Rozdzial

  1 1 |           pan. Lepiej poszukaj pan sobie innej roboty.~Zawrócił się
  2 1 |          się chłopcu i przypomniał sobie, że podobną teczkę nosił
  3 1 |            ciasnej izby, łączący w sobie drażniący aromat przypieczonej
  4 1 |            jednak głód nie dawał o sobie zapomnieć.~Nikodem Dyzma
  5 1 |     zapomnieć.~Nikodem Dyzma jasno sobie zdawał sprawę z faktu, że
  6 1 |            psie.~Nagle przypomniał sobie, że nie przeszukał kieszeni
  7 1 |           wszelką cenę jeść! Niech sobie później wyrzucają za drzwi.
  8 1 |         znalazł i widelec, nałożył sobie dużo jakiejś sałaty i kawał
  9 1 |          odwrócił się, by upatrzyć sobie ustronniejsze miejsce, uczuł
 10 1 |            samą sałatę, nie zdawał sobie sprawy z szaleństwa, jakie
 11 1 |    Jaszuński.~Dyzma skurczył się w sobie. Nigdy w życiu nie widział
 12 1 |        wyciągniętą rękę.~- Wyobraź sobie - zaczął pułkownik - że
 13 1 |       Krakowie. Nie przypomina pan sobie? W kwietniu? Leon Kunicki?~
 14 1 |            zaproszenia, ale trudno sobie poradzić, gdy się jest starym...~-
 15 1 |      ministrem rolnictwa, bo myślę sobie, znajomy, zrobi mi łaskę
 16 1 |     powrocie na Łucka++++ rozstawi sobie pod oknem. Jutro niedziela,
 17 2 |            Warszawy i powiedziałem sobie:~jeżeli teraz nie wysadzę
 18 2 |          za bezcen sprzedam, a sam sobie, czy ja wiem, w łeb palnę
 19 2 |     Kunicki - szanowny pan żartuje sobie. Tylko odrobina dobrej woli,
 20 2 |            O, nie, proszę pana, ja sobie doskonale zdaję sprawę,
 21 2 |           to już jakoś ja sam daję sobie radę, ale wie pan, te wyjazdy,
 22 2 |          się do siebie. Nagle zdał sobie sprawę z jednego: jest bogaty,
 23 2 |     inteligencję - pomyślał.~Kazał sobie dać butelkę wódki i kilo
 24 2 |     nakryją?~- Nie bój się, ja dam sobie radę.~ ~- Nikt nie widział?...
 25 2 |           w milczeniu, a że podpił sobie, zaczął ni z tego, ni z
 26 3 |        porobił zakupy, gdyż zdawał sobie sprawę, że musi wyglądać
 27 3 |        która początkowo obiecywała sobie, że odprowadzi Dyzmę na
 28 3 |            mówić jak najmniej, a o sobie ani jednego słówka. Stary
 29 3 |           Trzeba będzie zafundować sobie karty wizytowe.~Równa jak
 30 3 |       zresztą i na łaźnię nie mógł sobie pozwolić. Świadczyła o tym
 31 3 |           orzechowych oczu miało w sobie coś zadzierzystego. Dyzmę
 32 3 |            Nikodemowi. A niech pan sobie wyobrazi, że Nina pierwszą
 33 3 |         scenę zrobiła. I niech pan sobie wyobrazi...~- Przestań,
 34 3 |    zrozumiał, że absolutnie nie da sobie z tym rady, że żadną miarą
 35 3 |          siebie nabrał... Jakby tu sobie poradzić? Szlag może trafić...~
 36 3 |            i zawrócił. Przypomniał sobie, że może otworzyć drzwi
 37 3 |      dręczące myśli: co robić, jak sobie dać radę, co wykombinować?~
 38 3 |          ta pijawka przywłaszczyła sobie! Ukradł, rozumiesz pan?
 39 3 |       księżnej de Rehon, jest dziś sobie panią Kunikową.~- Nie rozumiem -
 40 4 |        odpowiedział, przypominając sobie zadymioną salkę bilardową
 41 4 |           się. Nigdy nie wyobrażał sobie, że kobieta może grać w
 42 4 |            zacznę robić, nie lubię sobie przerywać.~- To z pana zawzięta
 43 4 |          boli.~- No, bo wyobraźcie sobie, moje drogie - powiedział
 44 4 |           chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~- Ciekawam,
 45 4 |            i rannych, jednak zdaję sobie sprawę, ze prawdziwy mężczyzna
 46 4 |        uśmiechnął się. Przypomniał sobie koszary baonu telegraficznego,
 47 4 |       szachrajstwo i przywłaszczył sobie majątek. Ale to nic. Wsadzą
 48 4 |            możliwości, lecz zdawał sobie sprawę, że posiadanie cudzych
 49 5 |        odpowiedział, przypominając sobie zadymioną salkę bilardową
 50 5 |           się. Nigdy nie wyobrażał sobie, że kobieta może grać w
 51 5 |            zacznę robić, nie lubię sobie przerywać.~- To z pana zawzięta
 52 5 |          boli.~- No, bo wyobraźcie sobie, moje drogie - powiedział
 53 5 |           chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~- Ciekawam,
 54 5 |            i rannych, jednak zdaję sobie sprawę, ze prawdziwy mężczyzna
 55 5 |        uśmiechnął się. Przypomniał sobie koszary baonu telegraficznego,
 56 5 |       szachrajstwo i przywłaszczył sobie majątek. Ale to nic. Wsadzą
 57 5 |            możliwości, lecz zdawał sobie sprawę, że posiadanie cudzych
 58 6 |        Przełęskiej, może wyklaruje sobie całą kwestię.~Za wizytą
 59 6 |        anegdotyczną. No i może pan sobie wyobrazić, że utemperował
 60 6 |      gabinetu premiera, przewrócił sobie we łbie. Cymbał, zdawało
 61 6 |   rozszerzyły się, skurczyła się w sobie i z przerażeniem spojrzała
 62 6 |          tak szybko następowały po sobie, że mimo dobrej woli nie
 63 6 |            kilkakrotnie przerywała sobie, dla coraz wylewniejszego
 64 6 |            stwierdził Dyzma.~Kazał sobie dać wódkę i przekąski. Kelner,
 65 6 |             No?~- Otóż, wyobraźcie sobie, w naszym pensjonacie mieszkał
 66 6 |           i co dalej?~- Wyobraźcie sobie, coś na piąty czy szósty
 67 6 |           do dansingu i kazali dać sobie szampana, mocno już mieli
 68 6 |          na siebie, chociaż zdawał sobie sprawę, że wczorajsza pijatyka
 69 6 |           koborowskim, ale miało w sobie coś nieuchwytnego, co Dyzmie
 70 6 |          czym zaczął:~- Pozwoliłem sobie przygotować coś w rodzaju
 71 6 |           instrukcję z góry, to da sobie radę. Wiemy następnie, że
 72 7 |        wygląda na hulakę. O ile go sobie przypominam, jest to typ,
 73 7 |        piętrze. Nikodem nie zdawał sobie sprawy z faktu, że oto za
 74 7 |           odczuwał, lecz nie umiał sobie wytłumaczyć przyczyn tych
 75 7 |         gorący, nie można pozwalać sobie na kacenjamer.~Rozstali
 76 7 | niedosięgalnego środowiska, którzy sobie coś w nim, w Dyzmie, uwidzieli,
 77 7 |           lecz w tejże chwili zdał sobie sprawę, że teraz to już
 78 7 |        trzymam ciebie za pysk. Cóż sobie myślisz, z kim masz do czynienia?
 79 7 |           ku górze. Przyglądał się sobie długo, aż doszedł do przekonania,
 80 7 |            się na spotkania i psuć sobie humor wspomnieniami...~Mieszkanie
 81 7 |         zaskoczony.~Nikodem zdawał sobie sprawę z faktu, że przychylną
 82 7 |            Ten jednak, pomyślawszy sobie, że lepiej nie pozbywać
 83 8 |            się bez powodu. Ot, tak sobie. Dawno tej sukni nie nosiłam.~-
 84 8 |          śmiechem.~- Też znalazłaś sobie obiekt!~Sądziła, że zmiażdży
 85 8 |         panie Nikodemie! Niech pan sobie wyobrazi, że żona moja ma
 86 8 |            dużo?~- Za dużo? Co pan sobie myśli? Jeżeli dla pana trzy
 87 8 |         Nikodemie, nie zadawaj pan sobie trudu zbyt wiele. Oczywiście
 88 8 |         pracą. Niech pan wypoczywa sobie i czuje się jak w domu.~-
 89 8 |            otworzył usta.~Miała na sobie czarną jedwabną pidżamę
 90 8 |            Owszem, mam.~Przysunęła sobie krzesło i usiadła, zakładając
 91 8 |            Dyzma był wściekły. Cóż sobie myśli ta smarkata! Przyłazi
 92 8 |       tafli jeziora. Nina miała na sobie białą lekką sukienkę, niemal
 93 8 |        wsadzała.~- No, ale pan nic sobie z tego nie robi. I odciął
 94 8 |         roześmiał się. Przypomniał sobie opowiadanie Waredy o krynickim
 95 8 |            irytować. Nie wyobrażał sobie, by można było słuchać kogoś
 96 8 |          Ach, pan nie lubi mówić o sobie.~- Nie. Nie ma o czym.~Chwilę
 97 8 |           zapytała Nina.~- Niczego sobie.~Siedli na mchu i Nikodem
 98 8 |        silny, taki rozumny! Gdybyś sobie postanowił, przeprowadziłbyś
 99 8 |            nim wspominasz! Mówmy o sobie.~Czuła się niezwykle zdenerwowana
100 8 |        Biedny Żorż... Nie może pan sobie wyobrazić, jak strasznie
101 8 |          tak długim rozstaniu mamy sobie wiele rzeczy do powiedzenia.
102 8 |     kłamstwa. Więc?~Nikodem zdawał sobie sprawę, że mówi doń istota
103 9 |            harapem, jak psa! Drwię sobie z pańskiej pozycji socjalnej,
104 9 |           i tajemnicze. Postanowił sobie kiedyś przycisnąć Ninę do
105 9 |            Pan Prezes!~Przypomniał sobie później grupę dziennikarzy,
106 9 |       zatroskała go inna myśl: jak sobie da radę?~Niby największa
107 9 |       także z Niną, ale powiedział sobie:~"Trudno. Jak trzeba, to
108 9 |       Krzepicki, zapamiętaj to pan sobie, polega na umiejętności
109 9 | wypowiadanym zdaniem:~- Pan prezes sobie tego życzy.~Początkowo Wandryszewski
110 9 |          Nikodema, chociaż tego po sobie nie pokazywał, doprowadzała
111 9 |        państwa nie ma, to wy tutaj sobie święto urządzacie, próżniaki!
112 9 |        Niny.)~Chciał znaleźć coś o sobie. I rzeczywiście, po przeczytaniu
113 9 |    drugiego, nie wyrobiłam jeszcze sobie zdania. Podoba mi się.~Nikodem
114 9 |      błagam cię, nie to... Siądźmy sobie tu... Tak cię kocham za
115 10|            pan zapomnij. Czego pan sobie życzysz, panie Boczek?~-
116 10|                      Dziękuję. Tak sobie. A, panie dyrektorze, czy
117 10|       usposobienie Niny i nie mógł sobie wyobrazić, jak ona...~-
118 10|      jeszcze w Łyskowie, wyobrażał sobie książąt i hrabiów tak, jak
119 10|            do myślenia...~Nie mógł sobie przypomnieć, czy w Słowniku
120 11|         trudem ją poznał.~Miała na sobie brezentową kombinezę automobilową
121 11|      odparł Nikodem, postanawiając sobie zaraz po powrocie zajrzeć
122 11|         ponuro milczał. Przysięgał sobie w duchu ani palcem nie dotknąć
123 11|         Natomiast brunetka miała w sobie coś demonicznego, a nadto
124 11|             Nikodem skurczył się w sobie i z rozpaczą pomyślał: -
125 11|          oczy.~Od razu przypomniał sobie, gdzie się znajduje. Przed
126 12|     przecie jechać do Warszawy. Co sobie w banku pomyślą...~Zadzwonił.~
127 12|         Jakże inaczej wyobrażał je sobie, ilekroć widywał te dumne
128 12|      Awanturnik i gbur... Pozwolił sobie nawet na jakieś idiotyczne
129 12|         całą jasnością uprzytomnił sobie, że dla nich dwóch, dla
130 12|            słuchajcie. Otóż siedzi sobie na rogu Marszałkowskiej
131 12|       zawracaj kontrafałdy. Siedzi sobie wyżeł i patrzy, a tu z Ogrodu
132 12|              zapytał wesoło.~- Tak sobie - odparł Dyzma z namysłem -
133 12|        Forsy jak lodu!~- Ot, idzie sobie.~Ulica była pusta. Doszedł
134 12|          się spojrzeniami, szli ku sobie. Obaj oceniali poważnie
135 13|     Przecież jej nie chciał.~- Sam sobie winien. Głupia pała... Doigrał
136 14|          będzie sześć! Odbijemy to sobie i tak z ładnym procentem,
137 14|   Kaszowickim, który pozostawił po sobie nieduży majątek i nieznaczny
138 14|           o co chodzi, lecz zdając sobie sprawę z tego, że należy
139 14|              Nie bój się pan, damy sobie radę.~Około pierwszej zjawił
140 14|           wziął ołówek i zanotował sobie cyfry.~- No to już dobrze,
141 14|          na kolanach i przerywając sobie pocałunkami, opowiadała
142 14|              zaczął, przypominając sobie plan ułożony z Krzepickim. -
143 14|        paszport zagraniczny. Niech sobie jedzie na zbity łeb, dokąd
144 14|          że sam nie potrafiłby dać sobie rady.~Gdy wrócili do banku,
145 14|    Nikodemem.~- Niech Ignacy idzie sobie na miasto - rzekł Dyzma
146 15|       Niezła porcja, co?~- Niczego sobie - odparł Dyzma.~- Nie ma
147 15|      cholera chce ode mnie - łamał sobie głowę Dyzma.~- A wie pan
148 15|        Windera?... Nie przypominam sobie. Całą siłą woli zapanował
149 15|             Jak to? Nie przypomina sobie pan prezes rejenta Windera?...~-
150 15|           zsinieje. Skurczył się w sobie. Wszystkie mięśnie nabrzmiały
151 15|             No, ale nie zawracajmy sobie głowy bajkami. Więc co z
152 15|         tak sprawę postawić.~Niech sobie zamęczają kogo innego. Roześmiał
153 16|           banku.~Oczywiście zdawał sobie sprawę, że sam nie podołałby
154 16|            Teraz już dobrze zdawał sobie sprawę z faktu, że uwolnienie
155 16|         się w duchu, przypominając sobie skupione miny pani Koniec-polskiej
156 16|           której kazał przygotować sobie łóżko w sypialni Kunickiego,
157 16|      marynarze tak często pędzlują sobie gardła?~Roześmiała się.~-
158 16|          się, starał się wyobrazić sobie, jak będzie z tego olbrzymiego
159 16|            wierzyć. Więc umyśliłem sobie tak: jakby który z panów
160 16|      zdrożnego, że pan prezes chce sobie, a raczej nie sobie nawet,
161 16|           chce sobie, a raczej nie sobie nawet, tylko swojej mandantce,
162 16|            zielono w głowie, niech sobie "wyciągnie konsekwencje",
163 17|          się później:~- Wyobraźcie sobie, zapytał mnie, czy nie mam
164 17|             Ależ to niemożliwe! Co sobie ciocia o mnie pomyśli.~-
165 17|            kilku minutach upatrzył sobie jedną. Nie chciał jej zabierać
166 17|          bo durna jesteś. Wybij to sobie z głowy.~- Dlaczego mnie
167 17|            Teraz żenię się i wybij sobie ze ba, żebym takim patałachem
168 17|            takim patałachem jak ty sobie głowę zawracał. Nie takie
169 17|         czego. Cholera!~Postanowił sobie, że jeżeli go jeszcze raz
170 17|          do łóżka, gdy przypomniał sobie, że jutro rano Krzepicki
171 17|          Hell, Oskar Hell. Mówił o sobie, że urodził się w Rosji,
172 17|  powiedziała Nikodemowi:~- Wyobraź sobie, że pan Heli dobrze zna
173 17|          czym wszyscy przypomnieli sobie różne szczegóły z jego zachowania
174 18|         pani Przełęska - niech pan sobie wyobrazi, że tego pana Hella
175 18|         ataku sercowego! Niech pan sobie wyobrazi, przed pół godziną
176 19|        Lecz teraz, gdy uświadomiła sobie, jaką olbrzymią stratę ponosi
177 19|        póty, póki nie wytłumaczyła sobie, że Nikodem maskuje smutek
178 19|            Ninuś nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak jesteś szczęśliwa,
179 19|          podniósł brwi.~- I ja tak sobie myślę: czemu by nie w Warszawie?~-
180 19|       zgodziła się. Skoro Nik tego sobie życzy, widocznie ma jakieś
181 19|          się posługiwać, nie dałby sobie rady.~- Czy pan prezes -
182 19|            sprawił. Mówiła innym i sobie samej, że zapomni, lecz
183 19|           Nino, czy ty nie zdajesz sobie sprawy z tego, co się ze
184 19|      uczciwa... Przysięgłam jemu i sobie, że nigdy do ciebie nie
185 19|            za granicą, nie zdajesz sobie sprawy z tego, czym on jest
186 19|     burkliwym głosem:~- Czego pani sobie życzy tutaj?~Kasia zmierzyła
187 19|           przynieśli? Ja nie życzę sobie widywać... Nie dokończył,
188 19|        piernik do wiatraka - łamał sobie głowę Dyzma - baby to doprawdy
189 21|        komizmu! Albo:~- Podochocił sobie młody małżonek i bawi się
190 21|          Jeszcze wieczorem ułożyli sobie, że jutro razem pójdą do
191 21|            do parku.~Z góry ułożył sobie plan rozmowy z Żorżem. Jednakże
192 21|      specjalnie głośno dla dodania sobie kurażu.~- Co to znaczy?! -
193 21|           Czy pan jednak nie zdaje sobie sprawy z dystansu, jaki
194 21|         Żorż, łapę! Serwus.~Podali sobie ręce i Dyzma wyszedł.~ ~
195 22|        nowy administrator świetnie sobie daje radę.~Żorż Ponimirski
196 22|   Krzepicki śmiał się z tego i nic sobie me robił z fum Żorża.~-
197 23|      ludzka pełnej krwi. Wyobrażam sobie, jakie musi mieć mięśnie
198 24|      ludzka pełnej krwi. Wyobrażam sobie, jakie musi mieć mięśnie
199 25|       Ponimirski - może zaśpiewamy sobie oksfordzką piosenkę wioślarską?
200 25|           to, zapomniałeś, jakeśmy sobie porykiwali na Tamizie? Lord
201 25|       twarz miał zasępioną.~Zdawał sobie jasno sprawę z rozmiarów
202 25|            z tego?~- A to, że mogę sobie nie dać z tym rady.~- Da
203 25|           brak. I niech pan prezes sobie wyobrazi: obejmuje pan rządy,
204 25|        ręce Krzepicki - niech pani sobie wyobrazi, że pan prezes
205 25|     pożyczkę?~Krzepicki nie zdawał sobie sprawy, że sam dobił swoje
206 25|           się trzęsły, że nie mógł sobie dać z mm rady. Był zdenerwowany