Rozdzial

  1 1 |            Panie Dyzma, a nie lepiej by panu wrócić w swoje strony,
  2 1 |     Postanowił opanować głód o tyle, by uważać, jak zachowują się
  3 1 |             Nagle, gdy odwrócił się, by upatrzyć sobie ustronniejsze
  4 1 |             nie raczył odwrócić się, by przeprosić za swą niezgrabność.
  5 1 |            nawet nieznaczne manewry, by zajrzeć Dyzmie w twarz.~-
  6 2 |             na moją śmiałość, ale co by pan powiedział, gdybym panu
  7 2 |           grosza nie widział, co też by pan z radości nie skakał.~
  8 2 |              było stęchliznę.~- Może by okno otworzyć? - zapytała
  9 2 |            wyniosła się do sąsiadki, by pochwalić się, że sublokator
 10 3 |              wysilić w tym kierunku, by Kunickiego utwierdzić w
 11 3 |             do siebie. Później można by na procenty chociażby pożyczać
 12 3 |            po prostu zmuszał siebie, by raz po raz nie przyglądać
 13 3 |         przeszkadzały Dyzmie uważać, by swymi ruchami i sposobem
 14 3 |              się skończy. Jadł mało, by nie wyglądać na żarłoka,
 15 3 |        pomyślał Dyzma - widzisz, kto by to przypuszczał. Ale najlepszy
 16 3 |          zastrzeżenia i wątpliwości, by je natychmiast rozbić logicznym
 17 3 |      opanować sytuacji bodaj o tyle, by nie skompromitować się i
 18 3 |          stary po to go zaangażował, by on u ministra wyrobił te
 19 4 |           pana życzliwa, chciałabym, by pan nie wyciągał z tego
 20 4 |           jak ustawia się lewą dłoń, by zrobić z niej podpórkę,
 21 4 |               ale brak mi siły woli, by raz wreszcie zająć się jakąś
 22 4 |            No, a na przykład mnie co by pan powiedział?~- Pani?...
 23 4 |             i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla
 24 4 |          nade mną. Otóż chodzi o to, by ciotka zmobilizowała nie
 25 4 | zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono jakieś konsylium,
 26 4 |          pani Nina kazała służącemu, by go podtrzymywał, sama zaś
 27 5 |           pana życzliwa, chciałabym, by pan nie wyciągał z tego
 28 5 |           jak ustawia się lewą dłoń, by zrobić z niej podpórkę,
 29 5 |               ale brak mi siły woli, by raz wreszcie zająć się jakąś
 30 5 |            No, a na przykład mnie co by pan powiedział?~- Pani?...
 31 5 |             i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla
 32 5 |          nade mną. Otóż chodzi o to, by ciotka zmobilizowała nie
 33 5 | zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono jakieś konsylium,
 34 5 |          pani Nina kazała służącemu, by go podtrzymywał, sama zaś
 35 6 |             do Najukochańszej Cioci, by raczyła naradzić się z kim
 36 6 |          ekspertyzy lekarskiej, jaka by ustaliła, że nie jestem
 37 6 |             i Dyzma wpadł na pomysł, by zaraz pojechać do Konstancina.
 38 6 |           pułkownik wpadł na pomysł, by gościa poczęstować cocktailem
 39 6 |    przynajmniej nikogo takiego, kogo by dziś, zajmując wysoką pozycję
 40 6 |            przykrej rzeczywistości i by myśl tę odegnać, Dyzma poszedł
 41 6 |  przepraszając za swój strój, wyszła by zniknąć na dobre pół godziny.~
 42 6 |              taki głupi ten Kunicki, by dać się nabić na wszystkie
 43 6 |         życiu nie widziałem jeszcze, by ludzie tak się śmiać mogli.~-
 44 6 |           doskonały kompan i że może by tak wypić i bruderszaft...
 45 6 |            się odpowiadać najkrócej, by jakimś nieopatrznym zwrotem
 46 6 |          Wariat to on jest, ale może by potrafił zapanować nad sobą...~-
 47 6 |          jest możliwa. Trzeba tylko, by o taką rewizję wniósł ktoś
 48 6 |              miałam przykrości. Tego by jeszcze brakowało, żeby
 49 6 |       kwestię na później. Nie sądzę, by to miało interesować pana
 50 6 |            takim razie postaram się, by był na pewno. To bardzo
 51 7 |           chciał wezwać maszynistkę, by jej podyktować wzmiankę
 52 7 |             Miał jeszcze dość czasu, by ubrać się i spokojnie zjeść
 53 7 |         mieli takich jak pan, dobrze by nam się działo. Teraz przekonałem
 54 7 |          znają, był bardzo ostrożny, by nie palnąć jakiegoś głupstwa.
 55 7 |        napisać do sklepu, lecz wolę, by pan sam wybrał. Może to
 56 7 |         jeszcze, a mąż stary. A może by tak i skorzystać?~Znowu
 57 7 |              warszawskiej wycieczki, by olśnić Kunickiego efektem,
 58 7 |             na twarzy Nikodema.~- Co by oni też powiedzieli, gdyby
 59 8 |         miała zmysłu obserwacyjnego, by to spostrzec.~- Szkoda -
 60 8 |          była jednak zbyt wzburzona, by mogła się pohamować.~- Może
 61 8 |              zaczęła namawiać Kasię, by zostawiła ją i zeszła na
 62 8 |         Chodźcie! Umyślnie prosiłem, by z opowiadaniem zaczekał
 63 8 |         Mniejsza o to. Przyszłam tu, by dowiedzieć się, czy pan
 64 8 |             zjawisko. Gdy zaś wstał, by sięgnąć po wędlinę, i wpakował
 65 8 |      wyraźnie odróżniał kształt nóg.~By dojść do łódek, trzeba było
 66 8 |             jeżeli nie ma kogoś, kto by ją nosił na rękach. Nie
 67 8 |       irytować. Nie wyobrażał sobie, by można było słuchać kogoś
 68 8 |          musieli trzymać się siebie, by nie stracić równowagi.~-
 69 8 |            Pani Nina zaczęła prosić, by zniszczył list, który przecie
 70 8 |                Panie Nikodemie, a co by pan sądził o takim wyjściu
 71 8 |            projektu i prosząc Dyzmę, by nie wspominał o tym Kunickiemu,
 72 8 |           ruchem ręki.~- Nie znoszę, by ludzie pańskiej kondycji
 73 8 |             jak żyję, nie słyszałem, by ktoś opowiadał cośkolwiek
 74 8 |               Gdy zażądała od Dyzmy, by powiedział, że również w
 75 9 |           Jeden rzut oka wystarczył, by poznała, że trzymany przez
 76 9 |         wdarł się do domu mego ojca, by uwieść jego żonę! Jeżeli
 77 9 |             przycisnąć Ninę do muru, by ta mu jasno wyłożyła, co
 78 9 |       zdobycia takiego majątku, jaki by wystarczał na zaspokojenie
 79 9 |              mało przestawał z żoną, by mógł ich podejrzewać. Zresztą
 80 9 |              powinny one wystarczyć, by jeszcze raz dowieść, że
 81 9 |               który wpadł na pomysł, by oboje odprowadzili kochanego
 82 9 |             konduktorowi, tłumacząc, by ten nikogo tam nie wpuszczał,
 83 9 |     wynalezieniem takiego gościa, co by za niego robił... Mógłby
 84 9 |            umyślnie "udaje frajera", by tym lepiej przyłapać podwładnych
 85 9 |             szefa, i robił wszystko, by jego osobę otoczyć aureolą
 86 9 |              nie znał, zapamiętywał, by później odszukać objaśnienie.~
 87 9 |            cieszyła i błagała Dyzmę, by na to się zgodził. Nikodem
 88 9 |      Kunickiego i Nina obawiała się, by ten nie otworzył koperty,
 89 9 |      Nazajutrz wyjechał do Koborowa, by zabrać rzeczy i rozmówić
 90 9 |          Wziął go i usiadł na oknie, by w porę zobaczyć nadjeżdżający
 91 9 |           będę pisała jedynie po to, by ujrzeć swoje myśli w konkretnym
 92 9 |            świadomie, jedynie po to, by ktoś mógł kiedyś to przeczytać.~
 93 9 |            prosto, że doprawdy można by go posądzić o brak inteligencji,
 94 9 |            swa męskością. Wolałabym, by miał ładniejsze ręce. Wysłałam
 95 9 |          Bałabym się wyjść na ulicę, by nie spotkać cioci Przełęskiej
 96 9 |            wysłuchać. Z góry proszę, by pan nie dawał natychmiastowej
 97 9 |            pod tym jednak warunkiem, by Kunicki nie chwalił się
 98 9 |        Ostrożnie wychylił głowę tak, by nie móc być dostrzeżonym.~
 99 10|              nie przypuszczał nawet, by w tych decyzjach jakąkolwiek
100 10|      rewizytował wszystkich, bacząc, by ściśle przestrzegać przepisów
101 10|             dawny podwładny bał się, by ktoś nie usłyszał, że...
102 10|             Boczek był dość sprytny, by to spostrzec.~- No więc,
103 10|   Wandryszewski prosił Krzepickiego, by zajrzał doń na chwilę w
104 10|            Można poznać języki obce, by zaznajomić się bezpośrednio
105 10|             odkrył.~Nie znaczyło to, by zdecydował się na zmianę
106 10|              szkoda dziewczyny... Co by też powiedziała, gdyby dowiedziała
107 11|          departamentu Marczewskiego, by pana zastąpił, i niech pan
108 11|          przyjechała doń specjalnie, by go zabrać na wieś.~Zdziwił
109 11|         powiekę.~Już wyciągnął rękę, by palcem usunąć przeszkodę,
110 11|        powrocie zajrzeć do słownika, by dowiedzieć się, dokąd prowadzi
111 11|            się do Nikodema z prośbą, by zechciał zostać Wielkim
112 11|         przed obiadem, zgłosimy się, by z ust Mistrza usłyszeć decyzję
113 11|         Wtajemniczyły go i w obawie, by ich nie wsypał, gotowe mu
114 11|      wyjrzała do sąsiedniego pokoju, by upewnić się, że nikt ich
115 11|     rozejdźcie się do swych pokojów, by oddać się kontemplacji,
116 11|              oddać się kontemplacji, by duchem i ciałem przygotować
117 11|          Jeszcze w drzwiach stanęła, by złożyć pokłon Nikodemowi,
118 11|             rozciągnął się na sofie, by spokojnie rozważyć swoją
119 11|            dłużył, zbliżył się więc, by zajrzeć do środka, gdy nagle
120 11|             oryginalnością sytuacji, by mógł skupić tak długo uwagę
121 12|         zapytał pułkownik.~- Jeszcze by nie!~- No to chodź, jedziemy
122 12|          wysiłku podniósł go w górę, by ponownie rzucić o dywan,
123 12|          ustach podbiegł w sam czas, by uchwycić moment, gdy obie
124 13|         oparci o mur. Czekali. Można by było pomyśleć, że zdrzemnęli
125 13|            mogąc na tyle się skupić, by zrozumieć, co mówi.~- A,
126 13|          wielkiego spryciarza, który by nie znalazł większego, co
127 14|         nazwiska literackiego, które by jednocześnie nie figurowało
128 14|     nieboszczyka hrabiego Maurycego, by na następnej kolacji w alei
129 14|          powstania instytucji, która by nareszcie przystąpiła do
130 14|       wszystko, co leży w jego mocy, by poprzeć program literatów
131 14|          gości, znalazła dość czasu, by przypiłować Nikodema na
132 14|              Krzepicki prosił Dyzmę, by ten postarał się wzbudzić
133 14|              znał sytuacji, z której by nie potrafił wybrnąć za
134 14|            depeszuj pan do Koborowa, by panu te dokumenty wysłali.~-
135 14|           ale...~Dyzma spuścił oczy, by Kunicki nie mógł w nich
136 14|            lecz Nikodem poprosił ją, by lepiej zaczekała.~- Ależ
137 14|            drzwi sąsiednich pokojów, by lokaj nie mógł ich podsłuchać,
138 14|               hm.... Wprawdzie można by je zatrzymać na wypadek
139 14|            się nie potrafi. Otóż, co by pan powiedział na to, panie
140 14|              w Warszawie nikogo, kto by mógł przeprowadzić tyle,
141 14|        serdeczne dzięki.~Zerwał się, by uścisnąć rękę Nikodema.~
142 15|        uwierzył, a dość miał sprytu, by spostrzec wyraźną rezerwę
143 15|             zbyt mocną miał pozycję, by potrzebował liczyć się z
144 15|               był Terkowski.~- Szlag by go trafił! - mruknął do
145 15|           Postanowił tak manewrować, by nie spotkać się z Terkowskim,
146 15|           wrażeniem i zmusił siebie, by spojrzeć Terkowskiemu wprost
147 15|            Przez myśl przebiegło mu, by po prostu rzucić się na
148 15|                Prosić?... O, nie, to by się na mc nie zdało.~Zbyt
149 15|            Zakonu wykręcić, w niczym by to nie zmniejszyło zdobytych
150 16|              w nieustannym napięciu, by nie palnąć czegoś nieodpowiedniego -
151 16|         Wszyscy zaczęli go namawiać, by dał spokój, że jakoś się
152 17|            doniczek do kredensowego, by uratować jaśnie panienkę (
153 17|       wydanym przez panią Przełęską, by wszystkim wobec zaprezentować
154 17|              no a prezesa Dyzmy nikt by się nie odważył.~Pani Koniecpolska,
155 17|               Nikodem wciąż nalegał, by przyszła do niego, lecz
156 17|       woźnego? Ale chyba nie, po cóż by przychodził w nocy.~Serce
157 17|              nie mogła przypuszczać, by nie miał żadnej kobiety.
158 17|            ale to jeszcze nie powód, by łaziła za nim...~Jeszcze
159 17|             innych. Gdy go proszono, by określił swoją narodowość,
160 17|              ją z Kasią wspomnienia, by mogła obojętnie odnieść
161 17|              Wareda - możliwe. Można by sprawdzić jego dokumenty.
162 17|            wysyłał woźnego na ulicę, by dowiedzieć się, czy jeszcze
163 17|            panie prezesie, ale można by spisać i pociągnąć ją do
164 18|          chyba nic sądzi pan prezes, by wydobycie zeznań zza grobu
165 18|           Tworek. Obawiał się tylko, by nie zaczął go sypać z tym
166 18|            Dyzma użył tego podstępu, by nas zaskoczyć swoją opozycją?~
167 19| zdezorientowany, długo prosił Dyzmę, by nie zaostrzał sytuacji i
168 19|            Zmobilizowano wszystkich, by odwieść Nikodema od zamiaru
169 19|              dumna.~Sama prosiła go, by porzucił bank. Chciała go
170 19|     postanowiła prosić narzeczonego, by dymisję cofnął.~Wybiegła
171 19|            maskuje smutek uśmiechem, by jej nie martwić.~Powitała
172 19|             oświadczyła, że pragnie, by ślub odbył się skromnie
173 19|            ja tak sobie myślę: czemu by nie w Warszawie?~- Brawo,
174 19|      mniejsza o to. Przyjechałam tu, by cię zabrać. Musisz pojechać
175 20|       jeszcze przebrać się we fraki, by zdążyć na pożegnalny bankiet,
176 20|          jednak uwierzyć nie chciał, by była prawdziwa.~
177 21|     spostrzeżeniami w rodzaju:~- Kto by przypuścił, że prezes Dyzma
178 21|       dziewczynką przegalopować się, by zdążyć na czas wysiadania
179 21|             razem pójdą do pawilonu, by rozmówić się z Żorżem i
180 21|           powinniśmy być "na ty". Co by ludzie powiedzieli? Dawni
181 22|              dość miał sprytu na to, by rozumieć, jakie korzyści
182 22|             silnego człowieka, który by ujął w mocną rękę ster państwa
183 23|            spojrzeć na to chłopstwo, by stwierdzić, że i w tej dziedzinie
184 24|            spojrzeć na to chłopstwo, by stwierdzić, że i w tej dziedzinie
185 25|             takiego charakteru, jaki by mógł upoważniać Litwinka
186 25|         prezydenta Rzeczypospolitej, by w jego imieniu prosić pana
187 25|             brwi i ręką dał mu znak, by zamilkł.~- Tak - myślał -
188 25|            wziąć tłumacza, ale zaraz by wyszło na jaw, że ja oprócz
189 25|       Doprawdy nie widzę nikogo, kto by prezesa mógł w tym zastąpić!~
190 25|         wielkiego niebezpieczeństwa, by osobiście musiał śpieszyć