Rozdzial

 1 9 |        Zbożowego i nominację na jego prezesa.~Obok, pod sensacyjnym tytułem,
 2 9 |              uważać pana Dyzmę, pana prezesa banku Dyzmę, za człowieka
 3 9 |    potrzebował sekretarza. Sekretarz prezesa banku to przecież nie byle
 4 9 |    ośmiopokojowe mieszkanie dla pana prezesa.~Wprawdzie sama ustawa była
 5 9 |              niezbędnym dopełnieniem prezesa. Tym niemniej Dyzma i wobec
 6 9 |          pozycja zależy wyłącznie od prezesa, że znowu osiadłby na lodzie,
 7 9 |            łatwo pogodzić stanowisko prezesa banku ze stanowiskiem plenipotenta,
 8 9 |          Urządzeniem mieszkania pana prezesa zajmował się Krzepicki,
 9 10|          rządów zastosowania "metody prezesa Dyzmy".~Sam pan prezes stał
10 10|          Nadto zasłynęła pracowitość prezesa Dyzmy.~Człowiek ten odznaczał
11 10|        jedenastej zjawiał się u pana prezesa dyrektor Wandryszewski na
12 10|            przekonał się, że decyzje prezesa zawsze są najszczęśliwsze.~
13 10|          rolę mogły odgrywać rozmowy prezesa z sekretarzem Krzepickim.~
14 10|    wizytowych w prywatnym mieszkaniu prezesa Dyzmy zaczęła napełniać
15 10|             ufnością zwróciły się do prezesa Dyzmy, prosząc o arbitraż.
16 10|           chciał uzyskać audiencję u prezesa i wbrew wyprosinom Krzepickiego
17 10|           możesz wysilić się na pana prezesa.~- Ja przepraszam, ale tak
18 10|          prośbą przyjechałem do pana prezesa, niby po starej znajomości.~-
19 10|             chcesz?~- Prosiłbym pana prezesa o posadę, bo...~- Nie mam
20 10|              palcem wielmożnego pana prezesa...~- Ale ja nie myślę kiwać
21 10|     jednocześnie funkcję lokaja pana prezesa, otwierając przed nim drzwi
22 10|       francusku - że wam przedstawię prezesa Dyzmę.~Panowie wstali i
23 10|             fama o małomówności pana prezesa nie jest legendą.~- Nareszcie
24 11|   eksperymentowi naszego zasłużonego prezesa Nikodema Dyzmy i jego sprężystemu
25 11|             i pochylił się nad uchem prezesa.~- Panie prezesie, przyjechała
26 11|            przez który wrobił się na prezesa banku...~Uśmiechnął się
27 12|              bo nie wierzył, że pana prezesa nie ma. Mówił, że pan prezes
28 12|          domaga się audiencji u pana prezesa, jakby pewien był, że pan
29 12|        przyjmie. Czy to znajomy pana prezesa?~- Tak, owszem...~- Bo,
30 12|          poufałości, że klepnął pana prezesa po ramieniu.~Tego Dyzmie
31 12|        załatwione wedle rozkazu pana prezesa.~- Do widzenia, możesz pan
32 12|            He, he, he! Rozumiem pana prezesa. Te panny Czarskie to fin-fin...
33 13|           malały do zera.~Któż jego, prezesa banku, może posądzić o podmawianie
34 13|        uradowany, zapewnił kochanego prezesa, że oczywiście me wyjedzie,
35 14|           wnikając w powody intencji prezesa Dyzmy, przyrzekł stosować
36 14|       Czerpak, potrafisz.~- Dla pana prezesa, he, he, he, wszystko potrafię.~-
37 14|     decydujący czwartek.~W gabinecie prezesa Banku Zbożowego punktualnie
38 14|             połapał się w intencjach prezesa Dyzmy. Pomimo bujnej elokwencji
39 14|          uwagę wpływy w rządzie pana prezesa. Chyba nie znajdzie pan
40 14|           wysoko cenię poparcie pana prezesa, niech świadczy fakt, że
41 14|             będę mógł.~- To dla pana prezesa drobiazg, a dla mnie bardzo
42 15|          wręcz, że "nieobecność pana prezesa będzie uważał za obrazę
43 15|            widziałem szanownego pana prezesa... Dyzma milczał, zaskoczony
44 15|           ironią.~- A on dobrze pana prezesa pamięta. Jechaliśmy w jednym
45 15|            zupełnie.~O drugiej salon prezesa Nikodema Dyzmy niczym nie
46 15|               Ignacy?~- Słucham pana prezesa.~- Uważaj: kto mnie w drogę
47 16|         woźny?~- Jestem, proszę pana prezesa.~- Zabrać mi zaraz te szklanki,
48 16|              w porządku, proszę pana prezesa.~- Niech pan powie swemu
49 17|             pytać nie wypadało, no a prezesa Dyzmy nikt by się nie odważył.~
50 17|              karb roztargnienia pana prezesa z powodu zakochania, o którym
51 17|          mieszkania narzeczonej pana prezesa.~Nina bywała kilka razy
52 17|             tu wszyscy boją się Pana Prezesa jak ognia! Jelcze bardziej
53 17|             Białymstoku. Proszę Pana Prezesa depeszować, czy mam je przyjąć?
54 17|           chodzi?~- Przepraszam pana prezesa, że dzwonię tak późno, ale
55 17|          zeznania. Musi mieć do pana prezesa jakąś złość. Czy pan prezes
56 18|           Krzepicki.~- Do usług pana prezesa.~
57 19|    Jednocześnie odezwał się telefon: prezesa Dyzmę wzywano do Zamku na
58 19|               Czy postanowienie pana prezesa jest nieodwołalne? - Marmur,
59 19|    bezpośrednią przyczynę rezygnacji prezesa Dyzmy. Skądś wydostano jego
60 19|            zalety, używając nazwiska prezesa Dyzmy do ataków na rząd.~
61 19|             twoi, i przyjaciele pana prezesa mogli być obecni. Mon Dieu!
62 20|             podniósł wielkie zasługi prezesa Nikodema Dyzmy, podkreślił
63 20|              sekretarz osobisty pana prezesa notował treść przemówień,
64 20|       tematem rozmów było ustąpienie prezesa Dyzmy i konsekwencje, jakie
65 20|         żywota. W tej sytuacji osoba prezesa Dyzmy, świetnego organizatora
66 21| nadjeżdżających tłum ciekawych.~I tu prezesa Dyzmę powitały okrzyki:~-
67 25|               jakie są udziałem pana prezesa, dadzą pełnię rękojmi, iż
68 25|         władzy i tego tytułu, tytułu prezesa Rady Ministrów, oddałoby
69 25|           głosem.~- Czy decyzja pana prezesa - zapytał doktor Litwinek -
70 25|             nie widzę nikogo, kto by prezesa mógł w tym zastąpić!~Wareda
71 25|             że na postanowienie pana prezesa wpłynęła głównie kwestia
72 25|             obserwowałem działalność prezesa Dyzmy oraz o ile go znam
73 25|             siostrzeniec, a szwagier prezesa. Zwykle bywa spokojny...