Rozdzial

  1 1 |     Właściwie nie była to książka, lecz taka teczka, oprawna w szare
  2 1 |          budowie węzła kolejowego, lecz Dyzma ani z inżynierem,
  3 1 |            dostał się do czytelni, lecz i tu ledwie przezimował,
  4 1 |           dwoma palcami pod brodę, lecz szybko cofnęła rękę, gdyż
  5 1 |              Mówiła jeszcze długo, lecz Dyzma nie słuchał. Zaczął
  6 1 |     zapełniali nie tylko chodniki, lecz i Jezdnię. Gdy dotarł do
  7 2 |        umilkł i czekał odpowiedzi. Lecz Dyzma milczał. Zrozumiał
  8 2 |       ogromną dla niego mają wagę, lecz ich istoty ogarnąć nie umiał.
  9 2 |       spadło nań jakieś szczęście, lecz na czym polegało, co oznaczało,
 10 2 |   wzbudziły w Mańce nie pieniądze, lecz cała ta zmyślona historia
 11 2 |          tego, ni z owego śpiewać, lecz spotkał się z ostrą opozycją
 12 3 |        został mocno nadszarpnięty, lecz Dyzma był kontent z siebie.~
 13 3 |            pretensjonalny w stylu, lecz harmonijny jako całość.
 14 3 |       sepleniącej niż w Warszawie, lecz równie monotonnej. Pierwszym
 15 3 |         być nazwana szczupłą. Małe lecz wydatne zmysłowe usta, łagodny
 16 3 |          powietrzu panowała cisza, lecz upał nie był dokuczliwy.~-
 17 3 |          nie kopalnie, nie handel, lecz właśnie rolnictwo, produkty
 18 3 |          Ludzie zdejmowali czapki, lecz w ukłonach tych wyczuwało
 19 3 |       powoziku i zaczął coś mówić, lecz Kunicki mu przerwał:~- Panie
 20 3 |         rozciągnął się na kanapie, lecz zasnąć me mógł. Myśli kłębiły
 21 4 |        Nina odpowiadała uprzejmie, lecz zimno, natomiast Kasia tylko
 22 4 |           skierowała się do parku, lecz nie w te jego okolice, które
 23 4 |            też mamy w domu bilard, lecz nikt z nas grać nie umie.
 24 4 |           Zaczął czytać półgłosem, lecz i to nie pomagało. Po prostu
 25 4 |          tylko do administrowania, lecz nawet dla rozmawiania o
 26 4 |         Pomyślał, że jest śliczna, lecz jakaś bardzo cudza, i że
 27 4 | studiowania materiałów Kunickiego, lecz szło mu bodaj gorzej niż
 28 4 |      otwierających się możliwości, lecz zdawał sobie sprawę, że
 29 4 |        chciał iść do swego pokoju, lecz pani Nina kazała służącemu,
 30 5 |        Nina odpowiadała uprzejmie, lecz zimno, natomiast Kasia tylko
 31 5 |           skierowała się do parku, lecz nie w te jego okolice, które
 32 5 |            też mamy w domu bilard, lecz nikt z nas grać nie umie.
 33 5 |           Zaczął czytać półgłosem, lecz i to nie pomagało. Po prostu
 34 5 |          tylko do administrowania, lecz nawet dla rozmawiania o
 35 5 |         Pomyślał, że jest śliczna, lecz jakaś bardzo cudza, i że
 36 5 | studiowania materiałów Kunickiego, lecz szło mu bodaj gorzej niż
 37 5 |      otwierających się możliwości, lecz zdawał sobie sprawę, że
 38 5 |        chciał iść do swego pokoju, lecz pani Nina kazała służącemu,
 39 6 |     podziwiali nie tylko samochód, lecz i wielkopańską minę rozpartego
 40 6 |       swoich spisków z jej bratem, lecz zestawiając wiadomości,
 41 6 |       zapytać o stanowisko Waredy, lecz zrezygnował z tego w obawie
 42 6 |       Ulanickiego?~Dyzma nie znał, lecz w obawie, że może to być
 43 6 |           się, co zrobić z czasem, lecz nic mu na myśl nie przychodziło.
 44 6 |          się jego piękna przygoda, lecz wolał o tym nie myśleć.~
 45 6 |          jedną lewą nogę chodziło, lecz przynajmniej o dwie.~O godzinie
 46 6 |         mieć około pięćdziesiątki, lecz żywe ruchy i szczupłość
 47 6 |    przegląd zdarzeń ubiegłej nocy, lecz szum w głowie i dokuczliwa
 48 6 |        zaniku ośrodków hamujących, lecz sądzę, że gdy pojmie konieczność
 49 6 |          że w brydża grać me umie, lecz zgodził się przyjść, kiedy
 50 6 |            Krzepickiego zatrzymać, lecz stanowczo odmówił:~- Nie
 51 7 |           tego wprost. Bynajmniej. Lecz dano przecież do zrozumienia,
 52 7 |        telefonował doń kilka razy, lecz w mieszkaniu odpowiadano,
 53 7 |      działanie widział i odczuwał, lecz nie umiał sobie wytłumaczyć
 54 7 |       umówić się z nim na kolację, lecz minister postawił stanowcze
 55 7 |       wprawdzie napisać do sklepu, lecz wolę, by pan sam wybrał.
 56 7 |   Koborowie nie ma ładnych kobiet, lecz kwiaty są przecież piękniejsze
 57 7 |           gdy zacznie podejrzewać, lecz w tejże chwili zdał sobie
 58 7 |      zapytała szeptem:~- O której?~Lecz odpowiedzi już nie otrzymała.
 59 7 |       Nikodem przyglądał się grze, lecz znudziło go to wreszcie
 60 7 |       będzie starał się go pozbyć, lecz musi trzymać takiego administratora
 61 7 |             że wyjść mu nie wolno, lecz może zatelefonować do mieszkania
 62 8 |          zmiażdży Ninę swą ironią, lecz ta wyzywająco podniosła
 63 8 |       Chciała jeszcze mówić dalej, lecz widząc, że Nina zakryła
 64 8 |            Chciał coś dalej mówić, lecz Kasia nagle się zerwała
 65 8 |      chciał powiedzieć "dziękuję", lecz spostrzegłszy, że Kunicki
 66 8 |           wszystko w żart obrócić, lecz Dyzma uparcie powtórzył:~-
 67 8 |         pani Nina w nim się durzy, lecz nie rozumiał, dlaczego to
 68 8 |           nienawidziła Kunickiego, lecz dlaczego w takim razie tak
 69 8 |       pełnym nienawiści i pogardy, lecz on tego nie spostrzegł i
 70 8 |        przeprawy. Nie zmęczył się, lecz że był nieco zadyszany,
 71 8 |       przykrości.~Wyciągnęła rękę, lecz Nikodem podniósł list tak
 72 8 |     Najpierw próbowała się bronić, lecz trwało to tylko chwilę.~
 73 8 |      humorów i o wycieczkę łodzią, lecz gdyby nawet chcieli mu odpowiedzieć,
 74 8 |           już teraz napadów furii, lecz o zupełnym wyleczeniu, niestety,
 75 8 |           i próbował się wykręcić, lecz bojąc się wzbudzić podejrzenia,
 76 8 |         usiąść koło Ponimirskiego, lecz ten powstrzymał go ruchem
 77 9 |         Początkowo robił to konno, lecz po kilku wycieczkach doszedłszy
 78 9 |             dotyczyły raczej Niny, lecz nieraz mimochodem zawadzały
 79 9 |    grandiosa?~Dyzma nie zrozumiał, lecz z wyrazu twarzy pani Niny
 80 9 |   radykalnego środka poskutkowało, lecz poskutkowało tylko zewnętrznie.
 81 9 |           nie dokuczała mu więcej, lecz w jej oczach tym silniej
 82 9 |          Dyzma.~Chciała już wyjść, lecz to ją zatrzymało. Odwróciła
 83 9 |           i przez chwilę milczała, lecz wyglądała tak, że Nikodem
 84 9 |          Mówił na pozór spokojnie, lecz w tym spokoju wisiał jakiś
 85 9 |       których nie tylko nie mówił, lecz nawet nie słyszał.~Zaklął,
 86 9 |         nawet nie słyszał.~Zaklął, lecz nie było w tym złości. Przeciwnie,
 87 9 |            na komisjach sejmowych, lecz nie ulegało wątpliwości,
 88 9 |         postanowił, a nie inaczej, lecz Dyzma, chociaż częstokroć
 89 9 |            najprostszych sprawach, lecz doszedł do przekonania,
 90 9 |           dotychczas nie doceniał, lecz w najmniejszym stopniu nie
 91 9 |          stosunku do Krzepickiego, lecz i tu zawsze starał się być
 92 9 |     skrzynki u premiera nie jeden, lecz dwa bilety wizytowe.~Co
 93 9 |           go wprawdzie ta lektura, lecz widząc doraźne jej skutki
 94 9 |         genialnego administratora, lecz uważa, że Nikodem będzie
 95 9 |        Nikodem długo namyślał się, lecz zdecydował się przyjąć propozycję
 96 9 |       spróbował otworzyć szufladę, lecz była zamknięta. Druga też,
 97 9 |           może zbyt symplistyczny, lecz tak potężny, że musi sugestionować.
 98 9 |             nie tylko psychicznie, lecz i fizycznie obecność mężczyzny.
 99 9 |       Nikodem udawał, że się waha, lecz po kilku minutach zgodził
100 9 |      powiedziała nic na powitanie, lecz wyraz jej szeroko otwartych
101 9 |       ciężar świadczeń socjalnych, lecz już nie martwił się urodzajem,
102 9 |  Ostatecznie jest jej to obojętne, lecz pragnęłaby uniknąć awantury.~
103 10|        zdumiewającą pomysłowością, lecz pracowitością niezwykłą.
104 10|        politycznych i finansowych, lecz i bardzo liczne nazwiska
105 10|       proszę wejść.~Zamknął drzwi, lecz licząc się z tym, że Krzepicki
106 10|   Krzepicki, me zna i nie rozumie, lecz której objawy widzi na każdym
107 10|       salonie nie tylko w stolicy, lecz i całego kraju. Z tego powodu
108 10|    przyznaję, że to trochę dziwak, lecz kto wie, czy nie stanie
109 10|        Speszył się i chciał uciec, lecz księżna już znikła, a jemu
110 10|           tylko nie popełnił gafy, lecz powiedział coś dowcipnego.~-
111 11|       ujrzał hrabinę Koniecpolską, lecz w takim stroju, że z trudem
112 11|            ogół nie był przesądny, lecz na wszelki wypadek wolał
113 11|           jaki związek z pytaniem, lecz chociaż cały zlany był zimnym
114 11|         Koniec-polska z uśmiechem, lecz stanowczo odmówiła:~- Nie,
115 11|          znajdzie coś niezwykłego, lecz zawiódł się. Urządzenie
116 11|          na palcach.~Dyzma zaklął, lecz nie zwlekał. Po kilku minutach
117 11|          Szlafrok sięgał do ziemi, lecz rozcięte rękawy i duży dekolt
118 11|      warczenie. Chciał zerwać się, lecz nie miał siły, wśród odurzającego
119 12|   Powiedział to całkiem po prostu, lecz Dyzma nie wątpił, że Krzepicki
120 12|          Wareda. Nikodem nie znał, lecz odpowiedział:~- Znam.~Prędko
121 12|    ułatwiło tylko manewr Niemcowi, lecz dało wynik wręcz niezwykły.
122 12|         wypada - powiedział Dyzma, lecz reszta towarzystwa zaopiniowała,
123 12|      poważnie czekającą ich walkę, lecz od pierwszego chwytu stało
124 12|          ten bronił się zawzięcie, lecz zawsze w dobrym stylu i
125 12|      wzruszył ramionami pułkownik. Lecz Włoch nie myślał o poddaniu
126 12|       Widział to nie tylko sędzia, lecz i ja.~- Nieprawda, nie podstawił! -
127 12|           nie tylko mówiono o tym, lecz i pisano. Niemal wszystkie
128 13|      księcia Roztockiego.~Skłamał, lecz osiągnął przewidywany efekt.
129 13|  departamentem swego ministerstwa, lecz w zasadzie "dla mileńkiego
130 14|    wczorajszej bytności w teatrze, lecz w oczach miał niepokój.
131 14|         pokazywać w ministerstwie, lecz gdy przyjdzie do finalizowania
132 14|            w palcie i w kapeluszu, lecz na widok Dyzmy natychmiast
133 14|            Powitano go z radością, lecz i z szacunkiem.~Szczególniej
134 14|          nie wiedząc, o co chodzi, lecz zdając sobie sprawę z tego,
135 14|          tylko u ministra Oświaty, lecz i u prezydenta Rzeczypospolitej.
136 14|             Chciał coś powiedzieć, lecz przygryzł wargi.~- Owszem,
137 14|         ściskając dłonie Nikodema, lecz ten dojrzał wyraźnie błyski
138 14|            z nim do gabinetu męża, lecz Nikodem poprosił ją, by
139 14|         rubiny.~Niczym u jubilera.~Lecz należało śpieszyć. Nikodem
140 14|      weksle. Właściwie nie weksle, lecz blankiety, podpisane in
141 14|         Była trochę zaniepokojona, lecz wolała nie wypytywać. Powiedziała
142 14|            ironicznym spojrzeniem, lecz ten nawet nie zauważył jego.
143 14|         prokuratora, do policji...~Lecz iść nie potrzebował: drzwi
144 14|            coś jeszcze powiedzieć, lecz popchnięty przez wywiadowcę,
145 15|       misterium na dalszy tydzień, lecz panna Stella z oburzeniem
146 16|         wiedzieli nic konkretnego, lecz z urywkowych spostrzeżeń
147 16|         Pocałowała go w same usta, lecz gdy chciał ją objąć, wywinęła
148 16|           pociągnę. Chciał zasnąć, lecz nie mógł.~- Trzeba wstawać -
149 16|        Była jeszcze w szlafroczku, lecz zbiegła do halki, gdyż w
150 17|       powiedzieć tylko kilka osób, lecz Krzepicki zbywał pytania
151 17|         niesłabnącą przyjemnością, lecz i z cieniem jakiegoś prawie
152 17|     nalegał, by przyszła do niego, lecz ona odkładała to z dnia
153 17|            chciał jeszcze nalegać, lecz Nina zadzwoniła i w bramie
154 17|            kroków w kierunku domu, lecz zaraz zatrzymał się i zawrócił
155 17|     zobaczył ją znowu. Przystanął, lecz ku jego zdziwieniu i ona
156 17|            Zaklął i chciał odejść, lecz chwyciła go za rękaw.~-
157 17|           widzenia.~Chciał odejść, lecz jeszcze raz go zatrzymała.~-
158 17|     młodych ludzi, których poznał, lecz nazwisk ich nie pamiętał.~
159 17|               obcy, może nie obcy, lecz jakby jej daleki, jest jej
160 17|             że jej nie spostrzega, lecz zastąpiła mu drogę.~- Czego? -
161 17|           Czekał na jej odpowiedź, lecz dziewczyna milczała.~- Ale
162 17|            to rzeczą zbyt przykrą, lecz tempo zaczęło wzrastać.
163 17|          co zrobić. Chciała upaść, lecz i to było nieprawdopodobieństwem.
164 18|        spokojnego głosu, łagodnie, lecz dobitnie odliczającego wyrazy
165 18|          wtrąciła nieśmiało Nina - lecz oskarżenie zostało cofnięte.~-
166 18|               Nie tylko słyszałem, lecz wszystko wiem dokładnie.
167 19|   dzienników ukazały się wzmianki, lecz bardzo mgliste i powściągliwe,
168 19|          czasu nominacji następcy, lecz z naciskiem zapewnił premiera,
169 19|            komitetu ekonomicznego, lecz Dyzma był niewzruszony.~-
170 19|          przecie tylko dla siebie. Lecz teraz, gdy uświadomiła sobie,
171 19|           sobie samej, że zapomni, lecz teraz przekonała się, że
172 19|       ujęła jej dłoń i delikatnie, lecz stanowczo przyciągnęła Ninę
173 19|        zdumienie odebrało mu mowę, lecz prędko odzyskał równowagę.
174 19|         Nadeszła i pani Przełęska, lecz szybko wycofała się, sądząc,
175 19|         czasie Nina uspokoiła się, lecz nic nie chciała powiedzieć.
176 20|      pragnąc odczytać myśli szefa, lecz kamienna maska jego rysów
177 21|       Miała zadeklamować wierszyk, lecz dostała tremy i mimo podpowiadaj
178 21|          pod nos zaciśniętą pięść, lecz wbrew jego oczekiwaniu Ponimirski
179 21|           sięgnął ręką do dzwonka, lecz Dyzma powstrzymał go:~-
180 22|           czasu pewne wątpliwości, lecz wszelkie objawy, przemawiające
181 22|      czytał. Robił to z niechęcią, lecz dość miał sprytu na to,
182 22|        przy stole. Nie tylko Nina, lecz i Krzepicki wysłuchiwali
183 22|            sarkastycznym śmiechem, lecz zaraz opanowywał się i cichł
184 23|        witał wszystkich uprzejmie, lecz z rezerwą, która utrwalała
185 23|        życie, odbierają mu piękno, lecz i samego człowieka wypierają.~-
186 23|            radość dokonanych żniw, lecz jakby dziki śpiew pobojowiska.
187 23|            Nie wiedziała dlaczego, lecz była pewna, że tak musiał
188 23|      spódnicy widoczne były grube, lecz kształtne łydki i bose stopy,
189 23|          tylko stara arystokracja, lecz i nowa dba o podniesienie
190 24|        witał wszystkich uprzejmie, lecz z rezerwą, która utrwalała
191 24|        życie, odbierają mu piękno, lecz i samego człowieka wypierają.~-
192 24|            radość dokonanych żniw, lecz jakby dziki śpiew pobojowiska.
193 24|            Nie wiedziała dlaczego, lecz była pewna, że tak musiał
194 24|      spódnicy widoczne były grube, lecz kształtne łydki i bose stopy,
195 24|          tylko stara arystokracja, lecz i nowa dba o podniesienie
196 25|           dyrektorem sekretariatu, lecz ich znajomość nie miała
197 25|            arkusz papieru. Czytał, lecz litery skakały mu przed
198 25|         cieszy się nie tylko jego, lecz całego społeczeństwa zaufaniem,
199 25|       naprawdę serdeczne życzenia, lecz nie powinszowania, bo te
200 25|       wybuchnął wojewoda Szejmont, lecz natychmiast zamikł.~- Ależ
201 25|           próbował założyć monokl, lecz ręce mu tak się trzęsły,
202 25|      pojęcia nie tylko o ekonomii, lecz o ortografii. To cham, bez
203 25|         żadnym Oksfordzie nie był, lecz żadnego języka nie zna!