~ ~ 209 18, 23| Jak się rycerze potykali butni;~Lecz porą nocną i pieniem 210 30, 16| wspaniały,~I obok tarczy buzdygan bogaty,~Siodło sajdaków 211 13, 7 | jakimże, Królu, oglądam cię bycie~"Bierz konia mego co prędzej,~" 212 23, 8 | 8~Gdzie pod Byczyną błonie się rozszerza,~Rakuzan 213 Bog | Chryste miły~Bychom z Tobą byli,~Gdzie się nam radują wsze 214 8, 3 | was żądam, Polacy!~"Czas, byście żyli w pokoju,~"I rycerze, 215 18, 18| barbarzyniec srogi,~"Czas jest, byśmy się obelgi pomścili,~"Oto 216 18, 16| swobody kosztował:~"Tatarzyn, bystre rozpuściwszy konie,~"Brał 217 11, 9 | oblewa,~Z ogromnym wojskiem bystry nurt przebywa.~ ~ 218 19, 9 | smutnie zwieszoną,~Gdy raptem bystrym puścił się zawodem,~A gdy 219 2, 4 | Czech stolicę~I państwo całe~ ~ 220 12, 1 | 1~Był to dzień wielki, w całej Polsce głośny,~Gdy się Jagielle 221 13, 9 | Krzyżaków Prusy niecierpliwe~Całkiem się Polsce oddają.~Pomścił 222 8, 11| Królów, książąt z Niemiec całych~Mieści po gmachach wspaniałych.~ ~ 223 1, 8 | Piast nasz sędziwy~Od rana całym trudnią się obchodem:~Stół 224 15, 4 | sam walcząc prokopskiego cara,~Zbity, i wojsko i dzieci 225 16, 13| śledząc me obroty,~"Krok ten carowi odkryli zdradliwie;~"On 226 25, 11| wszedł Żółkiewski, a za nim carowie.~ ~ 227 17, 7 | Tomicki przy rządu sterze~Cechą mądrości ustawy oznacza;~ 228 25, 18| ofiary nie złozę,~"I pól cecorskich trupem nie okryję!"~ ~ 229 25, 6 | 6~"Cecorskie pola i wy głuche lasy,~" 230 25, 1 | Za szumnym Dniestrem, na cecorskim błoniu,~Gdzie Żółkiewskiego 231 29, 7 | Usta żywsze nad korale.~Cel życzeń wszystkiej młodzieży,~ 232 21, 12| Powrócę jednak, a ten, co was ceni,~"Nigdy swych chęci dla 233 25, 20| dawna cnotę zwykły tylko cenić:~Po bojach słodkie przyszedł 234 6, 12| co berło udziela,~"Wyżej cenię przyjaciela."~ ~ 235 8, 8 | Nagradzał, w błędach poprawiał:~Ceny pochwały nie znano,~Gdy 236 8, 11| Tam wnuczkę cudnej urody~Z cesarzem śluby kojarzy;~Wzywa na 237 12, 9 | dzielnie włada,~Gdy tron cesarzów w Bizancjum się chwieje,~ 238 14, 2 | Chrześcijaństwo,~Poszły Ateny i Cezarów plemię~W ciężkie poddaństwo.~ ~ 239 15, 3 | 3~Z chanem zawolskim sojusz uderzony,~ 240 30, 16| Wnijdzie jeszcze do tej chaty "~Wstępuje rumak, rząd na 241 31, 4 | głośne pytanie -~"Za króla chcecie mieć męża?"~Zamilkły pany, 242 16, 10| gdy naród nie czynił, jak chciałem~"Ojczyznę z wojskiem obcym 243 1, 24| tak zrządziły,~"Zaklinam, chciejcież rolnictwo szanować:~"W mieczu 244 21, 3 | i książę rakuski,~Lecz o chęciach dzielą się stany;~Niezgoda 245 4, 12| okryty,~Jodła mu cienia i chłodu dodawa;~Na głazie zbrojny 246 8, 8 | nie znano,~Gdy go królem chłopów zwano.~ ~ 247 9, 2 | Pomimo tronu była płci swej chlubą,~Wspaniała postać, cudna 248 21, 6 | Piękny to widok, prawo nader chlubne,~Gdy naród króla obiera,~ 249 11, 11| mogą uciekać,~"Polacy wolą chlubnej śmierci czekać."~ ~ 250 1, 16| Polsce zakreśla zawody,~"Do chlubnych czynów otworzy wam pole,~" 251 25, 12| mężny,~"Przyjm go nie jako chluby widowisko,~"Lecz jak odmiennej 252 30, 3 | śpieszę bunty uśmierzać Chmielnickie,~"A choćbym w krwawym spotkaniu~" 253 18, 21| Tatarzyn, nastając zuchwale,~"Chmurą strzał gęstych powietrze 254 15, 5 | czarnej nocy,~Jęły na Litwę chmurami nachodzić.~Król w Lidzie 255 10, 7 | 7~Jak czarne chmury, pędzone wiatrami,~Gdy srogim 256 30, 3 | uśmierzać Chmielnickie,~"A choćbym w krwawym spotkaniu~"Nie 257 7, 5 | króla tułaczem zostałem~"A chociem dzielnie państwa złączył 258 19, 9 | Zrazu koń wolnym postępował chodem,~Głowę miał smutnie zwieszoną,~ 259 13, 5 | 5~Pod Chojnicami krwawy bój stoczony,~Legły 260 13, 8 | porządek przywraca,~Wkoło Chojnice oblega,~Szturmowe działa 261 20, 6 | Wtem dwaj rycerze weszli z chorągwiami,~Na jednej Pogoń, w drugiej 262 18, 1 | Kiedy Rewera był w ciężkiej chorobie,~A sen mu srogie odbierały 263 32, 15| Wisła raz się okaże, znów chowa,~Zgromadza głazy i świetne 264 30, 1 | cnoty,~Dzielny Czamiecki się chował,~Z dzieciństwa pełen wojennej 265 23, 2 | Od muz nadobnych Zamoyski chowany,~Świetnie służył swej krainie,~ 266 Bog | dla, człowiecze, iż Jezu Chryst prawi~Cirpiał za nas rany,~ 267 Bog | Tegoż nas domieściż, Jezu Chryste miły~Bychom z Tobą byli,~ 268 10, 1 | lud swój ulubiony~Prawej Chrystusa przyszedł uczyć wiary:~Kruszył 269 3, 8 | 8~Tylu klęskami chrześcian i pohańców~Rady państwa 270 12, 14| 14~Przemógł Rzym i glos chrześcijańskich panów,~Przemogła sława. 271 10, 2 | zgromadzon w porządku,~Ze chrztem odbierał światło i zbawienie;~ 272 1, 19| Pogwałcą wszystko wyuzdane chucie,~"I kraj ten obce rozszarpią 273 12, 6 | drodze~Nie dał się zdrożnym chuciom powodować,~Lecz, wziąwszy 274 30, 1 | kiedy słyszał, jak męsrwo chwalono,~Żądzę do bojów czuł niepowściągnioną.~ ~ 275 9, 14| pszczół wiosenne roje,~I chwiejąc piorą ogromnych szyszaków~ ~ 276 33, 8 | płaczliwe,~Wy srebrne orłów chwiejących się dźwięki,~Umilczcie!... - 277 1, 1 | 1~Gdy Popiel w chwilach okropnego zgonu,~Karzącej 278 28, 10| Nieraz, gdy nawal śniegu lasy chyli,~Wśród srogiej zimy, pod 279 28, 2 | naród Kozaków waleczny,~Chytry Chmielnicki, połączon z 280 28, 13| dochodzi,~"Gdzie mnie zgiętemu ciągiem długiej pracy,~"Sytemu wieku, 281 22, 1 | dzieje i obraz niesprzeczny~Ciągłych zwycięstw pod Stefanem~Co 282 16, 4 | boleści;~"Długo na ręku twym ciążą kajdany,~"Lecz i w więzieniu 283 2, 9 | hardych karkach przeważnie ciążyła,~Poległy krocie, rzeka krwią 284 29, 15| Spoczywaj, rycerzu, mile~Między cichym drzew tych cieniem;~Niech 285 10, 9 | Oleśnicki dzielny~I jednym cięciem obala rycerza~Ten gdy powstając 286 7, 1 | noc swe smutne rozpostarła cieenie,~Gwar tylko słychać wojennego 287 29, 10| wieże~Zewsząd okrył lud ciekawy;~Spada most, co zamku strzeże,~ 288 30, 11| ciężej Polskę los srogi ciemiężył,~Tym więcej wybudzał rycerza~ 289 17, 12| tamę,~Na wiek tak świetny ciemną rzucił plamę.~ 290 1, 14| szaty do ziemi zstępują,~A ciemne włosy woń lubą roznoszą.~ ~ 291 18, 9 | 9~"Już długo jechał w ciemnej lasów ciszy,~"Gdy spostrzegł 292 16, 14| słońce i gwiazdy świeciły,~"Ciemność, zgryzoty były mym udziałem:~" 293 15, 5 | 5~Hordy tatarskie jak cień czarnej nocy,~Jęły na Litwę 294 4, 12| leży mchem okryty,~Jodła mu cienia i chłodu dodawa;~Na głazie 295 16, 1 | 1~W okropnych cieniach pieczarów podziemnych,~Gdzie 296 1, 5 | Gopłem małą pasiekę posiadał,~Cienił lepiankę jawor wiekuisty,~ 297 19, 11| wódz na czele szyków~Nieraz cieniów jego wzywał,~Szczęśliwy 298 6, 10| błogosławi,~"Nie umrę w cieniu niej strzechy~"Bez słodkiej 299 8, 6 | majowej pogody,~Gdy deszcz ciepły przejmie role,~Budząc uśpione 300 16, 2 | W twarzy wyryte długich cierpień ciosy,~Na ręku głowę nachyloną 301 7, 10| widząc kraj swój po długich cierpieniach,~Radość swą w tkliwych wyrażali 302 30, 11| 11~Im ciężej Polskę los srogi ciemiężył,~ 303 16, 1 | niecnoty,~Liczył dni smutne ciężkimi zgryzoty.~ ~ 304 1, 3 | 3~Gdzie wielkie mnóstwo, ciężko szukać zgody;~Na głośnych 305 11, 15| płomienistym orężem zabłyska,~Pod ciosami płytkiej stali~Na karacenach 306 26, 17| Lecz śmiertelnym ugodzony ciosem,~Bluźnierczą duszę wyziewa.~ ~ 307 4, 4 | Jaromira odbiera dzierżawy,~Nad Cisą Węgrów wstępnym znosi bojem,~ 308 10, 6 | 6~A wtem na konia cisawego wsiada,~Dobywa miecza i 309 8, 9 | Już pod berło Kazimierza~Cisną się bliskie narody,~Zakres 310 4, 10| 10~Rzym znieważony cisnął gromy swoje~Na króla, na 311 19, 5 | żołnierz stary~A żal go ciśnie głęboki,~Zwolna idące czarne 312 1, 13| cieniem:~Znów przed dom jego ciż sami miodzieńce~Przyszli, 313 26, 15| działa i lud tłumny~Posępnym ćmiły się dymem.~ ~ 314 1, 18| pierwszych mocarstw rzędzie,~"A cne książęta hołdować jej będą~ ~ 315 23, 14| muzy czynom pełnym chwały~I cnotom jego zaginąć nie dały.~ 316 29, 6 | wszedł do szranku,~Między cnych panien orszakiem~Postrzegł 317 14, 12| 12~Cofa się Stefan, król ciemnym 318 7, 7 | książę,~"Stary Giedymin ma córę nadobną,~"Z tą ślub twój 319 13, 11| wieku już dorosłym~I siedem córek nadobnych.~Nikt wtenczas 320 16, 18| przeraził więzienie:~Na łono córki śnieżna spadła głowa,~Już 321 16, 15| tej nędzy,~"Przysypiesz, córko, garstką obcej ziemi!~"Bezbożny 322 29, 9 | przepasuje.~"Idź, powróć, cośmy stracili;~"W ten znak miłości 323 9, 2 | chlubą,~Wspaniała postać, cudna piękność lica,~W mowie, 324 26, 3 | poranku~Rycerskie lubił ćwiczenie,~Godził na ostre lub w zawartym 325 30, 5 | tych krwawych zapasach~Bez Czamieckiego pomocy,~Okryty burką, w 326 15, 5 | Hordy tatarskie jak cień czarnej nocy,~Jęły na Litwę chmurami 327 30 | STEFAN CZARNIECKI~+ 1665~Śpiew historyczny~ ~ 328 14, 5 | okiem nieprzejrzany,~Od czarnych buków imię swoje bierze,~ 329 22, 8 | piechotą,~Zamoyski z pułki czarnymi~Walczyli, kto się więcej 330 1, 8 | tłustymi mięsiwy~I duże czary napełniają miodem.~ ~ 331 28, 15| 15~"Wspomnijcie, żem ja w czasach nieszczęśliwych~"Najpierwszy 332 18, 3 | 3~"Był mąż za czasów Zygmunta pierwszego,~"Ten 333 10, 12| krzywdy zadane,~"Winien czcić męstwo ten, który zwycięża.~" 334 21, 10| 10~"Jeszcze czcze blaski i bogactwa świetne~" 335 20, 5 | jedno przez wzajemną zgodę.~"Czegóż nim umrę, więcej mogę żądać,~" 336 4, 1 | ciebie, Panie, wsparcia twego czeka".~ ~ 337 22, 12| 12~Już go ostatnia czekała zniewaga,~Lud tyrana odstępował,~ 338 9, 10| się nie boję, odmowy me czekam,~"Dosyć dla Piasta, ze Polska 339 33, 2 | wzdęte wiatrami~Białe z czerwonym proporce migają,~Wstrzęsło 340 26, 15| 15~Z trzech części świata zebrał Osman dumny~ 341 13, 12| przybywa~I Władysława na tron czeski wzywa.~ ~ 342 30, 5 | nocy,~A żona słysząc, jak często krew leje,~Czcząc bohatyra, 343 11, 8 | Cesarza, królów w domu swym częstuje~I panów orszak wspaniały,~ 344 26, 11| Ostrogska, ceniąc w wielkim człeku~Męstwo i zdobyte kraje,~ 345 16, 6 | 6~"Czym człowiek w świecie może mieć przewagę,~" 346 Bog | Śmierć podjął, wspomionał człowieka pirwego.~ ~Jenże trudy cirpiał 347 25, 17| rycerzom świeciłeś,~"Tyś mu na czołe krył szlachetne blizny!~ ~ 348 18, 15| osiemdziesięciu tysięcy w tym boju~"Czterdzieści nasi trupem położyli,~"Rzeź 349 23, 2 | służył swej krainie,~Pod czterema królmi, w nieustannym znoju,~ 350 11, 12| szyszak ogromny,~Z wierzchołka czuba czarna końska grzywa~Jeży 351 1, 3 | upływał drogi;~Głód się czuć dawał, a obce narody~Szerzyły 352 29, 6 | To mówiąc, żegna rycerza,~Czułe mu daje ściśnienie,~Już 353 13, 7 | srogimi ciosy,~"Ty żyj i czuwaj nad królestwa losy. "~ ~ 354 18, 10| rzecze nachylonym:~"Panie, co czuwasz nad nieszczęśliwymi,~"Coś 355 14, 12| daje,~Grzebie poległych i czwartym obozem~Nad Prutem staje.~ ~ 356 31, 1 | rozpierać;~Przez miłość ludu czyli los szczęśliwy,~Jeden Michała 357 16, 10| Nadęty pychą przez ten czyn tak głośny,~"Nie znałem 358 10, 3 | 3~Król, rozgniewany czynem tak zuchwałym,~Rozsyła wici 359 9, 2 | mowie, w uśmiechu, w każdym czynie lubą.~ ~ 360 23, 14| przyzywa;~A wdzięczne muzy czynom pełnym chwały~I cnotom jego 361 12, 4 | pomnożył,~W kolebkę z srebra czystego ulaną,~Dziecinę złożył~ ~ 362 1, 5 | jego szczupły, ale zewsząd czysty,~Za Gopłem małą pasiekę 363 7, 3 | Skrwawione ręce obmył w zdroju czystym~I tuż pod dębem usiadł rozłożystym~ ~ 364 4, 12| koniem wyryty. -~Polak, czytając imię Bolesława,~Pomny na 365 29, 14| 14~Wpośród dąbrowy zielonej~Zwłoki rycerza 366 33, 13| ceniąc zgon i życie,~Nie dadzą wiekom zatrzeć twoich czynów:~ 367 8, 6 | Tak rządem, co mądrość dała,~Zakwitnęła Polska cala.~ ~ 368 4, 1 | krewnych książąt, wygnańców z daleka,~Od ciebie, Panie, wsparcia 369 13, 1 | Przejęty rozpaczą czarną.~W dalekie kraje wysiał liczne posty,~ 370 3, 9 | 9~W dalekim kraju, w zapadłym klasztorze~ 371 2, 5 | dzielnym zawodzie chciwy dalszej sławy,~Kiedy ukarał tego, 372 23, 14| cnotom jego zaginąć nie dały.~ 373 18, 12| krzywdy doznane,~"Skoro mu dana litewska buława,~"Kędy car 374 8, 12| gonitwach,~Od piękności dank przyznany~Zwycięzcy w szczęśliwych 375 31, 8 | ci brzemię do dźwigania dano:~"Wśród srogich przygód 376 18, 8 | pogromił Tatary,~"Lecz w danym słowie, gdy go car zawodzi,~" 377 9, 3 | mężne~Chcieli pozyskać z darem takiej ręki~Piękną niewiastę 378 14, 7 | staliste,~Wyniosłe kopie, daremne w obronie,~Gniotą tłumami 379 11, 1 | wiekiem złamany,~Już tylko dawne wspominane boje,~Patrzał 380 28, 5 | niewiarą zuchwałą,~Rzekłbyś, że dawniej tak przemożne państwo~Już 381 31, 5 | Wiśniowiecki lubym narodowi,~Jako dawnych książąt szczątek,~A jego 382 18, 11| torem drogi,~"Ostrogski, dążąc przez szlaki nieznane,~" 383 17, 11| kraju całość~I o sławę jego dbały,~Chcąc Wołoszyna ukrócić 384 7, 3 | zdroju czystym~I tuż pod dębem usiadł rozłożystym~ ~ 385 14, 8 | Co więcej łozy i trawę i dęby~Zdradne Wołochy wkoło zapalili;~ 386 8, 6 | dzień majowej pogody,~Gdy deszcz ciepły przejmie role,~Budząc 387 1, 21| rozchodzi,~Jak won fijołków po deszczu wilgotnym~ ~ 388 Bog | Tuć się nam zwidziało diable potępienie~ ~Ni srebrem, 389 Bog | trud Bóg swój lud odjął diablej stróżej.~Przydał nam zdrowia 390 21, 6 | Gdy naród króla obiera,~Dlaczegoz duma przez rozterki zgubne~ 391 17, 9 | 9~Dlaczegóż miłość krwi powinowatej~ 392 6, 4 | Synowi dochowam wiary;~"Póki dłoń ta mieczem władnie,~"Żadna 393 12, 6 | powodować,~Lecz, wziąwszy silną dłonią rządu wodze,~Umiał panować.~ ~ 394 4, 11| nieszczęsny w wieku jeszcze sile~Długą pokutą płaci gniewu chwile.~ ~ 395 19, 6 | zbrojny niósł proporzec długi~Uwieńczon ciemnym wawrzynem,~ 396 28, 13| Gdzie mnie zgiętemu ciągiem długiej pracy,~"Sytemu wieku, rozstać 397 3, 14| 14~"Długoś tę smętną osierocał ziemię,~" 398 11, 6 | Zygmunt usiłuje~Zatrzymać dłużęj u siebie,~Rzekł mu Zawisza: " 399 13, 5 | wiatronogi,~I słońce gaśnie, i dmie wicher srogi.~ ~ 400 30, 14| trudach obozowych,~Kiedy nad Dnieper przybywa~I mieczem bunty 401 27, 1 | młody królewicz,~Ale nad Dnieprem, nad Donem i Dźwiną,~Dzielni 402 2, 12| Niemiec odnosili łupy,~Bije na Dnieprze i Ossie i w Sali~Żelazne 403 25, 1 | 1~Za szumnym Dniestrem, na cecorskim błoniu,~Gdzie 404 30, 15| buławy~Można zwyciężać i dobić się sławy.~ ~ 405 32, 1 | berła, kto się mieczem berła dobił.~ ~ 406 32, 8 | spiesznie wiedzie swe hrfce dobrane,~Już na Kalbergu w oczach 407 30, 8 | pytał~Z hufcem rycerzy dobranych~W Rudniku ledwie Gustawa 408 9, 22| ukrywa,~Na dzielnym koniu z dobranymi szyki~Uderza, twierdze, 409 1, 6 | sąsiadom była naokoło~I dobroć jego, i gościnna hojność:~ 410 9, 21| 21~U niej z dobrocią odwaga złączona,~Bo gdy 411 32, 12| 12~Niechętnie cesarz dobroczyńcę wita;~W licznym orszaku 412 24, 3 | przestawał błądzić,~Był dobrym, mężnym, lecz nie umiał 413 4, 8 | króla huf dworzan zawzięty~Z dobytą bronią do kościoła wpada:~ 414 26, 22| wspomina,~Ów miasta szturmem dobyte.~ ~ 415 18, 19| czystych dziewic płacze~"Dochodzą do was; wzięty plon obfity,~" 416 28, 13| Już to ostatnia godzina dochodzi,~"Gdzie mnie zgiętemu ciągiem 417 6, 4 | ojcu radą zdrową,~"Synowi dochowam wiary;~"Póki dłoń ta mieczem 418 4, 12| Jodła mu cienia i chłodu dodawa;~Na głazie zbrojny mąż z 419 21, 8 | tropy Jan z Tęczyna~Już go dognał w śląskiej ziemi.~"Ach! 420 17, 12| tłumnie radzić,~Utracił dogodność pory.~Nie znając, jak miał 421 24, 2 | zbrojne szyki,~Woła: "Ach! dokąd wściekłość was uwodzi?~" 422 12, 13| Królu, dość w chlubnym dokazałeś boju,~"Pięknie zwyciężać, 423 4, 9 | miary,~Nieustraszony, zemsty dokonywa;~Lecz przebóg! skoro dopełnił 424 16, 9 | 9~"Król Aleksander dokonywał życia,~"Domowi jego płakali 425 7, 5 | siedmiudziesiąt lat wiek już domierza,~"Nie zdjąłem jeszcze twardego 426 16, 9 | Aleksander dokonywał życia,~"Domowi jego płakali wokoło,~"Gdy 427 27, 1 | królewicz,~Ale nad Dnieprem, nad Donem i Dźwiną,~Dzielni hetmani. 428 13, 1 | By mu o losie monarchy doniosły.~ ~ 429 10, 2 | świętego kapłanów obrządku~Donoszą gońce, że Krzyżak zdradliwy~ 430 18, 8 | zniewagi z okropnej niewiary,~"Dopada konia i skrycie uchodzi.~ ~ 431 4, 9 | dokonywa;~Lecz przebóg! skoro dopełnił ofiary,~Gniew zniknął, żałość 432 13, 11| sześć synów w wieku już dorosłym~I siedem córek nadobnych.~ 433 21, 7 | Rączego koma natychmiast dosiada~I samotrzeć w nocnej ciszy,~ 434 21, 9 | ciebie,~"Co Donu, Dźwiny dosięga?~"Na prawach, bitnym rycerstwie 435 18, 4 | nieprzyjaciół szyki,~"I mężny rycerz dostał się w niewolę.~ ~ 436 1, 1 | zgonu,~Karzącej zbrodnie doświadczył prawicy,~Naród, chcąc wybrać 437 18, 5 | Nigdy tam ludzkie; głos nie doszedł mowy,~"Ni lube światło dziennego 438 4, 11| którym narody truchlały,~Dotknięty klątwą, królestwo opuszcza.~ 439 25, 19| niego był chwałą lub zgubą;~Dotrzymał słowa i laurem wieńczony~ 440 9, 23| oblewając łzami,~Piękną Hedwigę dotychczas wspomina.~ ~ 441 17, 1 | przyćmiony blask oręża:~Dowieść, że Polak jest na drodze 442 21, 11| Stwierdzą me słowa i będą dowodem,~"Z jakim, o Królu! dzielisz 443 23, 13| cały,~Dzieł jego trwają dowody:~Zbity w Inflanciech Suderman 444 9, 15| wojownicy,~"Wspólnego odtąd doznający losu~"Drogiej krwi Piastów 445 26, 10| Turczyn, Szwed mężny i Moskwa doznała~Dzielności jego oręża.~ ~ 446 2, 9 | Szabla Polaków, tylekroć doznana,~Na hardych karkach przeważnie 447 18, 12| pełen zemsty za krzywdy doznane,~"Skoro mu dana litewska 448 31, 9 | zamiarze~Od możnych przeszkód doznawał;~Turczyn Kamieniec i Podole 449 28, 16| zechcecie,~"(Tyle jej smutnych doznawszy przykładów)~"Bodajbym nie 450 6, 5 | 5~Pod czułym starca dozorem~Wzrastał w siły Leszek Biały~ 451 28, 18| przyjdzie dni mych kresu dożyć,~"Skończyć gorycze, ciężkie 452 11, 16| tysiące -~Poległ, a gdy krew dreszcz śmiertelny ścina,~Konając, 453 29, 7 | boju pierwszy bieży,~Komu droga miłość, sława.~ ~ 454 9, 15| Wspólnego odtąd doznający losu~"Drogiej krwi Piastów ostatniej dziewicy~" 455 25, 4 | Był to hełm, na nim w zbyt drogim kamieniu~Herb Żółkiewskiego 456 2, 13| Dziwi przepychem i skarby drogimi~Hojnie obdarza.~ ~ 457 27, 7 | z państwy swymi;~Białę, Drohobuż, Kaługę z Możajskiem~Okrywa 458 22, 6 | Uderza w śnieżne swe łono,~Drugą na prochy ciska lont tlejący~ 459 24, 10| Miecz w jednym ręku, w drugim dzierżąc prawa.~ 460 1, 7 | nadszedł świetny dla skromnej drużyny,~Gdzie, jak pogańskie prawo 461 9, 11| 11~Hedwiga drżącym głosem odpowiada -~"Ofiary 462 10, 6 | zaszczęknął broni,~I ziemia drżała pod tętentem koni.~ ~ 463 14, 2 | ziemię,~Zadrżał w posadach: drżało Chrześcijaństwo,~Poszły 464 29, 15| rycerzu, mile~Między cichym drzew tych cieniem;~Niech księżyc 465 10, 8 | strwożył,~Natarł na króla i drzewcem nań złożył~ ~ 466 11, 2 | z młodu niecił wojennego ducha,~Uczył, jak na ostre godzić;~ 467 27, 9 | 9~Kiedy Władysław korzy dumne cary,~Pod Oczakowem Koniecposki 468 1, 22| blaskiem~Lud niecierpliwy dumnie się gromadzi,~Wita. go panem 469 10, 5 | te się zdadzą~"Na karki dumnych" - Jagiełło odpowie.~"Tu 470 Bog | za nas, krześciany.~ ~O duszy o grzeszne sam Bóg pieczą 471 1, 8 | zastawiają tłustymi mięsiwy~I duże czary napełniają miodem.~ ~ 472 30, 13| się do bramy,~Suknie miał dużo wydarte,~W twarzach postrzały 473 28, 11| 11~Przez lat dwadzieścia w wojnach z najeźdźcami~ 474 20, 6 | zawołał sejm cały.~Wtem dwaj rycerze weszli z chorągwiami,~ 475 27, 9 | Oczakowem Koniecposki śmiały~Po dwakroć gromi Turki i Tatary,~I 476 13, 3 | przekładał.~Życzyła Polska, by dwiema narody,~Jak Władysław, wspólnie 477 21, 2 | wystawiał,~Jak przez lat dwieście rod Jagiełłów dzielny~Polskę 478 14, 10| każe konia stawić,~Woła na dwór swój: "Idźmy, dzieci moje!~" 479 32, 12| licznym orszaku jadą z nim dworacy,~Szata ich złotem i perłami 480 18, 17| hetman z Litwą i królewskim dworem~"Szedł do Wiśniowca, gdzie 481 4, 8 | składa,~Z rozkazu króla huf dworzan zawzięty~Z dobytą bronią 482 11, 8 | najtkliwsze wznieciło wspomnienia~Dwunastu książąt z Piastów pokolenia~ ~ 483 12, 5 | Lecz książę ledwie rok dwunasty liczył,~Stracił Witolda 484 14, 1 | ręką świętokradzką~Księżyc dwurożny.~ ~ 485 18, 18| obelgi pomścili,~"Oto się dymią miast waszych pożogi.~ ~ 486 14, 8 | Powiększał wicher pędząc dymu kłęby,~Okropność chwili~ ~ 487 3, 1 | się Polsce za Chrobrego działo!~Ziścił on kraju nadzieje:~ 488 14, 11| sławy,~Z orężem w ręku leci dziarska młodzi,~W pośrodku bębnów 489 27, 10| wśród krzyków weselnych,~Na dziarskich koniach panią swą spotyka.~ ~ 490 3, 1 | orał pole śmiało,~Na dworze dziarskie turnieje.~ ~ 491 6, 2 | 2~"Ty się śmiejesz, dziecię lube!~"Bo nie znasz twojej 492 5, 1 | Jeszcze Bolesław był małym dziecięciem,~Już czuł w sobie żądzę 493 6, 3 | postradał.~"Tułasz się, biedna dziecino!~Ja cię przytulę do łona,~" 494 5, 2 | 2~Rozrzewnień ojciec tą dziecka ochotą,~Hełmem okrywa mu 495 4, 2 | ze łzami: "Trzech tronów dziedzice~"Błagamyć, królu, niech 496 20, 3 | obszernymi~"Już połączone z dziedzictwy naszymi.~ ~ 497 24, 5 | 5~Dziedziczną Szwedów utracił koronę,~ 498 29, 10| Wszędzie hełmy i pancerze,~Dziedziniec, bramy i wieże~Zewsząd okrył 499 22, 1 | 1~Uczą nas dzieje i obraz niesprzeczny~Ciągłych 500 14, 12| Wyszedłszy w błonie, Bogu dzięki daje,~Grzebie poległych 501 17, 4 | Brzmiały świątynie Pańskie dzięków pieniem;~Lud, wokoło zgromadzony,~ 502 30, 13| Świadczyły bitwy uparte,~Król mu dziękował za wierność stateczną,~Lud