Rozdzial

 1 1 |       Dyzmie w twarz.~- Ki diabeł, czego ten stary ode mnie chce?~
 2 2 |          łapówkę za robienie tego, czego on, Dyzma, on, Nikodem Dyzma,
 3 2 |             I tak nie będę miała z czego oddać.~- No to i nie trzeba
 4 3 |           mu wszystko jedno, wobec czego został przeprowadzony do
 5 3 |        Pociągnął łyk kawy, wskutek czego znalazła się pauza wystarczająca
 6 6 |            który jest mi życzliwy, czego się zresztą spodziewać należało,
 7 6 |            jest mi oddana, wskutek czego w ostatecznym razie zamierzam
 8 6 |          armaty huknęło gromkie:~- Czego?!~To nieuprzejme powitanie
 9 6 |          Ja do pani Przełęskiej.~- Czego, pytam?~- Mam interes. Proszę
10 6 |           mu nabiegła do twarzy.~- Czego się pani wydziera, do stu
11 6 |       pieniędzy nie chce, a jeżeli czego chce, to właśnie oddać!~-
12 6 |     zaczęła czytać list, w trakcie czego dostała wypieków i kilkakrotnie
13 6 |            spał w ubraniu, wskutek czego przypominało ono teraz wygniecioną
14 7 |          bas Ulanickiego.~- Nie ma czego - odparł minister - jest
15 7 |         wzrokiem powiedział:~- Pan czego? Biuro jest nieczynne.~-
16 7 |         przyzwyczaił się, a jak do czego przyzwyczaisz się, zaraz
17 8 |            się zrobić? Co? W razie czego przecie są dokumenty, mam
18 8 |           się ciemnym połyskiem.~- Czego się pani mnie czepia - odparł
19 8 |         Dyzma zapytał ostrożnie:~- Czego się panna Kasia złości?
20 8 |         kładkę?~- Trochę.~- Nie ma czego. Kładka mocna.~- Ale ja
21 8 |            wzięłaby grosza.~- To z czego będzie żyła?~- Z czego?
22 8 |           z czego będzie żyła?~- Z czego? Ona przecie ma po matce
23 9 |       ostatnich. Diabli ją wiedzą, czego ona chce ode mnie, ale jak
24 9 |    Roześmiał się.~- To cholera! Do czego człowiek doszedł. Prezes
25 9 |            was trzeba trzymać! No, czego stoisz?~Lokaj ukłonił się
26 10|   zamieściła podobiznę Nikodema, z czego ten nie cieszyłby się wcale,
27 10|     kanapie, wskazał mu krzesło.~- Czego pan chce, panie Boczek?~
28 10|            No, o tym pan zapomnij. Czego pan sobie życzysz, panie
29 10|                Ciszej, do cholery, czego pan wrzeszczysz?~Boczek
30 10|           to spostrzec.~- No więc, czego pan chcesz?~- Prosiłbym
31 10|              Co? - ryknął Dyzma.~- Czego pan krzyczy, panie prezesie,
32 11|          pokładane w nim nadzieje, czego dowodem jest wzmożenie obrotów
33 11|           i z rozpaczą pomyślał: - Czego ta wydra jeszcze czepia
34 11|        główną personą, ale me wie, czego od głównej persony te baby
35 12|               zaklął pan prezes. - Czego ten drań jeszcze chce?!~-
36 12|             widzisz go, szyszka!~- Czego ty chcesz ode mnie? Pieniędzy,
37 12|     dorzucił drugie dwadzieścia.~- Czego pan piekli się, panie Nikodemie -
38 12|              Nie chcę, nie chcę, a czego pan mordę rozpuszczasz przy
39 14|           Lala Koniecpolska, wobec czego zwolniony został z wysłuchania
40 14|             że dowiem się, kto tam czego chce.~- Ależ proszę, proszę,
41 14|          czemuż nie zabrałem!...~- Czego?~- No, tej zielonej teczki,
42 14|            pan nie odmawia!~- Niby czego?~- Wprawdzie zmęczy się
43 14|            w pierwszej znalazł to, czego szukał: weksle. Właściwie
44 15|         bursztynową cygarniczkę.~- Czego ta cholera chce ode mnie -
45 16|       wyciągnęła doń ręce, wskutek czego musiał postawić walizkę
46 16|      prezes jest morowy gość, wie, czego chce, a że w bawełnę nie
47 17|           a tobie mordę rozbiję!~- Czego wrzeszczysz? Chcesz zbiegowisko
48 17|       cisnął o podłogę.~- Nooo.... Czego się rzucasz, frajerze?! -
49 17|               Pamiętasz mnie?...~- Czego chcesz?~Patrzyła nań szeroko
50 17|      wiedziała, co ma mówić.~- No, czego chcesz? - zapytał poirytowanym
51 17|            Ani złego, ani dobrego, czego chcesz? Milczała.~- Gadaj,
52 17| Przyglądała mu się z niepokojem.~- Czego się śmiejesz?~- Śmieję się,
53 17|      kocham! - krzyknęła.~- Cicho, czego wrzeszczysz! Kochasz, to
54 17|   skompromituje. Albo Ninie nagada czego. Cholera!~Postanowił sobie,
55 17|          zna. Skąd ma forsę? Co? Z czego żyje?~- Hm...~- Przybłęda.
56 17|         lecz zastąpiła mu drogę.~- Czego? - warknął głucho.~- Nikodem...~-
57 17|     warknął głucho.~- Nikodem...~- Czego?!~- Nikodem... Nie gniewaj
58 17|      wejściu policjant zapytał ją, czego chce.~- Chcę kapować na
59 17|          stanęła przed biurkiem.~- Czego? - zapytał zajęty pisaniem
60 19|        zapytał burkliwym głosem:~- Czego pani sobie życzy tutaj?~
61 19|       opanowała go złość.~- Pytam, czego pani chce od mojej narzeczonej?
62 19|            nią trzasnęły głośno.~- Czego ona chciała od ciebie? -
63 21|           długo, sam nic wiedząc z czego.~Wreszcie zaczął krzyczeć:~-
64 23|         moc alkoholu, w rezultacie czego służba miała masę roboty
65 24|         moc alkoholu, w rezultacie czego służba miała masę roboty
66 25|     zataczając się na krześle.~- Z czego się pan śmieje? - obrażonym
67 25|           do ostatnich granic.~- Z czego? Nie z czego, moi państwo,
68 25|           granic.~- Z czego? Nie z czego, moi państwo, tylko z kogo?!