Rozdzial

 1 1 |          Dyzma, pańskie zdrowie!~- Wie pan - dodał po chwili, stawiając
 2 2 |          prawda?~- Rzeczywiście.~- Wie pan co, mam myśl! Panie
 3 2 |           sam daję sobie radę, ale wie pan, te wyjazdy, te rozmowy
 4 3 |           wiele na ten temat i kto wie... Urwał, a jednocześnie
 5 3 |     kochany panie Nikodemie, co?~- Wie pan, że rzeczywiście...~-
 6 3 |          zaszczytu poznać. Czy pan wie, że oni mnie zabronili wstępu
 7 4 |           że jestem takim typem?~- Wie pan... Będę szczera. Lubię
 8 4 |             że to od pana usłyszę. Wie pan, że sam mistrz Bergano
 9 5 |           że jestem takim typem?~- Wie pan... Będę szczera. Lubię
10 5 |             że to od pana usłyszę. Wie pan, że sam mistrz Bergano
11 6 |     przyjemności, gdyż, jak Ciocia wie, poluję tylko na szlachetną
12 6 |     musieli oblać pański przyjazd. Wie pan, że pańska historia
13 6 |       figura. Pan to pewnie lepiej wie ode mnie.~- Ba, ale cóż
14 6 |           z akcentem uznania - ale wie pan co, najlepiej byłoby
15 7 |            takie. Ach, przecie Pan wie, jak je potrafię kochać,
16 8 |         entuzjastyczne pochwały.~- Wie pan, drogi panie Nikodemie -
17 8 |         nie przesądza.~- Skąd pani wie, że pani Nina durzy się? -
18 8 |        wywnioskował, że ta nic nie wie o wybryku Kasi.~Wieczorem
19 8 |        rowem. Nina zawahała się.~- Wie pan, lepiej przejdziemy
20 8 | pensjonacie mieszkał pewien bubek. Wie pani, taki elegant z morskiej
21 8 |            był kontent z efektu.~- Wie pan - ciągnęła Nina - nigdy
22 8 |            Pani Nina milczała.~- A wie pan - spytała po chwili -
23 8 |    Przedtem kochaliśmy się bardzo. Wie pan, że Żorż jest tu, w
24 8 |        Niną? Może i ta szuja Kunik wie o wszystkim?~- Ależ, broń
25 8 |         masz szczęście. A skąd ona wie, że przedstawiłem cię ciotce
26 8 |      kolegę z Oksfordu?~- Tego nie wie. A co do Oksfordu, to sam
27 8 |            Nie łżesz pan?~- Nie.~- Wie pan, że jak żyję, nie słyszałem,
28 8 |            do Żorża.~- Dlaczego?~- Wie pan, panie Nikodemie, niech
29 9 |           kuty na cztery łapy, ten wie, co w trawie piszczy. W
30 9 |        zamknęła go jak konchę. Kto wie, czy pod największym ciepłem
31 9 |        winszuję. Sam pan najlepiej wie, że mu życzę wszystkich
32 9 |            wystarczy. Zresztą, kto wie, mogą go przecie z tego
33 10|        wartościowych, w tej samej, wie pan, co pan kiedyś prowadził...~-
34 10|           co na to dyrektor?~- Nie wie o niczym.~- Czy nie wylać
35 10|            trochę dziwak, lecz kto wie, czy nie stanie się jednym
36 10|       hetman?~- Jak to? Prezes nie wie? To przecież poseł Laskownicki,
37 10|           z miejsca Dyzmę, czy nie wie, jak się ma "ten biedny
38 10|           zapytał:~- Skądże pan to wie, panie prezesie? Czy to
39 11|        zatem...~- Co tam Terkowski wie - przerwał Dyzma zły, że
40 11|           tutaj, ale teraz?...~Kto wie, co te "pątniczki" z nim
41 11|         być główną personą, ale me wie, czego od głównej persony
42 12|               Tak, owszem...~- Bo, wie pan, wydawało mi się, że
43 12|        zdrowie siostrzyczki? Hm... Wie pani, i ja też, ale o tym
44 12|              Co, do teatru? Eee... wie pani co, czy nie chciałyby
45 13|            chwili, cedząc słowa. - Wie pan, że jestem dla pana
46 14|        nawet prosić... Ale sam pan wie, jakie to ważne dla mnie...
47 15|       łamał sobie głowę Dyzma.~- A wie pan prezes - mc zmieniając
48 15|         śpiewała w tym kabarecie i wie, że owej małej Władzi można
49 16|           prezes jest morowy gość, wie, czego chce, a że w bawełnę
50 17|         policja? O, wówczas dobrze wie, co zrobić należy: zadzwoni
51 17|          aresztować?... Czort jego wie, co on za ptaszek, obieżyświat,
52 17|        prezes ją zna?~- A czort ją wie!~- No, naturalnie. Kazałem
53 17|           pijana, ale nie. Ona nie wie, że pan jest prezesem Banku
54 18|           dzwoni Janek Karczewski, wie pan, ten tenisista, i powiada,
55 18|  oczywiście, zysk platoniczny, ale wie pan prezes, że mam pewną
56 19|           dorzucił drugi. - Już on wie, co robi! Poranna prasa
57 21|         trzeciej klasy, który, Bóg wie dlaczego, darł się na całe
58 21|           zdarzyło mi się widzieć. Wie pan co? Zadzwonię na Antoniego,