Rozdzial

 1 1 |                 rzucił mu w samą twarz.~Oczy napadniętego wyrażały najwyższe
 2 1 |                 jej kto jasną cholerą w oczy nie zaświeci, a później
 3 1 |                  tak, oczywiście, stare oczy niedowidzą, dystrakcja,
 4 2 |                miękki fotel i przymknął oczy. Czuł się niezwykle ociężały
 5 2 |               Małe, uważne a natarczywe oczy zdawały się wówczas wbijać
 6 2 |               się. Mańka spojrzała mu w oczy.~- Nie podobam się panu?~-
 7 2 |                 Mańka odwróciła głowę i oczy jej szeroko się rozwarły.
 8 3 |              nim, zaglądał raz po raz w oczy.~Pałac koborowski, jak i
 9 3 | nieproporcjonalnie duże, mocno błękitne oczy - zdradzały naturę marzycielską.
10 3 |          towarzyszowi aż zaświeciły się oczy.~- Królu złoty! Co pan mówi?
11 3 |            obwódkach ogromne niebieskie oczy, patrzące z jadowitą ironią.
12 3 |              jedwabną chusteczkę, otarł oczy i powiedział:~- Wybacz pan.
13 4 |               zagryzła wargi i spuściła oczy.~- Pan jest bardzo surowym
14 4 |          dłuższą chwilę wpatrywał się w oczy Dyzmy. Wreszcie pochylił
15 5 |               zagryzła wargi i spuściła oczy.~- Pan jest bardzo surowym
16 5 |          dłuższą chwilę wpatrywał się w oczy Dyzmy. Wreszcie pochylił
17 6 |                  jakby rażona piorunem, oczy jej rozszerzyły się, skurczyła
18 6 |                jest tak rzucająca się w oczy, że nie podobna myśleć o
19 7 |            Przerwał i patrzył uważnie w oczy ministra; ten jednak wzruszył
20 7 |                  Nagle w tłumie dojrzał oczy uparcie weń wpatrzone. W
21 8 |            szczera, suki, tak, suki!...~Oczy Niny zapełniły się łzami.
22 8 |                 z krzesła. Jej wilgotne oczy rozpłomieniły się buntem.~-
23 8 |           będziesz miała zaczerwienione oczy.~- I tak nie zejdę na kolację -
24 8 |         pocałunkami jej mokre policzki, oczy, drgające usta, włosy.~-
25 8 |                Nina, chlipiąc, ocierała oczy, gdy znowu zapukano.~Do
26 8 |           stanęła Kasia.~Dyzma przetarł oczy i ze zdumienia otworzył
27 8 |                drgać niemal chrapliwie. Oczy iskrzyły się ciemnym połyskiem.~-
28 8 |                nigdy nie widział. Tylko oczy nie zmieniły swego pierwotnego
29 8 |               spojrzał w jej rozjarzone oczy.~- Mógłbym ze trzy mile,
30 8 |             odwrócił głowę i zmrużywszy oczy przed słońcem przyglądał
31 8 |             Spojrzała porozumiewawczo w oczy Nikodema i weszła do pawilonu.~
32 8 |             najlepiej na teraźniejszość oczy zamknąć, uważać ją za jakiś
33 9 |                wycałować te roziskrzone oczy i drgające pełne wargi,
34 9 |               rozmawiać, patrzeć w jego oczy...~Nikodem zapewniał, że
35 9 |                 umiałabym im spojrzeć w oczy, a jednak nie potrafiłabym
36 10|           zarośnięte tłustymi powiekami oczy. Wcale nie mówił zbyt głośno,
37 11|              zdziwieniem spojrzał jej w oczy.~- Nie rozumiem, o co pani
38 11|                 miała takie niesamowite oczy i tak je wlepiła w niego,
39 11|                jego ramieniem, otworzył oczy.~Od razu przypomniał sobie,
40 11|     rozpływająca się w ustach. Otworzył oczy. Tuż przy nich ujrzał czarne
41 12|            Italiańca!~- Brawo, Wielaga!~Oczy atlety nabiegły krwią, z
42 12|                purpurowa, później sina. Oczy wytrzeszczały się męką nie
43 12|                panna Marietta i zakryła oczy.~- On go zamorduje - przeraziła
44 13|           odparł Krzepicki, spuszczając oczy - że nasze czasy należą
45 13|                tylko bacznie obserwował oczy Dyzmy.~- Panie prezesie -
46 14|                    ale...~Dyzma spuścił oczy, by Kunicki nie mógł w nich
47 14|             Teraz dopiero podniosła nań oczy i stłumiony okrzyk wyrwał
48 14|                 Od razu rzucił się mu w oczy paszport austriacki.~- Tu
49 15|                 na papierosa.~Wszystkie oczy zwróciły się na nich, gdy
50 15|          plastra gorsu. Jego małe rybie oczy pływały w tłustych powiekach,
51 15|            Winder.~Umilkł nagle, a jego oczy badawczo zatrzymały się
52 15|          spojrzeć Terkowskiemu wprost w oczy.~- Jak to? Nie przypomina
53 15|             błotem zmieszać, wygryźć... Oczy panny Stelli zwęziły się.~-
54 15|               do Pekinu.~Dyzma podniósł oczy znad gazety. Serce waliło
55 15|               nań fosforyzujące okrągłe oczy.~Splunął i przeżegnał się.~-
56 17|               jej biło mocno. Podniosła oczy na fronton gmachu. Na wysokości
57 17|            zaraz rzuciła tej kobiecie w oczy, że ma starsze, dawniejsze
58 17|                  wróci... Powiem mu, że oczy wypłakałam, że każda z takich
59 17|       skrzyżowaniu ulic, otarła chustką oczy i poszła w przeciwną stronę.~
60 17|            wargi i, patrząc mu prosto w oczy rozszerzonymi źrenicami,
61 17|                 pióro i podniósł na nią oczy.~- Banku? Kto taki?~- Nazywa
62 17|                 Mańka szeroko otworzyła oczy. Domyśliła się, że z niej
63 18|               przez cały czas wszystkie oczy zwrócone były na Dyzmę,
64 19|                    Kasia patrzyła w jej oczy i odparła:~ ~- Daruj...
65 21|                 uśmiechem. Jego ogromne oczy, osadzone w bezkrwistej
66 25|            Zaległo milczenie. Wszystkie oczy skierowały się na Dyzmę.
67 25|           zdumieniem ogromne niebieskie oczy Żorża Ponimirskiego.~Nikt
68 25|                okiem dookoła. Wszystkie oczy były weń wpatrzone.~Chrząknął