Rozdzial

2001 16|                  zejdzie - przekomarzała się.~- To ja pójdę na górę.~-
2002 16|              zamknięte na klucz - śmiała się, ocierając policzek o jego
2003 16|                 jedenastej, gdy rozstali się i Dyzma poszedł do sypialni
2004 16|               kasę. Na półkach piętrzyły się stosy banknotów. Wziął jedną
2005 16|               Grube miliony.~Rozbierając się, starał się wyobrazić sobie,
2006 16|                  Rozbierając się, starał się wyobrazić sobie, jak będzie
2007 16|                 gdy ten zaczął tłumaczyć się, że wystygłaby, ryknął:~-
2008 16|                knajpa? Urzędnicy zerwali się na równe nogi.~- Co to za
2009 16|                moda! Czy wam za to płaci się, żebyście tu żarli?! Woźny!
2010 16|                głowy, w którym przejawia się cała nieufność, hardość
2011 16|                  chcę, żebyś ty zajmował się gospodarstwem. Po naszym
2012 16|                 Już zrobiłem - roześmiał się.~- Jak to?~- Zaangażowałem
2013 16|               Krzepicki, znasz go, zdaje się?~- Jak to? Zyzio? Zyzio
2014 16|                tak dalece nie interesuję się tymi sprawami i tak gruntownie
2015 16|                 i tak gruntownie na nich się nic znam.~Zaczęli schodzić
2016 16|               nic znam.~Zaczęli schodzić się oficjaliści i służący zameldował
2017 16|                  kancelarii, znajdującej się tuż za gabinetem, kilkunastu
2018 16|              pani Nina Kunicka, rozwodzi się z mężem i dlatego odebrała
2019 16|                 ja zapowiadam, że ceckać się nie będę. Wiecie pewno z
2020 16|               pysk. Powtarzam, że ceckać się nie lubię. Podniecał się
2021 16|                 się nie lubię. Podniecał się własnymi słowami i mówił
2022 16|                  nie zabawa. U mnie musi się tyrać, bo za próżniactwo
2023 16|                 machlojce, jeżeli dowiem się, że kto z was robi na lewo!
2024 16|               panów zauważył, że szykuje się jaki kant, rozumiecie, to
2025 16|                rodzony ojciec, ale nabić się w butelkę nie dam. To wszystko.
2026 16|                 kroków naprzód i odezwał się:~- Panie prezesie...~- No,
2027 16|                  nie na rozmówki. A komu się co nie podoba - wolna droga.
2028 16|                   Tylko radzę zastanowić się! O posadę dziś nie tak łatwo.
2029 16|                 Ładna historia - odezwał się jeden z zebranych.~-- Ależ
2030 16|                wyjście: gremialnie podać się do dymisji.~- Byle tylko
2031 16|               dodał weterynarz. Posypały się pytania pełne oburzenia.
2032 16|               nami Wersalu, nie ma czemu się dziwić. Zresztą to nie zebranie
2033 16|                kwestiach etyki - oburzał się główny buchalter.~- Przepraszam
2034 16|                   Kto panu każe zgłaszać się po nagrodę? - zirytował
2035 16|                  po nagrodę? - zirytował się Taniewski.~- A poza tym,
2036 16|                  tyle! Tylko bałwan daje się okradać. Cóż myślicie, gdyby
2037 16|      Niewątpliwie ma pan rację - odezwał się jeden głos. Przytwierdził
2038 16|                  by dał spokój, że jakoś się ułoży, że o posadę trudno.
2039 16|                ja tam nie przyzwyczaiłem się do takiego systemu pracy.
2040 16|                Nie potrafię.~Rozchodzili się z wolna. Za ostatnim zamknęły
2041 16|              wolna. Za ostatnim zamknęły się drzwi. Na nie malowanych
2042 17|              przed niechybnym uduszeniem się.~Codziennie od południa
2043 17|                 od południa rozpoczynała się pielgrzymka pań i panów
2044 17|              miło jest im bardzo znaleźć się w rym domu, który swoją
2045 17|          poinformowane, było pytanie: co się stało z tym Kunickim?~Wiedziano
2046 17|            wyjechał za granicę i zgodził się na unieważnienie. Ale dlaczego?
2047 17|                  a prezesa Dyzmy nikt by się nie odważył.~Pani Koniecpolska,
2048 17|              która spróbowała, opierając się na - jak sądziła - upoważniającym
2049 17|         Trzypromiennej Gwiazdy, skarżyła się później:~- Wyobraźcie sobie,
2050 17|          większego zmartwienia!~Bal udał się znakomicie, chociaż jego
2051 17|                  jak szybko zorientowała się - zawdzięczała wielkiej
2052 17|               Każdy człowiek, zbliżający się do niej, uważał za swój
2053 17|               jednak, w Koborowie, wydał się jej mniejszym. Teraz, gdy
2054 17|                 zachwytu, gdy przekonała się, że zbyt nisko oceniała
2055 17|                   Tryb życia Niny ułożył się, pomimo swojej atrakcyjności,
2056 17|           restauracji. O siódmej zjawiał się on sam i jechali do teatru
2057 17|         odprowadzał ją do domu i żegnali się w bramie, natomiast w drugim -
2058 17|         natomiast w drugim - kino kończy się znacznie wcześniej niż teatr -
2059 17|                   Gdy samochód zatrzymał się przed domem pani Przełęskiej,
2060 17|          obchodzi?~- Nie, nie - upierała się.~- Na chwilę, na pół godzinki -
2061 17|                  nie kochasz? Przytuliła się do mego i szepnęła:~- Więc
2062 17|                idziemy do kina.~Skrzywił się i chciał jeszcze nalegać,
2063 17|           zadzwoniła i w bramie rozległy się kroki stróża.~Szybko pocałowała
2064 17|               domu, lecz zaraz zatrzymał się i zawrócił ku Kruczej. W
2065 17|                 palcem na taką, która mu się podoba.~Zapłacił, wbrew
2066 17|                  po trzeciej, gdy zaczął się ubierać, wyjął dwadzieścia
2067 17|             Gdzieś na samym końcu paliła się żarówka.~Gruba baba, właścicielka
2068 17|                końcu korytarza otworzyły się drzwi - ktoś wychodził.~
2069 17|                możesz zamknąć?!~Obejrzał się. Istotnie w ciemnym korytarzu
2070 17|                  ktoś stał. Gdy odwrócił się tak, że na jego twarz padło
2071 17|                podłogę.~- Nooo.... Czego się rzucasz, frajerze?! - powiedziała
2072 17|           wzruszyła ramionami. Zamachnął się i uderzył ją w twarz tak
2073 17|                 tak silnie, że wywróciła się i głową stuknęła o ścianę.~-
2074 17|              Dawaj! Cholero! - zamachnął się znowu. Zakryła twarz łokciem.
2075 17|             chustka do nosa. Przyglądała się mu w milczeniu.~- Uu...
2076 17|                 Na ulicy z rzadka paliły się latarnie.~Dorożki ani śladu.
2077 17|               iść pieszo. Mróz zwiększył się, śnieg pod nogami skrzypiał.
2078 17|                  Marszałkowską, obejrzał się. Po drugiej stronie w odległości
2079 17|                wygraną, gdyż odwróciwszy się przy Nowogrodzkiej, zobaczył
2080 17|                   Stróż otworzył i nisko się ukłonił.~- O której wrócił
2081 17|            dziewczyny, która przyglądała się im przez okratowanie bramy.
2082 17|                   I nagle wszystko stało się jasne. Zupełnie jasne. Nikodem,
2083 17|                  Zbożowy.~A może wkręcił się tam na woźnego? Ale chyba
2084 17|                może u wylotu ulicy ukaże się policja? O, wówczas dobrze
2085 17|              wrócić... Dobrze mu powodzi się, futro ma... A wtedy jechał
2086 17|                 Łuckiej, nawet nie śniło się jej, że ten Dyzma to taki
2087 17|            kożuch chmur, gdy zdecydowała się odejść. Zimno było. Gdy
2088 17|             aresztowany, a może udało mu się zbiec.~Odetchnęła z ulga.
2089 17|              ulga. Kołowrót drzwi kręcił się nieustannie. Wchodzili i
2090 17|                  raz po raz zatrzymywały się samochody. Chyba podkop
2091 17|                latarni z białych stawały się czarnymi.~Zaczepiono ją
2092 17|                 głową.~Zaczęła niepokoić się: a może on dziś nie przyjdzie?...
2093 17|               kamienicę, w której mieści się bank.~Wychodził z niej Nikodem
2094 17|                 eleganckiej pani. Śmieli się do siebie.~Dziewczyna ukryła
2095 17|                siebie.~Dziewczyna ukryła się za występem muru. Przeszli
2096 17|           natomiast zobaczyła, że wzięli się pod ręce.~- To taki!... -
2097 17|                   Ale dlaczego - zrodził się płomyk nadziei - dlaczego
2098 17|        pierwszorzędni chłopcy napraszali się... Musi wrócić...~Nikodem
2099 17|              znawcę kobiet, jednak mylił się, twierdząc, że tylko brunetki
2100 17|            usłyszał swoje imię.~Odwrócił się. Przed nim stała Mańka.~-
2101 17|                 tobą nie brałem. Mało co się mówi.~- Widzisz... ja ciebie
2102 17|                 ciebie kocham. Roześmiał się głośno.~- Wielkie mecyje!
2103 17|                za każdym razem rzygać mi się chce z obrzydzenia.~- Dobrze,
2104 17|                 śmiechem. Przyglądała mu się z niepokojem.~- Czego się
2105 17|                się z niepokojem.~- Czego się śmiejesz?~- Śmieję się,
2106 17|             Czego się śmiejesz?~- Śmieję się, bo durna jesteś. Wybij
2107 17|                   Czy już ci nie podobam się?~- A odczep się, Mańka,
2108 17|                  podobam się?~- A odczep się, Mańka, pókim dobry.~- A
2109 17|                   Rozumiesz? Teraz żenię się i wybij sobie ze ba, żebym
2110 17|              teraz mam kobiety.~- Żenisz się z tą, coś z nią szedł?~-
2111 17|                to gdzieś. A teraz odczep się, bo nie mam czasu. Znowu
2112 17|                ze mną na noc...~Uczepiła się nadziei, że zdoła go jeszcze
2113 17|                  Ojej! Nudzisz.~Pochylił się ku mej i cmoknął w policzek.
2114 17|                   Mańka wszakże nie dała się tym zbyć i objąwszy szyję
2115 17|                  Ta Mańka, która zjawiła się nagle ni z tego, ni z owego...
2116 17|                  w ogóle jakim prawem go się czepia?!... No oczywiście,
2117 17|                     No oczywiście, kocha się i w gruncie dobra dziewczyna,
2118 17|                że już więcej nie ośmieli się.~W mieszkaniu powietrze
2119 17|                 perfumami Niny. Rozebrał się i chciał położyć się do
2120 17|            Rozebrał się i chciał położyć się do łóżka, gdy przypomniał
2121 17|             kończył właśnie, gdy rozległ się dzwonek telefonu. Podniósł
2122 17|            przyjazdu pani Niny - skarżył się pułkownik - wcale cię me
2123 17|           godzinami przy stoliku i zalać się na trupa - nie. Jeżeli dawniej
2124 17|                 małżeństwa Niny posuwała się szybko. Największe ułatwienie
2125 17|            Nieobecność Krzepickiego dała się jednak odczuwać Nikodemowi
2126 17|              wobec wszystkich zachwycała się wielkimi zmianami na awantaż
2127 17|         rozkwitasz w oczach! Nina śmiała się później, opowiadając to
2128 17|                  ją całkowicie. A bawiła się tym lepiej, że miała ogromne
2129 17|          wielbicieli.~Wśród nich znalazł się i taki, na którego Dyzma
2130 17|                  tamtego, ile zachowanie się Niny. Wyróżniała go aż nazbyt
2131 17|        Konstancin czy Milanówek. Nazywał się Hell, Oskar Hell. Mówił
2132 17|                Mówił o sobie, że urodził się w Rosji, a Dyzmę nazywał
2133 17|                  od czasu gdy dowiedział się, że jest oksfordczykiem.
2134 17|                  bardziej że nie starała się swej sympatii dla tego przybłędy
2135 17|               odpowiedzi jednak nie mógł się doczekać.~Tymczasem Oskar
2136 17|           Tymczasem Oskar Heli zadomowił się w Warszawie na dobre. Nawiązał
2137 17|                od tego obieżyświata, bał się jednak postawić przed nią
2138 17|                  Kasi Kunickiej.~Okazało się, że Heli znał ją dobrze,
2139 17|              znał ją dobrze, że spotykał się z nią często w Davos, Cannes
2140 17|             czasu, gdyż oboje interesują się telepatią i wymieniają na
2141 17|             miała dotychczas pojęcia, co się z Kasią dzieje, a lubiła
2142 17|                  mogła obojętnie odnieść się do tej niespodzianki.~Naturalnie
2143 17|              możesz tak mówić - oburzała się - pan Oskar Jest prawdziwym
2144 17|         natychmiast. Postanowił poradzić się Waredy i tegoż dnia umówił
2145 17|               Waredy i tegoż dnia umówił się z nim na kolację.~Po pierwszej
2146 17|              draba po gębie i jak będzie się stawiał, para pistoletów
2147 17|                    Pojedynek? - skrzywił się Dyzma.~- No, pewno. Ja ci,
2148 17|                 postąpić? Dyzma podrapał się w podbródek.~- Żeby może
2149 17|                      No tak - zastanowił się Wareda - możliwe. Można
2150 17|               jego hotelu, ale jak okaże się, że jest w porządku, będzie
2151 17|                to jest sposób. Aresztuje się go, zrobi się rewizję, puści
2152 17|                  Aresztuje się go, zrobi się rewizję, puści się o tym
2153 17|                 zrobi się rewizję, puści się o tym wzmiankę do gazet,
2154 17|                  gazet, a później faceta się przeprosi i wypuści.~- No,
2155 17|            szpiegostwo? Dyzma zastanowił się i odparł po pauzie:~- Chyba
2156 17|                Jarca.~Wieczorem spotkali się już we trójkę. Przed Jarcem
2157 17|             Zresztą Jarc nie interesował się nimi. Wystarczyło mu w zupełności
2158 17|           podnieconym nastroju. Nie mógł się doczekać pism popołudniowych
2159 17|                  na ulicę, by dowiedzieć się, czy jeszcze nie wyszły.~
2160 17|                  wzmiance nie było - jak się ułożyli - podane całkowite
2161 17|                na ukłony, po czym zabrał się do czytania listów. Między
2162 17|             żadna opozycja nie spotkałem się ani z sabotażem. Już po
2163 17|                  Już po trochu orientuję się w interesach. Koborowo to
2164 17|            kamyczek. Ale tu wszyscy boją się Pana Prezesa jak ognia!
2165 17|             radzę zbytnio nie przejmować się. Ale ostrożność nie zawadzi
2166 17|            zawadzi nigdy. Toteż zdaje mi się, że najlepiej będzie powiedzieć
2167 17|              może kipnąć. Gdy dowiedział się, że Kunickiego diabli wzięli,
2168 17|               parku. Oczywiście zaziębił się. Latał po parku i krzyczał
2169 17|                 Przełęskiej, że zaprasza się do niej na obiad.~Gdy przyszedł,
2170 17|               być pewnym. A taki wydawał się sympatyczny facet.~- Ale
2171 17|              rzekł krótko Dyzma.~Zaczęła się rozmowa o Hellu, przy czym
2172 17|              szczegóły z jego zachowania się, które od dawna wyglądały
2173 17|               każdej strony.~Przyglądała się Dyzmie. Wełniste włosy,
2174 17|            rozstawione nogi.~- Zdawałoby się, zwykły człowiek - myślała -
2175 17|                 Podano do stołu. Toczyła się zwykła rozmowa o niczym.~
2176 17|              obiedzie na chwilę znaleźli się sami, szepnęła Dyzmie:~-
2177 17|                 Afrykankę", która kończy się aż po północy.~- Przebiegła
2178 17|            Zawrócił ku domowi.~Znajdował się zaledwie kilkanaście metrów
2179 17|              kamienicy, w której mieścił się bank, gdy ujrzał Mańkę.
2180 17|             czekała na niego.~Nastroszył się. Chciał przejść, udając,
2181 17|                   Nikodem... Nie gniewaj się... Ale ja bez ciebie żyć
2182 17|            dziwka, byle szmata przyczepi się i napastuje. Taki pośmieciuch!~-
2183 17|              Pchnął ją tak, że zatoczyła się i upadła na stertę brudnego
2184 17|                  szmata...~Nagle zerwała się i pogroziła pięścią w kierunku
2185 17|              Prawie biegła.~Nie zawahała się, gdy stojący przy wejściu
2186 17|               podnosząc oczu. Rozejrzała się. Byli sami.~- Wsypać chcę
2187 17|              forsy zagrabił. Sam chwalił się i pokazywał. A teraz szykuje
2188 17|               pokazywał. A teraz szykuje się do obrobienia banku na Wspólnej.~
2189 17|                Banku? Kto taki?~- Nazywa się Dyzma. Nikodem Dyzma.~-
2190 17|                 tym wiesz?~- Wiem.~- Jak się nazywasz?~- Mańka Barcik.~-
2191 17|                    Powiadasz, że szykuje się na bank na Wspólnej?~- Tak.~-
2192 17|               aresztu.~- Wiem.~Przyjrzał się jej. Była spokojna. Z zaciętego
2193 17|                  dłuższej chwili odezwał się komisarz. Przodownik zameldował
2194 17|                ciemnym gabinecie potknął się o krzesło.~- Halo!~- Czy
2195 17|                 Co za sprawa?~- Zgłosiła się do komisariatu prostytutka,
2196 17|          komisarz. - To gadzina! Uśmieje się pan prezes, ale ona twierdzi,
2197 17|                 Kiedy ona gwałtem upiera się przy swoim zeznaniu i żąda,
2198 17|                 spokój.~- Ba! Nie zgodzi się. Zacięta bestia.~- No, to
2199 17|                sposoby.~- Aha! - połapał się komisarz. - Będzie załatwione,
2200 17|            komisarzu.~Komisarz rozpłynął się w podziękowaniach i kładąc
2201 17|                kryminał. Komisarz zerwał się na równe nogi i zaczął krzyczeć
2202 17|               pokoju. Wreszcie zatrzymał się przed Mańką.~- No? Cofniesz?~-
2203 17|        dostojników państwa nie kalkuluje się.~- Rozkaz, panie komisarzu.~
2204 17|            towarzystwo, to może zabawimy się w piłeczkę? Panieneczka
2205 17|                otworzyła oczy. Domyśliła się, że z niej kpią. Chciała
2206 17|           Walasek następnemu. Zataczając się, wpadała w coraz to inne
2207 17|              Początkowo nie wydawało jej się to rzeczą zbyt przykrą,
2208 17|                 w piersi i plecy stawały się coraz gwałtowniejsze. Uczuła
2209 17|                  głowy, torebka wymknęła się z ręki i stuknęła o podłogę,
2210 17|           jedynym ratunkiem jest uczepić się jednego z policjantów tak
2211 17|               Jednakże na próżno starała się co zrobić. Chciała upaść,
2212 17|                  oddech.~- No, rozbieraj się panieneczko - zawołał Walasek.~-
2213 17|               zapytała Mańka.~- Będziemy się kochać - roześmiał się Walasek -
2214 17|          Będziemy się kochać - roześmiał się Walasek - no prędzej!. Ponieważ
2215 17|             rzucił o ziemię.~- Rozbieraj się, kiedy ci mówię!~Zaczęła
2216 17|                przerażeniem przypatrując się tym przygotowaniom. Wiedziała,
2217 17|           wykręconego prześcieradła lały się strugi brudnej wody. Trzęsła
2218 17|             strugi brudnej wody. Trzęsła się z zimna, pomimo to dotknięcie
2219 17|                                   Wlokła się długo, bardzo długo. Słońce
2220 17|                 było na ulicy. Zataczała się i potykała. Przechodnie
2221 17|           potykała. Przechodnie oglądali się za nią. Jakaś starsza pani,
2222 18|                 smaku, słowem, odznaczał się tymi samymi cechami, co
2223 18|               przed biurkiem, przyglądał się mu z szacunkiem i z uwagą
2224 18|             uprzedzić pana, że podejmuję się sprawy jedynie pod warunkiem
2225 18|                 żyją. Adwokat uśmiechnął się blado.~- Istotnie, a chyba
2226 18|             ostatnich dniach wszystko mu się dobrze składało. Mańka całkowicie
2227 18|            szczęście widocznie uspokoiła się.~Miał teraz w ręku dokument
2228 18|         otwierający mu możność ożenienia się z Niną i wyjazdu z Warszawy.~
2229 18|               ważną, gdyż we środę miało się odbyć posiedzenie komitetu
2230 18|                Częstokroć i sam zdobywał się w ostatnich czasach na wypowiadanie
2231 18|                  czasach na wypowiadanie się w różnych kwestiach, gdy
2232 18|                wypadku wszystko odbywało się w ścisłej tajemnicy.~U pani
2233 18|                zaś Nina była blada.~- Co się stało? - zapytał zdziwiony.~-
2234 18|             panie prezesie - denerwowała się pani Przełęska - niech pan
2235 18|                  spochmurniał i nasrożył się.~- Ach - gestykulując mówiła
2236 18|               otwarte. Toteż gdy rozległ się dzwonek, pani Przełęska
2237 18|        westchnęła Nina.~Nikodem odwrócił się i udawał, że przygląda się
2238 18|               się i udawał, że przygląda się bibelotom w serwantce. W
2239 18|        uśmiechniętej twarzy i uśmiechnął się jeszcze szczerzej.~Krzepicki
2240 18|                  Rad jestem, że zgadzamy się. No, panie Krzepicki, niech
2241 18|                ekonomicznego miało odbyć się o siódmej, mieli zatem godzinę
2242 18|                  że Nina będzie upierała się przy przetranslokowaniu
2243 18|               wsadzić do Tworek. Obawiał się tylko, by nie zaczął go
2244 18|             rodzaju obawami nie zdradzał się. Ten zaś był zdania, że
2245 18|          zaspokoić życzenia Niny. Jeżeli się okaże, że Żorż jest nie
2246 18|               nie do zniesienia, umieści się go w jakimś sanatorium.
2247 18|                   spode łba przyglądając się prezydującemu premierowi,
2248 18|    zlombardowanego zboża. Tymczasem może się poprawić koniunktura międzynarodowa
2249 18|              filologiem, na ekonomii zna się o tyle, o ile go mogło nauczyć
2250 18|              odrzucony, stanowczo podaje się do dymisji.~Z kolei premier
2251 18|       niespodziewanego i nie zawiedziono się. Gdy premier zwrócił się
2252 18|                 się. Gdy premier zwrócił się doń z uśmiechem, zapytując
2253 18|                 nie czas. To, co tu gada się, to wszystko do chrzanu.
2254 18|                 do chrzanu. Ja ograniczę się do przeczytania mojej deklaracji.~
2255 18|            czytania wśród zebranych dało się zauważyć poruszenie, gdy
2256 18|                   minister skarbu zerwał się wzburzony, gestykulując
2257 18|          zapewniał, że w zasadzie zgadza się na wniosek?~Dyzma poczerwieniał.~-
2258 18|               Przełęskiej - i tak podaję się przecie do dymisji.~- Ale
2259 18|                   Jaki huczek? - zdziwił się Nikodem.~- No w prasie.
2260 18|               pewną myśl! - No?~- Zdarza się wyśmienita dla pana okazja.
2261 18|             Mianowicie zaraz jutro podać się do dymisji.~- Ee... nie
2262 18|                nie warto, chciałem podać się do dymisji przed ślubem.
2263 18|                puścić. I tak przeciągnie się, a profit moralny dla pana
2264 18|                  powodów. Wówczas stanie się jasne, że wobec uchwalenia
2265 18|   odpowiedzialności.~- Aha - zorientował się Dyzma.~- Widzi pan, panie
2266 18|               stronie.~Nikodem roześmiał się i klepnął Krzepickiego po
2267 19|                  Krzepickiego sprawdziła się o tyle, że nazajutrz w większości
2268 19|            większości dzienników ukazały się wzmianki, lecz bardzo mgliste
2269 19|               jest nieodwołalne. Zgodził się napełnienie swych funkcji
2270 19|              zamierzonej dymisji.~Odbyło się to tuż przed godziną pierwszą,
2271 19|                 nerwowo, ręce trzęsły mu się jak galareta. Co kilka zdań
2272 19|                 gospodarczych, że zrodzą się niebezpieczne dla państwa
2273 19|           Roztocki. Jednocześnie odezwał się telefon: prezesa Dyzmę wzywano
2274 19|           ustąpienia. Za tę cenę godzono się nawet na zanulowanie uchwały
2275 19|            zmieniam. W poczekalni zebrał się tłum dziennikarzy. Wyszedł
2276 19|                  jest? Otóż tak, podałem się do dymisji.~- A z jakich
2277 19|                 Poranna prasa aż jarzyła się od sensacyjnych tytułów.
2278 19|           ukochana ojczyzna, zawstydziła się swoich egoistycznych pragnień,
2279 19|        Nikodemowi, że gotowa jest wyrzec się Koborowa i zamieszkać w
2280 19|             wymaga. Może za rok znajdzie się ktoś, kto będzie mógł zastąpić
2281 19|            zyskałby,~- Więc?~- Nie znasz się, Nineczko, na polityce.
2282 19|                 że taki człowiek znalazł się na twej drodze!~Zaczęto
2283 19|                że pragnie, by ślub odbył się skromnie i cicho w koborowskim
2284 19|                 Ninuś, to nonsens chować się z tym ślubem. Więcej niż
2285 19|             prezes absolutnie nie zgodzi się na twój zamiar. Jakże można?!
2286 19|             Właśnie twój ślub musi odbyć się w Warszawie, z pompą, z
2287 19|              ukrywania?! Rozchorowałabym się, gdybyście inaczej postanowili.
2288 19|                  Brawo, brawo - cieszyła się pani Przełęska - oto mądre
2289 19|            prezes tak postanowi. Urządzi się później wielkie przyjęcie...
2290 19|                    Trudno, Ninuś, musisz się liczyć z tym, że twój narzeczony
2291 19|                ma rację. Przyjęcie zrobi się.~Nina potulnie zgodziła
2292 19|                   Nina potulnie zgodziła się. Skoro Nik tego sobie życzy,
2293 19|               czoło i potarł dłonie. Bał się jak ognia samej myśli wyjazdu
2294 19|                 gdzie od razu ujawniłaby się jego nieznajomość obcych
2295 19|      niemiecczyzny, jakimi od biedy mógł się posługiwać, nie dałby sobie
2296 19|                 stanął służący i zwrócił się do Niny:~- Proszę jaśnie
2297 19|           zapomni, lecz teraz przekonała się, że pamięta. Jakżeby zapomnieć
2298 19|             zamknęła...~- Nie przywitasz się ze mną? - Kasia zrobiła
2299 19|              przy Ninie. - Może gniewasz się, że przyjechałam? Nina oprzytomniała.~-
2300 19|              Kasiu, bynajmniej... Bardzo się cieszę. Kasia ujęła jej
2301 19|                Nie, tak oficjalnie witać się z tobą nie potrafię. Otoczyła
2302 19|              przywarła do jej ust. Stało się to tak nieoczekiwanie, że
2303 19|                miała czasu na odsunięcie się. Dopiero po chwili uwolniła
2304 19|               Dopiero po chwili uwolniła się od uścisku i szepnęła z
2305 19|                  papierosa i przyglądała się w milczeniu Ninie.~- Dużo
2306 19|                    Nie pytasz mnie, skąd się tu wzięłam?~- W Koborowie
2307 19|             siebie zadowolony - zdziwiła się Kasia.~- Nie wiem, czy słyszałaś -
2308 19|         wiadomości o tobie... Rozwodzisz się z tym starym łajdakiem?~-
2309 19|            spokój temu. Więc? Rozwodzisz się?~- Tak, a właściwie już
2310 19|             pojąć. Skąd to bydlę zdobyło się na tyle szlachetności. Ale
2311 19|               wiosna...~Nina uśmiechnęła się blado.~- Nie, Kasiu, nie
2312 19|              głową jak groźba, tam jarzy się uśmiechem...~- Za miesiąc
2313 19|                cicho Nina.~Kasia zerwała się z miejsca i rozgniotła papierosa
2314 19|                  sobie sprawy z tego, co się ze mną dzieje? Czy nie masz
2315 19|               uczucia?! Pomyśl, zastanów się!...~- Nie męcz mnie, Kasiu,
2316 19|                   odłóż ten ślub, zlituj się nade mną!... Na pół roku,
2317 19|       zaprzeczyła ruchem głowy.~- Mylisz się, to ja nie jestem jego warta.
2318 19|               Błagam...~- Kasiu, uspokój się, co ty robisz, Kasiu, opamiętaj
2319 19|                 robisz, Kasiu, opamiętaj się. W przyległym pokoju rozległy
2320 19|               przyległym pokoju rozległy się kroki. Kasia ciężko podniosła
2321 19|                   Kasia ciężko podniosła się z podłogi. Leniwym ruchem
2322 19|               Stała chwilę, przyglądając się Ninie, gdy drzwi się otworzyły
2323 19|        przyglądając się Ninie, gdy drzwi się otworzyły i wszedł Nikodem.
2324 19|        spostrzegł bladość Niny. Domyślił się, że musiała tu zajść jakaś
2325 19|          ironicznym śmiechem i odwróciła się doń plecami.~Drzwi za nią
2326 19|                 Nikodem.~Nina rozpłakała się. Nie mógł się z nią dogadać
2327 19|                 rozpłakała się. Nie mógł się z nią dogadać i zły chodził
2328 19|          Przełęska, lecz szybko wycofała się, sądząc, że trafiła na scenę
2329 19|             pewnym czasie Nina uspokoiła się, lecz nic nie chciała powiedzieć.
2330 20|                  stoły i krzesła, zebrał się cały personel banku.~Na
2331 20|             rozmowy, gdy drzwi otworzyły się szeroko i wszedł pan prezes.~
2332 20|               prezes.~Sto par oczu wpiło się z zaciekawieniem w jego
2333 20|         prawdziwym ojcem i - nie chwaląc się - niejeden pod moją ręką
2334 20|                  moją ręką sporo nauczył się. Nie wiem jeszcze, kto będzie
2335 20|               sercem do was przywiązałem się.~Wyjął chusteczkę i głośno
2336 20|          rozesłać do prasy.~Sam śpieszył się bardzo, gdyż musieli jeszcze
2337 20|                 musieli jeszcze przebrać się we fraki, by zdążyć na pożegnalny
2338 20|                   Dyzma tymczasem żegnał się z urzędnikami, wszystkim
2339 20|             Ministrów Nikodem dowiedział się, że przygotowano dlań niespodziankę:
2340 20|        niespodzianką.~Po bankiecie odbył się raut, na który przybyło
2341 20|           silnego człowieka, usuwającego się z życia publicznego z racji
2342 20|                do siebie na wieś i biorę się do gospodarki. Oczywiście
2343 21|               Auta i karety zatrzymywały się przy czerwonym chodniku
2344 21|                  żyje!~Nikodem zatrzymał się na stopniach i kłaniał się
2345 21|               się na stopniach i kłaniał się cylindrem na wszystkie strony.~
2346 21|                  poważnym obliczu zjawił się dobrotliwy uśmiech. Tłum
2347 21|         narzeczonego omal nie rozpłakała się ze wzruszenia.~- Widzisz -
2348 21|           Alejach.~Tymczasem niekończący się sznur pojazdów przewiózł
2349 21|                życzenia od niekończącego się korowodu gości. Przy obiedzie
2350 21|              czasu, tak że bal rozpoczął się dopiero o jedenastej. Pan
2351 21|           sukcesów łyskowskich, dzielili się spostrzeżeniami w rodzaju:~-
2352 21|              sobie młody małżonek i bawi się tańcem.~- Ba, dlaczego nie
2353 21|            tańcem.~- Ba, dlaczego nie ma się bawić? Żona jak cacko, a
2354 21|                którym młoda para udawała się do Koborowa.~Większość towarzystwa
2355 21|                  Nina i Nikodem kłaniali się, stojąc w otwartych oknach,
2356 21|         otwartych oknach, z oddalającego się peronu powiewało ku nim
2357 21|                Czym?...~Dyzma zastanowił się i podrapał się w podbródek.
2358 21|                zastanowił się i podrapał się w podbródek. Absolutnie
2359 21|                  zmartwienia?!... Zwarli się w pocałunku.~Drogę od stacji
2360 21|             ogromne.~Gdy w oddali ukazał się pociąg, gwar rozmów ucichł
2361 21|           nieuwagi maszynisty, zatrzymał się znacznie poza środkiem peronu,
2362 21|                dziewczynką przegalopować się, by zdążyć na czas wysiadania
2363 21|                ja, i moja żona postaramy się, żeby nikt z was nigdy nie
2364 21|           sąsiednich wagonów przyglądali się z zaciekawieniem tej scenie,
2365 21|                   Bóg wie dlaczego, darł się na całe gardło:~- Wiwajt,
2366 21|             podróży państwo młodzi czuli się zmęczeni i poszli spać stosunkowo
2367 21|                 do pawilonu, by rozmówić się z Żorżem i zaproponować
2368 21|           Ponimirskiego.~A nuż wścieknie się i zacznie sypać!~Dlatego
2369 21|             zacznie sypać!~Dlatego kazał się obudzić o ósmej.~Nie zawiódł
2370 21|             obudzić o ósmej.~Nie zawiódł się. Zajrzawszy do sypialni
2371 21|                  sypialni żony przekonał się, że jeszcze śpi. Zresztą
2372 21|                  wcześnie.~Nikodem ubrał się prędko, zapowiedział służbie,
2373 21|               będzie jadł śniadanie, gdy się pani obudzi, i poszedł do
2374 21|               Żorżem. Jednakże zbliżając się do pawilonu uczuł, że traci
2375 21|                Nikodem.~- A! - roześmiał się hrabia. - Mój szanowny kolega!
2376 21|             łóżku. Ponimirski przyglądał się mu z jadowitym uśmiechem.
2377 21|              chorował?~- Dziękuję. Niech się kolega o moje zdrowie nie
2378 21|              troszczy.~- Ja nie troszczę się jak kolega - wypalił Dyzma -
2379 21|             jesteśmy szwagrami. Ożeniłem się z pańską siostrą.~Ponimirski
2380 21|        najwyższymi sferami, ktoś ośmiela się powiedzieć coś tak obelżywego?...
2381 21|                tak obelżywego?... Zerwał się z miejsca, z całej siły
2382 21|                ma. Powiadam, że ożeniłem się z pańską siostrą. Przedwczoraj
2383 21|              siostrą. Przedwczoraj odbył się nasz ślub. Co hrabia o tym
2384 21|             Dyzma groźnie - radzę liczyć się ze słowami!~Ponimirski zamilkł.~-
2385 21|           dziękuj! Bo ja nie będę znęcać się nad panem tak jak pański
2386 21|            pierwszy szwagier. Przeniesie się pan do pałacu i będzie pan
2387 21|          przyjmować...~Ponimirski ożywił się.~- Mówi pan serio?~- Zupełnie
2388 21|                     Jakie? - zaniepokoił się Ponimirski. - Więc przede
2389 21|                nieprawda. Żorż roześmiał się.~- Zatem ludzie wierzą w
2390 21|               angielsku.~- Ja? - oburzył się Ponimirski. - Ja mam chamów
2391 21|              przygryzł wargi i rozpłakał się.~- Brutus, Brutus - mówił
2392 21|                    zgryźliwie uśmiechnął się Ponimirski. - Czy pan jednak
2393 21|          oczekiwaniu Ponimirski ucieszył się.~- Naprawdę? To ciekawe.
2394 21|           uderzenia, ale nie zdarzyło mi się widzieć. Wie pan co? Zadzwonię
2395 21|                 tylko. No więc? Zgadzasz się?~Ponimirski rozpaczliwym
2396 21|                  czaszka.~Dyzma podniósł się i spojrzał na zegarek.~ ~-
2397 21|                     Nic! Nie! Ja zgadzam się na wszystko.~- Zgadzasz
2398 21|                  na wszystko.~- Zgadzasz się?~- Tak.~- I nie rozpuścisz
2399 21|                usiadł na dywanie i śmiał się długo, sam nic wiedząc z
2400 21|                 drzwi, Ponimirski rzucił się nań z pięściami:~- Czemuś
2401 21|                paniczu!~- Przeprowadzamy się.~- Dokąd?~- Do pałacu!~
2402 22|         pryncypała.~Musiał od razu wziąć się do wielkiej roboty, gdyż
2403 22|               którzy zresztą me martwili się z tego powodu. Dnie i tygodnie
2404 22|                 gra w bilard.~Nina czuła się zupełnie szczęśliwa. Wprawdzie
2405 22|            szczęśliwa. Wprawdzie rodziły się w niej od czasu do czasu
2406 22|                zaś w ciągu dnia nasuwały się jej powątpiewania i przypuszczenia,
2407 22|                   Toteż małżeństwo czuło się dobrze i zapowiadało się
2408 22|                 się dobrze i zapowiadało się trwale. Po dwóch miesiącach
2409 22|                 poświęcał nauce. Zamykał się w bibliotece z Ponimirskim
2410 22|                Wkrótce w Koborowie utarł się termin dla godzin spędzanych
2411 22|          Nikodema w bibliotece. Nazywało się to, że pan dziedzic "pracuje
2412 22|           Ponimirski szybko przystosował się do swej nowej roli i zachowywał
2413 22|                  nowej roli i zachowywał się w sposób nie dający Nikodemowi
2414 22|               bywały wypadki, że wyrywał się z jakimś dwuznacznym słowem
2415 22|          śmiechem, lecz zaraz opanowywał się i cichł pod groźnym spojrzeniem
2416 22|                  otoczenia, wkrótce stał się ulubionym tematem anegdotek
2417 22|               hrabiego". Krzepicki śmiał się z tego i nic sobie me robił
2418 22|                  wariat - mówił - zawsze się ubawię jego wybrykami. Na
2419 22|                 co zresztą powoli dawało się wyczuwać i w Koborowie.~
2420 22|          zamówieniami rządowymi. Mnożące się bankructwa raz po raz zarywały
2421 22|             okolicznym ziemiaństwem mógł się uważać za Krezusa. Im powodziło
2422 22|                 za Krezusa. Im powodziło się coraz gorzej. Doszło do
2423 22|                   szerokim echem zaczęły się rozchodzić pogłoski, że
2424 22|      niewypłacalność podatników składały się na obraz groźnego niebezpieczeństwa.
2425 22| niebezpieczeństwa. Dzienniki przepełniły się wiadomościami o bankructwach,
2426 22|    niezadowolenia rósł w kraju, kierując się przeciw rządowi. Coraz głośniej
2427 22|            kryzysowi.~Tymczasem zbliżały się żniwa i nad państwem zawisła
2428 23|             szeroką rękę i lubił zabawić się. Gości zjechało się mnóstwo.
2429 23|              zabawić się. Gości zjechało się mnóstwo. Pierwsza przybyła
2430 23|                  z okolicy. Pałac zaroił się gośćmi, napełnił się gwarem
2431 23|              zaroił się gośćmi, napełnił się gwarem i ruchem. Nina była
2432 23|             wycieczek i zabaw, zajmowała się lustracją zapasów spiżarni
2433 23|               był zelektryzowany. Kręcił się wśród gości, bawił panie,
2434 23|                 stajnie i w ogóle starał się reprezentować. Poczuł się
2435 23|                się reprezentować. Poczuł się znowu wielkim panem i niemal
2436 23|               zmienił zwyczaju zamykania się w bibliotece. Przyczyniło
2437 23|                  bibliotece. Przyczyniło się to do tym większego poważania
2438 23|                Zresztą każdy robił co mu się podobało, przez cały dzień.
2439 23|               rzeczywiście wszyscy czuli się znakomicie. Palarnia została
2440 23|        sześćdziesiąt trzy.~Bal rozpoczął się o dziesiątej wieczorem,
2441 23|               spać, gdyż wieczorem miała się odbyć zabawa dożynkowa.~
2442 23|         powiedziała Nina.~- Tak, zgadzam się z panią, ale jednak prawdziwe.~-
2443 23|               jednak prawdziwe.~- A czym się to wszystko skończy - westchnął
2444 23|               Kto kogo wypiera - oburzył się Dyzma - przecie widzisz
2445 23|              urządzamy dożynki, a ludzie się cieszą. A jeżeli tam trocha
2446 23|                  rośnie. Ot co. Zawrócił się na pięcie i odszedł.~- Ma
2447 23|           ziemianin. Wojewoda uśmiechnął się pobłażliwie.~- Mój panie,
2448 23|                 Nina zawsze zastanawiała się nad tą niepokojącą melodią,
2449 23|               melodią, która przechowała się zapewne od tysięcy lat.
2450 23|                Indian.~Tymczasem korowód się zbliżył. Na czele szła rosła,
2451 23|                 piersiach, które zdawały się rozsadzać wyszywaną zgrzebną
2452 23|                 eugenicznym tak fatalnie się prezentuje, zobaczę coś
2453 23|                  arystokracja, zajmujemy się wyłącznie ulepszaniem rasy
2454 23|                  razie nie zrozumieliśmy się. Ja mówiłem o rodzie Ponimirskich,
2455 23|            monokl do kieszeni i odwrócił się od czerwonego jak burak
2456 23|                  chłodny i panie zaczęły się na to skarżyć, towarzystwo
2457 23|          towarzystwo z tarasu przeniosło się do pałacu. Pozostał tylko
2458 23|                do parku.~Ta nie opierała się panu dziedzicowi. A narzeczony
2459 23|         dziedzicowi. A narzeczony urżnął się z tego powodu do reszty.~
2460 23|               idiotę Ponimirskiego, stał się mimowolnym widzem pewnej
2461 24|             szeroką rękę i lubił zabawić się. Gości zjechało się mnóstwo.
2462 24|              zabawić się. Gości zjechało się mnóstwo. Pierwsza przybyła
2463 24|                  z okolicy. Pałac zaroił się gośćmi, napełnił się gwarem
2464 24|              zaroił się gośćmi, napełnił się gwarem i ruchem. Nina była
2465 24|             wycieczek i zabaw, zajmowała się lustracją zapasów spiżarni
2466 24|               był zelektryzowany. Kręcił się wśród gości, bawił panie,
2467 24|                 stajnie i w ogóle starał się reprezentować. Poczuł się
2468 24|                się reprezentować. Poczuł się znowu wielkim panem i niemal
2469 24|               zmienił zwyczaju zamykania się w bibliotece. Przyczyniło
2470 24|                  bibliotece. Przyczyniło się to do tym większego poważania
2471 24|                Zresztą każdy robił co mu się podobało, przez cały dzień.
2472 24|               rzeczywiście wszyscy czuli się znakomicie. Palarnia została
2473 24|        sześćdziesiąt trzy.~Bal rozpoczął się o dziesiątej wieczorem,
2474 24|               spać, gdyż wieczorem miała się odbyć zabawa dożynkowa.~
2475 24|         powiedziała Nina.~- Tak, zgadzam się z panią, ale jednak prawdziwe.~-
2476 24|               jednak prawdziwe.~- A czym się to wszystko skończy - westchnął
2477 24|               Kto kogo wypiera - oburzył się Dyzma - przecie widzisz
2478 24|              urządzamy dożynki, a ludzie się cieszą. A jeżeli tam trocha
2479 24|                  rośnie. Ot co. Zawrócił się na pięcie i odszedł.~- Ma
2480 24|           ziemianin. Wojewoda uśmiechnął się pobłażliwie.~- Mój panie,
2481 24|                 Nina zawsze zastanawiała się nad tą niepokojącą melodią,
2482 24|               melodią, która przechowała się zapewne od tysięcy lat.
2483 24|                Indian.~Tymczasem korowód się zbliżył. Na czele szła rosła,
2484 24|                 piersiach, które zdawały się rozsadzać wyszywaną zgrzebną
2485 24|                 eugenicznym tak fatalnie się prezentuje, zobaczę coś
2486 24|                  arystokracja, zajmujemy się wyłącznie ulepszaniem rasy
2487 24|                  razie nie zrozumieliśmy się. Ja mówiłem o rodzie Ponimirskich,
2488 24|            monokl do kieszeni i odwrócił się od czerwonego jak burak
2489 24|                  chłodny i panie zaczęły się na to skarżyć, towarzystwo
2490 24|          towarzystwo z tarasu przeniosło się do pałacu. Pozostał tylko
2491 24|                do parku.~Ta nie opierała się panu dziedzicowi. A narzeczony
2492 24|         dziedzicowi. A narzeczony urżnął się z tego powodu do reszty.~
2493 24|               idiotę Ponimirskiego, stał się mimowolnym widzem pewnej
2494 25|               podniecenie.~Gabinet podał się do dymisji i dymisja została
2495 25|                  Niejednemu z nich mogły się zachwiać szansę na utrzymanie
2496 25|              urzędu i polecił informować się o najdrobniejszych szczegółach
2497 25|              sytuacji. W jednym zgadzały się wszystkie: rząd upadł, gdyż
2498 25|           stanowisko premiera - wybijało się nazwisko generała Troczyńskiego,
2499 25|                podczas kolacji rozwinęła się dyskusja na temat wątpliwości
2500 25|                Wszystkie oczy skierowały się na Dyzmę. Ten zmarszczył