Rozdzial

  1 1 |           czekał chłopiec z książką pod pachą. Właściwie nie była
  2 1 |        dziecko zaziębi. Burknął coś pod nosem, zdjął kapelusz, powiesił
  3 1 |         pracy, odkąd zamknięto bar "Pod Słońcem" na Pańskiej, gdzie
  4 1 |             Wzięła go dwoma palcami pod brodę, lecz szybko cofnęła
  5 1 |             po cztery, wziąwszy się pod ręce, chichotały i szeptały
  6 1 |    zaproponował papierosa i odeszli pod okno. Ledwie zdążyli zapalić,
  7 1 |            minister, wziąwszy Dyzmę pod ramię, rzekł wesoło:~- W
  8 1 |            Łucka++++ rozstawi sobie pod oknem. Jutro niedziela,
  9 1 |        Tymczasem Kunicki chwycił go pod ramię.~- Drogi panie, niechże
 10 2 |       kamizelkę z pieniędzmi wsunął pod poduszkę i zasnął niemal
 11 3 |   najmniejszym mebelku.~Wziął Dyzmę pod ramię i drepcząc przy nim,
 12 3 |          połysku włosy, jej zapięta pod szyję angielska bluzka z
 13 3 |             mógł. Myśli kłębiły się pod czaszką dokuczliwie, niemal
 14 3 |      północnej stronie.~Tu i ówdzie pod wielkimi drzewami znajdowały
 15 3 |         patrzące z jadowitą ironią. Pod ich spojrzeniem Dyzma zmieszał
 16 3 |        wytoczę proces, a Ninę wezmę pod osobistą kuratelę. Która
 17 4 |             nich. Kasia wzięła Ninę pod rękę i podała jej kwiaty
 18 4 |       którego będzie pan łaskawszy.~Pod jedwabistym meszkiem jej
 19 4 |             do owej kamiennej ławki pod starą lipą.~Nie mógł jej
 20 5 |             nich. Kasia wzięła Ninę pod rękę i podała jej kwiaty
 21 5 |       którego będzie pan łaskawszy.~Pod jedwabistym meszkiem jej
 22 5 |             do owej kamiennej ławki pod starą lipą.~Nie mógł jej
 23 6 |         rolników, a Terkowski kopie pod nim dołki wraz ze swoją
 24 6 |          które rozwiały się wszakże pod argumentem, że przecie wszystko
 25 7 |          się po nocach, a tu ziemia pod nogami się pali!~- Może
 26 7 |         Czuł, że grunt wzmacnia się pod jego nogami, że ci ludzie
 27 7 |            połowa twarzy ukryła się pod kołnierzem palta. Było już
 28 7 | przewlekanie spraw i odkładanie ich pod sukno, gdy zaś ten zasłaniał
 29 8 |            towarzystwa.~Wziął Dyzmę pod ramię i przeszli do jadalni,
 30 8 |       zachłannym rzutem zagarnął ją pod siebie.~Twarz Kasi owiał
 31 8 |           brutalny. Ale wyczuwa się pod nim głębię przemyśleń. Właśnie
 32 8 |     Kunickiego,~Dyzma podłożył ręce pod głowę i wyciągnął się na
 33 8 |              rząd kupuje zboże, ale pod warunkiem, że sprzedający
 34 8 |            spokojna... Wsunęła rękę pod ramię Nikodema.~- Kobieta
 35 9 |            go jednak niespodzianka: pod krótkim tekstem widniał
 36 9 |           poważnie. Ba! Imponująco! Pod fotografią podpis głosił:~
 37 9 |    nominację na jego prezesa.~Obok, pod sensacyjnym tytułem, obszerny
 38 9 |          miał nakrytą głowę. Podpis pod tym zdjęciem głosił:~Pan
 39 9 |            jak konchę. Kto wie, czy pod największym ciepłem promieni
 40 9 |            nie codzienne dowody, że pod szeroko sklepionym czołem
 41 9 |         kilku minutach zgodził się, pod tym jednak warunkiem, by
 42 9 |         światło i podciągnął kołdrę pod brodę.~Myśl o Ponimirskim
 43 9 |    ośmieliło. Cichutko wstał i idąc pod ścianą zbliżył się do drzwi.
 44 9 |             żeby zamieszkali gdzieś pod Warszawą. Nikodem mógłby
 45 10|            takiej parady? Jak byłem pod panem, panie ładny, to pan
 46 10|          doń i grubą pięść podniósł pod sam nos byłego szefa - tylko
 47 10|          niemiecku. Książę podniósł pod niebiosa geniusz gospodarczy
 48 10|            swój wywód i wziął Dyzmę pod rękę.~- Pozwoli prezes,
 49 11|     zapasowe koło i ustawić lewarek pod osią. Gdy już byli gotowi
 50 11|    natomiast pani domu wzięła Dyzmę pod rękę i zaprosiwszy przysadkowatą
 51 11|        trzypromienną złotą gwiazdą, pod którą nalepiony był napis
 52 12|    przeraził: blady był jak płótno, pod oczyma wystąpiły dwa sine
 53 12|            jakieś idiotyczne groźby pod pańskim adresem, że to on
 54 12|           był mandolinistą w barze "Pod Słoniem", często odwiedzał
 55 12|       knajpiarz.~- Jestem Pyzdraj. "Pod Słoniem" na Pańskiej grałem.~-
 56 12|         Wzięli swoje kufle i poszli pod okno.~- Ambroziak - zaczął
 57 12|          zawołał Dyzma, widząc, jak pod samym ciężarem Niemca Mulat
 58 12|    przeciwnika, a że ten trzymał go pod ramionami, stracił równowagę,
 59 12|           Tracco o lśniącej skórze, pod którą grały wielkie supły
 60 12|          ręce przesunęły się z tyłu pod ramionami Włocha i zwarły
 61 13|          potoczył się do rynsztoka.~Pod czaszką uczuł szum, w ustach
 62 13|          Koborowa? Wprawdzie pogoda pod psem, ale spokój, spokój.
 63 14|        nieznaczny dorobek literacki pod postacią czternastu powieści,
 64 14|        dobrze naładowanymi i niosąc pod pachą przynajmniej dwa tomy
 65 14|           racjonalizacji literatury pod hasłem selekcji nazwisk
 66 14|         Taka mała cholera - mruknął pod nosem - a tyle przez nią
 67 14|            Kunicka, Nina Kunicka...~Pod wekslami leżała plenipotencja,
 68 14|     więzienia za kradzież platerów. Pod nim leżała paczka listów,
 69 14|      zamknął ją na klucz i wziąwszy pod pachę obie odłożone teczki,
 70 14|            otworzył drzwi i Nikodem pod ulewnym deszczem przebiegł
 71 14|           podstaw. Niech pan weźmie pod uwagę wpływy w rządzie pana
 72 14|             chwilowy kaprys? Kaprys pod wpływem pańskiej intrygi...~-
 73 14|             Nina też będzie musiała pod przysięgą zeznać, że podpisała
 74 15|            mu rękę i lekko wziąwszy pod ramię, powiedział szeptem:~-
 75 15|           zaczął chodzić po pokoju. Pod czaszką myśli kręciły się
 76 15|                Nie każdemu. Jak kto pod ziemią ryje, jak świnia,
 77 15|          pomocy wymownego argumentu pod postacią stuzłotówki.~Dzięki
 78 15|             się na sto tysięcy, ale pod warunkiem wydania mu kompromitujących
 79 16|        Koborowem.~Na szczęście miał pod ręką Krzepickiego, który
 80 16|      wieczór zimowy, gdy załomotały pod kołami zwrotnice Koborowa.~
 81 16|             z całej ambicji skamleć pod innymi drzwiami o pracę.
 82 17|           Mróz zwiększył się, śnieg pod nogami skrzypiał. Przechodniów
 83 17|           śnieg, wielkie jego płaty pod światło latarni z białych
 84 17|            zobaczyła, że wzięli się pod ręce.~- To taki!... - powiedziała
 85 17|       wzrastał. Na dobitek nie miał pod ręka Krzepickiego, który
 86 17|     słuchawkę i wskazał Mańce ławkę pod ścianą.~- Poczekaj.~- Dobrze.~
 87 17|           że pan prezes robi podkop pod Bankiem Zbożowym.~- Co?...~
 88 17|         Zaczęła płakać. Chwycili ją pod ręce, zdjęli płaszcz, perkalową
 89 18|        podejmuję się sprawy jedynie pod warunkiem uznania mego normalnego
 90 18|             Pan prezes zechce wziąć pod uwagę, że żaden inny adwokat
 91 20|          nie chwaląc się - niejeden pod moją ręką sporo nauczył
 92 20|    publicznej wrażenia dymisji.~Już pod koniec bankietu wstał Ulanicki
 93 21|              I będą dawali mi konie pod wierzch?~- Wszystko. W ogóle
 94 21|            zęby wylecą.~Podsunął mu pod nos zaciśniętą pięść, lecz
 95 22|        zaraz opanowywał się i cichł pod groźnym spojrzeniem szwagra.
 96 23|  Ponimirskiego baron Rehlf wziął go pod ramię i rzekł półgłosem:~-
 97 23|            Kresach, gdzie chłopstwo pod względem eugenicznym tak
 98 23|             chwili wziął dziewczynę pod rękę i poprowadził do parku.~
 99 24|  Ponimirskiego baron Rehlf wziął go pod ramię i rzekł półgłosem:~-
100 24|            Kresach, gdzie chłopstwo pod względem eugenicznym tak
101 24|             chwili wziął dziewczynę pod rękę i poprowadził do parku.~
102 25|      westchnął Nikodem - że nie mam pod rękę mandoliny.~- Pan gra