Rozdzial

  1 1 |             warunków materialnych - teraz jednak, gdy po wielokrotnych
  2 1 |        pierwsza:~- A odwróć się pan teraz, bo będę się przebierała.~-
  3 1 |             będzie i dziesiąta, ale teraz siódma. Dyzma stał chwilę
  4 1 |         czoła.~- Dzięki Bogu! Tylko teraz śmiało...~Opanował się szybko
  5 1 |           zmitygowałby jego odruch. Teraz jednak wiedział tylko o
  6 1 |          pułkownik Wareda - jeszcze teraz krew pana zalewa na wspomnienie
  7 2 |          powiedziałem sobie:~jeżeli teraz nie wysadzę z siodła tego
  8 2 |         tumana Olszewskiego, jeżeli teraz nie uzyskam w Ministerstwie
  9 2 |     przerwał Dyzma - gdzie mnie tam teraz myśleć o odpoczynku. Ja
 10 2 |            z handlem i z przemysłem teraz krucho. Trudno o intratne
 11 2 |        zaliczki, służę uprzejmie, a teraz... Zaczął omawiać wyjazd
 12 2 |           przy duszy. Skądże miałby teraz tyle banknotów? Chyba, chyba
 13 2 |         cenę nie przyznałby się jej teraz, że wszystko było bajką.~-
 14 2 |      Rozumiesz?~- No, pewno.~- A ja teraz będę musiał wyjechać na
 15 3 |           przedmiotów toaletowych i teraz przy zakupach starał się
 16 3 |        odprowadzi Dyzmę na dworzec, teraz tak onieśmielona była jego
 17 3 |        niczym nie zaimponowaliby mu teraz.~Kilka osób, które zajęły
 18 3 |           całą sprawę.~Rozumiał już teraz dobrze, że niespodziewaną
 19 3 |        ludzi, z którymi się stykał. Teraz dopiero stwierdził, że ucho
 20 3 |          nie wyglądać na żarłoka, a teraz był głodny. Lokaj zameldował,
 21 3 |         zawróciła do lasu i jechali teraz wśród wysokopiennych sosen.~
 22 3 |             nie zdrzemnąłby się pan teraz, kochany panie Nikodemie,
 23 4 |             No, ale niechże pan już teraz da pokój tej robocie. Zaraz
 24 4 |     powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę swoją bilę, że
 25 4 |            nic. Po prostu dotknąłem teraz pani ręki i pomyślałem,
 26 4 |         dziś ma dość bilardu.~- No, teraz idę się przebrać. Nie pojechałby
 27 5 |             No, ale niechże pan już teraz da pokój tej robocie. Zaraz
 28 5 |     powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę swoją bilę, że
 29 5 |            nic. Po prostu dotknąłem teraz pani ręki i pomyślałem,
 30 5 |         dziś ma dość bilardu.~- No, teraz idę się przebrać. Nie pojechałby
 31 6 |           list na wszelki wypadek i teraz zaczął go czytać. Brzmiał
 32 6 |     takiegoż. Wreszcie zjawiła się. Teraz ubrana była w piękny purpurowy
 33 6 |           głowy dobrze po południu. Teraz dopiero spostrzegł, że spał
 34 6 |      wskutek czego przypominało ono teraz wygniecioną szmatę. Zły
 35 6 |         jego przyjaciel, spotkał go teraz!~Na kawę przeszli do małego
 36 6 |    czujności i pogotowia. Oblizywał teraz końcem języka górną wargę
 37 7 |        zachwycał. Toteż obawiał się teraz, że minister zechce go wypytywać
 38 7 |           dobrze by nam się działo. Teraz przekonałem się, że działoby
 39 7 |     Nikodemowi przyszło na myśl, że teraz byłaby najodpowiedniejsza
 40 7 |               Znowu się zalejesz, a teraz czas gorący, nie można pozwalać
 41 7 |        chwili zdał sobie sprawę, że teraz to już sytuacja grubo się
 42 7 |              Spróbuj, stary draniu! Teraz trzymam ciebie za pysk.
 43 7 |             świecie. A przecież już teraz zaczął wierzyć w co, że
 44 7 |            Koborowa, nie wątpił, że teraz Kunicki nie tylko nie będzie
 45 7 |            dowiedzieli się, jaką ja teraz mam pensję i z jakimi figurami
 46 7 |           No, no, bez poufałości. A teraz rypaj pan do swego pana
 47 7 |          sytuację zaostrzył, ale że teraz doprawdy nie widzi żadnych
 48 8 |       przebrałaś się dla Dyzmy?! Że teraz od godziny mizdrzysz się
 49 8 |            kobiecą? Uwierzyłam ci i teraz, kiedy spotykam na swojej
 50 8 |            był przejęty, że dopiero teraz spostrzegł, że musiała zajść
 51 8 |              że ten proces może nam teraz przeszkodzić w uzyskaniu
 52 8 |         spodniach i wydawała się mu teraz nieprzyzwoitą. Milczenie
 53 8 |            swego męża. Że durzy się teraz w panu, to jeszcze niczego
 54 8 |             grubych łap.~Na próżno.~Teraz zrozumiała, że przeceniła
 55 8 |           szybko wybiegła z pokoju. Teraz Dyzma już całkiem pojąć
 56 8 |   porośnięty sośniną.~- Dobrze. Ale teraz ja będę wiosłowała, a pan
 57 8 |           Po co, po co to zrobiłeś? Teraz już nigdy cię nie zapomnę...
 58 8 |                 Ja nie potrafię już teraz żyć tym strasznym życiem...
 59 8 |         Jerzym Ponimirskim?~Nikodem teraz dopiero połapał się, że
 60 8 |           go podleczyli. Nie ma już teraz napadów furii, lecz o zupełnym
 61 8 |          pan Krzepicki twierdzą, że teraz nic zrobić się nie da, że
 62 9 |       podkłady kolejowe to może pan teraz pogwizdać, bo ja...~Kunicki
 63 9 |       nieobecnej, bo sama czuła się teraz lżej i swobodniej.~Jeździła
 64 9 |        skrzywił się.~- Wolałbym nie teraz. Nieskładnie będzie.~- Cóż
 65 9 |         numeru.~Bo też było co pić. Teraz, gdy oprzytomniał, jeszcze
 66 9 |             Ha - pomyślał Nikodem - teraz cała Polska mnie zna.~Nagle
 67 9 |           ale nie zechce... W ogóle teraz będzie musiał rozstać się
 68 9 |            gdy Dyzma oświadczył, że teraz nie będzie miał czasu zajmować
 69 9 |           ciągnął Nikodem - ja będę teraz potrzebował sekretarza.
 70 9 |            czytać bezpiecznie. Było teraz kilkanaście kart świeżo
 71 9 |          cała noc. Boże! Przecie on teraz może stać się bogaty!!!~
 72 9 |       Nikodem zaczął się rozbierać.~Teraz dopiero mógł w spokoju zastanowić
 73 9 |             stanowisku i o tym, czy teraz nie mogliby pobrać się.~
 74 10|          chce, panie Boczek?~Boczek teraz dopiero uczuł się onieśmielony.~-
 75 10|            wyrażałeś się do mnie, a teraz to koza do woza? Figa z
 76 10|             Wielką szyszkę kroił, a teraz w pas się zgina.~Nikodem
 77 10|         mnie znasz! Ani słówkiem. A teraz wont!~Boczek nie ruszał
 78 10|            że mi pan język zawiąże? Teraz pańskie na wierzchu, ale
 79 10|            i chociaż był pewien, że teraz go nie wsypie, postanowił
 80 10|          czasie próbowałem i nic. A teraz, jak ma męża...~- Idźże
 81 10|            ich były sublokator jest teraz takim grubym fiszem... Otworzyłaby
 82 11|         głową.~- W to oko dobrze, a teraz drugie.~- Jak to? I w drugim
 83 11|            Nikodem domyślał się, że teraz dowie się nareszcie o celu
 84 11|     stanowiska i takiej forsy, żeby teraz wleźć do kryminału? O, nie!~
 85 11|        kozła z twarzą ludzką.~Dyzma teraz już nie miał wątpliwości:
 86 11|            praktykujących, jednakże teraz uznał za stosowne przeżegnać
 87 11|             wyciągnąć go tutaj, ale teraz?...~Kto wie, co te "pątniczki"
 88 11|              Zaniepokoiło go to, że teraz zjawiła się tylko panna
 89 11|        odmówiła:~- Nie, moja złota, teraz nie. Nie śpiesz się.~Zresztą
 90 11|         nisko ukłoniła się Dyzmie - teraz rozejdźcie się do swych
 91 11|          puszczając ręki Nikodema - teraz wejdź i zajmij swoje miejsce.~
 92 11|             i zajmij swoje miejsce.~Teraz Dyzma spostrzegł, że pani
 93 11|            Czarskie i reszta pań.~- Teraz spalcie kadzidła - rozkazała
 94 11|        największy.~W pokoju panował teraz pogwar stłumionych rozmów.
 95 12|            bez śladu, gdyby mógł on teraz odczytać myśli swego dawnego
 96 12|          pożałuję - mruknął Dyzma - teraz jeszcze jedno: ani słówkiem
 97 12|        Nikodem kiwnął głową.~- A wy teraz gdzie pracujecie?~- Ja -
 98 12| Krzepickiego - że ich rugnąłem, ale teraz gotowi mnie za ordynusa
 99 13|             ma kochany pan Nikodem.~Teraz wyjechał i właściwy powód
100 14|   kierownika tartaków koborowskich.~Teraz dopiero zrozumiał, że dzięki
101 14|            Marzyłem o tym od lat! I teraz nagle...ach, ja idiota,
102 14|          drzwi za sobą i chrząknął.~Teraz dopiero podniosła nań oczy
103 14|         klepnął się po kolanach - a teraz muszę już jechać. Do widzenia,
104 14|            dotychczas nie pomyślał. Teraz poczuł ostry głód. Kawa
105 15|             Sprawa była jasna.~Jest teraz w rękach Terkowskiego. A
106 15|            się potem.~- Bo jeżeliby teraz sprzątnąć Windera... Dałoby
107 15|         spędził bezsennie. Czuł się teraz przeraźliwie samotny i bezsilny.
108 15|        dadzą święty spokój. Nie mam teraz głowy do tego.~- Wyzdrowieje
109 15|            myśleć o tym... Byle nie teraz. Koborowo... Jechać... Wszystkie
110 15|           domy i gdyby udało mu się teraz jakoś z Zakonu wykręcić,
111 16|           roli.~Niewątpliwie trzeba teraz zrzec się prezesury banku.
112 16|        Terkowski. Zacisnął szczęki. Teraz już dobrze zdawał sobie
113 16|        chciał. Bał się ich. Bał się teraz bardziej niż wówczas, gdy
114 16|          czapki.~- No i co... co on teraz będzie robił?~- A co to
115 16|      załatwiona i koniec. Co cię to teraz obchodzi?~- Jednak on był
116 16|       Zaniepokoiło to Dyzmę. A może teraz rozmyśli się?... Może, poczuwszy
117 16|        nastrojony żartobliwie. E... teraz już wiem: z tą mandoliną
118 16|             na dole.~- Mowy nie ma. Teraz już mowy nie ma. Szkoda
119 16|             dużo próżniaków. Ja ich teraz wezmę do galopu.~- Kochanie,
120 17|            wydał się jej mniejszym. Teraz, gdy ze wszystkich stron
121 17|          jej rękę.~- Nie, Nineczko, teraz pójdziemy do mnie.~- O nie,
122 17|                Więc dobrze, ale nie teraz.~- Teraz.~- Nie. Jutro.
123 17|            dobrze, ale nie teraz.~- Teraz.~- Nie. Jutro. Powiemy,
124 17|          Odnalazła go nareszcie. O, teraz już jej nie ucieknie. Pewna
125 17|              co mówiłem! Rozumiesz? Teraz żenię się i wybij sobie
126 17|        głowę zawracał. Nie takie ja teraz mam kobiety.~- Żenisz się
127 17|            kochaj, mam to gdzieś. A teraz odczep się, bo nie mam czasu.
128 17|           dla nawiązania stosunków.~Teraz marzeniem jego, do którego
129 17|          chwalił się i pokazywał. A teraz szykuje się do obrobienia
130 17|             mówi prawdę.~- Gdzie on teraz jest ten Dyzma?~- W banku.~-
131 18|      unieważnienie małżeństwa Niny.~Teraz, gdy już je miał w ręku,
132 18|       widocznie uspokoiła się.~Miał teraz w ręku dokument otwierający
133 18|     dorzuciła Nina - przeprosili go teraz. On jest całkiem niewinny.
134 18|           jest samobójstwo! Jak to? Teraz, w najgorszej koniunkturze,
135 18|     koniunkturze, sprzedawać zboże. Teraz, kiedy z góry wiadomo, że
136 18|          panie Krzepicki, niech pan teraz weźmie maszynistkę i podyktuje
137 19|      niedawna chętnie go atakowały, teraz wysoko podnosiły jego zalety,
138 19|      przecie tylko dla siebie. Lecz teraz, gdy uświadomiła sobie,
139 19|          prywatnym człowiekiem...~- Teraz jest - wtrąciła Nina.~-
140 19|               wtrąciła Nina.~- Ach, teraz, teraz. Co znaczy teraz.
141 19|        wtrąciła Nina.~- Ach, teraz, teraz. Co znaczy teraz. Na mieście
142 19|             teraz, teraz. Co znaczy teraz. Na mieście wszyscy mówią,
143 19|             samej, że zapomni, lecz teraz przekonała się, że pamięta.
144 19|          mną. To ci świetnie zrobi. Teraz na Sycylii jest wiosna...~
145 20|           notował treść przemówień, teraz szybko przepisał dedykację
146 21|            zamknął drzwi za Dyzmą i teraz dopiero Ponimirski spostrzegł
147 21|         niby dlaczego? Jak jesteśmy teraz szwagrami... Właśnie powinniśmy
148 21|                Będę.~- No, klawo, a teraz nazwij mnie po imieniu.~-
149 21|       idiotyczne imię.~- Nikodem.~- Teraz już wiem... Nikodemie.~-
150 21|           za mąż! Stary ośle!... No teraz szybko pakuj rzeczy!~- Pakować,
151 22|           wsi to nieoceniona rzecz. Teraz rozumiem, dlaczego dawniej
152 25|          twoim zdaniem kto powinien teraz zostać premierem?~- Czy
153 25|      urzędniczyna z Łyskowa, mógłby teraz kierować losami wielkiego
154 25|            z powątpiewaniem.~- Niby teraz? Przecie tyle tych kryzysów,
155 25|        kolegów oksfordzkich zajmuje teraz w angielskim życiu publicznym
156 25|         wojewoda Szejmont. - Jeżeli teraz odmówił, widocznie ma jakieś
157 25|             me wytrzymał. Śmiał się teraz zataczając się na krześle.~-