Rozdzial

1001 10|        Roztockich, w pierwszym salonie nie tylko w stolicy, lecz i
1002 10|               bo podobno jego matka...~Nie dokończył, gdyż w tej chwili
1003 10|             poprawił książę.~- Czyż to nie synonim? -..uśmiechnęła
1004 10|              dziwak, lecz kto wie, czy nie stanie się jednym z zasłużonych
1005 10|                   To prawda, tylko oni nie umieją...~- Ach, rozumiem,
1006 10|            podsunięto krzesło.~Usiadł, nie było innego wyjścia, i uśmiechnął
1007 10|                Chciał coś powiedzieć i nie mógł.~Sytuację uratował
1008 10|              małomówności pana prezesa nie jest legendą.~- Nareszcie
1009 10|               zdumieniu spostrzegł, że nie tylko nie popełnił gafy,
1010 10|               spostrzegł, że nie tylko nie popełnił gafy, lecz powiedział
1011 10|              wyglądały jak niteczki.~- Nie, bynajmniej! - ochłonął
1012 10|             Koniecpolska - a gdy ktosz nie potrafi? Dyzma zastanowił
1013 10|        Ordynacie, żartami tych kwestii nie zbywa się. Zawsze będę twierdził,
1014 10|               hetman?~- Jak to? Prezes nie wie? To przecież poseł Laskownicki,
1015 10|               właśnie w naszej sferze. Nie zapominajmy, że Czarniecki
1016 10|              obligacja zborżowa? Nigdy nie widziałam ludzi no... no...~-
1017 10|          wymiślić cosz, taki pomysl?~- Nie - odparł Dyzma - całkiem
1018 10|             mieć trochę do myślenia...~Nie mógł sobie przypomnieć,
1019 10|        uszczęśliwiona. Wprawdzie Dyzma nie zrobił takiej furory, jak
1020 10|               pani Przełęska widocznie nie miała wielu tajemnic, gdyż
1021 10|          zapytała z miejsca Dyzmę, czy nie wie, jak się ma "ten biedny
1022 10|        natomiast ordynat twierdził, że nie doszła do czterdziestu pięciu.
1023 10|                 panie prezesie? Czy to nie za mało czasami? - Co znowu -
1024 10|            ilości domów. Zaszkodzić to nie może, a pomóc może.~W gruncie
1025 10|           pomóc może.~W gruncie rzeczy nie nabrał wygórowanego zdania
1026 10|               człowiek Amerykę odkrył.~Nie znaczyło to, by zdecydował
1027 10|             Przyszło mu na myśl, czyby nie przejrzeć listów Niny...~
1028 10|               paczki, prawie wszystkie nie otwarte. Położył się znowu
1029 10|                 jakie spotkał w życiu. Nie było ich wiele i musiał
1030 10|              przyznać, że żadna z nich nie zajęła mu tyle czasu i myśli,
1031 10|              ale prawdę powiedziawszy, nie wiedziałbym, co z taką robić...
1032 11|             Wypada. Nic już tu ważnego nie ma, a wnioski przyjmą bez
1033 11|          Wszystko jedno, przecie pytać nie będą, etranżera.~Nikodem
1034 11|                Zdziwił się tym bardzo. Nie miał najmniejszej ochoty
1035 11|             Waredą. Jednakże pani Lala nie należała do ustępliwych.
1036 11|              niespodziankę, a gdy i to nie skutkowało, powiedziała
1037 11|               Dyzmy zachęcające "oko",~Nie umiał się wykręcić. Musiał
1038 11|           drzwiczek, który to szczegół nie wydał się Dyzmie specjalnie
1039 11|          miejsca szalonym tempem, omal nie przejechała policjanta na
1040 11|               Przijemni? - zapytała.~- Nie - odparł szczerze.~- Dlaczego?~-
1041 11|              trudno... Zwolniła.~- Pan nie lubi szybkość?~- Nie lubię.
1042 11|               Pan nie lubi szybkość?~- Nie lubię. Roześmiała się.~-
1043 11|          drugim nieporządek?~- Jeszcze nie - śmiała się - ale może
1044 11|           zaśmiała się w odpowiedzi.~- Nie rozumiem.~- Bo nie trzeba.
1045 11|       odpowiedzi.~- Nie rozumiem.~- Bo nie trzeba. Po cio wszystko
1046 11|                więcej osób będzie?~- O nie. Jaki pan ciekawy. Zobaczy
1047 11|            tymczasem dowiaduje się, że nie będą sami...~Istotnie, gdy
1048 11|     zdziwieniem spojrzał jej w oczy.~- Nie rozumiem, o co pani chodzi.~-
1049 11|                chodzi.~- Niech się pan nie krępuje - uspokoiła go szczupła,
1050 11|     potwierdziła brunetka - tyko że my nie wiemy, czy pan należy do
1051 11|              namówić na wyjazd.~- Ależ nie, panie prezesie - cieszyła
1052 11|              prezes jest tajemniczy.~- Nie, tylko nie wiem, o co paniom
1053 11|               tajemniczy.~- Nie, tylko nie wiem, o co paniom rozchodzi
1054 11|             amalgamat niezwykle czuły, nie uważa pan, panie prezesie?~
1055 11|        prezesie?~Owszem, dlaczego...~- Nie odmówi mi pan - atakowała
1056 11|                obiekt, jeśli pan woli, nie miał choćby objawów czwartego
1057 11|          stojąc w progu - bo nasz gość nie cierpi, kiedy mówi się w
1058 11|               loże są, a tu dotychczas nie. Loża ma być na dwanaście
1059 11|         wybudowana - pani Koniecpolska nie powiedziała.~Następnie zabrała
1060 11|   niezrozumiale, że Nikodem prawie nic nie zrozumiał. To zdawało mu
1061 11|               sobie w duchu ani palcem nie dotknąć tej afery. Po diabła
1062 11|           teraz wleźć do kryminału? O, nie!~Toteż gdy w pewnym momencie
1063 11|          Trzynastego? Odparł krótko:~- Nie. Nie zgadzam się.~Zdumienie
1064 11|     Trzynastego? Odparł krótko:~- Nie. Nie zgadzam się.~Zdumienie i
1065 11|           twarzach.~- Ależ dlaczego?~- Nie mogę.~- Czy są jakieś powody
1066 11|                tam - machnął ręką - ja nie znam się na tych rzeczach.
1067 11|           oburzyła się:~- Pan? Pan się nie zna? Proszę, Mistrzu, z
1068 11|                 Proszę, Mistrzu, z nas nie żartować! Zresztą pani Lala
1069 11|         Wielkim Trzynastym.~- Kiedy ja nie mam czasu! - irytował się
1070 11|                tylko raz na miesiąc.~- Nie chcę.~Obie panie spojrzały
1071 11|              przestraszył się. Na ogół nie był przesądny, lecz na wszelki
1072 11|               na wszelki wypadek wolał nie odrzucać możliwości istnienia
1073 11|                Tak zaraz, bez namysłu, nie mogę... Trzeba się zastanowić...
1074 11|                 przerwał Dyzma zły, że nie udaje mu się wykręcić -
1075 11|               mu się wykręcić - ja sam nie wiem, o co właściwie się
1076 11|                rzucił na ziemię, gdyby nie winieta, a raczej rysunek.
1077 11|                ludzką.~Dyzma teraz już nie miał wątpliwości: Diabeł.~
1078 11|              miał wątpliwości: Diabeł.~Nie należał do wierzących ani
1079 11|               a pomimo to wielu rzeczy nie rozumiał, głównie dlatego,
1080 11|          rozumiał, głównie dlatego, że nie znał znaczenia całej masy
1081 11|                było jakąś sitwą, gdzie nie obchodzi się bez diabła.
1082 11|              wówczas i dziesięć hrabin nie potrafiłoby wyciągnąć go
1083 11|    Wtajemniczyły go i w obawie, by ich nie wsypał, gotowe mu jaką krzywdę
1084 11|            drugiej strony rzecz jednak nie wygląda tak strasznie, jeżeli
1085 11|            decyzja? Spodziewam się, że nie odrzucasz nakazu objawień? ~-
1086 11|          odrzucasz nakazu objawień? ~- Nie, nie odrzucam - zapewnił
1087 11|               nakazu objawień? ~- Nie, nie odrzucam - zapewnił Nikodem.~-
1088 11|          powtórzyła łacińskie pytanie. Nie było wyjścia. Trzeba było
1089 11|     odpowiedział:~- Terra est rotunda.~Nie pamiętał już, co to znaczy.
1090 11|                łacinie, i to widocznie nie bez sensu, gdyż brunetka
1091 11|             lecz stanowczo odmówiła:~- Nie, moja złota, teraz nie.
1092 11|                 Nie, moja złota, teraz nie. Nie śpiesz się.~Zresztą
1093 11|                 moja złota, teraz nie. Nie śpiesz się.~Zresztą w ogóle
1094 11|             panie ze zdenerwowania nic nie jadły. W spojrzeniach uparcie
1095 11|               upewnić się, że nikt ich nie podsłuchuje, po czym dała
1096 11|           Urządzenie niczym specjalnym nie wyróżniało się, jedynym
1097 11|               rozważyć swoją sytuację.~Nie odstępowało go uczucie niezadowolenia
1098 11|        północną uroczystością. Pojęcia nie miał, jaką rolę będzie musiał
1099 11|             się do siebie.~No, bracie, nie narzekaj, nie narzekaj,
1100 11|              No, bracie, nie narzekaj, nie narzekaj, naprawdę to nie
1101 11|              nie narzekaj, naprawdę to nie ma na co!~Myśl snuła się
1102 11|            zasnął.~Spał tak twardo, że nie słyszał pukania do drzwi,
1103 11|              słyszał pukania do drzwi, nie słyszał kroków panny Stelli
1104 11|             zdziwił się - przy pani?~- Nie, ja wyjdę. Tylko proszę
1105 11|            palcach.~Dyzma zaklął, lecz nie zwlekał. Po kilku minutach
1106 11|     orzeźwiająco.~Spojrzał do lustra i nie mógł powstrzymać się od
1107 11|             Dobrze - odparła brunetka, nie puszczając ręki Nikodema -
1108 11|             działało podniecająco.~Już nie myślał: co i jak, i dlaczego.
1109 11|                Chciał zerwać się, lecz nie miał siły, wśród odurzającego
1110 11|         nastrój wszystkich zmienił się nie do poznania. Otoczyły Nikodema
1111 12|          zegarek.~Była szósta.~Dziwne. Nie czuł ani bólu głowy, ani
1112 12|               rękę.~- Głodny pan?~- O, nie, dziękuję.~Spojrzał na nią
1113 12|                się zawstydzi. Bo chyba nie mogła zapomnieć?~- Chciałbym
1114 12|               dyspozycji. W pożegnaniu nie było nic szczególnego i
1115 12|          szofer.~- Jedź pan, jedź pan, nie do pana gadam.~- Przepraszam.~
1116 12|               że wszystko odbywało się nie bez udziału diabła, gniotło
1117 12|               ze schodami.~Wchodził na nie tak, jakby dźwigał wielki
1118 12|              telefonem, czy pan prezes nie przyjechał. A najgorszy
1119 12|              sam obejść mieszkanie, bo nie wierzył, że pana prezesa
1120 12|               wierzył, że pana prezesa nie ma. Mówił, że pan prezes
1121 12|                   Taki niski, gruby.~- Nie mówił, jak się nazywa?~-
1122 12|                ofiarował się Ignacy.~- Nie, nie trzeba.~Zadzwonił telefon.
1123 12|           ofiarował się Ignacy.~- Nie, nie trzeba.~Zadzwonił telefon.
1124 12|        uchodzić za zdradę, a ryzykować nie chciał.~Ignacy przyniósł
1125 12|        prywatna korespondencja, której nie otwierał sekretarz, a składała
1126 12|              panu uszu natrze, że mnie nie wpuszczasz. Już ten wasz
1127 12|             prezes, powiada, to u mnie nie będzie taki fisz..."~Dyzma
1128 12|          całkiem po prostu, lecz Dyzma nie wątpił, że Krzepicki albo
1129 12|         ramionami.~- Ale weksli cofnąć nie można. Krzepicki zamyślił
1130 12|               Dyzma - guzik! Krzepicki nie przestawał gwizdać.~- Co
1131 12|                tym pewniej się czując, nie krępował się ani w słowach,
1132 12|         przecie ja panu żadnej krzywdy nie chcę zrobić...~- Nie chcę,
1133 12|           krzywdy nie chcę zrobić...~- Nie chcę, nie chcę, a czego
1134 12|             chcę zrobić...~- Nie chcę, nie chcę, a czego pan mordę
1135 12|              Sza, panie Nikodemie. Czy nie lepiej nam żyć w zgodzie?
1136 12|           pomożesz, a ja panu szkodzić nie będę...~- To nie dałem może
1137 12|              szkodzić nie będę...~- To nie dałem może panu posady?~-
1138 12|             fabryce taki huk, że nerwy nie strzymają. To nie dla mnie...~-
1139 12|                nerwy nie strzymają. To nie dla mnie...~- Może pana
1140 12|         dawniejszy pański zwierzchnik, nie miał pensji choćby z osiemset
1141 12|            mało miejsca w Warszawie... Nie tylko w Warszawie.~Wypogodzony
1142 12|               taką posadę dla pana, to nie byle co. Trzeba będzie dużo
1143 12|         dyrektora.~- Serdeczne dzięki, nie pożałuje pan tego, panie
1144 12|              panie Nikodem.~- Wiem, że nie pożałuję - mruknął Dyzma -
1145 12|           fin-fin... W zeszłym roku...~Nie dokończył, gdyż do gabinetu
1146 12|                gdyż do gabinetu wpadł, nie zamykając za sobą drzwi
1147 12|               przyszło mi na myśl, czy nie wybrałbyś się do cyrku dziś
1148 12|             pokręcił ten głową.~- Ależ nie przeszkadza pani. Wprost
1149 12|                pani, ja na literaturze nie znam się... Słowo honoru...
1150 12|               tym przez telefon lepiej nie mówić... Co, do teatru?
1151 12|                Eee... wie pani co, czy nie chciałyby panie pójść ze
1152 12|            pójść ze mną do cyrku?... O nie, dziś walczy najsilniejszy
1153 12|             nazywa?~- Włoch, Tracco... Nie, tu u mnie siedzi mój przyjaciel,
1154 12|                pułkownik.~- Jeszcze by nie!~- No to chodź, jedziemy
1155 12|           Uważaj! - ostrzegł Wareda. - Nie zapominaj, że kto opowie
1156 12|              stawia butelkę koniaku.~- Nie mądrzyj się, Wacuś - skarcił
1157 12|                   Mówiłeś, buldog...~- Nie zawracaj kontrafałdy. Siedzi
1158 12|                zapytał Wareda. Nikodem nie znał, lecz odpowiedział:~-
1159 12|        Przekąsił grzybkiem.~- Pan mnie nie pamięta, panie Malinowski,
1160 12|                ludzi, takich co pietra nie mają, a gładko się załatwią.~-
1161 12|            zaciekawił się Ambroziak.~- Nie, gdzież tam... taki... drań...~-
1162 12|           poskrobał się po ramieniu.~- Nie, po co, tylko zamknąć pysk,
1163 12|               tylko zamknąć pysk, żeby nie gadał... Harmonista wychylił
1164 12|             splunął.~- Można, dlaczego nie, tylko trzeba wybulić ze
1165 12|                wszędzie suniesz nos?~- Nie sunę, tak przez ciekawość.
1166 12|                pełną butelkę. Również, nie czekając zamówienia, przyniósł
1167 12|               gadanie", to bez sznapsa nie obejdzie się.~Ambroziak
1168 12|            słyszał o nim. Nigdy jednak nie przypuszczał, że ten osławiony
1169 12|       przeszukać kieszenie, żeby śladu nie było - powiedział ściskając
1170 12|            pieniądze do kieszeni rzekł nie bez ironii:~- Wy to tam
1171 12|           Mulat zwalił się na dywan.~- Nie, bracie - uśmiechnął się
1172 12|       reflektowała ją siostra.~- Chyba nie wypada - powiedział Dyzma,
1173 12|              się gwizdek.~Przeciwnicy, nie śpiesząc się i mierżąc się
1174 12|              przeciwnika.~Toteż prawie nie opierał się i po kilku chwytach
1175 12|            kilka minut. Widząc, że nic nie wskóra, z pasją zaczął nacierać
1176 12|          Wareda pochylił się ku niej i nie odwracając oczu od areny,
1177 12|             się masaż. Uważa pani, bić nie wolno, ale taki masaż jest
1178 12|         oklaskami.~W ogóle od początku nie ulegało wątpliwości, że
1179 12|             polskiego.~Tymczasem walka nie dawała rezultatów, co doprowadziło
1180 12|          okrzyki z galerii:~- Wielaga, nie daj się!~- Wal Italiańca!~-
1181 12|       regulaminem, podczas gdy Wielaga nie hamował już brutalnej żądzy
1182 12|            Oczy wytrzeszczały się męką nie do zniesienia, z otwartych
1183 12|        ramionami pułkownik. Lecz Włoch nie myślał o poddaniu się. Znosił
1184 12|                ból i było widoczne, że nie ustąpi.~Wielaga też doszedł
1185 12|        mistrzem Włoch, Tracco, zostało nie rozstrzygnięte, gdyż Wielaga
1186 12|              protestów.~- Nieprawda!~- Nie podstawił nogi!~- Sędzia
1187 12|          Proszę państwa. Walka została nie rozstrzygnięta, gdyż Wielaga
1188 12|             podstawił nogę. Widział to nie tylko sędzia, lecz i ja.~-
1189 12|                lecz i ja.~- Nieprawda, nie podstawił! - krzyknął Dyzma.~-
1190 12|                Że co? Jak ja mówię, że nie podstawił, ja, prezes Państwowego
1191 12|              zapasach wyrokuje jury, a nie publiczność. Walka została
1192 12|             publiczność. Walka została nie rozstrzygnięta.~Nikodem
1193 12|                popularność!~- Eee...~- Nie żadne eee... tylko popularność.
1194 12|               mocne słowa...~Nazajutrz nie tylko mówiono o tym, lecz
1195 13|            porze była całkiem pusta. I nie dziw, bo minęła północ a
1196 13|               że zdrzemnęli się, gdyby nie trzy żarzące się punkty
1197 13|               a stąd, draniu, że mordy nie trzymasz na kłódkę!~- Kiedy...~
1198 13|         trzymasz na kłódkę!~- Kiedy...~Nie dokończył. Potężny cios
1199 13|           ustach smak krwi.~Napastnicy nie uważali jednak roboty za
1200 13|                 Ratunku! Ratunku!...~- Nie ma rady, trzeba go pomacać.~
1201 13|              mogących ułatwić śledztwo nie znaleziono. Zwłoki przewieziono
1202 13|                 że widmo zamordowanego nie da mu spać po nocach.~Z
1203 13|           śmierci Boczka? Przecież jej nie chciał.~- Sam sobie winien.
1204 13|            biurko.~- Pan jest chory?~- Nie, nie... Więc kto tam jest?~-
1205 13|                 Pan jest chory?~- Nie, nie... Więc kto tam jest?~-
1206 13|          patrzał na niego kilka minut, nie mogąc na tyle się skupić,
1207 13|              ma coraz więcej, a jednak nie starzeje się. Ale i pan
1208 13|              Nikodemie, no, mój drogi, nie odmówi mi pan i zje ze mną
1209 13|        śniadanko, od rana nic w ustach nie miałem... Śliczny gabinet.
1210 13|             miałem... Śliczny gabinet. Nie wybierze się pan do mnie,
1211 13|          Bachusa", co?~- Dziękuję, ale nie mogę. Jestem dziś na śniadaniu
1212 13|               z powodu tamtego procesu nie zechcą dać, to mogą dać
1213 13|                pani Ninie Kunickiej.~- Nie wiem - bronił się Dyzma.~-
1214 13|         zgodził się.~- Tylko niech pan nie wyjeżdża, bo jeżeli trzeba
1215 13|          układać się, to ja się na tym nie znam.~Kunicki, uradowany,
1216 13|         chociaż jest przekonany, że te nie będą potrzebne człowiekowi
1217 13|               zdaniem, panie prezesie, nie ma takiego wielkiego spryciarza,
1218 13|         wielkiego spryciarza, który by nie znalazł większego, co go
1219 13|               piękny grosz.~- Ba!...~- Nie każdemu się zdarza... Dyzma
1220 13|               wyrzucić za okno.~- Niby nie być skrupulantami?...~Krzepicki
1221 13|            skrupulantami?...~Krzepicki nie odpowiedział i tylko bacznie
1222 13|                 Dla pańskiego dobra, a nie przeczę, że i dla mojego.
1223 13|           gadajże pan, do cholery!~- A nie pogniewa się pan prezes?~-
1224 13|            tylko udało!~- Dlaczego się nie ma udać? Więc sztama? -
1225 13|       przystąpili do interesu.~Nikodem nie przypuszczał, że pójdzie
1226 13|                ostatecznej decyzji dać nie może zanim nie porozumie
1227 13|             decyzji dać nie może zanim nie porozumie się z odnośnym
1228 13|                się minister.~- He, he, nie śpieszy mi się za bardzo.~
1229 13|            ulokowany kapitalik.~- Ach, nie wiem - opowiedziała pani
1230 13|         opowiedziała pani Pilchenowa - nie znam się na tych waszych
1231 13|               się do czytania od dawna nie otwieranych listów Niny.
1232 13|              uczuć.~Słowa i ton listów nie pozostawiały w tym względzie
1233 14|              Śmiesznie się nazywa. Ale nie o to się rozchodzi.~Grunt,
1234 14|                Grunt, co to za gość?~- Nie znam go, ale podobno można
1235 14|              zrobił coś dla niego, czy nie?~Wreszcie zapytał ostrożnie.
1236 14|           razie, póki rzecz w zasadzie nie jest zdecydowana, Kunicki
1237 14|          zdecydowana, Kunicki może się nie pokazywać w ministerstwie,
1238 14|           trzeba osie dobrze smarować! Nie żałować smaru! To, panie
1239 14|              we wszystkich interesach. Nie bać się wydatków, jeżeli
1240 14|                z grubszymi kwotami, że nie sprawiały na nim tak wstrząsającego
1241 14|             sześciu nigdzie, niestety, nie granych dramatów historycznych.~
1242 14|               otaczać się literatami i nie było w Warszawie żadnego
1243 14|    literackiego, które by jednocześnie nie figurowało na liście gości
1244 14|           chętnie uciekłby stąd, gdyby nie przeświadczenie, że dzięki
1245 14|                Akademii Literackiej.~- Nie wątpię, panie prezesie,
1246 14|           Owszem - powiedział Nikodem, nie wiedząc, o co chodzi, lecz
1247 14|                 zechce poprzeć projekt nie tylko u ministra Oświaty,
1248 14|           jeszcze kilku panów, którzy, nie szczędząc elokwencji, namawiali
1249 14|             diabli wezmą.~- Niechby mi nie wierzył... - Nikodem wzruszył
1250 14|                Nina w ostatniej chwili nie popsuła wszystkiego.~- Nie
1251 14|             nie popsuła wszystkiego.~- Nie bój się pan, damy sobie
1252 14|             Nikodem, czcigodny prezes, nie znajdzie się na całej kuli
1253 14|           kolację.~Krzepicki tego dnia nie towarzyszył swemu szefowi.~
1254 14|   czterdziestoletni ruchliwy jegomość, nie posiadający żadnych innych
1255 14|           widowni.~Naczelnik widocznie nie znał sytuacji, z której
1256 14|             znał sytuacji, z której by nie potrafił wybrnąć za odpowiednią
1257 14|     odpowiednią rekompensatą.~Czerpak, nie wnikając w powody intencji
1258 14|              będą nici, jeżeli Kunicki nie przedstawi natychmiast dokumentów
1259 14|               te dokumenty, a żeby sam nie mógł ruszyć się z Warszawy.
1260 14|               he, wszystko potrafię.~- Nie pożałujesz pan tego - rzekł
1261 14|          telefony, listy, konferencje, nie licząc częstego porozumiewania
1262 14|          Dyzmie obszerne sprawozdanie, nie kryjąc radości i uwielbienia
1263 14|               wieczór, a że ruszyć się nie może, bo ma audiencję u
1264 14|           zamyślił się.~- No dobrze, a nie ma pan w Warszawie nikogo
1265 14|                 ach, ja idiota, czemuż nie zabrałem!...~- Czego?~-
1266 14|               spuścił oczy, by Kunicki nie mógł w nich dojrzeć wyrazu
1267 14|                   Jaki sposób?~- Hm... Nie śmiałbym nawet prosić...
1268 14|                  Pewno. Miliony pieszo nie chodzą.~- Drogi panie Nikodemie -
1269 14|            królu złoty, niechże mi pan nie odmawia!~- Niby czego?~-
1270 14|           wzruszył ramionami.~- Ja tam nie lubię grzebać się po cudzych
1271 14|             jak wariat... Człowiek się nie wyśpi...~- Więc cóż ja pocznę,
1272 14|            zdenerwowany tak dalece, że nie umiał Już tego ukryć. Raz
1273 14|              nigdzie więcej szukać ich nie trzeba.~- Dobra, dobra -
1274 14|               kochany panie Nikodemie, nie zapomni dobrze zamknąć kasy.
1275 14|               w domu? - zapytał Dyzma, nie odpowiadając na ukłony.~-
1276 14|                  Czy mam zameldować?~- Nie potrzeba. Możecie odejść,
1277 14|                 pochylona nad książką. Nie podniosła głowy.~Nikodem
1278 14|               się za tobą!~- A ja niby nie?~- No siadajże! Powiedz,
1279 14|           Jeżeli nic nieprzewidzianego nie zdarzy się - przerwał jej
1280 14|               ciągną się miesiącami.~- Nie ma strachu, bo tu obejdzie
1281 14|            unieważnienie małżeństwa.~- Nie znam się na tym - z powątpiewaniem
1282 14|            była przy mnie, he, he, he, nie chciałoby mi się robić...
1283 14|               mruknął - to i wytrychów nie trzeba... Wprawdzie to kombinacja
1284 14|                Wprawdzie to kombinacja nie moja, tylko Krzepickiego,
1285 14|          przepełnione były cyframi.~To nie interesowało Nikodema. Zabrał
1286 14|              szukał: weksle. Właściwie nie weksle, lecz blankiety,
1287 14|              wraz z zieloną na stronę.~Nie zrezygnował jednak z przeszukania
1288 14|             razie mojej śmierci spalić nie otwierając."~- W razie śmierci -
1289 14|             się Nikodem - ale ponieważ nie umarł, to mogę otworzyć.~
1290 14|           jechać, najdroższy?~- Muszę. Nie ma rady. - Usiadł przy niej
1291 14|           wyklaruje się, co i jak...~- Nie rozumiem.~- Wyklaruje się
1292 14|          wszystko godzić się, w niczym nie zaprzeczać, a już ja załatwię
1293 14|       tajemniczy? Przecież to jasne.~- Nie wszystko jeszcze jest jasne -
1294 14|             zaniepokojona, lecz wolała nie wypytywać. Powiedziała tedy
1295 14|                widzenia, najdroższa, a nie miej mnie za złego człowieka.
1296 14|                szofer.~Istotnie deszcz nie ustawał do rana i samochód,
1297 14|                drzwi swego mieszkania, nie było jeszcze ósmej. Pomimo
1298 14|           sąsiednich pokojów, by lokaj nie mógł ich podsłuchać, zabrali
1299 14|            zerwał się i zawołał:~- No, nie ma na co czekać, jedziemy
1300 14|            ożenić się z panią Kunicką? Nie było innego wyjścia i Dyzma
1301 14|                tym.~- Niech pan prezes nie przypuszcza, że chcę wtrącać
1302 14|          natury rzeczy byłby sensacją, nie będzie miłą rzeczą dla pańskiej
1303 14|                ciężkiego więzienia. To nie ulega wątpliwości. Dowody
1304 14|                rodzaju, że wymigać się nie potrafi. Otóż, co by pan
1305 14|             wówczas zaproponuję ugodę. Nie przyjmie, tym gorzej dla
1306 14|               panowie? Uciec to znaczy nie móc wrócić, gdyż roześlę
1307 14|            jest to plan doskonały, ale nie wiem czy będę mógł to przeprowadzić.
1308 14|                się wydaje, że obawy te nie mają podstaw. Niech pan
1309 14|            rządzie pana prezesa. Chyba nie znajdzie pan w Warszawie
1310 14|          zasłużonemu, tym bardziej, że nie wątpię, iż pan prezes zechce
1311 14|              sprawy. Reich i Krzepicki nie zapomnieli o najmniejszym
1312 14|             przyznając w duchu, że sam nie potrafiłby dać sobie rady.~
1313 14|            spojrzeniem, lecz ten nawet nie zauważył jego. Podbiegł
1314 14|              Panie Nikodemie, doprawdy nie rozumiem, co to wszystko
1315 14|               odłożona. Minister wcale nie wyjeżdża. Panie Nikodemie,
1316 14|              Panie Nikodemie, on wcale nie miał zamiaru wyjechać. Co
1317 14|       wytłumaczę.~- Doprawdy, doprawdy nie rozumiem - seplenił bez
1318 14|            Może przyjechała z panem?~- Nie, została w Koborowie. Stary
1319 14|         Przecież to niemożliwe! Nic mi nie wspominała! Może to chwilowy
1320 14|                ma miliony.~- Guzik ma, nie miliony. Miliony i Koborowo
1321 14|              papierze, szanowny panie! Nie ma na co łakomić się.~-
1322 14|                klucz od kasy.~- Klucza nie oddam.~- Ależ to rabunek!
1323 14|                Rabunek! Dawaj klucz!~- Nie dam, bo klucz nie twój,
1324 14|             klucz!~- Nie dam, bo klucz nie twój, rozumiesz, prajdocho!
1325 14|            twój, rozumiesz, prajdocho! Nie twój, tylko Niny. Jej majątek,
1326 14|              jej kasa i jej klucz.~- O nie! Łotrze, nie myśl, że stary
1327 14|                klucz.~- O nie! Łotrze, nie myśl, że stary Kunicki pozwoli
1328 14|              że podpisała mi weksle.~- Nie bój się. To już moja sprawa.~-
1329 14|                 do policji...~Lecz iść nie potrzebował: drzwi otworzyły
1330 14|                co? To chyba pomyłka.~- Nie ma żadnej pomyłki. Oto rozkaz
1331 14|        aresztowania.~- Ale za co?~- To nie moja rzecz - wzruszył ramionami
1332 14|              No, jazda! Ma pan broń?~- Nie.~- Obszukać go!~Wywiadowcy
1333 14|           obmacali mu kieszenie. Broni nie było.~- No, jazda! Moje
1334 14|         śniadanie, o którym dotychczas nie pomyślał. Teraz poczuł ostry
1335 14|                była już zimna i cukier nie chciał w niej rozpuścić
1336 15|               Rozdział piętnasty~Dyzma nie lubił generała Jarzynowskiego
1337 15|               w Żegiestowie i że zatem nie spotka go na pewno.~Do unikania
1338 15|        unikania Terkowskiego właściwie nie miał istotnych powodów.
1339 15|           istotnych powodów. Osobiście nie czuł doń antypatii, jednakże
1340 15|               tym faktem. Wolał jednak nie stykać się z Terkowskim
1341 15|           ukłony znajomych, początkowo nie orientując się, komu się
1342 15|          Postanowił tak manewrować, by nie spotkać się z Terkowskim,
1343 15|                bardziej że i Terkowski nie będzie szukał zetknięcia
1344 15|           zaczął kordialnie:~- Sto lat nie widziałem szanownego pana
1345 15|         odpoczynku świetnie się czuję. Nie uwierzy pan prezes, ale
1346 15|                sobie - odparł Dyzma.~- Nie ma to, prezesie, jak odpoczynek.
1347 15|           człowiek.~- Jak? Windera?... Nie przypominam sobie. Całą
1348 15|               wprost w oczy.~- Jak to? Nie przypomina sobie pan prezes
1349 15|              Windera?...~- Rejenta?... Nie. Nie znam. Terkowski roześmiał
1350 15|         Windera?...~- Rejenta?... Nie. Nie znam. Terkowski roześmiał
1351 15|           krewnym... He, he, he!~Dyzma nie miał czasu odpowiedzieć.
1352 15|             Siekł ostry drobny deszcz. Nie zapinając palta, Dyzma szedł
1353 15|              Terkowskiego. A Terkowski nie daruje. Mściwa jucha. I
1354 15|               jucha. I sprawa z nim to nie z takim Boczkiem...~Wzdrygnął
1355 15|           wpadłszy na ślad Łyskowa już nie da się zbić z tropu. A jak
1356 15|            zbić z tropu. A jak Windera nie stanie, no! To od razu będzie
1357 15|                wiedział, czyja ręka... Nie tylko wyleją. Jeszcze do
1358 15|                wsadzą...~Prosić?... O, nie, to by się na mc nie zdało.~
1359 15|                O, nie, to by się na mc nie zdało.~Zbyt dobrze wiedział,
1360 15|             Przecie nawet Krzepickiemu nie mógł się zwierzyć... Co
1361 15|                  co robić...~Śniadania nie jadł i kazał Ignacemu zadzwonić
1362 15|                że czuje się niezdrów i nie przyjdzie. Jednakże już
1363 15|                że tak sprytny człowiek nie zechciałby się dzielić z
1364 15|         przewagą. Jak jej użyje? Dyzma nie łudził się, że Terkowski
1365 15|               zebrać forsy, co się da, nie zapomnieć o kasie koborowskiej,
1366 15|                się z nim jakoś... Żeby nie skarżył...~- Cholera!...~
1367 15|       przekonanie, że ta niedyspozycja nie przeszkodzi Mistrzowi w
1368 15|             panie dadzą święty spokój. Nie mam teraz głowy do tego.~-
1369 15|        dokonany.~- Co tam wyzdrowieję, nie wyzdrowieję - szarpnął się
1370 15|                Zdrów jestem, ale głowy nie mam do tego. Mam ważniejsze
1371 15|             spojrzał na nią uważnie.~- Nie każdemu. Jak kto pod ziemią
1372 15|              to wesoła kobita! No, ale nie zawracajmy sobie głowy bajkami.
1373 15|            strachu przed jakimś bliżej nie określonym nieszczęściem,
1374 15|               przyjazdu Windera. Panie nie wspominały o Terkowskim.
1375 15|              lepiej - myślał - wczoraj nie potrzebnie wysypałem się
1376 15|                 że jedna z pań przybyć nie może, gdyż w ostatniej chwili
1377 15|        pogwałceniem kanonów i że nigdy nie pójdzie drogą najsłabszego
1378 15|          powierzyć niejedną tajemnicę.~Nie było innego wyjścia, zgodzono
1379 15|          prezesa Nikodema Dyzmy niczym nie przypominał już salonu jakiegokolwiek,
1380 15|       najwięcej do domu, o którym nikt nie mógłby powiedzieć, że jest
1381 15|            pryncypałem tak wzrosła, że nie tytułował go już panem prezesem.~-
1382 15|                  podziwiał Krzepicki - nie wiedziałem, że pan lubi
1383 15|              Ignacy?~Dyzma sapał i nic nie odpowiedział. Wreszcie zaklął
1384 15|                zmiękł. Noc w ciemnej i nie opalonej celi pomogła. Żądał
1385 15|           dokumenty zatrzyma u siebie, nie w aktach Urzędu Śledczego.~-
1386 15|           dzień namysłu. Niech się pan nie obawia. Musi zgodzić się.~
1387 15|            namyśle Dyzma - trochę pucu nie zaszkodzi. Tylko ja myślę,
1388 15|              Tylko ja myślę, że lepiej nie pisać. Taki list może komu
1389 15|          Terkowskiego i wzdrygnął się. Nie, nie... Postanowił za wszelką
1390 15|     Terkowskiego i wzdrygnął się. Nie, nie... Postanowił za wszelką
1391 15|       Postanowił za wszelką cenę o tym nie myśleć. Ot będzie, co będzie.
1392 15|                będzie, co będzie. Byle nie myśleć o tym... Byle nie
1393 15|               nie myśleć o tym... Byle nie teraz. Koborowo... Jechać...
1394 15|              się i odpowiedział:~- Aby nie dziś.~Istotnie Dyzma był
1395 15|       przeleżał bezczynnie na kanapie. Nie podnosił się nawet do telefonu,
1396 15|               wykręcić, w niczym by to nie zmniejszyło zdobytych stosunków.~
1397 15|               gotowe sposoby. Jednakże nie mógł tego zrobić. W pamięci
1398 15|     rozmyślaniach wpadł na pomysł: Czy nie najlepiej powiedzieć tym
1399 15|               tym całym trzynastym?... Nie podobam mu się więcej i
1400 15|                zapowiedział, że więcej nie zjawi się, jeżeli będę ja...~
1401 15|              Jak to co? Greka udajesz? Nie wiesz niby?~- Ale gadajże!~-
1402 15|                poseł na nową placówkę. Nie czytałeś wieczornej prasy?~
1403 15|               coś jeszcze, ale Nikodem nie słyszał. Rzucił słuchawkę
1404 16|           powinszowaniami.~I staruszek nie był samotny. W drugim rogu
1405 16|                profesjonalnego nałogu, nie zaś potrzeby.~Pociąg Warszawa -
1406 16|              tego wynikało, że Kunicki nie robił żadnych trudności,
1407 16|               nieustannym napięciu, by nie palnąć czegoś nieodpowiedniego -
1408 16|            zdawał sobie sprawę, że sam nie podołałby administrowaniu
1409 16|               potrafił wszystko. Dyzma nie miał najmniejszej wątpliwości,
1410 16|              zbytnio ufać sekretarzowi nie należy. Pocieszał się jednak
1411 16|             jednak myślą, że Krzepicki nie zechce narażać się na stratę
1412 16|            wpływy były na ich usługi - nie wiedział i wiedzieć nie
1413 16|                nie wiedział i wiedzieć nie chciał. Bał się ich. Bał
1414 16|               niebezpieczniejsi.~Toteż nie zaniechał postanowienia:
1415 16|                warte Koborowo. Z głodu nie umrze.~- Wyjechał za granicę?~-
1416 16|        Wyjechał za granicę?~- Tak.~- A nie wróci?~- Mowy nie ma. Już
1417 16|             Tak.~- A nie wróci?~- Mowy nie ma. Już ja ci ręczę. Zamyśliła
1418 16|              jakieś powody natury...~- Nie masz większego zmartwienia,
1419 16|                A ja ci mówię, że nawet nie był. Zdziwiła się.~- Jak
1420 16|                 Zdziwiła się.~- Jak to nie był?~Zaczął jej wyjaśniać,
1421 16|               Może, poczuwszy wolność, nie zechce wiązać się z nim.~-
1422 16|                groźne.~- Ja się go tam nie boję.~- O, wiem, bo ty jesteś
1423 16|             się cała służba.~Wprawdzie nie wiedzieli nic konkretnego,
1424 16|           łóżko w sypialni Kunickiego, nie dojrzał ani cienia zdziwienia.~
1425 16|             było możliwe.~- A dlaczego nie? - zdziwił się.~- Nie wypada.
1426 16|         dlaczego nie? - zdziwił się.~- Nie wypada. Jak to? Nie rozumiesz,
1427 16|             się.~- Nie wypada. Jak to? Nie rozumiesz, jaki wywołałoby
1428 16|       Przełęskiej!~- No widzisz.~- Ale nie chciałabym, żeby mój pobyt
1429 16|                przeciągnął się dłużej. Nie lubię miasta. Najlepiej
1430 16|              otworzyła pianino.~- A ty nie grasz? - zapytała.~- Tylko
1431 16|              mandolinie.~- Dlaczego?~- Nie wiem, ale wydaje mi się,
1432 16|               myślałeś, że to z opery? Nie, to jest sonata, wiesz czyja?~-
1433 16|               mol? Śmiesznie. Dlaczego nie de mucha? Nina, rozbawiona,
1434 16|                Wiesz, że mnie nikt tak nie nazywał?... Ni-ne-cz-ka...
1435 16|       Ni-ne-cz-ka... Wiesz, że to może nie jest najładniej, ale mnie
1436 16|               taka chropowatość, siła, nie: rozkaz jakby. Nie wiem
1437 16|               siła, nie: rozkaz jakby. Nie wiem dlaczego, ale wydaje
1438 16|            potęguje ich siłę komiczną. Nie masz pojęcia, jaka jestem
1439 16|              spała słodko i spokojnie, nie będą przeszkadzały smutne
1440 16|          przytuliła się doń mocniej.~- Nie, nie - oponowała bez przekonania. -
1441 16|                się doń mocniej.~- Nie, nie - oponowała bez przekonania. -
1442 16|             Nik słodko na dole.~- Mowy nie ma. Teraz już mowy nie ma.
1443 16|            Mowy nie ma. Teraz już mowy nie ma. Szkoda każde następne
1444 16|              Załatwione, postanowione. Nie ma o czym gadać. Jak tylko
1445 16|             Nineczka zejdzie na dół.~- Nie zejdzie - przekomarzała
1446 16|              Przyszła Nina.~Nikodemowi nie było sądzone spać tej nocy.~
1447 16|              będzie - pomyślał - długo nie pociągnę. Chciał zasnąć,
1448 16|          pociągnę. Chciał zasnąć, lecz nie mógł.~- Trzeba wstawać -
1449 16|         jadalni, skonstatował, że stół nie jest nakryty, a jajecznicy
1450 16|             jest nakryty, a jajecznicy nie podano. Zwymyślał lokaja
1451 16|               ryknął:~- Milcz, durniu, nie wystygłaby, żebyś na porę
1452 16|                osiodłać konia... Stój! Nie, każ zaprząc sanki.~- Słucham
1453 16|                cholery! I więcej nigdy nie podawać. A panowie możecie
1454 16|              do galopu.~- Kochanie, ja nie chcę, żebyś ty zajmował
1455 16|            dzień byłbyś poza domem, ja nie chcę zostawać sama. Zrobisz
1456 16|            nadskakiwał. Ale on dawniej nie miał najlepszej opinii.~-
1457 16|      powiedziawszy, ja nic złego o nim nie słyszałem. Od założenia
1458 16|           niego zadowolony?~- Dlaczego nie? A ty nie chcesz, żeby on
1459 16|       zadowolony?~- Dlaczego nie? A ty nie chcesz, żeby on administrował?~-
1460 16|               Mój drogi, ja tak dalece nie interesuję się tymi sprawami
1461 16|             głową i usiadł przy biurku nie prosząc ich siadać. - Zawołałem
1462 16|              zapowiadam, że ceckać się nie będę. Wiecie pewno z gazet,
1463 16|               Powtarzam, że ceckać się nie lubię. Podniecał się własnymi
1464 16|               Powiem krótko: robota to nie zabawa. U mnie musi się
1465 16|         żadnego pardonu! U mnie żartów nie ma! Zrozumiano?~Uderzył
1466 16|           czasach to i rodzonemu bratu nie można wierzyć. Więc umyśliłem
1467 16|              pensji, ja krzywdy nikomu nie zrobię, będę dla was jak
1468 16|                ale nabić się w butelkę nie dam. To wszystko. Możecie
1469 16|                dlatego właśnie...~- To nie mamy o czym gadać, ja tu
1470 16|            gadać, ja tu zwołałem panów nie na rozmówki. A komu się
1471 16|                rozmówki. A komu się co nie podoba - wolna droga. Na
1472 16|                 Na świeży luft! Nikogo nie trzymam za połę. Tylko radzę
1473 16|          zastanowić się! O posadę dziś nie tak łatwo. A świadectwo
1474 16|              stosunki też mam! Już tam nie radziłbym nikomu w Polsce
1475 16|               że inteligentnego języka nie zrozumiemy!~- Mówił jakby
1476 16|                 Byle tylko solidarnie!~Nie wszyscy wszakże podzielali
1477 16|             spraw na głowie, że jeżeli nie robi z nami Wersalu, nie
1478 16|               nie robi z nami Wersalu, nie ma czemu się dziwić. Zresztą
1479 16|           czemu się dziwić. Zresztą to nie zebranie towarzyskie, a
1480 16|      Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie zmusza do szpiegowania.~-
1481 16|              do wiadomości okradanego. Nie? Może nie? Nie widzę w tym
1482 16|       wiadomości okradanego. Nie? Może nie? Nie widzę w tym nic zdrożnego,
1483 16|             okradanego. Nie? Może nie? Nie widzę w tym nic zdrożnego,
1484 16|            prezes chce sobie, a raczej nie sobie nawet, tylko swojej
1485 16|          pilnej pracy, to ma rację czy nie? Co?~Przerwał i czekał opozycji.
1486 16|           wszyscy milczeli.~- Życie to nie siu bździu! A my, Polacy,
1487 16|             widziałem, mnie na to nikt nie nabierze. Zresztą, między
1488 16|           Zresztą, między nami mówiąc, nie widzę tu miejsca na obrazę.
1489 16|             czego chce, a że w bawełnę nie obwija, to stać go na to
1490 16|            jednak tylko kiwał głową.~- Nie, panowie. Wiem, że trudno,
1491 16|            Wiem, że trudno, ale ja tam nie przyzwyczaiłem się do takiego
1492 16|            kategoriami przedwojennymi. Nie potrafię.~Rozchodzili się
1493 16|        ostatnim zamknęły się drzwi. Na nie malowanych deskach podłogi
1494 17|         Kwestią frapującą wszystkich i nie dającą spać damom, słynącym
1495 17|              uśmiechem, pani Przełęska nie należała do kobiet, z których
1496 17|               woli wydusić. Niny pytać nie wypadało, no a prezesa Dyzmy
1497 17|              prezesa Dyzmy nikt by się nie odważył.~Pani Koniecpolska,
1498 17|               sobie, zapytał mnie, czy nie mam większego zmartwienia!~
1499 17|                 chociaż jego bohaterka nie umiała ukryć zażenowania,
1500 17|                powstrzymał jej rękę.~- Nie, Nineczko, teraz pójdziemy