Part, Strofa

2508  19, 11|                               11~Lecz stratę męża, ten wzór wojowników,~
2509   6, 1 |         dworaków opuszczona~Helena, w stroju niedbałym,~Gdy syna trzyma
2510  14, 5 |            król, gdzie bezdróż i skał stromych ściany,~Wiódł swe rycerze.~ ~
2511  21, 7 |          Nieścigłym pędem dąży w obcą stronę.~ ~
2512  11, 10|              na drugiej stanął cesarz stronie,~Gdy ujrzał tureckie hurmy,~
2513  22, 11|             gmachów swoich z niewielu stronniki~Widzi rzeź, pogorzeliska,~
2514 Bog    |            Bóg swój lud odjął diablej stróżej.~Przydał nam zdrowia wiecznego,
2515  22, 3 |              bramy miasta,~Gidy wśród strwożonych urzędników wchodzi~Cudnej
2516  10, 8 |               wstrzymał i nikt go nie strwożył,~Natarł na króla i drzewcem
2517  12, 4 |                   4~Tu upominki przez stryjów oddano,~Te Witold swymi
2518  18, 21|            nastając zuchwale,~"Chmurą strzał gęstych powietrze zasępił:~"
2519  29, 12|              w tłumie niebezpiecznym,~Strzałą w piersi ugodzony,~Pada,
2520   6, 10|                Nie umrę w cieniu niej strzechy~"Bez słodkiej sercu pociechy."~ ~
2521  11, 4 |               kolczudze, nie tknąwszy strzemienia,~Lekko wskoczył na bachmata,~
2522  21, 11|         rzecze - krwi tej strumienie~"Stwierdzą me słowa i będą dowodem,~"
2523   9, 18|         zbrojne ręce podawając sobie,~Stwierdzili jedność w czułym uściśmemu.~ ~
2524   9, 16|              Niech jedność, w świętej stwierdzona przysiędze,~"Żadną przygodą
2525  23, 13|           dowody:~Zbity w Inflanciech Suderman zuchwały,~Wzięte szturmem
2526  26, 6 |            się wróciły,~On zgiął dumę Sudermana;~Przezeń kircholmska z nierównymi
2527  30, 13|        Holzacki zbliżał się do bramy,~Suknie miał dużo wydarte,~W twarzach
2528  16, 5 |               Robak zgryzoty toczy me sumienie~"I sen oddala z powiek zmordowanych;~,
2529   1, 6 |                W pracy swą żywność, w sumieniu spokojność.~ ~
2530  11, 10|          konie,~I wrzask przeraźliwej surmy:~Na groźny widok trwodze
2531   8, 5 |               Gdzie sądu zwierzchność surowa,~"Nie zapłacze nędzna wdowa."~ ~
2532  26, 9 |             się zapalał~I umiał karać surowo.~ ~
2533   9, 19|             się sroży,~Nieraz łagodzi surowość zbyteczną.~ ~
2534  23, 12|         Ludzki dla cnoty, dla zbrodni surowy;~Zborowski, z przewagi dumny,~
2535  30, 13|           postrzały i głębokie szramy~Świadczyły bitwy uparte,~Król mu dziękował
2536  33, 9 |           Patrz, przed świątynią przy światłach gasnących~Porywa młodzież
2537   2, 6 |              okrutna przewaga,~Wygnan Światopełk u nóg bohatera~Pomocy błaga.~ ~
2538  13, 13|               wieńczy sława,~Kopernik światu nowe nadał prawa.~
2539  33, 9 |                        9~Patrz, przed świątynią przy światłach gasnących~
2540  16, 16|              wzięła życie,~"Ujrzysz w świątyniach przodków twoich groby,~"
2541  25, 2 |        rozwijał,~Księżyc, w noc cichą świecąc roztoczony,~O srebrne skrzydła
2542  29, 15|             głuchej mogile~Przyjaznym świeci promieniem.~Jeśli kiedy
2543  25, 17|               bitwach młodym rycerzom świeciłeś,~"Tyś mu na czołe krył szlachetne
2544  16, 14|             dla mnie słońce i gwiazdy świeciły,~"Ciemność, zgryzoty były
2545  10, 2 |        światło i zbawienie;~Gdy wśród świętego kapłanów obrządku~Donoszą
2546   9, 16|             oddana,~"Niech jedność, w świętej stwierdzona przysiędze,~"
2547  23, 2 |           nadobnych Zamoyski chowany,~Świetnie służył swej krainie,~Pod
2548  29, 7 |         miłości i chwale,~Twarz miała świeższą jak róża,~Usta żywsze nad
2549  32, 1 |             Osmana uległa potęga,~Kto świeżym laurem czoło swe ozdobił,~
2550  29, 12|         żelazem,~Strzały na powietrzu świszczą.~Lecz gdy wódz nieulękniony~
2551  26, 2 |             się mylę, lub nad nim już świta~Promień bohatyrskiej sławy."~ ~
2552  24, 8 |            Mścić się krzywd naszych i swobód zgwałconych."~ ~
2553  13, 9 |           złączon z Polską, żył odtąd swobodnie~ ~
2554  32, 11|               11~Wjeżdża Jan Trzeci z swoimi hetmany,~Wpośród radosnych
2555   1, 23|               rolniczy,~Rozkazał pług swoj ustawić przy tronie.~ ~
2556  13, 6 |             zakrywa,~Tak się do króla swojego odzywa:~ ~
2557  31, 7 |              oddaje tobie;~"Jakeś był synem, lubym sercu memu,~"Tak
2558 Bog    |                Maria dziewice, prośmy synka twego~Króla niebieskiego~
2559  13, 11|             ozdobnych;~Przy nim sześć synów w wieku już dorosłym~I siedem
2560  23, 5 |              podjętych,~Własną dał mu synowicę;~Wiodąc Gryzełdę do ołtarzów
2561  30, 9 |             się Ojczyźnie mężne dając syny.~ ~
2562  19, 2 |               za broni towarzysza;~"W Syrii, w Egipcie, w skalach Palestyny~
2563  28, 13|               ciągiem długiej pracy,~"Sytemu wieku, rozstać się przychodzi~"
2564  30, 17|              kocha i Boga się boi,~Ma szablę, konia, o resztę nie stoi."~
2565  32, 3 |                   3~Jeszcze nie otarł szabli, krwią oblanej,~A już nieszczęsny
2566  16, 10|              znałem wodzy w zamiarach szalonych:~"Ród Zabrzezińskich z dawna
2567  32, 6 |             się zbliżał ku wiedeńskim szańcom.~Uciekł Leopold, bojaźnią
2568  25, 15|              się Turków oprzeć sile,~"Szanowną głowę da pod miecz zwycięski!"~ ~
2569  17, 10|               młodym księciem wzniósł szanowne dłonie~I z płaczem włożył
2570   1, 16|                                   16~"Szanuj z pokorą świętą Jego wolę,~"
2571  23, 11|           słuchaczów zadumiał~I, tron szanując, prawdę mówić umiał.~ ~
2572  32, 12|           orszaku jadą z nim dworacy,~Szata ich złotem i perłami szyta,~
2573  22, 14|              14~W stolicy Litwy, kędy szczęk oręża,~Kędy trąb raziły
2574   4, 3 |           zawód chlubny" -~Rzeki i za Szczerbiec Chrobrego porywa:~"Przysięgam
2575  23, 3 |                          3~Rzadko los szczerych przyjaciół udziela~Temu,
2576  27, 6 |              6~Z równym on blaskiem i szczęściem wojował,~Gdy polskie berto
2577  25, 13|            Bodajby Nieba, co nam dziś szczęściły,~"Wiodły zwycięstwa za orły
2578   8, 10|                                    10~Szczęśliw wraca do stolicy,~A lud
2579  17, 1 |           Powrócić chciały Polsce dni szczęśliwe~I przyćmiony blask oręża:~
2580  33, 3 |              nam tak długo przywodził szczęśliwie~"Na polu chwały?"~ ~
2581  29, 9 |               w każdej chwili~"Równie szczęsny jak kochany."~ ~
2582  33, 13|              grób pyszny, zawieszą na szczycie~Wieniec wawrzynów.~ ~
2583  16, 16|          pierwotnej doby;~"Ujrzysz te szczyty, kędyś wzięła życie,~"Ujrzysz
2584   8, 7 |          Wspaniałe wznoszą się grody;~Szereg twierdz, co granic strzeże,~
2585   2, 10|              obiegł Kijów, już baszty szerokie~Tłucze taranem, z kusz opoki
2586  13, 1 |               poległ, głos się zaczął szerzyć~O ciężkiej klęsce pod Warną,~
2587   3, 13|         hospodynie drogi!"~Odgłos się szerzył weselny;~"Ty nam dziś w
2588   1, 3 |             czuć dawał, a obce narody~Szerzyły w Polsce najazdy i trwogi.~ ~
2589  13, 11|           szatach ozdobnych;~Przy nim sześć synów w wieku już dorosłym~
2590  10, 10|      rycerstwa czele,~Poległo Niemców sześćdziesiąt tysięcy,~Uszle przed mieczem
2591  23, 11|            bitew zawodu,~Cóż, kiedy w szkarłatnej szacie,~Z pieczęcią w ręku,
2592  25, 11|        siedział na tronie, a wkoło~"W szkarłatnych szatach poważni ojcowie,~"
2593  17, 9 |               miłość krwi powinowatej~Szkodliwą była krajowi?~Gdy lenność
2594  32, 5 |           królem, rządząc dwa narody,~Szkodliwe błędy zamyśla poprawić,~
2595   6, 8 |                 Niech kraj na tym nie szkoduje,~"Że mnie zawiść prześladuje.~ ~
2596   9, 20|             smutnie rzekła~"Wrócą się szkody, lecz któż łzy powróci?"~ ~
2597   8, 5 |            przemoc poskromić,~"By nie szkodziła nikomu.~Gdzie sądu zwierzchność
2598   6, 13|            Nagrodziły Nieba hojnie~Tę szlachetność, tyle męstwa.~Leszek, zwycięzca
2599  18, 11|                Ostrogski, dążąc przez szlaki nieznane,~"Ogląda króla
2600  11, 11|      postrzegłszy, że Zawiszy nie ma,~Szle poń jedną z swoich łodzi.~
2601  30, 9 |                 9~Gdy król Stefana na Szlezwik wysyła,~Rzekła mu córka
2602   9, 7 |              królewny mowę im odjęła,~Szmer zadziwienia rozszedl się
2603  31, 2 |            polska zebrana:~W ogromnej szopie starsze ojców plemię,~Na
2604   9, 6 |        blaskiem,~W złotych kołczanach szparkie nosząc strzały.~ ~
2605  30, 13|         twarzach postrzały i głębokie szramy~Świadczyły bitwy uparte,~
2606  28, 9 |              Rewera Moskwę, a Jerzy z Szreniawy~Przeważnie walczył Szwedy
2607  23, 14|              Ludnymi włości okrywa,~W sztukach, w nauce męże znakomite~
2608  22, 9 |             dziełem męstwa i wojennej sztuki~Potocki, Uświata, Rewela,~
2609  23, 4 |           lampy płomieniu,~O bitwach, szturmach z nimi się naradzał~I o
2610  18, 13|                Wraz pierś bechterem a szturmakiem głowę~"Obwarowawszy, dobywa
2611  13, 8 |                Wkoło Chojnice oblega,~Szturmowe działa przed miasto zatacza,~
2612  30, 6 |         krakowskim zawarty,~Tysiączne szturmy mężnie wytrzymuje,~Szwed
2613  22, 6 |                       6~Tu jedną ręką sztylet biorąc lśkuiący,~Uderza
2614  30, 17|               rycerskiej sławy na nim szuka,~"Niechaj pamięta te słowa~"
2615   7, 12|           prawy~"I w szczęściu Polski szukaj tylko sławy."~
2616   7, 6 |              północy~"W powinowactwie szukajmy pomocy.~ ~
2617  30, 9 |         rodziła,~"Bym się mogła bić z Szwedami?"~"Dziewko - rzekł ojciec -
2618  28, 9 |          Szreniawy~Przeważnie walczył Szwedy i Kozaki,~Odzyskał Prusy,
2619  21, 3 |          brzegów Sekwany,~I Jan, król szwedzki, i książę rakuski,~Lecz
2620  26, 7 |           powierza się fali;~Pod Salą szwedzkie napada okręty,~Zwycięża,
2621  32, 9 |             zoczy zwierza,~Lotnym się szybem jpod obłoków ciska,~Z tym
2622  30, 7 |       rycerstwem, pod znaki zebranem,~Szybkiej błyskawicy lotem~Tu Szwedów
2623  30, 1 |           ochoty,~Braci swych w hufce szykował,~A kiedy słyszał, jak męsrwo
2624  11, 12|         gwiazdami kolczugę,~Wkłada mu szyszak ogromny,~Z wierzchołka czuba
2625  29, 6 |             pierścienie~Złotym okrywa szyszakiem,~Lecz, nim zbrojny wszedł
2626   9, 14|              chwiejąc piorą ogromnych szyszaków~ ~
2627  30, 2 |             kopiją w ręku, w żelaznym szyszaku,~Jeździł na podsłuch i czaty,~
2628  32, 12|            Szata ich złotem i perłami szyta,~Przy królu zbrojne na koniach
2629   4, 7 |           Śmiały ledwie gniew hamuje,~Tai urazę, lecz zemstę gotuje.~ ~
2630   4, 8 |              Trzykroć się miota, lecz tajemna siła~Trzykroć zuchwalców
2631   3, 5 |         podbite narody~Wywarły zemsty tajone.~ ~
2632   5, 5 |       Bolesław zawoła,~"Ja! ścierpieć taką zniewagę!~"Nie zniży Polak
2633   7, 6 |                                    6~"Taki los Polski tu Krzyżaków
2634   9, 3 |              Chcieli pozyskać z darem takiej ręki~Piękną niewiastę i
2635 Bog    |             ode wszego złego.~ ~Amen, tako Bóg daj,~Bychom szli wszyćcy
2636   8, 1 |              obszary,~On bil Niemce i Talary~ ~
2637  12, 2 |      ramieniem~Zbiwszy za Wołgą hordy Tamerlana,~Przybył i witał tkliwym
2638  29, 9 |        przysięgę,~Głos Elżbiety płacz tamuje;~Zdjawszy z siebie białą
2639  27, 4 |      Walecznym hufcom nic nie kładzie tamy~Wiaźma, Nowogród i Siewierz
2640   2, 10|            już baszty szerokie~Tłucze taranem, z kusz opoki ciska,~Padły
2641  11, 13|                                13~Tu, tarcz ściskając zbrojnymi rękami~
2642   7, 1 |        długich walek trudu~Wsparci na tarczach wojownicy stali~I o przypadkach
2643   9, 21|            Litwie uśmierzał rozterki,~Targnął się Rusin, gniewem uniesiona,~
2644  19, 5 |           czarne ujrzał mary,~Na nich Tarnowskiego zwłoki;~Wojsko, ród smętny,
2645  29, 8 |         zapale,~"Niech ostatnie życia tchnienie~"Poświęcę tobie i chwale."~ ~
2646  10, 4 |                Mistrz mój - zawołał - teć oręże daje~"Dla lepszej
2647  21, 8 |          Posiany za nim w tropy Jan z Tęczyna~Już go dognał w śląskiej
2648 Bog    |               gdzie królują anieli.~ ~Tegoż nas domieściż, Jezu Chryste
2649  18, 1 |             Chcąc przynieść jaką ulgę tęsknej dobie,~Kazał przywołać szlachetne
2650  10, 6 |            broni,~I ziemia drżała pod tętentem koni.~ ~
2651  11, 4 |               ciężkiej kolczudze, nie tknąwszy strzemienia,~Lekko wskoczył
2652   9, 3 |                        3~Nie dziw, że tknięci jej cnotą i wdzięki,~Liczne
2653  14, 3 |            nawał zaborów zwycięskich,~Tkwiła w pamięci śmierć nieszczęsna
2654  22, 6 |            Drugą na prochy ciska lont tlejący~I gubi niemęskie grono.~ ~
2655   2, 10|            Kijów, już baszty szerokie~Tłucze taranem, z kusz opoki ciska,~
2656  14, 7 |             daremne w obronie,~Gniotą tłumami łomy gałęziste~Męże i konie.~ ~
2657  29, 12|            wódz nieulękniony~Walczy w tłumie niebezpiecznym,~Strzałą
2658  24, 1 |              bezkrólewiu duch niezgód tłumiony~Zajadłość swoją wywierał:~
2659  24, 6 |        poczcie swych hetmanów~Spotyka tłumne hufce rokoszanów.~ ~
2660  31, 3 |         gotowy,~I rżenie koni, i gwar tłumnej mowy.~ ~
2661  17, 12|                Nie walczyć, ale wolał tłumnie radzić,~Utracił dogodność
2662  31, 6 |                  6~Skoro się ujrzał z tłumu uwolnionym,~Król lubą matkę
2663   1, 8 |             obchodem:~Stół zastawiają tłustymi mięsiwy~I duże czary napełniają
2664  19, 1 |              jednej z tobą mogiły?~"Z tobąm ja walczył, obce zwiedzał
2665  29, 8 |               swej kochanki oblicze.~"Tobiem winien - rzeki wzruszony -~"
2666   2, 4 |          zraniony, skrwawioną źrenicę~Tocząc, rzuca się na zwierzę zuchwałe,~
2667  28, 7 |              i ścigał,~Przez trzy dni toczył boje pod Warszawą,~Uległ
2668  20, 3 |         pokolenia,~"O dzieci moje! na tom was zgromadził,~"Bym wam
2669  17, 7 |       wielkich ludzi majestat otacza,~Tomicki przy rządu sterze~Cechą
2670  26, 14|           Choć żałość wodza przenika,~Tonącą we łzach małżonkę swą ściska~
2671  33, 14|               na nim. jak w ostatniej toni,~Śmierć nad nadzieje przenosząc
2672  11, 16|         wrzawą mściwy Turczyn wpada~I topi mieczów tysiące -~Poległ,
2673  12, 16|            spahy z okropnymi głosy,~I topią w czoło, z hełmu obnażone,~
2674  32, 16|               pod cieniem odwiecznych topoli.~ ~
2675  19, 2 |               przyjaciela~"I za broni towarzysza;~"W Syrii, w Egipcie, w
2676  14, 1 |             Już był Carogród i krainę Tracką~Zdobył orężem Muzułman bezbożny,~
2677  32, 2 |                                     2~Trapił bezbronną Polskę Turczyn
2678   3, 5 |            Polskę, bez rządu i zgody,~Trapiły ciosy skupione,~Mieczem
2679  14, 8 |                    8~Co więcej łozy i trawę i dęby~Zdradne Wołochy wkoło
2680   4, 2 |               Mówią ze łzami: "Trzech tronów dziedzice~"Błagamyć, królu,
2681  21, 8 |                    8~Posiany za nim w tropy Jan z Tęczyna~Już go dognał
2682  12, 8 |             ten był możnym i śmiałym,~Troskliwy o swą całość i obronę,~Naród
2683  32, 15|                              15~Wśród trosków wolnej chcąc używać doby,~
2684   4, 11|             król, przed którym narody truchlały,~Dotknięty klątwą, królestwo
2685  30, 5 |               Czcząc bohatyra, o męża truchleje~ ~
2686 Bog    |           człowiecze zbożny,~Iż przez trud Bóg swój lud odjął diablej
2687  22, 13|           ukończył zawzięte~Innym się trudem zajmuje:~Wskrzesza nauki,
2688   1, 8 |            nasz sędziwy~Od rana całym trudnią się obchodem:~Stół zastawiają
2689   7, 1 |             spoczynku z długich walek trudu~Wsparci na tarczach wojownicy
2690  19, 8 |              sajdaki perskie~O twardą trumnę łamali;~Dalej kirysnik w
2691  30, 7 |          rzekę przebywa,~Uderza, pole trupami okrywa.~ ~
2692  16, 12|              gdy pobojowisko~"Zasłane trupy ujrzałem licznymi,~"Ścisnęło
2693  23, 13|               umiera cały,~Dzieł jego trwają dowody:~Zbity w Inflanciech
2694  27, 9 |             mieczem pokój zabezpiecza trwały.~ ~
2695  11, 10|   przeraźliwej surmy:~Na groźny widok trwodze się poddaje,~Wraca za Dunaj
2696  26, 20|             was chwili,~"Lecz się nie trwożę, jesteście Polacy,~"Walczcie,
2697  13, 9 |              gród szturmem, niewiasty trwożliwe~Litości króla błagają,~Jarzma
2698  14, 6 |        porządku zważa~Huk go raptowny trwoży i zdumiewa,~Walą się z trzaskiem
2699  29, 11|               Mnóstwem się Stefan nie trwożył,~Z garstką na tłumy uderza.~ ~
2700  23, 6 |        stolicy swojej Krakowie:~Wjazd tryumfalny, rycerskie zawody,~Szli
2701  32, 11|                        11~Wjeżdża Jan Trzeci z swoimi hetmany,~Wpośród
2702  18, 14|                Wszędzie krew płynie i trzewia się wleką.~ ~
2703   7, 7 |            więcej~"Pojmanych więźniów trzydzieści tysięcy "~ ~
2704  18, 22|              22~"Wsławił się wódz ten trzydziestu bitwami;~"A Zygmunt Stary,
2705   6, 1 |            stroju niedbałym,~Gdy syna trzyma u łona,~Co go zwano Leszkiem
2706  10, 4 |           królem mąż krzyżacki staje,~Trzymał dwa miecze, z postacią zuchwałą~"
2707 Bog    |         Tworca anielskie, bez końca -~Tuć się nam zwidziało diable
2708   7, 5 |           biedną~"Po trzykroć z króla tułaczem zostałem~"A chociem dzielnie
2709   6, 12|              mnie wspierał,~"Gdym się tułał opuszczony,~"Dla mnie wygnańcem
2710   6, 3 |      Wszystkoś na świecie postradał.~"Tułasz się, biedna dziecino!~Ja
2711  26, 21|         pamięć nie ustaje!"~Tu wodzów tuli do łona:~Lubomirskiemu buławę
2712  33, 12|                                    12~Tulmy łzy nasze, już jesteś szczęśliwy:~
2713  29, 10|            Zgromadza zewsząd rycerze,~Tuman kurzawy powstawa,~Wszędzie
2714  11, 10|            cesarz stronie,~Gdy ujrzał tureckie hurmy,~I blask księżyca,
2715  11, 5 |               w Niemczech, Włoszech i Tureckiej ziemi,~Kiedy go wychwalano,~
2716  27, 9 |               śmiały~Po dwakroć gromi Turki i Tatary,~I mieczem pokój
2717  26, 8 |               Temu dał konia z rzędem turkusowym,~Temu hełm i kolcze zbroje.~ ~
2718   8, 12|          przepych nieznany~W ucztach, turniejach, gonitwach,~Od piękności
2719   9, 5 |          królewnę,~Więc dumny, dobrze tuszył o swych losach.~ ~
2720   7, 3 |              obmył w zdroju czystym~I tuż pod dębem usiadł rozłożystym~ ~
2721  14, 9 |                                   9~W tvm zamieszaniu wśród zgiełku
2722  19, 8 |         chorągwie i sajdaki perskie~O twardą trumnę łamali;~Dalej kirysnik
2723  33, 15|              otaczał mnogi;~Ten napis twarde zachowają głazy:~"Tu leży
2724   7, 5 |        domierza,~"Nie zdjąłem jeszcze twardego pancerza~ ~
2725  19, 10|      patrzącym wycisnęły,~A choć głaz twardy zwłoki jego kryje,~Nie umarł
2726  30, 13|           Suknie miał dużo wydarte,~W twarzach postrzały i głębokie szramy~
2727   9, 18|              dobie,~"Zostaniem wierni twemu pokoleniu~Tu zbrojne ręce
2728   8, 7 |             wznoszą się grody;~Szereg twierdz, co granic strzeże,~Obronne
2729   6, 2 |           dziecię lube!~"Bo nie znasz twojej niedoli,~"Nie znasz spisków
2730 Bog    |            była miłość, było widzenie~Tworca anielskie, bez końca -~Tuć
2731  20, 8 |            nagrodę własnej i przodków twych cnoty~"Od króla twego przyjm
2732  29, 5 |              potrzebie:~"Idź, broń go twymi piersiami,~"Bądź godnym
2733  20, 9 |           zacnemu,~"Królom, co na was tył łask wyleli,~"Stań się przydatnym
2734   2, 9 |                     9~Szabla Polaków, tylekroć doznana,~Na hardych karkach
2735  18, 6 |                                    6~"Tymczasemi w Moskwie Tatarów zagony~"
2736  22, 12|        ostatnia czekała zniewaga,~Lud tyrana odstępował,~Wtenczas ugięty,
2737   7, 4 |             jednym zaległo tę ziemię~"Tysiąca matek nieszczęśliwych plemię~ ~
2738  33, 16|               to nabywszy twej cnoty,~Tysiącom starczy.~ ~
2739  31, 3 |                 3~Gdzieś rzucił okiem tysiąców tysiące,~Szyki rycerstwa
2740  30, 6 |             zamku krakowskim zawarty,~Tysiączne szturmy mężnie wytrzymuje,~
2741  15, 2 |              I liczne zamki na Litwie ubiega.~ ~
2742  32, 4 |              Wielu się książąt o tron ubiegało,~Świetnych potęgą i licznym
2743   2, 14|             nim bezpiecznie i kmiotek ubogi~Orał swe pole.~ ~
2744  19, 7 |        świątyni, w złotogłowej szacie~Uchanski czulą wymową~Wspomniał,
2745 Bog    |            Króla niebieskiego~Aza nas uchowa ode wszego złego.~ ~Amen,
2746  11, 11|                co się zlękli, ci mogą uciekać,~"Polacy wolą chlubnej śmierci
2747  32, 6 |        zbliżał ku wiedeńskim szańcom.~Uciekł Leopold, bojaźnią przejęty,~
2748  13, 9 |            Polsce oddają.~Pomścił lud ucisk i krzyżackie zbrodnie,~I
2749  22, 1 |                                     1~Uczą nas dzieje i obraz niesprzeczny~
2750  26, 11|               Męstwo i zdobyte kraje,~Ucząc zwycięstwa, nie postrzega
2751  17, 6 |             wyniosłym tronie,~A chcąc uczcić dzielną cnotę,~Dawał wam
2752   1, 9 |             gody,~Pierwszymi dary już uczczone bogi;~Gdy dwóch młodzieńców
2753  10, 12|               długo,~"Ostatnią będzie uczczony posługą.~ ~
2754   5, 1 |              idę na wojnę,~"Niech się uczę szablą władać".~ ~
2755  18, 23|             miał śpiewać giermek nasz uczony,~Jak się rycerze potykali
2756  32, 16|               swym Jabłonowskim lub w uczonym gronie~Chodził pod cieniem
2757   8, 12|          Widziano przepych nieznany~W ucztach, turniejach, gonitwach,~
2758   1, 7 |     postrzyżyny~Obchodzić miano przez ucztę wspaniała.~ ~
2759   4, 6 |       turnieje i gonitw zakłady,~Lecz uczty, zbytek i huczne biesiady.~ ~
2760  23, 9 |            nad nim panować~"Moc swoją uczuć mu daje;~"Nie trwóż się.
2761   9, 21|             Rusin, gniewem uniesiona,~Uczuła w sobie męstwo bohaterki.~ ~
2762  22, 10|              Nad ogromną Wołgą staje,~Uczuły ciężar polskiego ramienia~
2763  10, 1 |            Prawej Chrystusa przyszedł uczyć wiary:~Kruszył bałwany;
2764  27, 1 |              Żółkiewski, Chodkiewicz,~Uczyli księcia, jak królowie słyną.~ ~
2765  28, 8 |       Wszędzie, jak piorun, błyskał i uderzał,~Ni męstwu jego ocean zburzony~
2766   9, 6 |      wspaniały,~Z nim bracia świetnym uderzali blaskiem,~W złotych kołczanach
2767  15, 3 |               chanem zawolskim sojusz uderzony,~Obrządkiem u nich świętym,
2768  11, 15|             lub Achilles śmiały,~Kędy uderzył, tysiące pierzchały~ ~
2769  14, 4 |                                     4~Ufny w lenniku i pewien przymierza,~
2770  28, 6 |           klęski, rycerstwa niezgody,~Ugiąć zdołały.~ ~
2771   3, 10|        opowdac jęła,~Jaki cios Polskę ugodził,~Zapłakał książę, w oczach
2772   8, 1 |          Znosił głód i przykre słoty,~Ugorem stały obszary,~On bil Niemce
2773   3, 15|               naród życzył, Kazimierz uiścił:~Błędy nierządu poprawił,~
2774  20, 6 |         Litwin z Polakiem na wpół się ujęli,~Gmach głosem zadrżał: "
2775  13, 13|      Węgierska ziemię~Pod berło swoje ujęło.~Gdy wszystko kwitnie, wszystko
2776  29, 12|              w piersi ugodzony,~Pada, ujęty snem wiecznym.~ ~
2777  27, 15|              I hożych dziewic wdzięki ujmujące?~ ~
2778  19, 4 |             najezdników!~"Już cię nie ujrzą starzy wojownicy~"Na czele
2779  16, 12|            pobojowisko~"Zasłane trupy ujrzałem licznymi,~"Ścisnęło serce
2780  13, 3 |      braterskim zgonie,~Nim go Polacy ujrzeli na tronie.~ ~
2781   1, 18|             inni tron Piastów osiędą~"Ujrzy się Polska w pierwszych
2782   2, 5 |           chciwy dalszej sławy,~Kiedy ukarał tego, co przewinił,~Miśnię,
2783   7, 3 |           znojach,~Zdjął hełm i czoło ukazał sędziwe~Skrwawione ręce
2784   7, 2 |               obłoków,~Okropnej bitwy ukazywał ciosy~W równinach Płowcow
2785  22, 13|                     13~Jak tylko boie ukończył zawzięte~Innym się trudem
2786  30, 4 |                                  4~Na Ukrainie ochoczy i śmiały~Przyszedł
2787  28, 1 |              rodził:~Za niego we krwi ukraińskie niwy,~Za niego spisek sąsiadów
2788   4, 3 |              Że go nie złożę, aż dumę ukrócę~"I wzięte państwa skrzywdzonym
2789   9, 20|            mówił "Gwałty, niechaj sąd ukróci,~"Niech odda własność" Ta
2790  17, 11|           jego dbały,~Chcąc Wołoszyna ukrócić zuchwałość,~Zwołał zbrojny
2791   9, 22|          Śnieżne swe czoło już hełmem ukrywa,~Na dzielnym koniu z dobranymi
2792  12, 4 |             kolebkę z srebra czystego ulaną,~Dziecinę złożył~ ~
2793  20, 4 |           Wasila~"Po trzykroć gromi i Ulę mu bierze;~"Pod Newlem dzielny
2794   3, 14|          Lecha plemię~"Obcym najazdom ulegać".~ ~
2795  28, 7 |             toczył boje pod Warszawą,~Uległ fortunie, lecz się zawsze
2796  32, 1 |                    1~Przed kim Osmana uległa potęga,~Kto świeżym laurem
2797  18, 1 |            bole,~Chcąc przynieść jaką ulgę tęsknej dobie,~Kazał przywołać
2798  28, 14|            Król wasz i ojciec, dzieci ulubione,~"Dziś wam oddaje.~ ~
2799  10, 1 |               Kiedy Jagiełło lud swój ulubiony~Prawej Chrystusa przyszedł
2800  31, 8 |                 Gdy Bóg tak kazał, ty umiej panować."~ ~
2801  23, 9 |                Panie - rzekł hetman - umiejąc szanować~"Naród nasz, przodków
2802  23, 10|              sąsiadom wydzierać.~"Ale umiemy nieszczęśliwych wspierać".~ ~
2803   6, 12|       opuszczony,~"Dla mnie wygnańcem umierał;~"Nie chcę państwa, ni korony;~"
2804  33, 8 |              chwiejących się dźwięki,~Umilczcie!... - ranią piersi moje
2805  26, 18|               okropne straty,~Gdy już umowy zawiera,~Chodkiewicz, złaman
2806  28, 11|              kraje utracone;~Wtenczas umyślił, złamany trudami,~Złożyć
2807  24, 5 |             synowi,~Niezdolnym rządem umysły zburzone~Przyniosły klęskę
2808  17, 4 |             Wita zwycięzców z tkliwym uniesieniem,~Wita, gdy wiekiem schylony,~
2809   9, 21|            Targnął się Rusin, gniewem uniesiona,~Uczuła w sobie męstwo bohaterki.~ ~
2810  18, 4 |        Wiedrozą Moskwie stawił pole,~"Uniósł go rumak w nieprzyjaciół
2811  13, 7 |            prędzej,~"Przed buntowniki unoś drogie życie,~"Nie patrz
2812  15, 4 |             Nowa się burza nad Polską unosi.~ ~
2813  32, 7 |         państwo!"~To mówiąc z płaczem upadł na kolana,~A legat przydał: "
2814  30, 13|               szramy~Świadczyły bitwy uparte,~Król mu dziękował za wierność
2815   1, 3 |              Na głośnych sporach czas upływał drogi;~Głód się czuć dawał,
2816   8, 13|              się stoły;~Każdy, biorąc upominek,~Myśli: "Szczęśliwy kraj
2817  12, 4 |                                  4~Tu upominki przez stryjów oddano,~Te
2818   4, 7 |              ledwie gniew hamuje,~Tai urazę, lecz zemstę gotuje.~ ~
2819  23, 5 |            Świetną cnotami, wdzięki i urodą,~"Niech piękność męstwa
2820  16, 6 |             wojnie:~"Rozum, bogactwa, urodę, odwagę,~"Wszystko natura
2821  25, 14|              lecz wspomnij, kędyś się urodził,~"Niechaj ci kraj twój zawsze
2822  23, 4 |           Wejer, Żółkiewski, Bekiesz, Urowiecki.~ ~
2823   8, 14|          Żyzne pola, pyszne grody,~Na urzędach ludzie zdatni;~Takim był
2824  22, 3 |                Gidy wśród strwożonych urzędników wchodzi~Cudnej urody niewiasta.~ ~
2825  23, 1 |            Szczęśliwy, który w pokoju urzędzie~Rodakom słuszność wymierza;~
2826   9, 18|          Stwierdzili jedność w czułym uściśmemu.~ ~
2827  20, 7 |               trwogi,~Klęknął i króla uścisnął za nogi.~ ~
2828  12, 2 |               Przybył i witał tkliwym uściśnieniem~Młodego pana.~ ~
2829  11, 6 |               Kiedy go cesarz Zygmunt usiłuje~Zatrzymać dłużęj u siebie,~
2830  24, 3 |      uwieńczył,~Lecz tylu ofiar, tylu usług wiernych~Nigdy Zygmunt nie
2831  31, 5 |             szczątek,~A jego ojciec w usługach krajowi~Obszerny stracili
2832  10, 4 |           lepszej w walce dzisiejszej usługi:~"Ten miecz dla ciebie,
2833 Bog    |           dzieła krzciciela, Bożycze,~Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze,~
2834  20, 2 |             pana,~A wtem Augusta mowa usłyszana:~
2835   6, 10|             to, żem pracował,~"Los mi usłyszeć zostawi,~"Że tego, com ja
2836   9, 2 |             piękność lica,~W mowie, w uśmiechu, w każdym czynie lubą.~ ~
2837   6, 9 |      wygnaniec szczęśliwy;~"Ty długie uśmierz niezgody,~"A rządząc krajem
2838  30, 3 |           rozstaniu~,Ja śpieszę bunty uśmierzać Chmielnickie,~"A choćbym
2839   9, 21|        złączona,~Bo gdy król w Litwie uśmierzał rozterki,~Targnął się Rusin,
2840  18, 23|             znużony,~Pochylił głowę i usnął na lutni.~
2841   8, 6 |          ciepły przejmie role,~Budząc uśpione zarody,~Żyzne zazieleni
2842  16, 10|            Napadłem w nocy, porżnąłem uśpionych,~"Wkrótce, gdy naród nie
2843  29, 7 |              miała świeższą jak róża,~Usta żywsze nad korale.~Cel życzeń
2844  26, 21|               was ojczyzny pamięć nie ustaje!"~Tu wodzów tuli do łona:~
2845  26, 14|                                    14~Ustały gody, świetne widowiska,~
2846  23, 12|               przepisał nowy,~Skrócił ustaw poczet tłumny,~Ludzki dla
2847  15, 1 |             Zaszła w Radomiu pamiętna ustawa,~Że sejm ma tylko moc stanowić
2848   1, 23|          rolniczy,~Rozkazał pług swoj ustawić przy tronie.~ ~
2849  19, 3 |              dzielne Lecha plemię~"Do ustawnych bojów nieci,~"Nie dosyć
2850  17, 7 |           rządu sterze~Cechą mądrości ustawy oznacza;~Na Owida wdzięcznej
2851  21, 4 |             Niechaj większości zdania ustępuje".~ ~
2852  32, 16|             16~To było jego najmilsze ustronie;~Tam słodząc troski zbyt
2853  22, 9 |              wojennej sztuki~Potocki, Uświata, Rewela,~I najeżone spiżem
2854   8, 3 |          Niech kraje, bronią zajęte,~"Uszczęśliwią prawa święte."~ ~
2855  10, 10|        Niemców sześćdziesiąt tysięcy,~Uszle przed mieczem szczątki rozproszone~
2856  29, 3 |             jęk ludu i mord krwawy~Do uszu jego dochodził,~Westchnął
2857  15, 4 |              Zbity, i wojsko i dzieci utraca.~Zmiennej fortuny nieszczęsna
2858   5, 5 |        krwawego zawodu~"Koronę, życie utracę,~"Niżeli ścierpię niesławę
2859   9, 17|             zgryzotom, niech wszystko utraci,~"Niech wieczna zawsze otacza
2860  28, 11|               Król ten odzyskał kraje utracone;~Wtenczas umyślił, złamany
2861  33, 11|              Dzieliłeś z nami ciężkie utrapienia,~Wielke ofiary, prace bez
2862   9, 5 |           pewne~W bogatych szatach, w utrefionych włosach;~W tym, ze z dzieciństwa
2863   7, 12|              wywrócił;~"Wznoś gmachy, utwierdź kraj świętymi prawy~"I w
2864  27, 7 |                                     7~Uwalnia Smoleńsk i zwycięstw swych
2865  19, 6 |         zbrojny niósł proporzec długi~Uwieńczon ciemnym wawrzynem,~Na mm
2866  24, 2 |             Ach! dokąd wściekłość was uwodzi?~"Niech Polak w piersi Polaka
2867   3, 11|               Rzym od świętych ślubów uwolniony,~Tknięty niedolą ojczyzny,~
2868  31, 6 |              Skoro się ujrzał z tłumu uwolnionym,~Król lubą matkę ogląda,~
2869  29, 8 |                        8~Staje rycerz uzbrojony~Przed swej kochanki oblicze.~"
2870   5, 2 |               mówi: "W kraju obronie~"Użyj jedynie tych znamion rycerza,~"
2871  32, 15|            Wśród trosków wolnej chcąc używać doby,~Gdzie Wisła raz się
2872  22, 16|       poprawić~Naród pogrążon w swych wadach,~I możne państwo na przyszłość
2873  10, 4 |             oręże daje~"Dla lepszej w walce dzisiejszej usługi:~"Ten
2874  26, 20|            trwożę, jesteście Polacy,~"Walczcie, jakeście walczyli.~ ~
2875  16, 11|            orszaków,~"Niestety! Polak walczyłem Polaków!~ ~
2876  30, 13|             Lud okrzykami witał młódź waleczną.~ ~
2877  26, 23|          potęga,~Na martwych zwłokach walecznego męża~Mir wieczny Polsce
2878   4, 6 |               stolicy~Zniknęła z oczu waleczność i sława,~Zgnuśnial król,
2879  27, 4 |                                     4~Walecznym hufcom nic nie kładzie tamy~
2880   7, 1 |            nich w spoczynku z długich walek trudu~Wsparci na tarczach
2881   |                                HENRYK WALEZJUSZ~ur. 1531, 1573-1574 + 1589~
2882  21, 3 |             berło Iwan, książę ruski,~Walezy z brzegów Sekwany,~I Jan,
2883  25, 5 |              wylewać,~A widząc srogie walk pobojowisko,~Usiadł i takie
2884  31, 1 |            wybierać,~Gdyby się nieraz walką nader krwawą~Nie przyszło
2885  10, 6 |          przyłbicę,~Wojsko, nim trąba walkę zapowiada,~Zaczęło śpiewać
2886   5, 3 |             laury zaczął zrywać;~Cały walkom poświęcony,~Służąc, uczył
2887  30, 4 |              piersi wpadł pierwszy na wały~I gdy wszędy mieczem połyska,~
2888  14, 3 |           nieszczęsna stryja~W polach warneńskich.~ ~
2889   9, 22|               szyki~Uderza, twierdze, warownie zdobywa~I do poddaństwa
2890  28, 7 |              trzy dni toczył boje pod Warszawą,~Uległ fortunie, lecz się
2891  30, 12|        dzielnym rycerstwem przybył do Warszawy,~W rysiach i bisiumej szacie,~
2892  32, 1 |       najwyższą godność śmiele sięga,~Wart berła, kto się mieczem berła
2893  20, 4 |              Roman Sanguszko srogiego Wasila~"Po trzykroć gromi i Ulę
2894   8, 4 |         Przyszłego szczęścia zarody,~"Waszą całość i swobody.~ ~
2895  17, 6 |            piękność, patrząc na urody wasze,~Wołała: "Takie wojowniki
2896  20, 8 |          chorągiew rozwitą:~.Jasności Waszej - rzekł - odtąd powierzam~"
2897   9, 16|                             16~"Gwoli waszemu szczęściu i potędze~"Ta
2898  27, 14|        starość nam sędziwą;~Niech pod waszymi Polska prawnukami,~Jak dzisiaj,
2899   9, 1 |             dni Piastów przecinał się wątek,~A prawo berła w Hedwidze
2900  26, 7 |                              7~Tam, w wątłych łodziach ogień niosąc wzdęty,~
2901  30, 10|         chwałę,~Przez ławv morskie na wątpliwej nawie~Prowadzi szyki zuchwale,~
2902   4, 10|              smutek niezmierny:~Przed Watykanem schylając kolana,~Polak
2903  14, 12|              się Stefan, król ciemnym wąwozem~Wyszedłszy w błonie, Bogu
2904  19, 6 |               długi~Uwieńczon ciemnym wawrzynem,~Na mm pisane hetmana zasługi~
2905  33, 13|          zawieszą na szczycie~Wieniec wawrzynów.~ ~
2906   4, 2 |                                     2~Wchodzą: Izasław, książę na Kijowie,~
2907  31, 7 |             co cię do łona przytula,~"Wczoraj jeszcze o tej dobie~"Witała
2908   3, 12|          drogę senat wierny,~Kapłani, wdowy, państwa urzędnicy~I pospólstwa
2909   1, 23|                                23~Już wdział purpurę, wziął miecz wojowniczy,~
2910  18, 2 |             Siądź przy mym łożu i weź wdzięczną lutnię,~"Śpiewaj o jakim
2911  23, 14|             Do domu swego przyzywa;~A wdzięczne muzy czynom pełnym chwały~
2912  17, 7 |              ustawy oznacza;~Na Owida wdzięcznej lirze~Janicki rymem rozrzewnia
2913  33, 13|                                    13~Wdzięczni ziomkowie, ceniąc zgon i
2914  16, 3 |                3~Przy nim wzór cnoty, wdzięków i urody,~Nadobna córka nieodstępna
2915  23, 7 |         puszcza się zawody~I na skroń wdziewa przyłbicę:~Wybór Zygmunta
2916  12, 8 |            swą całość i obronę,~Naród węgierski w poselstwie wspaniałym~
2917   4, 4 |               rozprasza~I Belę królem węgierskim ogłasza.~ ~
2918   4, 5 |             księciu wkładają koronę!~"Węgry - zawołał - te kraje zdobyte~"
2919  23, 4 |        siedział Farensbach, Mielecki,~Wejer, Żółkiewski, Bekiesz, Urowiecki.~ ~
2920  18, 10|                         10~"Wszedłszy weń, z czołem rzecze nachylonym:~"
2921  22, 3 |                                   3~W Wendzie przemożna, gdy już siła
2922   3, 13|            drogi!"~Odgłos się szerzył weselny;~"Ty nam dziś w radość zamieniasz
2923  27, 10|          Ozdobny hufiec wśród krzyków weselnych,~Na dziarskich koniach panią
2924   7, 10|                                    10~Weselnym godom przydali najwięcej,~
2925  27, 11|       przepych zbroi i pereł i złota;~Wesoła młodzież zręcznie koniem
2926   8, 13|                   13~Monarchów poczet wesoły~Prosi do siebie Wierzynek,~
2927  24, 6 |              wyrywa,~Ciągnie, by mocą wesprzeć tron zachwiały,~I do Guzowa
2928  29, 3 |               Do uszu jego dochodził,~Westchnął i twarz mu sędziwą~Łez potok
2929  11, 1 |            wspominane boje,~Patrzał z westchnieniem na wiszącą zbroję.~ ~
2930  20, 6 |               cały.~Wtem dwaj rycerze weszli z chorągwiami,~Na jednej
2931   2, 9 |           Poległy krocie, rzeka krwią wezbrana.~Brzegi zbroczyła.~ ~
2932  16, 8 |           Niemna, niewiernych posoką~"Wezbrane, pola. zalały szeroko.~ ~
2933   9, 17|                Jeśli zuchwalec starga węzeł braci,~"Ja go zarzekam w
2934  15, 1 |          trudy panowania,~Ściślejszym węzłem spoił dwa narody~I Ojca
2935  12, 14|               z tłumem Muzułmanów~Bój wiarołomny.~ ~
2936  13, 5 |               Już pada pod nim biegun wiatronogi,~I słońce gaśnie, i dmie
2937  31, 3 |        różnymi błyszczące,~Z powiewem wiatru igrały;~W zbrojach, jak
2938  25, 6 |             Co na wierzchołkach swych wiatry niesiecie!~"Roznieście ciężkie
2939  27, 4 |           hufcom nic nie kładzie tamy~Wiaźma, Nowogród i Siewierz zdobyte;~
2940  22, 7 |               mórz spienionych wzdęta wichrem fala,~Zwycięski oręż swój
2941  10, 3 |         czynem tak zuchwałym,~Rozsyła wici w powiaty i ziemie;~Ciągnie,
2942  26, 14|               14~Ustały gody, świetne widowiska,~Choć żałość wodza przenika,~
2943   9, 19|          staranie swe łoży,~By Polskę widzieć kwitnącą, bezpieczną;~Lubym
2944  22, 4 |              was kajdany czekają, nie wiecie,~"A nas okropna sromota!~ ~
2945 Bog    |         kmieciu,~Ty siedzisz u Boga w wiecu~Domieściż twe dzieci, gdzie
2946 Bog    |          stróżej.~Przydał nam zdrowia wiecznego, starostę skował piekielnego~
2947  20, 6 |                         6~"Łączmy się wiecznie!" - zawołał sejm cały.~Wtem
2948  33, 9 |              grzmotu dział bijących~W wieczności progi.~ ~
2949  26, 23|          zwłokach walecznego męża~Mir wieczny Polsce przysięga.~
2950  29, 12|            ugodzony,~Pada, ujęty snem wiecznym.~ ~
2951   1, 13|                                13~Gdy wieczór nadszedł, Piast, głowę na
2952  29, 14|              pędząc dni nieznośne,~Od wieczora aż do ranka~Rozwodzi skargi
2953  16, 8 |          Bitwa już ciemnym kończy się wieczorem,~"A nurty Niemna, niewiernych
2954  33, 12|           wieniec da Bóg sprawiedliwy~Wieczystej chwały.~ ~
2955  15, 3 |               w dowód że mir zostanie wieczystym,~Na ostry oręż strumień
2956  32, 6 |                Groźnie się zbliżał ku wiedeńskim szańcom.~Uciekł Leopold,
2957  19, 5 |               i łkania,~Do ostatniego wiedli je mieszkania.~ ~
2958  18, 4 |              kiedy z kopijniki~"Ponad Wiedrozą Moskwie stawił pole,~"Uniósł
2959  29, 5 |            godnym przodków i siebie.~"Wiedz, że w każdej życia dobie~"
2960  30, 14|        laurami wieńczony,~Na słomie w wiejskiej lepiance złożony.~ ~
2961  33, 13|               zgon i życie,~Nie dadzą wiekom zatrzeć twoich czynów:~Wzniosą
2962  25, 6 |         świecie~"Nad wodzem sławnym w wiekopomne czasy.~ ~
2963   1, 18|                    18~"Przez dziewięć wieków ród wasz istnieć będzie,~"
2964  16, 7 |             przepuszczały ni płci, ni wiekowi!~"Widziano w ogniach pysznych
2965  12, 13|                Pięknie zwyciężać, ale większa chwała~"Słynąć w pokoju".~ ~
2966   1, 12|                                   12~"Większej - mąż rzecze - potrzeba
2967  21, 4 |             ojczyznę miłuje,~"Niechaj większości zdania ustępuje".~ ~
2968  22, 16|             na przyszłość postawić~Na wiekuistych zasadach.~ ~
2969  19, 2 |        Pamiętam, kiedy przed laty już wiela~"Wysiał cię Czarny Zawisza,~"
2970  26, 15|            szyki pod Chocimem,~Juczne wielbłądy, działa i lud tłumny~Posępnym
2971  33, 11|              nami ciężkie utrapienia,~Wielke ofiary, prace bez nagrody,~
2972  22, 9 |             Rewela,~I najeżone spiżem Wielkołuki~Poznały swego mściciela.~ ~
2973  19, 10|                10~Ten blask, te godła wielkości wspaniałe,~Co w mgnieniu
2974  32, 4 |                                     4~Wielu się książąt o tron ubiegało,~
2975  21, 10|            znachodzą,~"Znajdziesz lud wiemy i dusze szlachetne,~"Co
2976  13, 13|            wszystko kwitnie, wszystko wieńczy sława,~Kopernik światu nowe
2977  25, 17|              drogi hełmie, skronie mu wieńczyłeś~"I włos zsiwiały na pracach
2978  20, 7 |         przysięgi wzywa~I do wyznania wiernego poddaństwa.~Zbliżył się
2979  30, 13|          uparte,~Król mu dziękował za wierność stateczną,~Lud okrzykami
2980  24, 3 |           Lecz tylu ofiar, tylu usług wiernych~Nigdy Zygmunt nie odwdzięczył;~
2981  20, 9 |                      9~"Bądź, książę, wiernym królestwu zacnemu,~"Królom,
2982  21, 8 |         przyczyna~"Dzieli cię z tobie wiernymi?~"Rzucasz lud sławny dzielnymi
2983  11, 12|          Wkłada mu szyszak ogromny,~Z wierzchołka czuba czarna końska grzywa~
2984  25, 6 |              i wy głuche lasy,~"Co na wierzchołkach swych wiatry niesiecie!~"
2985 Bog    |            wstał z martwych Syn Boży,~Wierzy-ż w to, człowiecze zbożny,~
2986  13, 1 |         śmierci jego naród nie chciał wierzyć,~Przejęty rozpaczą czarną.~
2987   8, 13|         poczet wesoły~Prosi do siebie Wierzynek,~Od srebra gięły się stoły;~
2988   8, 3 |               w pokoju,~"I rycerze, i wieśniacy.~"Niech kraje, bronią zajęte,~"
2989   1, 4 |          Wpośród Kruszwicy spokojnych wieśniaków~Był Piast, co bogów i ludzi
2990   9, 15|           Piastów ostatniej dziewicy~"Wieszczego dzisiaj posłuchajcie głosu.~ ~
2991  24, 4 |      chorągwie wśród Moskwy rozbija~I więzi cary zwalczone;~Świat się
2992  18, 5 |              I do czarnego wtrącił go więzienia,~"Nigdy tam ludzkie; głos
2993  16, 4 |              ciążą kajdany,~"Lecz i w więzieniu nadzieja się mieści;~"Ostatki
2994  10, 11|               Na czarnym wozie powoli wiezione~Wielkiego Mistrza zwłoki,
2995   7, 7 |       przyniesie ci więcej~"Pojmanych więźniów trzydzieści tysięcy "~ ~
2996  23, 6 |               zawody,~Szli skrępowani więźniowie,~Niesiono wziętych grodów
2997  32, 15|         ozdoby~I wznosi pyszne gmachy Wilanowa.~ ~
2998   1, 21|               won fijołków po deszczu wilgotnym~ ~
2999  10, 2 |                              2~A kędy Wilii płynęły strumienie,~Lud,
3000   6, 3 |               Dziś przewrotnych ludzi winą~"Wszystkoś na świecie postradał.~"
3001  22, 12|             pokoju błaga,~Król Polski winę darował.~ ~
3002  20, 5 |               Litwa, z której ród mój wiodę,~"Z koroną polską śluby
3003  25, 12|            narodzie wolny i potężny!~"Wiodęć ród carów nieszczęsny, lecz
3004  14, 5 |               i skał stromych ściany,~Wiódł swe rycerze.~ ~
3005  25, 13|              co nam dziś szczęściły,~"Wiodły zwycięstwa za orły polskimi,~"
3006  24, 9 |                   9~Już duch niezgody wionął jad piekielny~W obłąkane
3007   9, 14|           Brzęcząc, jak gdyby pszczół wiosenne roje,~I chwiejąc piorą ogromnych