Rozdzial

 501 5 |             Ninuś. - Objęła ją za szyję i pocałowała w usta.~Gdy zniknęła
 502 5 |                Nina nagle odwróciła się i podeszła do okna.~- Kochamy
 503 5 |               tak - potwierdziła Nina - i usposobienia, i charaktery,
 504 5 |     potwierdziła Nina - i usposobienia, i charaktery, i poglądy nasze
 505 5 |             usposobienia, i charaktery, i poglądy nasze są diametralnie
 506 5 |              Nina nic nie odpowiedziała i Dyzma, nie wiedząc, co by
 507 5 |      uszanowanie pani. Skinęła mu głową i zapytała:~- Może pan czegoś
 508 5 |                 łaskaw nie krępować się i wydawać polecenia służbie...~-
 509 5 |                 Dziękuję...~Ukłonił się i wyszedł. Nina widziała jeszcze
 510 5 |             wrażenie kwadratowej figurę i szeroki, czerwony, gruby
 511 5 |        marzycielko!...-- roześmiała się i splótłszy dłonie przeciągnęła
 512 5 |                mógł zawsze udać chorego i me iść na lekcje... A tu
 513 5 |                 Od jutra rana zachoruję i koniec.~Długo namyślał się
 514 5 |             będzie najlepsze, bo choćby i doktora wezwali, to i ten
 515 5 |            choćby i doktora wezwali, to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł
 516 5 |             miała studiować medycynę.~- I zamierza pani po ukończeniu
 517 5 |                 wojna na pamiątkę.~- No i na pewno ordery? - zapytała.~
 518 5 |             Militari. A poza tym miałem i awans, omal nie zostałem
 519 5 |               mnie starszym szeregowcem i na pewno doszedłbym aż do
 520 5 |           szczęśliwą wśród umierających i rannych, jednak zdaję sobie
 521 5 |            przez sierżanta, ciepłą kawę i monotonne dni próżnowania...~-
 522 5 |              jednak musisz przyznać, że i w tym jest urok, który zwłaszcza
 523 5 |                 otworzył drzwi na taras i wybrał aleję, która wydała
 524 5 |               mógł jej wszakże odszukać i już zaczął tracić nadzieję,
 525 5 |               pień rosochatego kasztana i szczekającego zawzięcie.
 526 5 |               zawzięcie. Podniósł wzrok i ku swemu zdumieniu zobaczył
 527 5 |               Zeskoczył lekko na ziemię i skinął Dyzmie głową.~- Nie
 528 5 |            łatwo oplatał nasze interesy i wmówił w końcu papie niby
 529 5 |               jakieś grube szachrajstwo i przywłaszczył sobie majątek.
 530 5 |                tytuł własności Koborowa i że w ten sposób nasze gniazdo
 531 5 |             Siostra więc poświęciła się i gorzko to pokutuje, bo ojciec
 532 5 |              ojciec w rok po jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił
 533 5 |           jakieś weksle na ogromną sumę i plenipotencję. Dzięki temu
 534 5 |               mi dać papierosa.~Zapalił i puszczając misterne kółka
 535 5 |             dziś znacznie spokojniejszy i dlatego zaryzykował zapytanie:~-
 536 5 |         Ponimirski nic nie odpowiedział i dłuższą chwilę wpatrywał
 537 5 |          Wreszcie pochylił się do niego i rzekł szeptem:~- Zdaje mi
 538 5 |            swemu panu z głupkowatą miną i nie ruszał się z miejsca.~-
 539 5 |             hrabia - poszoł wont! Wstał i skradającym się krokiem
 540 5 |      Przełęskiej. Jest to bardzo głupia i bardzo szanowna osoba. Pewnie
 541 5 |           bardzo szanowna osoba. Pewnie i pan to zauważył, że osoby
 542 5 |                wykrzywił się ironicznie i dodał:~- Pan, panie, jest
 543 5 |           Przełęska ma szalone stosunki i Kunika nienawidzi. Dlatego
 544 5 |             wariatem. Mnie! Uważasz pan i uzyskał kuratelę nade mną.
 545 5 |          zaszczycę pana moją przyjaźnią i dożywotnią rentą. Wystarczy?
 546 5 |              niech przyjdzie tu po list i szczegółowe instrukcje.
 547 5 |          widzenia.~Gwizdnął na ratlerka i jednym susem znikł w krzakach.~-
 548 5 |              Stosunek zaś doń jego żony i córki istotnie był wrogi.
 549 5 |              zajmować się tym obłąkanym i jego projektami, jednakże
 550 5 |       dowiedział się, że pan nie wrócił i odesłał auto, bo interesy
 551 5 |              krzywić się niemiłosiernie i chwytać się za ramię i za
 552 5 |   niemiłosiernie i chwytać się za ramię i za kolano. Obie panie, a
 553 5 |            zniesienia. Przeprosił panie i chciał iść do swego pokoju,
 554 5 |                 pomógł mu rozbierać się i ułożyć w łóżku, a później
 555 5 |             obfita, Dyzma uczuł senność i zasypiając, pomyślał: -
 556 6 |             Auto szło równą szosą lekko i płynnie, prowadzone wprawną
 557 6 |          deszczu szkliły się jeszcze tu i ówdzie małe szybki wody,
 558 6 |      wykończenia. Biała liberia szofera i pled z tygrysiej skóry,
 559 6 |                nie tylko samochód, lecz i wielkopańską minę rozpartego
 560 6 |                 list na wszelki wypadek i teraz zaczął go czytać.
 561 6 |             wygląda, jako dżentelmenowi i memu koledze z Oksfordu,
 562 6 |               naradzić się z kim trzeba i przy pomocy wpływów JW Pana
 563 6 |              nie jestem chory na umyśle i mogę być sądownie uwłasnowolniony,
 564 6 |              złodziejstw przy dostawach i przywłaszczeniach szlacheckiego
 565 6 |              mój dług wraz z procentami i zapłaciłbym również dług
 566 6 |       Hulczyńską, chociaż jest niemłoda i przesadnie piegowata, żeby
 567 6 |             przyjemność sprawić, o czym i JW Pan Nikodem Dyzma jest
 568 6 |                Dyzma jest poinformowany i w całej sprawie au courant,
 569 6 |                  będącej poniekąd także i sprawą Cioci, na co liczę
 570 6 |             długość którego przepraszam i łączę serdeczne ucałowania
 571 6 |         Charakter pisma był nieczytelny i Dyzma dobre pół godziny
 572 6 |          kwestię.~Za wizytą przemawiały i inne względy, względy już
 573 6 |           obchodzące. Mianowicie wpływy i stosunki towarzyskie u tej
 574 6 |           stanowiska.~Rozmyślał nad tym i nad sposobami odnalezienia
 575 6 |              dobrze po zachodzie słońca i, jakby na spotkanie Dyzmy,
 576 6 |            przespanej nocy wstał rześki i pełen dobrych myśli. Zaraz
 577 6 |          Zbliżała się dopiero dziesiąta i Dyzma wpadł na pomysł, by
 578 6 |                 do Konstancina. Tak też i zrobił. Wprawdzie droga
 579 6 |             jednakże dzięki sile motoru i doświadczeniu szofera jechali
 580 6 |             szofera jechali dość prędko i w pół godziny byli już na
 581 6 |           siedział jakiś pan w pidżamie i czytał dzienniki. Gdy auto
 582 6 |              przed furtką, odwrócił się i Nikodem od razu poznał pułkownika.~
 583 6 |            furtkę, pułkownik zerwał się i krzyknął:~- Serwus! Jak
 584 6 |                  Rzeczywiście był wesół i ożywiony, a tylko nabiegłe
 585 6 |              się wręcz anegdotyczną. No i może pan sobie wyobrazić,
 586 6 |              życia: chwyta je za grzywę i wali w pysk! Co? Jaszuński
 587 6 |            organizacje ziemiańskie, jak i związki drobnych rolników,
 588 6 |              ciężki kryzys w rolnictwie i na to nie ma rady. A szkoda
 589 6 |                to człowiek z tęgą głową i brat łata.~Rozmowa przeszła
 590 6 |                na temat interesów Dyzmy i pułkownik zapytał:~- Pan,
 591 6 |             sąsiadem tego Kunickiego?~- I jedno, i drugie - odparł
 592 6 |             tego Kunickiego?~- I jedno, i drugie - odparł Dyzma -
 593 6 |              się, bo to przecie piernik i podobno nieciekawa figura.
 594 6 |                bardzo.~Weszli do pokoju i pułkownik wpadł na pomysł,
 595 6 |               ordynans przyniósł mundur i po pół godzinie Wareda był
 596 6 |              gotów.~Wyszli do samochodu i pułkownik z zachwytem oglądał
 597 6 |               dolarów, co?~Auto ruszyło i korzystając z warkotu motoru,
 598 6 |                Nikodem wrócił do hotelu i kazał szoferowi przyjechać
 599 6 |              znalazłszy z trudem stolik i zamówiwszy herbatę z ciastkami,
 600 6 |               trzeba będzie wrócić, jak i wspomnienie brudnej, zakapanej
 601 6 |                 przykrej rzeczywistości i by myśl tę odegnać, Dyzma
 602 6 |               Ponimirskiego. Wyjął list i przeczytał ponownie.~- Ee
 603 6 |       mieszkaniu zapanował taki rejwach i hałas, jakby tu nie o jedną
 604 6 |                 już smutny obraz chaosu i paniki, w której czcigodne
 605 6 |            dzwonek. Tego już było nadto i pani Józefina osobiście
 606 6 |             pewniejszy siebie, gdyż ton i wygląd tej damy przypomniał
 607 6 |          broniła się przed napastnikiem i zawołała doniośle:~- Nie
 608 6 |              się, skurczyła się w sobie i z przerażeniem spojrzała
 609 6 |                mam dziś szaloną migrenę i służba doprowadziła mnie
 610 6 |         Postawiła mu krzesło przy oknie i sama, znów przepraszając
 611 6 |              tamtego za wariata, gotowa i mnie wziąć za takiegoż.
 612 6 |                a na jej mięsistym nosie i wystających policzkach bielała
 613 6 |                zatem list Ponimirskiego i podał jej w milczeniu.~Wzięła
 614 6 |          milczeniu.~Wzięła list w palce i zawołała:~- Mój Boże, zapomniałam
 615 6 |                 się przyśpieszony tupot i po chwili pokojówka przyniosła
 616 6 |          trakcie czego dostała wypieków i kilkakrotnie przerywała
 617 6 |                 Przejrzała go powtórnie i oświadczyła, ze sprawa jest
 618 6 |             Szanowny pan nic nie sądził i odpowiedział półgłosem:~-
 619 6 |               to bardzo zdolny człowiek i stary nasz znajomy, chociaż
 620 6 |            Będzie właśnie pan Krzepicki i omówimy całą sprawę. Dobrze?~-
 621 6 |                  Przyjrzał się uważniej i skonstatował w duchu, że
 622 6 |         pięćdziesiątki, lecz żywe ruchy i szczupłość figury robiły
 623 6 |       Odprowadziła Dyzmę do przedpokoju i pożegnała wdzięcznym uśmiechem.~-
 624 6 |            Wstąpił do najbliższego baru i zjadł obiad. Było to o tyle
 625 6 |         przyjemne, że wreszcie jadł sam i mógł zachowywać się swobodnie,
 626 6 |              namyślał się długo, wszedł i kupił bilet.~Film był niezwykle
 627 6 |               Film był niezwykle piękny i emocjonujący. Młody rozbójnik
 628 6 |               którą porwała inna banda, i po mnóstwie karkołomnych
 629 6 |           mnóstwie karkołomnych przygód i bohaterskich walk odbija
 630 6 |     bohaterskich walk odbija dziewczynę i w finale staje z nią na
 631 6 |       spacerujących. Wieczór był gorący i parny. Szedł pieszo do hotelu,
 632 6 |                   Moje auto! - pomyślał i uśmiechnął się.~- No, cóż
 633 6 |                 numeru, zmienił ubranie i kołnierzyk.~- Trzeba dziś
 634 6 |            Dyzma.~Kazał sobie dać wódkę i przekąski. Kelner, tytułujący
 635 6 |          pułkownik - zaraz tu przyjdzie i nasz kochany Jaś Ulanicki.~-
 636 6 |         stuprocentowy dżentelmen, co to i tenis, i Byron, i Baudelaire,
 637 6 |              dżentelmen, co to i tenis, i Byron, i Baudelaire, i Wilde,
 638 6 |                 co to i tenis, i Byron, i Baudelaire, i Wilde, i Canale
 639 6 |                  i Byron, i Baudelaire, i Wilde, i Canale Grande,
 640 6 |                  i Baudelaire, i Wilde, i Canale Grande, i Casino
 641 6 |                 Wilde, i Canale Grande, i Casino de Paris, i Monte,
 642 6 |              Grande, i Casino de Paris, i Monte, i obce języki, i
 643 6 |               Casino de Paris, i Monte, i obce języki, i gatunki win,
 644 6 |                 i Monte, i obce języki, i gatunki win, i nazwy jedwabiów,
 645 6 |             obce języki, i gatunki win, i nazwy jedwabiów, i koligacje
 646 6 |                 win, i nazwy jedwabiów, i koligacje wyższych sfer -
 647 6 |               odczytu tego bubka. Gadał i gadał, dowcipkował, robił
 648 6 |             jeżeli jeszcze miał parasol i nie wymawiał "r", dam głowę,
 649 6 |         rozstawał się z parasolem.~- No i co dalej?~- Wyobraźcie sobie,
 650 6 |               Czekam, a Jaś nic. Siedzi i słucha, a typek uśmiechnięty,
 651 6 |               nagle mój Jaś odłożył nóż i widelec, z lekka podniósł
 652 6 |                 podniósł się na krześle i, pochyliwszy się przez stół
 653 6 |               huknie: "Huuuu!..."~Dyzma i Szumski nie mogli powstrzymać
 654 6 |                 prostu "huuu"?~- "Huuu" i tyle, a znasz bas Ulanickiego!
 655 6 |                 poczerwieniał jak burak i zamilkł, jakby weń piorun
 656 6 |            głowy. Aż ktoś nie wytrzymał i wybuchnął śmiechem. Tego
 657 6 |              czy zostać, wreszcie wstał i wyszedł. Tegoż jeszcze dnia
 658 6 |              dnia wyjechał z Krynicy.~- I co dalej? - zapytał Nikodem,
 659 6 |              ogórek potężnych rozmiarów i cztery wiechcie czarnego
 660 6 |         czarnego jak smoła włosia. Wąsy i brwi, niezwykle bujne, nie
 661 6 |              oczu, małych, zapadniętych i - zdawało się - wpatrzonych
 662 6 |             pierwsze piętro do dansingu i kazali dać sobie szampana,
 663 6 |         panienki. Jazz grał zachęcająco i Dyzma, zaprosiwszy jedną
 664 6 |        stwierdzono, że doskonały kompan i że może by tak wypić i bruderszaft...
 665 6 |           kompan i że może by tak wypić i bruderszaft... Wobec braku
 666 6 |                nocy, lecz szum w głowie i dokuczliwa czkawka zmęczyły
 667 6 |                 pijatyka z pułkownikiem i z dwoma dygnitarzami przyda
 668 6 |            mieszkania wychodzą na ulicę i być może ktoś zobaczy jego
 669 6 |            mówić z ciotką Ponimirskiego i z tym jakimś Krzepickim,
 670 6 |                 jedynie przez ciekawość i poniekąd dla atrakcyjności
 671 6 |                pełne ciszy, dostojności i ładu mieszkanie. Wprawdzie
 672 6 |           uderzająca swoboda w obejściu i nosowe brzmienie głosu nie
 673 6 |               rzekł Krzepicki, siadając i wysoko podciągając nogawkę.~
 674 6 |                wydał mu się przebiegłym i nieszczerym. Toteż odparł
 675 6 |     przesadzajmy - zaprzeczył Krzepicki i podciągnął drugą nogawkę.~
 676 6 |                wiedział, co powiedzieć, i tylko chrząknął.~Na ratunek
 677 6 |           Podczas obiadu pani Przełęska i Krzepicki, którego raz nazywała
 678 6 |           nieszczęśliwej Niny" do brata i do męża, natomiast pan Zyzio
 679 6 |         dotyczącymi dochodów Kunickiego i wartości majątku. Dyzma
 680 6 |               właśnie pan, kolega Żorża i jego przyjaciel, spotkał
 681 6 |             Tutaj Krzepicki wyjął notes i ołówek, po czym zaczął:~-
 682 6 |               trudnił się lichwiarstwem i jako lichwiarz opętał rodzinę
 683 6 |            opętał rodzinę Ponimirskich, i podstępem wyzuł ją z majątku...~-
 684 6 |                mu nazwisko na "Kunicki" i dodano imię ojca. To już
 685 6 |               który je wystawił, uciekł i przepadł jak kamfora. Wszystko
 686 6 |             Wszystko to można odgrzebać i powtórnie wyciągnąć przed
 687 6 |              zawołała pani Przełęska.~- I mnie się tak wydaje - powiedział
 688 6 |        Nieustanna ruchliwość jej mięśni i połyskliwość podłużnych
 689 6 |            wrażenie natężonej czujności i pogotowia. Oblizywał teraz
 690 6 |               końcem języka górną wargę i dodał:~- Najważniejszą wszakże
 691 6 |             jest odebranie mu Koborowa. I tu zaczynają się trudności.
 692 6 |           wskazujący z niezwykle długim i lśniącym paznokciem.~- Wszystko
 693 6 |                  które winien jest pani i mnie Żorż, no i krzyżyk
 694 6 |               jest pani i mnie Żorż, no i krzyżyk na małżeństwie Biby
 695 6 |                     Napełniła filiżanki i dodała:~- A może jednak
 696 6 |             który może łamać przeszkody i naginać charaktery...~-
 697 6 |                  Krzepicki skrzywił się i strzepnął palcami.~- Bądźmy
 698 6 |                 wierzę. Toteż sądzę, że i pan, jako człowiek, hm...
 699 6 |                  zaczęła go przepraszać i wyjaśniać, że przecież pan
 700 6 |              winowajca zreflektował się i wyjaśnił, że miał na myśli
 701 6 |               znajomych, bo bywa u mnie i pan generał Różanowski,
 702 6 |                 pan generał Różanowski, i minister Jaszuński, i prezes
 703 6 |       Różanowski, i minister Jaszuński, i prezes Grodzicki, i wiceminister
 704 6 |          Jaszuński, i prezes Grodzicki, i wiceminister Ulanicki...~-
 705 6 |                bardzo dzielny człowiek. I, o ile się nie mylę, jest
 706 6 |             Krzepicki, oświadczając, że i na niego wielki czas, bo
 707 6 |              człowiek niezwykle sprytny i ostrożny.~Gdy wreszcie młody
 708 7 |             ciemnych zielonych tapetach i wysokich oknach, oszklonych
 709 7 |              urzędnik odkładał notatnik i wyjmując z grubej teki wycinki
 710 7 |            często powtarzały się liczby i takie słowa, jak: eksport,
 711 7 |                 Opłakany stan rolnictwa i perspektywy ogromnego urodzaju
 712 7 |                 jest poważnie zachwiane i że wielką ulgą dla gabinetu
 713 7 |           trzeba okupić złą koniunkturę i błędną politykę gospodarczą
 714 7 |             robił niezwykle kwaśną minę i wszak zupełnie wyraźnie
 715 7 |              ulega.~Sytuacja dojrzewała i należało wreszcie powziąć
 716 7 |                Ulanicki usiadł wygodnie i zapalił papierosa. Jaszuński
 717 7 |           spodni.~- Podpisałeś traktat, i to na korzystnych warunkach.
 718 7 |                  Powiadam, że jest źle, i poprawy nie ma co oczekiwać. "
 719 7 |            magazynować zboże."~Przerwał i patrzył uważnie w oczy ministra;
 720 7 |            pieniędzy.~- Czekaj, czekaj, i ja to samo powiedziałem,
 721 7 |       towarzystwa urżnięta była w sztok i nikt nie słyszał!~- Gadaj
 722 7 |             złotych. Płacić obligacjami i koniec. Obligacje oprocentować
 723 7 |           oprocentować na cztery od sta i dać termin sześcioletni.
 724 7 |              się w kraju czy za granicą i jest świetny interes...~-
 725 7 |               Dyzmą, rozwijając kwestię i ilustrując ją cyframi. Tak
 726 7 |          rozważyć, obmyślić, opracować. I on jest zdania, że pomysł
 727 7 |      apodyktycznie dodał Ulanicki.~- No i nasz człowiek. Ach, gdyby
 728 7 |                słów na karcie wizytowej i wysłał do "Europejskiego".~
 729 7 |                dość czasu, by ubrać się i spokojnie zjeść obiad. Od
 730 7 |              drogi. Spojrzał na zegarek i poszedł pieszo.~Na dzwonek
 731 7 |            dzwonek drzwi otworzył woźny i obrzuciwszy Dyzmę niechętnym
 732 7 |               którego działanie widział i odczuwał, lecz nie umiał
 733 7 |       wytłumaczyć przyczyn tych działań i tajemnicy, dlaczego spotkało
 734 7 |           Nikodemowi bankiet z 15 lipca i zajście z Terkowskim.~-
 735 7 |                Na wszelki wypadek dodał i to, co słyszał o "swoim"
 736 7 |                 Minister był zachwycony i zacierał ręce. Zapadł już
 737 7 |               ręce. Zapadł już zmierzch i Jaszuński, zapalając lampę,
 738 7 |                na pana?~- Dlaczego nie, i owszem...~- Zatem dziękuję
 739 7 |              Panie ministrze - zaczął - i ja mam interes.~- No? Służę -
 740 7 |                On nienawidzi Kunickiego i dlatego coraz zmniejsza
 741 7 |           Ulanicki - jest jego sąsiadem i plenipotentem jego żony,
 742 7 |              Kunicki uchodzi za kanalię i krętacza. Ale panu wierzę
 743 7 |         nakreślił na niej kilka wierszy i wręczając ją Dyzmie, rzekł
 744 7 |               No, więc jeszcze dziękuję i życzę pomyślnej drogi.~Oburącz
 745 7 |                Ulanickim nałożyli palta i wyszli wraz z Dyzmą. Ulanicki
 746 7 |                się na rogu Krakowskiego i Nikodem poszedł do hotelu.
 747 7 |                 kieszeni bilet ministra i przeczytał:~W Pan Dyr. Olszewski -
 748 7 |             Grodno.~Proszę o przychylne i natychmiastowe załatwienie
 749 7 |               tym zadowolenie, wesołość i zdziwienie, a raczej podziw
 750 7 |           lampkę przy łóżku, zdjął buty i, ułożywszy się wygodnie,
 751 7 |                 gdzie ma pan tyle zajęć i tyle rozrywek, teatry i
 752 7 |                 i tyle rozrywek, teatry i przyjęcia, no i... piękne
 753 7 |                  teatry i przyjęcia, no i... piękne kobiety, które -
 754 7 |               Koborowo jest dziś smutne i szare. Już od szeregu dni
 755 7 |               który wprowadzam w gwarną i wesołą (zapewne) harmonię
 756 7 |                jeszcze powąchał kopertę i pomyślał:~- Wpadłem jej
 757 7 |                mąż stary. A może by tak i skorzystać?~Znowu nasunęły
 758 7 |           dygnitarzy! Rozumiesz?!~Wstał i w skarpetkach podszedł do
 759 7 |                 zapalił wszystkie lampy i wziął się w boki, a głowę
 760 7 |          człowiek od dziecka patrzy, to i przyzwyczaił się, a jak
 761 7 |            tysiącami lamp elektrycznych i jarzyło się purpurowymi
 762 7 |                 Na rogu Marszałkowskiej i Chmielnej auto musiało stanąć.
 763 7 |                 długi szereg samochodów i dorożek z przecznicy. Nikodem
 764 7 |                Nie ośmieliła się jednak i tylko jakimś przyciszonym
 765 7 |          podstępu. Odwrócił się do niej i kładąc palec na ustach,
 766 7 |           porozumiewawczo skinęła głową i zapytała szeptem:~- O której?~
 767 7 |              Mańka wychyliła się za nim i długo patrzyła.~- Cholera -
 768 7 |                  Ona pewno myśli, że ja i ten samochód skradłem.~Roześmiał
 769 7 |                narażać się na spotkania i psuć sobie humor wspomnieniami...~
 770 7 |             świeżością zielonego sukna, i małe stoliczki, pokryte
 771 7 |           których piętrzyły się ciastka i tartinki.~Nikogo jeszcze
 772 7 |                 przeszedł kilka pokojów i zawrócił. Usiadł w salonie
 773 7 |                  Pani Przełęska witając i prezentując gości zaczęła
 774 7 |                profesorem, był głuchawy i to mocno. Toteż pani domu
 775 7 |                 Stanął przed profesorem i rzekł z układnym uśmiechem:~-
 776 7 |                  Staruszek kiwnął głową i powiedział z przekonaniem:~-
 777 7 |              gości, rzekł:~- Czekaj pan i ja mu coś powiem.~- Byle
 778 7 |              Wszystko w porządku.~Salon i przyległe pokoje zaczęły
 779 7 |           napełniać. Byli tylko panowie i coś pięć czy sześć starszych
 780 7 |             Wareda winszował Nikodemowi i życzył mu pomyślnej realizacji
 781 7 |           zagraliby w brydża. Pułkownik i Ulanicki zgodzili się chętnie.~
 782 7 |              stoliki były już obsadzone i pani domu ofiarowała się
 783 7 |                 znudziło go to wreszcie i poszedł do grupki nie grających,
 784 7 |                 komu zdawać się może.~- I w ogóle byczy chłop - dodał
 785 7 |                 sporo tartinek, ciastek i wypił kilka kieliszków koniaku.
 786 7 |                 o polityce zagranicznej i o wyścigach. Oba tematy
 787 7 |                 Oba tematy były mu obce i nieinteresujące. Toteż zaczął
 788 7 |             wstała na chwilę od stolika i dopędziwszy ją w przedpokoju,
 789 7 |                 samochód o siódmej rano i przygotować się do drogi.
 790 7 |                 Zbliżała się już północ i ulice były niemal puste.
 791 7 |             ulice były niemal puste. Tu i ówdzie spotykał śpieszących
 792 7 |               Przyszła mu na myśl Mańka i zauważył w duchu, że w gruncie
 793 7 |              zajechał z nastawioną budą i Dyzma, klnąc pogodę, wcisnął
 794 7 |                co się słyszy od innych, i podawanie za własne może
 795 7 |           takiego administratora rękami i zębami.~- To też można wykorzystać.
 796 7 |           kwestia, jakie ją pisały losy i dlaczego. Z rozmowy z ministrem
 797 7 |                 minister miał na myśli, i skłaniał się do przypuszczenia,
 798 7 |               Przypomnienie pana Boczka i Łyskowa wywołało uśmiech
 799 7 |                jaką ja teraz mam pensję i z jakimi figurami tykam
 800 7 |                 Ponimirskiego, z której i tak muszą być nici, a tylko
 801 7 |                 Kunickim. Jucha sprytny i ma tyle pieniędzy, że potrafi
 802 7 |                 swego pana Olszewskiego i zamelduj, że przyjechał
 803 7 |                  Urzędnik przeraził się i wśród ukłonów oświadczył,
 804 7 |              Nikodema do gabinetu szefa i już nie zdziwił się, że
 805 7 |            Olszewski. Był nieco zaspany i wyraźnie zaniepokojony.
 806 7 |              Dyzma, z lekka unosząc się i podając rękę. - Jestem Dyzma...~-
 807 7 |                 się do wszystkich ustaw i rozporządzeń. Nigdy na jedną
 808 7 |             literkę nie odstąpiłem...~- I co z tego? - szyderczo zapytał
 809 7 |              się, powołując się na daty i paragrafy, którymi sypał
 810 7 |                spisaną przez Kunickiego i nie ustawał w ataku. Wreszcie
 811 7 |      Olszewskiego za przewlekanie spraw i odkładanie ich pod sukno,
 812 7 |             kartę wizytową Jaszuńskiego i podał urzędnikowi. Ten długo
 813 7 |             binokli, gdy zaś je znalazł i przeczytał kartkę, stał
 814 7 |               się "literki", że ma żonę i czworo dzieci, że personel
 815 7 |                 sprowadzona maszynistka i że przystąpiono do sporządzenia
 816 7 |                na dworze, gdy skończyli i Olszewski zaprosił Dyzmę
 817 7 |       przyjaciela ministra, podziękował i poklepawszy urzędnika po
 818 8 |          wieczorem na bardziej szykowną i że dłużej niż zwykle układała
 819 8 |                odparła z uśmiechem Nina i obrzuciła Kasię powłóczystym
 820 8 |             którą przed chwilą czytała, i zaczęła chodzić po pokoju.~
 821 8 |               zatrzymała się przed Niną i wyrzuciła z siebie:~- Gardzę,
 822 8 |                ukryła głowę w ramionach i zaczęła płakać. Szloch unosił
 823 8 |              powinnam się brzydzić tobą i sobą.~Kasia wzięła się za
 824 8 |              Goryl!~- Właśnie, właśnie! I cóż z tego? - zarumieniona,
 825 8 |    stuprocentową kobiecą? Uwierzyłam ci i teraz, kiedy spotykam na
 826 8 |            Kasia.~Nina przygryzła wargi i zatrzymała oddech.~- Tak
 827 8 |                zakryła twarz chusteczką i zaczęła płakać, umilkła.~-
 828 8 |                ogniki.~- Ja? Bez serca? I to ty mnie mówisz, Nino!
 829 8 |              Kasia nalała szklankę wody i przyniosła Ninie.~- Wypij,
 830 8 |           ściekały łzy. Kasia objęła ją i szeptała pieszczotliwe słowa.
 831 8 |            miała zaczerwienione oczy.~- I tak nie zejdę na kolację -
 832 8 |               na kolację - odparła Nina i zaszlochała znowu. Kasia
 833 8 |         namawiać Kasię, by zostawiła ją i zeszła na dół. Kasia jednak
 834 8 |             Kunicki. Był rozpromieniony i rozgestykulowany.~- Chodźcie,
 835 8 |                 Kasia nagle się zerwała i wskazując na drzwi, krzyknęła:~-
 836 8 |           siebie ordynarne przekleństwo i wybiegł z pokoju, tak trzasnąwszy
 837 8 |              żona moja ma silną migrenę i nie może zejść. A Kasia
 838 8 |      towarzystwa.~Wziął Dyzmę pod ramię i przeszli do jadalni, w której
 839 8 |         przebieg jego misji w Warszawie i w Grodnie. Po każdej zaś
 840 8 |                 się obu dłońmi po udach i wykrzykując entuzjastyczne
 841 8 |            bardzo duże. Ja liczyłem, że i pensja musi pójść w górę.~-
 842 8 |                  pokiwał się na krześle i powiedział:~- To mało. Trzy
 843 8 |            cztery.~Kunicki skurczył się i chciał wszystko w żart obrócić,
 844 8 |                  przypuśćmy sto, a może i sto pięćdziesiąt tysięcy
 845 8 |        kosztować to będzie wiele starań i zabiegów. Czy pan ma stosunki
 846 8 |             siać nie trzeba... Dęte. No i sąd musiał mnie uniewinnić.
 847 8 |           rozwodząc się nad szczegółami i cytując fragmenty swojej
 848 8 |             zmęczony! No, wyśpi się pan i tak. I bardzo pana proszę,
 849 8 |                No, wyśpi się pan i tak. I bardzo pana proszę, kochany
 850 8 |            swoim bacznym okiem rzuci tu i ówdzie. Zawsze co dwie głowy,
 851 8 |               dzięki Bogu, jestem zdrów i nie widzę potrzeby obarczania
 852 8 |               Niech pan wypoczywa sobie i czuje się jak w domu.~-
 853 8 |                  Dziękuję - rzekł Dyzma i ziewnął.~- Ale jeszcze jedno.
 854 8 |              Jak pan będzie miał ochotę i czas, niechże pan trochę
 855 8 |                towarzystwa. Dzięki temu i nudy, i migreny, i melancholie.
 856 8 |        towarzystwa. Dzięki temu i nudy, i migreny, i melancholie.
 857 8 |                 temu i nudy, i migreny, i melancholie. Przyzna pan:
 858 8 |                  a taki frajer! Kobieta i tak na mnie leci, a on jeszcze
 859 8 |                 łóżku oparty o poduszki i wyjąwszy z portfelu pieniądze,
 860 8 |            Zainteresowany, chciał wstać i wyjrzeć, gdy kroki zatrzymały
 861 8 |                zaś klamka poruszyła się i drzwi zaczęły się uchylać.~
 862 8 |              Kasia.~Dyzma przetarł oczy i ze zdumienia otworzył usta.~
 863 8 |            Cicho zamknęła za sobą drzwi i zbliżyła się do łóżka. W
 864 8 |               najmniejszego zażenowania i Dyzma przyglądał się jej
 865 8 |             interes. Zapaliła papierosa i skinęła głową.~- Owszem,
 866 8 |                Przysunęła sobie krzesło i usiadła, zakładając nogę
 867 8 |             widział kobiety w spodniach i wydawała się mu teraz nieprzyzwoitą.
 868 8 |                ze powinien pan po męsku i otwarcie postawić kwestię.
 869 8 |               słabości uczciwej kobiety i uczciwej żony. Uważałabym
 870 8 |                kochankę!~Była wzburzona i głos jej zaczął drgać niemal
 871 8 |               smarkata! Przyłazi w nocy i...~Nagle Kasia zerwała się
 872 8 |             Kasia zerwała się z krzesła i chwyciła go za rękę.~- Nie
 873 8 |               gadania! Przygryzła wargi i odeszła do okna.~- To też
 874 8 |           Tymczasem Kasia odwróciła się i Nikodem znowu się zdziwił:
 875 8 |       niechętnie.~Roześmiała się wesoło i niespodziewanie usiadła
 876 8 |      pierwotnego wyrazu. Patrzyły zimno i badawczo spod wspaniałego
 877 8 |                szczerze. Roześmiała się i nagle pochyliwszy głowę
 878 8 |                   rozumiem, że pan chce i tu mieć kobietę, ale nie
 879 8 |             podobam?~Kołdra była cienka i czuł przez nią wyraźnie
 880 8 |               po smukłym, giętkim ciele i opadł na ziemię.~Nikodem
 881 8 |             śmiało!...~Uklękła na łóżku i nagłym ruchem przycisnęła
 882 8 |           młodego ciała, dziwnie ostrym i podniecającym, a przecież
 883 8 |             przez zaciśnięte zęby Dyzma i zachłannym rzutem zagarnął
 884 8 |           spojrzeniem pełnym nienawiści i pogardy, lecz on tego nie
 885 8 |             lecz on tego nie spostrzegł i dodał:~- Dobrze było? Co?~-
 886 8 |           rzuciła przez zaciśnięte zęby i szybko wybiegła z pokoju.
 887 8 |                Wieczorem wrócił Kunicki i zaanektował Dyzmę aż do
 888 8 |                  by sięgnąć po wędlinę, i wpakował rękaw w masło,
 889 8 |           gotowe. Nie odczuł szyderstwa i zdziwił się w duchu, że
 890 8 |            czynu.~Kasia zmięła serwetkę i wstała.~- Ach, co mnie to
 891 8 |            łódką?~- Dobrze.~Wzięła szal i parasol, gdyż słońce piekło
 892 8 |                ja dostanę zawrotu głowy i stracę równowagę...~- Hm...
 893 8 |               figlarnie. Uśmiechnął się i Dyzma. Pochylił się i wziął
 894 8 |               się i Dyzma. Pochylił się i wziął ją na ręce. Nie broniła
 895 8 |              kładce, objęła go za szyję i przywarła doń mocno.~- Oj,
 896 8 |            Umyślnie szedł coraz wolniej i postawił ją na ziemi o parę
 897 8 |                    Odwróciła się szybko i szli w milczeniu, aż do
 898 8 |              mały tłuściutki pan Boczek i jego żona, która musiała
 899 8 |              nic sobie z tego nie robi. I odciął się pan znakomicie.
 900 8 |            powiedział - można to zrobić i bez słów. Jak byłem w maju
 901 8 |                 siedział naprzeciw mnie i co dzień przez cały obiad
 902 8 |            dzień przez cały obiad gadał i gadał! O czym on nie gadał!
 903 8 |           zwłaszcza panie! A on czaruje i czaruje.~- Znam typy tego
 904 8 |         bawidamki. Nie znoszę takich.~- I ja też nie znoszę. Więc
 905 8 |          pochyliłem się raptem do niego i jak nie huknę: - Huuuu!...~
 906 8 |                   On? Zamilkł z miejsca i więcej go nie widzieliśmy.
 907 8 |                 Ach, jakież to świetne. I to takie w pańskim właśnie
 908 8 |                takich mężczyzn jak pan. I wydaje mi się, że znamy
 909 8 |                wypadku zrobi, co powie. I to jest zastanawiające,
 910 8 |          pozbawiony takiej ornamentacji i połyskliwego blichtru. O,
 911 8 |             mówiącego przecie po polsku i nie rozumieć ani jednego
 912 8 |               ma o czym.~Chwilę milczał i dodał innym tonem:~- Może
 913 8 |           zawadzi. Łódź była dość wąska i chybotna. Wymijając się,
 914 8 |               siekiera - odparł Nikodem i zaśmiał się.~- I ja nie
 915 8 |                Nikodem i zaśmiał się.~- I ja nie umiem. Musimy zatem
 916 8 |           Niczego sobie.~Siedli na mchu i Nikodem zapalił papierosa.~-
 917 8 |                 uśmiechnęła się również i upatrzywszy szczęśliwy moment,
 918 8 |                 ramię. Nikodem objął ją i zaczął całować. Najpierw
 919 8 |                 podłożył ręce pod głowę i wyciągnął się na mchu. Nina
 920 8 |          skulona. Pochyliła się nad nim i szepnęła:~- Po co, po co
 921 8 |              był bogaty!~- Może jeszcze i będę. Kto to może wiedzieć...~-
 922 8 |          Zaczęła płakać.~Dyzma objął ją i przytulił. Nie wiedział,
 923 8 |                 ciebie strasznie kocham i... ja nie chcę, ja nie mogę
 924 8 |              wierzy.~Chwyciła jego rękę i przywarła do niej ustami.~-
 925 8 |                 dobry!... Zresztą Kasia i tak na szczęście wyjeżdża
 926 8 |              się niezwykle zdenerwowana i roztrzęsiona.~Wracali w
 927 8 |            Kunickiego. Był uśmiechnięty i swoim zwyczajem zacierał
 928 8 |                wypytywał o stan humorów i o wycieczkę łodzią, lecz
 929 8 |                  Gadaliśmy z Jaszuńskim i Ulanickim o moim projekcie
 930 8 |                zboża.~- Co pan mówi? No i co? Jakie wyniki? Sprawa
 931 8 |                 położył palec na ustach i szepnął:~- Rozumiem! Tss...
 932 8 |                 Kunicki zacierał rączki i co parę zdań powtarzał:~-
 933 8 |               nawet pobudować spichlerz i mieć zboże sprzedane, niż
 934 8 |               gnoić je również u siebie i bankrutować. Mnie to wyjście
 935 8 |              drań - pomyślał z podziwem i chrząknął:~- Gadaliśmy o
 936 8 |              tym - rzekł chytrze - może i tak da się zrobić. Kunicki
 937 8 |          tartaku zerwała się transmisja i jest jakiś nieszczęśliwy
 938 8 |                Dyzma nie zastanowił się i odparł:~- Tak, w Oksfordzie.~
 939 8 |             każdej chwili zapytać brata i stwierdzić, że Dyzma zełgał.
 940 8 |                  hulał, awanturował się i wreszcie doszedł do obłędu.
 941 8 |              Uczepiła się tego projektu i prosząc Dyzmę, by nie wspominał
 942 8 |           pawilonu. Nikodem ociągał się i próbował się wykręcić, lecz
 943 8 |           zarzuciła mu ramiona na szyję i przytuliła się doń całym
 944 8 |                bardzo dobre powiedzenie i że warto je zapamiętać.~
 945 8 |     wystrzyżonym trawniku ujrzeli leżak i wyciągniętego na nim nieruchomo
 946 8 |     Zbliżających się dostrzegł ratlerek i zaczął ujadać histerycznym
 947 8 |       Ponimirski leniwie odwrócił głowę i zmrużywszy oczy przed słońcem
 948 8 |                 nogi, obciągnął ubranie i wsadził monokl w oko.~-
 949 8 |                Ponuro spojrzał na Dyzmę i podał mu rękę.~- Poznaję,
 950 8 |         porozumiewawczo w oczy Nikodema i weszła do pawilonu.~Ponimirski,
 951 8 |                 Dyzmę w pobliską alejkę i opierając palec wskazujący
 952 8 |  Zdekonspirowałeś mnie przed Niną? Może i ta szuja Kunik wie o wszystkim?~-
 953 8 |              Ponimirski usiadł na ławce i śmiał się ku zaintrygowaniu
 954 8 |              jakże tam ciotka Przełęska i ten jej Krzepicki? Nie wyrzucili
 955 8 |            opowiadać. Krótko, dokładnie i bez kłamstwa. Więc?~Nikodem
 956 8 |             dobrze, że zarówno ona, jak i pan Krzepicki twierdzą,
 957 8 |              wkrótce napiszę drugi list i pojedziesz pan z nim do
 958 8 |               niej. Chodźmy wobec tego. I zabierz ją pan ze sobą.
 959 8 |               gdyśmy byli bardzo młodzi i bogaci, zawsze będą miłe.
 960 8 |                specjalnym podkreśleniem i roześmiał się głośno.~-
 961 8 |        Mówiliśmy wyłącznie o Oksfordzie i Londynie, gdzie tak cudownie
 962 8 |              końcami palców po ramieniu i zapytał:~- Isn't it, old
 963 8 |               skroniach. Wytężył pamięć i - o ulgo! - wypowiedział
 964 8 |               widząc speszenie Nikodema i kładąc je na karb przykrości
 965 8 |                 chęci zatrzymania Dyzmy i pożegnał się z nim bez nowych
 966 8 |               nie odwiedza, bo to nawet i jemu może szkodzić. Lekarze
 967 8 |              tak, jak będzie najmądrzej i najlepiej.~Zaczęła mówić
 968 8 |              wiośnie, którą ma w duszy, i o tym, że najlepiej na teraźniejszość
 969 9 |               Dni biegły równe, pogodne i jasne. Dyzma zadomowił się
 970 9 |               zadomowił się w Koborowie i czuł się jak u siebie w
 971 9 |                Jadł dobrze, spał dobrze i próżnował.~Czuł się z tym
 972 9 |               znakomicie. Przytył nieco i opalił się, gdyż dla zabicia
 973 9 |           atmosfera głębokiego szacunku i podziwu.~Jedynymi chmurami
 974 9 |             nieraz mimochodem zawadzały i o Nikodema. W jednym wypadku -
 975 9 |            wielka obelga. Poczerwieniał i nagle z całej siły wyrżnął
 976 9 |            blada jak papier zerwała się i wybiegła. Nina nie powiedziała
 977 9 |                dla pointy Nikodema, jak i przestrach.~Zaaplikowanie
 978 9 |                 siedział w jej buduarze i oglądał albumy z fotografiami.~
 979 9 |           zatrzymało. Odwróciła się doń i przez chwilę milczała, lecz
 980 9 |                spodziewanym uderzeniem, i tak, że miał ochotę chwycić
 981 9 |           wycałować te roziskrzone oczy i drgające pełne wargi, z
 982 9 |                dobremu: wynoś się stąd, i to prędko!...~Głos jej stawał
 983 9 |               kroczków. Nie słyszał ich i Nikodem, zaskoczony żywiołowym
 984 9 |                przejść do mego gabinetu i zaczekać na mnie.~Mówił
 985 9 |                wynosić z pańskiego domu i zrugała mnie od ostatnich.
 986 9 |                pański ten... kontyngent i na podkłady kolejowe to
 987 9 |              coraz bardziej poirytowany i coraz spokojniejszy na zewnątrz.
 988 9 |                 Wyciągnął do Dyzmy rękę i zapytał:~- No, zgoda?~Nikodem
 989 9 |         panienka była bardzo zagniewana i że ją, Irenkę, obiecała
 990 9 |            Szwajcarii.~Po tej burzliwej i brzemiennej w skutki niedzieli
 991 9 |               sama czuła się teraz lżej i swobodniej.~Jeździła z Nikodemem
 992 9 |                 wszakże jej stanowczość i romans wciąż ograniczał
 993 9 |          pocałunków. Wszelkie perswazje i namowy Nikodema nic odnosiły
 994 9 |             Dyzmie wydawało się mgliste i tajemnicze. Postanowił sobie
 995 9 |                ta mu jasno wyłożyła, co i jak. Tymczasem dowiadywał
 996 9 |         szczegółów z życia jej własnego i jej rodziny. Gdy chodziło
 997 9 |              podobała się mu bardzo, no i była wielką damą, nie byle
 998 9 |              gestem, każdym spojrzeniem i wreszcie niemal każdym słowem
 999 9 |              zbyt był zajęty interesami i zbyt mało przestawał z żoną,
1000 9 |             Terkowski.~Nadszedł Kunicki i Dyzma podał mu depeszę.