Rozdzial

 1 1 |                Niech będzie za psie.~Nagle przypomniał sobie, że nie
 2 1 |        nieruchomo przy drzwiach, gdy nagle spostrzegł tuż przed sobą
 3 1 |             oczu oderwać od talerza. Nagle, gdy odwrócił się, by upatrzyć
 4 1 |           gdy znalazł się na uboczu. Nagle zrozumiał, że lada chwila
 5 1 |         wtórował im bez przekonania. Nagle minister urwał i powiedział
 6 2 |              mroku, nie wysuwała się nagle w krąg lampy drobna postać
 7 2 |              ho!~Przysunął krzesło i nagle zmienił ton.~- Szanowny
 8 2 |         byłem na państwowej służbie.~Nagle Kunickiemu rozjaśniło się
 9 2 |             uśmiechał się do siebie. Nagle zdał sobie sprawę z jednego:
10 2 |              się już do Łuckiej, gdy nagle spostrzegł Mańkę. Stała
11 2 |        miejsce? - rzuciła obojętnie. Nagle opanowała Dyzmę niepohamowana
12 2 |             niby jaki?~- No, taki...~Nagle przytuliła się do niego.~-
13 3 |            myśl, że gdyby ziemia się nagle zatrzęsła, pałac wraz z
14 3 |           Bezkrwista twarz stała się nagle czerwona.~- Milcz pan! Milcz,
15 3 |        jestem wariatem? - chwycił go nagle za rękę Ponimirski i zbliżył
16 4 |                Przepraszam - rzuciła nagle i odbiegła do klombu.~Dyzma
17 4 |             jak macochę... Pani Nina nagle odwróciła się i podeszła
18 4 |           nie można, a zachorować... Nagle zastanowił się:~- A żeby
19 5 |                Przepraszam - rzuciła nagle i odbiegła do klombu.~Dyzma
20 5 |             jak macochę... Pani Nina nagle odwróciła się i podeszła
21 5 |           nie można, a zachorować... Nagle zastanowił się:~- A żeby
22 6 |      Nikodema. Przeciwnie, uczuł się nagle pewniejszy siebie, gdyż
23 6 | najmodniejszych kolorach sezonu, gdy nagle mój Jaś odłożył nóż i widelec,
24 7 |            się w ścisku na chodniku.~Nagle w tłumie dojrzał oczy uparcie
25 8 |              dalej mówić, lecz Kasia nagle się zerwała i wskazując
26 8 |       smarkata! Przyłazi w nocy i...~Nagle Kasia zerwała się z krzesła
27 8 |           szczerze. Roześmiała się i nagle pochyliwszy głowę musnęła
28 8 |           nadchodzącym przez chwilę. Nagle zerwał się na równe nogi,
29 8 |               że mnie pan odwiedził. Nagle odwrócił się do siostry.~-
30 9 |              obelga. Poczerwieniał i nagle z całej siły wyrżnął pięścią
31 9 |  Niespodziewany wyjazd Nikodema, tak nagle przerywający sielankę, sprawił
32 9 |          teraz cała Polska mnie zna.~Nagle przeraził się. Przyszło
33 9 |        przykład swoim sekretarzem...~Nagle klepnął się w czoło.~"Krzepicki!"~
34 9 |         drugi bok. Już zasypiał, gdy nagle do uszu jego dobiegł szmer
35 9 |            pomyślał podnosząc głowę.~Nagle struchlał.~Wśród fantastycznych
36 9 |             stała chwilę nieruchomo, nagle podniosła rękę i rozległo
37 9 |     przebiegły mrówki po grzbiecie i nagle olśniła go myśl:~"Ponimirski!
38 10|   Koniecpolski przytakiwał żarliwie.~Nagle z kanapy powstała wysoka
39 11|     spojrzały na siebie, z rozpaczą.~Nagle brunetka podniosła ręce
40 11|            za sobą i Nikodem odniósł nagle takie wrażenie, jak człowiek,
41 11|    przypominając bizantyńską kopułę.~Nagle wyprostowała się i głosem
42 11|              z kościoła i ze szkoły. Nagle rozjaśniła się mu dusza
43 11|            by zajrzeć do środka, gdy nagle kotara rozsunęła się, a
44 11|      sprawiały wrażenie niesamowite.~Nagle panna Stella jęczącym głosem
45 11|    Powariowały te baby do reszty!... Nagle panna Stella skończyła,
46 11|          Jego, Szatana...~Nikodemowi nagle wydało się, że czyjeś zimne
47 12|          zabłysła nienawiść. Powziął nagle postanowienie.~- No, dobrze,
48 12|             skręciło mu wnętrzności. Nagle z całą jasnością uprzytomnił
49 12|       przekonania, gdyż poderwał się nagle i wymknąwszy się z rąk przeciwnika,
50 12|              niedozwolonych chwytów.~Nagle udało mu się ująć Tracca
51 13|           Pan się nazywasz Boczek? - nagle zapytał blondyn. Grubas
52 13|            radosne i emocjonujące.~I nagle, ni z tego, ni z owego,
53 13|       Sekundy zdawały się godzinami.~Nagle usłyszał człapanie pantofli.
54 14|       Marzyłem o tym od lat! I teraz nagle...ach, ja idiota, czemuż
55 15|      człowiek, rejent Winder.~Umilkł nagle, a jego oczy badawczo zatrzymały
56 15|   Przepraszam najmocniej - zabrzmiał nagle tuż przy mm głos jakiejś
57 15|              wpaść w ręce albo co...~Nagle Nikodem przypomniał Terkowskiego
58 17|        Niczegowata baba - pomyślał i nagle przyszło mu na myśl, że
59 17|              BANK ZBOŻOWY~Bank!...~I nagle wszystko stało się jasne.
60 17|             Mańka, która zjawiła się nagle ni z tego, ni z owego...
61 17|         wyzłoconych od słońca. Spadł nagle, diabli wiedzą skąd, chyba
62 17|              Wypił kieliszek wódki i nagle uderzył dłonią w stół.~-
63 17|   Pośmieciuch... dziwka... szmata...~Nagle zerwała się i pogroziła
64 19|             Nino, Nino! - wybuchnęła nagle - ty nie możesz tego zrobić!
65 25|             zmarnowali Bank Zbożowy.~Nagle wśród chwilowej ciszy zza
66 25|               zaakcentował wojewoda. Nagle z kąta rozległ się długi,