Rozdzial

  1 1 |   zbieraniem pozostałych listów, że tego nie zauważył.~Była to wykwintna
  2 1 |         lakierki.~Wprawdzie nabycie tego stroju kosztowało go wiele
  3 1 |    dziewczyną. Po prostu miał dosyć tego ustawicznego dogryzania.~
  4 1 |  sublokatora i mruknął:~- Co nam do tego.~Dyzma z trudem dopiął sztywny
  5 1 |              strojne w futra pomimo tego upału.~Uczuł się onieśmielony.~
  6 1 |           pułkownik - świetnieś pan tego Terkowskiego osadził. Widziałem.
  7 1 |          pana zalewa na wspomnienie tego cymbała. Winszuję, panie...
  8 1 |           słyszałem. No, no!~- Mało tego, uważasz - ciągnął pułkownik -
  9 1 |            pewno dlatego, że rugnął tego jakiegoś Terkowskiego. Kto
 10 1 |      Wprawdzie głównymi winowajcami tego stanu rzeczy był koniak
 11 1 |            Prosto z mostu go, panie tego.~- Tak, to musi być silny
 12 2 |        zasnąłby na pewno, słuchając tego monotonnego głosu, na który
 13 2 |          teraz nie wysadzę z siodła tego mego gnębiciela, tego tumana
 14 2 |        siodła tego mego gnębiciela, tego tumana Olszewskiego, jeżeli
 15 2 |      zajmuje i pański cenny czas, i tego... no i koszty, ale przy
 16 2 |             się tę sprawę załatwić, tego draba Olszewskiego wylać,
 17 2 |    proponuje mu łapówkę za robienie tego, czego on, Dyzma, on, Nikodem
 18 2 |          niestety, odpoczywam,~- O, tego nigdy nie za dużo.~- Jestem
 19 2 |   stanowiska, a ja już doszedłem do tego wieku, kiedy człowiek za
 20 2 |            że to mały obiekt. Sporo tego jest, machina jak się patrzy.~-
 21 2 |          spraw w ministerstwach, do tego już jestem za stary. Tu
 22 2 |      Zresztą - pomyślała - co mi do tego? Nikodem wyciągnął do niej
 23 2 |           podpił sobie, zaczął ni z tego, ni z owego śpiewać, lecz
 24 3 |    stosunkach. Oczywiście rozwianie tego złudzenia równałoby się
 25 3 |           się nie zdemaskować braku tego, co rejent Winder nazywał
 26 3 |         Dyzma chciał powiedzieć, że tego nie rozumie, ale ugryzł
 27 3 |     pomyślał: - To mocny łeb, niech tego starego diabli wezmą. Taki
 28 3 |            w głowie Dyzmy wzrósł do tego stopnia, że najchętniej
 29 3 |           takimi skrótami, że nic z tego wyłowić nie potrafił.~Pocieszał
 30 3 |   skomplikowanym?... Gdyby potrafił tego dopiąć, mógłby się utrzymać
 31 3 |             obecności nigdy nazywać tego szuję inaczej niż Kunik,
 32 3 |           pan o tym? Mój Brutus też tego nie wiedział i nawet łasił
 33 3 |          wielkopańskie maniery rażą tego parweniusza, tego bastarda
 34 3 |      maniery rażą tego parweniusza, tego bastarda maglarki, dlatego
 35 3 |            łajdak... A co mi tam do tego!...~Machnął ręką i zapalił
 36 4 |             nie rozumiał już istoty tego lekceważenia ze strony córki,
 37 4 |   chciałabym, by pan nie wyciągał z tego zbyt dalekich wniosków.
 38 4 |           Ma pan rację. Wstydzę się tego od dawna, ale brak mi siły
 39 4 |          rady, żadnej... Bo przecie tego wykuć nie można, a zachorować...
 40 4 |            tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można odwlec wylanie
 41 4 |         bytowania. Nie zauważył pan tego, panie ten... No, jak się
 42 4 |        należy zastanowić się, czy z tego całego mętlika nie da się
 43 5 |             nie rozumiał już istoty tego lekceważenia ze strony córki,
 44 5 |   chciałabym, by pan nie wyciągał z tego zbyt dalekich wniosków.
 45 5 |           Ma pan rację. Wstydzę się tego od dawna, ale brak mi siły
 46 5 |          rady, żadnej... Bo przecie tego wykuć nie można, a zachorować...
 47 5 |            tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można odwlec wylanie
 48 5 |         bytowania. Nie zauważył pan tego, panie ten... No, jak się
 49 5 |        należy zastanowić się, czy z tego całego mętlika nie da się
 50 6 |          informacje o malwersacjach tego bastarda maglarki, o których
 51 6 |          Jeżeli go coś skłaniało do tego, to nie tyle namowy półobłąkanego
 52 6 |          Waredy, lecz zrezygnował z tego w obawie przed posądzeniem
 53 6 |   wilanowskiej.~- Popiliśmy wczoraj tęgo - mówił Wareda - myślałem,
 54 6 |       utemperował pan jednak trochę tego bałwana.~- Eeee, czyżby?~-
 55 6 |            wspólnikiem czy sąsiadem tego Kunickiego?~- I jedno, i
 56 6 |             Józefina Przełęska dnia tego wstała z łóżka lewą nogą.
 57 6 |    przedpokoju rozległ się dzwonek. Tego już było nadto i pani Józefina
 58 6 |         Minetki", o stan majątkowy "tego złodzieja Kunika", zakończyła
 59 6 |           zastanowił się, czy wobec tego opłaciłoby się raczej opowiedzieć
 60 6 |         rodzaj monologu czy odczytu tego bubka. Gadał i gadał, dowcipkował,
 61 6 |     wytrzymał i wybuchnął śmiechem. Tego tylko brakowało! Od razu
 62 6 |          Pierwsza klasa! Dobrze pan tego faceta usadził.~Wiechcie
 63 6 |           się udało. Przecie to pan tego cymbała Terkowskiego objechał?~-
 64 6 | zaprzyjaźnicie. Wasze zdrowie.~Pili tęgo. Gdy grubo po północy przeszli
 65 6 |       którejkolwiek strony dokonano tego aktu przy dźwiękach "Sto
 66 6 |   nieopatrznym zwrotem nie zdradzić tego, że właściwie ma bardzo
 67 6 |             dość miałam przykrości. Tego by jeszcze brakowało, żeby
 68 6 |            nie będę się mieszała do tego... Wszystko jedno. Twarz
 69 6 |      bynajmniej miał na myśli, żeby tego za złe mu nie brać itd.
 70 6 |         odwrócił się do Dyzmy.~- Ja tego pana znam. To jest pan Krzepicki.
 71 7 |         dymisja. Nie powiedziano mu tego wprost. Bynajmniej. Lecz
 72 7 |          obaj dygnitarze zaczęli od tego, że, właściwie mówiąc, sami
 73 7 |        Olszewskiego. Niezależnie od tego jutro rano każę wysłać doń
 74 7 |         jego nogami, że ci ludzie z tego obcego, zdawałoby się niedosięgalnego
 75 7 |            Pan mi za złe nie bierze tego minorowego dysonansu, który
 76 7 |     Nikodemie, pardon, znowu użyłam tego słowa, czeka pańskiego przyjazdu.~
 77 7 |           ruch. Przyczyniały się do tego głównie grupki flanujących
 78 7 |          Kunickiego. Skonstatowanie tego zupełnie wystarczyło do
 79 7 |            się wniosku: powtarzanie tego, co się słyszy od innych,
 80 7 |          nie odstąpiłem...~- I co z tego? - szyderczo zapytał Dyzma. -
 81 8 |             Awantura zaczęła się od tego, że pani Nina zmieniła suknię
 82 8 |           Właśnie, właśnie! I cóż z tego? - zarumieniona, podniecona
 83 8 |           pięćset za dużo, to wobec tego cztery.~Kunicki skurczył
 84 8 |             do Niny, zrozumiała, że tego poświęcenia znieść nie potrafi,
 85 8 |       nienawiści i pogardy, lecz on tego nie spostrzegł i dodał:~-
 86 8 |            o parę kroków dalej, niż tego wymagała długość przeprawy.
 87 8 |         powiedziała:~- Niech mi pan tego nie weźmie za złe, co powiem.
 88 8 |              ale te kobiety, którym tego do szczęścia nie brak, muszą
 89 8 |        zmaskulinizowane, pozbawione tego, co stanowi treść kobiecości.
 90 8 |             No, ale pan nic sobie z tego nie robi. I odciął się pan
 91 8 |      czaruje i czaruje.~- Znam typy tego rodzaju - wtrąciła Nina -
 92 8 |         tonem:~- Może popłyniemy do tego lasku? - Wskazał dość odległy
 93 8 |     atmosfery bogactwa. Wstydzę się tego... Gdybyś ty był bogaty!~-
 94 8 |             ucieszyło. Uczepiła się tego projektu i prosząc Dyzmę,
 95 8 |           jako kolegę z Oksfordu?~- Tego nie wie. A co do Oksfordu,
 96 8 |   Zapomniałem o niej. Chodźmy wobec tego. I zabierz ją pan ze sobą.
 97 9 |             jednakże nie cierpiał z tego powodu. W naturze Nikodema
 98 9 |      wyrżnął pięścią w stół.~- Dość tego, smarkata! - ryknął. Na
 99 9 |             zewnętrznie. Prawda, od tego dnia Kasia nie dokuczała
100 9 |          Nic mógł zrozumieć powodów tego uporu. Tym bardziej że od
101 9 |            he, he.~Na potwierdzenie tego zaraz po obiedzie zabrał
102 9 |           przyzwyczaiłam się już do tego, że mogę pana widzieć co
103 9 |        pożegnać Nikodema tak, jakby tego pragnęła, jednakże wzrok
104 9 |        całkiem przytomny. Przecie z tego, co tu napisali, on nie
105 9 |           Przeciwnie, kontent był z tego, gdyż po przeczytaniu takiego
106 9 |         największa praca spadnie na tego dyrektora Wandryszewskiego,
107 9 |             otwarcie, pan prezes mi tego za złe nie weźmie, ale ja
108 9 |           ma siedzieć kamieniem? Od tego jest, panie, dyrektor. My
109 9 |            jutro złożą wizyty, gdyż tego wieczora musieli jeszcze
110 9 |         zdaniem:~- Pan prezes sobie tego życzy.~Początkowo Wandryszewski
111 9 |           wszakże Nikodema, chociaż tego po sobie nie pokazywał,
112 9 |         głowa nie boli.~Nie napisał tego Ninie, gdyż zgodnie z jej
113 9 |           banku. To nie czytaliście tego w gazecie?~- Czytaliśmy,
114 9 |              Przystępuję do pisania tego, co jest tak ośmieszone:
115 9 |         nikogo w całym przeraźliwym tego słowa znaczeniu!~Dla kogóż
116 9 |      mogłabym pisać? Dla niego? Dla tego, który właśnie jest równoznaczny
117 9 |           nigdy nie zrozumie. Cóż z tego, że mnie tak kocha. Czy
118 9 |            była wzmianka o nim:~Ona tego nie rozumie. Nienawidzi
119 9 |             spostrzegawczego, gdyby tego nie zauważył.~Możliwe jednak,
120 9 |             jak bardzo się cieszy z tego, że kochany pan Nikodem
121 9 |           Najbardziej kontent był z tego, że nie połapała się ani
122 9 |          kto wie, mogą go przecie z tego prezesostwa wylać, a wówczas
123 9 |             bratem. Trzeba będzie i tego gagatka wziąć za kark...~
124 10|            zadowoliło rząd.~Z racji tego arbitrażu prasa ponownie
125 10|             niczym.~- Czy nie wylać tego buchaltera? Krzepicki wzruszył
126 10|             szeroko.~ ~- A względem tego?...~Krzepicki przysiadł
127 10|              lecz i całego kraju. Z tego powodu Nikodem chciał nawet
128 10|     młodszej panny Boczkówny, córki tego samego łajdaka Boczka. Od
129 10|         Istotnie już w sieni ujrzał tego ostatniego, oddającego garderobę
130 10|    tymczasem Nikodem, korzystając z tego, że pan w monoklu poczęstował
131 10|             Co za straszna tragedia tego domu! Wydali córkę za jakiegoś
132 11|             całym "trzynastym" i do tego "wielkim", uspokajała go
133 12|           pana prezesa po ramieniu.~Tego Dyzmie było już zanadto.
134 12|         ponury jak noc. Wypomnienie tego, że jest podrzutkiem, skręciło
135 12|            dzięki, nie pożałuje pan tego, panie Nikodem.~- Wiem,
136 12|         jesteś?~- Co ci, Franek, do tego - wmieszał się Ambroziak -
137 12|          dobrze namęczyć się, zanim tego piskorza przyciśnie się
138 12|            osłabia.~- No i skóra od tego boli.~Widocznie i Włoch
139 12|        Widocznie i Włoch doszedł do tego przekonania, gdyż poderwał
140 13|             świadomość nieistnienia tego wysoce niebezpiecznego człowieka,
141 13|            że nasze czasy należą do tego, co umie łapać okazję.~-
142 13|             i zaopiniował, że wobec tego musi uznać Dyzmę za niebywałego
143 13|         emocjonujące.~I nagle, ni z tego, ni z owego, w tej samej
144 14|         kieszeni. Oswoił się już do tego stopnia z grubszymi kwotami,
145 14|     załatwimy tę transakcję tylko z tego powodziku, że mamy pełniutkie
146 14|          Murowane - zapewnił Dyzma.~Tego wieczora miał przyjęcie
147 14|          lecz zdając sobie sprawę z tego, że należy przyznać słuszność
148 14|           nim na kolację.~Krzepicki tego dnia nie towarzyszył swemu
149 14|      potrafię.~- Nie pożałujesz pan tego - rzekł Dyzma wstając.~Dwa
150 14|            dalece, że nie umiał Już tego ukryć. Raz po raz podejrzliwie
151 14|           książki i notatniki. Była tego gruba plika. Zaniósł ją
152 14| przeszukania innych. Rezultatem zaś tego była jego wielka radość.~
153 14|          było jeszcze ósmej. Pomimo tego zastał już Krzepickiego.
154 14|        ulega wątpliwości. Dowody są tego rodzaju, że wymigać się
155 15|            u państwa Jarzynowskich. Tego jednak dnia musiał wreszcie
156 15|         stykać się z Terkowskim i z tego względu, że z napomknień
157 15|            może zrobić... To i co z tego?...~Terkowski raz wpadłszy
158 15|              Nie mam teraz głowy do tego.~- Wyzdrowieje Mistrz do
159 15|        jestem, ale głowy nie mam do tego. Mam ważniejsze sprawy na
160 15|              Od rana zaczęło się od tego, że panna Stella z panią
161 15|        zakonspirować "misterium". Z tego powodu cała ciężka robota,
162 15|             samego.~Po części był z tego zadowolony, gdyż mniej miał
163 15|          sposoby. Jednakże nie mógł tego zrobić. W pamięci zbyt mocno
164 15|            mnie, Nikodemowi Dyzmie, tego zawsze diabli wezmą. Rozumiesz?~
165 16|           Śledczym. Ze sprawozdania tego wynikało, że Kunicki nie
166 16|            bardzo ładne. A słowa do tego jakie?~- Jak to słowa? -
167 16|       wyobrazić sobie, jak będzie z tego olbrzymiego majątku korzystać.~
168 16|             No, co tam jeszcze?~- Z tego, co pan prezes mówił...~-
169 16|             o pracę. Ja tam za dużo tego widziałem, mnie na to nikt
170 16|           bowiem na dworze był dnia tego niezwykle lepki.~
171 17|       dającą spać damom, słynącym z tego, że zawsze są doskonale
172 17|       samych superlatywów. Słuchała tego z niesłabnącą przyjemnością,
173 17|          Wróć do mnie!~- Nie. Nic z tego.~- Możesz mieszkać u nas
174 17|            nienawiść.~- Co tobie do tego?~- To, że ciebie kocham! -
175 17|           co i że ona, Mańka, wobec tego nic nie znaczy.~- Ale później -
176 17|        która zjawiła się nagle ni z tego, ni z owego... Dawno o niej
177 17|       starała się swej sympatii dla tego przybłędy ukryć.~Sytuacji
178 17|            ku odseparowaniu Niny od tego obieżyświata, bał się jednak
179 17|          Widzisz, Wacuś... Ty znasz tego Hella?~- Znam. Wesoły gość.~-
180 17|             prezes Dyzma podejrzewa tego cudzoziemca, który nie ma
181 17|             nie mieszkałem.~- Byłem tego pewny - odparł komisarz. -
182 17|          bestia.~- No, to zależy od tego, jak pan będzie radził.~-
183 18|        niech pan sobie wyobrazi, że tego pana Hella wypuścili z więzienia!~-
184 18|         prosił go o zakomunikowanie tego Czarskim, nam i w ogóle
185 18|          zatem i u nas spadną. Mało tego! Obligacje zbożowe też zlecą
186 18|      Nikodema.~Największym kłopotem tego ostatniego było pytanie,
187 18|       Oczywiście przed Krzepickim z tego rodzaju obawami nie zdradzał
188 18|        Dyzma poczerwieniał.~- Nigdy tego nie mówiłem!~- Owszem, mówił
189 18|       rozumie, że prezes Dyzma użył tego podstępu, by nas zaskoczyć
190 18|       pańskiej stronie.~- I co mi z tego?~- No, oczywiście, zysk
191 19|       powtarzał:~- Na miły Bóg, pan tego nie zrobi!~Przekładał, tłumaczył,
192 19|       zamieszkać w Warszawie, skoro tego dobro kraju wymaga. Może
193 19|             zgodziła się. Skoro Nik tego sobie życzy, widocznie ma
194 19|       Koborowo. Doprawdy nie mogłam tego pojąć. Skąd to bydlę zdobyło
195 19|          bez kieratu! Wychodzisz za tego Dyzmę?~- Kocham go.~- Psiakrew! -
196 19|    wybuchnęła nagle - ty nie możesz tego zrobić! Nino, czy ty nie
197 19|          nie zdajesz sobie sprawy z tego, co się ze mną dzieje? Czy
198 19|          nie zdajesz sobie sprawy z tego, czym on jest dla kraju
199 20|           żeby was pożegnać. Pomimo tego, że gwałtem chcą mnie zatrzymać
200 20|         żeście pomogli mnie, twórcy tego banku, w jego wzorowym prowadzeniu.~
201 20|          zrobił, jak chciał, a co z tego będzie, zobaczycie. Oczywiście,
202 21|          Dawni koledzy i szwagry do tego, żeby "na pan"?...~- Zabawne! -
203 21|        poniżenie, co za upadek! Mam tego bałwana, tego muzyka nazywać "
204 21|           upadek! Mam tego bałwana, tego muzyka nazywać "na ty" i
205 21|               Kiedy ja nie pamiętam tego imienia. To jakieś idiotyczne
206 22|     wymagały nieustannego dozoru. Z tego względu mało czasu mógł
207 22|           zresztą me martwili się z tego powodu. Dnie i tygodnie
208 22|               Krzepicki śmiał się z tego i nic sobie me robił z fum
209 22|             coraz gorzej. Doszło do tego, że w najbliższym sąsiedztwie
210 22|           głową:~- Cholera! Co to z tego może wyjść?...~
211 23|             dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy dziedzic miał
212 23|             narzeczony urżnął się z tego powodu do reszty.~Baron
213 23|       chciał wysapać swoją złość na tego idiotę Ponimirskiego, stał
214 24|             dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy dziedzic miał
215 24|             narzeczony urżnął się z tego powodu do reszty.~Baron
216 24|       chciał wysapać swoją złość na tego idiotę Ponimirskiego, stał
217 25|         pismo zawierało powtórzenie tego, co powiedział Litwinek.
218 25|           wierzę, iż tylko pan może tego dokonać, panie premierze.~
219 25|         jeden dzień takiej władzy i tego tytułu, tytułu prezesa Rady
220 25|            to całe państwo.~- Cóż z tego?~- A to, że mogę sobie nie
221 25|      rzezimieszka. Sapristi! Czy wy tego nie widzicie? Źle powiedziałem,