Rozdzial

  1 1 |           rozległ się głos kobiety:~- Niech no pan drzwi zamyka, bo
  2 1 |               tydzień nie złapie...~- Niech uważa - przerwał Dyzma -
  3 1 |          Nikodem przełknął ślinę.~ ~- Niech będzie za psie.~Nagle przypomniał
  4 1 |           Jeść, za wszelką cenę jeść! Niech sobie później wyrzucają
  5 1 |         szczerze Dyzma.~- Hę, hę, hę, niech się szanowny pan nie zapiera.
  6 2 |             czarodzieju, trzydzieści, niech będzie trzydzieści pięć
  7 2 |              zakładami przemysłowymi. Niech szanowny pan nie sądzi,
  8 2 |        Walenty nie pójdzie do roboty.~Niech chamy znają inteligencję -
  9 3 |             zaledwie kilkudziesięciu, niech stu złotych miesięcznie.
 10 3 |             to już panu Nikodemowi. A niech pan sobie wyobrazi, że Nina
 11 3 |           jeszcze mi scenę zrobiła. I niech pan sobie wyobrazi...~-
 12 3 |        nakładając czapkę - widzi pan, niech się pan nie zraża, ale między
 13 3 |             pomyślał: - To mocny łeb, niech tego starego diabli wezmą.
 14 3 |           drzemki, odprowadzę pana. A niech pan łaskawie zwróci uwagę
 15 3 |             wiele rzeczy opowiedzieć. Niech pan jutro przyjdzie tu o
 16 3 |           przyjdę.~- I jeszcze jedno. Niech pan, broń Boże, nie przyznaje
 17 4 |            bilard.~- Tak? To ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam -
 18 4 |            Ależ nie! To nie dla pana. Niech pan powącha! Bajeczne, prawda?~-
 19 4 |                  Chyba nie warto...~- Niech pan weźmie, to dobrze panu
 20 4 |       Najtrudniejszy jest karambol.~- Niech pan pokaże, jak się to robi.
 21 4 |        rozstawił bile i powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę
 22 4 |              mi dziedziną pana Dyzmy. Niech pan powie - chciała go sprowokować
 23 4 |              siłę niż ślamazarność.~- Niech się pan nie reklamuje -
 24 4 |            przed wyjazdem do Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe
 25 5 |            bilard.~- Tak? To ciekawe, niech mi pan powie... Przepraszam -
 26 5 |            Ależ nie! To nie dla pana. Niech pan powącha! Bajeczne, prawda?~-
 27 5 |                  Chyba nie warto...~- Niech pan weźmie, to dobrze panu
 28 5 |       Najtrudniejszy jest karambol.~- Niech pan pokaże, jak się to robi.
 29 5 |        rozstawił bile i powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę
 30 5 |              mi dziedziną pana Dyzmy. Niech pan powie - chciała go sprowokować
 31 5 |              siłę niż ślamazarność.~- Niech się pan nie reklamuje -
 32 5 |            przed wyjazdem do Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe
 33 6 |                  zdziwił się Dyzma.~- Niech się pan zwraca do jego szwagierka!
 34 6 |        chwyciła oburącz głowę.~_ Ach, niech pan wybaczy, mam dziś szaloną
 35 6 |           doprowadziła mnie do pasji, niech pan daruje!... Bardzo przepraszam.
 36 6 |      wiadomości w tych kwestiach.~- A niech szanowny pan raczy powiedzieć,
 37 7 |             muszę nienawidzić. Proszę niech Pan mi za złe nie bierze
 38 8 |              kochany panie Nikodemie! Niech pan sobie wyobrazi, że żona
 39 8 |       potrzeby obarczania moją pracą. Niech pan wypoczywa sobie i czuje
 40 8 |              Niny?~- Ja?...~- Proszę, niech pan nie stara się zbyć mnie
 41 8 |              też od niej brzydsza. O, niech pan patrzy...~Szybkimi ruchami
 42 8 |           brzegu, Nina powiedziała:~- Niech mi pan tego nie weźmie za
 43 8 |           może wpaść w czyjeś ręce.~- Niech pan nie zapomina, że jestem
 44 8 |            nic - upierał się Dyzma.~- Niech pan mnie nie podejrzewa
 45 8 |              dosięgnąć.~- No, proszę, niech pan odda.~- Nie oddam -
 46 8 |             Wie pan, panie Nikodemie, niech pan go lepiej nie odwiedza,
 47 9 |            pana bardzo za moją córkę. Niech pan o wszystkim zapomni.
 48 9 |              No, to dzięki Bogu. Tedy niech mnie pan zechce wysłuchać.
 49 10|            Boczka i powiedział:~- No, niech tam pana szlag trafi. Dam
 50 10|       Powiadam panu tipes-topes!...~- Niech się pan prezes nie gniewa,
 51 10|         zastanowił się i odparł:~- To niech się nauczy.~- Brawo, brawo -
 52 10|               niej, dodała szeptem: - Niech pan uważa, prezes Dyzma
 53 11|    Marczewskiego, by pana zastąpił, i niech pan wyjdzie.~- Czy to wypada?~-
 54 11|         rozumiem, o co pani chodzi.~- Niech się pan nie krępuje - uspokoiła
 55 11|                powiedziała brunetka - niech więc pan zaopiniuje, czy
 56 11|          zawołała:~- Ależ naturalnie! Niech Mistrz rozkazuje! Chociaż
 57 11|          usłyszeć decyzję ostateczną. Niech Mądrość Gwiazdy prostuje
 58 12|          większe. Muszą go słuchać, a niech na którą z nich tylko palcem
 59 12|              A to ładny majątek! Cóż, niech pan rozwiedzie Ninę z Kunickim
 60 12|               kotarę - gra Ambroziak? Niech pan powie, to mój kolega...~-
 61 12|           prezesie, to okropne...~- A niech i skręci mu kark! - odparł
 62 13|              ten zgodził się.~- Tylko niech pan nie wyjeżdża, bo jeżeli
 63 14|           tysięcy wystarczy...~- E... niech będzie sześć! Odbijemy to
 64 14|              Kochany panie Nikodemie, niech pan machnie się do Koborowa!
 65 14|          otworzył drzwiczki auta.~- A niech pan, kochany panie Nikodemie,
 66 14|              jest do drogi.~- Dobrze. Niech czeka.~Rzucił okiem na zegarek
 67 14|         podróży. A co do tej kwestii, niech pan postąpi, jak uważa za
 68 14|           Wszystko będzie dobrze.~- A niech pan prędko przyjeżdża.~-
 69 14|               istotnie myśli o tym.~- Niech pan prezes nie przypuszcza,
 70 14|               i paszport zagraniczny. Niech sobie jedzie na zbity łeb,
 71 14|            obawy te nie mają podstaw. Niech pan weźmie pod uwagę wpływy
 72 14|          cenię poparcie pana prezesa, niech świadczy fakt, że właśnie
 73 14|              drepcząc za Nikodemem.~- Niech Ignacy idzie sobie na miasto -
 74 15|            reszty zirytowało Dyzmę.~- Niech mi panie dadzą święty spokój.
 75 15|        wówczas w Warszawie me było.~- Niech pani wyprawi Terkowskiego
 76 15|              go już panem prezesem.~- Niech ich cholera weźmie - zaklął
 77 15|               to przez umartwienie?~- Niech pana szlag trafi - zirytował
 78 15|          jeszcze jeden dzień namysłu. Niech się pan nie obawia. Musi
 79 15| Koniecpolskiej i tak sprawę postawić.~Niech sobie zamęczają kogo innego.
 80 16|                proszę pana prezesa.~- Niech pan powie swemu dyrektorowi,
 81 16|              Kto ma zielono w głowie, niech sobie "wyciągnie konsekwencje",
 82 17|                  Nie warto. Najlepiej niech pan komisarz poradzi jej,
 83 17|                powiedziała z uporem - niech tam będzie i kryminał. Komisarz
 84 18|           Myślałem, że będzie tysiąc, niech dwa!...~- Panie prezesie,
 85 18|      denerwowała się pani Przełęska - niech pan sobie wyobrazi, że tego
 86 18|              dostanę ataku sercowego! Niech pan sobie wyobrazi, przed
 87 18|             się. No, panie Krzepicki, niech pan teraz weźmie maszynistkę
 88 21|            szeregach ktoś krzyknął:~- Niech żyje prezes Dyzma!~- Niech
 89 21|            Niech żyje prezes Dyzma!~- Niech żyje, niech żyje! - krzyknął
 90 21|           prezes Dyzma!~- Niech żyje, niech żyje! - krzyknął tłum. Wszystkie
 91 21|           zawachlowały nad głowami.~- Niech żyje! Niech żyje!~Nikodem
 92 21|            nad głowami.~- Niech żyje! Niech żyje!~Nikodem zatrzymał
 93 21|             Dyzmę powitały okrzyki:~- Niech żyje!~Nikodem był rozpromieniony,
 94 21|    pracownikom wypłacić gratyfikację. Niech tam mnie kosztuje.~Huragan
 95 21|             pan chorował?~- Dziękuję. Niech się kolega o moje zdrowie
 96 21|             zdrów!~- Pan odchodzi?... Niech pan jeszcze posiedzi, bo
 97 22|          królowie trzymali błaznów.~- Niech go cholera weźmie - odpowiadał
 98 23|             pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu,
 99 24|             pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu,
100 25|            głucho. - Panie Krzepicki, niech pan idzie ze mną.~Skierował
101 25|             pomysłów panu nie brak. I niech pan prezes sobie wyobrazi:
102 25|             efektownych posunięć... A niech jeszcze przyjdzie dobra
103 25|            załamując ręce Krzepicki - niech pani sobie wyobrazi, że
104 25|             Przełęska odezwała się:~- Niech pan wybaczy, panie dyrektorze,