Rozdzial

  1 1 |            drogi, nie żaden Łysków. Tu trzeba elegancko, panie
  2 1 |        panie Dyzma, po próżnicy pan tu bruki zbija, mówiłam panu.
  3 1 |        sagan na ogniu zaczęła:~- Bo tu, w Warszawie, to i ludzie
  4 1 |             się do czytelni, lecz i tu ledwie przezimował, bo już
  5 1 |            Obibruk, lajtuś! Bić się tu jeszcze będzie?! Patrzcie
  6 1 |          Proszę, pan będzie łaskaw, tu na razie przekąski.~Nie
  7 1 |          samo nazwisko (a może jest tu w Warszawie jaki krewny?);
  8 1 |            i tak bardzo się cieszy, tu prawie nikogo nie zna, to
  9 1 |            zamienić, a nawet miałby tu specjalny interes, dlatego
 10 2 |           tego już jestem za stary. Tu trzeba kogoś energicznego,
 11 3 |           zamiast twardych ławek są tu sprężynowe kanapy, po drugie,
 12 3 |           drogi pan woli zamieszkać tu, w pałacu, czy też w pawilonie
 13 3 |         ubranie i buty.~- Psiakrew! Tu ci samemu palcem ruszyć
 14 3 |       jeszcze przed wielu laty były tu dzikie wertepy, dworek,
 15 3 |          wdzięczność niewieścia. Ja tu, panie, na głowie stawałem,
 16 3 |          sam siebie nabrał... Jakby tu sobie poradzić? Szlag może
 17 3 |         podobne ścieżki i dróżki.~- Tu i zabłądzić łatwo - pomyślał
 18 3 |           jest w północnej stronie.~Tu i ówdzie pod wielkimi drzewami
 19 3 |       Podobno ten łajdak sprowadził tu pana, bo pan jest jakąś
 20 3 |           Niech pan jutro przyjdzie tu o tej porze. Przyjdzie pan?~-
 21 4 |           Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla podtrzymania
 22 4 |             i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
 23 4 |           się panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus! Szukaj
 24 4 |         wzbudzasz. Ale to drobiazg. Tu sprawa jest ważniejsza.
 25 4 |             pan wszystko ciotce, że tu nade mną się znęcają, że
 26 4 |            Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe instrukcje.
 27 5 |           Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla podtrzymania
 28 5 |             i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
 29 5 |           się panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus! Szukaj
 30 5 |         wzbudzasz. Ale to drobiazg. Tu sprawa jest ważniejsza.
 31 5 |             pan wszystko ciotce, że tu nade mną się znęcają, że
 32 5 |            Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe instrukcje.
 33 6 |         deszczu szkliły się jeszcze tu i ówdzie małe szybki wody,
 34 6 |             się, że pana pułkownika tu znajdę...~- Brawo! Świetny
 35 6 |            na górę do swego pokoju. Tu przypomniał się mu list
 36 6 |         taki rejwach i hałas, jakby tu nie o jedną lewą nogę chodziło,
 37 6 |        spojrzała na intruza.~- Nikt tu od pani pieniędzy nie chce,
 38 6 |           na garbatego. Diabli mnie tu przynieśli. Widać ciotka
 39 6 |       przedstawił pułkownik - zaraz tu przyjdzie i nasz kochany
 40 6 |            Warszawy.~- Prześpię się tu u Wacka, pa, Nikodemciu,
 41 6 |            odebranie mu Koborowa. I tu zaczynają się trudności.
 42 7 |           Zalewasz się po nocach, a tu ziemia pod nogami się pali!~-
 43 7 |     Szanowny pan pozwoli ze mną. To tu, na pierwszym piętrze. Nikodem
 44 7 |            ulice były niemal puste. Tu i ówdzie spotykał śpieszących
 45 7 |         zbożowego. Nie wiedział, co tu minister miał na myśli,
 46 7 |        poleceniem od ministra. Zęby tu zaraz przyszedł, bo nie
 47 8 |        spostrzegł, że musiała zajść tu jakaś awantura.~- Co wam
 48 8 |      sprzątnąć dwa zbędne nakrycia.~Tu Kunicki zaczął szczegółowo
 49 8 |           swoim bacznym okiem rzuci tu i ówdzie. Zawsze co dwie
 50 8 |            Mniejsza o to. Przyszłam tu, by dowiedzieć się, czy
 51 8 |         zechcę! Rozumie pani? Co mi tu pani ma do gadania! Przygryzła
 52 8 |      mężczyzny na samotność tak jak tu, w Koborowie. O, ja rozumiem
 53 8 |             rozumiem, że pan chce i tu mieć kobietę, ale nie rozumiem,
 54 8 |           nią nic nie będzie.~- Oni tu wszyscy fiksum dyrdum -
 55 8 |         wełnistym mchem.~- Ślicznie tu, prawda? - zapytała Nina.~-
 56 8 |       bardzo. Wie pan, że Żorż jest tu, w Koborowie...~- Tak?...~-
 57 8 |        powiedzenia. Może posiedzisz tu, a my się przejdziemy?~Nina
 58 9 |             usłuchała rozkazu.~- Co tu było? - zapytał Kunicki
 59 9 |             Warszawie? Ninuś będzie tu strasznie tęsknił. Cóż ja
 60 9 |       przytomny. Przecie z tego, co tu napisali, on nie mówił ani
 61 9 |            mówił ani jednego słowa! Tu były wydrukowane zdania,
 62 9 |             kawy powiedział:~- A ja tu przyszedłem z propozycją.
 63 9 |             do Krzepickiego, lecz i tu zawsze starał się być tajemniczym.~
 64 9 |         przystanął i zapytał:~- Cóż tu u was słychać w Koborowie?~-
 65 9 |          były otwarte okna. Nie był tu jeszcze nigdy i z ciekawością
 66 9 |          była otwarta.~- Co też ona tu ma? - pomyślał i odsunął
 67 9 |            snu i sprzeczki z Kasią. Tu zatrzymał się, gdyż znowu
 68 9 |         interesami i obiecał często tu zaglądać.~- I ja bardzo
 69 9 |             nie to... Siądźmy sobie tu... Tak cię kocham za to,
 70 9 |            się. Istotnie zbyt długo tu siedzi. Ostatecznie jest
 71 10|       zameldował:~- Panie prezesie, tu jakiś Bączek czy Boczek
 72 10|            po chwili odezwał się:~- Tu mówi prezes Banku Zbożowego
 73 10|         Ponimirskich, którą wszyscy tu dobrze znali. W pewnym momencie
 74 11|           wypada?~- Wypada. Nic już tu ważnego nie ma, a wnioski
 75 11|           na rogatce. Zaczynała się tu droga prosta jak strzała
 76 11|            krajach takie loże są, a tu dotychczas nie. Loża ma
 77 11|           Zatem żegnamy, zostawiamy tu pana samego. O siódmej,
 78 11|        wzdrygnął się: przedstawiono tu kozła o dwunastu rogach,
 79 11|            będą Wielkim Trzynastym.~Tu dowiedział się, że wybraniec
 80 11|           krzywdę zrobić... Przecie tu powiedziane, że za zdradę
 81 11|           że wśród tylu kobiet jest tu jedynym mężczyzną - wszystko
 82 12|            i przeszedł do łazienki. Tu, spojrzawszy w lustro, aż
 83 12|     powłócząc nogami zszedł na dół. Tu czekała nań pani Koniecpolska,
 84 12|       zawołał pułkownik - zaszedłem tu do ciebie, bo przyszło mi
 85 12|               Włoch, Tracco... Nie, tu u mnie siedzi mój przyjaciel,
 86 12|             sobie wyżeł i patrzy, a tu z Ogrodu Saskiego pędzi
 87 12|           fabryki. Jednostajne mury tu i ówdzie dzielił wysoki
 88 12|          uchylił zielonego kretonu.~Tu było więcej osób, a orkiestra
 89 13|            swoją pościel i będziesz tu spał na otomanie.~- Jak
 90 14|          pani domu.~Dla nich bywało tu poza literatami sporo młodzieży
 91 14|    miesiącami.~- Nie ma strachu, bo tu obejdzie się bez rozwodu.
 92 14|         oczy paszport austriacki.~- Tu cię mam, bratku.~Paszport
 93 14|        widzisz, bo widzisz... jakby tu powiedzieć, zbliżają się
 94 14|        wrócili do banku, czekał już tu Kunicki. Jego ruchy, wyraz
 95 15|        Ignacego i poszedł do banku. Tu ostentacyjnie zlustrował
 96 16|           za to płaci się, żebyście tu żarli?! Woźny! Gdzie jest
 97 16|            do fabryki. Praca wrzała tu w pełni. Robotnicy witali
 98 16|             milczeniu.~- Przyjedzie tu pan Krzepicki, którego wziąłem
 99 16|           nie mamy o czym gadać, ja tu zwołałem panów nie na rozmówki.
100 16|       między nami mówiąc, nie widzę tu miejsca na obrazę. Co tu
101 16|            tu miejsca na obrazę. Co tu gadać: on jest znakomity
102 17|          zabłysły łzy.~- Jeszcze mi tu wyć zaczniesz, no mówię
103 17|           cudzoziemca, który nie ma tu żadnego znaczenia, że prezesowi
104 17|       najmniejszych wątpliwości, że tu o niego właśnie chodzi.~
105 17| powinszowania. Za miesiąc będę znał tu każdą trocinę i każdy kamyczek.
106 17|       trocinę i każdy kamyczek. Ale tu wszyscy boją się Pana Prezesa
107 17|      Wspólnej?~- Tak.~- A wiesz, że tu żartów nie ma? Jeżeli zełgałaś,
108 17|   koniecznie obudzić. Ważna sprawa. Tu dyżurny przodownik Kasparski.~
109 17|        Dyzmą?~- Jestem. Kto mówi?~- Tu mówi komisarz Jaskólski.
110 17|        stanął policjant.~- Dawać ją tu.~- No, więc widzisz, całe
111 17|               Nie śpiewaj, aniołku, tu nie opera!~- Za co mnie
112 18|       fintifluszki nie czas. To, co tu gada się, to wszystko do
113 19|       zaprowadziła do swego pokoju. Tu z całym poczuciem wielkości
114 19|          znakomitego męża stanu! Co tu jest do ukrywania?! Rozchorowałabym
115 19|           Nie pytasz mnie, skąd się tu wzięłam?~- W Koborowie podano
116 19|               powiedziała Nina - on tu był aresztowany, oskarżony
117 19|         mniejsza o to. Przyjechałam tu, by cię zabrać. Musisz pojechać
118 19|           Nie, Kasiu, nie mogę...~- Tu niebo wisi nad głową jak
119 19|            Domyślił się, że musiała tu zajść jakaś awantura, i
120 19|   zmitygować go Nina.~- Po co panią tu diabli znowu przynieśli?
121 21|   nadjeżdżających tłum ciekawych.~I tu prezesa Dyzmę powitały okrzyki:~-
122 23|             wioślarskie.~- Ślicznie tu u państwa - mówili wszyscy
123 24|             wioślarskie.~- Ślicznie tu u państwa - mówili wszyscy
124 25|             sprawie miałem zaszczyt tu przybyć - skłonił się doktor
125 25|           panie prezesie. Przybywam tu z polecenia pana prezydenta
126 25|    przechodził w ręce człowieka, co tu gadać, wielkiego człowieka!~
127 25|          odpowiedzialne stanowisko. Tu nie jakiś tam bank, to całe
128 25|              A po drugie, dobrze mi tu w Koborowie.~Nina rozpromieniła