Rozdzial

  1 1 |           zamyka, bo cug i jeszcze mi pan dziecko zaziębi. Burknął
  2 1 |       tylko miejsce zajmuje. Ważny mi sublikator.~- Zapłacę -
  3 1 |         powiedział?~- O wa, wielka mi tajemnica. Toć pan sam Mańce
  4 1 |         chwilę nieruchomo.~- A cóż mi zrobią? - pomyślał. - Najwyżej
  5 1 |           do jasnej cholery, wybił mi pan z ręki talerz! - rzucił
  6 1 |        myślę sobie, znajomy, zrobi mi łaskę i przedstawi jakoś
  7 1 |             ale swoją~drogą mógłby mi pan wyświadczyć serdeczną
  8 1 |          jedynie wymówić:~- Bardzo mi przyjemnie. Gdy jednak natarczywy
  9 1 |          przerwał sucho:~- Niechże mi pan pozwoli nie zajmować
 10 1 |               Drogi panie, niechże mi pan nie odmawia, dopiero
 11 1 |            panie Dyzma, nie odmówi mi pan przecie! Usiądziemy,
 12 2 |   kontyngent drzewa dla ciebie, co mi za to dasz? Otóż wówczas
 13 2 |         drogi przyjacielu, niechże mi pan wyświadczy łaskę i przyjedzie
 14 2 |           mnie coś piknęło, że Bóg mi cię zsyła. Obyż to się sprawdziło.
 15 2 |         trzydzieści sześć.~- O! To mi wiek! Królu złoty, nie odmawiajże
 16 2 |        Królu złoty, nie odmawiajże mi. Będzie pan miał wygodne
 17 2 |           Zresztą - pomyślała - co mi do tego? Nikodem wyciągnął
 18 3 |    uśmiechem podała rękę.~- Bardzo mi przyjemnie. Wiele słyszałam
 19 3 |           hę, hę, hę, właśnie o to mi zrobiła, gdyśmy przyjechali
 20 3 |            gniazdko, a ona jeszcze mi scenę zrobiła. I niech pan
 21 3 |              Ależ bynajmniej, nikt mi nic nie mówił.~- Nikt?~-
 22 3 |       jadać samotnie? Ze nie wolno mi opuszczać parku, bo Kunik
 23 3 |         panu na przezwisko, podoba mi się, więc płaczę. Anglicy
 24 3 |          muszę iść do pawilonu, bo mi później kolacji nie dadzą.
 25 3 |            wariat, ale naopowiadał mi rzeczy... U tych wielkich
 26 3 |         powiada, że łajdak... A co mi tam do tego!...~Machnął
 27 4 |             Tak? To ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam -
 28 4 |            człowiek.~-Ja?~- Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście,
 29 4 |       znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~
 30 4 |            zdrowie zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma -
 31 4 |         się, że zechcecie zagarnąć mi pana Nikodema całkowicie.~-
 32 4 |            tego od dawna, ale brak mi siły woli, by raz wreszcie
 33 4 |               O, te nie wydają się mi dziedziną pana Dyzmy. Niech
 34 4 |          Tylko reumatyzm zostawiła mi wojna na pamiątkę.~- No
 35 4 |           umarła już dawno. Proszę mi dać papierosa.~Zapalił i
 36 4 |           i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się, że będę pana potrzebował...~-
 37 4 |         jako narzędzie, tylko musi mi pan przyrzec absolutne posłuszeństwo.
 38 5 |             Tak? To ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam -
 39 5 |            człowiek.~-Ja?~- Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście,
 40 5 |       znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~
 41 5 |            zdrowie zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma -
 42 5 |         się, że zechcecie zagarnąć mi pana Nikodema całkowicie.~-
 43 5 |            tego od dawna, ale brak mi siły woli, by raz wreszcie
 44 5 |               O, te nie wydają się mi dziedziną pana Dyzmy. Niech
 45 5 |          Tylko reumatyzm zostawiła mi wojna na pamiątkę.~- No
 46 5 |           umarła już dawno. Proszę mi dać papierosa.~Zapalił i
 47 5 |           i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się, że będę pana potrzebował...~-
 48 5 |         jako narzędzie, tylko musi mi pan przyrzec absolutne posłuszeństwo.
 49 6 |     koledze z Oksfordu, który jest mi życzliwy, czego się zresztą
 50 6 |       bastarda maglarki, o których mi Ciocia mówiła, a co dotyczyło
 51 6 |       służbę, która częściowo jest mi oddana, wskutek czego w
 52 6 |       zastrzelę, co nie sprawiłoby mi wszakże przyjemności, gdyż,
 53 6 |          machnął ręką. - Pójdę, co mi zrobią?!~Pani Józefina Przełęska
 54 6 |      łaskaw.~- Dobrze.~- A niechże mi pan daruje niegrzeczne powitanie.
 55 6 |           jest to, że pieniądze są mi potrzebne do zarżnięcia!...~-
 56 6 | zainteresował?~- Niby, czy obiecał mi zapłacić?~Pani Przełęska,
 57 7 |      jedynie dlatego, ze okazywana mi przez Pana życzliwość upoważnia
 58 7 |        piękne kobiety, które - jak mi powtórzyła niedyskretna
 59 7 |      nienawidzić. Proszę niech Pan mi za złe nie bierze tego minorowego
 60 7 |         Cóż - przyznaję się - brak mi rozmów z Panem, a jestem
 61 7 |            wykorzystać. Drań, musi mi dołożyć pensji. Zatarł ręce.
 62 7 |      Jestem Olszewski, niezmiernie mi miło...~- Nie wiem, czy
 63 8 |         Zdobywca życia!!... Po cóż mi zawsze wmawiasz, że jestem
 64 8 |      mówisz, Nino! Nino!~- Zostaje mi chyba - płakała tamta -
 65 8 |           zechcę! Rozumie pani? Co mi tu pani ma do gadania! Przygryzła
 66 8 |             Dlaczego, owszem, pani mi się podoba.~- Jestem młodsza
 67 8 |          Nina powiedziała:~- Niech mi pan tego nie weźmie za złe,
 68 8 |          za złe, co powiem. Wydaje mi się, że kobieta nie może
 69 8 |            śniadaniu takie szpilki mi wsadzała.~- No, ale pan
 70 8 |       pańskim właśnie stylu! Gdyby mi pan nawet nie powiedział,
 71 8 |         mężczyzn jak pan. I wydaje mi się, że znamy się już od
 72 8 |       znamy się już od lat. Wydaje mi się, że potrafiłabym już
 73 8 |         ludzi, którzy przypominają mi sklep, gdyż wszystkie swoje
 74 8 |            moje siły. To zatrułoby mi każdą chwilę spędzoną z
 75 8 |           ci wszystko. Obiecaj, że mi przebaczysz! Obiecaj! Ja,
 76 8 |        nigdy, przysięgam! Wierzysz mi?~Nikodem absolutnie nie
 77 8 |        wiedziałem. Pan Kunicki nic mi o tym nie mówił.~- Ach,
 78 8 |            Żona idzie, to może pan mi po obiedzie opowie. Nie
 79 8 |       niechcenia kilka razy.~- Tak mi dobrze z panem - mówiła -
 80 8 |          Poznaję, naturalnie, miło mi, panie kolego, że mnie pan
 81 8 |     zabierz ją pan ze sobą. Działa mi na nerwy. Ninę spotkali
 82 8 |            droga, wyobrażenia, jak mi było miło usłyszeć nareszcie
 83 9 |             że pańska córka kazała mi się wynosić z pańskiego
 84 9 |    Satysfakcję... a co nawymyślała mi, to co?~- Mówię panu, kochany
 85 9 |        powiem otwarcie, pan prezes mi tego za złe nie weźmie,
 86 9 |       spytać, jaką gażę pan prezes mi przeznaczy?~Nikodema nie
 87 9 |         Wiesz, Nikusiu, że jeszcze mi we łbie huczy po wczorajszej
 88 9 |     konkretnym ich wyrazie. Wydaje mi się, ze w ogóle mysi nie
 89 9 |          silnego człowieka. Wydaje mi się słuszna. Wyglądałby
 90 9 |       jeszcze sobie zdania. Podoba mi się.~Nikodem uśmiechnął
 91 9 |            Raczej nie. Czyż chodzi mi o jego urodę? Jest męski,
 92 9 |     Wysłałam dziś długi list. Brak mi jego obecności.~Na drugiej
 93 9 |             A jakbym tak zgadł, co mi pan chce zaproponować? Co?~-
 94 9 |            nie powiedziała ci, jak mi dobrze i spokojnie, gdy
 95 9 |          że żadna inna nie kradnie mi ciebie. Powiedz, zdradzałeś
 96 10|         prezesie, co pan myśli, że mi pan język zawiąże? Teraz
 97 10|        Dziękuję bardzo... zależało mi, owszem... Do widzenia.~
 98 10|               Ależ wiem, wiem, już mi powiedziano. Witam pana,
 99 10|               ach, pardon... Mosze mi pan powi, jak sze robi taki
100 10|           rodzaj humoru przypomina mi Buster Keatona: nieruchoma
101 10|          całą dokładnością. Mówiła mi to sama pani Przełęska.~
102 11|         zawołała:~- Szakrew! Brwia mi do oka zalazła! Roześmiał
103 11|             wszistko jedno! Proszę mi zobaczyć i poprawić, bo
104 11|           dlaczego...~- Nie odmówi mi pan - atakowała go dalej -
105 11|             niż żeby miały dosypać mi jakiej trucizny czy zrobić
106 12|              Bo, wie pan, wydawało mi się, że to wariat.~- Dlaczego?~-
107 12|       dałem może panu posady?~- Co mi za posada - wzruszył ramionami
108 12|          tu do ciebie, bo przyszło mi na myśl, czy nie wybrałbyś
109 12|           Wprost naprzeciw, bardzo mi przyjemnie...~Przytrzymał
110 12|                Jaką rzecz?~- Ludzi mi trzeba trzech, czterech
111 12|      krześle.~- Jeden tacce dojadł mi do żywego.~- Gość polityczny? -
112 13|        smakiem, stylem. Może zrobi mi pan łaskę, kochany panie
113 13|          no, mój drogi, nie odmówi mi pan i zje ze mną śniadanko,
114 13|    minister.~- He, he, nie śpieszy mi się za bardzo.~Pilchen roześmiał
115 13|             Nic. Przez sen zdawało mi się... że ten... że złodziej...~-
116 13|           i idź do kredensu, nalej mi szklankę wódki i przynieś.
117 13|        wódki i przynieś. To dobrze mi zrobi.~Gdy wypił dwoma haustami
118 14|       Kochany panie Nikodemie, pan mi z nieba spadł.~- Staram
119 14|            diabli wezmą.~- Niechby mi nie wierzył... - Nikodem
120 14|      kochany, królu złoty, niechże mi pan nie odmawia!~- Niby
121 14|          he, he, he, nie chciałoby mi się robić... Poczekaj, zaraz
122 14|       proszę cię, Nineczko, musisz mi we wszystkim wierzyć, na
123 14|            to doskonale. Tym milej mi byłoby zrobić taką drobną
124 14|       ministra! Czerpak powiedział mi, że odłożona. Minister wcale
125 14|        Przecież to niemożliwe! Nic mi nie wspominała! Może to
126 14|         Dyzma.~- Niestety, przykro mi bardzo - zjadliwie roześmiał
127 14|          to.~- Skradłeś?! Skradłeś mi weksle?! Klucz, proszę zaraz
128 14|     przysięgą zeznać, że podpisała mi weksle.~- Nie bój się. To
129 14|       jedzenia.~- A widocznie było mi pisane zostać wielkim panem -
130 15|      uwierzy pan prezes, ale ubyło mi siedem kilo. Niezła porcja,
131 15|           ten miły staruszek wiele mi o panu opowiedział i o Łyskowie...~
132 15|          zirytowało Dyzmę.~- Niech mi panie dadzą święty spokój.
133 15|   dzisiejszej nocy diabeł zabronił mi być tym całym trzynastym?...
134 16|               Nie wiem, ale wydaje mi się, że to musi być strasznie
135 16|          wiem dlaczego, ale wydaje mi się, że taki głos muszą
136 16|           mogę być przy tobie. Tak mi zaraz lekko, swobodnie,
137 16|           o jego usta.~- Drzwi? Co mi tam drzwi! Wyłamię w trymiga.~-
138 16|      proszę pana prezesa.~- Zabrać mi zaraz te szklanki, do ciężkiej
139 16|           Komiczny chłopak. Kiedyś mi nadskakiwał. Ale on dawniej
140 17|            noc kogoś kochasz.~- To mi wymawiasz? Niby co, dla
141 17|     chociaż za każdym razem rzygać mi się chce z obrzydzenia.~-
142 17|           Prawdę mówię. Chyba nikt mi nie pozazdrości. Psie życie.~-
143 17|            zabłysły łzy.~- Jeszcze mi tu wyć zaczniesz, no mówię
144 17|         Kasia, taka samotna... Żal mi jej bardzo~- Eee... może
145 17|          tańcował! Ale widzisz, on mi nawala w parafię.~- Niby
146 17|               Niby w czym?~- Włazi mi w paradę u mojej narzeczonej.~-
147 17|         zawadzi nigdy. Toteż zdaje mi się, że najlepiej będzie
148 17|            W gruncie rzeczy szkoda mi go. Biedny chłopak,~Dalej
149 17|  dziewczyna milczała.~- Ale szkoda mi ciebie. Jesteś młoda i głupia,
150 18|            To, co wiem. Powiedział mi o tym sam szef drugiego
151 18|           pańskiej stronie.~- I co mi z tego?~- No, oczywiście,
152 19|        jestem mu wdzięczna, że dał mi garść wiadomości o tobie...
153 19|      Bardzo mądrze zrobiłaś. Pisał mi Hell, że mój szanowny ojciec
154 20|      korzyść, skoro wam płaci. Żal mi was opuszczać, bo chociaż
155 21|    Zupełnie serio.~- I będą dawali mi konie pod wierzch?~- Wszystko.
156 21|        uderzenia, ale nie zdarzyło mi się widzieć. Wie pan co?
157 21|           pan jeszcze posiedzi, bo mi nudno samemu.~- Nie będziesz
158 23|    pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu, stać
159 23|          od pięciuset lat, a o ile mi wiadomo, żaden z moich czcigodnych
160 24|    pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu, stać
161 24|          od pięciuset lat, a o ile mi wiadomo, żaden z moich czcigodnych
162 25|          fotela.~- Proszę zostawić mi pół godziny do namysłu -
163 25|        proste. A po drugie, dobrze mi tu w Koborowie.~Nina rozpromieniła
164 25|      Oksfordzie... A zresztą po co mi to?...~Podniósł się z krzesła.