Rozdzial

  1 1 |         ichny derektor, znaczy się ten Purmanter, czy jak tam mu,
  2 1 |           Jakby tektura... Aha, to ten znaleziony list. Zaproszenie.~
  3 1 |       swoją.~- Pan pozwoli - mówił ten - że się przedstawię, Antoniewski,
  4 1 |           wiedział tylko o jednym: ten oto gruby wytrącił mu z
  5 1 |     policzkach.~- Aha - pomyślał - ten mnie zaraz wyprosi. Ale
  6 1 |          twarz.~- Ki diabeł, czego ten stary ode mnie chce?~Odpowiedź
  7 1 |            do Dyzmy, zameldował:~- Ten pan prosi szanownego pana
  8 1 |    jegomościa ponurym spojrzeniem. Ten jednak uśmiechnął się szeroko
  9 1 |           odszedł.~- Twarda sztuka ten pański minister - rzekł
 10 1 |          no, Wacek, jak się nazywa ten twój facet, co to tak Terkowskiego
 11 2 |     milczał. Zrozumiał od razu, że ten oto staruszek proponuje
 12 2 |     zdumienia na twarzy staruszka, ten jednak wybuchnął śmiechem.~-
 13 2 |    uścisnął drobną dłoń staruszka. Ten, zaróżowiony i uśmiechnięty,
 14 2 |        Nigdy nie przypuszczała, że ten cichy sublokator, ten niedorajda...~-
 15 2 |           że ten cichy sublokator, ten niedorajda...~- Nożem? -
 16 3 |      zawdzięcza wyłącznie temu, że ten stary wyga wziął go za wpływową
 17 3 |             pani ma rację - odparł ten ostrożnie - są rzeczy znacznie
 18 3 |           pojąć, na czym właściwie ten konflikt rodzinny polega,
 19 3 |         rządzie, żeby przeforsować ten genialny projekt! Zęby rząd
 20 3 |  oczywiście, bezimienne. Przecie w ten sposób państwo wstrzyknie
 21 3 |       Mówiliśmy już z nim wiele na ten temat i kto wie... Urwał,
 22 3 |         Dyzmę uważnym spojrzeniem. Ten ukłonił się z lekka.~Przez
 23 3 |           diabeł - pomyślał Dyzma.~Ten zaś wyciągnął w jego kierunku
 24 3 |          Siadaj pan!~Dyzma usiadł. Ten hrabia sprawiał na nim jakieś
 25 3 |         wargi - słyszałem. Podobno ten łajdak sprowadził tu pana,
 26 3 |           do mego szwagierka, póki ten go nie kopnął. Bydlę! Zamyślił
 27 3 |           że ja powinienem być nie ten łajdacki przybłęda, dlatego,
 28 3 |       łapkami nogawicę swego pana. Ten wyjął silnie uperfumowaną
 29 4 |    Zbliżyła je do twarzy Nikodema. Ten sądząc, że zostaje obdarowany,
 30 4 |            i doktora wezwali, to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł
 31 4 |              A, jest pan - zawołał ten z góry - to doskonale. Zeskoczył
 32 4 |           zauważył pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~-
 33 4 |           Żorża. Powiadasz pan, że ten łajdak wyjechał?~- Na jeden
 34 4 |    przeżyłby wyjazdu z Koborowa, a ten łotr, zwąchawszy to, podsunął
 35 4 |          własności Koborowa i że w ten sposób nasze gniazdo rodowe
 36 4 |          jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił od Niny jakieś
 37 4 |       jakoś wywiedzieć, czy to, co ten zwariowany hrabia opowiada,
 38 5 |    Zbliżyła je do twarzy Nikodema. Ten sądząc, że zostaje obdarowany,
 39 5 |            i doktora wezwali, to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł
 40 5 |              A, jest pan - zawołał ten z góry - to doskonale. Zeskoczył
 41 5 |           zauważył pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~-
 42 5 |           Żorża. Powiadasz pan, że ten łajdak wyjechał?~- Na jeden
 43 5 |    przeżyłby wyjazdu z Koborowa, a ten łotr, zwąchawszy to, podsunął
 44 5 |          własności Koborowa i że w ten sposób nasze gniazdo rodowe
 45 5 |          jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił od Niny jakieś
 46 5 |       jakoś wywiedzieć, czy to, co ten zwariowany hrabia opowiada,
 47 6 |            pani Przełęskiej. Wziął ten list na wszelki wypadek
 48 6 |            razu poznał pułkownika.~Ten natomiast, chociaż odpowiedział
 49 6 |           Dyzmy szczerze. Człowiek ten podobał mu się niezwykle,
 50 6 |          nieukrywanym zdziwieniem. Ten zaś dodał:~- Fakt, jak Boga
 51 6 |         panu? Zaraz, zaraz... aha! Ten pan Dyzma ma trafne podejście
 52 6 |         Musiał pan grubo beknąć za ten wózek. Jakieś osiem tysiączków
 53 6 |          łóżka lewą nogą. Aksjomat ten został stwierdzony w kuchni
 54 6 |        będą nici.~- Nie taki głupi ten Kunicki, by dać się nabić
 55 6 |        fałdzistej twarzy.~Szczegół ten wywołał początkowo pewne
 56 6 |            zgadł! Jak Boga kocham, ten typek nie rozstawał się
 57 6 |         uważacie, vis a vis bubka. Ten jak zaczął czarować przy
 58 6 |            pułkownik opowiadał nam ten pański kawał z Krynicy.
 59 6 |          od progu zauważył, że dom ten za pierwszym razem oglądał
 60 6 |         nieuczciwy sposób. Przecie ten urzędnik kolejowy, który
 61 6 |             Radziłem się adwokata. Ten powiada, że taka rewizja
 62 7 |     Ulanicki po pauzie.~- Znam, co ten, co to Terkowskiego objechał.
 63 7 |           uważnie w oczy ministra; ten jednak wzruszył ramionami.~-
 64 7 |           Genialna!~- No, gadaj!~- Ten Dyzma to, powiadam ci, fenomenalny
 65 7 |       drugie, wzmożenie obrotów. W ten sposób państwo rzuci na
 66 7 |         rządzi dyrektor Olszewski. Ten Olszewski uwziął się, żeby
 67 7 |            dlatego coraz zmniejsza ten, no ten... kontyngent drzewa
 68 7 |            coraz zmniejsza ten, no ten... kontyngent drzewa z lasów
 69 7 |           nawet jakieś skargi. Ale ten Kunicki to podobno bardzo
 70 7 |           Ona pewno myśli, że ja i ten samochód skradłem.~Roześmiał
 71 7 |         Przełęskiej:~- Kto to jest ten pan Dyzma?~- Pan Dyzma? -
 72 7 |  odkładanie ich pod sukno, gdy zaś ten zasłaniał się tym, że często
 73 7 |  Jaszuńskiego i podał urzędnikowi. Ten długo roztrzęsionymi rękoma
 74 7 |         zaprosił Dyzmę na kolację. Ten jednak, pomyślawszy sobie,
 75 8 |           stało? - zapytał lokaja. Ten uśmiechnął się porozumiewawczo.~-
 76 8 |        przyglądał się Dyzmie, a że ten milczał, Kunicki zaniepokoił
 77 8 |  zaniepokoił się. ~- Sądzi pan, że ten proces może nam teraz przeszkodzić
 78 8 |            mogłem wytrzymać. Kiedy ten już z pół godziny gadał,
 79 8 |     kieszeni wąską kopertę - noszę ten list na sercu.~Pani Nina
 80 8 |            rozstrzygać szczegółowo ten pomysł, a Nikodem słuchał
 81 8 |       jakże tam ciotka Przełęska i ten jej Krzepicki? Nie wyrzucili
 82 8 |           koło Ponimirskiego, lecz ten powstrzymał go ruchem ręki.~-
 83 8 |           że również w to wierzy - ten nie robił jej żadnych trudności.~
 84 9 |           było? A to było - odparł ten - że pańska córka kazała
 85 9 |          wracać oknem. A na pański ten... kontyngent i na podkłady
 86 9 |     szczegółach kwestii. Kiedy zaś ten poruszył historię dawnego
 87 9 |  odczytywał, inne podawał Dyzmie i ten udawał, że je czyta.~Wyrwał
 88 9 |        konduktorowi, tłumacząc, by ten nikogo tam nie wpuszczał,
 89 9 |      cwaniak, kuty na cztery łapy, ten wie, co w trawie piszczy.
 90 9 |          za dwóch.~Tak go ucieszył ten pomysł, że postanowił zaraz
 91 9 |         Wandryszewski i Krzepicki.~Ten ostatni okazał się nieoceniony.
 92 9 |            i Nina obawiała się, by ten nie otworzył koperty, jak
 93 9 |            cholera! - burknął, gdy ten zniknął za drzwiami. Obszedł
 94 9 |            I jakże? Organizuje pan ten bank z rozmachem! Prasa
 95 9 |          Pukanie powtórzyło się na ten raz głośniej. Dyzma nie
 96 10|            prezesa Dyzmy.~Człowiek ten odznaczał się bowiem nie
 97 10|        podobiznę Nikodema, z czego ten nie cieszyłby się wcale,
 98 10|           rzeczy pomyślał, że fakt ten jeszcze bardziej potwierdza
 99 10|              poinformował Wareda - ten myszkowały mały to baron
100 10|    samochodowy, wiesz?...~- Aha, a ten drugi?~- Hrabia Hieronim
101 10|       pomysl?~- Jaki pomysł?~- No, ten jenialna pomysl z te obligacja
102 10|           czy nie wie, jak się ma "ten biedny George Ponimirski!"~-
103 10|        siwiejąca dama.~- Ach, tak. Ten prezes Dyzma... Widać, że
104 11|            Krzepickiego. Po chwili ten powrócił i pochylił się
105 11|      sąsiadom i rzekł półgłosem:~- Ten Dyzma to ciągle głową kręci.
106 11|         winieta, a raczej rysunek. Ten go zaciekawił.~Wyobrażał
107 11|     wybierają następnego. Paragraf ten zawierał adnotację, że Wielki
108 11|         Dyzma. - Rzeczywiście, jak ten czas leci...~- Jakaż jest
109 11|      wyjeździe Kasi. Diabli nadali ten cały projekt Kunickiego,
110 11|       wypełnić nakaz drugiego, gdy ten wymieni święte hasło, dotykając
111 12|         zaklął pan prezes. - Czego ten drań jeszcze chce?!~- Jakby
112 12|           to jest, panie prezesie, ten Boczek.~Nikodem zmieszał
113 12|         prezes przyjmuje w piątki, ten zaczął awanturować się. "
114 12|           mnie nie wpuszczasz. Już ten wasz wielki prezes, powiada,
115 12|           być sensacja. Przyjechał ten największy siłacz światowy,
116 12|            dziś przyjechał, wiesz, ten Tracco, najsilniejszy człowiek
117 12|           Fiu... fiu... - pokręcił ten głową.~- Ależ nie przeszkadza
118 12|        chwilę przepraszam.~- Znasz ten kawał? - zapytał Wareda.
119 12|        jednak nie przypuszczał, że ten osławiony awanturnik, przed
120 12|           z łap przeciwnika, a gdy ten chrapiąc z wysiłku podniósł
121 12|            głową przeciwnika, a że ten trzymał go pod ramionami,
122 12|         Ach, jakiż on jest piękny, ten Mulat - zachwycała się Marietta
123 12|           jak na objętość Wielagi. Ten bowiem jednym wdechem natężył
124 12|      natychmiast.~Galeria przyjęła ten efekt rzęsistymi oklaskami.~
125 12| wściekłością atakował przeciwnika, ten bronił się zawzięcie, lecz
126 13|                ratunku! - krzyczał ten bez przerwy. Z daleka na
127 13|      podatki, panie złoty, przecie ten podatek obrotowy to zarzyna
128 13|          Poty piłował Nikodema, aż ten zgodził się.~- Tylko niech
129 13|           i dla mojego. Dziś tylko ten traci, kto jest głupi. Zamyślił
130 13|           sen zdawało mi się... że ten... że złodziej...~- A ja
131 14|         kto w ministerstwie będzie ten "gips" załatwiał?~- Owszem.
132 14|           czele witały się z nim w ten sposób, że uczuł się jeszcze
133 14|         Krzepicki prosił Dyzmę, by ten postarał się wzbudzić w
134 14|          po punkcie, ale tak, żeby ten wiedział, że dostawę otrzyma,
135 14|           kochanego pana~Nikodema. Ten zresztą kadził mu niemniej
136 14|    ściskając dłonie Nikodema, lecz ten dojrzał wyraźnie błyski
137 14|      oczach.~- Który to klucz?~- O ten, ten, a otwiera się całkiem
138 14|           Który to klucz?~- O ten, ten, a otwiera się całkiem po
139 14|          sprzedaży Koborowa Ninie.~Ten ostatni Dyzma złożył i schował
140 14|    zapisany, i znowu wyrok sądu na ten raz warszawskiego, skazującego
141 14|       ironicznym spojrzeniem, lecz ten nawet nie zauważył jego.
142 14|        dość starego dziada..~- Ale ten stary dziad - zasyczał Kunicki -
143 15|            się na twarzy Nikodema.~Ten naprawdę nic dosłyszał i
144 15|   Jechaliśmy w jednym przedziale i ten miły staruszek wiele mi
145 15|         Masz prawo rozkazywać. Czy ten człowiek musi zginąć?~Dyzma
146 15|            przeczytał mu i pokazał ten list od pani Niny, który
147 15|        Ignacy! Dawaj wódki! Musimy ten interes oblać! Służący wydobył
148 16|          lokaja od bałwanów, a gdy ten zaczął tłumaczyć się, że
149 16|          cioci Przełęskiej?~- Aha. Ten sam.~- Komiczny chłopak.
150 16|         wszyscy wszakże podzielali ten pogląd. Młody, niewiele
151 17|        nawet nie śniło się jej, że ten Dyzma to taki klawy chłop,
152 17|            z oczu, to i z pamięci. Ten Zosiny rudy Władek to też
153 17|           niepokojem.~Niepokój zaś ten uzasadniały nie tyle zalety
154 17|          telepatią i wymieniają na ten temat nowe spostrzeżenia
155 17|           jej bardzo~- Eee... może ten cały Hell kłamie.~- Nikuś!
156 17|    informacji o nim zamieszczono w ten sposób, że nikt, kto znał
157 17|         znalazł list Krzepickiego. Ten pisał:~Szanowny Panie Prezesie!~
158 17|          powiedzieć pani Ninie, że ten Hell cierpi na nieuleczalną
159 17|         pani Przełęska.~- Kto? Ano ten Oskar Hell.~- Kto? - zapytała
160 17|           jakby zaskoczona tym, że ten poważny człowiek z mądrym
161 17|           paplaniny tych ludzi, że ten mąż stanu, wielki ekonomista,
162 17|          stanu, wielki ekonomista, ten człowiek tak... obcy, może
163 17|      prawdę.~- Gdzie on teraz jest ten Dyzma?~- W banku.~- Co?!~-
164 17|            wprost na swego kolegę. Ten z kolei podał ją w ten sam
165 17|             Ten z kolei podał ją w ten sam sposób Walaskowi. Walasek
166 18|        jeszcze zaśpiewa dla siebie ten adwokat - pomyślał.~Jakby
167 18|         Janek Karczewski, wie pan, ten tenisista, i powiada, że
168 18|        powiada, że telefonował doń ten Hell, że wyjaśnił całą pomyłkę
169 18|          obawami nie zdradzał się. Ten zaś był zdania, że należy
170 19|         sytuacji i dymisję cofnął. Ten jednak z całą stanowczością
171 19|            Nino, błagam cię, odłóż ten ślub, zlituj się nade mną!...
172 20|            w tej sprawie Nikodema, ten wzruszał ramionami.~- Rząd
173 21|         poczęstował Ponimirskiego. Ten po chwili wahania przyjął.~-
174 21|              Zatem ludzie wierzą w ten absurd?~- Czemuż nie mają
175 21|           Niby jaki dystans? Chyba ten, że ja jestem normalny,
176 21|           pakować angielszczyznę w ten tępy łeb! Co za czaszka,
177 25|           skierowały się na Dyzmę. Ten zmarszczył czoło i w przekonaniu,
178 25|           o ile go znam osobiście, ten człowiek nie jest zdolny
179 25|        znaczy? - zapytał. - Kto to ten pan? Pani Przełęska odezwała