Rozdzial

  1 1 |          proszę darować, ale i tak bardzo się cieszy, tu prawie nikogo
  2 1 |          zdołał jedynie wymówić:~- Bardzo mi przyjemnie. Gdy jednak
  3 1 |     pierwszym piętrze. Mam do pana bardzo ważną sprawę. No, drogi
  4 1 |           Czaszka naprzód podana i bardzo rozwinięta szczęka. Wierzę
  5 2 |             kiwnął głową Dyzma nie bardzo orientując się, na co się
  6 2 |            z jednego: jest bogaty, bardzo bogaty. Zatrzymał się we
  7 2 |           ślady zostawiłeś? Trzeba bardzo uważać. "Gliny" to wiesz,
  8 3 |          nowe przybory do golenia, bardzo żółte buciki i dwa gotowe
  9 3 |        Kunickiemu, i paniom będzie bardzo miło.~Gdy wreszcie Dyzma
 10 3 |           uśmiechem podała rękę.~- Bardzo mi przyjemnie. Wiele słyszałam
 11 3 |         jakże się panu podobało?~- Bardzo bogato - odparł po prostu
 12 3 |        tych warunkach można wiele, bardzo wiele zrobić, ale to już
 13 3 |          wyciągnął w jego kierunku bardzo długi palec wskazujący i
 14 3 |             ty, ty!... .~- Ależ ja bardzo przepraszam - przestraszył
 15 3 |           system nerwowy.~- Proszę bardzo... - zaczął Dyzma. Hrabia
 16 3 |    uśmiechu.~- Co pan tam "prosisz bardzo"? Panie, jak tam panu na
 17 4 |         Pan musi być, swoją drogą, bardzo zarozumiały.~- Ja? Dlaczego? -
 18 4 |        widzę, sytuacje wyraźne. To bardzo dobrze. Otóż, jeżeli nawet
 19 4 |           Życie kwiatów i tak jest bardzo krótkie. W hallu rozstali
 20 4 |            Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie prowadzony.~-
 21 4 |          życzliwie.~- Ona musi być bardzo dobra - pomyślał.~Zaraz
 22 4 |               Jak na pierwszy raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie
 23 4 |          przy tym, że pani Nina ma bardzo gładką skórę. Przyszło mu
 24 4 |          spuściła oczy.~- Pan jest bardzo surowym sędzią, ale przyznaję,
 25 4 |           jest śliczna, lecz jakaś bardzo cudza, i że ma coś dziwnie
 26 4 |     pojechałby pan ze mną konno?~- Bardzo dziękuję, ale mam jeszcze
 27 4 |          między paniami jest chyba bardzo mała. Ja sam początkowo
 28 4 |         Oczywiście, kolor nadziei, bardzo to pan subtelnie zaznaczył.
 29 4 |          pani Przełęskiej. Jest to bardzo głupia i bardzo szanowna
 30 4 |            Jest to bardzo głupia i bardzo szanowna osoba. Pewnie i
 31 5 |         Pan musi być, swoją drogą, bardzo zarozumiały.~- Ja? Dlaczego? -
 32 5 |        widzę, sytuacje wyraźne. To bardzo dobrze. Otóż, jeżeli nawet
 33 5 |           Życie kwiatów i tak jest bardzo krótkie. W hallu rozstali
 34 5 |            Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie prowadzony.~-
 35 5 |          życzliwie.~- Ona musi być bardzo dobra - pomyślał.~Zaraz
 36 5 |               Jak na pierwszy raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie
 37 5 |          przy tym, że pani Nina ma bardzo gładką skórę. Przyszło mu
 38 5 |          spuściła oczy.~- Pan jest bardzo surowym sędzią, ale przyznaję,
 39 5 |           jest śliczna, lecz jakaś bardzo cudza, i że ma coś dziwnie
 40 5 |     pojechałby pan ze mną konno?~- Bardzo dziękuję, ale mam jeszcze
 41 5 |          między paniami jest chyba bardzo mała. Ja sam początkowo
 42 5 |         Oczywiście, kolor nadziei, bardzo to pan subtelnie zaznaczył.
 43 5 |          pani Przełęskiej. Jest to bardzo głupia i bardzo szanowna
 44 5 |            Jest to bardzo głupia i bardzo szanowna osoba. Pewnie i
 45 6 |          sprawą Cioci, na co liczę bardzo, kończąc mój list, za długość
 46 6 |      Słyszałem coś, że ona tam nie bardzo z tym Kunickim.~- Bardzo
 47 6 |           bardzo z tym Kunickim.~- Bardzo nie bardzo - roześmiał się
 48 6 |         tym Kunickim.~- Bardzo nie bardzo - roześmiał się Dyzma.~-
 49 6 |         będę się ubierał?~- Proszę bardzo.~Weszli do pokoju i pułkownik
 50 6 |        pasji, niech pan daruje!... Bardzo przepraszam. Pan pozwoli.~
 51 6 |         jaskrawym karminem warg.~- Bardzo pana przepraszam, bardzo -
 52 6 |           Bardzo pana przepraszam, bardzo - zaczęła z miejsca - jestem
 53 6 |            znam. A kto to?~- O, to bardzo zdolny człowiek i stary
 54 6 |       pasztetami itp.~Nikodem jadł bardzo wolno, gdyż chciał doczekać
 55 6 |     zdradzić tego, że właściwie ma bardzo mało wiadomości w tych kwestiach.~-
 56 6 |           się, by był na pewno. To bardzo dzielny człowiek. I, o ile
 57 7 |             sami na rolnictwie nie bardzo się znają, był bardzo ostrożny,
 58 7 |          nie bardzo się znają, był bardzo ostrożny, by nie palnąć
 59 7 |         Ale ten Kunicki to podobno bardzo ciekawy jegomość. Czy pana
 60 7 |           niedyskretna Kasia - tak bardzo lubią posyłać panom kwiaty.
 61 7 |          domu musiała mu powtarzać bardzo głośno swoje spostrzeżenie
 62 7 |    powiedziała pani Przełęska - to bardzo przyzwoity człowiek. Znam
 63 7 |            chłop - dodał Wareda.~- Bardzo sympatyczny - zapewniła
 64 7 |          powiedział:~- Przepraszam bardzo. Ja muszę już iść.~- Jaka
 65 7 |        Koniecznie. Jutro wyjeżdżam bardzo wcześnie. Trzeba się wyspać.~-
 66 8 |               Wydatki miałem duże, bardzo duże. Ja liczyłem, że i
 67 8 |             wyśpi się pan i tak. I bardzo pana proszę, kochany panie
 68 8 |         moja, biedactwo, nudzi się bardzo. Nie ma żadnego towarzystwa.
 69 8 |          na stan nerwów. Więc będę bardzo wdzięczny, jeżeli pan znajdzie
 70 8 |        wyraźnym przymilaniem się - bardzo?~- Pewno, że bardzo.~- Ale
 71 8 |          się - bardzo?~- Pewno, że bardzo.~- Ale mnie pan nie wyprosi?
 72 8 |           zapalił papierosa.~- Czy bardzo zdziwił pana mój list?~-
 73 8 |            Dlaczego, ucieszył mnie bardzo - odparł Dyzma, wyciągając
 74 8 |            Przedtem kochaliśmy się bardzo. Wie pan, że Żorż jest tu,
 75 8 |         Dyzma pomyślał, że to jest bardzo dobre powiedzenie i że warto
 76 8 |    wspomnienia czasów, gdyśmy byli bardzo młodzi i bogaci, zawsze
 77 8 |          odezwała się w alei - czy bardzo się zmienił?~- Nie, nie
 78 8 |            się zmienił?~- Nie, nie bardzo. Może mu to przejdzie...~-
 79 9 |        Nikodemie, przepraszam pana bardzo za moją córkę. Niech pan
 80 9 |       tylko tyle, że panienka była bardzo zagniewana i że ją, Irenkę,
 81 9 |            Owszem, podobała się mu bardzo, no i była wielką damą,
 82 9 |        tęsknił. Cóż ja pocznę, tak bardzo przyzwyczaiłam się już do
 83 9 |             Przy kolacji Nina była bardzo ożywiona, a to dzięki projektowi
 84 9 |     reperację.~Na dworcu Nina była bardzo wzruszona. Wprawdzie nie
 85 9 |     Krzepicki i cherlawa panienka, bardzo piegowata, panna Hulczyńska.~
 86 9 |      rozmowa c Koborowie i wszyscy bardzo się zmartwili, gdy Dyzma
 87 9 |     uśmiechnął się i podał rękę.~- Bardzo dziękuję panu prezesowi.
 88 9 |     pozostawiając wolną rękę.~Nina bardzo się tym cieszyła i błagała
 89 9 |            Tak".~A to może znaczyć bardzo wiele. Może też nic nie
 90 9 |        zaczął opowiadać żonie, jak bardzo się cieszy z tego, że kochany
 91 9 |         często tu zaglądać.~- I ja bardzo się cieszę - powiedziała
 92 9 |        cierpiał dzieci i odparł:~- Bardzo lubię.~- Ach, to cudownie!
 93 10| politycznych i finansowych, lecz i bardzo liczne nazwiska arystokratyczne.
 94 10|         Więc zrobione?... Dziękuję bardzo... zależało mi, owszem...
 95 10|            Ukłonił się jeszcze raz bardzo nisko i wyszedł.~- Cholera! -
 96 10|           Kto?~- No ta brunetka.~- Bardzo ładna.~Dyzma uśmiechnął
 97 10|          wychowała się w Wiedniu i bardzo źle mówi po polsku, żywo
 98 10|          Wolę po polsku.~- Ach, to bardzo patriotyczne. Rozumiem pana.
 99 10|           zna pan Ogińskiego?...~- Bardzo mało...~- No tak, przyznaję,
100 10|           w głowie poważne sprawy. Bardzo ciekawy typ.~- Typ męża
101 11|            urzędnikowi czytanie.~- Bardzo panów przepraszam, ale mam
102 11|           na wieś.~Zdziwił się tym bardzo. Nie miał najmniejszej ochoty
103 11|         Istotnie jeden włosek rzęs bardzo długich zachylił się i drażnił
104 11|       Poszły zaraz przebrać się.~- Bardzo miłe panienki - zauważyła
105 11|         Koniecpolska zrobiła minkę bardzo serio i podczas gdy panna
106 11|           w języku polskim.~Czytał bardzo uważnie. Niektóre ustępy
107 11|            a nadto robiła wrażenie bardzo uczonej i surowej.~Zamknęła
108 11|            pannom. Niektóre z nich bardzo ładnie wyglądały w dziwacznych
109 12|       telefon. Mówił Krzepicki. Są bardzo ważne sprawy, czy może przyjechać
110 12|            pani. Wprost naprzeciw, bardzo mi przyjemnie...~Przytrzymał
111 13|           interesanta? Interesanta bardzo ciekawego.~- Kogo?~- Pańskiego
112 13|             Królu złoty, dziękuję, bardzo dziękuję. No to chodźmy
113 13|         takie listy przysyła.~- To bardzo dobrze.~Pochylił się do
114 13| potwierdziła jego żona - ale za to bardzo męskie.~- Słuszniutko, racyjka,
115 13|          he, nie śpieszy mi się za bardzo.~Pilchen roześmiał się i
116 13|    odpowiedź, zaczął się żegnać.~- Bardzo zdolniutki łebek - powiedział
117 13|        muszę, że pan Dyzma wywiera bardzo dodatnie wrażenie. Co to
118 14|       księstwa Roztockich, a co go bardzo speszyło, ujrzał też niemal
119 14|              w każdym razie jesteś bardzo dobry, że myślałeś o tym.~
120 14|         tak: dzisiaj go aresztuję, bardzo surowo przesłucham, pokażę
121 14|           powie, panie prezesie?~- Bardzo mądre - skinął głową Krzepicki.~-
122 14|       prezesa drobiazg, a dla mnie bardzo ważna rzecz. Mianowicie
123 14|         Przyjechał pan! Cieszę się bardzo. Przywiózł pan teczkę?~-
124 14|               Niestety, przykro mi bardzo - zjadliwie roześmiał się
125 15|       pańskiego starego znajomego, bardzo miły człowiek, rejent Winder.~
126 15|          Kogóż to?~- Pana Windera. Bardzo miły człowiek.~- Jak? Windera?...
127 15|       Winder. Zaprosiłem go, bo to bardzo, bardzo miły człowiek. Widocznie
128 15|       Zaprosiłem go, bo to bardzo, bardzo miły człowiek. Widocznie
129 15|      mógłby powiedzieć, że jest za bardzo prywatny.~Późny świt grudniowy
130 15|           tak dzięki Loży nawiązał bardzo bliskie znajomości z paniami
131 16|   zamykając wieko.~- Owszem. Nawet bardzo ładne. A słowa do tego jakie?~-
132 16|           buchalter.~- Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie zmusza
133 17|       oświadczyli, że miło jest im bardzo znaleźć się w rym domu,
134 17|          na dzień.~Byli właśnie na bardzo sprośnej farsie i Dyzma
135 17|          ty pewno nie wiesz, że ja bardzo za tobą tęskniłam, bo wiesz,
136 17|   spostrzeżenia i informacje.~Ninę bardzo podnieciła ta wiadomość.
137 17|        dzieje, a lubiła ją przecie bardzo. Zresztą zbyt mocne wiązały
138 17|         taka samotna... Żal mi jej bardzo~- Eee... może ten cały Hell
139 17|           zapalenie płuc. Gorączka bardzo wysoka, majaczy, wcale mnie
140 17|           fałszywy jest świat, jak bardzo w nim sama jest i bezbronna,
141 17|         szepnęła Dyzmie:~- Kocham, bardzo kocham. Wziął ją za rękę
142 17|           źrenicami, wyszeptała:~- Bardzo, bardzo... bardzo...~Nieco
143 17|   źrenicami, wyszeptała:~- Bardzo, bardzo... bardzo...~Nieco zbladła,
144 17|    wyszeptała:~- Bardzo, bardzo... bardzo...~Nieco zbladła, co już
145 17|        dzwonię tak późno, ale jest bardzo ważna sprawa.~- Co za sprawa?~-
146 17|              Szkodzi nic. Dziękuję bardzo. A ja już przy sposobności
147 17|                  Wlokła się długo, bardzo długo. Słońce już wzeszło,
148 18|     przyszło mu na myśl, że jednak bardzo drogo kosztowało.~- Ciekawa
149 18|       przyjazd Krzepickiego był mu bardzo na rękę.~Częstokroć i sam
150 19|         ukazały się wzmianki, lecz bardzo mgliste i powściągliwe,
151 19|          nie, Kasiu, bynajmniej... Bardzo się cieszę. Kasia ujęła
152 19|        unieważnienie małżeństwa.~- Bardzo mądrze zrobiłaś. Pisał mi
153 19|            mnie, Kasiu, wiesz, jak bardzo cię lubię. Ale mówię ci...
154 20|            prasy.~Sam śpieszył się bardzo, gdyż musieli jeszcze przebrać
155 21|        przemówić:~- Dziękujemy wam bardzo. I ja, i moja żona postaramy
156 23|    powozami jeżdżono do lasu. Nina bardzo lubiła te wycieczki przy
157 24|    powozami jeżdżono do lasu. Nina bardzo lubiła te wycieczki przy
158 25|          stał jakiś obcy samochód, bardzo zakurzony. Szofer krzątał
159 25|      drugiej strony, widzi pan, to bardzo odpowiedzialne stanowisko.