Rozdzial

  1 1 |              to jest zawsze rada, że on, Kunicki, zaciągnął niespłacony
  2 1 |              nie przypuszczałem. Czy on zawsze jest taki?~- Zawsze -
  3 2 |              za robienie tego, czego on, Dyzma, on, Nikodem Dyzma,
  4 2 |      robienie tego, czego on, Dyzma, on, Nikodem Dyzma, choćby na
  5 3 |              też Kunicki pamięta, że on ma tym pociągiem przyjechać.~
  6 3 |             po to go zaangażował, by on u ministra wyrobił te różne
  7 4 |           wyglądali tak obok siebie: on, mały, irytująco ruchliwy
  8 4 |           szykuje. Czy pan wiesz, że on nam Koborowo wydarł?~- Nic
  9 4 |             Nina zostanie jego żoną, on przepisze na nią tytuł własności
 10 4 |            ale Kunika nienawidzi, bo on podobno strasznie maltretował
 11 5 |           wyglądali tak obok siebie: on, mały, irytująco ruchliwy
 12 5 |           szykuje. Czy pan wiesz, że on nam Koborowo wydarł?~- Nic
 13 5 |             Nina zostanie jego żoną, on przepisze na nią tytuł własności
 14 5 |            ale Kunika nienawidzi, bo on podobno strasznie maltretował
 15 6 |            zaczął go czytać. Brzmiał on, jak następuje:~Kochana
 16 6 |            proszę naradzić się, gdyż on także ma w Warszawie ogromne
 17 6 |              jak Boga kocham. Jak to on powiedział o panu? Zaraz,
 18 6 |             Terkowskiego objechał?~- On, on - potwierdził Wareda -
 19 6 |         Terkowskiego objechał?~- On, on - potwierdził Wareda - morowy
 20 6 |              musiał w duchu, że jest on przystojny, a może nawet
 21 6 |              Bo ja wiem... Wariat to on jest, ale może by potrafił
 22 6 |               To jest pan Krzepicki. On miał stajnię wyścigową,
 23 7 |              to samo powiedziałem, a on na to: "pieniędzy? Nie trzeba
 24 7 |            trzeba pieniędzy, powiada on, to niepoważna przeszkoda.
 25 7 |             wypytywać o szczegóły, a on powiada, że nie jest fachowcem,
 26 7 |           powiedzieć.~- Mnie?~- Tak. On do ciebie ma sentyment.~-
 27 7 |     sentyment.~- Czekaj no, więc jak on proponuje?~Ulanicki ponownie
 28 7 |               obmyślić, opracować. I on jest zdania, że pomysł zasługuje
 29 7 |              do niego zadzwonić.~- A on jeszcze jest w Warszawie?~-
 30 7 |              tartakom koborowskim... On nienawidzi Kunickiego i
 31 7 |           zapamiętał zapewnienia, że on, Dyzma, nie będzie pominięty
 32 8 |        Kobieta i tak na mnie leci, a on jeszcze ją popycha.~Usiadł
 33 8 |           nienawiści i pogardy, lecz on tego nie spostrzegł i dodał:~-
 34 8 |          obiad gadał i gadał! O czym on nie gadał! Wszystkimi językami!
 35 8 |         słuchają, zwłaszcza panie! A on czaruje i czaruje.~- Znam
 36 8 |             wybuchnęła śmiechem.~- A on co? - zapytała.~- On? Zamilkł
 37 8 |               A on co? - zapytała.~- On? Zamilkł z miejsca i więcej
 38 8 |            powodu... Tym bardziej że on od czasu swej choroby stał
 39 9 |            zamkniętym gabinecie. Ani on, ani ona nikomu nic o tym
 40 9 |               posiedzenie, na którym on, Nikodem Dyzma, siedział
 41 9 |              z tego, co tu napisali, on nie mówił ani jednego słowa!
 42 9 |         kapelusz w ręku, podczas gdy on, Nikodem, miał nakrytą głowę.
 43 9 |      Wandryszewskiego, ale przecie i on sam będzie musiał coś robić,
 44 9 |         wiesz, widziałem wczoraj, że on żalu do ciebie nie ma.~-
 45 9 |             wścibstwem Krzepickiego. On sam zresztą zaprzyjaźnił
 46 9 |         jeden! Pół godziny czekam, a on w kredensie. Bydlę nieskrobane!
 47 9 |     sugestionować. Kasia powiada, że on jest brusque i trywialny.
 48 9 |         nerwem i niemal każda myślą. On tak mało mówi, tak mało
 49 9 |          mózgu. Kasia twierdziła, że on nie jest kulturalny.~Nieprawda.
 50 9 |           gratulacyjną. Boże, gdybyż on przyjął propozycję Leona
 51 9 |              cała noc. Boże! Przecie on teraz może stać się bogaty!!!~
 52 10|            tam wstęp nieograniczony. On to codziennie przedkładał
 53 10|       poszczególnych szefów działów, on referował korespondencję,
 54 10|        okręgu, pies nie człowiek, to on doszperał się jakichś nieporządków
 55 10|              tajemniczą siłą, której on, Krzepicki, me zna i nie
 56 10|         odkryciu. Mianowicie lansuje on hasło: mówmy z cudzoziemcami
 57 10|             jakiegoś lichwiarza, jak on się nazywa?~- Kunicki -
 58 10|           poseł Laskownicki.~- Z kim on tam rozmawia? - zapytała
 59 10|      dorzuciła panna bez brwi.~- Czy on rzeczywiście wywodzi się
 60 11|            przyglądały się Dyzmie, a on im. Wyglądały na przystojne,
 61 11|            pan - wielkim Trzynastym. On będzie rządził w Loży trzema
 62 11|            bowiem do przekonania, że on najbardziej godny jest tej
 63 11|              i głębokiego umysłu. Że on tylko może sprawiedliwie
 64 11|                Przemówił, jest... To On!... - ozwały się głosy.~-
 65 11|               zawyła panna Stella. - On przybył! Chwała Ci, chwała.
 66 12|           pod pańskim adresem, że to on panu pokaże i tak dalej...
 67 12|               Panie Krzepicki, jakby on znowu przyszedł, wpuść go
 68 12|        znikłby bez śladu, gdyby mógł on teraz odczytać myśli swego
 69 12|               Jak?... Wacek, jak się on nazywa?~- Włoch, Tracco...
 70 12|     gwizdaniem galerii.~- Ach, jakiż on jest piękny, ten Mulat -
 71 12|        zaczął nacierać mu kark.~- Co on robi? - zapytała panna Marietta.~
 72 12|           Marietta i zakryła oczy.~- On go zamorduje - przeraziła
 73 13|      bandytów do mordu!~Zresztą czyż on, Dyzma, winien jest śmierci
 74 14|             z Czerpakiem zjawiał się on w banku i zdawał Dyzmie
 75 14|         wahaniem - ale będzie jasne. On stary, a przed nami życie...
 76 14|              się na taką propozycję: on zrzeka się wszelkich pretensji
 77 14|           wyjeżdża. Panie Nikodemie, on wcale nie miał zamiaru wyjechać.
 78 14|        rozległ się dzwonek.~- Bydlę, on sądem straszy, tfu! - splunął
 79 15|            się z wyraźną ironią.~- A on dobrze pana prezesa pamięta.
 80 16|              Powiedz, powiedz... czy on... czy on... od razu się
 81 16|             powiedz... czy on... czy on... od razu się zgodził?
 82 16|              czapki.~- No i co... co on teraz będzie robił?~- A
 83 16|             teraz obchodzi?~- Jednak on był moim mężem...~- A ja
 84 16|             znowu zostanie sama, gdy on pojedzie do Warszawy.~-
 85 16|           Kiedyś mi nadskakiwał. Ale on dawniej nie miał najlepszej
 86 16|           nie? A ty nie chcesz, żeby on administrował?~- Cóż znowu!
 87 16|         kierownik gorzelni - przecie on z nas chce szpiegów zrobić!~-
 88 16|          pójdę do dymisji.~- Przecie on nas potraktował jak sołdatów.~-
 89 16|              Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie zmusza do szpiegowania.~-
 90 16|              na obrazę. Co tu gadać: on jest znakomity mąż stanu,
 91 17|   restauracji. O siódmej zjawiał się on sam i jechali do teatru
 92 17|        Zaczęła niepokoić się: a może on dziś nie przyjdzie?... Jednakże
 93 17|           nim tańcował! Ale widzisz, on mi nawala w parafię.~- Niby
 94 17|    aresztować?... Czort jego wie, co on za ptaszek, obieżyświat,
 95 17|            przed wszelkim złem... O, on to potrafi, jak nikt inny.
 96 17|             zapytał flegmatycznie.~- On w maju jeszcze zakatrupił
 97 17|              że mówi prawdę.~- Gdzie on teraz jest ten Dyzma?~-
 98 17|             widziałam, jak wchodził. On ze stróżem ma sztamę. Policjant
 99 17|      Poczekaj.~- Dobrze.~Usiadła. O, on ją popamięta!~Nikodem leżał
100 18|                przeprosili go teraz. On jest całkiem niewinny. Dyzma
101 19|                dorzucił drugi. - Już on wie, co robi! Poranna prasa
102 19|        Przecie to jej Nikodem, jakiż on wielki! Czuła do siebie
103 19|       słyszałaś - powiedziała Nina - on tu był aresztowany, oskarżony
104 19|   przyjdziesz do przeświadczenia, że on nie jest godzien ciebie...
105 19|            sobie sprawy z tego, czym on jest dla kraju i społeczeństwa,
106 19| społeczeństwa, jaki to...~- Ach, cóż on mnie obchodzi - przerwała
107 23|          niemal zapomniał, że to nie on jest właścicielem Koborowa.
108 24|          niemal zapomniał, że to nie on jest właścicielem Koborowa.
109 25|          zaszczytu, jaki go spotkał. On, Nikodem Dyzma, mizerny
110 25|       widzicie? Źle powiedziałem, że on was za nos wodzi! To wy