Part, Strofa

1003  23, 14|              twierdzę, stepy nieużyte~Ludnymi włości okrywa,~W sztukach,
1004  23, 3 |           przyjaciół udziela~Temu, co ludom panuje:~W Zamoyskim Stefan
1005  10, 5 |             Boże, co dzierżysz w ręku ludów zdrowie,~"Błogosław w słusznym
1006  27, 10|              brzegów Sekwany przybywa Ludwika,~Ozdobny hufiec wśród krzyków
1007   8, 14|             pyszne grody,~Na urzędach ludzie zdatni;~Takim był z Piastów
1008  23, 12|          Skrócił ustaw poczet tłumny,~Ludzki dla cnoty, dla zbrodni surowy;~
1009  18, 5 |              go więzienia,~"Nigdy tam ludzkie; głos nie doszedł mowy,~"
1010  32, 6 |         bojaźnią przejęty,~Stolicę na łup wydając pogańcom.~ ~
1011  11, 15|           stali~Na karacenach srebrna łuska pryska,~Padają trupem zuchwali~
1012  18, 2 |              mym łożu i weź wdzięczną lutnię,~"Śpiewaj o jakim rycerzu
1013  33, 15|                  15~Posąg twój będzie luu otaczał mnogi;~Ten napis
1014   2, 5 |           tego, co przewinił,~Miśnię, Luzatów i żyzne Morawy~Swymi uczynił.~ ~
1015  17, 11|            cały.~Okryło wojsko czyste Lwowa błonie,~Pyszne w lud dzielny
1016   2, 14|             Był to król dobry, w boju lylko srogi,~Był sprawiedliwy
1017  26, 19|               znaki w nim śmiertelne,~Łzą cichą jagody rosi.~ ~
1018   8, 6 |        zazieleni pole,~Tak rządem, co mądrość dała,~Zakwitnęła Polska
1019  32, 10|          tłumy rycerstwo skrzydlate~I Mahometa chorągiew wydziera,~Zdobywa
1020  25, 2 |                                     2~Maj właśnie drzewa i kwiaty
1021  31, 5 |             krajowi~Obszerny stracili majątek;~Już go z okrzykiem i radosną
1022   9, 13|              Już na wyniosłym zasiadł majestacie,~A obok miejsce królowa
1023  17, 7 |                 7~Tłum wielkich ludzi majestat otacza,~Tomicki przy rządu
1024   8, 6 |                         6~Jak w dzień majowej pogody,~Gdy deszcz ciepły
1025  16, 17|               Bodajby zgon mój, pełen mąk i trwogi,~"Okropnym został
1026  23, 8 |            działa, skończona wyprawa,~Maksymilijan przed Zamoysidm stawa.~ ~
1027   1, 5 |             zewsząd czysty,~Za Gopłem małą pasiekę posiadał,~Cienił
1028  18, 3 |        Niezmiernej siły, choć wzrostu małego,~"A imię nosił Konstanty
1029   5, 3 |                                     3~Mały Bolesław, radością wzruszony,~
1030   5, 1 |                1~Jeszcze Bolesław był małym dziecięciem,~Już czuł w
1031  26, 14|             przenika,~Tonącą we łzach małżonkę swą ściska~I wsiada na knń
1032  18, 16|             16~"W zamku Ostrogskim na małżonki łonie~"Wódz nasz niedługiej
1033  28, 5 |           Brandenburczyk, niepomny na maństwo~Wkracza z Rakoczym z niewiarą
1034  12, 18|                             18~Jak ów Marceli na Augusta dworze,~Co był
1035 Bog    |        króluje, k sobie ją przyima.~ ~Maria dziewice, prośmy synka twego~
1036   8, 2 |             do Wiślicy~Polaków plemię Marsowe;~Oni w zbrojach i przyłbicy,~
1037  21, 2 |                                  2~To martwe ciało i ten kir śmiertelny~
1038  31, 7 |                                 7~"Ta matka, co cię do łona przytula,~"
1039  31, 6 |           tłumu uwolnionym,~Król lubą matkę ogląda,~I klęka przed nią
1040  16, 7 |        Porżnięte dzieci i nieszczęsne matki.~ ~
1041 Bog    |              U Twego syna gospodzina, matko zwolena, Maryja!~Zyszczy
1042  10, 3 |            mężne Lecha plemię;~Książę Mazowsza z swym ludem gotowym,~I
1043  13, 12|         Wołoch i ci, co Pomorze,~I co Mazowsze dzierżeli;~Za nimi świetne
1044   4, 12|              12~Tam dotąd kamień leży mchem okryty,~Jodła mu cienia
1045  16, 5 |              wspomnienie,~"Co wznieca męki zbrodni niezmazanych!~"Robak
1046  31, 7 |          Jakeś był synem, lubym sercu memu,~"Tak dziś bądź ojcem ludowi
1047  30, 1 |        szykował,~A kiedy słyszał, jak męsrwo chwalono,~Żądzę do bojów
1048  28, 8 |         piorun, błyskał i uderzał,~Ni męstwu jego ocean zburzony~Kresu
1049  13, 10|     słowiańskie narody,~I ci, co piją mętne Dniepru wody.~ ~
1050  30, 9 |             mu córka ze łzami~"Czemuż mężczyzną jam się nie rodziła,~"Bym
1051  18, 14|             Rycerze moi, dziś bądźcie mężnymi,~"Woła ogromnie... Ci już
1052   4, 3 |                Przysięgam na ten oręż mężogubny.~"Że go nie złożę, aż dumę
1053  13, 10|           król w Piotrkowie~Na obrady mężów biegłych,~Wtenczas raz pierwszy
1054   7, 10|              powróceni jeńcy,~Starcy, mężowie, dzieci i kobiety~Ci, widząc
1055  19, 10|             wielkości wspaniałe,~Co w mgnieniu oka zmknęły,~Przywodząc
1056   1, 7 |            syna postrzyżyny~Obchodzić miano przez ucztę wspaniała.~ ~
1057  16, 13|               powrót do cnoty~"Zdradą mianował; w zapalczywym gniewie~"
1058   4, 9 |       Bolesław, w gniewie nie znający miary,~Nieustraszony, zemsty dokonywa;~
1059   |                        DUMA O KNIAZIU MICHALE GLIŃSKIM~ ~
1060  19, 1 |                             1~"Czemuż mię losy zbyt nielitościwe~"
1061  10, 6 |               cisawego wsiada,~Dobywa miecza i zniża przyłbicę,~Wojsko,
1062  10, 4 |          krzyżacki staje,~Trzymał dwa miecze, z postacią zuchwałą~"Mistrz
1063   1, 24|     chciejcież rolnictwo szanować:~"W mieczu i pługu są Polaków siły".~
1064  20, 9 |      powszechnemu~"I wspólnych z nami miej nieprzyjaciel!;~"Pamiętaj,
1065   1, 10|          czołem nachylonym~Proszą, by miejsca chcieli zasiąść swoje;~Lud
1066  23, 4 |            królu siedział Farensbach, Mielecki,~Wejer, Żółkiewski, Bekiesz,
1067   8, 4 |         mówiąc, spisane księgi~Z ręku Mielsztyna odbiera;~Pieczęć wisiała
1068  14, 4 |           wojskiem wstępuje,~Hospodar mieniąc ze Albrycht nań zmierza,~
1069   1, 12|        Zostawcie Piasta w szczęśliwej mierności~"Przy jego pługu, pasiece
1070   1, 8 |              Stół zastawiają tłustymi mięsiwy~I duże czary napełniają
1071   8, 13|         Szczęśliwy kraj cały,~Gdy tak mieszczanin wspaniały".~ ~
1072  11, 1 |       Karpackich, w zamku starożytnym~Mieszkał rycerz zawołany:~Był on
1073   1, 14|                 14~Postać ich Niebian mieszkańców wskazuje:~Od barków śnieżne
1074  19, 5 |               Do ostatniego wiedli je mieszkania.~ ~
1075  33, 2 |            Białe z czerwonym proporce migają,~Wstrzęsło się miasto radości
1076  18, 11|               modli, bojary wysłane,~"Mijając kościół, pędzą torem drogi,~"
1077  32, 13|               ci uczynił tę przysługę miłą."~ ~
1078   6, 8 |                                 8~Gdy milczą, Goworek stary~Tak ich zdumienie
1079  31, 6 |              łzami oblewa~I tym słowy milczenie przerwa.~ ~
1080  18, 18|        Konstanty wołał: - "Towarzysze mili,~"Dziś w ręku naszym barbarzyniec
1081  29, 14|              do ranka~Rozwodzi skargi miłosne.~ ~
1082  21, 4 |            Woła: "Ktokolwiek ojczyznę miłuje,~"Niechaj większości zdania
1083 Bog    |               domieściż, Jezu Chryste miły~Bychom z Tobą byli,~Gdzie
1084  21, 11|           sztyletu zza piersi dobywa,~Mimo króla przelęknienie,~Uderza
1085   1, 13|               przed dom jego ciż sami miodzieńce~Przyszli, światłości okryci
1086  25, 20|               pędzić chwile~I laur na mirtu gałązkę zamienić.~
1087  19, 8 |              łamali;~Dalej kirysnik w misiurce i zbroi~Wjechał na koniu
1088   2, 5 |            ukarał tego, co przewinił,~Miśnię, Luzatów i żyzne Morawy~
1089  10, 11|             powoli wiezione~Wielkiego Mistrza zwłoki, krwią zbroczone.~ ~
1090  25, 7 |              co sławy chęć wyssałeś w mleku,~"Zamoyski twoje przepowiadał
1091  29, 7 |                            7~Elżbieta młoda i hoża,~Wierna miłości i
1092  29, 3 |          skropił obfity,~Wspomniał na młodość szczęśliwą~I na wiek swój
1093  11, 3 |            Pańskiej świątnice,~Bierze młodzian cześć rycerza,~Ojciec mu
1094   1, 11|               uczcie świetni zniknęli młodzieńcy,~A lud zgodnymi zawołał
1095  29, 1 |               obronie,~Zyskał odważny młodzieniec~I w szlachetnym poległ zgonie.~ ~
1096   5, 1 |   wtargnięciem~Król wysyła na Morawy,~Młodziuchny książę, widząc szyki zbrojne,~
1097  19, 6 |       Uwieńczon ciemnym wawrzynem,~Na mm pisane hetmana zasługi~Zwycięstwo
1098   |                             KAZIMIERZ MNICH~ur. 1016, 1038-1058~Śpiew
1099  14, 6 |               6~Gdy żołnierz w rotach mniej porządku zważa~Huk go raptowny
1100  13, 7 |            patrz na widok mej nędzy!~"Mniejsza, ze legnę pod srogimi ciosy,~"
1101  22, 4 |                                  4~"I mnież to - rzecze - mnie, słabej
1102   8, 10|          wokoło;~Niosły przodem hufce mnogie.~Korony i skarby drogie.~ ~
1103  29, 11|               Jak tylko oko zamierza;~Mnóstwem się Stefan nie trwożył,~
1104   1, 10|                a z tłumem zwiększonym~Mnoży się pokarm i słodkie napoje.~ ~
1105   1, 18|               się Polska w pierwszych mocarstw rzędzie,~"A cne książęta
1106   8, 11|               gody~Czterech potężnych mocarzy,~Królów, książąt z Niemiec
1107  18, 11|                        11~"Gdy on się modli, bojary wysłane,~"Mijając
1108 Bog    |               myśli człowiecze,~Słysz modlitwę, jąż nosimy,~A dać raczy,
1109  33, 10|                                    10~Modły kapłanów, braci twoich łkania~
1110   6, 7 |                           7~Królowa w modrzewim dworze,~W skromnej siedziała
1111  11, 11|                 Ci, co się zlękli, ci mogą uciekać,~"Polacy wolą chlubnej
1112  25, 15|         zamienią się klęski?~"Że, nie mogąc się Turków oprzeć sile,~"
1113  20, 5 |               Czegóż nim umrę, więcej mogę żądać,~"Jak jeden naród
1114  16, 5 |       najechał w nieprzyjaciół sile,~"Mogęż choć jedną mieć spokojną
1115  29, 15|        cieniem;~Niech księżyc głuchej mogile~Przyjaznym świeci promieniem.~
1116  19, 1 |            już siwe~"Do jednej z tobą mogiły?~"Z tobąm ja walczył, obce
1117  30, 9 |             się nie rodziła,~"Bym się mogła bić z Szwedami?"~"Dziewko -
1118   4, 5 |           zawołał - te kraje zdobyte~"Mogłem zatrzymać za trudy łożone,~"
1119  18, 14|                           14~"Rycerze moi, dziś bądźcie mężnymi,~"
1120  16, 17|              srogi~"Nigdy nie poszedł moich czynów śladem;~"I cóż, że
1121  11, 6 |              Jagiełło wojuje,~"I kraj moj w ciężkiej potrzebie~"Wszystka
1122   9, 12|                                    12~Monarcha Litwy radością przejęty~
1123  13, 1 |           liczne posty,~By mu o losie monarchy doniosły.~ ~
1124  30, 4 |        ochoczy i śmiały~Przyszedł pod Monasterzyska,~Z gołymi piersi wpadł pierwszy
1125  24, 7 |           krwawej stali~Zadawać ciosy morderskie:~Gdzie spojrzysz, jedne
1126  30, 10|             Polski chwałę,~Przez ławv morskie na wątpliwej nawie~Prowadzi
1127  26, 7 |         łodziach ogień niosąc wzdęty,~Morskiej powierza się fali;~Pod Salą
1128  22, 7 |          Gromadzi swoich rycerzy,~Jak mórz spienionych wzdęta wichrem
1129  27, 5 |            zniszczone kraje,~Wtenczas Moskale pełni ciężkiej trwogi,~Proszą
1130  25, 9 |              oręż twój gotowy~"Wojska Moskali rozproszywszy liczne,~"Wkłada
1131  26, 1 |                     1~Kiedy Batory na Moskalów godzi~I litewskie pułki
1132  24, 5 |               Szwedów utracił koronę,~Moskiewskiej zajrzał synowi,~Niezdolnym
1133  25, 14|              byś jej klęski słodził,~"Moskwać przeze mnie śle poddaństwa
1134  29, 10|              okrył lud ciekawy;~Spada most, co zamku strzeże,~Ciągnie
1135  20, 2 |            naród pana,~A wtem Augusta mowa usłyszana:~
1136   4, 2 |        Jaromir; ci w krótkiej osnowie~Mówią ze łzami: "Trzech tronów
1137   9, 2 |                cudna piękność lica,~W mowie, w uśmiechu, w każdym czynie
1138  27, 7 |             Białę, Drohobuż, Kaługę z Możajskiem~Okrywa wojskiem i Orły białymi.~ ~
1139  30, 15|         widział Polak że i bez buławy~Można zwyciężać i dobić się sławy.~ ~
1140  20, 5 |                           5~"Jesteśmy możni, będziem potężnymi,~"Jeśli
1141  12, 8 |               Znając jak król ten był możnym i śmiałym,~Troskliwy o swą
1142  24, 8 |                 woła do skupionych -~"Mścić się krzywd naszych i swobód
1143  22, 9 |              Wielkołuki~Poznały swego mściciela.~ ~
1144  28, 2 |       Chmielnicki, połączon z Tatary,~Mścił się bezpieczny.~ ~
1145  25, 13|        krzywdy przodków nigdy się nie mściły!~ ~
1146  30, 11|           Rakoczego uśmierza~I, nigdy mściwej nie składając broni,~Znosi
1147  11, 16|            mdlejące,~Z okropną wrzawą mściwy Turczyn wpada~I topi mieczów
1148  30, 8 |           Gustawa nie schwytał,~Znowu mszcząc się krzywd zadanych,~Wpada
1149  12, 7 |              panem~Pomorzan, Wołoch i Multan lennicy~Bili kolanem.~ ~
1150   2, 11|         Wchodzi Bohatyr w rozstąpione mury,~Wśród radosnego wokoło
1151   7, 11|               i kraj ten spokojny~Jam musiał walczyć, ty korzystaj z
1152  32, 6 |                                6~Kara Mustafa, tłum Turków zawzięty,~Groźnie
1153  12, 14|           Wszczyna pod Warną z tłumem Muzułmanów~Bój wiarołomny.~ ~
1154  23, 14|           swego przyzywa;~A wdzięczne muzy czynom pełnym chwały~I cnotom
1155  26, 2 |             śmiałej postawy?~Albo się mylę, lub nad nim już świta~Promień
1156  19, 10|            oka zmknęły,~Przywodząc na myśl, jak wszystko nietrwałe,~
1157  25, 3 |           zbawiły;~Wzdychał, koń jego myślom się stosował,~Z zwieszoną
1158   5, 3 |          zimno znosi~I w trudach siły nabiera.~ ~
1159  33, 16|           tarczy,~Pewien, że przez to nabywszy twej cnoty,~Tysiącom starczy.~ ~
1160  15, 5 |                Jęły na Litwę chmurami nachodzić.~Król w Lidzie jęcząc w
1161  28, 1 |              Za niego spisek sąsiadów nachodził~Kraj nieszczęśliwy.~ ~
1162  16, 2 |         cierpień ciosy,~Na ręku głowę nachyloną wspierał,~Wzdychał i żale
1163  21, 2 |             wsławiał;~Wspominał każdy nadane swobody,~Świetne zwycięstwa,
1164  15, 1 |               Ojca liczne potwierdził nadania.~Zaszła w Radomiu pamiętna
1165  27, 16|              zgadł, że temu, co prawa nadawał,~Sąsiedzi smutne nakażą
1166  16, 10|                                   10~"Nadęty pychą przez ten czyn tak
1167  33, 11|           nagrody,~I zamiast słodkich nadziei ziszczenia -~Gorzkie zawody.~ ~
1168  29, 4 |             dłoni,~Syn ciężką starość nagradza,~Zdolny do konia i broni.~
1169  23, 5 |             piękność męstwa staje się nagrodą".~ ~
1170  20, 8 |               tym mieczem uderzam.~"W nagrodę własnej i przodków twych
1171  21, 10|            szlachetne,~"Co ci te dary nagrodzą.~"Ach! nie ma dla nas zbyt
1172  16, 16|                    10~"Widok ojczyzny nagrodzi sowicie~"Spędzone w płaczu
1173   6, 13|                                    13~Nagrodziły Nieba hojnie~Tę szlachetność,
1174   3, 14|           dzielne Lecha plemię~"Obcym najazdom ulegać".~ ~
1175  16, 5 |          powiek zmordowanych;~,Jam ją najechał w nieprzyjaciół sile,~"Mogęż
1176  16, 10|             Ojczyznę z wojskiem obcym najechałem.~ ~
1177   5, 4 |            panował,~Pewien, ze tłumem najętych orszaków~Zastraszy dzielnych
1178  20, 4 |                Zwycięża; Łaski pędząc najezdnika,~"Pod Oczakowem obozy zatyka.~ ~
1179  10, 5 |             Daj nam zwycięstwo, zgubę najezdnikom!"~ ~
1180   3, 6 |          hołdu się wzbrania;~Tu Czech najeżdża granice:~Słychać płacz ludu,
1181  28, 11|               dwadzieścia w wojnach z najeźdźcami~Król ten odzyskał kraje
1182  17, 12|             12~Naród, co snadnie mógł najeźdźców zgładzić,~Z własnym królem
1183  22, 9 |           Potocki, Uświata, Rewela,~I najeżone spiżem Wielkołuki~Poznały
1184  31, 9 |               Lecz próżno; król ten w najlepszym zamiarze~Od możnych przeszkód
1185  32, 16|                       16~To było jego najmilsze ustronie;~Tam słodząc troski
1186  11, 8 |           panów orszak wspaniały,~Ale najtkliwsze wznieciło wspomnienia~Dwunastu
1187   7, 10|               Weselnym godom przydali najwięcej,~W śnieżnym ubiorze z kwiecistymi
1188  31, 4 |              szyki na złotym rydwanie~Najwyższy kapłan okręża:~"Jakiego -
1189  27, 16|              nadawał,~Sąsiedzi smutne nakażą przysięgi.~
1190  23, 6 |                                     6~Nakazał pyszne dla hetmana gody~
1191   1, 7 |            Gdzie, jak pogańskie prawo nakazało,~Pierworodnego syna postrzyżyny~
1192  11, 6 |          Lubej ojczyźnie pierwsza się należy"~ ~
1193   4, 5 |                 Lecz wolę oddać, komu należyte;~"Niechaj lud mężny i bliski
1194  23, 4 |                            4~Nieraz w namiocie król wodzów zgromadzał~Przy
1195  26, 18|             złaman trudami i laty,~Do namiotu wodze zbiera.~ ~
1196   1, 6 |                 6~Znana sąsiadom była naokoło~I dobroć jego, i gościnna
1197   8, 9 |              co piją Sanu wody,~Wołyń naówczas bezdrożny,~I Lwów, i Halicz
1198  16, 10|  Zabrzezińskich z dawna mi nieznośny~"Napadłem w nocy, porżnąłem uśpionych,~"
1199 Bog    |                Bożycze,~Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze,~Słysz
1200   1, 8 |         tłustymi mięsiwy~I duże czary napełniają miodem.~ ~
1201   1, 10|            Mnoży się pokarm i słodkie napoje.~ ~
1202   7, 12|       bezdrożne pustynie;~"Niech pług naprawia, co oręż wywrócił;~"Wznoś
1203  23, 4 |         bitwach, szturmach z nimi się naradzał~I o szyków rozstawieniu;~
1204  20, 1 |              W wyniosłym gmachu dwóch narodów stany~Już się zebrały na
1205  31, 5 |              5~Był Wiśniowiecki lubym narodowi,~Jako dawnych książąt szczątek,~
1206  23, 10|                tak Nieba kazały,~"Nie narzekaj na niewolę:~"Poznasz, jak
1207   3, 6 |           Słychać płacz ludu, ciężkie narzekania,~Goreją Pańskie świątnice.~ ~
1208  18, 21|                  21~"Próżno Tatarzyn, nastając zuchwale,~"Chmurą strzał
1209   1, 1 |          prawicy,~Naród, chcąc wybrać następcę do tronu,~Zebrał się w pięknych
1210  21, 9 |             co Piastowie mieli~"I ich następcy ze sławą dzierżeli.~ ~
1211   4, 5 |            Niechaj lud mężny i bliski naszemu~"Sam włada, nigdy me służy
1212  20, 3 |               połączone z dziedzictwy naszymi.~ ~
1213   7, 3 |              dniu tym prowadził szyki natarczywe~A chcąc na chwilę wypocząć
1214  10, 8 |               i nikt go nie strwożył,~Natarł na króla i drzewcem nań
1215  16, 6 |              urodę, odwagę,~"Wszystko natura zlała na mnie hojnie;~"Zwycięskich
1216  21, 7 |            brata słyszy,~Rączego koma natychmiast dosiada~I samotrzeć w nocnej
1217  23, 14|          włości okrywa,~W sztukach, w nauce męże znakomite~Do domu swego
1218  22, 14|             raziły brzmienia,~Na głos naukom przychylnego męża~Muz dziewięciu
1219  30, 10|             ławv morskie na wątpliwej nawie~Prowadzi szyki zuchwale,~
1220   6, 6 |                Oddal Goworka, korona~"Nazad ci będzie wrócona."~ ~
1221   1, 17|          zachód kres państwa granicy~"Naznaczą w rzekach żelaznymi słupy.~ ~
1222  31, 2 |              2~Jest pod stolicą włość nazwiskiem Wola,~Głośnie w dziejach
1223   5, 6 |           pamiątki,~Psiem Polem dotąd nazywa.~
1224   8, 5 |    zwierzchność surowa,~"Nie zapłacze nędzna wdowa."~ ~
1225  14, 15|              wtem powietrzem tknięty,~Nędznie umiera.~
1226  20, 4 |           gromi i Ulę mu bierze;~"Pod Newlem dzielny oręż Radziwiłła~"
1227  28, 10|               Wśród srogiej zimy, pod niebem iskrzącym~Nasi walczyli.~ ~
1228  29, 12|          nieulękniony~Walczy w tłumie niebezpiecznym,~Strzałą w piersi ugodzony,~
1229   1, 14|                         14~Postać ich Niebian mieszkańców wskazuje:~Od
1230   1, 15|            Piasta: "Pan, co mieszka w Niebie,~"Co zedrze wnukom twym
1231 Bog    |              prośmy synka twego~Króla niebieskiego~Aza nas uchowa ode wszego
1232  21, 5 |             królem Henryka".~Prymas w niebo ręce wznosi,~Razi powietrze
1233  30, 2 |              służyć znaku;~Ubiór jego niebogaty~Z kopiją w ręku, w żelaznym
1234  13, 8 |         pysznych gmachach srogi pożar niecą.~ ~
1235   6, 9 |                   9~"Ja stary, władzy niechciwy,~"Do skromnej ojców zagrody~"
1236   3, 3 |                                   3~Z niechętnej do nas przywiedziona ziemi,~
1237   7, 6 |         naszych hordy rozpościera:~"I niechętnym dzisiaj książęciem północy~"
1238  19, 3 |            plemię~"Do ustawnych bojów nieci,~"Nie dosyć jemu własnej
1239  13, 9 |                Jarzma Krzyżaków Prusy niecierpliwe~Całkiem się Polsce oddają.~
1240  12, 11|               Słowaki,~Co obce jarzmo niecierpliwie znoszą,~Ci widząc wspólną
1241   1, 22|              z jutrzenki blaskiem~Lud niecierpliwy dumnie się gromadzi,~Wita.
1242  11, 2 |               odrodzić,~W nim z młodu niecił wojennego ducha,~Uczył,
1243   6, 2 |          twego woli~"Wydarłać państwo niecnota.~A jam wdowa, ty sierota.~ ~
1244  16, 1 |        Gliński, znajomy z zwycięstw i niecnoty,~Liczył dni smutne ciężkimi
1245  28, 4 |         wojuje,~A godzien przekleństw niecny Radziejowski~Szwedów zwołuje.~ ~
1246   6, 1 |           opuszczona~Helena, w stroju niedbałym,~Gdy syna trzyma u łona,~
1247  33, 3 |                                     3~Niedługa radość! Każdy pyta chciwie:~"
1248  18, 16|             małżonki łonie~"Wódz nasz niedługiej swobody kosztował:~"Tatarzyn,
1249   3, 11|             ślubów uwolniony,~Tknięty niedolą ojczyzny,~Wraca, Polaków
1250  23, 10|              wspaniały~"Osłodzi twoją niedolę.~"Nie chcemy krajów sąsiadom
1251  22, 5 |           zegnę,~"Nie będę patrzyć na niegodne czyny,~"Wolną niewiastą
1252  20, 7 |                     7~Gdy łzy radosne niejeden wylewa,~Aż Jan Przerębski,
1253  26, 5 |         Wielkim stał się wojownikiem.~Niejedną klęskę bitnym Szwedom zadał~
1254   7, 2 |                                     2~Niekiedy księżyc wychodząc z obłoków,~
1255  24, 10|                               10~Choć niekorzystne, pełne jednak chwały~Były
1256  16, 2 |            wiekiem i troski zorane,~W nieładzie śnieżne spadały mu włosy;~
1257  32, 2 |               dymem,~Kiedy Sobieski z nielicznymi szyki~Zniósł bisurmańskie
1258  19, 1 |               1~"Czemuż mię losy zbyt nielitościwe~"Na ten smutek zostawiły?~"
1259   9, 23|             wsławione cnotami,~Śmierć nielitosna zbyt wcześnie przecina;~
1260   7, 4 |          wojen srogie widowisko~"Skąd nieludności i pustyń przyczyna~"Ścięte
1261  28, 2 |                 2~Nasza to chciwość i nieludzkie kary~Zburzyły naród Kozaków
1262  22, 6 |             ciska lont tlejący~I gubi niemęskie grono.~ ~
1263  16, 8 |               się wieczorem,~"A nurty Niemna, niewiernych posoką~"Wezbrane,
1264  30, 14|         uśmierza koszowych,~Ciężka go niemoc porywa,~Po drodze starzec,
1265  15, 5 |           Lidzie jęcząc w śmiertelnej niemocy,~Odważnej Litwie nie zdołał
1266   3, 3 |              nas przywiedziona ziemi,~Nienawidziła Polaków,~Nas obarczała zdzierstwy
1267   6, 6 |            przez cnoty swoje~Wzbudził nienawiść dworaków?~Przyszli na Leszka
1268  28, 18|             Skończyć gorycze, ciężkie niepokoje,~"Błagam was, raczcie w
1269  26, 9 |            zgwałcił karność wojskową,~Niepowściągniętym gniewem się zapalał~I umiał
1270  30, 1 |         chwalono,~Żądzę do bojów czuł niepowściągnioną.~ ~
1271  14, 5 |              Jest las rozciągły okiem nieprzejrzany,~Od czarnych buków imię
1272  28, 10|                                  10~Z nieprzyjacielem, zewsząd powstającym,~Nieraz,
1273  26, 6 |      Sudermana;~Przezeń kircholmska z nierównymi siły~Pamiętna w dziejach
1274   3, 15|               Kazimierz uiścił:~Błędy nierządu poprawił,~Z Niemców, Rusinów
1275  10, 13|          zbroje zwleczone~"W tryumfie nieście; niech w państwa stolicy~"
1276  21, 7 |          głębokim wszystko pogrążone,~Nieścigłym pędem dąży w obcą stronę.~ ~
1277  25, 6 |            wierzchołkach swych wiatry niesiecie!~"Roznieście ciężkie żale
1278  23, 6 |           Szli skrępowani więźniowie,~Niesiono wziętych grodów wizerunki,~
1279  27, 2 |      podnosząc dłonie,~Hołd mu oddają nieskażonej wiary.~ ~
1280  28, 7 |             się zawsze wzdrygał~Okryć niesławą.~ ~
1281   5, 5 |              utracę,~"Niżeli ścierpię niesławę narodu~"I podły haracz zapłacę."~ ~
1282   4, 12|              Bolesława,~Pomny na jego nieśmiertelne czyny,~Płacząc nad losem,
1283  25, 10|                   10~"Hetmanie, pełen nieśmiertelnej sławy,~"Dniu w sercach polskich
1284  18, 6 |       opuszczony,~"Przed swoim jeńcem niespodzianie staje.~ ~
1285  30, 7 |               gromi nad Sanem,~Owdzie niespodzianym zwrotem~Rzuca się z koniem
1286  22, 1 |               Uczą nas dzieje i obraz niesprzeczny~Ciągłych zwycięstw pod Stefanem~
1287  27, 3 |                3~Krótko przysięga lud niestały wiąże,~Już tłum hojarów
1288  16, 11|               obcych wojsk orszaków,~"Niestety! Polak walczyłem Polaków!~ ~
1289   3, 14|          osierocał ziemię,~"Czas jest nieszczęściom zabiegać:~"Nie ścierp, by
1290  29, 14|            Zbroję jego zawiesili;~Tam nieszczęśliwa kochanka,~We łzach pędząc
1291   6, 1 |          skargi płaczliwe~Na swe losy nieszczęśliwe:~ ~
1292  28, 1 |               sąsiadów nachodził~Kraj nieszczęśliwy.~ ~
1293  18, 10|                 Panie, co czuwasz nad nieszczęśliwymi,~"Coś jest obrońcą niewinnie
1294  16, 7 |          ostatki,~"Porżnięte dzieci i nieszczęsne matki.~ ~
1295  16, 3 |          świata, słodkimi swobody~Dla nieszczęsnego ojca pogardziła;~Dla niego
1296  18, 19|                 Kryją się w puszczach nieszczęśni oracze,~"Kraj nasz końskimi
1297  19, 10|      Przywodząc na myśl, jak wszystko nietrwałe,~Łzy patrzącym wycisnęły,~
1298  22, 15|           złote,~Przestępstwu srogi i nieubłagany,~Korzył dumę, wznosił cnotę.~ ~
1299  29, 12|               świszczą.~Lecz gdy wódz nieulękniony~Walczy w tłumie niebezpiecznym,~
1300  23, 2 |                Pod czterema królmi, w nieustannym znoju,~Radził w senacie
1301   2, 15|               dla szczęścia i chwały,~Nieutulony i w ciężkiej żałobie,~Płakał
1302  23, 14|             14~Wynosi twierdzę, stepy nieużyte~Ludnymi włości okrywa,~W
1303  29, 3 |             szczęśliwą~I na wiek swój nieużyty.~ ~
1304  30, 5 |             Okryty burką, w słotach i niewczasach~Trawił w boju dni i nocy,~
1305  20, 9 |         wymiarze~"Prędzej czy później niewdzięczników każe."~ ~
1306  17, 9 |          Albertowi,~Nie była wtenczas niewdzięczność przejrzana,~Ni, że holdownik
1307  28, 5 |          maństwo~Wkracza z Rakoczym z niewiarą zuchwałą,~Rzekłbyś, że dawniej
1308  18, 8 |             Pełen zniewagi z okropnej niewiary,~"Dopada konia i skrycie
1309  18, 19|                         19~"Zabranych niewiast, czystych dziewic płacze~"
1310   9, 3 |              darem takiej ręki~Piękną niewiastę i państwo potężne.~ ~
1311  13, 9 |               9~Wzięty gród szturmem, niewiasty trwożliwe~Litości króla
1312  17, 5 |              Kamieniecki,~I ty, coś w niewielkiej sile~Ścigał Tatary przez
1313  22, 11|             11~Car z gmachów swoich z niewielu stronniki~Widzi rzeź, pogorzeliska,~
1314  16, 8 |           wieczorem,~"A nurty Niemna, niewiernych posoką~"Wezbrane, pola.
1315  18, 10|    nieszczęśliwymi,~"Coś jest obrońcą niewinnie skrzywdzonym,~"Daj zdrowo
1316   4, 3 |                3~Bolesław na to; "Gdy niewinność wzywa,~"Prawdziwy rycerz
1317   9, 6 |                6~Gdy ci w Krakowie, z niewymownym trzaskiem~Przybywa z Wilna
1318  24, 5 |          Moskiewskiej zajrzał synowi,~Niezdolnym rządem umysły zburzone~Przyniosły
1319  24, 1 |       podpierał,~A w bezkrólewiu duch niezgód tłumiony~Zajadłość swoją
1320  21, 3 |            chęciach dzielą się stany;~Niezgoda swoje roznieca pochodnie~
1321  15, 2 |             ciężkie jarzmo zrzucił,~W niezgodach naszych swą korzyść postrzega~
1322  32, 5 |                Lecz gdy w tym znalazł niezłomne przeszkody,~Zostało tylko
1323  11, 12|               sługę,~Ten podaje miecz niezłomny,~Czarną z srebrnymi gwiazdami
1324  16, 5 |               Co wznieca męki zbrodni niezmazanych!~"Robak zgryzoty toczy me
1325  18, 3 |                co bojaźń lub trwoga,~"Niezmiernej siły, choć wzrostu małego,~"
1326  24, 3 |           ciężkich bojach, po trudach niezmiernych~Naród Zygmunta uwieńczył,~
1327  24, 2 |                                   2~Z niezmiernym ludem na pole wybrania,~
1328  18, 11|         Ostrogski, dążąc przez szlaki nieznane,~"Ogląda króla i ojczyste
1329  29, 14|         kochanka,~We łzach pędząc dni nieznośne,~Od wieczora aż do ranka~
1330  16, 10|             Zabrzezińskich z dawna mi nieznośny~"Napadłem w nocy, porżnąłem
1331  22, 10|             ciężar polskiego ramienia~Niezwiedzone dotąd kraje.~ ~
1332  11, 16|              gdy już słabiej włada,~I nikną siły mdlejące,~Z okropną
1333   8, 5 |          poskromić,~"By nie szkodziła nikomu.~Gdzie sądu zwierzchność
1334  29, 12|              zwarły się razem,~Śmierć niosące ognie błyszczą,~Hełm się
1335   8, 10|        wojownicy,~Otaczają go wokoło;~Niosły przodem hufce mnogie.~Korony
1336  29, 2 |           Pasterz woli iść w niewolę,~Niż odstąpić swej kochanki.~ ~
1337   5, 5 |                Koronę, życie utracę,~"Niżeli ścierpię niesławę narodu~"
1338  18, 23|             potykali butni;~Lecz porą nocną i pieniem znużony,~Pochylił
1339  21, 7 |     natychmiast dosiada~I samotrzeć w nocnej ciszy,~Gdy w śnie głębokim
1340 Bog    |              Bóg przekłuć sobie~Ręce, nodze obie,~Kry święta szła z
1341   2, 6 |         przewaga,~Wygnan Światopełk u nóg bohatera~Pomocy błaga.~ ~
1342  18, 3 |               wzrostu małego,~"A imię nosił Konstanty z Ostroga.~ ~
1343 Bog    |       człowiecze,~Słysz modlitwę, jąż nosimy,~A dać raczy, jegoż prosimy,~
1344   9, 6 |           złotych kołczanach szparkie nosząc strzały.~ ~
1345  15, 4 |     przytrzymany, gdy swe żale głosi,~Nowa się burza nad Polską unosi.~ ~
1346  24, 7 |               w czystych błoniach tej nowej Farsali~Stanęły szyki braterskie,~
1347  23, 7 |             Na piękną oblubienicę;~Na nowo w śmiałe puszcza się zawody~
1348  27, 4 |              nie kładzie tamy~Wiaźma, Nowogród i Siewierz zdobyte;~Już
1349  23, 12|        Sprawiedliwości bieg przepisał nowy,~Skrócił ustaw poczet tłumny,~
1350  18, 2 |            Siadł giermek i tak zaczął nucić smutnie:~ ~
1351  11, 9 |              ogromnym wojskiem bystry nurt przebywa.~ ~
1352  10, 9 |              dzielny~I jednym cięciem obala rycerza~Ten gdy powstając
1353   3, 3 |             Nienawidziła Polaków,~Nas obarczała zdzierstwy okrutnymi,~Łaskami
1354  16, 15|           Przysypiesz, córko, garstką obcej ziemi!~"Bezbożny kraj ten
1355   4, 5 |             Sam włada, nigdy me służy obcemu."~ ~
1356   1, 8 |             Od rana całym trudnią się obchodem:~Stół zastawiają tłustymi
1357   1, 7 |        Pierworodnego syna postrzyżyny~Obchodzić miano przez ucztę wspaniała.~ ~
1358  12, 1 |            przez okrzyk radosny~Naród obchodził~ ~
1359  25, 2 |           Lecz rycerz wzdychał, żalem obciążony.~ ~
1360  18, 5 |                     5~"Car go srogimi obciążył okowy~"I do czarnego wtrącił
1361   5, 5 |                 Nie zniży Polak przed obcymi czoła,~"Póki ma oręż, odwagę!~"
1362  11, 7 |                                     7~Obdarzon zbroją, litym złotogłowem,~
1363  18, 18|          srogi,~"Czas jest, byśmy się obelgi pomścili,~"Oto się dymią
1364  19, 6 |        hetmana zasługi~Zwycięstwo pod Obertynem,~Homel, Starodub, dzielnym
1365  20, 8 |           księstwo Pruskie, tę ziemię obfitą,~"I na znak hołdu tym mieczem
1366   2, 3 |             krainie,~Zamienia grody i obfite niwy~W głuche pustynie.~ ~
1367 Bog    |            przekłuć sobie~Ręce, nodze obie,~Kry święta szła z boka
1368  20, 6 |                w drugiej Orzeł Biały,~Obiedwie były owite laurami;~Litwin
1369   2, 10|                                10~Już obiegł Kijów, już baszty szerokie~
1370  21, 6 |              chlubne,~Gdy naród króla obiera,~Dlaczegoz duma przez rozterki
1371  13, 2 |           narody,~Próżno się glos ich obijał o skały -~Już nie żył bohatyr
1372  15, 1 |     Aleksander dziełem wspólnej zgody~Objął po bracie trudy panowania,~
1373  18, 13|         Obwarowawszy, dobywa bułata,~"Objeżdża szyki do sprawy gotowe,~"
1374  24, 9 |       niezgody wionął jad piekielny~W obłąkane wodza hordy,~Z obu stron
1375  32, 3 |               nie otarł szabli, krwią oblanej,~A już nieszczęsny Michał
1376  13, 8 |             przywraca,~Wkoło Chojnice oblega,~Szturmowe działa przed
1377   9, 23|           przecina;~A Polak, grób jej oblewając łzami,~Piękną Hedwigę dotychczas
1378  22, 2 |          Litwy,~Rewel i Ryga wojskiem oblężone,~Już się zwodzą ciężkie
1379  32, 8 |              Już na Kalbergu w oczach oblężonych~Widać proporców lasy nieprzejrzane.~ ~
1380  29, 8 |         uzbrojony~Przed swej kochanki oblicze.~"Tobiem winien - rzeki
1381  29, 11|              zlej przygody~W krwawych obłokach powstało.~Bohdan hufce swe
1382  23, 7 |         patrzał na te gody,~Na piękną oblubienicę;~Na nowo w śmiałe puszcza
1383  27, 12|          poziera~Na lube wdzięki swej oblubienicy.~ ~
1384   7, 3 |               sędziwe~Skrwawione ręce obmył w zdroju czystym~I tuż pod
1385  12, 16|              I topią w czoło, z hełmu obnażone,~Śmiertelne ciosy.~ ~
1386  30, 14|             14~Już osiwiały w trudach obozowych,~Kiedy nad Dnieper przybywa~
1387  26, 8 |              Po bitwie, w kole stojąc obozowym,~Nagradzał rycerstwo swoje:~
1388  20, 4 |            najezdnika,~"Pod Oczakowem obozy zatyka.~ ~
1389  32, 3 |            zwycięskim wojskiem w polu obrad staje.~ ~
1390  13, 10|           zwołał król w Piotrkowie~Na obrady mężów biegłych,~Wtenczas
1391  22, 1 |                   1~Uczą nas dzieje i obraz niesprzeczny~Ciągłych zwycięstw
1392   6, 3 |               łona,~"Lecz skądże inna obrona?"~ ~
1393  18, 10|            nieszczęśliwymi,~"Coś jest obrońcą niewinnie skrzywdzonym,~"
1394  12, 8 |              Troskliwy o swą całość i obronę,~Naród węgierski w poselstwie
1395   8, 7 |           twierdz, co granic strzeże,~Obronne baszty i wieże.~ ~
1396  16, 13|            Nieprzyjaciele, śledząc me obroty,~"Krok ten carowi odkryli
1397  15, 3 |            zawolskim sojusz uderzony,~Obrządkiem u nich świętym, uroczystym,~
1398  10, 2 |               wśród świętego kapłanów obrządku~Donoszą gońce, że Krzyżak
1399  19, 8 |                      8~Tu już zaczęto obrzędy rycerskie~Husarze w hartownej
1400   8, 1 |           przykre słoty,~Ugorem stały obszary,~On bil Niemce i Talary~ ~
1401   9, 8 |                 nie tylko swe kraje,~"Obszerną Litwę i kosztowne dary,~"
1402  31, 5 |             ojciec w usługach krajowi~Obszerny stracili majątek;~Już go
1403  16, 8 |          ścigam najezdników,~"Schodzę obszernym leżących taborem,~"Uderzam
1404  20, 3 |                Żyzne Inflanty z porty obszernymi~"Już połączone z dziedzictwy
1405  18, 13|        bechterem a szturmakiem głowę~"Obwarowawszy, dobywa bułata,~"Objeżdża
1406  31, 4 |          wołała:~"Piasta mieć chcemy, obwołaj Michała."~ ~
1407  28, 8 |               uderzał,~Ni męstwu jego ocean zburzony~Kresu zamierzał.~ ~
1408  30, 4 |                         4~Na Ukrainie ochoczy i śmiały~Przyszedł pod Monasterzyska,~
1409  10, 10|             lasach i bagnach znalazły ochronę~ ~
1410   4, 6 |            bogatej stolicy~Zniknęła z oczu waleczność i sława,~Zgnuśnial
1411  11, 11|            Mąż, gońca mierząc srogimi oczyma,~Rzekł: "Zawisza nie uchodzi;~"
1412   3, 15|              Niemców, Rusinów granice oczyścił~I kraj kwitnącym zostawił.~
1413  10, 2 |     zgromadzon w porządku,~Ze chrztem odbierał światło i zbawienie;~Gdy
1414  18, 1 |             chorobie,~A sen mu srogie odbierały bole,~Chcąc przynieść jaką
1415  25, 2 |           srebrne skrzydła i hełm się odbijał,~Lecz rycerz wzdychał, żalem
1416   1, 2 |            Popielów wieże niebotyczne~Odbijaly się o jezioro czyste.~ ~
1417  10, 9 |                                9~Kroi odbił włócznią, drugi cios śmiertelna~
1418   9, 20|            niechaj sąd ukróci,~"Niech odda własność" Ta mu smutnie
1419   4, 5 |              trudy łożone,~"Lecz wolę oddać, komu należyte;~"Niechaj
1420  16, 5 |              toczy me sumienie~"I sen oddala z powiek zmordowanych;~,
1421  19, 3 |                Któraż kraina tak jest oddaloną,~"Żeby krwią naszą nie była
1422   9, 16|              Ta ręka dzisiaj Jagiełłę oddana,~"Niech jedność, w świętej
1423   7, 9 |                 9~Przy samym ślubie i oddaniu ręki~Wkoło litewscy stali
1424  12, 4 |             Tu upominki przez stryjów oddano,~Te Witold swymi pomnożył,~
1425  10, 1 |            zaślepiony~Fałszywym bogom oddawał ofiary,~Kiedy Jagiełło lud
1426 Bog    |           niebieskiego~Aza nas uchowa ode wszego złego.~ ~Amen, tako
1427   5, 6 |               Brzmią w powietrzu trąb odgłosy,~Uderza książę, w pień Niemców
1428 Bog    |              Bóg pieczą ima~Diabłu ją odima~Gdzieto sam króluje, k sobie
1429 Bog    |               przez trud Bóg swój lud odjął diablej stróżej.~Przydał
1430   9, 7 |             Piękność królewny mowę im odjęła,~Szmer zadziwienia rozszedl
1431  16, 13|              obroty,~"Krok ten carowi odkryli zdradliwie;~"On żal mój
1432 Bog    |        srebrem, ni złotem,~Nas diabłu odkupił,~Swą mocą zastąpił~ ~Ciebie
1433  13, 10|             posłowie~Ciągnęli z krain odległych:~Z brzegów bałtyckich słowiańskie
1434  21, 12|               swych chęci dla was nie odmieni".~
1435  32, 13|                                    13~Odmienne były monarchów postacie.~
1436  25, 12|           chluby widowisko,~"Lecz jak odmiennej fortuny igrzysko.~ ~
1437   9, 10|         przerywa~"Gróźb się nie boję, odmowy me czekam,~"Dosyć dla Piasta,
1438  14, 13|              Pod nim to Ruskie krainy odniosły~Okropne klęski.~ ~
1439   2, 12|                Jakie z Czech, Niemiec odnosili łupy,~Bije na Dnieprze i
1440  13, 2 |         głoszą~I bratu berło ze łzami odnoszą.~ ~
1441  30, 6 |     wytrzymuje,~Szwed nieraz z klęską odparty,~Ściśniony głodem, gdy bramy
1442  26, 16|         szczęśliwych~Przeważnie tłumy odpiera.~ ~
1443   9, 11|             11~Hedwiga drżącym głosem odpowiada -~"Ofiary które dwa narody
1444  16, 12|            Poznałem późno, żem czynił odrodnie,~"Prosiłem króla, by darował
1445  11, 2 |                Syn, w którym miał się odrodzić,~W nim z młodu niecił wojennego
1446  29, 2 |               woli iść w niewolę,~Niż odstąpić swej kochanki.~ ~
1447  22, 12|          czekała zniewaga,~Lud tyrana odstępował,~Wtenczas ugięty, gdy pokoju
1448  15, 5 |         jęcząc w śmiertelnej niemocy,~Odważnej Litwie nie zdołał przywodzić.~
1449  18, 7 |           jednym dziele~"Okazałeś się odważnym i zdolnym,~"Weź hełm i pawęż,
1450  23, 5 |                          5~Król chcąc odwdzięczyć tyle prac podjętych,~Własną
1451  24, 3 |            wiernych~Nigdy Zygmunt nie odwdzięczył;~Wśród świetnych zdarzeń
1452  32, 16|            gronie~Chodził pod cieniem odwiecznych topoli.~ ~
1453  27, 14|                    14~"O mężny Królu, odziana wdziękami~Królowo! rządźcie
1454   8, 1 |            swe cnoty:~Na koniu, burką odziany,~Znosił głód i przykre słoty,~
1455  17, 10|               Syn tylko jeden państwa odziedziczał,~Gdy ojciec w oczach narodu~
1456  18, 17|               taborem~"I straszliwymi odzywał się krzyki.~ ~
1457  24, 3 |         Zygmunta uwieńczył,~Lecz tylu ofiar, tylu usług wiernych~Nigdy
1458  15, 4 |          Zmiennej fortuny nieszczęsna ofiara,~Smutny wygnaniec do Wilna
1459  21, 1 |          pobratni~Wkoło przy świętych ofiarach~Stał w ciężkim żalu: wszędy
1460  26, 7 |               Tam, w wątłych łodziach ogień niosąc wzdęty,~Morskiej
1461   6, 13|             Stary Goworek przy zgonie~Oglądał Leszka na tronie.~ ~
1462  13, 7 |                  7~"W jakimże, Królu, oglądam cię bycie~"Bierz konia mego
1463   4, 4 |              I Belę królem węgierskim ogłasza.~ ~
1464  20, 3 |              was zgromadził,~"Bym wam ogłosił świetne powodzenia,~"Z wami
1465  16, 7 |               ni wiekowi!~"Widziano w ogniach pysznych miast ostatki,~"
1466  29, 12|             się razem,~Śmierć niosące ognie błyszczą,~Hełm się zgina
1467   7, 1 |            wojennego ludu,~Tu, owdzie ognisk rozdęte płomienie~Przy nich
1468  13, 8 |              gęstych huk się rozlega,~Ogniste kule przez powietrze lecą~
1469  33, 1 |              Spomiędzy bojów i gradów ognistych,~Wierna swej sprawie, nieodstępna
1470  22, 10|            śmierć i spustoszenie,~Nad ogromną Wołgą staje,~Uczuły ciężar
1471  31, 2 |            szlachta polska zebrana:~W ogromnej szopie starsze ojców plemię,~
1472  18, 14|           dziś bądźcie mężnymi,~"Woła ogromnie... Ci już mieczem sieką,~"
1473  11, 12|           kolczugę,~Wkłada mu szyszak ogromny,~Z wierzchołka czuba czarna
1474   5, 4 |          Polaków,~Nie znając, jak nam ohydną zniewaga,~Od Polski hołdu
1475  31, 7 |            sercu memu,~"Tak dziś bądź ojcem ludowi polskiemu.~ ~
1476  25, 11|          szkarłatnych szatach poważni ojcowie,~"Młody Władysław pozierał
1477  18, 10|   skrzywdzonym,~"Daj zdrowo wrócić do ojczystej ziemi.~ ~
1478  33, 1 |            wolnym krokiem do siedlisk ojczystych~Garstka Polaków.~ ~
1479  19, 10|              wspaniałe,~Co w mgnieniu oka zmknęły,~Przywodząc na myśl,
1480  28, 6 |               wśród ciężkiej przygody~Okazał umysł odważny i stały;~Ani
1481  17, 6 |              cnotę,~Dawał wam zbroje, okazałe konie~I wkładał łańcuchy
1482  18, 7 |              już nie w jednym dziele~"Okazałeś się odważnym i zdolnym,~"
1483  13, 12|               12~Na stopniach tronu w okazałym dworze~Lenni książęta stanęli,~
1484  32, 15|             doby,~Gdzie Wisła raz się okaże, znów chowa,~Zgromadza głazy
1485   1, 22|             Wita. go panem z radosnym oklaskiem~I na królewskie komnaty
1486   8, 12|          ostre dzielnie godził,~Wśród oklasków z szranków schodził.~ ~
1487  29, 11|               swe rozłożył,~Jak tylko oko zamierza;~Mnóstwem się Stefan
1488  16, 13|            się moją zmazał,~"I w tych okowach na więzienie skazał.~ ~
1489   4, 11|        pochyłku skały,~A czarna wkoło okrąża go puszcza;~Tam mąż nieszczęsny
1490  26, 7 |             Pod Salą szwedzkie napada okręty,~Zwycięża, bierze i pali.~ ~
1491  31, 4 |             rydwanie~Najwyższy kapłan okręża:~"Jakiego - wola przez głośne
1492   1, 1 |               1~Gdy Popiel w chwilach okropnego zgonu,~Karzącej zbrodnie
1493  14, 8 |             wicher pędząc dymu kłęby,~Okropność chwili~ ~
1494  16, 1 |                                   1~W okropnych cieniach pieczarów podziemnych,~
1495   2, 6 |             wydziera,~Już gnębi Kijów okrutna przewaga,~Wygnan Światopełk
1496  16, 11|             zdołał zmiękczyć serce me okrutne,~"Ani wytrącić oręża z mej
1497  25, 1 |             Żółkiewskiego spotkał los okrutny,~Jechał Sieniawski odważny
1498   3, 3 |              Nas obarczała zdzierstwy okrutnymi,~Łaskami obcych dworaków.~ ~
1499  28, 7 |              lecz się zawsze wzdrygał~Okryć niesławą.~ ~
1500   1, 13|       miodzieńce~Przyszli, światłości okryci promieniem.~ ~
1501  29, 5 |            grobie.~"Gdy się ty chwałą okryjesz."~ ~
1502  32, 17|            narodu,~Nim Polska śmierci okryła się cieniem.~
1503  17, 11|            Zwołał zbrojny naród cały.~Okryło wojsko czyste Lwowa błonie,~