Part, Strofa

3508  28, 13|         godzina dochodzi,~"Gdzie mnie zgiętemu ciągiem długiej pracy,~"
3509  29, 12|              ognie błyszczą,~Hełm się zgina pod żelazem,~Strzały na
3510  28, 5 |             tak przemożne państwo~Już zginąć miało.~ ~
3511  10, 13|              szczątki,~"Lecz nikt nie zgładzi dnia tego pamiątki".~
3512  17, 12|               snadnie mógł najeźdźców zgładzić,~Z własnym królem wodził
3513   4, 6 |              oczu waleczność i sława,~Zgnuśnial król, z królem dzielni wojownic~
3514  31, 5 |              go z okrzykiem i radosną zgodą~Pomimowolnie na gmach królów
3515  20, 5 |            się w jedno przez wzajemną zgodę.~"Czegóż nim umrę, więcej
3516   1, 11|            zniknęli młodzieńcy,~A lud zgodnymi zawołał głosami:~"Piast
3517   |           historyczny~Żal rycerza nad zgonem hetmana swego~ ~
3518  23, 4 |         Nieraz w namiocie król wodzów zgromadzał~Przy bladym lampy płomieniu,~
3519  20, 3 |               dzieci moje! na tom was zgromadził,~"Bym wam ogłosił świetne
3520  10, 2 |              Lud, w śnieżnych szatach zgromadzon w porządku,~Ze chrztem odbierał
3521  25, 10|             wróciwszy wyprawy,~"Przed zgromadzone stawił jeńców stany.~ ~
3522  17, 4 |          dzięków pieniem;~Lud, wokoło zgromadzony,~Wita zwycięzców z tkliwym
3523   9, 17|             tym obliczu Boga~"Czarnym zgryzotom, niech wszystko utraci,~"
3524  25, 19|              dla niego był chwałą lub zgubą;~Dotrzymał słowa i laurem
3525   3, 2 |            Mieczysław wszystko po nim zgubił,~Bo gdy nieraz szumnym miodem~
3526  33, 14|               nad nadzieje przenosząc zgubione,~Runąłeś z koniem i z orężem
3527  21, 6 |         Dlaczegoz duma przez rozterki zgubne~Wszystką z nich korzyść
3528  26, 9 |            tego odwagę wychwalał;~Kto zgwałcił karność wojskową,~Niepowściągniętym
3529  24, 8 |               krzywd naszych i swobód zgwałconych."~ ~
3530   5, 4 |   zwycięstwami liczył,~Ruś i Pomorzan zhołdował;~A gdy po ojcu berło odziedziczył,~
3531  23, 13|               I Wołoszczyzna, przezeń zhołdowana,~Króla polskiego uznaje
3532  29, 14|                    14~Wpośród dąbrowy zielonej~Zwłoki rycerza złożyli~I
3533  13, 10|       biegłych,~Wtenczas raz pierwszy ziem wszystkich posłowie~Ciągnęli
3534  16, 14|          opuszczają siły,~"Czuję, jak zimna krew się w żyłach ścina,~"
3535   5, 3 |               Jeździ na czaty, głód i zimno znosi~I w trudach siły nabiera.~ ~
3536  28, 10|             lasy chyli,~Wśród srogiej zimy, pod niebem iskrzącym~Nasi
3537   3, 1 |           Polsce za Chrobrego działo!~Ziścił on kraju nadzieje:~Drżał
3538  33, 11|              zamiast słodkich nadziei ziszczenia -~Gorzkie zawody.~ ~
3539  28, 12|              12~Zwoływa na sejm naród zjednoczony;~Tam płacz powszechny gdy
3540  13, 9 |              i krzyżackie zbrodnie,~I złączon z Polską, żył odtąd swobodnie~ ~
3541   9, 21|              U niej z dobrocią odwaga złączona,~Bo gdy król w Litwie uśmierzał
3542  20, 5 |             polską śluby braterskimi~"Złączy się w jedno przez wzajemną
3543   7, 5 |              chociem dzielnie państwa złączył w jedno~"Choć siedmiudziesiąt
3544  16, 6 |              odwagę,~"Wszystko natura zlała na mnie hojnie;~"Zwycięskich
3545  26, 18|           umowy zawiera,~Chodkiewicz, złaman trudami i laty,~Do namiotu
3546  10, 10|                                    10~Złamani ze wszech stron nieprzyjaciele~
3547  30, 4 |           postrzałem przeszyto,~Krwią zlany pyta. "A miasto zdobyto~ ~
3548 Bog    |             Aza nas uchowa ode wszego złego.~ ~Amen, tako Bóg daj,~Bychom
3549  29, 11|              całą;~Słońce w dzień tej zlej przygody~W krwawych obłokach
3550  11, 11|              nie uchodzi;~"Ci, co się zlękli, ci mogą uciekać,~"Polacy
3551  15, 3 |              ostry oręż strumień wody zlewał,~Pił ja i srogie przekleństwa
3552  16, 16|            przyjaciół tkliwych,~"Mnie złorzeczących, lecz tobie życzliwych.~ ~
3553   4, 1 |                  1~W żelaznej zbroi i złotej koronie,~Otoczon hufcem
3554  19, 7 |              7~W Pańskiej świątyni, w złotogłowej szacie~Uchanski czulą wymową~
3555  11, 7 |              7~Obdarzon zbroją, litym złotogłowem,~Do własnych wraca orszaków,~
3556   9, 13|        zabiera.~Z wieńcem na głowie w złotolitej szacie,~Łagodnym okiem na
3557   9, 6 |         świetnym uderzali blaskiem,~W złotych kołczanach szparkie nosząc
3558  30, 14|           słomie w wiejskiej lepiance złożony.~ ~
3559  29, 14|               zielonej~Zwłoki rycerza złożyli~I na wstędze krwią zbroczonej,~
3560   3, 7 |               w nim przybytek bogaty,~Złupil Brzetysław, wypędził kapłanów,~
3561  18, 15|              przyłbicach wodę z krwią zmąconą pili.~ ~
3562 Bog    |               zaśmiernie~Aliż sam Bóg zmartwychwstał.~ ~Adamie, Ty boży kmieciu,~
3563  16, 13|               mi oczy, krwią się moją zmazał,~"I w tych okowach na więzienie
3564  25, 10|            sercach polskich nigdy nie zmazany!~"Kiedyś, z szczęśliwej
3565  10, 12|           patrząc na tak ciężką losów zmianę,~Zapłakał rzewnie: "Zgon -
3566  16, 11|            Orłów i Pogoni~"Nie zdołał zmiękczyć serce me okrutne,~"Ani wytrącić
3567  29, 13|         młodego zdradza,~W żal ciężki zmienia się męstwo,~Wojsko się wkoło
3568  15, 4 |               wojsko i dzieci utraca.~Zmiennej fortuny nieszczęsna ofiara,~
3569  14, 4 |               mieniąc ze Albrycht nań zmierza,~Zdradę gotuje.~ ~
3570  19, 10|          wspaniałe,~Co w mgnieniu oka zmknęły,~Przywodząc na myśl, jak
3571  14, 15|                              15~Chcąc zmóc raz jeszcze los sobie zawzięty,~
3572  16, 5 |       sumienie~"I sen oddala z powiek zmordowanych;~,Jam ją najechał w nieprzyjaciół
3573   9, 9 |                 rzekł - z dzieciństwa zmówiona Hedwiga"~Witold zawołał: "
3574  25, 18|          nieprzyjaciół krwią mego nie zmyję,~"Aż cieniom wodza ofiary
3575  21, 10|          świetne~"Wpośród nas się nie znachodzą,~"Znajdziesz lud wiemy i
3576  30, 3 |              Nie jedną kresą powrócił znaczony,~Nie będę, Zosiu, od ciebie
3577  25, 16|              ten napis śmierć i cnotę znaczy:~"On piersi swymi ojczyznę
3578   4, 9 |               Bolesław, w gniewie nie znający miary,~Nieustraszony, zemsty
3579   1, 6 |             jego, i gościnna hojność:~Znajdował, lemiesz prowadząc wesoło,~
3580  23, 3 |            przyjaciela~I wierną pomoc znajduje.~Nie dziw, że Polak w sławie
3581  29, 15|             rycerz mężny~W tej się tu znajdzie krainie,~Spojrzawszy na
3582  21, 10|               nas się nie znachodzą,~"Znajdziesz lud wiemy i dusze szlachetne,~"
3583  16, 1 |         promienie rozwodził,~Gliński, znajomy z zwycięstw i niecnoty,~
3584  25, 7 |         przepowiadał cnoty,~"Pod jego znakiem w wiosny jeszcze wieku~"
3585  23, 14|              W sztukach, w nauce męże znakomite~Do domu swego przyzywa;~
3586  33, 1 |             swej sprawie, nieodstępna znaków,~Szła wolnym krokiem do
3587  30, 2 |           Kazanowskiego zaczął służyć znaku;~Ubiór jego niebogaty~Z
3588  10, 10|        rozproszone~W lasach i bagnach znalazły ochronę~ ~
3589  16, 10|             ten czyn tak głośny,~"Nie znałem wodzy w zamiarach szalonych:~"
3590   3, 9 |          kraju, w zapadłym klasztorze~Znaleźli króla zamkniętym,~Z schyloną
3591  10, 8 |            Wtem z boku Dypold, rycerz znamienity,~Leci i wszystko wywraca
3592   5, 2 |            obronie~"Użyj jedynie tych znamion rycerza,~"Niech służą chwale
3593  30, 1 |                 1~W szlachetnym domu, znanym tylko z cnoty,~Dzielny Czamiecki
3594   5, 5 |           zawoła,~"Ja! ścierpieć taką zniewagę!~"Nie zniży Polak przed
3595  18, 8 |            gdy go car zawodzi,~"Pełen zniewagi z okropnej niewiary,~"Dopada
3596   4, 7 |         Rozwiązłej chuci, co wszystko znieważa.~Biskup Stanisław wśród
3597   4, 10|                               10~Rzym znieważony cisnął gromy swoje~Na króla,
3598  18, 20|                rzecze - mężnym, hańba zniewieściałym!~"Idźcie i dzielnie poczynajcie
3599  26, 14|              ściska~I wsiada na knń i znika.~ ~
3600   1, 21|                                 21~Tu znikły męze w światłości powoda,~
3601   4, 9 |          skoro dopełnił ofiary,~Gniew zniknął, żałość serce mu przeszywa:~"
3602   4, 6 |            rozkoszach bogatej stolicy~Zniknęła z oczu waleczność i sława,~
3603   1, 11|                  11~Po uczcie świetni zniknęli młodzieńcy,~A lud zgodnymi
3604  32, 2 |          Sobieski z nielicznymi szyki~Zniósł bisurmańskie hufce pod Chocimem.~ ~
3605  27, 5 |              pożogi,~Rozbite wojska i zniszczone kraje,~Wtenczas Moskale
3606   5, 5 |         ścierpieć taką zniewagę!~"Nie zniży Polak przed obcymi czoła,~"
3607   7, 3 |           chcąc na chwilę wypocząć po znojach,~Zdjął hełm i czoło ukazał
3608   8, 1 |              Na koniu, burką odziany,~Znosił głód i przykre słoty,~Ugorem
3609  18, 6 |               Moskwie Tatarów zagony~"Znosiły wojska, pustoszyły kraje,~"
3610  12, 11|             obce jarzmo niecierpliwie znoszą,~Ci widząc wspólną mowę,
3611  30, 8 |          ledwie Gustawa nie schwytał,~Znowu mszcząc się krzywd zadanych,~
3612  11, 16|                                    16~Znużon zwycięstwem, gdy już słabiej
3613  18, 23|             Lecz porą nocną i pieniem znużony,~Pochylił głowę i usnął
3614  32, 9 |               Jak orzeł, kiedy w dole zoczy zwierza,~Lotnym się szybem
3615  11, 8 |                   8~Lecz już Jagiełło Zofiją ślubuje,~Mąż równie hojny
3616  29, 11|                   11~Nim przyszli pod Żółte Wody,~Ciągnęli spiesznie
3617  30, 5 |           Trawił w boju dni i nocy,~A żona słysząc, jak często krew
3618   9, 4 |          przebiega kraj cały,~Berło i żonę chce zdobyć orężem.~ ~
3619  11, 13|             skraplając łzami,~"O luba żono i kraju!"~Wtem zniża drzewce,
3620  16, 2 |               czoło, wiekiem i troski zorane,~W nieładzie śnieżne spadały
3621  16, 3 |         ciemnych lochach żyje,~W nich zorzę życia i piękność swą kryje.~ ~
3622  30, 3 |          powrócił znaczony,~Nie będę, Zosiu, od ciebie wzgardzony?"~ ~
3623  25, 8 |                  8~"Cóż, gdy hetmanem zostać z rycerza~"I świetnym pułkom
3624  19, 1 |              poległ, a ja nieszczęsny zostaję.~ ~
3625  16, 17|               mąk i trwogi,~"Okropnym został Polakom przykładem!~"Bodajby
3626  11, 2 |                    2~W starości jedna została otucha:~Syn, w którym miał
3627   7, 5 |             trzykroć z króla tułaczem zostałem~"A chociem dzielnie państwa
3628  32, 5 |         znalazł niezłomne przeszkody,~Zostało tylko orężem się wsławić.~ ~
3629  15, 3 |          zakrzywiony~I w dowód że mir zostanie wieczystym,~Na ostry oręż
3630   9, 18|              Wspólni w każdej dobie,~"Zostaniem wierni twemu pokoleniu~Tu
3631  18, 7 |            czele,~"Zwycięż Tatarów, a zostaniesz wolnym.~ ~
3632   1, 12|            rządzić podług ludu woli;~"Zostawcie Piasta w szczęśliwej mierności~"
3633   6, 10|            pracował,~"Los mi usłyszeć zostawi,~"Że tego, com ja wychował,~"
3634   3, 15|             oczyścił~I kraj kwitnącym zostawił.~
3635  19, 1 |           nielitościwe~"Na ten smutek zostawiły?~"Czemuż, nie z.stąpią te
3636  16, 9 |                Kiedy zwycięską Polskę zostawuję.~ ~
3637  25, 3 |              Niebieskie oczy serce mu zraniły~I swą srogością pokoju zbawiły;~
3638   2, 4 |                             4~Jak lew zraniony, skrwawioną źrenicę~Tocząc,
3639  19, 9 |                                     9~Zrazu koń wolnym postępował chodem,~
3640  27, 11|              i złota;~Wesoła młodzież zręcznie koniem toczy,~Wypuszcza
3641  27, 15|                przychodniów dziwiące,~Zręczność rycerstwa, turnieje, zawody~
3642   6, 5 |            Był sprawiedliwy i śmiały,~Zręczny w rycerskich gonitwach~I
3643  26, 5 |         bitnym Szwedom zadał~Odwagą i zręcznym szykiem.~ ~
3644   2, 4 |              lew zraniony, skrwawioną źrenicę~Tocząc, rzuca się na zwierzę
3645   5, 3 |      wzruszony,~Wcześnie laury zaczął zrywać;~Cały walkom poświęcony,~
3646  26, 3 |              zawartym szranku~Żelazne zrywał pierścienie.~ ~
3647   1, 24|               Gdy wy i same Nieba tak zrządziły,~"Zaklinam, chciejcież rolnictwo
3648   9, 10|            Jagiełłę, ja praw mych się zrzekam"~ ~
3649  15, 2 |                Tatarów ciężkie jarzmo zrzucił,~W niezgodach naszych swą
3650  25, 17|         skronie mu wieńczyłeś~"I włos zsiwiały na pracach ojczyzny;~"Ty
3651   1, 14|              Białe ich szaty do ziemi zstępują,~A ciemne włosy woń lubą
3652  16, 9 |          radością - rzecze - do grobu zstępuję,~"Kiedy zwycięską Polskę
3653   4, 8 |            lecz tajemna siła~Trzykroć zuchwalców na ziemię zwaliła.~ ~
3654   9, 17|                             17~"Jeśli zuchwalec starga węzeł braci,~"Ja
3655  11, 15|           łuska pryska,~Padają trupem zuchwali~Jak groźny Ajaks lub Achilles
3656  17, 11|               Chcąc Wołoszyna ukrócić zuchwałość,~Zwołał zbrojny naród cały.~
3657  17, 3 |             państwa rozszerza.;~Tu na zuchwałych Litwy najezdników~Książę
3658  24, 4 |           Moskwy rozbija~I więzi cary zwalczone;~Świat się nad Polską odwagą
3659  24, 9 |         Płakał zwycięzca nad wojskiem zwalczonym.~ ~
3660   4, 8 |         Trzykroć zuchwalców na ziemię zwaliła.~ ~
3661   2, 10|               gmachy wysokie~W smutne zwaliska.~ ~
3662  18, 20|                                20~"Tu zwarłszy konia spojrzeniem zuchwałym,~"
3663  16, 14|               mym udziałem:~"Lecz już zwątlone opuszczają siły,~"Czuję,
3664  14, 6 |               w rotach mniej porządku zważa~Huk go raptowny trwoży i
3665 Bog    |               bez końca -~Tuć się nam zwidziało diable potępienie~ ~Ni srebrem,
3666  19, 1 |              Z tobąm ja walczył, obce zwiedzał kraje,~"Tyś poległ, a ja
3667  13, 2 |              Carogród wspaniały,~Obce zwiedzili narody,~Próżno się glos
3668   1, 10|              się gromadzi, a z tłumem zwiększonym~Mnoży się pokarm i słodkie
3669  11, 13|          zniża drzewce, bodźcem konia zwiera,~I samotrzeci na tłumy naciera.~ ~
3670  32, 9 |             orzeł, kiedy w dole zoczy zwierza,~Lotnym się szybem jpod
3671   8, 5 |          szkodziła nikomu.~Gdzie sądu zwierzchność surowa,~"Nie zapłacze nędzna
3672   2, 4 |          źrenicę~Tocząc, rzuca się na zwierzę zuchwałe,~Tak Chrobry walczy,
3673  16, 1 |              środka sklepień ciemnych~Zwieszony, blade promienie rozwodził,~
3674  10, 13|              zaś chorągwie, te zbroje zwleczone~"W tryumfie nieście; niech
3675  22, 2 |            wojskiem oblężone,~Już się zwodzą ciężkie bitwy.~ ~
3676  17, 8 |            August młody,~Kędy gonitwy zwodzono.~Kwitną nauki, ludnią się
3677 Bog    |          Twego syna gospodzina, matko zwolena, Maryja!~Zyszczy nam, spuści
3678  28, 4 |           niecny Radziejowski~Szwedów zwołuje.~ ~
3679  28, 12|                                    12~Zwoływa na sejm naród zjednoczony;~
3680  13, 11|       wtenczas myśli z patrzących nie zwrócił,~By ród tak drogi Polskę
3681  30, 7 |           Sanem,~Owdzie niespodzianym zwrotem~Rzuca się z koniem wpław,
3682  16, 9 |             do grobu zstępuję,~"Kiedy zwycięską Polskę zostawuję.~ ~
3683   5, 4 |                      4~Młode swe lata zwycięstwami liczył,~Ruś i Pomorzan zhołdował;~
3684  11, 16|                             16~Znużon zwycięstwem, gdy już słabiej włada,~
3685  18, 7 |            stań na wojsk mych czele,~"Zwycięż Tatarów, a zostaniesz wolnym.~ ~
3686  23, 2 |             znoju,~Radził w senacie i zwyciężał w boju.~ ~
3687  32, 10|           łupy bogate,~A Wiedeń bramy zwycięzcom otwiera.~ ~
3688   8, 12|              piękności dank przyznany~Zwycięzcy w szczęśliwych bitwach;~
3689  12, 15|             nań targnie się zuchwały,~Zwyciężon pada.~ ~
3690  19, 4 |               Zawsze zwycięzca, nigdy zwyciężony!"~ ~
3691  30, 11|          Wszędzie przytomny tu Moskwę zwyciężył,~Tam Rakoczego uśmierza~
3692  23, 9 |        szanować~"Naród nasz, przodków zwyczaje,~"Kiedy kto gwałtem chce
3693  11, 13|               rękami~Podług rycerstwa zwyczaju,~"Żegnam was - woła, twarz
3694  25, 20|             go mile,~Bo z dawna cnotę zwykły tylko cenić:~Po bojach słodkie
3695  29, 7 |           Usta żywsze nad korale.~Cel życzeń wszystkiej młodzieży,~Temu
3696  16, 6 |              I te mi podał los zawsze życzliwy.~ ~
3697  16, 16|             złorzeczących, lecz tobie życzliwych.~ ~
3698   3, 15|                           15~Co naród życzył, Kazimierz uiścił:~Błędy
3699  13, 3 |              nad wszystko przekładał.~Życzyła Polska, by dwiema narody,~
3700  21, 5 |               Echo te śluby roznosi;~"Życzyrm wszyscy mieć królem Henryka".~
3701  17, 3 |              I z świetnym łupem przed Zygmuntem staje.~ ~
3702  24, 10|              jednak chwały~Były czasy Zygmuntowe:~Pamiętnych wodzów orszak
3703  13, 7 |          legnę pod srogimi ciosy,~"Ty żyj i czuwaj nad królestwa losy. "~ ~
3704  29, 5 |             dobie~"Dla ojczyzny tylko żyjesz;~,Ja szczęśliwy legnę w
3705  16, 14|           Czuję, jak zimna krew się w żyłach ścina,~"I straszna śmierci
3706   8, 3 |          żądam, Polacy!~"Czas, byście żyli w pokoju,~"I rycerze, i
3707  29, 1 |           Walcząc w ojczyzny obronie,~Zyskał odważny młodzieniec~I w
3708 Bog    |                matko zwolena, Maryja!~Zyszczy nam, spuści nam, Kyrieeleison.~ ~
3709   1, 6 |         prowadząc wesoło,~W pracy swą żywność, w sumieniu spokojność.~ ~
3710 Bog    |              świecie zbożny pobyt,~Po żywocie rajski przebyt, Kyrieeleison.~ ~
3711  29, 7 |               świeższą jak róża,~Usta żywsze nad korale.~Cel życzeń wszystkiej
3712  16, 14|                      14~"Lat dziesięć żywy w tym grobie przetrwałem;~"
3713   2, 6 |               6~Wtenczas Jarosław Ruś żyzną wydziera,~Już gnębi Kijów
3714  13, 13|         wszędy słynęło,~Czechy, Śląsk żyzny i Węgierska ziemię~Pod berło
3715  21, 11|                   11~Mówiąc, sztyletu zza piersi dobywa,~Mimo króla