Rozdzial

 1 1 |            odezwała się kobieta - znowu pan miejsca nie znalazł?~-
 2 1 |        pan miejsca nie znalazł?~- Znowu...~- Ej, panie Dyzma, po
 3 1 |          jedyny awans na frajtra. Znowu poczta w Łyskowie, nim nie
 4 1 |        kartofli na kolację i izbę znowu napełnił zapach topionego
 5 1 |       jestem - pomyślał, jednakże znowu uważnie przeczytał zaproszenie: "
 6 1 |          uwagi. To go ośmieliło i znowu napełnił swój talerz. Jedząc
 7 1 |      podchwycił pułkownik Wareda. Znowu zaczęli się śmiać, a minister,
 8 3 |       jakże? - pytał Kunicki, gdy znowu znaleźli się w jadalni,
 9 3 |       trzecia, gdy zatrzymali się znowu przed pałacem.~- Widzi pan -
10 3 |            wrzasnął hrabia - jaki znowu Kunicki? Jaki Kunicki? Skąd
11 3 |       rzekł niepewnym głosem - co znowu, broń Boże...~- Nie zaprzeczać! -
12 4 |   rozgryźć, bo inaczej przepadnę.~Znowu zaczął czytać i zrywał się
13 4 |        zaczął czytać i zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi
14 4 |          się całym ciałem. ~Dyzma znowu zabrał się do studiowania
15 4 |          krzaki. Gdy usadowił się znowu na ławce, powiedział pouczająco:~-
16 5 |   rozgryźć, bo inaczej przepadnę.~Znowu zaczął czytać i zrywał się
17 5 |        zaczął czytać i zrywał się znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi
18 5 |          się całym ciałem. ~Dyzma znowu zabrał się do studiowania
19 5 |          krzaki. Gdy usadowił się znowu na ławce, powiedział pouczająco:~-
20 6 |       Krzepicki z lekceważeniem - znowu pięćset złotych lub tysiąc!~
21 7 |        postawił stanowcze weto.~- Znowu się zalejesz, a teraz czas
22 7 |          Panie Nikodemie, pardon, znowu użyłam tego słowa, czeka
23 7 |         może by tak i skorzystać?~Znowu nasunęły mu się obiekcje:
24 7 |          Wkrótce będę w Warszawie znowu. W istocie Dyzma nie zamierzał
25 8 |        odparła Nina i zaszlochała znowu. Kasia okrywała pocałunkami
26 8 |      chlipiąc, ocierała oczy, gdy znowu zapukano.~Do pokoju wpadł
27 8 |            Trzy pięćset.~- Czy to znowu nie będzie za dużo?~- Za
28 8 |             Niby mnie? Ależ... Co znowu?~- Zapomniałam o papierosach -
29 8 | nieprzyzwoitą. Milczenie przerwał znowu niski, głęboki alt Kasi:~-
30 8 |           odwróciła się i Nikodem znowu się zdziwił: uśmiechała
31 9 |         Nieskładnie będzie.~- Cóż znowu! Panie Nikodemie! Ja przecież
32 9 |         po pokoju i klął, później znowu wziął się do przeglądania
33 9 |          wyłącznie od prezesa, że znowu osiadłby na lodzie, gdyby
34 9 |          na temat muzyki, później znowu o jakiejś Bilitis i o jakiejś
35 9 |            Tu zatrzymał się, gdyż znowu była wzmianka o nim:~Ona
36 9 |         Nie? Kunicki zerwał się i znowu chwycił Dyzmę w objęcia.
37 10|          Mieć trochę... intencji.~Znowu rozległ się śmiech, a siwiejąca
38 10|         nie za mało czasami? - Co znowu - obruszył się Dyzma - wiem
39 10|          wierze i zdumiał się, że znowu wszyscy wybuchnęli śmiechem,
40 10|          nie otwarte. Położył się znowu i zaczął je czytać. Powtarzało
41 10|           zrzucił je na podłogę i znowu zgasił światło.~Myślał o
42 11|     Koniecpolska? Czegóż ona chce znowu? - Chce parę słów zamienić.
43 11|          wyróżniała się dodatnio.~Znowu przeniesiono się na taras,
44 11|         szyszką niż panna Stella.~Znowu zaczęła mówić pani Koniecpolska.~
45 11|  drukowana po francusku. Byłby ją znowu rzucił na ziemię, gdyby
46 11|          bez sensu, gdyż brunetka znowu głęboko się pochyliła i,
47 11|    wrażenie.~Brunetka zjawiła się znowu. Wzięła go za rękę i w milczeniu
48 11|      później były jakieś schody i znowu korytarz. Przy jego końcu
49 11|       słodkim i upajającym.~Panie znowu zebrały się dookoła Dyzmy.~
50 11|         przylgnęły do jego warg i znowu poczuł na języku słodki
51 12|         Panie Krzepicki, jakby on znowu przyszedł, wpuść go pan
52 12|            Krzepicki oznajmił, że znowu dzwoni panna Czarska, czy
53 13|      chwili ulica Krochmalna była znowu pusta.~Niebo poczynało już
54 14|        notatnik, cały zapisany, i znowu wyrok sądu na ten raz warszawskiego,
55 14|           żeby zmiękł. Później go znowu wezmę na przesłuchanie i
56 16|          dobrze pójdzie, będziesz znowu panną Ponimirską, a za trzy,
57 16| zdziwienia.~Nina martwiła się, że znowu zostanie sama, gdy on pojedzie
58 16|           on administrował?~- Cóż znowu! Mój drogi, ja tak dalece
59 17|          Cholero! - zamachnął się znowu. Zakryła twarz łokciem.
60 17|        Nowogrodzkiej, zobaczył ją znowu. Przystanął, lecz ku jego
61 17|     odczep się, bo nie mam czasu. Znowu chwyciła go za rękaw.~-
62 19|             Po co panią tu diabli znowu przynieśli? Ja nie życzę
63 20|     dymisją Dyzmy, i że obligacje znowu pójdą w górę, pesymiści
64 21|           Twego pana chcą zamknąć znowu w domu wariatów... Brutus!...~
65 22|      żniwa i nad państwem zawisła znowu klęska urodzaju.~Nikodem
66 23|         reprezentować. Poczuł się znowu wielkim panem i niemal zapomniał,
67 24|         reprezentować. Poczuł się znowu wielkim panem i niemal zapomniał,
68 25|        właściwie... co mu po tym?~Znowu nerwowe, pełne zasadzek
69 25|       zasadzek życie w Warszawie, znowu trzymanie się na baczności