Part, Strofa

1504  12, 1 |              Gdy przyjście jego przez okrzyk radosny~Naród obchodził~ ~
1505  30, 13|               wierność stateczną,~Lud okrzykami witał młódź waleczną.~ ~
1506  10, 9 |             wymierza,~Widzi to, bieży Oleśnicki dzielny~I jednym cięciem
1507  10, 1 |        pogańskie,~Wznosił przybytki i ołtarze pańskie.~ ~
1508  23, 5 |          synowicę;~Wiodąc Gryzełdę do ołtarzów świętych,~"Bierz - rzecze -
1509  31, 6 |            Błogosławieństwa jej żąda;~Ona go ściska i łzami oblewa~
1510   8, 2 |               Polaków plemię Marsowe;~Oni w zbrojach i przyłbicy,~
1511  14, 2 |                2~Rzym, co wprzód całą opanował ziemię,~Zadrżał w posadach:
1512   1, 13|        nadszedł, Piast, głowę na ręce~Oparłszy, siedział pod jaworu cieniem:~
1513  14, 15|         mistrz krzyżacki z hołdem się opiera,~On ciągnie z wojskiem,
1514  19, 11|               wojowników,~Polak długo opłakiwał,~Starzec w senacie, wódz
1515   2, 10|       szerokie~Tłucze taranem, z kusz opoki ciska,~Padły świątynie i
1516   3, 10|                  10~Tu rada przed nim opowdac jęła,~Jaki cios Polskę ugodził,~
1517  25, 15|              Że, nie mogąc się Turków oprzeć sile,~"Szanowną głowę da
1518   4, 11|           Dotknięty klątwą, królestwo opuszcza.~Jest klasztor Ossa, na
1519  16, 14|          udziałem:~"Lecz już zwątlone opuszczają siły,~"Czuję, jak zimna
1520   6, 1 |                         1~Od dworaków opuszczona~Helena, w stroju niedbałym,~
1521  18, 19|               w puszczach nieszczęśni oracze,~"Kraj nasz końskimi zdeptany
1522  10, 4 |            Mistrz mój - zawołał - teć oręże daje~"Dla lepszej w walce
1523  18, 9 |            słyszy,~"I głos kapłana, i organów brzmienie.~ ~
1524  32, 12|           dobroczyńcę wita;~W licznym orszaku jadą z nim dworacy,~Szata
1525  18, 12|              nieprzejrzane,~"I on pod Orszę z dzielnym ludem stawa.~ ~
1526  22, 2 |                       2~Ledwie Batory osiągnął koronę,~Car Iwan wkroczył
1527   1, 18|              po was inni tron Piastów osiędą~"Ujrzy się Polska w pierwszych
1528  17, 10|                                10~Lat osiemdziesiąt Zygmunt już zaliczał,~Z
1529  18, 15|                                 15~"Z osiemdziesięciu tysięcy w tym boju~"Czterdzieści
1530   3, 14|                  14~"Długoś tę smętną osierocał ziemię,~"Czas jest nieszczęściom
1531  13, 11|               By ród tak drogi Polskę osierocił~ ~
1532  24, 1 |             Król Stefan nie żył; tron osierocony~Zamoyski jeden podpierał,~
1533  30, 14|                                14~Już osiwiały w trudach obozowych,~Kiedy
1534  18, 2 |         Giermku - rzekł hetman głosem osłabionym -~"Siądź przy mym łożu i
1535  23, 10|              umysł Polaków wspaniały~"Osłodzi twoją niedolę.~"Nie chcemy
1536  32, 1 |                           1~Przed kim Osmana uległa potęga,~Kto świeżym
1537   4, 2 |                Jaromir; ci w krótkiej osnowie~Mówią ze łzami: "Trzech
1538  24, 1 |             Zborowscy, karmiąc zemsty osobiste,~Burzyli pokój i prawa ojczyste.~ ~
1539   4, 11|               opuszcza.~Jest klasztor Ossa, na pochyłku skały,~A czarna
1540   2, 12|              łupy,~Bije na Dnieprze i Ossie i w Sali~Żelazne słupy.~ ~
1541  17, 5 |              dzikie bezdroża,~Dzielny Ostafi, wodzu Zaporoża!~ ~
1542  18, 3 |              A imię nosił Konstanty z Ostroga.~ ~
1543  26, 11|                               11~Anna Ostrogska, ceniąc w wielkim człeku~
1544  18, 16|                           16~"W zamku Ostrogskim na małżonki łonie~"Wódz
1545  15, 3 |               zostanie wieczystym,~Na ostry oręż strumień wody zlewał,~
1546  10, 9 |       powstając sztyletu dobywa,~Król ostrym mieczem piersi mu przeszywa.~ ~
1547  18, 14|                 Na wylot koła spisami ostrymi,~"Wszędzie krew płynie i
1548  24, 7 |              braterskie,~Gotowe sobie ostrzem krwawej stali~Zadawać ciosy
1549  32, 17|            zachodu~Jaśniejszym ziemię oświeca promieniem,~Tak i on dzielniej
1550   1, 2 |            Słowiany rozliczne,~Długie oszczepy, puklerze staliste;~Zamku
1551   8, 10|                Radne pany, wojownicy,~Otaczają go wokoło;~Niosły przodem
1552  33, 15|              15~Posąg twój będzie luu otaczał mnogi;~Ten napis twarde
1553  32, 3 |                         3~Jeszcze nie otarł szabli, krwią oblanej,~A
1554  29, 13|              skraplają twarz bladą~I, otarłszy ze krwi blizny,~Ciało na
1555   4, 1 |               zbroi i złotej koronie,~Otoczon hufcem wojowników zbrojnym,~
1556  27, 13|           otwiera,~Wchodzi wspaniałym otoczona szykiem~Lud panią swoją,
1557   3, 11|       ojczyzny,~Wraca, Polaków hufcem otoczony,~Goić ciężkie kraju blizny.~ ~
1558   2, 13|      świetnymi,~Przyjmując w Gnieźnie Ottona cesarza,~Dziwi przepychem
1559  11, 2 |              W starości jedna została otucha:~Syn, w którym miał się
1560  31, 2 |       dziejach naszych znana;~Tam się otwarte pasmem ciągną pola.~Tam
1561   1, 16|          zawody,~"Do chlubnych czynów otworzy wam pole,~"Da wam zwycięstwa,
1562  17, 7 |           mądrości ustawy oznacza;~Na Owida wdzięcznej lirze~Janicki
1563  27, 4 |             zdobyte;~Już setne miasta owierają bramy,~Już nurty Donu i
1564  20, 6 |            Orzeł Biały,~Obiedwie były owite laurami;~Litwin z Polakiem
1565  33, 4 |            Których był niegdyś dumą i ozdobą:~Okryte orły, zbroje wojowników~
1566  26, 12|         wdziękami idzie do świątnicy,~Ozdobiwszy wieńcem skronie,~Stawa Chodkiewicz
1567   7, 7 |                Ani skarbami, ni szaty ozdobną~"Ujrzysz ją, synu, przyniesie
1568  10, 3 |            powiaty i ziemie;~Ciągnie, ozdobne rynsztunkiem wspaniałym,~
1569   9, 14|                              14~Stali ozdobni przez ubiór i zbroję,~Pierwsi
1570  27, 10|             Sekwany przybywa Ludwika,~Ozdobny hufiec wśród krzyków weselnych,~
1571  13, 11|       wyniosłym,~W koronie, w szatach ozdobnych;~Przy nim sześć synów w
1572  32, 15|             Zgromadza głazy i świetne ozdoby~I wznosi pyszne gmachy Wilanowa.~ ~
1573   1, 20|      wszechmocny zawsze litościwy,~"W oziębłych zwłokach wskrzesi iskrę
1574  17, 7 |          sterze~Cechą mądrości ustawy oznacza;~Na Owida wdzięcznej lirze~
1575  11, 15|      karacenach srebrna łuska pryska,~Padają trupem zuchwali~Jak groźny
1576   2, 10|          taranem, z kusz opoki ciska,~Padły świątynie i gmachy wysokie~
1577   6, 4 |        władnie,~"Żadna nań trwoga nie padnie."~ ~
1578  19, 2 |           Syrii, w Egipcie, w skalach Palestyny~Wkrótce dzielnymi wstawiłeś
1579  26, 7 |            okręty,~Zwycięża, bierze i pali.~ ~
1580  20, 9 |            nami miej nieprzyjaciel!;~"Pamiętaj, że Bóg w słuszności wymiarze~"
1581  19, 2 |                                    2~"Pamiętam, kiedy przed laty już wiela~"
1582  30, 10|                10~Zaniósł Czamiecki w pamiętnej wyprawie~W obcą ziemię Polski
1583  24, 10|         chwały~Były czasy Zygmuntowe:~Pamiętnych wodzów orszak okazały,~Skarga
1584  11, 3 |             rycerza,~Ojciec mu wkłada pancerz i przyłbicę~I mieczem trzykroć
1585  10, 3 |            gotowym,~I śmiały Witold w pancerzu stalowym.~ ~
1586   9, 8 |                                    8~"Pani - rzeki Witold - nie tylko
1587  15, 1 |           zgody~Objął po bracie trudy panowania,~Ściślejszym węzłem spoił
1588   9, 8 |             dary,~"Lecz ci Jagiełło z państwem rękę daje,~"Dla ciebie przodków
1589  27, 7 |         blaskiem~Możne krainy łączy z państwy swymi;~Białę, Drohobuż,
1590  23, 3 |     przyjaciół udziela~Temu, co ludom panuje:~W Zamoyskim Stefan wodza,
1591  10, 8 |               ryty,~Kaptur na głowie, pas złoty przez ramię~Nikt go
1592   1, 12|           mierności~"Przy jego pługu, pasiece i roli!"~ ~
1593   1, 5 |        zewsząd czysty,~Za Gopłem małą pasiekę posiadał,~Cienił lepiankę
1594  31, 2 |        naszych znana;~Tam się otwarte pasmem ciągną pola.~Tam szlachta
1595  11, 2 |             ojciec chciał go rycerzem pasować.~ ~
1596  29, 2 |           Wszędzie hoże wiodą branki,~Pasterz woli iść w niewolę,~Niż
1597   7, 9 |               barkach rysie, rozdarte paszczęki~Lwów srogich powierzch zdobiły
1598  13, 11|      nadobnych.~Nikt wtenczas myśli z patrzących nie zwrócił,~By ród tak
1599  19, 10|               wszystko nietrwałe,~Łzy patrzącym wycisnęły,~A choć głaz twardy
1600  22, 11|             Widzi rzeź, pogorzeliska,~Patrzy na swoje pierzchające szyki,~
1601  22, 5 |            czoła nie zegnę,~"Nie będę patrzyć na niegodne czyny,~"Wolną
1602  18, 7 |       odważnym i zdolnym,~"Weź hełm i pawęż, stań na wojsk mych czele,~"
1603  18, 11|            wysłane,~"Mijając kościół, pędzą torem drogi,~"Ostrogski,
1604   2, 8 |                                     8~Pędzi, pytając, gdzie nieprzyjaciele?~
1605  25, 20|              bojach słodkie przyszedł pędzić chwile~I laur na mirtu gałązkę
1606  10, 7 |                  7~Jak czarne chmury, pędzone wiatrami,~Gdy srogim grzmotem
1607  24, 10|                 10~Choć niekorzystne, pełne jednak chwały~Były czasy
1608  27, 5 |               kraje,~Wtenczas Moskale pełni ciężkiej trwogi,~Proszą
1609  23, 14|               A wdzięczne muzy czynom pełnym chwały~I cnotom jego zaginąć
1610  27, 11|              oczy~Na przepych zbroi i pereł i złota;~Wesoła młodzież
1611  19, 8 |           Buńczuk chorągwie i sajdaki perskie~O twardą trumnę łamali;~
1612  14, 11|                  11~Na głos Albrychta pewna pięknej sławy,~Z orężem
1613  21, 9 |              Nie gardź tym berłem, co Piastowie mieli~"I ich następcy ze
1614  10, 11|          rzucając pod królewskie nogi~Pięćdziesiąt jedną chorągwi zdobytych~
1615  22, 8 |             królu Bekiesz z węgierską piechotą,~Zamoyski z pułki czarnymi~
1616 Bog    |              duszy o grzeszne sam Bóg pieczą ima~Diabłu ją odima~Gdzieto
1617  16, 1 |                1~W okropnych cieniach pieczarów podziemnych,~Gdzie promień
1618   8, 4 |              ręku Mielsztyna odbiera;~Pieczęć wisiała u wstęgi.~"Ten zakon -
1619  23, 11|               w szkarłatnej szacie,~Z pieczęcią w ręku, w obliczu narodu,~
1620  20, 2 |            niósł Zborowski, Radziwiłł pieczęcie.~Zdjąwszy kołpaki witał
1621 Bog    |            wiecznego, starostę skował piekielnego~Śmierć podjął, wspomionał
1622  24, 9 |              duch niezgody wionął jad piekielny~W obłąkane wodza hordy,~
1623  31, 1 |                                     1~Piękne to było dla narodu prawo,~
1624  12, 13|             chlubnym dokazałeś boju,~"Pięknie zwyciężać, ale większa chwała~"
1625   8, 12|             turniejach, gonitwach,~Od piękności dank przyznany~Zwycięzcy
1626  21, 6 |                                     6~Piękny to widok, prawo nader chlubne,~
1627   1, 1 |       następcę do tronu,~Zebrał się w pięknych równinach Kruszwicy.~ ~
1628   5, 6 |             odgłosy,~Uderza książę, w pień Niemców wycina,~Poległy
1629   7, 10|               swą w tkliwych wyrażali pieniach~ ~
1630  18, 13|                              13~"Wraz pierś bechterem a szturmakiem
1631  29, 5 |        potrzebie:~"Idź, broń go twymi piersiami,~"Bądź godnym przodków i
1632   1, 7 |             pogańskie prawo nakazało,~Pierworodnego syna postrzyżyny~Obchodzić
1633  16, 16|        sowicie~"Spędzone w płaczu dni pierwotnej doby;~"Ujrzysz te szczyty,
1634  12, 1 |          głośny,~Gdy się Jagielle syn pierwotny rodził,~Gdy przyjście jego
1635  26, 4 |                                 4~Gdy pierwsze stawił pod Zamoyskim pole,~
1636  18, 3 |            Był mąż za czasów Zygmunta pierwszego,~"Ten nigdy me znał, co
1637  12, 18|         słynął,~Tak nasz Warneńczyk w pierwszej życia porze~Błysnął i zginął.~
1638   1, 18|            osiędą~"Ujrzy się Polska w pierwszych mocarstw rzędzie,~"A cne
1639   9, 11|               które dwa narody spoją~"Pierwszym mym prawem, to niech sercem
1640   1, 9 |          przyjaciół zaczęły się gody,~Pierwszymi dary już uczczone bogi;~
1641  22, 11|         pogorzeliska,~Patrzy na swoje pierzchające szyki,~Żal ciężki serce
1642  11, 15|         śmiały,~Kędy uderzył, tysiące pierzchały~ ~
1643  15, 6 |                                     6~Pierzchnął Tatarzyn przed rycerstwem
1644  10, 6 |            zapowiada,~Zaczęło śpiewać pieśń "Bogarodzicę",~Huknęły kotły,
1645  30, 12|              jeńców znakomitych~I sto piętnaście chorągwi zdobytych.~ ~
1646  15, 3 |            oręż strumień wody zlewał,~Pił ja i srogie przekleństwa
1647  28, 3 |                    3~Nie starła plamy Pilawców, Batowa,~Pod Beresteczkiem
1648  18, 15|      przyłbicach wodę z krwią zmąconą pili.~ ~
1649   9, 14|             wiosenne roje,~I chwiejąc piorą ogromnych szyszaków~ ~
1650  28, 8 |          nieustraszony,~Wszędzie, jak piorun, błyskał i uderzał,~Ni męstwu
1651  13, 10|         długich walkach zwołał król w Piotrkowie~Na obrady mężów biegłych,~
1652 Bog    |          podjął, wspomionał człowieka pirwego.~ ~Jenże trudy cirpiał zawierne~
1653  19, 6 |              ciemnym wawrzynem,~Na mm pisane hetmana zasługi~Zwycięstwo
1654   4, 11|             jeszcze sile~Długą pokutą płaci gniewu chwile.~ ~
1655   4, 12|             jego nieśmiertelne czyny,~Płacząc nad losem, nie pamięta winy.~
1656  18, 19|            niewiast, czystych dziewic płacze~"Dochodzą do was; wzięty
1657   6, 11|                             11~Tu gdy płakała królowa,~Gdy we łzach wszyscy
1658  16, 9 |         dokonywał życia,~"Domowi jego płakali wokoło,~"Gdy wieść przychodzi
1659  17, 12|             tak świetny ciemną rzucił plamę.~
1660  28, 3 |                          3~Nie starła plamy Pilawców, Batowa,~Pod Beresteczkiem
1661  11, 4 |               wesoło wpośród szranków pląsał,~Wywijał mieczem, kopiją
1662   1, 17|                                17~"Z  plemienia twego dzielni wojownicy,~"
1663   7, 1 |             Tu, owdzie ognisk rozdęte płomienie~Przy nich w spoczynku z
1664  11, 15|                              15~Gdzie płomienistym orężem zabłyska,~Pod ciosami
1665  23, 4 |          zgromadzał~Przy bladym lampy płomieniu,~O bitwach, szturmach z
1666  18, 19|               Dochodzą do was; wzięty plon obfity,~"Kryją się w puszczach
1667  32, 2 |       bezbronną Polskę Turczyn dziki,~Płonęły miasta pożarem i dymem,~
1668  30, 8 |          Wpada w Pomorze, najezdników płoszy~I kraj ten ogniem i mieczem
1669   7, 2 |            ukazywał ciosy~W równinach Płowcow i w głębi potoków~Krzyżackich
1670  10, 2 |                        2~A kędy Wilii płynęły strumienie,~Lud, w śnieżnych
1671  11, 15|          orężem zabłyska,~Pod ciosami płytkiej stali~Na karacenach srebrna
1672  16, 9 |              wieść przychodzi Tatarów pobicia,~"On, zasępione rozjaśniając
1673  30, 2 |             się rzucił, nieprzyjaciół pobił.~ ~
1674  13, 6 |             uderza~Widzi wspartego na pobliskim głazie~We krwi potokach
1675  21, 1 |            Senat, kapłani, lud z nami pobratni~Wkoło przy świętych ofiarach~
1676 Bog    |          prosimy,~A na świecie zbożny pobyt,~Po żywocie rajski przebyt,
1677   3, 2 |               nieraz szumnym miodem~Z pochlebcy swymi zagrzewać się lubił,~
1678  26, 13|         Jeszcze swej Hymen nie zgasił pochodni,~Kiedy goniec wieść mu daje,~
1679  21, 3 |               Niezgoda swoje roznieca pochodnie~I rzeź gotuje, i okropne
1680   8, 8 |               błędach poprawiał:~Ceny pochwały nie znano,~Gdy go królem
1681  18, 23|              nocną i pieniem znużony,~Pochylił głowę i usnął na lutni.~
1682   4, 11|                Jest klasztor Ossa, na pochyłku skały,~A czarna wkoło okrąża
1683  12, 11|                              11~A gdy pociągnął pomiędzy Słowaki,~Co obce
1684   6, 10|          strzechy~"Bez słodkiej sercu pociechy."~ ~
1685  18, 20|    zniewieściałym!~"Idźcie i dzielnie poczynajcie sprawę!~ ~
1686  11, 12|                 zawołał na sługę,~Ten podaje miecz niezłomny,~Czarną
1687  16, 6 |        jeszcze byłem chciwy,~"I te mi podał los zawsze życzliwy.~ ~
1688   9, 18|             pokoleniu~Tu zbrojne ręce podawając sobie,~Stwierdzili jedność
1689  27, 16|            Słusznie się naród radości podawał:~Był to ostatni dzień jego
1690  12, 12|              panować,~A żądze slawy i podbić zawody~Umiał hamować.~ ~
1691  24, 4 |             Na próżno Polak mocarstwa podbija,~Toczy bitwy niezliczone,~
1692  15, 2 |               Moskwy co liczne narody~Podbił, Tatarów ciężkie jarzmo
1693  25, 8 |           Polski ręka twa rozszerza,~"Podbiłeś państwa i już Moskwę wziąłeś.~ ~
1694  27, 2 |             okrył laurem skronie,~Gdy podbitego mocarstwa bojary~Panem go
1695  14, 6 |        trzaskiem co puszczę przeraża,~Podcięte drzewa.~ ~
1696  22, 3 |              już siła godzi,~Lud chce poddać bramy miasta,~Gidy wśród
1697  27, 3 |             wiąże,~Już tłum hojarów w poddaństwie się chwieje;~Ciągnie na
1698  14, 2 |              Cezarów plemię~W ciężkie poddaństwo.~ ~
1699   2, 2 |                Straszny sąsiadom, dla poddanych dobry,~Koroną przodków okrył
1700 Bog    |             skował piekielnego~Śmierć podjął, wspomionał człowieka pirwego.~ ~
1701  23, 5 |           chcąc odwdzięczyć tyle prac podjętych,~Własną dał mu synowicę;~
1702   5, 5 |           ścierpię niesławę narodu~"I podły haracz zapłacę."~ ~
1703  19, 4 |                            4~"Już nie podniesiesz tej dzielnej prawicy,~"Którąś
1704  12, 3 |                                     3~Podniósłszy w górę królewską dziecinę,~
1705  23, 11|               ręku, w obliczu narodu,~Podnosił głos swój w senacie;~Nieraz
1706  20, 2 |                2~Chodkiewicz z Krnitą podnosili laski,~Na litej szacie mieli
1707   1, 14|           barków śnieżne skrzydła się podnoszą,~Białe ich szaty do ziemi
1708  29, 2 |                                 2~Już Podola żyzne niwy~Chmielnicki hordy
1709  31, 9 |         doznawał;~Turczyn Kamieniec i Podole bierze,~Spisek na niego
1710  24, 1 |             osierocony~Zamoyski jeden podpierał,~A w bezkrólewiu duch niezgód
1711  18, 20|               spojrzeniem zuchwałym,~"Podrzucił w górę i schwycił buławę,~"
1712  30, 2 |         żelaznym szyszaku,~Jeździł na podsłuch i czaty,~Acz młody, w bitwach
1713  19, 8 |          Wjechał na koniu do świętych podwoi.~ ~
1714  27, 13|                  13~Pańskiej świątyni podwój się otwiera,~Wchodzi wspaniałym
1715  16, 1 |          okropnych cieniach pieczarów podziemnych,~Gdzie promień słońca nigdy
1716  32, 6 |                Stolicę na łup wydając pogańcom.~ ~
1717  16, 3 |        swobody~Dla nieszczęsnego ojca pogardziła;~Dla niego chętnie w ciemnych
1718   8, 6 |                 6~Jak w dzień majowej pogody,~Gdy deszcz ciepły przejmie
1719  20, 6 |              z chorągwiami,~Na jednej Pogoń, w drugiej Orzeł Biały,~
1720  16, 11|             Widok braterskich Orłów i Pogoni~"Nie zdołał zmiękczyć serce
1721  22, 11|        niewielu stronniki~Widzi rzeź, pogorzeliska,~Patrzy na swoje pierzchające
1722  22, 16|               mógł był poprawić~Naród pogrążon w swych wadach,~I możne
1723  21, 7 |              w śnie głębokim wszystko pogrążone,~Nieścigłym pędem dąży w
1724  17, 4 |           Wita, gdy wiekiem schylony,~Pogromca Wołoch, wchodzi Jan Tarnowski,~
1725  31, 8 |                 Wśród srogich przygód pogromu~"Bronić nas, korzyć dumę
1726   |                                       POGRZEB KSIĘCIA JÓZEFA PONIATOWSKIEGO~
1727   1, 19|           zbytki i ciężkie niezgody,~"Pogwałcą wszystko wyuzdane chucie,~"
1728   3, 8 |            Tylu klęskami chrześcian i pohańców~Rady państwa poruszone,~
1729   7, 7 |           synu, przyniesie ci więcej~"Pojmanych więźniów trzydzieści tysięcy "~ ~
1730   1, 10|          tłumem zwiększonym~Mnoży się pokarm i słodkie napoje.~ ~
1731  32, 11|        pospólstwa okrzyków;~Gdzie się pokazał, wszędzie głos słyszany:~"
1732   4, 4 |               Zbiwszy orężem, obdarza pokojem;~Już Jaromira odbiera dzierżawy,~
1733   9, 18|                Zostaniem wierni twemu pokoleniu~Tu zbrojne ręce podawając
1734   1, 16|                          16~"Szanuj z pokorą świętą Jego wolę,~"Wielkie
1735  19, 9 |            się zawodem,~A gdy drzewce pokruszono,~Trumna, kirysnik, ciężkiej
1736   5, 6 |          stosy;~Tłum psów żarłocznych pokrwawione szczątki,~Okropnie wyjąc,
1737   4, 11|              wieku jeszcze sile~Długą pokutą płaci gniewu chwile.~ ~
1738  25, 18|            wodza ofiary nie złozę,~"I pól cecorskich trupem nie okryję!"~ ~
1739  14, 3 |           śmierć nieszczęsna stryja~W polach warneńskich.~ ~
1740  28, 2 |         waleczny,~Chytry Chmielnicki, połączon z Tatary,~Mścił się bezpieczny.~ ~
1741  20, 3 |               z porty obszernymi~"Już połączone z dziedzictwy naszymi.~ ~
1742  24, 2 |         uwodzi?~"Niech Polak w piersi Polaka nie godzi!"~ ~
1743   1, 11|           Niech będzie królem, rządzi Polakami!"~ ~
1744  20, 6 |               owite laurami;~Litwin z Polakiem na wpół się ujęli,~Gmach
1745  16, 17|              trwogi,~"Okropnym został Polakom przykładem!~"Bodajby żaden
1746  18, 21|    Nieustraszony Polak w swym zapale~"Połamał szyki i krocie wytępił.~ ~
1747   7, 2 |         Leżące konie zabite rycerze~I połamane hełmy i pancerze~ ~
1748  11, 5 |    Przysłowiem było bojów towarzyszy~"Polegaj na nim, jakby na Zawiszy".~ ~
1749  10, 10|            wielki na rycerstwa czele,~Poległo Niemców sześćdziesiąt tysięcy,~
1750  14, 12|             Bogu dzięki daje,~Grzebie poległych i czwartym obozem~Nad Prutem
1751  22, 5 |               czyny,~"Wolną niewiastą polegnę!"~ ~
1752   5, 6 |               srogiej pamiątki,~Psiem Polem dotąd nazywa.~
1753   7, 6 |         niechętnym dzisiaj książęciem północy~"W powinowactwie szukajmy
1754  26, 19|                        19~Stał hetman polny i rotmistrze dzielne,~Gdy
1755  12, 10|             biały niósł w obce krainy~Polot zwycięski.~ ~
1756  24, 8 |          jednym łzy wyciska.~Lecz cóż położy tamę wściekłej dumie?~Zebrzydowski
1757  18, 15|              Czterdzieści nasi trupem położyli,~"Rzeź tak okropna, ze spragnieni
1758  25, 10| nieśmiertelnej sławy,~"Dniu w sercach polskich nigdy nie zmazany!~"Kiedyś,
1759  11, 6 |              Wszystka krew moja, krew polskiej młodzieży~"Lubej ojczyźnie
1760  31, 7 |            Tak dziś bądź ojcem ludowi polskiemu.~ ~
1761  25, 13|             Wiodły zwycięstwa za orły polskimi,~"Bodajby wnuki sposoby
1762  22, 15|              dla kraju wylany,~Wrócił Polszcze wieki złote,~Przestępstwu
1763  30, 4 |             wały~I gdy wszędy mieczem połyska,~Gdy twarz mu ciężkim postrzałem
1764   9, 2 |           wdzięki królewska dziewica,~Pomimo tronu była płci swej chlubą,~
1765  31, 5 |             okrzykiem i radosną zgodą~Pomimowolnie na gmach królów wiodą.~ ~
1766  12, 4 |               oddano,~Te Witold swymi pomnożył,~W kolebkę z srebra czystego
1767  23, 3 |           wodza, przyjaciela~I wierną pomoc znajduje.~Nie dziw, że Polak
1768  13, 9 |            Całkiem się Polsce oddają.~Pomścił lud ucisk i krzyżackie zbrodnie,~
1769  28, 3 |              pamiętna wygrana,~Ni się pomściła młódź, walczyć gotowa,~Śmierci
1770  18, 18|           Czas jest, byśmy się obelgi pomścili,~"Oto się dymią miast waszych
1771  11, 11|               że Zawiszy nie ma,~Szle poń jedną z swoich łodzi.~Mąż,
1772  18, 4 |             młodym kiedy z kopijniki~"Ponad Wiedrozą Moskwie stawił
1773   |                POGRZEB KSIĘCIA JÓZEFA PONIATOWSKIEGO~ur. 1763 + 1813~Pienie żałobne~ ~
1774   1, 1 |                                 1~Gdy Popiel w chwilach okropnego zgonu,~
1775   1, 2 |              puklerze staliste;~Zamku Popielów wieże niebotyczne~Odbijaly
1776  23, 7 |      przyłbicę:~Wybór Zygmunta orężem popiera~I świetne pole do sławy
1777  28, 18|               grobie przodków złożyć~"Popioły moje."~
1778   8, 8 |          godził,~Nagradzał, w błędach poprawiał:~Ceny pochwały nie znano,~
1779   3, 15|      Kazimierz uiścił:~Błędy nierządu poprawił,~Z Niemców, Rusinów granice
1780  11, 14|             na śmierć, pomny na swych poprzedników,~Wpada Zawisza w tłumy zbrojnych
1781  18, 23|          rycerze potykali butni;~Lecz porą nocną i pieniem znużony,~
1782  26, 3 |               Chodkiewicz; z młodości poranku~Rycerskie lubił ćwiczenie,~
1783  20, 3 |             radził;~"Żyzne Inflanty z porty obszernymi~"Już połączone
1784   3, 8 |               i pohańców~Rady państwa poruszone,~Do Kazimierza wysłały posłańców,~
1785  17, 12|             radzić,~Utracił dogodność pory.~Nie znając, jak miał kłaść
1786  13, 8 |                  8~Król ściąga szyki, porządek przywraca,~Wkoło Chojnice
1787  12, 18|          Warneńczyk w pierwszej życia porze~Błysnął i zginął.~
1788  16, 10|           nieznośny~"Napadłem w nocy, porżnąłem uśpionych,~"Wkrótce, gdy
1789  16, 7 |              pysznych miast ostatki,~"Porżnięte dzieci i nieszczęsne matki.~ ~
1790  16, 15|             ziemi!~"Bezbożny kraj ten porzucaj czym prędzej -~"Szczęśliwy,
1791  14, 2 |            opanował ziemię,~Zadrżał w posadach: drżało Chrześcijaństwo,~
1792  33, 15|                                    15~Posąg twój będzie luu otaczał
1793  32, 7 |                                  7~Tu poseł jego, widząc króla Jana,~"
1794   6, 7 |           złota na szacie;~Przy niej, poselstwem zdziwiony,~Siedział Leszek
1795  12, 8 |             obronę,~Naród węgierski w poselstwie wspaniałym~Niósł mu koronę.~ ~
1796  26, 15|        wielbłądy, działa i lud tłumny~Posępnym ćmiły się dymem.~ ~
1797   1, 5 |                Za Gopłem małą pasiekę posiadał,~Cienił lepiankę jawor wiekuisty,~
1798  21, 8 |                                     8~Posiany za nim w tropy Jan z Tęczyna~
1799   4, 4 |       wstępnym znosi bojem,~Niemce, w posiłek ściągnione, rozprasza~I
1800  13, 4 |            nie sprzyja,~Z Elby i Renu posiłkami wsparty,~Chorągiew buntu
1801   8, 5 |               domu;~"Zuchwałą przemoc poskromić,~"By nie szkodziła nikomu.~
1802   3, 8 |      poruszone,~Do Kazimierza wysłały posłańców,~By wrócił i wziął koronę.~ ~
1803  21, 10|              ofiary,~"By ci dać dowód poślubionej wiary".~ ~
1804   9, 15|          dziewicy~"Wieszczego dzisiaj posłuchajcie głosu.~ ~
1805  10, 12|              Ostatnią będzie uczczony posługą.~ ~
1806  16, 8 |             nurty Niemna, niewiernych posoką~"Wezbrane, pola. zalały
1807  14, 11|               leci dziarska młodzi,~W pośrodku bębnów i trąb kotłów wrzawy,~
1808  10, 4 |          staje,~Trzymał dwa miecze, z postacią zuchwałą~"Mistrz mój - zawołał -
1809  32, 13|               Odmienne były monarchów postacie.~Chciał cesarz mówić, lecz
1810  32, 14|              14~Król, co tak dzielnie postąpił w tej sprawie,~Nie znalazł
1811  22, 16|           możne państwo na przyszłość postawić~Na wiekuistych zasadach.~ ~
1812  26, 2 |          zapyta,~Tej pięknej, śmiałej postawy?~Albo się mylę, lub nad
1813   6, 3 |            winą~"Wszystkoś na świecie postradał.~"Tułasz się, biedna dziecino!~
1814  30, 4 |         połyska,~Gdy twarz mu ciężkim postrzałem przeszyto,~Krwią zlany pyta. "
1815  30, 13|              dużo wydarte,~W twarzach postrzały i głębokie szramy~Świadczyły
1816  11, 11|                          11~Lecz wraz postrzegłszy, że Zawiszy nie ma,~Szle
1817   1, 7 |          nakazało,~Pierworodnego syna postrzyżyny~Obchodzić miano przez ucztę
1818  13, 1 |           dalekie kraje wysiał liczne posty,~By mu o losie monarchy
1819  29, 8 |             ostatnie życia tchnienie~"Poświęcę tobie i chwale."~ ~
1820   5, 3 |            zaczął zrywać;~Cały walkom poświęcony,~Służąc, uczył się, jak
1821  16, 17|               swojej srogi~"Nigdy nie poszedł moich czynów śladem;~"I
1822  14, 2 |               drżało Chrześcijaństwo,~Poszły Ateny i Cezarów plemię~W
1823   9, 16|             Gwoli waszemu szczęściu i potędze~"Ta ręka dzisiaj Jagiełłę
1824  27, 16|             Był to ostatni dzień jego potęgi;~Nie zgadł, że temu, co
1825 Bog    |              się nam zwidziało diable potępienie~ ~Ni srebrem, ni złotem,~
1826   9, 3 |            Piękną niewiastę i państwo potężne.~ ~
1827   8, 11|              na weselne gody~Czterech potężnych mocarzy,~Królów, książąt
1828   6, 9 |           niezgody,~"A rządząc krajem potężnym,~"Bądź sprawiedliwym i mężnym.~ ~
1829  20, 5 |               Jesteśmy możni, będziem potężnymi,~"Jeśli ta Litwa, z której
1830   |                       DUMA O STEFANIE POTOCKIM~ ~
1831  29, 3 |      Westchnął i twarz mu sędziwą~Łez potok skropił obfity,~Wspomniał
1832  13, 6 |              pobliskim głazie~We krwi potokach rycerza.~Ten ciężką ranę
1833   7, 2 |           równinach Płowcow i w głębi potoków~Krzyżackich trupów niezliczone
1834   4, 1 |               kanclerz głosem zawołał potrójnym:~"Trzech krewnych książąt,
1835  32, 8 |               Bohatyr, tknięty głosem potrwożonych.~Sam spiesznie wiedzie swe
1836  11, 4 |               Wywijał mieczem, kopiją potrząsał.~ ~
1837   1, 12|               Większej - mąż rzecze - potrzeba mądrości,~"By berłem rządzić
1838  15, 1 |              dwa narody~I Ojca liczne potwierdził nadania.~Zaszła w Radomiu
1839  18, 23|               uczony,~Jak się rycerze potykali butni;~Lecz porą nocną i
1840  16, 3 |               córka nieodstępna była;~Powabem świata, słodkimi swobody~
1841  19, 7 |            szanował~I wściekły rokosz powagą hamował.~ ~
1842   7, 9 |          wzrok ogniem się zarży,~Obok powagi łagodność na twarzy~ ~
1843  25, 11|                W szkarłatnych szatach poważni ojcowie,~"Młody Władysław
1844  16, 5 |              sumienie~"I sen oddala z powiek zmordowanych;~,Jam ją najechał
1845   3, 4 |                    4~A gdy mąż gnuśny powieki zawiera,~Gdy lud swe skargi
1846  20, 8 |       Jasności Waszej - rzekł - odtąd powierzam~"To księstwo Pruskie, tę
1847   7, 9 |       rozdarte paszczęki~Lwów srogich powierzch zdobiły przyłbicy~Wąs zawiesisty,
1848  14, 15|              ciągnie z wojskiem, wtem powietrzem tknięty,~Nędznie umiera.~
1849  31, 3 |           farby różnymi błyszczące,~Z powiewem wiatru igrały;~W zbrojach,
1850   7, 6 |         dzisiaj książęciem północy~"W powinowactwie szukajmy pomocy.~ ~
1851  17, 9 |               9~Dlaczegóż miłość krwi powinowatej~Szkodliwą była krajowi?~
1852  26, 1 |     młodzieńców drogę mu zachodzi,~By powitać bohatera.~ ~
1853   1, 21|              znikły męze w światłości powoda,~A Piast zdziwiony pozostał
1854  12, 6 |              dał się zdrożnym chuciom powodować,~Lecz, wziąwszy silną dłonią
1855  20, 3 |               Bym wam ogłosił świetne powodzenia,~"Z wami o dobru powszechnym
1856  21, 12|                Głosem ojczyzny jestem powołany,~"Radzić jej w ciężkiej
1857  10, 11|            się srogi~Na czarnym wozie powoli wiezione~Wielkiego Mistrza
1858  15, 4 |             Smutny wygnaniec do Wilna powraca,~Tam przytrzymany, gdy swe
1859  29, 9 |         Rycerza nią przepasuje.~"Idź, powróć, cośmy stracili;~"W ten
1860   7, 10|               splety,~Przez Giedymina powróceni jeńcy,~Starcy, mężowie,
1861   9, 20|             się szkody, lecz któż łzy powróci?"~ ~
1862  17, 1 |             Dając nam wielkiego męża,~Powrócić chciały Polsce dni szczęśliwe~
1863  30, 3 |            spotkaniu~"Nie jedną kresą powrócił znaczony,~Nie będę, Zosiu,
1864   6, 4 |                                    4~"Powściągnij łzy twe, Królowo!"~Zawołał
1865  10, 9 |         cięciem obala rycerza~Ten gdy powstając sztyletu dobywa,~Król ostrym
1866  28, 10|              nieprzyjacielem, zewsząd powstającym,~Nieraz, gdy nawal śniegu
1867  29, 11|          przygody~W krwawych obłokach powstało.~Bohdan hufce swe rozłożył,~
1868  31, 9 |               bierze,~Spisek na niego powstawał.~Po czterech latach doznał
1869  20, 9 |             Stań się przydatnym dobru powszechnemu~"I wspólnych z nami miej
1870  28, 12|          naród zjednoczony;~Tam płacz powszechny gdy mu glos przerywa,~Do
1871  20, 3 |           powodzenia,~"Z wami o dobru powszechnym się radził;~"Żyzne Inflanty
1872  13, 8 |               pysznych gmachach srogi pożar niecą.~ ~
1873  32, 2 |         Turczyn dziki,~Płonęły miasta pożarem i dymem,~Kiedy Sobieski
1874  13, 5 |               król, walecznych szyków pozbawiony,~Czuje swe siły mdlejące;~
1875  33, 10|                przyjm ostatnie te ich pożegnania,~Wodzu waleczny!~ ~
1876  27, 12|        zamkowych gmachów król chciwie poziera~Na lube wdzięki swej oblubienicy.~ ~
1877  25, 11|             ojcowie,~"Młody Władysław pozierał wesoło;~"Wtem wszedł Żółkiewski,
1878  16, 12|               łzami zalała rzewnymi.~"Poznałem późno, żem czynił odrodnie,~"
1879  22, 9 |            najeżone spiżem Wielkołuki~Poznały swego mściciela.~ ~
1880  23, 10|             Nie narzekaj na niewolę:~"Poznasz, jak umysł Polaków wspaniały~"
1881  16, 4 |            mieści;~"Ostatki może twej późnej siwizny~"Spędzisz wśród
1882   1, 21|             powoda,~A Piast zdziwiony pozostał samotnym,~Słodki się zapach
1883   9, 3 |               i rycerze mężne~Chcieli pozyskać z darem takiej ręki~Piękną
1884  33, 11|            utrapienia,~Wielke ofiary, prace bez nagrody,~I zamiast słodkich
1885   6, 10|                  10~"Jeśli za to, żem pracował,~"Los mi usłyszeć zostawi,~"
1886   1, 23|             swe skronie,~A wdzięczny, pragnąc uczcie stan rolniczy,~Rozkazał
1887  30, 6 |               otwiera,~Gustaw oglądać pragnie bohatera.~ ~
1888  21, 9 |             Donu, Dźwiny dosięga?~"Na prawach, bitnym rycerstwie w potrzebie~"
1889  23, 11|            zadumiał~I, tron szanując, prawdę mówić umiał.~ ~
1890  10, 1 |            Jagiełło lud swój ulubiony~Prawej Chrystusa przyszedł uczyć
1891   9, 11|           narody spoją~"Pierwszym mym prawem, to niech sercem włada~"
1892   9, 12|            radością przejęty~Z bracią prawemu Bogu cześć oddawa,~Na silne
1893 Bog    |            człowiecze, iż Jezu Chryst prawi~Cirpiał za nas rany,~Swą
1894  27, 6 |         polskie berto wziął w dzielną prawicę:~Drżał nieprzyjaciel, naród
1895  27, 14|              Niech pod waszymi Polska prawnukami,~Jak dzisiaj, będzie świetną
1896  31, 9 |              czterech latach doznał w prędkim zgonie,~Że rzadko szczęście
1897  22, 6 |            śnieżne swe łono,~Drugą na prochy ciska lont tlejący~I gubi
1898  15, 4 |                 4~Wkrótce sam walcząc prokopskiego cara,~Zbity, i wojsko i
1899  18, 5 |             Ni lube światło dziennego promienia.~ ~
1900  16, 1 |             ciemnych~Zwieszony, blade promienie rozwodził,~Gliński, znajomy
1901  25, 4 |             Tak dumał, alić po bladym promieniu~Błyszczącą widzi stal pomiędzy
1902  32, 8 |               oczach oblężonych~Widać proporców lasy nieprzejrzane.~ ~
1903  19, 6 |             Przodem mąż zbrojny niósł proporzec długi~Uwieńczon ciemnym
1904  21, 4 |          Braterskim głosem, słodyczą, prośbami,~Zburzone chuci łagodzi;~
1905   5, 1 |             widząc szyki zbrojne,~Jął prośby swoje przekładać:~"Niech
1906   8, 13|               Monarchów poczet wesoły~Prosi do siebie Wierzynek,~Od
1907  16, 12|          późno, żem czynił odrodnie,~"Prosiłem króla, by darował zbrodnie.~ ~
1908 Bog    |            nosimy,~A dać raczy, jegoż prosimy,~A na świecie zbożny pobyt,~
1909 Bog    |            przyima.~ ~Maria dziewice, prośmy synka twego~Króla niebieskiego~
1910   3, 9 |      zamkniętym,~Z schyloną głową i w prostym ubiorze~Klęczał przed ołtarzem
1911   1, 6 |           hojność:~Znajdował, lemiesz prowadząc wesoło,~W pracy swą żywność,
1912  20, 8 |          odtąd powierzam~"To księstwo Pruskie, tę ziemię obfitą,~"I na
1913  20, 7 |             kanclerz państwa,~Księcia pruskiego do przysięgi wzywa~I do
1914  17, 9 |             była krajowi?~Gdy lenność pruskiej krainy bogatej~Zygmunt nadal
1915  14, 12|       poległych i czwartym obozem~Nad Prutem staje.~ ~
1916  11, 15|              karacenach srebrna łuska pryska,~Padają trupem zuchwali~
1917   4, 9 |          czyny~"Szukać w zwycięstwach przebaczenia winy."~ ~
1918   9, 4 |          mężem";~Już licznym wojskiem przebiega kraj cały,~Berło i żonę
1919   4, 9 |  Nieustraszony, zemsty dokonywa;~Lecz przebóg! skoro dopełnił ofiary,~
1920 Bog    |              pobyt,~Po żywocie rajski przebyt, Kyrieeleison.~ ~Nas dla
1921  27, 4 |                Już nurty Donu i Wołgi przebyte.~ ~
1922  27, 11|                           11~Z dziwem przechodniów obrócone oczy~Na przepych
1923   7, 5 |                                    5~"Przecież wieść boje było mym udziałem,~"
1924   9, 23|              nielitosna zbyt wcześnie przecina;~A Polak, grób jej oblewając
1925   9, 1 |                   1~Kiedy dni Piastów przecinał się wątek,~A prawo berła
1926  17, 2 |              tylko miłował;~Występek, przeciw krajowi spełniony,~Chociaż
1927  23, 8 |            zachęca, uderza~I zwycięża przeciwnika;~Wzięty gród. działa, skończona
1928   1, 9 |           bogi;~Gdy dwóch młodzieńców przecudnej urody~Wchodzi w gościnne
1929  33, 10|            się tam, gdzie mieszka Bóg przedwieczny,~Ach, przyjm ostatnie te
1930  10, 7 |             krwawa bitwa, a zawsze na przedzie~Król swych Polaków, Witold
1931   8, 6 |             pogody,~Gdy deszcz ciepły przejmie role,~Budząc uśpione zarody,~
1932  17, 9 |               wtenczas niewdzięczność przejrzana,~Ni, że holdownik targnie
1933   5, 1 |             zbrojne,~Jął prośby swoje przekładać:~"Niech i ja, ojcze - rzekł -
1934  13, 3 |             młody,~Litwę nad wszystko przekładał.~Życzyła Polska, by dwiema
1935  12, 13|              13~Nieraz mu rada wierna przekładała:~"Królu, dość w chlubnym
1936  28, 4 |              krainy wojuje,~A godzien przekleństw niecny Radziejowski~Szwedów
1937  15, 3 |               zlewał,~Pił ja i srogie przekleństwa wyziewał.~ ~
1938 Bog    |              dla, człowiecze, dał Bóg przekłuć sobie~Ręce, nodze obie,~
1939 Bog    |             nas rany,~Swą świętą krew przelał za nas, krześciany.~ ~O
1940  21, 11|             piersi dobywa,~Mimo króla przelęknienie,~Uderza i krwią własną się
1941  12, 14|               chrześcijańskich panów,~Przemogła sława. Na wszystko niepomny,~
1942  22, 3 |                           3~W Wendzie przemożna, gdy już siła godzi,~Lud
1943  28, 5 |              Rzekłbyś, że dawniej tak przemożne państwo~Już zginąć miało.~ ~
1944   8, 9 |           bezdrożny,~I Lwów, i Halicz przemożny.~ ~
1945  26, 14|          widowiska,~Choć żałość wodza przenika,~Tonącą we łzach małżonkę
1946  33, 14|             toni,~Śmierć nad nadzieje przenosząc zgubione,~Runąłeś z koniem
1947  29, 9 |             białą wstęgę,~Rycerza nią przepasuje.~"Idź, powróć, cośmy stracili;~"
1948  23, 12|               12~Sprawiedliwości bieg przepisał nowy,~Skrócił ustaw poczet
1949  25, 7 |              w mleku,~"Zamoyski twoje przepowiadał cnoty,~"Pod jego znakiem
1950  16, 7 |         wszędy zabierając plony,~"Nie przepuszczały ni płci, ni wiekowi!~"Widziano
1951   2, 13|        Gnieźnie Ottona cesarza,~Dziwi przepychem i skarby drogimi~Hojnie
1952  14, 6 |            się z trzaskiem co puszczę przeraża,~Podcięte drzewa.~ ~
1953  16, 18|             te słowa,~Okropnym jękiem przeraził więzienie:~Na łono córki
1954  21, 1 |              jęki,~I smutnych dzwonów przeraźliwe dźwięki.~ ~
1955  11, 10|               męże, i konie,~I wrzask przeraźliwej surmy:~Na groźny widok trwodze
1956  29, 2 |               zalegał,~Już głos matek przeraźliwy~W smutnych się skałach rozlegał;~
1957  20, 7 |               niejeden wylewa,~Aż Jan Przerębski, wielki kanclerz państwa,~
1958  31, 6 |          oblewa~I tym słowy milczenie przerwa.~ ~
1959  29, 9 |                                 9~Żal przerwał czulą przysięgę,~Głos Elżbiety
1960  16, 4 |                                    4~"Przerwij łzy rzewne, ojcze mój kochany!~
1961   6, 8 |             szkoduje,~"Że mnie zawiść prześladuje.~ ~
1962 Bog    |              zawierne~Jeszcze był nie prześpiał zaśmiernie~Aliż sam Bóg
1963  32, 3 |            już nieszczęsny Michał żyć przestaje,~Sobieski, chlubny z tak
1964  24, 3 |           Wśród świetnych zdarzeń nie przestawał błądzić,~Był dobrym, mężnym,
1965  22, 15|          Wrócił Polszcze wieki złote,~Przestępstwu srogi i nieubłagany,~Korzył
1966  31, 9 |        najlepszym zamiarze~Od możnych przeszkód doznawał;~Turczyn Kamieniec
1967  32, 5 |               w tym znalazł niezłomne przeszkody,~Zostało tylko orężem się
1968  30, 4 |           twarz mu ciężkim postrzałem przeszyto,~Krwią zlany pyta. "A miasto
1969  16, 14|            dziesięć żywy w tym grobie przetrwałem;~"Nie dla mnie słońce i
1970   2, 6 |               Już gnębi Kijów okrutna przewaga,~Wygnan Światopełk u nóg
1971  16, 6 |          człowiek w świecie może mieć przewagę,~"Czym się stać wielkim
1972  23, 12|          zbrodni surowy;~Zborowski, z przewagi dumny,~Że gwałcił prawa,
1973   2, 5 |          sławy,~Kiedy ukarał tego, co przewinił,~Miśnię, Luzatów i żyzne
1974  25, 8 |            rycerza~"I świetnym pułkom przewodzić zacząłeś?~"Granice Polski
1975  29, 3 |               i sławy,~Mikołaj wojsku przewodził:~Gdy jęk ludu i mord krwawy~
1976   6, 3 |              byś berłem władał,~"Dziś przewrotnych ludzi winą~"Wszystkoś na
1977  25, 14|              klęski słodził,~"Moskwać przeze mnie śle poddaństwa śluby,~"
1978   1, 4 |           Polaków,~Bo ich do wielkich przeznaczeń gotował;~Wpośród Kruszwicy
1979  16, 17|             cóż, że zdrajca hańbę swą przeżyje,~"Gdy Polskę kirem śmiertelnym
1980   5, 3 |               gdy trąba bój głosi,~Na przód się szyków wydziera,~Jeździ
1981  10, 11|               zdobytych~Za nimi widok przybliżył się srogi~Na czarnym wozie
1982  29, 9 |         stracili;~"W ten znak miłości przybrany,~"Bogdajbyś był w każdej
1983   3, 7 |        możnych niegdyś panów,~I w nim przybytek bogaty,~Złupil Brzetysław,
1984  10, 1 |             gmachy pogańskie,~Wznosił przybytki i ołtarze pańskie.~ ~
1985   4, 10|               lud, dotąd jemu wierny,~Przybytków Pańskich zamknięte podwoje,~
1986  10, 13|            państwa stolicy~"W świętym przybytku będą zawieszone;~"Niech
1987  27, 15|                Przepych, wspaniałość, przychodniów dziwiące,~Zręczność rycerstwa,
1988   8, 7 |                                     7~Przychodzień tłumem się zbiera,~Na odgłos
1989  22, 14|             brzmienia,~Na głos naukom przychylnego męża~Muz dziewięciu brzmiały
1990  17, 1 |               Polsce dni szczęśliwe~I przyćmiony blask oręża:~Dowieść, że
1991   7, 10|                     10~Weselnym godom przydali najwięcej,~W śnieżnym ubiorze
1992  20, 9 |            tył łask wyleli,~"Stań się przydatnym dobru powszechnemu~"I wspólnych
1993  31, 8 |        dźwigania dano:~"Wśród srogich przygód pogromu~"Bronić nas, korzyć
1994   9, 16|        stwierdzona przysiędze,~"Żadną przygodą nie będzie zerwana~ ~
1995  21, 12|                 Radzić jej w ciężkiej przygodzie;~"Powrócę jednak, a ten,
1996 Bog    |               sam króluje, k sobie ją przyima.~ ~Maria dziewice, prośmy
1997  29, 15|          Niech księżyc głuchej mogile~Przyjaznym świeci promieniem.~Jeśli
1998  28, 18|                      18~"Gdziekolwiek przyjdzie dni mych kresu dożyć,~"Skończyć
1999  25, 20|                    20~Niebieskie oczy przyjęły go mile,~Bo z dawna cnotę
2000  17, 6 |                            6~Król was przyjmował na wyniosłym tronie,~A chcąc
2001   2, 13|          sławny dziely tak świetnymi,~Przyjmując w Gnieźnie Ottona cesarza,~
2002  12, 1 |             syn pierwotny rodził,~Gdy przyjście jego przez okrzyk radosny~
2003  28, 16|           Tyle jej smutnych doznawszy przykładów)~"Bodajbym nie zgadł, ale
2004   8, 1 |          burką odziany,~Znosił głód i przykre słoty,~Ugorem stały obszary,~
2005  32, 16|               Tam słodząc troski zbyt przykrej niedoli,~Z swym Jabłonowskim