Rozdzial

 1 1 |          brodę, lecz szybko cofnęła rękę, gdyż Dyzma nagłym ruchem
 2 1 |             pana i jego wyciągniętą rękę. Machinalnie podał swoją.~-
 3 1 |         wypili. Pułkownik wyciągnął rękę.~ ~- Jestem Wareda.~- Jestem
 4 1 |   nabożeństwem uścisnął wyciągniętą rękę.~- Wyobraź sobie - zaczął
 5 1 |    urzędując w ministerstwie. Podał rękę Dyzmie, Kunickiemu skinął
 6 2 |        koszty rozjazdów. Zgoda? No, rękę! Dyzma półprzytomnie uścisnął
 7 2 |         brudnego pokoju i wyciągnął rękę. Dyzma zapłacił.~Przez szare
 8 2 |           Dziewczyna chwyciła go za rękę.~- Słuchaj! Miałeś "robotę"? -
 9 3 |       blondynka, z uśmiechem podała rękę.~- Bardzo mi przyjemnie.
10 3 |     wariatem? - chwycił go nagle za rękę Ponimirski i zbliżył twarz
11 4 |        zaczerwienił się i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla
12 4 |         nich. Kasia wzięła Ninę pod rękę i podała jej kwiaty ze słowami:~-
13 4 |   orientowała się, a że miała pewną rękę i dobre oko, Dyzma zawyrokował:~-
14 5 |        zaczerwienił się i wyciągnął rękę.~- Ależ nie! To nie dla
15 5 |         nich. Kasia wzięła Ninę pod rękę i podała jej kwiaty ze słowami:~-
16 5 |   orientowała się, a że miała pewną rękę i dobre oko, Dyzma zawyrokował:~-
17 6 |            ku niemu długą, szczupłą rękę, którą Nikodem ucałował,
18 7 |         lekka unosząc się i podając rękę. - Jestem Dyzma...~- Ależ
19 8 |            krzesła i chwyciła go za rękę.~- Nie ruszy pan jej! Słyszy
20 8 |         jednym szarpnięciem uwolnił rękę. ~- Zrobię, jak zechcę!
21 8 |      uniknąć przykrości.~Wyciągnęła rękę, lecz Nikodem podniósł list
22 8 |            że wierzy.~Chwyciła jego rękę i przywarła do niej ustami.~-
23 8 |             się spokojna... Wsunęła rękę pod ramię Nikodema.~- Kobieta
24 8 |        dobry, Żorż - wyciągnęła doń rękę Nina - przyprowadzam ci
25 8 |       spojrzeniem. Z wolna ucałował rękę siostry. Z wyrazu twarzy
26 8 |        spojrzał na Dyzmę i podał mu rękę.~- Poznaję, naturalnie,
27 9 |               Kunicki chwycił go za rękę.~- Panie Nikodemie, przepraszam
28 9 |        zewnątrz. Wyciągnął do Dyzmy rękę i zapytał:~- No, zgoda?~
29 9 |           ważniejszych. No, daj pan rękę!~Pani Przełęska wybuchnęła
30 9 |        Zyzio uśmiechnął się i podał rękę.~- Bardzo dziękuję panu
31 9 |        szefa. Te mu wszakże szły na rękę, czyniąc sekretarza niezbędnym
32 9 |        narzuca, pozostawiając wolną rękę.~Nina bardzo się tym cieszyła
33 9 |         nieruchomo, nagle podniosła rękę i rozległo się pukanie.~
34 10|           panu prezesowi.~Wyciągnął rękę na pożegnanie i cofnął ją,
35 10|             wywód i wziął Dyzmę pod rękę.~- Pozwoli prezes, że go
36 10|           ku Dyzmie szeroką brzydką rękę z małym skromnym pierścionkiem.~-
37 11|      drażnił powiekę.~Już wyciągnął rękę, by palcem usunąć przeszkodę,
38 11|          pani domu wzięła Dyzmę pod rękę i zaprosiwszy przysadkowatą
39 11|             się znowu. Wzięła go za rękę i w milczeniu wyprowadziła
40 12|           omdlałym ruchem podała mu rękę.~- Głodny pan?~- O, nie,
41 12|             taktykę.~Podał Boczkowi rękę, podsunął mu krzesło i zapytał,
42 12| Lewandowszczak. Blondynek wyciągnął rękę, niespodziewanie wielką
43 12|      powiedział ściskając węzłowatą rękę na pożegnanie.~Gdy wychodził,
44 13|            Więc sztama? - wyciągnął rękę.~- Sztama! - ścisnął ją
45 14|             przy niej i wziął ją za rękę. - Kochana Nineczko - zaczął,
46 14|        zaraz przyjadę. Ucałował jej rękę. Służący otworzył drzwi
47 14|             Zerwał się, by uścisnąć rękę Nikodema.~Następnie zaczęli
48 15|        niemu. Terkowski uścisnął mu rękę i lekko wziąwszy pod ramię,
49 16|       przykład podwładnym.~Podał mu rękę i wyszedł.~Młyn, tartaki,
50 17|            dzwonka, powstrzymał jej rękę.~- Nie, Nineczko, teraz
51 17|          bardzo kocham. Wziął ją za rękę i pocałował.~- Niku... Dziś
52 18|       Krzepickiego był mu bardzo na rękę.~Częstokroć i sam zdobywał
53 20|      urzędnikami, wszystkim podając rękę.~Po przybyciu do pałacu
54 22|    człowieka, który by ujął w mocną rękę ster państwa i znalazł środki
55 23|          Nowy dziedzic miał szeroką rękę i lubił zabawić się. Gości
56 23|         chwili wziął dziewczynę pod rękę i poprowadził do parku.~
57 24|          Nowy dziedzic miał szeroką rękę i lubił zabawić się. Gości
58 24|         chwili wziął dziewczynę pod rękę i poprowadził do parku.~
59 25|            Nikodem - że nie mam pod rękę mandoliny.~- Pan gra na
60 25|     pochylając głowę, uścisnął jego rękę.~- Zechce pan premier przyjąć
61 25|      Nikodem w milczeniu podawał im rękę, a twarz miał zasępioną.~