Rozdzial

 1 9 |             minę.~- Dziękuję, panie prezesie, ale nie wiem, czy potrafię.
 2 9 |         gadamy...~- Rozumiem, panie prezesie.~- A ja panu powiem, że
 3 9 |             mówi się do mnie "panie prezesie". Rozumiecie?~- Rozumiem,
 4 9 |       Rozumiecie?~- Rozumiem, panie prezesie.~Dyzma włożył ręce w kieszenie,
 5 9 |         człowieku!~- Słucham, panie prezesie.~- A pan Kunicki jest w
 6 9 |         jest w pałacu?~- Nie, panie prezesie, pan dziedzic pewnikiem
 7 9 |            jak roboty nie ma, panie prezesie - rzekł majster z gorzką
 8 9 |            Nikodemie, kochany panie prezesie! Ja mam dla pana pewną propozycję.
 9 10|       drzwiach, zameldował:~- Panie prezesie, tu jakiś Bączek czy Boczek
10 10|              po koleżeńsku... panie prezesie.~- No, o tym pan zapomnij.
11 10|           eee... panie Nik... panie prezesie, nasłali wrogi jakąś komisję
12 10|            Czego pan krzyczy, panie prezesie, co pan myśli, że mi pan
13 10|          spode łba.~- Czekam, panie prezesie.~- Co pan chciał zrobić?~-
14 10|           kłódkę!~- Rozumiem, panie prezesie, ani pary z gęby. - Ukłonił
15 10|             na rogu biurka.~- Panie prezesie, czy to można o jakiej kobiecie
16 10|            powiedziano. Witam pana, prezesie. Jakże się cieszę, że nareszcie
17 10|      lorgnon, skinęła głową.~- Pan, prezesie, jest naprawdę nadzwyczajny.
18 10|            Skądże pan to wie, panie prezesie? Czy to nie za mało czasami? -
19 11|          nad uchem prezesa.~- Panie prezesie, przyjechała hrabina Koniecpolska.~-
20 11|           wyjazd.~- Ależ nie, panie prezesie - cieszyła się utleniona
21 11|         czuły, nie uważa pan, panie prezesie?~Owszem, dlaczego...~- Nie
22 12|              Jakby przyszedł, panie prezesie, to ja mogę go zrzucić ze
23 12|       zapytał:~- Kto to jest, panie prezesie, ten Boczek.~Nikodem zmieszał
24 12|             taki...~- Dobrze, panie prezesie.~Powiedział to całkiem po
25 12|       Czarska. - Jak z brązu! Panie prezesie, czy to byłby wielki skandal,
26 12|             się jej siostra - panie prezesie, to okropne...~- A niech
27 12|        odparł Dyzma.~- Wstyd, panie prezesie - denerwowała się Marietta.~-
28 13|       uśmiechem powiedział:~- Panie prezesie, czy zechce pan przyjąć
29 13|                 Co panu jest, panie prezesie? - z niepokojem zapytał
30 13|     uśmiechu.~- Moim zdaniem, panie prezesie, nie ma takiego wielkiego
31 13|      obserwował oczy Dyzmy.~- Panie prezesie - zaczął po chwili, cedząc
32 13|       krzesło i spoważniał.~- Panie prezesie, czy żona Kunickiego wciąż
33 13|      światło.~- Co się stało, panie prezesie? Dyzma usiadł na łóżku.~-
34 14|    Literackiej.~- Nie wątpię, panie prezesie, że pan całkowicie uznaje
35 14|            Musi wierzyć panu, panie prezesie, inaczej wszystko diabli
36 14|      formalności.~- Rozumiem, panie prezesie, już go wypiłuję.~- Po trzech
37 14|     Kapujesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~- Dobrze. To mu pan powie
38 14|    Rozumiesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~- Trzeba tak zrobić, żeby
39 14|           przyszłej małżonki, panie prezesie, ani dla pana.~- Hm... więc
40 14|         chwilę w milczeniu.~- Panie prezesie - zaczął z namysłem - byłoby
41 14|             powiedział na to, panie prezesie, gdybyśmy spróbowali ułożyć
42 14|           Co pan na to powie, panie prezesie?~- Bardzo mądre - skinął
43 14|             Serdeczne dzięki, panie prezesie. Jak zaś wysoko cenię poparcie
44 14|              Pańskie zdrowie, panie prezesie! W szyby siekł drobny, ostry
45 15|          odparł Dyzma.~- Nie ma to, prezesie, jak odpoczynek. Zmiana
46 16|      naprzód i odezwał się:~- Panie prezesie...~- No, co tam jeszcze?~-
47 17|           Ten pisał:~Szanowny Panie Prezesie!~Przede wszystkim spieszę
48 17|            No, to zrozumiałe, panie prezesie. Ale nie wiem, co mam z
49 17|        protokołu.~- Rozumiem, panie prezesie, ale można by spisać i pociągnąć
50 17|       radził.~- Nie rozumiem, panie prezesie?~- Już tam wy, policja,
51 17|            Będzie załatwione, panie prezesie. Moje najniższe uszanowanie.
52 18|             tysiące dwieście, panie prezesie.~- Pan chyba żartuje! Myślałem,
53 18|       tysiąc, niech dwa!...~- Panie prezesie, miałem zaszczyt od początku
54 18|             zdziwiony.~- Ach, panie prezesie, panie prezesie - denerwowała
55 18|          Ach, panie prezesie, panie prezesie - denerwowała się pani Przełęska -
56 18|      zostało cofnięte.~- Co robić?! Prezesie, co pan o tym sądzi? Czy
57 18|           Co pan zatem sądzi, panie prezesie? Nikodem zmarszczył czoło.~-
58 18|           Dyzma.~- Widzi pan, panie prezesie, że mam rację. A cała opinia
59 19|             z jakich powodów, panie prezesie?~- Z powodów osobistych.
60 19|      inaczej postanowili. No, panie prezesie, apeluję do pańskiej decyzji!~
61 25|             upadek... Prawda, panie prezesie?~- A może nie? - odpowiedział
62 25|               Wielce szanowny panie prezesie. Przybywam tu z polecenia
63 25|             nadzieję, że pan, panie prezesie zechce stworzyć nowy gabinet
64 25|         zamyślił się Dyzma.~- Panie prezesie - rozpoczął Krzepicki, widząc
65 25|         przychylnej decyzji - panie prezesie, ot już mam myśl. Wkrótce
66 25| premierostwa nie przyjmuję.~- Panie prezesie, ależ...~- Żadnego gadania!
67 25|      premierem nie zostanę.~- Panie prezesie!... - wybuchnął wojewoda