Part, Strofa

3008  25, 7 |            cnoty,~"Pod jego znakiem w wiosny jeszcze wieku~"Siałeś mord
3009   8, 4 |           Mielsztyna odbiera;~Pieczęć wisiała u wstęgi.~"Ten zakon - rzecze -
3010  32, 15|              chcąc używać doby,~Gdzie Wisła raz się okaże, znów chowa,~
3011   8, 2 |              nowe,~Gdy król zwołał do Wiślicy~Polaków plemię Marsowe;~
3012  14, 14|         Tatarów i Turków zapędy~Aż po Wisłokę puszczały zagony,~Z licznymi
3013  18, 17|           królewskim dworem~"Szedł do Wiśniowca, gdzie Tatarzyn dziki~"Koczując,
3014  31, 5 |                                 5~Był Wiśniowiecki lubym narodowi,~Jako dawnych
3015  11, 1 |            Patrzał z westchnieniem na wiszącą zbroję.~ ~
3016  31, 7 |              dobie~"Witała syna, dziś witając króla,~"Pierwsza hołd oddaje
3017   3, 13|                                 13~"A witajże nam, hospodynie drogi!"~
3018  31, 7 |          Wczoraj jeszcze o tej dobie~"Witała syna, dziś witając króla,~"
3019  23, 6 |              Niesiono wziętych grodów wizerunki,~Zdobyte lupy i świetne
3020  23, 6 |              stolicy swojej Krakowie:~Wjazd tryumfalny, rycerskie zawody,~
3021  19, 8 |           kirysnik w misiurce i zbroi~Wjechał na koniu do świętych podwoi.~ ~
3022  32, 11|                                    11~Wjeżdża Jan Trzeci z swoimi hetmany,~
3023  18, 22|           okryty laurami,~"W tryumfie wjeżdżał wśród ludu okrzyków."~ ~
3024   4, 5 |                     5~Młodemu księciu wkładają koronę!~"Węgry - zawołał -
3025  17, 6 |               zbroje, okazałe konie~I wkładał łańcuchy złote;~A piękność,
3026  28, 5 |   Brandenburczyk, niepomny na maństwo~Wkracza z Rakoczym z niewiarą zuchwałą,~
3027   1, 19|      pomyślność przywiedzie zepsucie~"Wkradną się zbytki i ciężkie niezgody,~"
3028  22, 2 |             osiągnął koronę,~Car Iwan wkroczył do Litwy,~Rewel i Ryga wojskiem
3029   7, 7 |                    7~"Litewskim ludem władający książę,~"Stary Giedymin
3030   3, 2 |            zagrzewać się lubił,~Ryksa władała narodem.~ ~
3031   6, 4 |          wiary;~"Póki dłoń ta mieczem władnie,~"Żadna nań trwoga nie padnie."~ ~
3032   |                                       WŁADYSIAW WARNEŃCZYK~ur. 1424, 1434-
3033  25, 14|                               14~"Ty, Władysławie, byś jej klęski słodził,~"
3034  10, 5 |         wzniósłszy oczy: "O najwyższa Władzo!~"Boże, co dzierżysz w ręku
3035   6, 9 |                          9~"Ja stary, władzy niechciwy,~"Do skromnej
3036   4, 10|               schylając kolana,~Polak własnego wypierał się pana.~ ~
3037  25, 2 |                                 2~Maj właśnie drzewa i kwiaty rozwijał,~
3038   9, 20|               sąd ukróci,~"Niech odda własność" Ta mu smutnie rzekła~"Wrócą
3039  11, 7 |         zbroją, litym złotogłowem,~Do własnych wraca orszaków,~I pod Grunwaldem,
3040  17, 12|           mógł najeźdźców zgładzić,~Z własnym królem wodził spory,~Nie
3041  33, 6 |         wierni towarzysze boju~Piersi własnymi.~ ~
3042  18, 14|             krew płynie i trzewia się wleką.~ ~
3043  10, 9 |                          9~Kroi odbił włócznią, drugi cios śmiertelna~Dypold
3044  25, 17|              skronie mu wieńczyłeś~"I włos zsiwiały na pracach ojczyzny;~"
3045   9, 5 |       bogatych szatach, w utrefionych włosach;~W tym, ze z dzieciństwa
3046  31, 2 |                    2~Jest pod stolicą włość nazwiskiem Wola,~Głośnie
3047  23, 14|                stepy nieużyte~Ludnymi włości okrywa,~W sztukach, w nauce
3048   9, 20|                            20~Gnębiła włościan wojska chciwość wściekła.~
3049  29, 6 |         zbroję przymierza,~Już czarne włosów pierścienie~Złotym okrywa
3050  11, 5 |           jego znano,~Że w Niemczech, Włoszech i Tureckiej ziemi,~Kiedy
3051  25, 18|       Przysięgam, że cię na głowę nie włożę,~"Aż nieprzyjaciół krwią
3052  17, 10|           szanowne dłonie~I z płaczem włożył koronę na skronie.~ ~
3053  30, 16|           rzekł "Niech koń mój biały~"Wnijdzie jeszcze do tej chaty "~Wstępuje
3054  33, 9 |        młodzież z wozu ciężar drogi~I wnosi wpośród grzmotu dział bijących~
3055   8, 11|                                11~Tam wnuczkę cudnej urody~Z cesarzem
3056  30, 17|               do giermków "Dla mojego wnuka~"Niechaj ten koń się zachowa,~"
3057  25, 13|               orły polskimi,~"Bodajby wnuki sposoby srogimi~"Za krzywdy
3058   1, 15|          mieszka w Niebie,~"Co zedrze wnukom twym błędu zasłonę,~"Aniołów
3059   3, 13|             dni trwogi,~"Ty Chrobrego wnuku dzielny.~ ~
3060  18, 15|     spragnieni w znoju~"W przyłbicach wodę z krwią zmąconą pili.~ ~
3061  17, 12|            zgładzić,~Z własnym królem wodził spory,~Nie walczyć, ale
3062  16, 10|               tak głośny,~"Nie znałem wodzy w zamiarach szalonych:~"
3063   7, 4 |         zawołał do syna -~"Patrząj na wojen srogie widowisko~"Skąd nieludności
3064  19, 3 |           bronić ziemie,~"Gdzie tylko wojna, tam leci;~"Któraż kraina
3065  28, 11|               Przez lat dwadzieścia w wojnach z najeźdźcami~Król ten odzyskał
3066   5, 1 |                ojcze - rzekł - idę na wojnę,~"Niech się uczę szablą
3067   4, 6 |      Zgnuśnial król, z królem dzielni wojownic~Już nie turnieje i gonitw
3068   1, 23|           wdział purpurę, wziął miecz wojowniczy,~Świetną koroną uwieńczył
3069  17, 6 |           urody wasze,~Wołała: "Takie wojowniki nasze!"~ ~
3070  26, 5 |          zapowiadał,~Wielkim stał się wojownikiem.~Niejedną klęskę bitnym
3071  10, 5 |             Błogosław w słusznym boju wojownikom,~"Daj nam zwycięstwo, zgubę
3072  26, 9 |       wychwalał;~Kto zgwałcił karność wojskową,~Niepowściągniętym gniewem
3073  29, 3 |            szczęścia i sławy,~Mikołaj wojsku przewodził:~Gdy jęk ludu
3074  27, 4 |               bramy,~Już nurty Donu i Wołgi przebyte.~ ~
3075  22, 5 |           patrzyć na niegodne czyny,~"Wolną niewiastą polegnę!"~ ~
3076  32, 15|                      15~Wśród trosków wolnej chcąc używać doby,~Gdzie
3077  17, 12|            Nie znając, jak miał kłaść wolności tamę,~Na wiek tak świetny
3078  25, 12|                   12~"Królu! narodzie wolny i potężny!~"Wiodęć ród carów
3079  14, 8 |           łozy i trawę i dęby~Zdradne Wołochy wkoło zapalili;~Powiększał
3080  23, 13|               szturmem możne grody,~I Wołoszczyzna, przezeń zhołdowana,~Króla
3081  14, 4 |               i pewien przymierza,~Do Wołoszczyzny kroi z wojskiem wstępuje,~
3082  17, 11|               sławę jego dbały,~Chcąc Wołoszyna ukrócić zuchwałość,~Zwołał
3083   8, 9 |                Ci, co piją Sanu wody,~Wołyń naówczas bezdrożny,~I Lwów,
3084  16, 7 |              Wpadłszy do Litwy, aż ku Wołyniowi,~"Niezmierne wszędy zabierając
3085  33, 6 |                        6~Te mary, ten wóz, spoczynek po znoju,~Lud
3086  10, 11|       przybliżył się srogi~Na czarnym wozie powoli wiezione~Wielkiego
3087  33, 9 |           gasnących~Porywa młodzież z wozu ciężar drogi~I wnosi wpośród
3088  30, 4 |        Monasterzyska,~Z gołymi piersi wpadł pierwszy na wały~I gdy wszędy
3089  16, 7 |            tatarskie licznymi zagony~"Wpadłszy do Litwy, aż ku Wołyniowi,~"
3090  30, 7 |            zwrotem~Rzuca się z koniem wpław, rzekę przebywa,~Uderza,
3091  14, 2 |                            2~Rzym, co wprzód całą opanował ziemię,~Zadrżał
3092  33, 2 |         miasto radości głosami:~"Nasi wracają!"~ ~
3093   9, 20|       własność" Ta mu smutnie rzekła~"Wrócą się szkody, lecz któż łzy
3094   6, 9 |               skromnej ojców zagrody~"Wrócę, wygnaniec szczęśliwy;~"
3095   4, 2 |               nas broń twa wspiera~"I wróci berta, co przemoc wydziera".~ ~
3096  18, 10|             skrzywdzonym,~"Daj zdrowo wrócić do ojczystej ziemi.~ ~
3097  26, 6 |           Przezeń Inflanty Polsce się wróciły,~On zgiął dumę Sudermana;~
3098  25, 10|                 Kiedyś, z szczęśliwej wróciwszy wyprawy,~"Przed zgromadzone
3099   5, 6 |                              6~Blisko Wrocławia bój się krwawy wszczyna,~
3100   6, 6 |               korona~"Nazad ci będzie wrócona."~ ~
3101  11, 10|          księżyca, i męże, i konie,~I wrzask przeraźliwej surmy:~Na groźny
3102  14, 11|         pośrodku bębnów i trąb kotłów wrzawy,~Na zdrajców godzi.~ ~
3103   1, 17|           sobą barbarzyńskie kupy~"Na wschód i zachód kres państwa granicy~"
3104  26, 13|          licznym ludem ciągnie sułtan wschodni~I nad brzegiem Dniepru staje.~ ~
3105   9, 20|              włościan wojska chciwość wściekła.~Król mówił "Gwałty, niechaj
3106  24, 8 |         wyciska.~Lecz cóż położy tamę wściekłej dumie?~Zebrzydowski mieczem
3107  24, 2 |              szyki,~Woła: "Ach! dokąd wściekłość was uwodzi?~"Niech Polak
3108  19, 7 |            bronił, swobody szanował~I wściekły rokosz powagą hamował.~ ~
3109   7, 12|             co jeszcze płynie,~"Niech wsiąknie w ziemię; jeńce, com ci
3110  11, 4 |           tknąwszy strzemienia,~Lekko wskoczył na bachmata,~I gdy wesoło
3111   1, 20|      litościwy,~"W oziębłych zwłokach wskrzesi iskrę życia"~ ~
3112  22, 13|             Innym się trudem zajmuje:~Wskrzesza nauki, daje prawa święte~
3113  30, 9 |               w tym nie ma twej winy~"Wsław się Ojczyźnie mężne dając
3114  21, 2 |           dzielny~Polskę powiększał i wsławiał;~Wspominał każdy nadane
3115  32, 5 |              Zostało tylko orężem się wsławić.~ ~
3116   9, 23|                     23~To życie, tylu wsławione cnotami,~Śmierć nielitosna
3117  19, 4 |            Pokój twym cieniom, o mężu wsławiony,~"Zawsze zwycięzca, nigdy
3118  18, 2 |               Śpiewaj o jakim rycerzu wsławionym~Siadł giermek i tak zaczął
3119  12, 7 |                     7~Jemu to, w jego wspanialej stolicy,~Jako przed swoim
3120  27, 15|               kreślić gody,~Przepych, wspaniałość, przychodniów dziwiące,~
3121   8, 11|             całych~Mieści po gmachach wspaniałych.~ ~
3122   7, 1 |       spoczynku z długich walek trudu~Wsparci na tarczach wojownicy stali~
3123   4, 1 |             daleka,~Od ciebie, Panie, wsparcia twego czeka".~ ~
3124  13, 6 |              go nieznany uderza~Widzi wspartego na pobliskim głazie~We krwi
3125  13, 4 |               Z Elby i Renu posiłkami wsparty,~Chorągiew buntu rozwija;~
3126  23, 10|            Ale umiemy nieszczęśliwych wspierać".~ ~
3127  28, 17|             siwiznę,~"Brońcie orężem, wspierajcie radami~"Lubą ojczyznę.~ ~
3128  12, 11|       niecierpliwie znoszą,~Ci widząc wspólną mowę, ród jednaki,~Królem
3129   9, 15|            mówi: "Dzielni wojownicy,~"Wspólnego odtąd doznający losu~"Drogiej
3130  15, 1 |               Król Aleksander dziełem wspólnej zgody~Objął po bracie trudy
3131   9, 18|                 18~Krzyknął lud cały "Wspólni w każdej dobie,~"Zostaniem
3132  13, 3 |         dwiema narody,~Jak Władysław, wspólnie władał;~Trzy lata zeszło
3133  20, 9 |      przydatnym dobru powszechnemu~"I wspólnych z nami miej nieprzyjaciel!;~"
3134  22, 4 |               mnie, słabej kobiecie,~"Wspominać co polska cnota?~"Że was
3135  21, 2 |         Polskę powiększał i wsławiał;~Wspominał każdy nadane swobody,~Świetne
3136  11, 1 |              złamany,~Już tylko dawne wspominane boje,~Patrzał z westchnieniem
3137 Bog    |            piekielnego~Śmierć podjął, wspomionał człowieka pirwego.~ ~Jenże
3138  11, 8 |             Ale najtkliwsze wznieciło wspomnienia~Dwunastu książąt z Piastów
3139  25, 14|               śluby,~"Rządź nią, lecz wspomnij, kędyś się urodził,~"Niechaj
3140  28, 15|                                   15~"Wspomnijcie, żem ja w czasach nieszczęśliwych~"
3141 Bog    |               Kyrieeleison.~ ~Nas dla wstał z martwych Syn Boży,~Wierzy-ż
3142  19, 2 |           Palestyny~Wkrótce dzielnymi wstawiłeś się czyny.~ ~
3143  29, 14|           Zwłoki rycerza złożyli~I na wstędze krwią zbroczonej,~Zbroję
3144  29, 9 |               Zdjawszy z siebie białą wstęgę,~Rycerza nią przepasuje.~"
3145   8, 4 |            odbiera;~Pieczęć wisiała u wstęgi.~"Ten zakon - rzecze - zawiera~"
3146   4, 4 |            dzierżawy,~Nad Cisą Węgrów wstępnym znosi bojem,~Niemce, w posiłek
3147  33, 2 |            czerwonym proporce migają,~Wstrzęsło się miasto radości głosami:~"
3148  14, 3 |        Albrycht chorągiew rozwija,~By wstrzymać nawał zaborów zwycięskich,~
3149  10, 8 |               przez ramię~Nikt go nie wstrzymał i nikt go nie strwożył,~
3150   9, 7 |         rozszedl się po sali,~I lubym wstydem dziewica spłonęła.~ ~
3151  22, 5 |                 5~,Ja nie chcę z wami wstydnej dzielić winy,~"Przed obcym
3152 Bog    |            byli,~Gdzie się nam radują wsze niebieskie siły~ ~Była radość
3153  10, 10|                         10~Złamani ze wszech stron nieprzyjaciele~Zwycięskim
3154   1, 20|        wpośród gromów bicia,~"Gdv Bóg wszechmocny zawsze litościwy,~"W oziębłych
3155  18, 10|                                   10~"Wszedłszy weń, z czołem rzecze nachylonym:~"
3156 Bog    |       niebieskiego~Aza nas uchowa ode wszego złego.~ ~Amen, tako Bóg
3157  12, 3 |           Panie~"Niechaj to książę po wszelką krainę~"Sławnym się stanie"~ ~
3158 Bog    |             tako Bóg daj,~Bychom szli wszyćcy w raj~
3159  22, 15|                             15~Batory wszystek dla kraju wylany,~Wrócił
3160  29, 7 |         żywsze nad korale.~Cel życzeń wszystkiej młodzieży,~Temu serce swe
3161  21, 2 |            ciało i ten kir śmiertelny~Wszystkim w pamięci wystawiał,~Jak
3162   6, 3 |              przewrotnych ludzi winą~"Wszystkoś na świecie postradał.~"Tułasz
3163   5, 1 |              gdy Sieciecha za Czechów wtargnięciem~Król wysyła na Morawy,~Młodziuchny
3164  18, 5 |         obciążył okowy~"I do czarnego wtrącił go więzienia,~"Nigdy tam
3165  31, 1 |             narodu prawo,~Samemu pana wybierać,~Gdyby się nieraz walką
3166   1, 1 |     doświadczył prawicy,~Naród, chcąc wybrać następcę do tronu,~Zebrał
3167  24, 2 |             niezmiernym ludem na pole wybrania,~Z okropnymi ciągną krzyki;~
3168  21, 7 |                                     7~Wybrany Henryk niedługo nam włada~
3169  30, 11|           srogi ciemiężył,~Tym więcej wybudzał rycerza~Wszędzie przytomny
3170   7, 2 |                    2~Niekiedy księżyc wychodząc z obłoków,~Okropnej bitwy
3171  21, 4 |             latami~Firlej przed szyki wychodzi;~Braterskim głosem, słodyczą,
3172   6, 10|             zostawi,~"Że tego, com ja wychował,~"Naród polski błogosławi,~"
3173   2, 2 |                                     2~Wychowan w dzielnych wojowników gronie,~
3174  26, 9 |              9~Kto mężny, tego odwagę wychwalał;~Kto zgwałcił karność wojskową,~
3175  11, 5 |             Tureckiej ziemi,~Kiedy go wychwalano,~Przysłowiem było bojów
3176  26, 16|           naciera,~Dowodzi, walczy, w wycieczkach szczęśliwych~Przeważnie
3177   5, 6 |         Uderza książę, w pień Niemców wycina,~Poległy trupów ich stosy;~
3178  24, 8 |             hamuje~I nie w jednym łzy wyciska.~Lecz cóż położy tamę wściekłej
3179  19, 10|              nietrwałe,~Łzy patrzącym wycisnęły,~A choć głaz twardy zwłoki
3180  32, 6 |              przejęty,~Stolicę na łup wydając pogańcom.~ ~
3181  12, 17|              zbroją ziemia jęk smutny wydaje,~Lecz i po zgonie twarz
3182  16, 13|                w zapalczywym gniewie~"Wydarł mi oczy, krwią się moją
3183   6, 2 |              Oto z stryja twego woli~"Wydarłać państwo niecnota.~A jam
3184  23, 10|            Nie chcemy krajów sąsiadom wydzierać.~"Ale umiemy nieszczęśliwych
3185   2, 6 |               Kijów okrutna przewaga,~Wygnan Światopełk u nóg bohatera~
3186   6, 12|           tułał opuszczony,~"Dla mnie wygnańcem umierał;~"Nie chcę państwa,
3187   4, 1 |              Trzech krewnych książąt, wygnańców z daleka,~Od ciebie, Panie,
3188  23, 3 |               dziw, że Polak w sławie wygórował:~Zamoyski radził, Batory
3189  32, 3 |                chlubny z tak świetnej wygranej,~Z zwycięskim wojskiem w
3190   5, 6 |        pokrwawione szczątki,~Okropnie wyjąc, rozrywa;~A lud to miejsce,
3191  21, 5 |               mnóstwo głosem ogromnym wykrzyka,~Echo te śluby roznosi;~"
3192  22, 15|             Batory wszystek dla kraju wylany,~Wrócił Polszcze wieki złote,~
3193  20, 9 |            Królom, co na was tył łask wyleli,~"Stań się przydatnym dobru
3194  20, 7 |              Gdy łzy radosne niejeden wylewa,~Aż Jan Przerębski, wielki
3195  25, 5 |               mężny rycerz rzewne łzy wylewać,~A widząc srogie walk pobojowisko,~
3196  18, 14|             Ci już mieczem sieką,~"Na wylot koła spisami ostrymi,~"Wszędzie
3197   5, 4 |             zniewaga,~Od Polski hołdu wymaga.~ ~
3198  20, 9 |         Pamiętaj, że Bóg w słuszności wymiarze~"Prędzej czy później niewdzięczników
3199  24, 10|          okazały,~Skarga słynie przez wymowę,~A Lew Sapieha nad wszystkich
3200  25, 16|            cały wśród łez i rozpaczy~"Wyniósł grobowiec i zwłoki w nim
3201  14, 7 |              hełmy i zbroje staliste,~Wyniosłe kopie, daremne w obronie,~
3202  23, 14|                                    14~Wynosi twierdzę, stepy nieużyte~
3203   3, 7 |            bogaty,~Złupil Brzetysław, wypędził kapłanów,~Wziął drogie skarby
3204   4, 10|      schylając kolana,~Polak własnego wypierał się pana.~ ~
3205   7, 3 |          natarczywe~A chcąc na chwilę wypocząć po znojach,~Zdjął hełm i
3206  23, 8 |               gród. działa, skończona wyprawa,~Maksymilijan przed Zamoysidm
3207  25, 10|               z szczęśliwej wróciwszy wyprawy,~"Przed zgromadzone stawił
3208  27, 11|       młodzież zręcznie koniem toczy,~Wypuszcza strzały i dziryty miota.~ ~
3209   7, 10|   cierpieniach,~Radość swą w tkliwych wyrażali pieniach~ ~
3210  12, 17|              i po zgonie twarz srogim wyrazem~Grozić się zdaje,~ ~
3211  22, 17|              zawistny narodu,~Inaczej wyroki chciały!~Wśród zbawiennego
3212  33, 14|                                    14~Wyryją na nim. jak w ostatniej
3213  16, 2 |              spiekła zalane,~W twarzy wyryte długich cierpień ciosy,~
3214   4, 12|           głazie zbrojny mąż z koniem wyryty. -~Polak, czytając imię
3215  24, 6 |             śmiały~Zwycięstwo Szwedom wyrywa,~Ciągnie, by mocą wesprzeć
3216   9, 8 |            daje,~"Dla ciebie przodków wyrzeka się wiary~ ~
3217  16, 18|               18~Nieszczęsny starzec, wyrzekłszy te słowa,~Okropnym jękiem
3218   4, 7 |              wśród Pańskiej świątnicy~Wyrzuca błędy i klątwą zagraża;~
3219   3, 8 |              poruszone,~Do Kazimierza wysłały posłańców,~By wrócił i wziął
3220  18, 11|              Gdy on się modli, bojary wysłane,~"Mijając kościół, pędzą
3221   2, 10|              Padły świątynie i gmachy wysokie~W smutne zwaliska.~ ~
3222  25, 7 |                7~"Mężu! co sławy chęć wyssałeś w mleku,~"Zamoyski twoje
3223  21, 2 |        śmiertelny~Wszystkim w pamięci wystawiał,~Jak przez lat dwieście
3224  17, 2 |              Bo Polskę tylko miłował;~Występek, przeciw krajowi spełniony,~
3225  23, 12|               siał w narodzie trwogi,~Występną głowę oddał pod miecz srogi.~ ~
3226  14, 12|          Stefan, król ciemnym wąwozem~Wyszedłszy w błonie, Bogu dzięki daje,~
3227  18, 21|                Połamał szyki i krocie wytępił.~ ~
3228  16, 11|      zmiękczyć serce me okrutne,~"Ani wytrącić oręża z mej dłoni;~"Wśród
3229   7, 3 |              3~Łokietek szczupły lecz wytrwały w bojach~W dniu tym prowadził
3230  30, 6 |              Tysiączne szturmy mężnie wytrzymuje,~Szwed nieraz z klęską odparty,~
3231   1, 19|          niezgody,~"Pogwałcą wszystko wyuzdane chucie,~"I kraj ten obce
3232   3, 5 |              Chrobrego podbite narody~Wywarły zemsty tajone.~ ~
3233  11, 4 |              wpośród szranków pląsał,~Wywijał mieczem, kopiją potrząsał.~ ~
3234  13, 4 |           bułat bierze~I mężne w pole wywodzi rycerze.~ ~
3235  17, 2 |             to, że ojczyznę zdradził,~Wywołał z kraju i imię zagładził.~ ~
3236  10, 8 |           znamienity,~Leci i wszystko wywraca i łamie,~Miał zbroję czarną,
3237   7, 12|          Niech pług naprawia, co oręż wywrócił;~"Wznoś gmachy, utwierdź
3238   6, 12|             blask, co berło udziela,~"Wyżej cenię przyjaciela."~ ~
3239  26, 17|             ciosem,~Bluźnierczą duszę wyziewa.~ ~
3240  15, 3 |              ja i srogie przekleństwa wyziewał.~ ~
3241  20, 7 |               do przysięgi wzywa~I do wyznania wiernego poddaństwa.~Zbliżył
3242  20, 5 |              Złączy się w jedno przez wzajemną zgodę.~"Czegóż nim umrę,
3243   3, 6 |             kruszy jarzmo i hołdu się wzbrania;~Tu Czech najeżdża granice:~
3244   6, 6 |             Goworek przez cnoty swoje~Wzbudził nienawiść dworaków?~Przyszli
3245  22, 7 |         rycerzy,~Jak mórz spienionych wzdęta wichrem fala,~Zwycięski
3246  33, 2 |              Skoro lud postrzegł, jak wzdęte wiatrami~Białe z czerwonym
3247  26, 7 |         wątłych łodziach ogień niosąc wzdęty,~Morskiej powierza się fali;~
3248  28, 7 |             fortunie, lecz się zawsze wzdrygał~Okryć niesławą.~ ~
3249  17, 2 |                  2~W młodości Zygmunt wzgardził trzy korony,~Bo Polskę tylko
3250  30, 3 |            Nie będę, Zosiu, od ciebie wzgardzony?"~ ~
3251  25, 8 |         Podbiłeś państwa i już Moskwę wziąłeś.~ ~
3252  12, 6 |              chuciom powodować,~Lecz, wziąwszy silną dłonią rządu wodze,~
3253  16, 16|             Ujrzysz te szczyty, kędyś wzięła życie,~"Ujrzysz w świątyniach
3254  23, 6 |       skrępowani więźniowie,~Niesiono wziętych grodów wizerunki,~Zdobyte
3255  16, 5 |               srogie wspomnienie,~"Co wznieca męki zbrodni niezmazanych!~"
3256  15, 2 |              Gliński okropne niezgody~Wzniecił swą dumą i państwo zakłócił,~
3257  11, 8 |            wspaniały,~Ale najtkliwsze wznieciło wspomnienia~Dwunastu książąt
3258  33, 13|         wiekom zatrzeć twoich czynów:~Wzniosą grób pyszny, zawieszą na
3259  10, 5 |                 Jagiełło odpowie.~"Tu wzniósłszy oczy: "O najwyższa Władzo!~"
3260   7, 12|          naprawia, co oręż wywrócił;~"Wznoś gmachy, utwierdź kraj świętymi
3261   2, 7 |        sprawuje,~Już się nad wojskiem wznosząc. Orzeł biały~Drogę wskazuje.~ ~
3262   6, 5 |             Pod czułym starca dozorem~Wzrastał w siły Leszek Biały~I szedł
3263   7, 9 |             przyłbicy~Wąs zawiesisty, wzrok ogniem się zarży,~Obok powagi
3264  27, 1 |              1~Nie w świetnych godach wzrósł młody królewicz,~Ale nad
3265  18, 3 |                Niezmiernej siły, choć wzrostu małego,~"A imię nosił Konstanty
3266  16, 8 |                                    8~"Wzruszeń zniewagą, ścigam najezdników,~"
3267  19, 11|            szyków~Nieraz cieniów jego wzywał,~Szczęśliwy kraj ten, gdzie
3268  27, 9 |               Tatary,~I mieczem pokój zabezpiecza trwały.~ ~
3269   3, 14|               Czas jest nieszczęściom zabiegać:~"Nie ścierp, by miało dzielne
3270   7, 2 |        niezliczone stosy~Leżące konie zabite rycerze~I połamane hełmy
3271  11, 15|             Gdzie płomienistym orężem zabłyska,~Pod ciosami płytkiej stali~
3272  14, 3 |           rozwija,~By wstrzymać nawał zaborów zwycięskich,~Tkwiła w pamięci
3273  18, 19|                                   19~"Zabranych niewiast, czystych dziewic
3274  16, 10|             zamiarach szalonych:~"Ród Zabrzezińskich z dawna mi nieznośny~"Napadłem
3275  23, 8 |              spotyka;~Woła na swoich, zachęca, uderza~I zwycięża przeciwnika;~
3276   1, 17|       barbarzyńskie kupy~"Na wschód i zachód kres państwa granicy~"Naznaczą
3277  32, 17|              Tu umarł; a jak słońce u zachodu~Jaśniejszym ziemię oświeca
3278  26, 1 |            Grono młodzieńców drogę mu zachodzi,~By powitać bohatera.~ ~
3279  30, 17|            wnuka~"Niechaj ten koń się zachowa,~"Niechaj rycerskiej sławy
3280  31, 8 |               korzyć dumę wyuzdaną~"I zachować pokój w domu.~"Nie trwóż
3281  26, 4 |          męstwa,~"Na lepsze - wolał - zachowaj się dole,~"Czekają ciebie
3282  33, 15|               mnogi;~Ten napis twarde zachowają głazy:~"Tu leży rycerz,
3283  24, 6 |        Ciągnie, by mocą wesprzeć tron zachwiały,~I do Guzowa przybywa,~Tam
3284  20, 9 |             książę, wiernym królestwu zacnemu,~"Królom, co na was tył
3285  21, 12|             rzewnymi zalany,~Wola: "O zacny narodzie!~"Głosem ojczyzny
3286  25, 8 |            świetnym pułkom przewodzić zacząłeś?~"Granice Polski ręka twa
3287  10, 6 |            nim trąba walkę zapowiada,~Zaczęło śpiewać pieśń "Bogarodzicę",~
3288   1, 9 |                 9~W gronie przyjaciół zaczęły się gody,~Pierwszymi dary
3289  19, 8 |                              8~Tu już zaczęto obrzędy rycerskie~Husarze
3290  31, 6 |        schylonym~Błogosławieństwa jej żąda;~Ona go ściska i łzami oblewa~
3291  20, 5 |          Czegóż nim umrę, więcej mogę żądać,~"Jak jeden naród w dzieciach
3292  26, 5 |        Niejedną klęskę bitnym Szwedom zadał~Odwagą i zręcznym szykiem.~ ~
3293   8, 3 |                 Nie boju~"Dziś od was żądam, Polacy!~"Czas, byście żyli
3294  10, 12|            Zagładzą pamięć na krzywdy zadane,~"Winien czcić męstwo ten,
3295  30, 8 |              Znowu mszcząc się krzywd zadanych,~Wpada w Pomorze, najezdników
3296  24, 7 |           sobie ostrzem krwawej stali~Zadawać ciosy morderskie:~Gdzie
3297  16, 17|          Polakom przykładem!~"Bodajby żaden w zemście swojej srogi~"
3298  10, 13|       zawieszone;~"Niech na ich widok zadrżą hołdownicy.~"Sczernią je
3299  19, 3 |                                3~"Tak żądza chwały dzielne Lecha plemię~"
3300  12, 10|                          10~Już świat zadziwia walecznymi czyny,~Już gromi
3301   9, 7 |        królewny mowę im odjęła,~Szmer zadziwienia rozszedl się po sali,~I
3302  10, 13|       hołdownicy.~"Sczernią je wieki, zaginą ich szczątki,~"Lecz nikt
3303  23, 14|           pełnym chwały~I cnotom jego zaginąć nie dały.~
3304  10, 12|             Zgon - rzekł - tego męża~"Zagładzą pamięć na krzywdy zadane,~"
3305  17, 2 |                Wywołał z kraju i imię zagładził.~ ~
3306   2, 12|              pamięć, gdzie się Polacy zagnali,~Jakie z Czech, Niemiec
3307  13, 4 |         Chorągiew buntu rozwija;~Król zagniewany świetny bułat bierze~I mężne
3308   4, 7 |      świątnicy~Wyrzuca błędy i klątwą zagraża;~Bolesław Śmiały ledwie
3309   6, 9 |         niechciwy,~"Do skromnej ojców zagrody~"Wrócę, wygnaniec szczęśliwy;~"
3310  26, 17|               i głosem~Do rzezi hordy zagrzewa,~Lecz śmiertelnym ugodzony
3311   3, 2 |              miodem~Z pochlebcy swymi zagrzewać się lubił,~Ryksa władała
3312   1, 20|     ostatniego glos trąby straszliwy~"Zagrzmi juz dla was wpośród gromów
3313  24, 1 |     bezkrólewiu duch niezgód tłumiony~Zajadłość swoją wywierał:~Zborowscy,
3314   8, 3 |       wieśniacy.~"Niech kraje, bronią zajęte,~"Uszczęśliwią prawa święte."~ ~
3315  22, 13|             zawzięte~Innym się trudem zajmuje:~Wskrzesza nauki, daje prawa
3316  24, 5 |          utracił koronę,~Moskiewskiej zajrzał synowi,~Niezdolnym rządem
3317   1, 5 |             na nim bocian gniazdo swe zakładał.~ ~
3318   4, 6 |             Już nie turnieje i gonitw zakłady,~Lecz uczty, zbytek i huczne
3319  15, 2 |           Wzniecił swą dumą i państwo zakłócił,~Iwan car Moskwy co liczne
3320   8, 4 |        Pieczęć wisiała u wstęgi.~"Ten zakon - rzecze - zawiera~"Przyszłego
3321   8, 9 |             Cisną się bliskie narody,~Zakres się państwa rozszerza:~Ci,
3322   1, 16|              wolę,~"Wielkie On Polsce zakreśla zawody,~"Do chlubnych czynów
3323  27, 6 |            naród go szanował,~I miecz zakreślał Królestwa granicę.~ ~
3324  13, 6 |              Ten ciężką ranę gdy ręką zakrywa,~Tak się do króla swojego
3325  15, 3 |       uroczystym,~Dobywa sułtan bułat zakrzywiony~I w dowód że mir zostanie
3326   7, 11|              boju~"I spraw, by Polska zakwitła w pokoju.~ ~
3327   8, 6 |              rządem, co mądrość dała,~Zakwitnęła Polska cala.~ ~
3328  16, 12|         widowisko,~"I twarz się łzami zalała rzewnymi.~"Poznałem późno,
3329  16, 8 |               posoką~"Wezbrane, pola. zalały szeroko.~ ~
3330  16, 2 |           Oczy wydarte, krwią spiekła zalane,~W twarzy wyryte długich
3331  21, 12|            Król na to, łzami rzewnymi zalany,~Wola: "O zacny narodzie!~"
3332   7, 4 |       przyczyna~"Ścięte w dniu jednym zaległo tę ziemię~"Tysiąca matek
3333  17, 10|             osiemdziesiąt Zygmunt już zaliczał,~Z bujnego Jagiełłów rodu~
3334  33, 4 |              zbroje wojowników~Czarną żałobą.~ ~
3335   2, 15|               Nieutulony i w ciężkiej żałobie,~Płakał lud cały.~
3336   | PONIATOWSKIEGO~ur. 1763 + 1813~Pienie żałobne~ ~
3337  33, 8 |                                     8~Żałosne trąby, wy flety płaczliwe,~
3338  29, 1 |           Słuchajcie, rycerze młodzi,~Żałosnej lutni jęczenie;~Niech w
3339  26, 22|                            22~Już się żałosny płacz w obozie wszczyna,~
3340  17, 7 |              Janicki rymem rozrzewnia żałosnym;~Jan Kochanowski brzmi pieniem
3341  21, 1 |               ofiarach~Stał w ciężkim żalu: wszędy płacz i jęki,~I
3342   7, 12|          jeńce, com ci wrócił,~"Niech zaludniają bezdrożne pustynie;~"Niech
3343  16, 10|           głośny,~"Nie znałem wodzy w zamiarach szalonych:~"Ród Zabrzezińskich
3344  31, 9 |         próżno; król ten w najlepszym zamiarze~Od możnych przeszkód doznawał;~
3345  33, 11|          ofiary, prace bez nagrody,~I zamiast słodkich nadziei ziszczenia -~
3346   3, 13|        weselny;~"Ty nam dziś w radość zamieniasz dni trwogi,~"Ty Chrobrego
3347  25, 20|               I laur na mirtu gałązkę zamienić.~
3348  29, 11|               rozłożył,~Jak tylko oko zamierza;~Mnóstwem się Stefan nie
3349  28, 8 |             jego ocean zburzony~Kresu zamierzał.~ ~
3350  14, 9 |                               9~W tvm zamieszaniu wśród zgiełku i krzyków~
3351  31, 4 |             króla chcecie mieć męża?"~Zamilkły pany, lecz szlachta wołała:~"
3352  15, 2 |            korzyść postrzega~I liczne zamki na Litwie ubiega.~ ~
3353  33, 7 |              już pan twój bezpieczny,~Zamknął dni swoje!~ ~
3354   3, 9 |             klasztorze~Znaleźli króla zamkniętym,~Z schyloną głową i w prostym
3355  27, 12|          królowa zbliża do stolicy;~Z zamkowych gmachów król chciwie poziera~
3356  23, 8 |           wyprawa,~Maksymilijan przed Zamoysidm stawa.~ ~
3357  15, 6 |      wojownika,~Ściska za rękę i oczy zamyka.~
3358  32, 5 |               narody,~Szkodliwe błędy zamyśla poprawić,~Lecz gdy w tym
3359   6, 7 |            zdziwiony,~Siedział Leszek zamyślony.~ ~
3360  30, 10|                                    10~Zaniósł Czamiecki w pamiętnej wyprawie~
3361  33, 16|               pełen rycerskej ochoty,~Zaostrzy oręż o krawędź twej tarczy,~
3362   1, 21|         pozostał samotnym,~Słodki się zapach w powietrzu rozchodzi,~Jak
3363  19, 9 |         brzemię,~Z ogromnym trzaskiem zapadły się w ziemię.~ ~
3364   3, 9 |                  9~W dalekim kraju, w zapadłym klasztorze~Znaleźli króla
3365  24, 8 |                           8~Ten widok zapał zawziętych hamuje~I nie
3366  22, 7 |         Słyszy to Stefan, gniewem się zapala,~Gromadzi swoich rycerzy,~
3367  26, 9 |         Niepowściągniętym gniewem się zapalał~I umiał karać surowo.~ ~
3368   9, 10|                                 10~Tu zapalczywy Ziemowit przerywa~"Gróźb
3369  16, 13|             cnoty~"Zdradą mianował; w zapalczywym gniewie~"Wydarł mi oczy,
3370  28, 4 |                 4~Wtenczas się na nas zapalił gniew Boski:~Moskwa litewskie
3371  14, 8 |            dęby~Zdradne Wołochy wkoło zapalili;~Powiększał wicher pędząc
3372  30, 5 |            było walki w tych krwawych zapasach~Bez Czamieckiego pomocy,~
3373  14, 14|              Pod nim Tatarów i Turków zapędy~Aż po Wisłokę puszczały
3374  23, 1 |             zazdrości, kto w dzielnym zapędzie~Granice państwa rozszerza;~
3375   5, 5 |       niesławę narodu~"I podły haracz zapłacę."~ ~
3376   8, 5 |             zwierzchność surowa,~"Nie zapłacze nędzna wdowa."~ ~
3377  32, 14|          znalazł później wdzięczności zapłaty:~W każdym przymierzu i w
3378   6, 11|              słowa:~"Leszek nigdy nie zapomni,~"Co winien sobie, krajowi,~"
3379  17, 5 |       bezdroża,~Dzielny Ostafi, wodzu Zaporoża!~ ~
3380  10, 6 |               Wojsko, nim trąba walkę zapowiada,~Zaczęło śpiewać pieśń "
3381  26, 5 |          Spełnił Chodkiewicz, co wódz zapowiadał,~Wielkim stał się wojownikiem.~
3382  26, 2 |              to pacholę - król Stefan zapyta,~Tej pięknej, śmiałej postawy?~
3383  17, 4 |          Tarnowski,~Dalej Sieniawski, Zaremba, Iłowski.~ ~
3384   5, 6 |           trupów ich stosy;~Tłum psów żarłocznych pokrwawione szczątki,~Okropnie
3385   9, 17|            starga węzeł braci,~"Ja go zarzekam w tym obliczu Boga~"Czarnym
3386   7, 9 |          zawiesisty, wzrok ogniem się zarży,~Obok powagi łagodność na
3387  10, 13|                                13~"Te zaś chorągwie, te zbroje zwleczone~"
3388  22, 16|               postawić~Na wiekuistych zasadach.~ ~
3389  18, 21|              strzał gęstych powietrze zasępił:~"Nieustraszony Polak w
3390  16, 9 |      przychodzi Tatarów pobicia,~"On, zasępione rozjaśniając czoło,~"Z radością -
3391   4, 1 |             zbrojnym,~Bolesław Śmiały zasiada na tronie,~Gdy kanclerz
3392  30, 12|               pięknej sławy,~Gdy miał zasiadać w senacie,~Z dzielnym rycerstwem
3393   1, 10|            Proszą, by miejsca chcieli zasiąść swoje;~Lud się gromadzi,
3394  16, 12|               walki, gdy pobojowisko~"Zasłane trupy ujrzałem licznymi,~"
3395   7, 5 |              boje było mym udziałem,~"Zasłaniać wszędy tę krainę biedną~"
3396  10, 1 |          bluźnierskich błędach Litwin zaślepiony~Fałszywym bogom oddawał
3397   1, 15|              zedrze wnukom twym błędu zasłonę,~"Aniołów swoich przysyła
3398  25, 16|              On piersi swymi ojczyznę zasłonił".~ ~
3399  30, 3 |                            3~Już miał zaślubić piękną Kobierzyckę,~I rzekł
3400  19, 6 |       wawrzynem,~Na mm pisane hetmana zasługi~Zwycięstwo pod Obertynem,~
3401 Bog    |             Jeszcze był nie prześpiał zaśmiernie~Aliż sam Bóg zmartwychwstał.~ ~
3402 Bog    |              diabłu odkupił,~Swą mocą zastąpił~ ~Ciebie dla, człowiecze,
3403   1, 8 |            trudnią się obchodem:~Stół zastawiają tłustymi mięsiwy~I duże
3404   5, 4 |              tłumem najętych orszaków~Zastraszy dzielnych Polaków,~Nie znając,
3405  10, 6 |                 Huknęły kotły, dźwięk zaszczęknął broni,~I ziemia drżała pod
3406   3, 12|            poczet zbliżał do stolicy,~Zaszedł drogę senat wierny,~Kapłani,
3407  15, 1 |           liczne potwierdził nadania.~Zaszła w Radomiu pamiętna ustawa,~
3408  13, 8 |         Szturmowe działa przed miasto zatacza,~Kusz gęstych huk się rozlega,~
3409  33, 13|               życie,~Nie dadzą wiekom zatrzeć twoich czynów:~Wzniosą grób
3410  20, 4 |      najezdnika,~"Pod Oczakowem obozy zatyka.~ ~
3411  27, 8 |           zewsząd zamknięte mu kraje,~Zawarł w obozie skarby i lud mnogi~
3412  30, 6 |            hamuje,~W zamku krakowskim zawarty,~Tysiączne szturmy mężnie
3413  26, 3 |      ćwiczenie,~Godził na ostre lub w zawartym szranku~Żelazne zrywał pierścienie.~ ~
3414 Bog    |        pirwego.~ ~Jenże trudy cirpiał zawierne~Jeszcze był nie prześpiał
3415  29, 14|               zbroczonej,~Zbroję jego zawiesili;~Tam nieszczęśliwa kochanka,~
3416   7, 9 |       powierzch zdobiły przyłbicy~Wąs zawiesisty, wzrok ogniem się zarży,~
3417  33, 13|          czynów:~Wzniosą grób pyszny, zawieszą na szczycie~Wieniec wawrzynów.~ ~
3418  10, 13|              W świętym przybytku będą zawieszone;~"Niech na ich widok zadrżą
3419   6, 8 |            tym nie szkoduje,~"Że mnie zawiść prześladuje.~ ~
3420  22, 17|                    17~Inaczej geniusz zawistny narodu,~Inaczej wyroki chciały!~
3421   4, 3 |              Prawdziwy rycerz bieży w zawód chlubny" -~Rzeki i za Szczerbiec
3422  19, 9 |             raptem bystrym puścił się zawodem,~A gdy drzewce pokruszono,~
3423  18, 8 |              danym słowie, gdy go car zawodzi,~"Pełen zniewagi z okropnej
3424   2, 5 |                          5~W dzielnym zawodzie chciwy dalszej sławy,~Kiedy
3425   5, 5 |              mam hołdować? - Bolesław zawoła,~"Ja! ścierpieć taką zniewagę!~"
3426  11, 1 |           starożytnym~Mieszkał rycerz zawołany:~Był on przed laty i sławnym
3427  15, 3 |                            3~Z chanem zawolskim sojusz uderzony,~Obrządkiem
3428  22, 13|               Jak tylko boie ukończył zawzięte~Innym się trudem zajmuje:~
3429  24, 8 |                     8~Ten widok zapał zawziętych hamuje~I nie w jednym łzy
3430  13, 4 |              wziął berło, już Krzyżak zażarty,~Co nigdy Polsce nie sprzyja,~
3431  23, 1 |           słuszność wymierza;~Godzien zazdrości, kto w dzielnym zapędzie~
3432   8, 6 |          Budząc uśpione zarody,~Żyzne zazieleni pole,~Tak rządem, co mądrość
3433  32, 11|              głos słyszany:~"Oto nasz zbawca, pierwszy z wojowników."~ ~
3434  22, 17|         Inaczej wyroki chciały!~Wśród zbawiennego dla Polski zawodu~Skończył
3435  25, 3 |        zraniły~I swą srogością pokoju zbawiły;~Wzdychał, koń jego myślom
3436  10, 4 |               do Grunwaldu wojsko się zbliżało,~Kiedy przed królem mąż
3437  20, 7 |         wyznania wiernego poddaństwa.~Zbliżył się Albrycht nie bez skrytej
3438  24, 1 |             Zajadłość swoją wywierał:~Zborowscy, karmiąc zemsty osobiste,~
3439  19, 3 |             Żeby krwią naszą nie była zbroczoną?~ ~
3440  10, 11|       Wielkiego Mistrza zwłoki, krwią zbroczone.~ ~
3441  29, 14|            złożyli~I na wstędze krwią zbroczonej,~Zbroję jego zawiesili;~
3442  24, 9 |        przemógł; w polu, krwią polską zbroczonym,~Płakał zwycięzca nad wojskiem
3443   2, 9 |          rzeka krwią wezbrana.~Brzegi zbroczyła.~ ~
3444  11, 14|   poprzedników,~Wpada Zawisza w tłumy zbrojnych szyków.~ ~
3445   4, 1 |             Otoczon hufcem wojowników zbrojnym,~Bolesław Śmiały zasiada
3446  11, 13|                13~Tu, tarcz ściskając zbrojnymi rękami~Podług rycerstwa
3447  28, 8 |         uderzał,~Ni męstwu jego ocean zburzony~Kresu zamierzał.~ ~
3448  28, 2 |            chciwość i nieludzkie kary~Zburzyły naród Kozaków waleczny,~
3449   9, 19|               Nieraz łagodzi surowość zbyteczną.~ ~
3450   1, 19|     przywiedzie zepsucie~"Wkradną się zbytki i ciężkie niezgody,~"Pogwałcą
3451   7, 11|                tobie ta ręka sędziwa~"Zda wkrótce berło i kraj ten
3452  10, 5 |          mieczów dosyć, lecz i te się zdadzą~"Na karki dumnych" - Jagiełło
3453  12, 17|             srogim wyrazem~Grozić się zdaje,~ ~
3454  21, 4 |           miłuje,~"Niechaj większości zdania ustępuje".~ ~
3455  24, 3 |          odwdzięczył;~Wśród świetnych zdarzeń nie przestawał błądzić,~
3456   8, 14|             grody,~Na urzędach ludzie zdatni;~Takim był z Piastów ostatni.~ ~
3457  18, 19|           oracze,~"Kraj nasz końskimi zdeptany kopyty".~ ~
3458   7, 5 |               wiek już domierza,~"Nie zdjąłem jeszcze twardego pancerza~ ~
3459   7, 9 |      paszczęki~Lwów srogich powierzch zdobiły przyłbicy~Wąs zawiesisty,
3460   9, 4 |               cały,~Berło i żonę chce zdobyć orężem.~ ~
3461  14, 1 |              Carogród i krainę Tracką~Zdobył orężem Muzułman bezbożny,~
3462  30, 4 |           Krwią zlany pyta. "A miasto zdobyto~ ~
3463  27, 15|                  15~Lecz któż weselne zdoła kreślić gody,~Przepych,
3464  28, 6 |             rycerstwa niezgody,~Ugiąć zdołały.~ ~
3465  29, 4 |              ciężką starość nagradza,~Zdolny do konia i broni.~Niechętnie
3466  18, 7 |               Okazałeś się odważnym i zdolnym,~"Weź hełm i pawęż, stań
3467  16, 13|             ciężki i powrót do cnoty~"Zdradą mianował; w zapalczywym
3468  14, 4 |              ze Albrycht nań zmierza,~Zdradę gotuje.~ ~
3469   7, 6 |               jeńców zabiera,~"Tu Ruś zdradliwa, tam Tatarzyn dziki~"Po
3470  16, 13|               Krok ten carowi odkryli zdradliwie;~"On żal mój ciężki i powrót
3471  14, 8 |            więcej łozy i trawę i dęby~Zdradne Wołochy wkoło zapalili;~
3472  17, 5 |              I ty, coś naród pogromił zdradziecki,~Mężny Jerzy Radziwille,~
3473  17, 2 |         Glińskiego za to, że ojczyznę zdradził,~Wywołał z kraju i imię
3474  16, 17|             czynów śladem;~"I cóż, że zdrajca hańbę swą przeżyje,~"Gdy
3475  14, 11|              i trąb kotłów wrzawy,~Na zdrajców godzi.~ ~
3476   7, 3 |               Skrwawione ręce obmył w zdroju czystym~I tuż pod dębem
3477 Bog    |          diablej stróżej.~Przydał nam zdrowia wiecznego, starostę skował
3478  10, 5 |             co dzierżysz w ręku ludów zdrowie,~"Błogosław w słusznym boju
3479  18, 10|          niewinnie skrzywdzonym,~"Daj zdrowo wrócić do ojczystej ziemi.~ ~
3480  12, 6 |          Chrobrego drodze~Nie dał się zdrożnym chuciom powodować,~Lecz,
3481   6, 8 |         milczą, Goworek stary~Tak ich zdumienie przerywa:~"Przyjm, Książę,
3482  14, 6 |              Huk go raptowny trwoży i zdumiewa,~Walą się z trzaskiem co
3483   2, 15|          kiedy poległ w ojców grobie,~Zdziaławszy tyle dla szczęścia i chwały,~
3484   3, 3 |   Nienawidziła Polaków,~Nas obarczała zdzierstwy okrutnymi,~Łaskami obcych
3485  11, 14|              oręża, i postać zuchwała~Zdziwieniem Turków uderza.~Nie na śmierć,
3486  20, 1 |           dwóch narodów stany~Już się zebrały na dniu uroczystym:~Poważny
3487  31, 2 |             pola.~Tam szlachta polska zebrana:~W ogromnej szopie starsze
3488  30, 7 |               z rycerstwem, pod znaki zebranem,~Szybkiej błyskawicy lotem~
3489  24, 8 |          położy tamę wściekłej dumie?~Zebrzydowski mieczem błyska,~"Idźmy!
3490  24, 5 |            Przyniosły klęskę krajowi:~Zebrzydowskiego duma wyuzdana~Broń świętokradzką
3491   1, 15|       przysyła do ciebie~"Z rozkazem, żebyś wziął polską koronę.~ ~
3492  28, 16|            Karzcie swywolę, jeśli nie zechcecie,~"(Tyle jej smutnych doznawszy
3493   1, 15|              co mieszka w Niebie,~"Co zedrze wnukom twym błędu zasłonę,~"
3494  29, 6 |                          6~To mówiąc, żegna rycerza,~Czułe mu daje ściśnienie,~
3495  22, 5 |                 Przed obcym czoła nie zegnę,~"Nie będę patrzyć na niegodne
3496   4, 1 |                                   1~W żelaznej zbroi i złotej koronie,~
3497  30, 2 |          niebogaty~Z kopiją w ręku, w żelaznym szyszaku,~Jeździł na podsłuch
3498   1, 17|           granicy~"Naznaczą w rzekach żelaznymi słupy.~ ~
3499  15, 6 |              był na łożu śmiertelnym,~Zemdloną głowę raz jeszcze podnosi,~
3500  14, 10|         widząc wojsko swoje,~Acz wpół zemdlony każe konia stawić,~Woła
3501  16, 17|          przykładem!~"Bodajby żaden w zemście swojej srogi~"Nigdy nie
3502   1, 19|            Ale pomyślność przywiedzie zepsucie~"Wkradną się zbytki i ciężkie
3503   9, 16|             Żadną przygodą nie będzie zerwana~ ~
3504  13, 3 |            wspólnie władał;~Trzy lata zeszło po braterskim zgonie,~Nim
3505  26, 13|             13~Jeszcze swej Hymen nie zgasił pochodni,~Kiedy goniec wieść
3506  26, 6 |       Inflanty Polsce się wróciły,~On zgiął dumę Sudermana;~Przezeń
3507  14, 9 |               W tvm zamieszaniu wśród zgiełku i krzyków~Próżno głos wodzów