Rozdzial

   1 1 |       Właściciel wzruszył ramionami.~- Nie nada się? - lekko rzuciła
   2 1 |         rzuciła blondynka.~- Pewno, że nie. Drygu nijakiego nie ma
   3 1 |                że nie. Drygu nijakiego nie ma ani szyku. Żeby choć
   4 1 |               pan już gdzie tańczył?~- Nie. To jest, tańczyłem, ale
   5 1 |                 Warszawa, panie drogi, nie żaden Łysków. Tu trzeba
   6 1 |         fasonem. Szczerze panu powiem: nie nadajesz się pan. Lepiej
   7 1 |           książką pod pachą. Właściwie nie była to książka, lecz taka
   8 1 |            pozostałych listów, że tego nie zauważył.~Była to wykwintna
   9 1 |                 Wewnątrz (koperta była nie zaklejona) znajdowała się
  10 1 |          złotego lub dwa?... Spróbować nie zaszkodzi. Numer 7 to wszak
  11 1 |            kobieta - znowu pan miejsca nie znalazł?~- Znowu...~- Ej,
  12 1 |          łatwiej. Wiadomo: chłopi.~Nic nie odpowiedział. Już trzeci
  13 1 |            majstrem, ani z robotnikami nie mógł dojść do ładu i po
  14 1 |             zapytała:~- Panie Dyzma, a nie lepiej by panu wrócić w
  15 1 |          Walentowej, że rodziny żadnej nie mam.~- Poumierali?~- Poumierali.~
  16 1 |            odbytu ni ma. A i tak, żeby nie Mańka, to nie byłoby czym
  17 1 |                tak, żeby nie Mańka, to nie byłoby czym komornego opłacić.
  18 1 |          gościa ze dwa razy na tydzień nie złapie...~- Niech uważa -
  19 1 |               tak już za trzy tygodnie nie płaci, a tylko miejsce zajmuje.
  20 1 |            Dyzma.~- Zapłacisz pan albo nie. A piętnaście złotych to
  21 1 |                pół darmo, ale piechotą nie chodzą. A pan co do jakiej
  22 1 |              na dłużej miejsca zagrzać nie mógł. Z gimnazjum wydalili
  23 1 |           Znowu poczta w Łyskowie, nim nie przyszła redukcja. Przez
  24 1 |               kwietniu okazało się, że nie umie utrzymać półek z książkami
  25 1 |                sam już drugi dzień nic nie miał w ustach poza papierosami,
  26 1 |             spożywczych, a jednak głód nie dawał o sobie zapomnieć.~
  27 1 |         pomyślniejsze perspektywy dlań nie istnieją,~ ~Czy to go przerażało?
  28 1 |              jego przewidywań i planów nie przekraczał granic najbliższych
  29 1 |               że nikt go na fordansera nie weźmie, bez bólu postanowił
  30 1 |                na jego walizie, Dyzma, nie chcąc jej przeszkadzać,
  31 1 |                będę się przebierała.~- Nie patrzę - odparł.~- To i
  32 1 |             sukienkę. Nikodem istotnie nie zwracał na nią uwagi, chyba
  33 1 |              niezrozumiałą dlań pasją. Nie obrażało to jego ambicji
  34 1 |            ambicji męskiej, gdyż życie nie dało mu dotychczas warunków,
  35 1 |            mogłaby się rozwinąć. Nawet nie dotykało to jego godności
  36 1 |           ludzkiej, ponieważ nigdy jej nie miał w wygórowanym stopniu,
  37 1 |            miał w wygórowanym stopniu, nie odczuwał zaś w danym wypadku
  38 1 |              jeszcze długo, lecz Dyzma nie słuchał. Zaczął otwierać
  39 1 |              bal pójdzie czy do ślubu.~Nie odpowiedział. Złożył starannie
  40 1 |                 Dyć dziś sobota. Żydów nie ma, a swoje to rzadko kupują.
  41 1 |            Nagle przypomniał sobie, że nie przeszukał kieszeni fraka.
  42 1 |               o godz. 8 wieczór."~Myśl nie dawała się odpędzić.~- Panie
  43 1 |     przedobiednich, kiedy prawie wcale nie było roboty, z nudów czytywał
  44 1 |              zazwyczaj bywa wiele osób nie znających się wzajemnie
  45 1 |      przedsięwzięcie. Zwłaszcza jeżeli nie będzie specjalnie wyróżniał
  46 1 |               krochmaloną koszulę.~- A nie mówiłam, że na wesele idzie -
  47 1 |           zaproszenie i stwierdził, że nie zawierało nazwiska adresata.
  48 1 |            świętujący Żydzi zapełniali nie tylko chodniki, lecz i Jezdnię.
  49 1 |                 Korona przecie z głowy nie spadnie.~Zacisnął zęby i
  50 1 |                 tu na razie przekąski.~Nie dokończył i podbiegł do
  51 1 |                jadłem, jakiego jeszcze nie widział. Najchętniej chwyciłby
  52 1 |                 Usta miał pełne śliny. Nie mógł wprost oczu oderwać
  53 1 |           jakiś gruby pan, który nawet nie raczył odwrócić się, by
  54 1 |           nakładać nań tę samą sałatę, nie zdawał sobie sprawy z szaleństwa,
  55 1 |                stwierdził, że nikt nań nie zwraca uwagi. To go ośmieliło
  56 1 |                 Dyzma. Terkowski dawno nie dostał takiej nauczki. Zdrowie
  57 1 |             się ogromnie, a choć Dyzma nie mógł zmiarkować, o co właściwie
  58 1 |             się w sobie. Nigdy w życiu nie widział ministra. Gdy w
  59 1 |               kto jasną cholerą w oczy nie zaświeci, a później jest
  60 1 |              przyjacielu, co to umieją nie dać w swoją kaszę dmuchać,
  61 1 |           szanownego pana na sekundkę.~Nie było rady. O ucieczce nie
  62 1 |              Nie było rady. O ucieczce nie mogło już być mowy. Nikodem
  63 1 |             przepraszam, ale o ile się nie mylę, to miałem zaszczyt
  64 1 |              przemysłowców w Krakowie. Nie przypomina pan sobie? W
  65 1 |              się pan, w Krakowie nigdy nie byłem. Musiał co być ktoś
  66 1 |               cieszy, tu prawie nikogo nie zna, to przykro, nie ma
  67 1 |            nikogo nie zna, to przykro, nie ma z kim paru zdań zamienić,
  68 1 |              najmocniej przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie, nie,
  69 1 |      przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie, nie, oderwałem pana od
  70 1 |                Nie ma za co.~- O, nie, nie, oderwałem pana od miłej
  71 1 |               się Dyzma.~- Ach, ja się nie narzucam, ale gdyby wielce
  72 1 |                 niech się szanowny pan nie zapiera. Sam słyszałem rozmowę
  73 1 |            protestował Dyzma.~- Ja się nie narzucam, ja się nie narzucam,
  74 1 |               się nie narzucam, ja się nie narzucam, hę, hę, hę, ale
  75 1 |             przed ministrem w ukłonie. Nie widząc innego sposobu Dyzma
  76 1 |               wyraziło się zdziwienie. Nie miał jednak nawet chwili
  77 1 |             zawdzięczenia, że do grobu nie zapomni tej chwili, bo sam,
  78 1 |                zasługi na tym polu, że nie wszyscy, niestety, podwładni
  79 1 |                 Niechże mi pan pozwoli nie zajmować się tymi sprawami
  80 1 |            sprawami na raucie. Inaczej nie miałbym co do roboty urzędując
  81 1 |         minister - rzekł Kunicki - no, nie przypuszczałem. Czy on zawsze
  82 1 |            Drogi panie, niechże mi pan nie odmawia, dopiero jedenasta,
  83 1 |                 No, drogi panie Dyzma, nie odmówi mi pan przecie! Usiądziemy,
  84 2 |         drugiej strony stołu, z mroku, nie wysuwała się nagle w krąg
  85 2 |       powiedziałem sobie:~jeżeli teraz nie wysadzę z siodła tego mego
  86 2 |             Olszewskiego, jeżeli teraz nie uzyskam w Ministerstwie
  87 2 |             woli, tylko odrobina... O, nie, proszę pana, ja sobie doskonale
  88 2 |            głowie się postawił, zrobić nie potrafi. Olbrzymia suma,
  89 2 |          przeleciała jeszcze myśl, czy nie nastraszyć Kunickiego, że
  90 2 |             Dyzmy speszyło Kunickiego. Nie wiedział, co o nim sądzić.
  91 2 |         wiedział, co o nim sądzić. Czy nie był zbyt obcesowy?... Czy
  92 2 |               zbyt obcesowy?... Czy go nie zraził?... To byłoby katastrofą.
  93 2 |                panie, czarowników dziś nie ma. He, he, he... A trudno
  94 2 |               otworzył. Kunicki jednak nie przestawał nalegać, wychwalać
  95 2 |            odpoczywam,~- O, tego nigdy nie za dużo.~- Jestem bezrobotny -
  96 2 |               dygnitarskich szczeblach nie są do pozazdroszczenia.~-
  97 2 |               lepiej, skoro darmo brać nie chcesz."~- Wielce szanowny
  98 2 |            kiedy człowiek za wiele sił nie ma. Przyjacielu szanowny,
  99 2 |              ma. Przyjacielu szanowny, nie gniewajże się na moją śmiałość,
 100 2 |      przemysłowymi. Niech szanowny pan nie sądzi, że to mały obiekt.
 101 2 |              machina jak się patrzy.~- Nie wiem, czy potrafiłbym. Zupełnie
 102 2 |              czy potrafiłbym. Zupełnie nie znam się na tym - powiedział
 103 2 |                jeszcze i czterdziestki nie ma?~ ~- Skończyłem trzydzieści
 104 2 |               To mi wiek! Królu złoty, nie odmawiajże mi. Będzie pan
 105 2 |                bąknął Dyzma - doprawdy nie wiem.~- Więc powiedzmy tak:
 106 2 |             Zgoda - kiwnął głową Dyzma nie bardzo orientując się, na
 107 2 |            zaróżowiony i uśmiechnięty, nie przestając na chwilę seplenić,
 108 2 |                lecz ich istoty ogarnąć nie umiał. Czuł, że niespodziewanie
 109 2 |                się wzięło i dlaczego - nie pojmował.~Im dłużej nad
 110 2 |                trzeba oblać. I chociaż nie chciało mu się ani jeść,
 111 2 |           takiej kupy pieniędzy u Icka nie należało do rzeczy bezpiecznych.~
 112 2 |              to niedziela i że Walenty nie pójdzie do roboty.~Niech
 113 2 |               i patrzyła przed siebie. Nie wiedział sam dlaczego, ale
 114 2 |              czemu to panna Mania spać nie idzie?~- Chyba już pójdę -
 115 2 |                pies, na ulicy i grosza nie widział, co też by pan z
 116 2 |                co też by pan z radości nie skakał.~Dyzmie zrobiło się
 117 2 |              jeszcze w południe grosza nie miał przy duszy. Skądże
 118 2 |              przeczący ruch głową,~ ~- Nie chcę. Nie wezmę. I tak nie
 119 2 |              ruch głową,~ ~- Nie chcę. Nie wezmę. I tak nie będę miała
 120 2 |             Nie chcę. Nie wezmę. I tak nie będę miała z czego oddać.~-
 121 2 |               z czego oddać.~- No to i nie trzeba oddawać.~- Nie chcę. -
 122 2 |                i nie trzeba oddawać.~- Nie chcę. - Zmarszczyła brwi. -
 123 2 |                   Chyba że... Za darmo nie chcę. Chyba że pójdzie pan
 124 2 |           Mańka spojrzała mu w oczy.~- Nie podobam się panu?~- To nie,
 125 2 |             Nie podobam się panu?~- To nie, czemu?...~- Z pana to tyż
 126 2 |             się strach i podziw. Nigdy nie przypuszczała, że ten cichy
 127 2 |             miał... Może Żyd?~- Żyd.~- Nie wiedziałam...~- Czegoś nie
 128 2 |             Nie wiedziałam...~- Czegoś nie wiedziała? - zapytał Dyzma
 129 2 |             zaczął chować pieniądze.~- Nie wiedziałam, że ty taki...~-
 130 2 |               się do niego.~- A ciebie nie nakryją?~- Nie bój się,
 131 2 |                A ciebie nie nakryją?~- Nie bój się, ja dam sobie radę.~ ~-
 132 2 |               dam sobie radę.~ ~- Nikt nie widział?... Może jakie ślady
 133 2 |            palców nawet znajdą.~- Mnie nie złapią.~- A powiedz, miałeś
 134 2 |               pietra? Roześmiał się.~- Nie ma o czym gadać. No, chodźmy
 135 2 |          całować w usta.~Szli do domu, nie rozmawiając po drodze. Nikodem
 136 2 |           zachwytem, wzbudziły w Mańce nie pieniądze, lecz cała ta
 137 2 |               się, że na nią właściwie nie zasłużył. Dlatego za żadną
 138 2 |        zasłużył. Dlatego za żadną cenę nie przyznałby się jej teraz,
 139 2 |              sublokatora razem z Mańką nie zrobiło na Barcikach żadnego
 140 2 |           gdzie? - zagadnął Walenty.~- Nie w Warszawie. Na prowincji.~-
 141 2 |             Warszawie. Na prowincji.~- Nie mówiłam - pokiwała głową
 142 2 |            Mańki.~- Cicho, do cholery, nie widzisz: człowiek śpi. Odpocząć
 143 2 |                 człowiek śpi. Odpocząć nie dadzą. Zaległa cisza. Walenty
 144 3 |              była jego ekwipunkiem, że nie odważyła się nawet zaproponować
 145 3 |              jest panem całą gębą i że nie tylko naczelnik urzędu pocztowego
 146 3 |       Winderowie, ojciec i syn, niczym nie zaimponowaliby mu teraz.~
 147 3 |         wysiadło i Dyzma pozostał sam. Nie chciało mu się spać. Zresztą
 148 3 |                żyć jak jaśnie pan, nic nie robiąc.~Tylko trzeba kołować
 149 3 |             się na baczności, żeby się nie wsypać. W ogóle mówić jak
 150 3 |              jednego słówka. Stary też nie w ciemię bity i jakby tylko
 151 3 |       Wyjaśniono mu przy tym, że wcale nie będzie skrępowany, gdyż
 152 3 |          będzie skrępowany, gdyż gdyby nie chciał przechodzić do hallu
 153 3 |        przygotowana, a później, jeżeli nie jest zmęczony i zechce wyjść
 154 3 |             łazienki. Nigdy dotychczas nie zdarzało się mu myć w wannie.
 155 3 |           Ostatnio zresztą i na łaźnię nie mógł sobie pozwolić. Świadczyła
 156 3 |                ci samemu palcem ruszyć nie dadzą! - pomyślał z podziwem.~
 157 3 |      przepychem, o jakim w ogóle Dyzma nie miał wyobrażenia.~Ze złoconych
 158 3 |                znaleźli się w jadalni, nie zdążył jednak otrzymać odpowiedzi,
 159 3 |            zdetonował~Na szczęście nic nie potrzebował mówić, gdyż
 160 3 |             być tylko córkami, chociaż nie wyglądały na siostry. Blondynka,
 161 3 |         aczkolwiek kształtna i smukła, nie mogła być nazwana szczupłą.
 162 3 |          zmuszał siebie, by raz po raz nie przyglądać się jej uchu.
 163 3 |         puszyste uczesanie.~Obserwacje nie przeszkadzały Dyzmie uważać,
 164 3 |          nieodpowiednie zachowanie się nie zdemaskować braku tego,
 165 3 |                 przerwała pani Nina.~- Nie rozumiem cię, papo - dodała
 166 3 |         przykrość Ninie?~- Ależ ja nic nie mówię, nic nie mówię, kochanie.
 167 3 |             Ależ ja nic nie mówię, nic nie mówię, kochanie. Zresztą
 168 3 |            ważne zaraz poznać.~- Papo, nie mów za pana Dyzmę - przerwała
 169 3 |              wstała i skinęła głową.~- Nie przeszkadzamy panom - powiedziała
 170 3 |                wyszły z jadalni. Dyzma nie przypuszczał, że śniadanie
 171 3 |             się skończy. Jadł mało, by nie wyglądać na żarłoka, a teraz
 172 3 |               widzi pan, niech się pan nie zraża, ale między mną i
 173 3 |              panowała cisza, lecz upał nie był dokuczliwy.~- Ładne
 174 3 |             chciał powiedzieć, że tego nie rozumie, ale ugryzł się
 175 3 |                rzekł głośno - tylko ja nie sądzę, żeby miało być aż
 176 3 |                kto panu powiedział, że nie zacznie?!~- Co pan mówi? -
 177 3 |                Siedemdziesiąt procent. Nie przemysł, nie kopalnie,
 178 3 |  Siedemdziesiąt procent. Nie przemysł, nie kopalnie, nie handel, lecz
 179 3 |                przemysł, nie kopalnie, nie handel, lecz właśnie rolnictwo,
 180 3 |       Rozchodzi się tylko o pieniądze. Nie ma pieniędzy.~- Pieniędzy,
 181 3 |           chyba mógłby zostać!~Kunicki nie ustawał w rozważaniu kwestii.
 182 3 |               pojęć i spraw, o których nie miał najmniejszego pojęcia.
 183 3 |               zrozumiał, że absolutnie nie da sobie z tym rady, że
 184 3 |               tym rady, że żadną miarą nie zdoła opanować sytuacji
 185 3 |              sytuacji bodaj o tyle, by nie skompromitować się i nie
 186 3 |               nie skompromitować się i nie ośmieszyć, mówiąc prościej -
 187 3 |           ośmieszyć, mówiąc prościej - nie wsypać się.~Kiedy zwiedzili
 188 3 |        skrótami, że nic z tego wyłowić nie potrafił.~Pocieszał się
 189 3 |            spostrzeżeniami, że Kunicki nie widzi jego przygnębienia,
 190 3 |               swego administratora, że nie miał czasu zauważyć jego
 191 3 |          dochód. Jeżeli w praktyce tak nie jest, to już zasługa naszej
 192 3 |        Natomiast żywy jak rtęć Kunicki nie ustawał w objaśnianiu gospodarki
 193 3 |           Dobrze, z przyjemnością.~- A nie zdrzemnąłby się pan teraz,
 194 3 |                  Bo dłużej żadną miarą nie wytrwa. Przecie stary po
 195 3 |               wciąż idąc przed siebie, nie mógł dojrzeć jego końca.
 196 3 |              głosem:~- Kto pan jesteś?~Nie wiedząc, co zrobić, Dyzma
 197 3 |                nazwałem tak psa, bo to nie ma żadnego sensu, a ciekaw
 198 3 |                sobie panią Kunikową.~- Nie rozumiem - ostrożnie zaczął
 199 3 |              przestraszył się Dyzma.~- Nie waż się pan w mojej obecności
 200 3 |                nawet uśmiechnął się.~- Nie wiedział pan o tym? Mój
 201 3 |               tym? Mój Brutus też tego nie wiedział i nawet łasił się
 202 3 |                szwagierka, póki ten go nie kopnął. Bydlę! Zamyślił
 203 3 |                 Dyzma wzdrygnął się.~- Nie - rzekł niepewnym głosem -
 204 3 |               co znowu, broń Boże...~- Nie zaprzeczać! - krzyknął hrabia. -
 205 3 |                bynajmniej, nikt mi nic nie mówił.~- Nikt?~- Słowo daję -
 206 3 |         Widocznie sądzili, że pan mnie nie będzie miał zaszczytu poznać.
 207 3 |              kazali jadać samotnie? Ze nie wolno mi opuszczać parku,
 208 3 |           dlatego że ja powinienem być nie ten łajdacki przybłęda,
 209 3 |          przybłęda, dlatego, że znieść nie może, iż ja, prawy dziedzic
 210 3 |                   Zresztą pan na pewno nie rozumie po angielsku?...~-
 211 3 |             rozumie po angielsku?...~- Nie rozumiem.~- A to świetnie -
 212 3 |                  ucieszył się hrabia - nie chciałbym panu robić przykrości,
 213 3 |                Nikodem z rezygnacją.~- Nie o to wszakże chodzi. Muszę
 214 3 |               rodziny Koborowo, jednak nie powinien pan jego okradać,
 215 3 |        pawilonu, bo mi później kolacji nie dadzą. Żegnam. Szkoda, chciałem
 216 3 |           jedno. Niech pan, broń Boże, nie przyznaje się nikomu, że
 217 3 |                 a chamy przecie honoru nie mają. Żegnam.~Zawrócił się
 218 4 |             bąknąć krótkie "tak'' lub "nie", zaś większość skierowanych
 219 4 |           Ponimirskim Nikodem zupełnie nie rozumiał już istoty tego
 220 4 |    najzgrabniej zrobić, niczego jednak nie wymyślił.~Po kolacji Kunicki
 221 4 |          skierowała się do parku, lecz nie w te jego okolice, które
 222 4 |                   spytała Kasia.~- Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~-
 223 4 |                  Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~- To dziwne.~- Dlaczego
 224 4 |          umieją.~- Nigdy, proszę pani, nie miałem czasu nauczyć się
 225 4 |           klombu.~Dyzma zatrzymał się, nie wiedząc, co ma robić, gdy
 226 4 |               i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech
 227 4 |         wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech pan powącha!
 228 4 |          kobiet?~Dyzma wprawdzie nigdy nie dostał od żadnej kobiety
 229 4 |           bilard, lecz nikt z nas grać nie umie. Chętnie nauczyłabym
 230 4 |             Pani? - zdziwił się. Nigdy nie wyobrażał sobie, że kobieta
 231 4 |          Możemy zacząć choćby zaraz.~- Nie - odparł Dyzma - mam dziś
 232 4 |        księgach, w rachunkach.~- Hm... nie jest pan przesadnie uprzejmy.
 233 4 |                pozytywną wartość, byle nie przypominali mojego papy.
 234 4 |                i hm... wyjaśnić, że... Nie pogniewa się pan za szczerość?...~-
 235 4 |             Boże.~- Ale bliżej mnie to nie obchodzi.~- Nie rozumiem.~-
 236 4 |                mnie to nie obchodzi.~- Nie rozumiem.~- Lubi pan kropki
 237 4 |           życzliwa, chciałabym, by pan nie wyciągał z tego zbyt dalekich
 238 4 |               mówiąc, ode mnie kwiatów nie będzie pan dostawał.~Wreszcie
 239 4 |         chodziło i roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na to wcale.~-
 240 4 |               się sprawy stawia jasno. Nie wiedział sam dlaczego, ale
 241 4 |            równą szczerością. Pani też nie jest moim typem.~- Tak?
 242 4 |              dobrej nocy. Dyzma jednak nie myślał o śnie. Postanowił
 243 4 |            wyrazów, których albo wcale nie znał, albo pojąć nie mógł
 244 4 |             wcale nie znał, albo pojąć nie mógł ich tajemniczego znaczenia.
 245 4 |            czytać półgłosem, lecz i to nie pomagało. Po prostu przestał
 246 4 |           czytać i zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie,
 247 4 |              nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~Poszedł do łazienki
 248 4 |           minut i myślał: - Pomoże czy nie pomoże...~Nie pomogło. Całą
 249 4 |               Pomoże czy nie pomoże...~Nie pomogło. Całą noc spędził
 250 4 |        gospodarki Koborowa żadną miarą nie mogło wystarczyć już nie
 251 4 |               nie mogło wystarczyć już nie tylko do administrowania,
 252 4 |            postanowił w żadnym wypadku nie kapitulować bez walki.~Przeciągnąć
 253 4 |            wyprawia. Przecie pan wcale nie spał! Pracowitość pracowitością,
 254 4 |             zdrowie zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma -
 255 4 |                  jak coś zacznę robić, nie lubię sobie przerywać.~-
 256 4 |             mnie nikt z mego personelu nie okpi. No, ale niechże pan
 257 4 |            jeszcze dość czasu, bo dziś nie będę panu zawracał głowy.
 258 4 |                 że pan Nikodem ani oka nie zmrużył. Całą noc przesiedział
 259 4 |            zapytała pani Nina.~- Chyba nie warto...~- Niech pan weźmie,
 260 4 |               to niemożliwe, one stoją nie na jednej linii.~- Właśnie -
 261 4 |            Kasia - ja do takiej wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? -
 262 4 |              Niny.~- O, ze mnie to nic nie będzie - powiedziała, biorąc
 263 4 |             biorąc jednak kij do ręki. Nie wiedziała, jak ustawia się
 264 4 |                ręce na pewno nic nigdy nie robiły. - Jakie to szczęście -
 265 4 |              być tak bogatym, człowiek nie potrzebuje palcem ruszyć,
 266 4 |               mnie pan uczyć widocznie nie chce?~- Przepraszam. Tak
 267 4 |                ręce żadnej pracy pewno nie znają. Pani Nina zarumieniła
 268 4 |               tę gryzącą ironię.~Dyzma nie zrozumiał i zaczął się głowić,
 269 4 |                 dodała Nina.~- Chociaż nie zawsze miłą dla otoczenia -
 270 4 |     nieszczerych komplementów.~- O, te nie wydają się mi dziedziną
 271 4 |                powie. Jeżeli o całości nie może pan wyrazić się pochlebnie,
 272 4 |                 O!... - zdziwiła się - nie przypuszczałam, że to od
 273 4 |                Dyzma i dodał głośno:~- Nie znam się na malarstwie.
 274 4 |              malarstwie. Nigdy się tym nie interesowałem.~- Co jednak
 275 4 |             interesowałem.~- Co jednak nie przeszkadza panu - uprzejmie
 276 4 |                teraz idę się przebrać. Nie pojechałby pan ze mną konno?~-
 277 4 |            Pani pasierbica kocha panią nie jak macochę... Pani Nina
 278 4 |             się kochają.~Pani Nina nic nie odpowiedziała i Dyzma, nie
 279 4 |             nie odpowiedziała i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze
 280 4 |              pani.~- Pan będzie łaskaw nie krępować się i wydawać polecenia
 281 4 |                niż w nocy. Żadną miarą nie mógł zorientować się w tym
 282 4 |               przynajmniej, gdy czegoś nie rozumiał, mógł wykuć na
 283 4 |                to wyjście. Zresztą gdy nie wykuł, mógł zawsze udać
 284 4 |               me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
 285 4 |                  Bo przecie tego wykuć nie można, a zachorować... Nagle
 286 4 |                     Tak - zdecydował - nie ma gadania. Od jutra rana
 287 4 |               choroby. Żadna zaraźliwa nie nadawała się, bo wysłaliby
 288 4 |            musi być zdrowy, bo mu jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~
 289 4 |              doktora wezwali, to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł
 290 4 |          skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie z łóżka.~Był tak
 291 4 |          odparła Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest nielitościwa.
 292 4 |                 A gdybym zachorował, a nie byłoby w pobliżu lekarza?...~-
 293 4 |         Nikodem.~- Pan był oficerem?~- Nie, zwykłym szeregowcem.~-
 294 4 |              Czy może był pan ranny?~- Nie. Tylko reumatyzm zostawiła
 295 4 |            ordery? - zapytała.~Nikodem nie miał żadnych odznaczeń,
 296 4 |               tym miałem i awans, omal nie zostałem generałem.~- Jak
 297 4 |             generalskiej szarży, gdyby nie to, że akurat wojna się
 298 4 |            Chociaż sama, jako kobieta, nie umiałabym czuć się szczęśliwą
 299 4 |           Kasia wzruszyła ramionami.~- Nie na wszystkie.~- Kobiety -
 300 4 |          ślamazarność.~- Niech się pan nie reklamuje - roześmiała się
 301 4 |      Sprawdziwszy, że nikogo w pobliżu nie ma, otworzył drzwi na taras
 302 4 |        kamiennej ławki pod starą lipą.~Nie mógł jej wszakże odszukać
 303 4 |               i skinął Dyzmie głową.~- Nie zadenuncjował mnie pan przed
 304 4 |         nieufnie.~- Broń Boże. Zresztą nie ma go w domu.~- To dobrze.
 305 4 |               siedziałem na drzewie?~- Nie, dlaczego...~- Widzi pan,
 306 4 |            pierwotnych form bytowania. Nie zauważył pan tego, panie
 307 4 |             imię?~- Nikodem.~- Dziwne. Nie wygląda pan na Nikodema.
 308 4 |                 Zresztą mój Brutus też nie wygląda na Brutusa, a ja
 309 4 |             nam Koborowo wydarł?~- Nic nie słyszałem - odparł Dyzma.~-
 310 4 |              fikcyjną? Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam się na tym.
 311 4 |              Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam się na tym. Dość że
 312 4 |                miłości do ojca. Ojciec nie przeżyłby wyjazdu z Koborowa,
 313 4 |     plenipotencję. Dzięki temu siostra nie może ani palcem ruszyć we
 314 4 |          Ponimirski. - Łajdaka, chama, nie pana. Pan to jestem, ja!
 315 4 |               Po pierwsze, nic mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła
 316 4 |                usunęli? Ponimirski nic nie odpowiedział i dłuższą chwilę
 317 4 |               panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus! Szukaj
 318 4 |               panu z głupkowatą miną i nie ruszał się z miejsca.~-
 319 4 |               powiedział pouczająco:~- Nie można nigdy przesadzić w
 320 4 |               pan jest głupi, szacunku nie wzbudzasz. Ale to drobiazg.
 321 4 |                by ciotka zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono
 322 4 |               w krzakach.~- To wariat, nie ulega najmniejszej wątpliwości -
 323 4 |                wrogi. Ma się rozumieć, nie ma sensu zajmować się tym
 324 4 |              czy z tego całego mętlika nie da się wyciągnąć dla siebie
 325 4 |            korzyści?...~Dyzma na razie nie widział jeszcze żadnych
 326 4 |      posiadanie cudzych tajemnic nigdy nie zawadzi. Zwłaszcza w jego
 327 4 |         którego dowiedział się, że pan nie wrócił i odesłał auto, bo
 328 4 |           spokoju! Jednakże postanowił nie odkładać swego zachorowania.
 329 4 |         kompotu ból Dyzmy stał się już nie do zniesienia. Przeprosił
 330 4 |            proszę pani.~- Niczego panu nie potrzeba?~- Nie, dziękuję!~-
 331 4 |           Niczego panu nie potrzeba?~- Nie, dziękuję!~- No, to dobranoc.
 332 5 |             bąknąć krótkie "tak'' lub "nie", zaś większość skierowanych
 333 5 |           Ponimirskim Nikodem zupełnie nie rozumiał już istoty tego
 334 5 |    najzgrabniej zrobić, niczego jednak nie wymyślił.~Po kolacji Kunicki
 335 5 |          skierowała się do parku, lecz nie w te jego okolice, które
 336 5 |                   spytała Kasia.~- Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~-
 337 5 |                  Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~- To dziwne.~- Dlaczego
 338 5 |          umieją.~- Nigdy, proszę pani, nie miałem czasu nauczyć się
 339 5 |           klombu.~Dyzma zatrzymał się, nie wiedząc, co ma robić, gdy
 340 5 |               i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech
 341 5 |         wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla pana. Niech pan powącha!
 342 5 |          kobiet?~Dyzma wprawdzie nigdy nie dostał od żadnej kobiety
 343 5 |           bilard, lecz nikt z nas grać nie umie. Chętnie nauczyłabym
 344 5 |             Pani? - zdziwił się. Nigdy nie wyobrażał sobie, że kobieta
 345 5 |          Możemy zacząć choćby zaraz.~- Nie - odparł Dyzma - mam dziś
 346 5 |        księgach, w rachunkach.~- Hm... nie jest pan przesadnie uprzejmy.
 347 5 |                pozytywną wartość, byle nie przypominali mojego papy.
 348 5 |                i hm... wyjaśnić, że... Nie pogniewa się pan za szczerość?...~-
 349 5 |             Boże.~- Ale bliżej mnie to nie obchodzi.~- Nie rozumiem.~-
 350 5 |                mnie to nie obchodzi.~- Nie rozumiem.~- Lubi pan kropki
 351 5 |           życzliwa, chciałabym, by pan nie wyciągał z tego zbyt dalekich
 352 5 |               mówiąc, ode mnie kwiatów nie będzie pan dostawał.~Wreszcie
 353 5 |         chodziło i roześmiał się.~- Ja nie liczyłem na to wcale.~-
 354 5 |               się sprawy stawia jasno. Nie wiedział sam dlaczego, ale
 355 5 |            równą szczerością. Pani też nie jest moim typem.~- Tak?
 356 5 |              dobrej nocy. Dyzma jednak nie myślał o śnie. Postanowił
 357 5 |            wyrazów, których albo wcale nie znał, albo pojąć nie mógł
 358 5 |             wcale nie znał, albo pojąć nie mógł ich tajemniczego znaczenia.
 359 5 |            czytać półgłosem, lecz i to nie pomagało. Po prostu przestał
 360 5 |           czytać i zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie,
 361 5 |              nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~Poszedł do łazienki
 362 5 |           minut i myślał: - Pomoże czy nie pomoże...~Nie pomogło. Całą
 363 5 |               Pomoże czy nie pomoże...~Nie pomogło. Całą noc spędził
 364 5 |        gospodarki Koborowa żadną miarą nie mogło wystarczyć już nie
 365 5 |               nie mogło wystarczyć już nie tylko do administrowania,
 366 5 |            postanowił w żadnym wypadku nie kapitulować bez walki.~Przeciągnąć
 367 5 |            wyprawia. Przecie pan wcale nie spał! Pracowitość pracowitością,
 368 5 |             zdrowie zdrowiem.~- Nic mi nie będzie - odparł Dyzma -
 369 5 |                  jak coś zacznę robić, nie lubię sobie przerywać.~-
 370 5 |             mnie nikt z mego personelu nie okpi. No, ale niechże pan
 371 5 |            jeszcze dość czasu, bo dziś nie będę panu zawracał głowy.
 372 5 |                 że pan Nikodem ani oka nie zmrużył. Całą noc przesiedział
 373 5 |            zapytała pani Nina.~- Chyba nie warto...~- Niech pan weźmie,
 374 5 |               to niemożliwe, one stoją nie na jednej linii.~- Właśnie -
 375 5 |            Kasia - ja do takiej wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? -
 376 5 |              Niny.~- O, ze mnie to nic nie będzie - powiedziała, biorąc
 377 5 |             biorąc jednak kij do ręki. Nie wiedziała, jak ustawia się
 378 5 |                ręce na pewno nic nigdy nie robiły. - Jakie to szczęście -
 379 5 |              być tak bogatym, człowiek nie potrzebuje palcem ruszyć,
 380 5 |               mnie pan uczyć widocznie nie chce?~- Przepraszam. Tak
 381 5 |                ręce żadnej pracy pewno nie znają. Pani Nina zarumieniła
 382 5 |               tę gryzącą ironię.~Dyzma nie zrozumiał i zaczął się głowić,
 383 5 |                 dodała Nina.~- Chociaż nie zawsze miłą dla otoczenia -
 384 5 |     nieszczerych komplementów.~- O, te nie wydają się mi dziedziną
 385 5 |                powie. Jeżeli o całości nie może pan wyrazić się pochlebnie,
 386 5 |                 O!... - zdziwiła się - nie przypuszczałam, że to od
 387 5 |                Dyzma i dodał głośno:~- Nie znam się na malarstwie.
 388 5 |              malarstwie. Nigdy się tym nie interesowałem.~- Co jednak
 389 5 |             interesowałem.~- Co jednak nie przeszkadza panu - uprzejmie
 390 5 |                teraz idę się przebrać. Nie pojechałby pan ze mną konno?~-
 391 5 |            Pani pasierbica kocha panią nie jak macochę... Pani Nina
 392 5 |             się kochają.~Pani Nina nic nie odpowiedziała i Dyzma, nie
 393 5 |             nie odpowiedziała i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze
 394 5 |              pani.~- Pan będzie łaskaw nie krępować się i wydawać polecenia
 395 5 |                niż w nocy. Żadną miarą nie mógł zorientować się w tym
 396 5 |               przynajmniej, gdy czegoś nie rozumiał, mógł wykuć na
 397 5 |                to wyjście. Zresztą gdy nie wykuł, mógł zawsze udać
 398 5 |               me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
 399 5 |                  Bo przecie tego wykuć nie można, a zachorować... Nagle
 400 5 |                     Tak - zdecydował - nie ma gadania. Od jutra rana
 401 5 |               choroby. Żadna zaraźliwa nie nadawała się, bo wysłaliby
 402 5 |            musi być zdrowy, bo mu jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~
 403 5 |              doktora wezwali, to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł
 404 5 |          skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie z łóżka.~Był tak
 405 5 |          odparła Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest nielitościwa.
 406 5 |                 A gdybym zachorował, a nie byłoby w pobliżu lekarza?...~-
 407 5 |         Nikodem.~- Pan był oficerem?~- Nie, zwykłym szeregowcem.~-
 408 5 |              Czy może był pan ranny?~- Nie. Tylko reumatyzm zostawiła
 409 5 |            ordery? - zapytała.~Nikodem nie miał żadnych odznaczeń,
 410 5 |               tym miałem i awans, omal nie zostałem generałem.~- Jak
 411 5 |             generalskiej szarży, gdyby nie to, że akurat wojna się
 412 5 |            Chociaż sama, jako kobieta, nie umiałabym czuć się szczęśliwą
 413 5 |           Kasia wzruszyła ramionami.~- Nie na wszystkie.~- Kobiety -
 414 5 |          ślamazarność.~- Niech się pan nie reklamuje - roześmiała się
 415 5 |      Sprawdziwszy, że nikogo w pobliżu nie ma, otworzył drzwi na taras
 416 5 |        kamiennej ławki pod starą lipą.~Nie mógł jej wszakże odszukać
 417 5 |               i skinął Dyzmie głową.~- Nie zadenuncjował mnie pan przed
 418 5 |         nieufnie.~- Broń Boże. Zresztą nie ma go w domu.~- To dobrze.
 419 5 |               siedziałem na drzewie?~- Nie, dlaczego...~- Widzi pan,
 420 5 |            pierwotnych form bytowania. Nie zauważył pan tego, panie
 421 5 |             imię?~- Nikodem.~- Dziwne. Nie wygląda pan na Nikodema.
 422 5 |                 Zresztą mój Brutus też nie wygląda na Brutusa, a ja
 423 5 |             nam Koborowo wydarł?~- Nic nie słyszałem - odparł Dyzma.~-
 424 5 |              fikcyjną? Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam się na tym.
 425 5 |              Taką na niby?~- Nie wiem, nie znam się na tym. Dość że
 426 5 |                miłości do ojca. Ojciec nie przeżyłby wyjazdu z Koborowa,
 427 5 |     plenipotencję. Dzięki temu siostra nie może ani palcem ruszyć we
 428 5 |          Ponimirski. - Łajdaka, chama, nie pana. Pan to jestem, ja!
 429 5 |               Po pierwsze, nic mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła
 430 5 |                usunęli? Ponimirski nic nie odpowiedział i dłuższą chwilę
 431 5 |               panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus! Szukaj
 432 5 |               panu z głupkowatą miną i nie ruszał się z miejsca.~-
 433 5 |               powiedział pouczająco:~- Nie można nigdy przesadzić w
 434 5 |               pan jest głupi, szacunku nie wzbudzasz. Ale to drobiazg.
 435 5 |                by ciotka zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono
 436 5 |               w krzakach.~- To wariat, nie ulega najmniejszej wątpliwości -
 437 5 |                wrogi. Ma się rozumieć, nie ma sensu zajmować się tym
 438 5 |              czy z tego całego mętlika nie da się wyciągnąć dla siebie
 439 5 |            korzyści?...~Dyzma na razie nie widział jeszcze żadnych
 440 5 |      posiadanie cudzych tajemnic nigdy nie zawadzi. Zwłaszcza w jego
 441 5 |         którego dowiedział się, że pan nie wrócił i odesłał auto, bo
 442 5 |           spokoju! Jednakże postanowił nie odkładać swego zachorowania.
 443 5 |         kompotu ból Dyzmy stał się już nie do zniesienia. Przeprosił
 444 5 |            proszę pani.~- Niczego panu nie potrzeba?~- Nie, dziękuję!~-
 445 5 |           Niczego panu nie potrzeba?~- Nie, dziękuję!~- No, to dobranoc.
 446 6 |                wyprawił go samochodem, nie koleją, gdyż twierdził,
 447 6 |              gapiów, którzy podziwiali nie tylko samochód, lecz i wielkopańską
 448 6 |          postojów Dyzma wyjął z teczki nie zaklejoną kopertę. Był to
 449 6 |             zaufać, chociaż może na to nie wygląda, jako dżentelmenowi
 450 6 |       lekarskiej, jaka by ustaliła, że nie jestem chory na umyśle i
 451 6 |            coup d'etat, jeżeli inaczej nie da się nic zrobić, wówczas
 452 6 |                osobiście zastrzelę, co nie sprawiłoby mi wszakże przyjemności,
 453 6 |                którą ta świnia, Kunik, nie jest, a jeżeli nie w chlewie,
 454 6 |              Kunik, nie jest, a jeżeli nie w chlewie, to powinien znaleźć
 455 6 |                w sferach rządowych, co nie może być bez znaczenia w
 456 6 |              gadania.~Właściwie mówiąc nie był jeszcze zdecydowany
 457 6 |              coś skłaniało do tego, to nie tyle namowy półobłąkanego
 458 6 |         ostatnie rozmowy z panią Niną. Nie zdradził jej swoich spisków
 459 6 |                pretensje Ponimirskiego nie są znowuż aż tak beznadziejne,
 460 6 |            kryzys w rolnictwie i na to nie ma rady. A szkoda byłoby
 461 6 |              Słyszałem coś, że ona tam nie bardzo z tym Kunickim.~-
 462 6 |               z tym Kunickim.~- Bardzo nie bardzo - roześmiał się Dyzma.~-
 463 6 |           Dyzma.~- Między nami mówiąc, nie dziwię się, bo to przecie
 464 6 |                interesy są interesami. Nie pogniewa się pan, panie
 465 6 |             Zna pan Ulanickiego?~Dyzma nie znał, lecz w obawie, że
 466 6 |            czasem, lecz nic mu na myśl nie przychodziło. W Warszawie
 467 6 |              przychodziło. W Warszawie nie znał nikogo, a przynajmniej
 468 6 |             przygoda, lecz wolał o tym nie myśleć.~Bezczynność jednak
 469 6 |              rejwach i hałas, jakby tu nie o jedną lewą nogę chodziło,
 470 6 |               się z rozmachem, a przez nie jak strzał armaty huknęło
 471 6 |       nieuprzejme powitanie bynajmniej nie speszyło Nikodema. Przeciwnie,
 472 6 |    napastnikiem i zawołała doniośle:~- Nie płacę! Nie płacę ani grosza
 473 6 |        zawołała doniośle:~- Nie płacę! Nie płacę ani grosza za mego
 474 6 |            grosza za mego siostrzeńca! Nie trzeba mu było pożyczać!~-
 475 6 |          zwraca do jego szwagierka! Ja nie dam ani grosza, ani grosza!
 476 6 |              Nikt tu od pani pieniędzy nie chce, a jeżeli czego chce,
 477 6 |               przynieśli. Widać ciotka nie mniejsza wariatka od siostrzeńca.
 478 6 |            wygląda jak kuchta...~Długo nie mógł się uspokoić, gdy jednak
 479 6 |             sobie, że mimo dobrej woli nie mógł na żadne z nich odpowiedzieć.
 480 6 |                jest niezmiernie ważna, nie dlatego, że Żorżyk ma oddać
 481 6 |         szanowny pan. Szanowny pan nic nie sądził i odpowiedział półgłosem:~-
 482 6 |               pan pana Krzepickiego?~- Nie, nie znam. A kto to?~- O,
 483 6 |              pana Krzepickiego?~- Nie, nie znam. A kto to?~- O, to
 484 6 |          stanął w hotelu?~- Tak.~- Czy nie odmówi pan, gdy go zaproszę
 485 6 |          daruje niegrzeczne powitanie. Nie ma pan do mnie żalu?~- Skądże -
 486 6 |              ze schodów - to nigdy nic nie wiadomo.~Wstąpił do najbliższego
 487 6 |              zachowywać się swobodnie, nie pilnując się, czy aby wypada
 488 6 |             Ponimirskiego będą nici.~- Nie taki głupi ten Kunicki,
 489 6 |               język za zębami. Zresztą nie chciałby wsypywać Ponimirskiego,
 490 6 |           wsypywać Ponimirskiego, gdyż nie wątpił, że tym sprawiłby
 491 6 |            świetlna. Kino. Jakże dawno nie był w kinie! Spojrzał na
 492 6 |             jeszcze pięć godzin czasu. Nie namyślał się długo, wszedł
 493 6 |               Długo pan czekał?~- Eee, nie, kwadransik - odparł Dyzma.~-
 494 6 |             Szumski. - To wybornie! ~- Nie macie pojęcia, jaki świetny
 495 6 |          jeżeli jeszcze miał parasol i nie wymawiał "r", dam głowę,
 496 6 |             Jak Boga kocham, ten typek nie rozstawał się z parasolem.~-
 497 6 |              powiada: "Dalibóg, dłużej nie wytrzymam." Siedział, uważacie,
 498 6 |              do owego czarodzieja, jak nie huknie: "Huuuu!..."~Dyzma
 499 6 |             Huuuu!..."~Dyzma i Szumski nie mogli powstrzymać śmiechu.~-
 500 6 |               a znasz bas Ulanickiego! Nie macie pojęcia, co za konsternacja.