Rozdzial

 1 1 |             jednej strony wydrukowano coś po francusku, z drugiej,
 2 1 |              dziecko zaziębi. Burknął coś pod nosem, zdjął kapelusz,
 3 1 |             do rodziny? Zawszeć tamuj coś dla pana znajdą.~- Przecie
 4 1 |           Jednocześnie namacał w niej coś nieznajomego. Jakby tektura...
 5 1 |          ministrze, było w tym słowie coś tak nierealnego, abstrakcyjnego,
 6 1 |          nierealnego, abstrakcyjnego, coś tak nieskończenie odległego
 7 2 |              pozazdroszczenia.~- Wiem coś o tym - potwierdził Dyzma -
 8 2 |           pana poznałem, od razu mnie coś piknęło, że Bóg mi cię zsyła.
 9 3 |        orzechowych oczu miało w sobie coś zadzierzystego. Dyzmę uderzył
10 3 |               głowy, że jednak trzeba coś dodać, żeby me wyglądać
11 3 |         podszedł do powoziku i zaczął coś mówić, lecz Kunicki mu przerwał:~-
12 4 |           będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić, nie lubię
13 4 |              proszę pana, niechże pan coś powie. Jeżeli o całości
14 4 |           jakaś bardzo cudza, i że ma coś dziwnie drapieżnego w intensywnym
15 4 |            Dobra myśl! Tymczasem może coś się zdarzy, coś się zmieni...~-
16 4 |        Tymczasem może coś się zdarzy, coś się zmieni...~- Tak - zdecydował -
17 5 |           będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić, nie lubię
18 5 |              proszę pana, niechże pan coś powie. Jeżeli o całości
19 5 |           jakaś bardzo cudza, i że ma coś dziwnie drapieżnego w intensywnym
20 5 |            Dobra myśl! Tymczasem może coś się zdarzy, coś się zmieni...~-
21 5 |        Tymczasem może coś się zdarzy, coś się zmieni...~- Tak - zdecydował -
22 6 |           pani Przełęskiej. Jeżeli go coś skłaniało do tego, to nie
23 6 |            prawda?~- Tak.~- Słyszałem coś, że ona tam nie bardzo z
24 6 |           kalambury, wplatał aforyzmy coś w dziesięciu językach, słowem -
25 6 |            dalej?~- Wyobraźcie sobie, coś na piąty czy szósty dzień,
26 6 |        koborowskim, ale miało w sobie coś nieuchwytnego, co Dyzmie
27 6 |             Ludzie jak ludzie, zawsze coś mówią. - Pan wybaczy - odezwała
28 6 |          Pozwoliłem sobie przygotować coś w rodzaju małego referaciku -
29 6 |             więc postaram się znaleźć coś dla pana - nieśmiało bąknęła
30 7 |                 Słuchaj! Powiadam ci, coś niezwykłego. Otworzyłem
31 7 |          prawda - przerwał minister - coś pamiętam. Były nawet jakieś
32 7 |              jegomość. Czy pana z nim coś łączy?~- Broń Boże. Tylko
33 7 |              środowiska, którzy sobie coś w nim, w Dyzmie, uwidzieli,
34 7 |      uważanego za swoje, za swego, za cos bliskiego, do czegoś, z
35 7 |               wadzie niepunktualności coś ze cztery razy. Za każdym
36 7 |           rzekł:~- Czekaj pan i ja mu coś powiem.~- Byle nie za głośno! -
37 7 |       napełniać. Byli tylko panowie i coś pięć czy sześć starszych
38 7 |               może, gdy - broń Boże - coś się wyda przed Kunickim.
39 8 |               Dajcie spokój... Chciał coś dalej mówić, lecz Kasia
40 8 |             odeszła do okna.~- To też coś takiego - odburknął Dyzma.~
41 8 |            łóżka.~- No!~W jej śmiechu coś przestraszało Nikodema.
42 8 |             widzieliśmy. Wyjechał czy coś.~Pani Nina zawołała:~- Ach,
43 9 |               papiernię, młyn, gdy go coś zaciekawiło, wypytywał oficjalistów,
44 9 |        przecie i on sam będzie musiał coś robić, mówić, podpisywać,
45 9 |       koleżanki Niny.)~Chciał znaleźć coś o sobie. I rzeczywiście,
46 9 |           Dyzma. Jest w tym brzmieniu coś tajemniczego i niepokojącego.
47 9 |             dobrze specjalna maniera. Coś w rodzaju manifestacyjnego
48 9 |                nawet Nikodem odczuwał coś niezwykłego w tym pędzie.
49 10|             go nie wsypie, postanowił coś wymyślić na zaradzenie niebezpieczeństwu.
50 10|               można o jakiej kobiecie coś wiedzieć, he, he, he, he.~
51 10|           Koniecpolska zaszczebiotała coś uprzejmego po niemiecku,
52 10|          cisza i Dyzma pojął, że musi coś powiedzieć. Czuł w mózgu
53 10| niezrozumiałych dlań językach. Chciał coś powiedzieć i nie mógł.~Sytuację
54 10|             jest legendą.~- Nareszcie coś po polsku! - wyrwało się
55 10|        popełnił gafy, lecz powiedział coś dowcipnego.~- Pan prezes
56 11|              wóz. Pani Lala krzyknęła coś po francusku. Dwie młode
57 11|        trzcinowych fotelach siedziało coś sześć czy siedem pań. Gdy
58 11|             mają, a wymyślili jeszcze coś takiego! Z byka baby spadły
59 11|      Natomiast brunetka miała w sobie coś demonicznego, a nadto robiła
60 11|             było wyjścia. Trzeba było coś odpowiedzieć. Nikodem gorączkowo
61 11|              cieszył się, że przecież coś odpowiedział po łacinie,
62 11|               i w tym pokoju znajdzie coś niezwykłego, lecz zawiódł
63 11|             stała brunetka, trzymając coś, jakby szlafrok z białego
64 11|             Czuł, że dzieje się z nim coś niezwykłego. Opanowała go
65 12|               Mówił, jakoś Bączek czy coś...~- Cholera! - zaklął pan
66 12|         wątpił, że Krzepicki albo już coś wywąchał, albo chce wywąchać.
67 12|            wkroczyli atleci.~Było ich coś dziesięciu. Mężczyźni ogromnego
68 12|            podszedł do stolika jury i coś mówił, pocierając siny kark.~
69 14|        niepokój. Czy też Dyzma zrobił coś dla niego, czy nie?~Wreszcie
70 14|        zdetonowany.~Było w ich wzroku coś, co zbyt jaskrawo przypominało
71 14|           uderzył się w czoło. Chciał coś powiedzieć, lecz przygryzł
72 14|                No to już dobrze, zjem coś i pojadę. Dzwoń pan po samochód.
73 14|         Kunicki odwrócił się i chciał coś jeszcze powiedzieć, lecz
74 15|                 zapytał Nikodem, żeby coś powiedzieć.~- Tak. Odświeżyłem
75 15|               wieczornej prasy?~Mówił coś jeszcze, ale Nikodem nie
76 16|              na stację. Czuli, że się coś święci. Nina nazwała to
77 16|               dobry. Chodź, zagram ci coś, co grywałam zawsze, myśląc
78 16|        najdroższy siłaczu! Daj uszko, coś ci powiem. Zbliżyła usta
79 17|           kobiety.~- Żenisz się z tą, coś z nią szedł?~- Z tą czy
80 17|               że z niej kpią. Chciała coś powiedzieć, gdy stojący
81 18|              z teczki małą karteczkę, coś zliczył złotym ołówkiem
82 21|           ktoś ośmiela się powiedzieć coś tak obelżywego?... Zerwał
83 21|         śmiesz pan powiedzieć, że to, coś o mnie opowiadał o tym Oksfordzie
84 23|            wydano wielki bal.~Było to coś wspaniałego. Na zaproszonych
85 23|               się prezentuje, zobaczę coś tak okazowego. Zresztą one
86 24|            wydano wielki bal.~Było to coś wspaniałego. Na zaproszonych
87 24|               się prezentuje, zobaczę coś tak okazowego. Zresztą one