Rozdzial

 1 1 |       przebierała.~- Nie patrzę - odparł.~- To i dobrze, bo od oskomy
 2 1 |      zawsze jest taki?~- Zawsze - odparł na wszelki wypadek Dyzma.~
 3 2 |          pięć złotych.~- Dobrze - odparł. Szli wąskimi uliczkami
 4 2 |              Ciężko było?~- Phi - odparł - ani zipnął. Pokręciła
 5 3 |       podobało?~- Bardzo bogato - odparł po prostu Dyzma. Na twarz
 6 3 |       naturalnie, pani ma rację - odparł ten ostrożnie - są rzeczy
 7 3 |        Dyzma.~- Tak, panie, tak - odparł smutno Kunicki - za dobre,
 8 3 | angielskim. Dobrze?...~- Dobrze - odparł Nikodem z rezygnacją.~-
 9 4 |           Owszem, ładnie pachną - odparł zmieszany.~- Pan musi być,
10 4 |           żadnej kobiety kwiatów, odparł jednak na wszelki wypadek:~-
11 4 |      zacząć choćby zaraz.~- Nie - odparł Dyzma - mam dziś jeszcze
12 4 |   zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić,
13 4 |        ścisły...~- Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie prowadzony.~-
14 4 |           dobrze gra?~- Średnio - odparł Nikodem - kiedyś grałem
15 4 |    wpatrzonych w Ninę.~- Owszem - odparł - ma pani ładne uszy.~-
16 4 |         mam jeszcze dużo roboty - odparł Nikodem.~- No, to jadę sama.
17 4 |           po męsku.~- Na wojnie - odparł Nikodem.~- Pan był oficerem?~-
18 4 |     wydarł?~- Nic nie słyszałem - odparł Dyzma.~- Uważasz pan, Kunik
19 5 |           Owszem, ładnie pachną - odparł zmieszany.~- Pan musi być,
20 5 |           żadnej kobiety kwiatów, odparł jednak na wszelki wypadek:~-
21 5 |      zacząć choćby zaraz.~- Nie - odparł Dyzma - mam dziś jeszcze
22 5 |   zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić,
23 5 |        ścisły...~- Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie prowadzony.~-
24 5 |           dobrze gra?~- Średnio - odparł Nikodem - kiedyś grałem
25 5 |    wpatrzonych w Ninę.~- Owszem - odparł - ma pani ładne uszy.~-
26 5 |         mam jeszcze dużo roboty - odparł Nikodem.~- No, to jadę sama.
27 5 |           po męsku.~- Na wojnie - odparł Nikodem.~- Pan był oficerem?~-
28 5 |     wydarł?~- Nic nie słyszałem - odparł Dyzma.~- Uważasz pan, Kunik
29 6 | Kunickiego?~- I jedno, i drugie - odparł Dyzma - a ponadto jestem
30 6 |          zagłuszał słowa, Nikodem odparł:~- He, he, z ogonkiem.~W
31 6 |          Hrabiego Ponimirskiego - odparł wyniośle Dyzma. Efekt jednak
32 6 |          do mnie żalu?~- Skądże - odparł - każdemu się zdarzy.~Przyjrzał
33 6 |            Eee, nie, kwadransik - odparł Dyzma.~- Panowie pozwolą:
34 6 |         się~podobała.~_ Ano nic - odparł pułkownik - tylko Ulanicki
35 6 |  przebiegłym i nieszczerym. Toteż odparł wymijająco:~- Ludzie jak
36 6 |           No, dobrze, pani Fino - odparł Krzepicki nieco poirytowanym
37 6 |          Tak, to mój przyjaciel - odparł niedbale.~- No, w takim
38 6 |    Przełęskiej nie żyje?~- Żyje - odparł Krzepicki, mrużąc oko -
39 7 |          najpierw przywitał się - odparł wąsal.~- Dzień dobry - odburknął
40 7 |     Ulanickiego.~- Nie ma czego - odparł minister - jest to prawdopodobnie
41 7 |     nieczynne.~- Nastąp się pan - odparł Nikodem wyniośle - ja do
42 7 |          w godzinach urzędowych - odparł sucho dyżurny.~Dyzma podniósł
43 7 |         Nie wiem, czy panu miło - odparł Dyzma, z lekka unosząc się
44 8 |           pójść w górę.~- Zgoda - odparł zimno Kunicki - więc dodaję
45 8 |      Czego się pani mnie czepia - odparł już nieco poirytowany -
46 8 |        krawca w Londynie?~- Nie - odparł po prostu - ja kupuję ubrania
47 8 |     wiedział, co znaczy to słowo, odparł więc na wszelki wypadek:~-
48 8 |        zapytała.~- Jak siekiera - odparł Nikodem i zaśmiał się.~-
49 8 |            ucieszył mnie bardzo - odparł Dyzma, wyciągając z kieszeni
50 8 |      wszystko. Prawda?~- Prawda - odparł niepewnie.~- Widzisz! Widzisz!
51 8 |        Dyzma nie zastanowił się i odparł:~- Tak, w Oksfordzie.~Na
52 8 |           wspomnienia?~- Owszem - odparł Dyzma.~- Moja droga - wycedził
53 9 |              Co było? A to było - odparł ten - że pańska córka kazała
54 9 |          Nikodem zastanowił się i odparł, że na razie muszą poczekać,
55 9 |       Dyzma nie cierpiał dzieci i odparł:~- Bardzo lubię.~- Ach,
56 10|            Dyzma zastanowił się i odparł:~- To niech się nauczy.~-
57 10|           przed chwilą ordynatem, odparł z półukłonem w stronę Nikodema:~-
58 10|        cosz, taki pomysl?~- Nie - odparł Dyzma - całkiem łatwo. Trzeba
59 10|         bez brwi.~- Jeszcze jak - odparł - to mój kolega z Oksfordu.
60 11|    Przijemni? - zapytała.~- Nie - odparł szczerze.~- Dlaczego?~-
61 11|    Przijemni? - zapytała.~- Tak - odparł.~- No, to jazda!~Jednym
62 11|      czarnego?~- Jestem katolik - odparł Dyzma po chwili wahania.
63 11|        zapytała brunetka.~- Tak - odparł Nikodem, postanawiając sobie
64 11|  święcenia Wielkiego Trzynastego? Odparł krótko:~- Nie. Nie zgadzam
65 12|    zapytał gospodarz.~- Lej pan - odparł Dyzma. Wypił i sięgnął po
66 12|     kolega...~- Gra - lakonicznie odparł restaurator.~Nikodem wziął
67 12|        Pyzdraj.~- Dobry wieczór - odparł prawie wesoło. - Z tej okazji
68 12|          gdzie pracujecie?~- Ja - odparł po chwili wahania - et,
69 12|       dwadzieścia...~- Dam radę - odparł Dyzma.~Ambroziak kiwnął
70 12|     zapytał wesoło.~- Tak sobie - odparł Dyzma z namysłem - mały
71 12|         niech i skręci mu kark! - odparł Dyzma.~- Wstyd, panie prezesie -
72 13|           ma pan zapałkę?~- Mam - odparł tamten i przystanął, sięgając
73 13|      zapytał Dyzma.~- Kalkuluję - odparł Krzepicki, spuszczając oczy -
74 13|     więcej niż życzliwy?~- Wiem - odparł Dyzma.~- Otóż chcę być szczery.
75 14|      Chodźmy do mego mieszkania - odparł czerwieniąc się Dyzma -
76 14|        jest na co - filozoficznie odparł Dyzma.~- Niestety, przykro
77 15|     porcja, co?~- Niczego sobie - odparł Dyzma.~- Nie ma to, prezesie,
78 15|    papierosa.~- Ach, naturalnie - odparł spokojnie - może to jakaś
79 16|   przestraszyła się.~- Nineczko - odparł krótko - sama mówiłaś, że
80 17|            Dyzma zastanowił się i odparł po pauzie:~- Chyba nie.~-
81 17|       niespokojnie Nina.~- Hell - odparł obserwując wyraz jej twarzy.~-
82 17|  mieszkałem.~- Byłem tego pewny - odparł komisarz. - To gadzina!
83 18|               zapytał.~- Znaczy - odparł wstając adwokat - że skoro
84 21|        nie mówić na ty - wyniośle odparł Ponimirski i od razu przestał
85 25|        brwi.~- Mam swoje powody - odparł drewnianym głosem.~- Czy