Rozdzial

 1 1 |             rzekł - szkoda tylko... tej... sałaty i talerzyka. Wareda
 2 1 |             że do grobu nie zapomni tej chwili, bo sam, jako rolnik
 3 2 |             czwarty raz wyjeżdżam w tej sprawie do Warszawy i powiedziałem
 4 2 |             spostrzegł, że stosunek tej małej do niego zmienił się
 5 3 |          równałoby się rezygnacji z tej niewiaro-godnie wysokiej
 6 3 |            Łyskowie.~- Moje panie w tej chwili zejdą, właśnie kończą
 7 3 |       olśniewającej białości. ~Obok tej pastelowej urody wąskie,
 8 3 |            pan jutro przyjdzie tu o tej porze. Przyjdzie pan?~-
 9 4 |            miałem czasu nauczyć się tej gry. Znam tylko bilard.~-
10 4 |       papierów i jedynym rezultatem tej męki był silny ból głowy.
11 4 |            patyczek i każde kółko w tej maszynerii jak własną kieszeń,
12 4 |      niechże pan już teraz da pokój tej robocie. Zaraz podają śniadanie.
13 4 |             panie, jest wyjątkiem z tej reguły, bo chociaż pan jest
14 5 |            miałem czasu nauczyć się tej gry. Znam tylko bilard.~-
15 5 |       papierów i jedynym rezultatem tej męki był silny ból głowy.
16 5 |            patyczek i każde kółko w tej maszynerii jak własną kieszeń,
17 5 |      niechże pan już teraz da pokój tej robocie. Zaraz podają śniadanie.
18 5 |             panie, jest wyjątkiem z tej reguły, bo chociaż pan jest
19 6 |           zdecydowany na pójście do tej pani Przełęskiej. Jeżeli
20 6 |            i stosunki towarzyskie u tej pani, obracającej się wśród
21 6 |               Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej hrabianki Ponimirskiej?
22 6 |          Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej hrabianki Ponimirskiej?
23 6 |           siebie, gdyż ton i wygląd tej damy przypomniał mu jego
24 6 |          zaczął żałować, że od razu tej babie powiedział o zamiarze
25 6 |             w Koborowie, o nastrój "tej nieszczęsnej Minetki", o
26 6 |          zwłaszcza nie widział celu tej rozmowy. Jeżeli zgodził
27 6 |           głównie kwestią stosunku "tej nieszczęśliwej Niny" do
28 8 |        powodu. Ot, tak sobie. Dawno tej sukni nie nosiłam.~- Wiesz
29 8 |           elektryzującego działania tej najpiękniejszej siły, tej
30 8 |           tej najpiękniejszej siły, tej władczej, prymitywnej męskości...
31 8 |               Ależ...~- Wynoś się w tej chwili!~Kunicki znieruchomiał.
32 8 |            obiłabym pana nahajem po tej kwadratowej twarzy!~- Że
33 8 |            że mógłby ręką dosięgnąć tej śniadej skóry.~- No co?
34 8 |        całkiem pojąć nie mógł, o co tej panience chodzi.~Przecież
35 8 |            że więcej nie poddam się tej hipnozie już nigdy, przysięgam!
36 9 |      zaskoczony żywiołowym wybuchem tej, zdawałoby się, spokojnej
37 9 |        sprowadzić do Szwajcarii.~Po tej burzliwej i brzemiennej
38 10|          przesyłek wartościowych, w tej samej, wie pan, co pan kiedyś
39 10|               Nie dokończył, gdyż w tej chwili książę Tomasz spostrzegł
40 10|      niespożytą twierdzą, skarbnicą tej myśli!~- Zdaje się - powiedziała
41 11|           on najbardziej godny jest tej władzy, jako człowiek potężnej,
42 11|        duchu ani palcem nie dotknąć tej afery. Po diabła mu to?
43 11|         rozchodzi, co ma być...~- W tej chwili. Mistrzu! - zatrzymała
44 11|             sięgnęła do torebki - w tej chwili dam Mistrzowi statut
45 11|              witaj...~Dyzma słuchał tej litanii i myślał: - Powariowały
46 12|             aktualna.~Przy czytaniu tej depeszy zastał Dyzmę Krzepicki.
47 12|           odparł prawie wesoło. - Z tej okazji daj pan większe piwo,
48 12|             powiedział:~- Chodźmy z tej budy, bo mnie szlag trafi.
49 13|        trzynasty~Ulica Krochmalna o tej porze była całkiem pusta.
50 13|          minęła północ a mieszkańcy tej dzielnicy już o szóstej
51 13|            ni z tego, ni z owego, w tej samej chwili, gdy przekręcił
52 14|       historycznych.~Pani Czarska z tej racji uważała za swój święty
53 14|            natychmiast dokumentów w tej sprawie.~- A była taka?~-
54 14|         zabrałem!...~- Czego?~- No, tej zielonej teczki, którą pokazywałem
55 14|            że z radością podjął się tej wycieczki, gdyż wiedział,
56 14|          nadziei, z jaką oczekiwała tej szczęśliwej chwili, gdy
57 14|        zdołaliby dotrzeć do wnętrza tej stalowej szafy, a jemu na
58 14|        szczęśliwej podróży. A co do tej kwestii, niech pan postąpi,
59 15|           się z Terkowskim, co przy tej liczbie gości było do zrobienia,
60 16|            ocknęła się - myślałam o tej historii. Ale nic trzeba
61 16|          się wiedzieć. Dość mam już tej Warszawy. Powyżej uszu.~-
62 16|    Nikodemowi nie było sądzone spać tej nocy.~O siódmej służba rozpoczynała
63 16|        panom chodzi? Jeżeli o formę tej odprawy, to ja to uważam
64 17|   Przestraszyła ją wszakże piękność tej pani.~Kocha ją... na pewno
65 17|       dopędziłaby ich zaraz rzuciła tej kobiecie w oczy, że ma starsze,
66 17|            obojętnie odnieść się do tej niespodzianki.~Naturalnie
67 17|     człowiek - myślała - a jednak w tej pozornej pospolitości uderza
68 19| okoliczności ani namowy nie zmienią tej decyzji.~Gdy wychodził z
69 19|   zrezygnowała z prób przeniknięcia tej zamkniętej duszy, której
70 19|           jest niezłomna.~- A co do tej podróży - zaczął Nikodem -
71 20|         krachu. Gdy interpelowano w tej sprawie Nikodema, ten wzruszał
72 20|             długotrwałego żywota. W tej sytuacji osoba prezesa Dyzmy,
73 21|    przyglądali się z zaciekawieniem tej scenie, a niektórzy, podnieceni
74 23|    chłopstwo, by stwierdzić, że i w tej dziedzinie my robimy najwięcej.~-
75 24|    chłopstwo, by stwierdzić, że i w tej dziedzinie my robimy najwięcej.~-
76 25|     niechcenia Nikodem.~- Właśnie w tej sprawie miałem zaszczyt
77 25|         doktor Litwinek.~- Jak to w tej sprawie?~Wszyscy oczekiwali